استارتاپ کلیرموشن (ClearMotion) که به تازگی فعالیت خود را در ماساچوست آمریکا آغاز کرده است، فناوری انقلابی سیستم تعلیق فعال متعلق به شرکت بوز (Bose) را خریداری کرد و حالا قصد دارد مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار برای تجاری‌سازی آن اختصاص دهد. این فناوری، همچنین می‌تواند به طور بالقوه، راحتی و آرامش بیشتری در  خودروهای خودران فراهم کند.

فناوری بوز راید (Bose Ride) را به یاد دارید؟ اگر این فناوری را به خاطر نمی‌آورید، نگران نباشد؛ فناوری بوز راید حدود ۱۴ سال پیش معرفی شد و باوجود این‌که بسیار امیدبخش به نظر می‌رسید، اما بوز نتوانست نتیجه مطلوبی از آن بگیرد. بوز راید در اصل یک پروژه فرعی بود که از فناوری کفشک‌های مغناطیسی در بلندگوهای سیستم صوتی به شیوه متفاوتی استفاده می‌کرد.  

امروز ما با سیستم تعلیق فعال آشنا هستیم، اما اکثر سیستم‌های موجود در بازار تغییر حالت تعلیق را در جهت بهبود کیفیت سواری به دو روش انجام می‌دهند. در برخی از سیستم‌ها با گشاد و تنگ کردن سوپاپ‌های سیستم انتقال روغن، کورس مکانیزم تعلیق خودرو بسته به شرایط رانندگی تغییر می‌کند. اما در برخی دیگر با استفاده از مایعات مگنتو-رئولوژیک (magneto-rheological) که می‌توانند ویسکوزیته خود را بلافاصله در پاسخ به سینگال الکترومغناطیسی تغییر دهند، عملکرد مکانیزم تعلیق تنظیم می‌شود. 

سیستم بوز برای تنظیم عملکرد تعلیق کمی متفاوت است. این فناوری به گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند اطلاعات مربوط به جاده و ناهمواری‌های آن را از قبل پیش‌بینی کند و به عنوان مثال تشخیص دهد که آیا جلوی چرخ، چاله و دست‌اندازی وجود دارد یا خیر. در ادامه به جای این‌که با دو روش بالا سیستم تعلیق خودرو را تنظیم کند، چرخ را در چاله به سمت پایین حرکت می‌دهد تا خودرو هیچ‌گونه لرزش و ارتعاشی حس نکند. در نتیجه علاوه بر افزایش راحتی سرنشینان، ایمنی و کنترل خودرو نیز بهبود قابل توجهی می‌یابد. 

حتی در انتهای عبور از چاله یا دست‌انداز و هنگام برخورد با برآمدگی مثبت در سطح جاده، سیستم به عقب بر می‌گردد و از انرژی جنبشی تولید شده توسط ضربه استفاده می‌کند تا انرژی اتلافی را به سیستم بازگرداند. به این ترتیب، مصرف کلی انرژی سیستم را می‌توان به اندازه یک سوم سیستم تهویه استاندارد در خودرو کاهش داد.

با استفاده از فناوری بوز، لیز خوردن یا چپ کردن بدنه خودرو در طی چرخش‌های سریع نیز توسط تعلیق الکترومغناطیسی محدود می‌شود تا نیروهای چرخشی و جانبی را خنثی کند. عمل سیستم تعلیق بوز به اندازه‌ای سریع و قدرتمند است که می‌تواند به خوبی کنترل خودرو را در هر شرایطی حفظ کند. بوز این فناوری را روی یک خودروی آزمایشی امتحان کرد و کارکرد آن مورد تائید قرار گرفت. 

بوز در حدود ۲۴ سال پیش از عرضه این فناوری در سال ۲۰۰۴، به توسعه سیستم تعلیق جدید اشتغال داشته است و با وجود این‌که سواری در چنین شرایطی بسیار راحت و پویا به نظر می‌رسد، اما این شرکت توانایی مالی برای استفاده گسترده از آن در صنعت خودرو نداشت؛ شاید به این دلیل که سیستم بسیار گران‌قیمت بود یا این‌که قطعات مورد استفاده در آن سنگین و بزرگ بودند. به هر حال، بوز نتوانست فناوری سیستم تعلیق فعال خود را وارد چرخه تولید کند و در حال حاضر خبر از فروش آن به شرکت نوپای کلیرموشن می‌رسد. البته لازم به ذکر است که در سال ۲۰۱۷ از سیستمی مشابه در خودروی آئودی A8 استفاده شد.

با این وجود، فروش فناوری سیستم تعلیق فعال بوز لزوما پایان داستان نیست. شروع به کار استارتاپ کلیرموشن در ماساچوست طی سال گذشته باعث شد تا همه فناوری‌های بوز خریداری شود و اکنون این شرکت تلاش می‌کند که آن را در بازار قطعات خودرو به فروش برساند.

پس از سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیون دلاری، کلیرموشن فناوری سیستم تعلیق فعال بوز را توسعه می‌دهد و این شرکت می‌گوید که نباید خیلی بزرگ‌تر از یک مجموعه استاندارد کمک‌فنر باشد. تولید این سیستم با همکاری بریجستون (Bridgestone)، کوالکام (Qualcomm) و دیگر تامین‌کنندگان مشهور انجام شده است و کلیرموشن سعی دارد که آن را برای استفاده در انواع وسایل نقلیه  آماده کند. البته با توجه به تصاویر رندر از سیستم، به نظر می‌رسد که این شرکت موفق به ایجاد یک سیستم تعلیق فعال کاملا کوچک شده است. 

در حالی که بوز این فناوری را برای خودروهای لوکس در جهت افزایش آرامش و لذت سواری پیشنهاد کرد، اما به نظر می‌رسد که کلیرموشن قصد دارد آن را سمت یک بازار وسیع برای آینده اختصاص دهد: خودروی خودران.

دلایل زیادی پشت این طرز فکر و تصمیم‌گیری قرار دارند: وقتی افراد سوار خودروی خودران شوند و خود را برای سواری آماده کنند، سعی می‌کنند از زمان سفر برای انجام کارهای خود استفاده کنند. در این شرایط بیش‌تر افراد وقت خود را به کار کردن با لپ‌تاپ و سایر دستگاه‌های مرتبط مانند تلفن همراه هوشمند اختصاص می‌دهند و استفاده از فناوری سیستم تعلیق هوشمند فعال باعث می‌شود که آن‌ها بتوانند سواری ایمن و راحتی را تجربه کنند. در نظر داشته باشید که اگر خودروهای خودران آینده مجهز به سیستم سواری فعال نباشند، استفاده از تجهیزات الکترونیکی مانند لپ‌تاپ و گوشی هوشمندمی‌تواند با لغزش دست روی کلیدها و صفحه نمایش همراه شود؛ اما اگر به خوبی از چنین فناوری بهره گرفته شود، اثر برخورد با چاله یا دست‌انداز نیز خنثی می‌شود و سرنشینان می‌تواند با آرامش خیال فعالیت کنند. 

هنوز مدل تولیدی از سیستم تعلیق فعال کلیرموشن وارد بازار نشده است، اما امیدواریم که به زودی این سیستم در خودروهای آینده استفاده شود. چشم‌ها همچنان منتظر خواهند ماند تا ببینند کلیرموشن چه موقع می‌تواند نوآوری جدید خود را وارد صنعت کند و رانندگان بتوانند از سواری لذت ببرند. 

دانلود

آخرین خبرهای درز پیدا کرده از سامسونگ، مشخصات کامل گوشی‌های میان‌رده‌ی بعدی این شرکت را فاش کرده‌اند. سری A6 با گوشی‌های گلکسی ای 6 و گلکسی ای 6 پلاس، گوشی‌های هستند که اطلاعات کامل و تصاویر آنها منتشر شده است. پیش از این نیز خبرها و شایعاتی پیرامون این دو گوشی منتشر شده بود اما خبر اخیر، تمامی مشخصات و همچنین تصاویر واقعی از این محصولات را منتشر کرده است.

گلکسی A6 و گلکسی +A6 گوشی‌های میان‌رده‌ی سامسونگ هستند که به زودی معرفی شده و در بخش میان‌رده‌ها، پایین‌تر از گوشی‌های گلکسی A8 و گلکسی A8 پلاس (۲۰۱۸) قرار می‌گیرند. این دو گوشی جدید نیز مانند مدل‌های حرفه‌ای‌تر به صفحه‌نمایش Infinity Display مجهز هستند.

گوشی گلکسی A6 مجهز به صفحه‌نمایش ۵.۶ اینچی با نسبت تصویر ۱۸.۵:۹ است. این صفحه‌نمایش از نوع اینفینیتی دیسپلی بوده و رزولوشن ۷۲۰*۱۴۸۰ را به کاربر ارائه می‌کند. حاشیه‌های این صفحه‌نمایش +HD بسیار باریک هستند؛ اما نسبت به دیگر گوشی‌های سامسونگ با صفجه‌نمایش اینفینیتی دیسپلی، حاشیه‌ی بیشتری دارند.

پردازنده‌ی اکسینوس ۷۸۷۰ برای Galaxy A6 در نظر گرفته شده و پردازنده‌ی گرافیکی آن نیز Mali T830 است. اینگوشی هوشمند از ۳ گیگابایت رم و ۳۲ گیگابایت حافظه‌ی داخلی بهره می‌برد. البته در برخی بازارهای این گوشی با حافظه‌ی رم ۴ و حافظه‌ی داخلی ۶۴ گیگابایتی عرضه خواهد شد. علاوه بر آن، گلکسی ای ۶ از کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت پشتیبانی می‌کند.

گوشی میان‌رده‌ی جدید سامسونگ به دوربین اصلی ۱۶ مگاپیکسلی با دهانه‌ی دیافراگم f/1.7 و دوربین سلفی ۱۶ مگاپیکسلی با دهانه‌ی دیافراگم f/1.9 و فلاش LED مجهز است. از دیگر امکانات این گوشی هوشمند می‌توان به بلوتوث نسخه‌ی ۴.۲، فناوری ارتباطی NFC وسامسونگ پی اشاره کرد. قیمت گوشی گلکسی A6 بین ۳۰۰ تا ۳۴۰ یورو تخمین زده شده است.

گوشی گلکسی A6 پلاس مشخصاتی شبیه به برادر کوچکتر خود دارد. تفاوت اولیه‌ی این دو گوشی در ابعاد صفجه نمایش است. نسخه‌ی پلاس محهز به صفحه نمایش ۶ اینچی با نسبت ۱۸.۵:۹ است. این صفحه نمایش نیز از نوع اینفینیتی دیسپلی بوده و رزولوشن ۱۰۸۰*۲۲۲۰ دارد. سنسور اثر انگشت در هر دوی این گجت‌ها در پشت گوشی و زیر دوربین قرار دارد.

پردازنده‌ی در نظر گرفته شده برای گوشی +Galaxy A6 ساخت کوالکام بوده و اسنپدراگون ۴۵۰ نام دارد. این گوشی در نسخه‌هایی مجهز به ۳ یا ۴ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۳۲ یا ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی داخلی است. این گوشی نیز از کارت حافظه تا ۴۰۰ گیگابایت پشتیبانی می‌کند.

