گاهی اوقات خیلی سخت است که روی یک کار تمرکز کنیم. خیلی مواقع برای ما پیش آمده است که به خودمان گفته‌ایم حتما این کار را تا امروز تمام می‌کنم اما روز به پایان رسیده و ما هنوز نصف بیشتر کار را انجام نداده‌ایم. چرا که در بین کار حواس ما پرت حاشیه‌هایی مثل گپ زدن با دوستان، چک کردن اعلان‌های شبکه‌های اجتماعی، پاسخ به ایمیل‌ها و دیگر کارهای غیرضروری می‌شود. پاسخ چرای این مسئله روشن است. ذهن ما به راحتی می‌‌تواند از یک مسیر خاص منحرف شود و در وادی‌های دیگر سیر کند. این رویداد برای ذهن کاملا طبیعی است. در ادامه ۵ روشی را معرفی خواهیم کرد که به شما کمک می‌کند در حین کار، تمرکز خود را حفظ کنید. این راهکارها ساده و در عین حال تاثیرگذار هستند.

۱. زمان کاری خود را تقسیم‌بندی کنید

واقعیت علمی این است که مغز ما تنها می‌تواند به مدت محدودی روی یک موضوع متمرکز باشد. برای این که فشار ذهنی در حین کار کم شود بهتر است کار را دسته‌بندی کرد. به طوری که مجبور نباشید در طول روز روی یک کار بدون توقف متمرکز شوید. استراحت بین کار به مغز شما اجازه‌ی تنفس می‌دهد و کمک می‌کند که نتیجه‌ی موثرتری از کار بگیرید. پس طوری زمان‌بندی کنید که بینابین کار مدت کوتاهی میز کار را ترک کرده و چنانچه امکانش برای شما فراهم است در هوای آزاد تنفس کنید.

۲. برای خود پاداش در نظر بگیرید

هیچ اشکالی ندارد که در حین کار برای استراحت سری به شبکه‌های اجتماعی مثل فیسبوک و توییتر بزنید اما رعایت این نکته مهم است که وقت شما در این شبکه‌ها بیش از حد گرفته نشود. از این رو یک راهکار این است که گشت و گذار در اینترنت را به عنوان پاداش پس از تکمیل یک بخش از کار خود در نظر بگیرید. اگر علاقه‌ای به این شبکه‌ها ندارید می‌توانید پاداش خود را گپ و گفت با دوستان‌تان قرار دهید. این استراتژی به شما کمک می‌کند که اراده و پشتکار خود را تقویت کنید.

۳. یک موسیقی مناسب انتخاب کنید

بعضی‌ها عادت دارند که در حین کار جدی خود موسیقی پخش کنند تا انگیزه‌ی بیشتری برای ادامه‌ی کار در خود ایجاد کنند. اما نکته اینجا است که باید موسیقی مناسب خود را پیدا کنید. برای مثال انتخاب موسیقی تکنو ممکن است حواس شما را بیشتر پرت کند بنابراین انتخاب موسیقی بی‌کلام شاید برای شما مناسب‌تر باشد. پس برای این انتخاب وقت کافی بگذارید.

۴. چراغ خاموش ظاهر شوید

برای این که کسی در چت شبکه‌های اجتماعی مزاحم شما نشود و شما را به حرف نگیرد وضعیت خود را چراغ خاموش، مشغول یا "لطفا مزاحم نشوید" اعلام کنید. چنان چه همکاران خوش صحبتی دارید که دایم به عناوین گوناگون می‌خواهند سر صحبت را با شما باز کنند، یک هدفون روی گوش خود قرار دهید تا آن‌ها از صحبت با شما منصرف شوند.

۵. نسبت به کار خود شور و شوق داشته باشید

در نهایت بهترین راهکار این است که نسبت به کاری که انجام می‌دهید، اشتیاق داشته باشید. بارها تجربه کرده‌‌ایم که نسبت به کاری علاقه‌مند هستیم و ساعت‌ها برای آن وقت صرف می‌کنیم و به هر عاملی که بخواهد حواس ما را پرت کند، بی‌اعتنایی نشان می‌دهیم. البته گاهی اوقات ایجاد علاقه کار ساده ای نیست. در این مواقع نتیجه‌ی انجام کار را تصور کنید و آن را انگیزه‌ی پیشبرد خود قرار دهید.

هنگامی که افراد در مورد ارائه دهندگان خدمات شبکه‌های موبایلی فکر می‌کنند، نگرانی اصلی آن‌ها مواردی از قبیل، پوشش، کیفیت، پشتیبانی، قیمت و دیگر فاکتورهای انتخاب است. اما هنگام انتخاب اپراتور تلفن‌همراه باید به اینکه شبکه اپراتور مورد نظر GSM است یا CDMA نیز توجه داشته باشید بخصوص در کشوری مثل آمریکا. اما این دو به چه معنا هستند؟ ما قصد داریم در ادامه این دو نوع شبکه بپردازیم تا تفاوت آن‌ها را بهتر درک کنیم.

GSM چیست؟

GSM به معنای سیستم جهانی برای ارتباطات موبایلی است و حالا به عنوان یک استاندارد جهانی مورد استفاده قرار می‌گیرد بخصوص در آسیا و اروپا که مجموعا در این دو قاره حدود ۲۱۰ کشور وجود دارد. این نوع شبکه‌ها در چهار فرکانس ۹۰۰ مگاهرتز، ۱۸۰۰ مگاهرتز که در آسیا مورد استفاده قرار می‌گیرد و ۸۵۰ مگاهرتز و ۱۹۰۰ مگاهرتز در شمال و جنوب آمریکا بکار گرفته می‌شود. انجمن GSM یک سازمان بین‌المللی بوده که در سال ۱۹۸۷ شروع به کار کرد و ماموریت آن توسعه و گسترش استانداردهای بی‌سیم GSM است.

GSM از نوع دیگری از TDMA (دسترسی چندگانه تقسیم زمانی) استفاده می‌کند و از این طریق باندهای فرکانس‌ها را به کانال‌های چندگانه تقسیم می‌کند. با GSM صدای ما به داد‌ه‌های دیجیتال تبدیل می‌شوند و به این داده‌ها کانال و یک شکاف زمانی داده می‌شود. در سمت دیگر دریافت کنندگان شنونده، فقط شکاف‌های زمانی اختصاص داده شده را دریافت می‌کنند که نهایتا باعث دریافت تماس می‌شوند. بدیهی‌ است که این شرایط فقط در مقادیر بسیار کم و ناچیز زمانی رخ می‌دهد و شخص دریافت کننده متوجه توقف‌ها یا برش‌های زمانی‌ که رخ می‌دهد نمی‌شود.

CDMA چیست؟

CDMA یا دسترسی چندگانه تقسیم کد، استانداری است که توسط کوالکام طراحی و حق اختراع آن نیز برای این کمپانی ثبت شده است. اما این استاندارد برای ارائه خدمات 3G از پایه و اساس استاندارهای CDMA2000 و WCDMA بهره می‌برد. در هر صورت، به دلیل ماهیتی که CDMA دارد، نتوانست مانند GSM به صورت جهانی مورد استفاده قرار گیرد و فقط ۱۸ درصد از کل شبکه‌های سراسر دنیا از CDMA استفاده می کنند که اکثرا نیز در آمریکا و توسط اپراتورهای ورایزون و اسپرینت ارائه می‌شود. همچنین در کره‌جنوبی و روسیه شاهد استفاده از این نوع شبکه‌ها هستیم. برای مشاهده لیست کامل شبکه‌های CDMA اینجا کلیک کنید.

تماس‌های دیجیتالی شده‌ی لایه شبکه‌های CDMA یک کد منحصر به فرد را برای ایجاد تفاوت در هر تماس به آن‌ها اختصاص می‌دهد. هرگونه اطلاعات مرتبط با تماس‌ها با استفاده از کلید‌های متفاوتی، رمزنگاری می‌شوند و سپس این تماس‌ها در زمان‌های مشابهی منتقل می‌شوند. دریافت‌کنندگان نیز هر کدام یک کلید منحصربفرد دارند که سیگنال‌های ترکیب‌شده را به تماس‌های مجزا، تقسیم می‌کنند.

تفاوت‌ها

در هر دو این استانداردها، چندین تماس می‌توانند در یک برج برقرار باشند، اما همانطور که مشاهده می‌کنید، مهمترین تفاوت بین این دو، در واقع به روشی که داده‌ها را به موج‌های رادیویی‌ که گوشی‌ شما می‌تواند آن‌ها را دریافت کند، تبدیل می‌کنند مرتبط می‌شود. البته موارد دیگری نیز وجود دارند که کاربران این شبکه‌ها در انتخاب خود باید توجه ویژه‌ای به آن‌ها داشته باشند وجود دارد که در ادامه آن‌ها را توضیح می‌دهیم.

• سیم‌کارت‌ها: در کنار مزیت‌های 4G LTE، تفاوتی که بین GSM و CDMA مشاهده می‌شود، در نوع سیمکارت‌هایی است که این خدمات را ارائه می‌دهند. دستگاه‌هایی که از شبکه‌های GSM بهره می‌گیرند، معمولا با یک درگاه سیمکارت ارائه می‌شوند و این در حالی است که گوشی‌های CDMA اینگونه نیستند. به بیان دیگر، CDMA یک استاندارند بر پایه دستگاه‌ است که با شماره موبایل هر دستگاهی به طور جداگانه مرتبط است. اگر می‌خواهید گوشی‌خود را تغییر دهید، باید با اپراتور شبکه خود تماس بگیرید تا دستگاه‌ قدیمی‌تان را غیرفعال و خدمات را در دستگاه جدید شما فعال کنند. از سمت دیگر، دستگاه‌هایی که از GSM بهره می‌برند، شماره موبایل به سیمکارت وصل بوده و مرتبط است، بنابراین در جابجایی بین چند دستگاه، تنها کاری که باید انجام دهید، این است که سیمکارتتان را به دستگاه‌ جدید منتقل کنید. 
• پوشش شبکه: پوشش شبکه به اینکه نوع آن GSM است یا CDMA بستگی ندارد، اما به زیرساختی که هر اپراتور بر مبنای آن خدمات ارائه می‌کند وابسته است. بیشترین مشترکان خدمات موبایلی در سراسر جهان بیشتر از GSM بهره می‌برند، البته غیر از آمریکا و اپراتور ورایزون که شبکه‌های آن از نوع CDMA هستند.
• رومینگ بین‌المللی: مهم نیست که در محل زندگی شما چه نوع شبکه‌ای در دسترس است و در عوض باید بر روی محدوده دسترسی پذیری تمرکز کرد. در هر صورت هنگامی که بخواهیم در مورد رومینگ بین‌المللی صحبت کنیم، شبکه‌های GSM در رتبه بالاتری قرار می‌گیرند چراکه در سراسر جهان تعداد این نوع شبکه‌ها بیشتر است و نیز قراردادهای بین اپراتورهایی که این نوع شبکه‌ها را ارائه می‌دهد به تعداد زیاد وجود دارد. با یک گوشی که از GSM بهره می‌برد، همچنین می‌توانید در صورتی که دستگاه شما آنلاک باشد، با توجه به موقعیت مکانی که در آن هستید، یک سیمکارت محلی خریداری کنید. البته امکان دارد در حالت رومینگ نتوانید به تمامی ارتباطات داده‌ای دسترسی داشته باشید، و این مورد به دستگاه مورد استفاده و نیز قابلیت‌های شبکه بستگی دارد.

آینده

با توجه به مزیت‌هایی که شبکه‌های LTE و 4G ارائه می‌دهند، و با توجه به این که این استاندارد توسط بسیاری از اپراتورها در سراسر جهان ارائه می‌شود، تفاوت و رقابت بین GSM و CDMA روز به روز کم‌رنگ‌تر می‌شود. ممکن است شما به این نکته توجه داشته باشید که به منظور بهره بردن از امکانات و قابلیت‌های شبکه‌های 4G LTE، جدیدترین گوشی‌های هوشمند امروزی از هر دو نوع شبکه‌ مورد بحث پشتیبانی می‌کنند. درحالیکه فعلا نمی‌توان از دستگاه‌های GSM و CDMA به جای یکدیگر استفاده کرد، و هیچ وقت هم این امکان وجود نخواهد داشت، اما این موضوع به عنوان تفاوتی محسوب نمی‌شود که به خاطر آن به سمت استفاده از شبکه‌های 4G LTE پیش بروریم. اگر رومینگ بین‌الملل را به عنوان ملاک در نظر بگیریم، در هر فاصله‌ای که نیاز به برقراری ارتباط داده‌های تماس‌های صوتی 3G شما باشد، هر دو نوع شبکه GSM و CDMA از نظر دسترسی پذیری، پوشش، سرویس‌های مرتبط با مشتریان و قیمت، خدمات خوبی را در اختیارتان قرار خواهند داد. 

اگر از جمله افرادی هستید که اغلب تلفن همراهتان را در منزل جا می‌گذارید، حتما متوجه شده‌اید که این دستگاه چقدر پر استفاده است. افراد به صورت متوسط روزانه ۱۱۰ بار موبایلشان را چک می‌کنند. تلفن‌های همراه برای اغلب کار‌ها کاربرد دارند. برای مثال افراد می‌توانند از طریق آن خودرویی را برای رفتن به جایی از طریق Uber سفارش دهند یا هزینه‌ی خریدشان را در آمازون پرداخت کنند.

تلفن‌های همراه نا امن یکی از هفت دلیل عمده بروز مشکلات امنیتی هستند و شماره موبایل تنها موردی است که هکر‌ها برای شروع حمله به دستگاهتان نیاز دارند. هکر‌ها با استفاده از شماره موبایل می‌توانند پیام حاوی لینک مخربی را به کاربر ارسال کنند. با کلیک روی این لینک، هکر‌ها می‌توانند به پیامک‌هایتان دسترسی داشته باشند و مکالمات صوتی‌تان را گوش کنند. حتی امکان مسیریابی گوشی نیز برایشان فراهم می‌شود.

تلفن‌های هوشمند وسیله با ارزشی برای هکر‌ها هستند و از نظر آن‌ها ارزش این محصول بیشتر از لپ‌تاپ یا کامپیوتر‌های شخصی است. زیرا این ابزار وسیله‌ای محوری برای هکر‌ها به حساب می‌آید و از طریق آن می‌توانند به سیستم‌های حفاظت شده‌ای نظیر بانک‌ها و زیر ساخت‌های ملی دسترسی یابند. هکر‌ها می‌توانند ترافیک‌های مخرب را نیز تغییر مسیر دهند که در جریان آن هکر رد خودش را تاحدودی پاک می‌کند و به نظر می‌رسد که تمام این اقدامات مخرب توسط کاربر صورت گرفته است.

موضوع مهم این است که اغلب تلفن‌های هوشمند ۲۴ ساعته آمده هک شدن هستند. البته این در حالی است که برخی دیوار‌های امنیتی نیز برای این دستگاه‌ها در نظر گرفته شده است. این مشکل امنیتی در حالی است که اکنون بسیاری از تلفن‌های هوشمند قدرت پردازشی بیشتری نسبت به کامپیوتری دارند که فرود آپولو ۱۱ روی ماه را انجام داد. پس با این اوصاف هکر‌ها گزینه مناسبی را برای حمله انتخاب کرده‌اند.

هک شدن

بدترین داستان ممکن در این خصوص این است که یک روز صبح با صدای لگد زدن پلیس به درب منزلتان از خواب بیدار شوید. آن‌ها مدارکی دارند که نشان می‌دهد حمله سایبری پیچیده‌ای را انجام داده‌اید. این در حالی است که ثابت کردن این که کار غیرقانونی مذکور اقدام شما نبوده است موضوع دشواری به حساب می‌آید. البته این تنها هکر‌ها نیستند که باید نگرانشان باشید. بلکه آژانس امنیتی آمریکا و GCHO انگلیس نیز از طریق تلفن همراه افراد بی‌گناه، اقدامات مخربی را انجام می‌دهند.

البته گاهی نیز هکر‌ها توسط سازمان‌های مختلف استخدام می‌شوند تا محتوای نامناسبی را درون تلفن هوشمند افراد گوناگون قرار دهند و سپس در طی جریانی آن‌ها مقصر شناخته شوند.

قفل کردن گوشی گزینه مناسبی برای مقابله با هکر‌ها نیست

بسیاری از کاربران به اشتباه بر این باور هستند که ارائه دهندگان خدمات موبایلی باید امنیتی سایبری را برای حفظ منافع کاربران گسترش دهند. اما اگر شرح وظایف و خدماتشان را مطالعه کنید، متوجه می‌شوید که محافظت از اطلاعاتتان وظیفه‌ای است که باید به شخصه اقدام کنید. این همانند حالتی است که با لپ‌تاپتان در حال مرور صفحات اینترنتی هستید و باید مراقب حملات هکر‌ها باشید.

اگر حین مطالعه این مقاله فکر می‌کنید که به زودی اپلیکیشن آنتی ویروسی را روی تلفن هوشمندتان نصب کنید باید بگوییم که همین حالا مطالعه مقاله را متوقف و آنتی ویروسی را روی دستگاهتان نصب کنید. باید بدین نکته نیز توجه داشت که آنتی ویروس‌های زیادی وجود دارند که بسیار کاربردی و البته رایگان هستند. البته برای نصب اپلیکیشن‌ها نیز باید از طریق منابع آشنا و تایید شده‌ای نظیر گوگل‌پلی یا فروشگاه نرم‌افزاری اپل و مایکروسافت وارد عمل شوید. هرگز نباید موبایلتان را جیلبریک یا روت کنید.

به این نکته نیز توجه داشته باشید که نباید روی لینک‌هایی که از منابع ناآشنا دریافت کرده‌اید، کلیک کنید. رمزگذاری تمام اطلاعات موجود روی گوشی نیز گزینه مناسبی است و همچنین می‌توانید با نصب کردن اپلیکیشن‌های مانیتورینگ تمام فعالیت‌های انجام شده روی گوشی را مشاهده کنید. بهتر است که اقدامات امنیتی مناسبی را روی تلفن همراهتان انجام دهید تا از مشکلات امنیتی دور بمانید.

شما برای امنیت دستگاهتان چه اقداماتی را انجام می‌دهید؟

 موتور‌های کوچک با سیستم‌های پرخوران اعم از توربوشارژر و سوپرشارژر، روز به روز محبوبیت بیشتری را میان خودروسازان می‌یابند. در ادامه ۱۰ خودروی بزرگ و سنگینی را معرفی خواهیم کرد که به پیشرانه‌های بسیار کوچک و کم مصرفی مجهز شده‌اند. با ما همراه باشید.  

 بزرگ‌ترین پیشرانه‌های به کار رفته در خودروها

با پیشرفت علم و توسعه‌ی تکنولوژی‌های مختلف، پیشرانه‌ها توانایی تولید توان بیشتری را در عین مصرف کم به ارمغان می‌آورند. وقتی تکنولوژی به شما اجازه می‌دهد که پیشرانه‌ی شش سیلندر با قدرت خروجی انواع هشت سیلندر و مصرف نمونه‌های چهار سیلندر تولید کنید، دیگر توجیحی برای استفاده از پیشرانه‌های بزرگ و پرمصرف باقی نمی‌ماند. شاید پیشرانه‌‌های کوچک و مجهز به انواع توربوشارژر جذابیت و مزایای نمونه‌های تنفس طبیعی و حجیم‌تر را نداشته باشند، ولی از لحاظ کارایی نه تنها چیزی کم ندارد چه بسا در بسیاری از موارد بهتر نیز هستند. حال به معرفی ۱۰ خودروی نوین و بزرگ خواهیم پرداخت که تمامی آنها از پیشرانه‌هایی کوچک ولی قدرتمند بهره می‌برند.

کادیلاک CT6

پرچمدار جدید کادیلاک ابعادی تقریبا مشابه با بی ام و سری ۷ دارد اما از پیشرانه‌ی دو لیتری چهار سیلندر بهره مند است. البته این پیشرانه با کمک توربوشارژر ۲۶۵ اسب بخار تولید می‌کند که قابل مقایسه با قدرت پیشرانه‌ی شش سیلندر M54 بی‌ام‌و است.

مرسدس بنز اسپرینتر

خودروی تجاری اسپرینتر که نسل جدید آن به تازگی وارد بازار شده است، در گونه‌ی پایه‌ی خود از پیشرانه‌ی توربودیزل چهار سیلندر به حجم ۲.۱ لیتر استفاده می‌کند. علی‌رغم سایز کوچک، ولی این پیشرانه با قدرت ۱۶۱ اسب بخار و گشتاور ۳۵۹ نیوتون متر کاملا پاسخگوی نیازهای این خودروی بزرگ است.

شورولت مالیبو 1LT

پیشرانه‌ی مالیبو واقعا کوچک است و با حجم موتور ۱.۵ لیتری بیشتر به یک پاکت شیر شبیه است. البته با نگاهی به مشخصات این پیشرانه متوجه خواهید شد که درست است با پیشرانه‌ی بسیار کوچکی طرف هستیم، اما اصلا نباید آن را دست کم گرفت. این پیشرانه‌ی ۴ سیلندر قدرت و گشتاوری برابر با ۱۶۳  اسب بخار و ۳۳۸ نیوتون متر دارد. تا همین چند سال پیش برای داشتن چنین گشتاوری به موتوری با حداقل حجم دو برابر نیاز بود.

فورد F-150

فورد F-150 یک وانت فول سایز است که امکان سفارش آن با پیشرانه های هشت و شش سیلندر وجود دارد ولی در مدل جدید آن، پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری از سری اکوبوست هم قابل سفارش است. شاید حجم این پیشرانه چندان با ابعاد بزرگ این وانت همخوانی نداشته باشد اما بیایید به مشخصات آن نگاهی کنیم. پیشرانه‌ی مذکور، شش سیلندر وی شکل با ۲۴ سوپاپ بوده و از سرسیلندر آلومینیومی بهره می‌برد. به کمک توربوشارژر و سیستم تزریق مستقیم سوخت این پیشرانه توانایی تولید ۳۲۵ اسب بخار قدرت را در ۵۷۵۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۵۰۸ نیوتون متر را در دور موتور ۳۰۰۰ دور بر دقیقه دارد. 

اگر به ده سال قبل بازگردیم متوجه خواهید شد که پیشرانه‌هایی با این حجم حتی از نصف گشتاور این موتور هم گشتاور کمتری داشتند. برای مثال هیوندای سانتافه ۲۰۰۷ با پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری شش سیلندر، تنها ۲۴۰ نیوتون‌متر گشتاور تولید می‌کرد. فورد F-150 به واسطه‌ی پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری مذکور، در مدت زمان ۵.۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و برای رسیدن به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت نیز به ۱۶.۱ ثانیه زمان احتیاج خواهد داشت. طی مسافت ۴۰۰ متر نیز در مدت زمان ۱۴.۳ ثانیه ممکن خواهد بود.

مرسدس بنز GLE300d

مرسدس بنز GLE300d  از پیشرانه‌ی یکسان با مدل اسپرینتر بهره‌مند است. البته در این خودرو از تکنولوژی BlueTec هم استفاده شده است تا مصرف سوخت و آلایندگی آن کاهش یابد. با اصلاحاتی که روی این پیشرانه‌ یتوربودیزل ۲.۱ لیتری انجام شده است، قدرت و گشتاور آن افزایش یافته و به میزان ۲۰۱ اسب بخار و ۵۰۰ نیوتون‌متر رسیده است. جالب است با این حجم موتور کم، GLE300d قابلیت یدک کردن باری به وزن ۳ تن را هم داراست. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو نیز ۸.۹ ثانیه است که عدد خوبی برای خودرویی دیزلی آن هم با پیشرانه‌ی ۲.۱ لیتری محسوب می‌شود.

کادیلاک CTS

کادیلاک CTS نیز از پیشرانه‌ی مشابه با CT6 بهره می‌برد که در ابتدای مقاله معرفی شد. این پیشرانه‌ی دو لیتری از نوع DOHC است؛ یعنی دو میل سوپاپ در بالا دارد. برای هر سیلندر هم ۴ سوپاپ تعبیه شده است. توربوشارژر و سیستم تزریق مستقیم سوخت هم در این پیشرانه به کار رفته‌اند. با چنین تفاسیری این پیشرانه توانایی تولید قدرت ۲۶۸ اسب بخار را در دور موتور ۵۶۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۳۹۹ نیوتون متر را در در دور موتور ۳۰۰۰ دور بر دقیقه دارد. اگر بخواهیم چنین گشتاوری را از پیشرانه‌ی تنفس طبیعی دریافت کنید، نیاز به استفاده از موتوری با حجم تقریبی ۴ لیتر خواهید داشت. پیشرانه‌ی ۲ لیتری کادیلاک نیروی خود را از طریق جعبه‌دنده‌ی هشت سرعته‌ی اتوماتیک به هر چهار چرخ خودرو منتقل می‌کند. CTS با این پیشرانه دارای شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۵.۸ ثانیه و شتاب صفر تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت ۲۶.۸ ثانیه است.

ولوو XC90

شاید با دیدن ابعاد این اس یو وی ۲.۱ تنی انتظار برود که پیشرانه‌ای حجیم در زیر کاپوت آن قرار داشته باشد؛ اما اینطور نیست. پیشرانه‌ی ولوو چهار سیلندر خطی با حجم دو لیتر است. این پیشرانه، هم مجهز به توربوشارژر و هم سوپرشارژر است؛ به این دسته از پیشرانه‌های تویین‌شارژر Twin Charger گفته می‌شود. ولوو XC90 دارای قدرت ۳۱۶ اسب بخار و گشتاور ۴۰۰ نیوتون متر است. شاسی‌بلند زیبای ولوو در مدت زمان ۶.۱ ثانیه به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت و در نهایت به سرعت ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت خواهد رسید. این خودرو هم اکنون در بازار کشورمان موجود است.

بی ام و X5 xDrive40e هیبرید

حرف e در این خودرو نشان دهنده‌ی این است که این مدل از انواع هیبریدی پلاگین است. خودروهای پلاگین هیبرید انواعی هستند که می‌توان آنها را با اتصال به برق هم شارژ کرد. پیشرانه‌ی ۲ لیتری توربوشارژردار X5 XDrive40e به یک الکتروموتور نیز متصل است. قدرت پیشرانه‌ی بنزینی ۲۴۱ اسب بخار است و با اضافه کردن قدرت الکتروموتور به این مجموعه، قدرت کلی سیستم حرکتی به ۳۰۹ اسب بخار خواهد رسید. چنین قدرتی X5 را قادر ساخته تا در مدت زمان ۶.۸ ثانیه از سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. حداکثر سرعت خودرو نیز روی ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است. زمانی که شاسی بلند الکتریکی بی‌ام‌و روی حالت تمام الکتریکی قرار گیرد بردی تا ۱۹ مایل خواهد داشت و حداکثر سرعت نیز در این حالت به ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد.

آئودی A6

آئودی A6 از پیشرانه‌ی چهار سیلندر خطی با حجم ۲ لیتر استفاده می‌کند. این پیشرانه دارای توربوشارژر است و به تکنولوژی TFSI آئودی نیز مجهز است. سرسیلندر نیز آلومینیومی بوده و 16 سوپاپ را در خود جای داده است. حداکثر قدرت پیشرانه‌ی A6 برابر با ۲۵۲ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور بر دقیقه و حداکثر گشتاور نیز ۳۷۰ نیوتون متر در ۱۶۰۰ دور بر دقیقه است. جعبه‌دنده نیز از نوع هشت سرعته‌ی خودکار با قابلیت تعویض دستی است. این مدل توانایی رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در ۶.۱ ثانیه دارد. با این که A6 به پیشرانه‌ی توانمندی مجهز شده، اما بسیاری از کارشناسان که با آن رانندگی کرده‌اند، پیشرانه‌ی شش سیلندر ۳ لیتری نسل قبلی را بهتر عنوان کردند.

بی ام و 528i

 بی ام و 528i در کشورمان نیز طرفداران زیادی دارد. پیشرانه‌ی آن چهار سیلندر خطی و دارای حجم ۲ لیتر است. سیستم‌های تزریق مستقیم سوخت، توربوشارژر‌های دوگانه و زمانبندی متغییر سوپاپ‌ها، این پیشرانه را قادر ساخته تا قدرت خروجی معادل ۲۴۰ اسب بخار و گشتاور ۳۵۰ نیوتون‌متر را داشته باشد. این پیشرانه در مدل 328i نیز استفاده شده است؛ با توجه به بدنه‌ی سنگین‌تر سری ۵، پیشرانه‌ی ۲ لیتری مذکور فشار بیشتری را در این خودرو متحمل می‌شود و بدین ترتیب توانایی‌های حرکتی 328i را نخواهد داشت.