انسان براي نيل به مقصود روحاني و كمال معنوي و سير به سوي مبدأ و ميعادگاه خويش ابزاري لازم دارد تا با تمسك به آن بندهاي تنيده به دور جان اسير در غربت غربيه و چاه ظلماني را گسسته به سوي جانان طيران نمايد، اين مفهوم و موضوع امري است كه در ساير اديان الهي نيز معمول بوده و مومنين به اديان ديگر هم براي تطهير روح از غبار نفس اعمال و رياضاتي را مرعي مي‌دارند و مركبي براي سير روحاني برمي‌گزينند.دين مبين اسلام كه بر پايه توحيد بي‌شائبه و محض بنا نهاده شده و يگانه هستي‌بخش را بي‌هيچ آلايشي مي‌نماياند، دستوراتي براي تكامل روحي ابناء بشر عرضه داشته تا عام و خاص از آن مستفيض شده و با تمسك به آن از معنويت نهفته در باطن عالم و مبدأ فياض بهره‌مند شوند، دستوراتي كه با انجام آنها روح و جسم آدمي تطهير مي‌شود و جان انسان متوجه غيب مكنون مي‌گردد و مرغ جان در قفس تن بال و پري مي‌گشايد و ياد وطن حقيقي خويش مي‌نمايد، شايد كه اين زندان بشكند و به آسمان قرب الهي طيران نمايد.يكي از اين اعمال براي تهذيب نفس، روزه است كه حق‌تعالي آن را براي مومنين وضع نموده تا با تقليل غذاي جسم، متوجه و مشتاق غذاي روح گردند و آن را طلب نموده و طعم خوش آن را بچشند، چنانچه مولوي در مثنوي شريف دعوت مي‌كند انسان‌ها تا چند روزي را امتحان كنند در صيام و دهان از غذاي مادي و جسماني ببندند تا دهاني ديگر كه خورنده غذاها و لقمه‌هاي رازآميز و معنوي است، بازگردد.

چند خوردي چرب و شيرين از طعام

امتحان كن چند روزي در صيام

در عرفان‌نامه در اين باره آمده است:

(في السماء رزقكم) [بايد] دانست كه جنبه ملكوتي غذاها، غذاي انسان است نه جنبه ناسوتي، لذا خدا فرموده كه روزي شما در آسمان است يعني در ملكوت است.آدمي با روزه‌گرفتن و تقليل خوردن و آشاميدن مشتاق اين لذايذ روحاني و ملكوتي مي‌گردد و جان وي از اين غذاها كه به تعبير عرفاني مائده‌هاي آسماني ناميده مي‌شوند، استفاده مي‌كند تا جان خود را فربه سازد.روزه باعث مي‌گردد اندكي از قواي جسمي تحليل رفته و در نتيجه منهيات نفساني كاسته مي‌گردد و در اثر اين امر قدرت روحي افزون مي‌شود و توجه به غيب و غيب‌آفرين بيشتر و عميق‌تر مي‌گردد و شايد يك معني اسارت شيطان در اين ماه همين مفهوم باشد.سخن در فضيلت روزه و ماه رمضان بسيار است و خداوند تفضلي بر مومنان در اين ماه فرموده و ايشان را به ضيافتي روحاني طلبيده تا از اين خوان گسترده به قدر تشنگي و گشنگي خويش برگيرند و توشه‌اي بچينند و از اين باغ گل برگي برگيرند و از عظمت اين ماه است كه در آن قرآن بر جان پاك پيامبر اسلام(ص) از غيب مطلق نازل شده تا شفا و رحمتي باشد بر مومنين(هو شفاء و رحمه للمومنين) و سيراب نمايد تشنگان درياي وصال حضرت دوست را، و نيز در اين ماه است شب قدر كه افضل شب‌ها ست و در اين شب است كه نه انسان به آسمان مي‌رود بلكه گويي آسمانيان به سوي زمينيان مي‌آيند و به فرموده قرآن؛ روح القدس و فرشتگان الهي بر زمين فرود مي‌آيند(تنزل الملائكه و روح فيها باذن ربهم من كل امر) و زمينيان را آسماني مي‌كنند و ناسوتيان را ملكوتي و به قول حافظ:

ساكنان حرم ستر عفاف ملكوت

با من خاك نشين باده مستانه زدند

و در اين ماه است كه فرق مبارك علي(ع) صاحب ولايت كليه و قرآن ناطق شكافته مي‌شود و قلب مومنان نيز در اين تعزيت دو نيم مي‌گردد، وجود جسماني سرحلقه فتوت در عالم از ميان مردم مي‌رود و حيات عاريتي را كه مي‌فرمودند از آب بيني بزي برايم پست‌تر است به دنياداران واگذاردند و اين است حال عاشقان در فرقت مولاي خويش كه:

در رفتن جان از بدن گويند هر نوعي سخن

من خود به چشم خويشتن ديدم كه جانم مي‌رود




تاريخ : جمعه 20 مرداد 1391 | 10:06 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید