امروزه انواع بسیار متنوعی از هدفون با رنگ ها و شکل های مختلف و البته قیمت های بسیار متفاوتی را در بازار می توان یافت. اما در این میان انتخاب یک هدفون مناسب، با توجه به نام های بسیار زیاد شناخته و ناشناخته موجود کاری مشکل است. 

یکی از مشکلات امروزی در استفاده از موسیقی، صداهای مزاحم فراوانی است که ما را احاطه کرده اند، از سر و صدای ماشین ها در اتوبوس و تاکسی گرفته تا داد و قال مردم در مترو و زمزمه همکاران در محیط کار، همه باعث می شوند نتوانیم به راحتی موسیقی مورد علاقه مان را گوش دهیم. اما چاره کار چیست؟ 

جدای از اینکه هدفون ها را به دو دسته عمومی درون گوشی یا رو-گوشی تقسیم بندی کنیم، گونه ای از آنها به دلیل حل مشکلات بالا، محبوبیت خاصی پیدا کرده اند و به هدفون های حذف نویز یا noise-canceling مشهور شده اند. که البته در هر محیطی باید از مدل مناسبی استفاده کنید. 

در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید تا بیشتر با این رده از هدفون ها آشنا شده و شیوه انتخاب مدل مناسب آن را فرا گیریم.

حذف نویز فعال چیست؟

active noise-cancellation ، حذف نویز فعال یا کاهش نویز فعال در واقع یک مدار الکتریکی است که به صداهای اضافی و مزاحم محیط گوش می دهد. سپس با برخی تکنیک های جادویی یک صدای دفاعی با طول موج مخالف و تقریبا نزدیک به صدای مزاحم تولید می کند. در نتیجه این دو صدا یکدیگر را خنثی می کنند و ما تقریبا هیچ یک را نخواهیم شنید. 

هدفون های با تکنولوژی حذف نویز فعال، معمولا در مقابله با صداهای مزاحم ثابت و ممتد بهتر عمل می کنند. دلیل اصلی هم این است که فرکانس نویزهای ثابت به سادگی برای این هدفون ها قابل تشخیص است. و لذا تولید طول موج متضاد صدا هم به همان نسبت آسان خواهد بود. و به همین دلیل هدفون های حذف نویز فعال در مقابله با صداهای ناگهانی و غیرقابل پیش بینی، از قبیل عملیات ساختمانی یا گریه کودک کارایی چندان خوبی ندارند.

حذف نویز در برابر عایق سازی نویز

بسیاری از شرکت های تولید کننده هدفون و خبره های تکلنولوژی ترجیح می دهند برای جلوگیری از گیج شدن مشتری و اشتباه گرفتن هدفون های درون-گوشی ویژه را دارای قابلیت «عایق سازی نویز» یا کاهش نویز معرفی کنند، تا تفاوت آن با تکنولوژی حذف نویز فعال به خوبی مشخص شود. این در حالی است که اغلب هدفون های درون-گوشی و هدفون های رو-گوشی به صورت غیرفعال میزان صدای مزاحم محیط را کاهش می دهند. و در حقیقت تنها جلوی رسیدن صدای مزاحم به گوش شما را خواهند گرفت. در نتیجه این هدفون ها برای محیط های با سر و صدای زیاد و بسیار شلوغ اصلا مناسب نیستند. 

از جمله جاهایی که هدفون های حذف نویز فعال به خوبی از پس آن بر می آیند می توان به مترو، نزدیکی فرودگاه و صدای دائمی ماشین ها در خیابان های شلوغ شهری اشاره کرد. اگر چه باید به این نکته هم توجه داشت که برخی افراد نسبت به تاثیرات تکنولوژی حذف نویز فعال حساس هستند و فرکانس های ایجاد شده توسط این هدفون ها می تواند باعث مشکلاتی مانند احساس فشار در پرده گوش یا حتی سردرد شود.

مدل های دور گوش (Around-ear)

 
Logitech UE 6000

این دسته یکی از محبوب ترین انواع هدفون های حذف نویز فعال است. این مدل ها معمولا طراحی اندازه کاملی برای دور گوش دارند، یعنی اینکه به طور کامل اطراف گوش ها را می پوشانند. این نوع از هدفون ها در میان شرکت های سازنده عمومیت بیشتری دارند، زیرا می توانند مدارهای سیستم حذف نویز را درون بخش رو-گوشی جا دهند. 

علاوه بر این وقتی هدفون را می پوشید و روی سر شما قرار می گیرد، میکروفون های سیستم حذف نویز در مکان ایده آلی برای گوش دادن به صداهای محیطی و عکس العمل نشان دادن به آنها قرار خواهند داشت. همچنین این هدفون ها معمولا بسیار راحت هستند و پدهای آنها هم می توانند تا حدی به جذب صداهای مزاحم محیط کمک کنند. از نمونه های خوب این هدفون ها می توان به Sony MDR-1RNC و Logitech UE 6000 اشاره کرد. 

مزایا: بسیار راحت - مدل های دور گوش اندازه کامل عموما کیفیت صدای عالی فراهم می کنند - برندهای بسیار زیادی با دامنه قیمت گسترده ای برای انتخاب وجود دارد 

معایب: وزن نسبتا بالا - معمولا برای نگهداری به یک کیف خوب و محکم نیاز دارند - مدل های رده بالا بسیار گرانقیمت هستند. 

مناسب برای: افرادی که کار اداری و در محل ثابت دارند. کسانی که زیاد با هواپیما سفر می کنند.

مدل های رو-گوشی (On-ear)

 
Bose Quiet Comfort 3

همانند پسرعموهای دور گوشی شان، هدفون های رو-گوشی حذف نویز، در اندازه ای کوچکتر مزایای تقریبا یکسانی را برای تان به ارمغان می آورند. هدفون های دور-گوشی، گوش را احاطه کرده و تقریبا آن را آزاد می گذارند، اما هدفون های رو-گوشی یا supra-aural کاملا بر روی گوش قرار می گیرند. این موضوع باعث می شود احساس راحتی کمتری کنید، اما اندازه کوچکتری هم دارند. 

البته به همین دلیل برای کاربردهای روزمره هم بسیار مناسب تر هستند. اینکه درون کیف شما جای کمتری اشغال کنند، در فعالیت های روزمره قابل پوشیدن باشند و وزن کمتری روی سرتان احساس کنید. اما به هر حال نباید انتظار باس و کیفیت صدایی همانند مدل های بزرگ داشته باشید. از نمونه های خوب این هدفون ها می توان به Bose Quiet Comfort 3 و Sennheiser MM 450-X اشاره کرد. 

مزایا: فشرده تر و کوچکتر از مدل های دور-گوشی - معمولا کیفیت و کارایی قابل مقایسه ای با رقبای بزرگترشان دارند. 

معایب: چندان ارزان تر از مدل های دور-گوشی نیستند - عمق و باس صدا به اندازه مدل های دور-گوشی نیست. 

مناسب برای: مسافرت های درون شهری روزانه - پروازهای هوایی گاه و بیگاه.

مدل های درون-گوشی (In-ear)

 
سمت چپ MDR-NC33 سونی و سمت راست مدل بسیار گرانقیمت XBA-NC85D این شرکت.

برخی مدلهای هدفون درون-گوشی به دلیل طراحی خاص و با کیفیت بالای بخش درون گوش، همانند یک گوشبند عمل کرده و قابلیت کاهش نویز غیرفعال خیلی خوبی دارند. اگر شما هم طرفدار این هدفون های درون مجرای گوش (canalphone) هستید اما باز هم به کاهش نویز بیشتری نیاز دارید، انواع مجهز به سیستم حذف نویز فعال گزینه مناسبی خواهند بود. اگر چه ممکن است غیر ضروری به نظر برسد که دو سطح از کاهش نویز را به صورت همزمان مورد استفاده قرار دهید، این نوع از ابزارهای حذف نویز برای محیط های بسیار شلوغ بهترین انتخاب ممکن خواهند بود. البته برای کسانی هم نمی خواهند با یک هدفون دور گوشی سنگین و بزرگ در خیابان قدم بزنند، تنها انتخاب است. 

همچنین مدار حذف نویز فعال می تواند برای خنثی کردن نویزهای با فرکانس پایین که از سیستم عایق سازی نویز این هدفون ها عبور می کنند، بسیار خوب عمل کند. البته به خاطر داشته باشید تقریبا به همه این هدفون ها یک جعبه کوچک و نسبتا سنگین آویزان است که حاوی مدارهای سیستم حذف نویز فعال است و این موضوع می تواند آزار دهنده باشد. البته هدفون های XBA-NC85D سونی در این میان یک استثنا بوده و هیچ جعبه ای به همراه ندارند. 

مزایا: قابلیت حمل و نقل بسیار راحت - فراهم آوردن امکان حذف نویز فعال و کاهش نویز غیر فعال به صورت همزمان 

معایب: لزومان چندان ارزان تر از دیگر مدل ها نیستند - سیستم کاهش نویز دوگانه ممکن است گاهی اوقات خطرناک و کُشنده باشد. 

مناسب برای: مسافرت های شهری - کسانی که در محیط های بسیار شلوغ کار می کنند - افرادی با سفرهای هوایی زیاد که سبکی و حجم کم هدفون را ترجیح می دهند.

برخی نکات مفید

حذف نویز فعال جادو نمی کند: به خاطر داشته باشید تکنولوژی حذف نویز فعال در حالی که به خوبی با نویز های ثابت فرکانس پایین و متوسط کنار می آید، اما معمولا نمی تواند صداهای مزاحم غیرمعمول یا پرقدرت مانند صدای انسان و گریه کودک را حذف کند. 

استفاده از آنها در خارج از منزل می تواند خطرناک باشد: این موضوع به خصوص وقتی جدیت بیشتری پیدا می کند که شما در ترافیک شدید و میان جمعیت قصد دارید از عرض خیابان عبور کنید. عدم وجود نویز و صدای محیط باعث می شود احساس کنید در یک اتاق خالی حضور دارید. که این احساس ناسازگار با محیط می تواند دردسرساز و حتی خطر آفرین باشد. 

به تقویت کننده یا amp نیازی ندارید: هدفون های حدف نویز معمولا به نوعی دارای تقویت کننده های درونی هستند و لزومی ندارد شما روی ابزارهای آمپلی فایر سرمایه گذاری کنید. هرچند یک کارت صدای خوب یا یک مبدل یو اس بی دیجیتال به آنالوگ ممکن است مقدار کمی صدا را بهبود بخشد. 

مراقب باشید زمین نخورند: همیشه به خاطر داشته باشید هدفون های حذف نویز، گجت های الکترونیک هستند و تنها ابزارهای جانبی صوتی معمولی به حساب نمی آیند. مدارهای الکترونیک درون این هدفون ها بسیار پیچیده اند و ممکن است در اثر ضربه دچار مشکل شوند. 

قبل از انبار کردن آنها، باتری شان را بیرون آورید: در صورتی باتری شان قابل تعویض است، حتما هنگام عدم استفاده طولانی، باتری را بیرون بیاورید. یک باتری خالی و فاسد می تواند باعث آسیب به هدفون شما شود.

نمایی که در عکس بالا می بینید مربوط به ماتریکس یا یک فیلم علمی-تخیلی و ترسناک دیگر نیست. این عکس فوق العاده، چیزی بسیار گیراتر را نشان می دهد. با خودتان می گویید یک ربات جراح است؟ یا شاید نسل بعدی پرینتر های سه بعدی؟ با یک چشم رباتیک بزرگ چطور هستید؟ این دایره پیچیده، در بر دارنده 24 بازوی رباتیک است که همه با هم تنها بخشی از طیف نگار بزرگ آژانس فضایی اروپا، موسوم بهKMOS  را تشکیل داده اند. KMOS بر روی یکی از تلسکوپ های آژانس فضایی اروپا واقع در رصدخانه بزرگ شیلی نصب شده و با استفاده از تصویر نگاری مادون قرمز، اطلاعات مربوط به اجرام فضایی را که در فاصله میلیاردها سال نوری از زمین قرار دارند، ثبت می کند. خانم سوزان رمسی که متخصص ادوات پیشرفته است، می گوید بخش بزرگی از تمرکز رصدخانه ها بر روی کهکشان هایی با فاصله 10 میلیارد سال نوری (یا بیشتر) از زمین است. نوری که اکنون از چنان شعاعی در جهان هستی به ما می رسد، در اصل مربوط به زمانی پر از همهمه و مربوط به شکل گیری ستاره ها و کهکشان ها بوده، و رصد آن «یعنی نگاه کردن به جهان، زمانی که تقریبا نصف اکنون، عمر داشته.» هر یک از 24 بازوی KMOS می توانند در گستره دید تلسکوپ حرکت کرده و نور مربوط به یک کهکشان خاص را انتخاب کنند، بنابراین ستاره شناسان می توانند در آن واحد، 24 شی فضایی را رصد کنند که این سرعت پژوهش ها را به شکلی محسوس افزایش می دهد. 
KMOS تا 4 ماه دیگر وارد مدار عملیاتی می شود و هدف بلند مدت آن، نگاه به گذشته است تا به این صورت چگونگی پیدایش کائنات را برای انسان روشن کند «زیرا در مقطعی از گذشته (10 میلیارد سال قبل)، کهکشان های بزرگ وجود نداشته اند» و بنابراین نگاه کردن به آن برهه از هستی، اطلاعات ارزشمندی را فاش می کند. 

 این روزها داستان ساعت های هوشمند و گجت های پوشیدنی حسابی داغ است و همه از احتمال عرضه محصول این چنینی توسط شرکت های مختلفی همچون اپل و سامسونگ سخن می گویند. دو روز پیش از نمایش یک ساعت مرموز در ویدیوی تبلیغاتی اپل گفتیم و امروز صبح هم جناب تیم کوک مدیرعامل این شرکت از علاقه فراوانش به گجت های پوشیدنی سخن گفت . 

تا کنون بسیار به داستان قابلیت ها، بایدها و نبایدهای این محصول جذاب و آرزوهای مان درباره آن پرداخته ایم. اما اجازه دهید امشب از دیدگاهی دیگر به آن بنگریم. واقعا درون یک اسمارت واچ امروزی با ساعت های معمولی چه فرقی دارد؟ و اگر دل روده یکی از انواع معروف آن را بیرون بریزیم با چه چیزهایی روبرو خواهیم شد؟ 

در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید تا قطعات درونی یک Pebble را از نزدیک مشاهده کنیم.

ساعت پبل دیگر چیست؟

به آینده تکامل ساعت های مچی خوش آمدید. شاید بتوان گفت Pebble E-Paper Watch اولین ساعتی است که برای قرن ۲۱ ساخته شده است. این گجت می تواند دوچرخه سواری شما را دنبال کرده و آن را ثبت کند، پیامک های موبایل تان را نمایش دهد و البته زمان را هم نشان تان می دهد! 

این محصول یک ساعت هوشمند است که توسط شرکت Pebble Technology تولید شده و از ابتدای ۲۰۱۳ وارد بازار گردیده است. البته هنوز سرمایه گذاری و توسعه آن ادامه دارد. این ساعت هوشمند با اسمارت فون های اندرویدی و آیفون قابل استفاده بوده و ۱۵۰ دلار قیمت دارد. 

اجازه دهید بیش از این وقت را تلف نکنیم و با ابزارهای لازم سراغ این ساعت دوست داشتنی برویم.

گام اول

- pebble به معنی سنگ ریزه کوچکی است که آن را به درون دریاچه یا استخر پرتاب می کنیم. از دیگر سو Pebble ساعت هوشمندی است که توسط اپلیکیشن های متصل به اینترنت و ابداعات نامحدود تغذیه می شود. 

- این ساعت با استفاده از بلوتوث به اسمارت فون (اندروید یا آیفون) تان متصل شده و پیام های مربوط به تماس ها، ایمیل ها و پیامک ها را روی مچ دست تان به نمایش می گذارد. 

- اما در زیر این ظاهر زیبا چه خوابیده است که چنین قدرتی را برای Pebble فراهم آورده؟ این لیست مشخصات سخت افزاری دستگاه است: 
* نمایشگر سیاه و سفید ۱۴۴ در ۱۶۸ پیکسلی e-paper 
* بلوتوث 2.1 به همراه EDR با مصرف انرژی کم 
* موتور ویبراتور 
* شتابسنج سه محور با تشخیص حرکت و اشاره

گام دوم

- بخش پشتی پبل با نوشته های طلایی رنگ دوست داشتی آراسته شده است.

- این ساعت تا فشار ۵ اتمسفر (عمق ۵۰ متری) ضد آب است. یعنی اینکه هنگام شستن ظروف، ورزش و شنا در آبهای کم عمق می توان آن را در دست داشت. و کجا نمی توان آن را پوشید؟ بستگی به کار شما دارد! عمق بیش از ۵۰ متری آب؟ 

- برای محافظت در برابر آسیب آب، بخش جلویی به خوبی با یک فریم پلاستیکی شفاف و محکم کاملا مهر و موم گشته.

گام سوم

- برای ساعتی مانند این بدون هیچ پیچ بیرونی قابل تشخیصی، مطمئنا اولین سوال این است که چگونه می توانیم آن را باز کنیم؟ 

- خب، چنین محصولی که بخش رویی آن حسابی چسب خورده، نیاز به گرما دارد، شاید ابزاری مانند iOpener کارایی لازم را داشته باشد. 

- با کمی گرمای بیشتر و تلاش و کوشش هوشمندانه می توان امیدوار بود که بر هوشمند ترین ساعت جهان هم پیروز شد.

گام چهارم

- پبل مقدار بسیار زیادی چسب در شیار اطراف صفحه به کار برده تا هم جلوی ورود آب را بگیرد، هم دست تعمیرکاران را کوتاه کند. تقریبا غیرممکن است بدون آسیب به نمایشگر بتوانید قاب آن را جدا کنید. 

- تنها با مقدار فراوانی گریس و یک ابزار خوش دست لبه نازک می توان بر این قاب محکم فائق آمده و درب پبل را باز کرد. حال شما وارد شده اید. البته شاید با گفتن یکی از وِردهای هری پاتر هم این کار امکان پذیر باشد، باید امتحان کنید.

- البته به نظر می رسد سر و کله زدن با این ساعت سمج، تمام ملایمت ها هم فایده چندانی نداشته باشند و شرایط فعلی اسمارت واچ ما بهتر از زمانی نیست که آن را با سنگریزه ها (pebbles) بمباران کنیم تا قابش باز شود!

گام پنجم

- اگر چه هنوز تعریف چندان دقیقی از تکنولوژی نمایش e-paper نداریم، اما می توان گفت این تکولوژی امکان خوانشی همانند کاغذ را در نور معمولی فراهم می آورد و از طرفی هم مصرف انرژی بسیار کمی دارد. پبل از مدل تازه ای از Memory LCD شارپ استفاده می کند که آن را جایی در میان تکنولوژی های e-ink و e-paper قرار می دهد. 

- این نمایشگر قادر است تصاویر حاضر روی خود را با مصرف بسیار کم انرژی حفظ کند. شارپ می گوید این میزان انرژی برای عکس های ثابت تقریبا ۱۵ میکرو وات است. 

- با کنار زدن نمایشگر کاغذ الکترونیک پبل، LEDهای نور پس زمینه آن آشکار می شوند. این نمایشگر کوچک تنها به سه ال ای دی برای تامین روشنایی خود نیاز دارد که با حرکات مچ کنترل می شوند.

گام ششم

- حال دل و روده پبل را بیرون می کشیم.

- خیلی کمتر از آن چیزی است که توقع داشتید؟ خب، چیز دیگری برای بیرون کشیدن وجود ندارد: قسمت های داخلی پبل همگی به سادگی روی یک بورد سوار شده اند و درون یک قاب پلاستیکی قرار گرفته اند.

گام هفتم

- تنها یک ضربه و تکان اسپادر کافی است و کابل روبان مانندی که دور تا دور تمام مدار مجتمع ساعت را فرا گرفته آزاد می گردد.

- چسب های کابل همچنین بخش هادی نور پس زمینه را محافظت می کند و اجازه می دهد که LED ها بدرخشند و نور پس زمینه لازم برای صفحه e-paper را تامین کنند.

گام هشتم

- جدا کردن کابل نواری از مدار مجتمع اصلی، اجازه می دهد تا نگاه نزدیکتری به دکمه ها و آنتن بلوتوث در یک سمت، و LED های نور پس زمینه در سمت مقابل داشته باشیم.

- با توجه به اینکه تمام جاهای خالی کابل با ۴ دکمه، ۳ ال ای دی و آنتن بلوتوث اشغال شده اند، حتی اگر بدون آسیب رساندن به نمایشگر بتوانید به درون دستگاه دست یابید، باز هم امکان اضافه کردن قطعات جانبی را نخواهید داشت.

گام نهم

- جدا کردن پنل هادی نور پس زمینه از روی دستگاه، امکان دسترسی به بورد اصلی، باتری و موتور ویبراتور را فراهم می آورد.

- همانند کابل روبان مانند، این سه قطعه هم با لحیم های بسیار ظریفی در کنار یکدیگر قرار گرفته و به هم متصل شده اند. اگر هر یک از آنها دچار مشکل شده و از کار بیفتد، باید هر سه با هم تعویض شوند. که البته احتمال بروز مشکل برای باتری بیشتر است.

گام دهم

- از آی سی های مهم روی مادر بورد می توان به موارد زیر اشاره کرد: 
۱- درون کادر قرمز: حافظه فلش سریال ۳۲ مگابایتی میکرون N25Q032A11ESE40F 
۲- کادر نارنجی: پردازنده ARM Cortex-M3 MCU با کارایی بالا و حداکثر سرعت ۱۲۰ مگاهرتزیSTM32F205RE تولید شده توسط STMicroelectronics 
۳- کادر زرد: شتابسنج سه محوری LIS3DH تولیدی STMicroelectronics

گام یازدهم

- کادر قرمز: پشت مادربورد هم مکان قرارگیری ماژول pan1316 RF پاناسونیک است. این ماژول مسئول کارکرد بلوتوث و بلوتوث با مصرف کم انرژی (Bluetooth Low Energy) ساعت هوشمند پبل است که توان کاری خود را از یک کنترلر بلوتوث تولید تگزاس اینسترومنتز تامین می کند.

گام دوازدهم

- باتری Fullriver این ساعت هم ۳.۷ ولتی با قدرت ۱۳۰ میلی آمپر ساعت است. طبق گفته سایت GetPebble، این باتری از طریق شارژر یو اس بی قابل شارژ است و با هر بار شارژ می تواند تا ۷ روز شما را همراهی کند. 

- اگر چه به نظر می رسد چنین ادعایی می تواند یک چالش برای شرکت تولید کننده باشد، اما با توجه به استفاده از نمایشگر کاغذ الکترونیک احتمالا حتی در صورت استفاده سنگین و طولانی مدت از ساعت، باز هم چنین عمر باتری قابل قبول است.

گام سیزدهم

- اکنون برای اتمام کار، باید سراغ دکمه های فنری درون قاب پلاستیکی پبل برویم.

- برای مقاومت هر چه بهتر در برابر آب، این دکمه ها از درزگیرهایی بهره می برند تا بدون هیچ نشتی به راحتی در جای خود حرکت کنند. 

- اگر یکی از دکمه ها بشکند، می تواند مجزا از بقیه تعویض شود. اگر چه هنوز برای این کار لازم است توانایی لازم برای عبور از اولین سد و ورود به درون ساعت را کسب کنید. کاری که احتمالا هنوز کسی در آن استاد نشده است.

گام چهاردهم

- احتمالا ساعت های هوشمند همان چیز بزرگ بعدی هستند که همه انتظارش را می کشند، اما در حال حاضر پبل واقعا ابزاری بی همتا است. هرچند هنوز نمی توان سنجش درستی از رتبه تعمیر پذیری آن ارائه کرد. 

- اما به جای نمره دادن، در پایان می توان به برخی نکات در خصوص رتبه تعمیر پذیری و دوام این ساعت هوشمند اشاره کرد: 
* مصرف پایین انرژی، تعداد دفعات شارژ را کاهش داده و عمر باتری را افزایش می دهد. 
* بند ساعت اندازه استانداردی داشته و به راحتی قابل تعویض است. 
* باتری غیرقابل دسترس آن، عمر مفید دستگاه را به ۶ تا ۱۰ سال محدود خواهد کرد. البته این تنها یک تخمین است. 
* باز کردن دستگاه بدون آسیب رساندن به آن، یا حداقل از بین رفتن قابلیت ضد آبش غیر ممکن است. لذا می توان گفت تعمیر قطعات درونی آن امکان پذیر نیست.