تفاوت دیگر نسخه‌ی پلاس و معمولی، دوربین دوگانه گلکسی ای ۶ پلاس است. این گوشی به دو سنسور ۱۶ و ۵ مگاپیکسلی مجهز است که به‌ترتیب دهانه‌ی دیافراگم f/1.7 و f/1.9 دارند. دوربین دوم نیز مانند بسیاری از گوشی‌های هوشمند کنونی، برای ساختن عمق تصویر و حالت تصویر بوکه استفاده می‌شود. دوربین جلویی گلکسی A6 پلاس نیز مجهز به سنور ۲۴ مگاپیگسلی، فلاش LED و دهانه‌ی دیافراگم f/1.9 است.

گلکسی +A6 مجهز به بلوتوث نسخه‌ی ۵ و باتری ۳۵۰۰ میلی‌آمپری خواهد بود. هر دوی این گوشی‌ها با اندروید ۸.۱ عرضه خواهند شد. قیمت در نظر گرفته شده برای نسخه‌ی پلاس نیز بین ۳۶۰ تا ۴۰۰ یورو خواهد بود.

گوشی‌های جدید سامسونگ از قابلیت‌های دستیار هوشمند این شرکت یعنی بیکسبی استفاده خواهند کرد. قابلیت‌هایی همچون Bixby Vision، Bixby Home و Bixby Reminder برای هر دوی این گوشی‌ها در نظر گرفته شده‌اند اما خبری از Bixby Voice در آنها نیست. تاریخ عرضه‌ی گوشی‌های میان‌رده‌ی جدید سامسونگ مشخص نیست؛ اما برخی تحلیل‌گران ماه می میلادی (اواسط اردیبهشت تا اواسط خرداد ۹۷) را برای عرضه‌ی آنها پیش‌بینی کرده‌اند.

گالری تصاویر گلکسی A6 و A6 پلاس

دقایقی پیش به گزارش برخی خبرگذاری‌های داخلی، حکم قضایی فیلتر تلگرام نهایی و صادر شده است. کلیه‌ی ارائه‌دهندگان خدمات دسترسی به اینترنت کشور خصوصاً شرکت ارتباطات زیر ساخت و اپراتورهای تلفن و دارندگان پروانه ارائه خدمات ارتباطات ثابت مکلف هستند از تاریخ ۹۷/۰۲/۱۰ نسبت به اعمال مسدودسازی کامل وب‌سایت و اپلیکیشن شبکه‌ی اجتماعی تلگرام اقدام کنند. از جمله‌ی دلایلی که برای صدور دستور مسدودسازی پیام‌رسان تلگرام ذکر شده است، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اخلال در وحدت ملی و ایجاد اختلاف بین اقشار جامعه به‌ویژه ازطریق طرح مسائل نژادی، قومی در کنار تحریک و اغوای مردم به شورش و آشوب
• جمع‌آوری اطلاعات مردم و کشور و دسترسی بیگانگان به حریم خصوصی و داده‌های شهروندان ایرانی و جاسوسی به نفع اجانب
• انتشار، توزیع و تجارت انواع محتوای مستهجن و خلاف عفت عمومی و گسترش فساد و فحشاء در جامعه
• اهانت به مقدسات وارزش‌های اسلامی و تبلیغ به نفع فرقه‌های منحرف و مخالف اسلام
• نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی و لطمه به آسایش عمومی
• قاچاق کالا، ارز، مواد مخدر و سایر کالاهای غیرمجاز
• اقدام علیه امنیت کشور از طریق گروهک‌های تروریستی
• کلاهبرداری، نقض مالکیت معنوی و سایر جرائم مالی
• تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران
• هتک حیثیت اشخاص

در متن خبر مسدودسازی تلگرام آمده است که پیش از اتخاذ تصمیم در این زمینه، موضوع در جلسات متعدد کارشناسی با حضور متخصصان امر و نمایندگان دستگاه‌های مرتبط، مطرح شده و مورد بررسی قرار گرفته است و آن‌ها نیز نظر کارشناسی خود را مبنی بر لزوم مسدودسازی و جلوگیری از ادامه‌ی فعالیت این پیام‌رسان محبوب، اعلام کرده‌اند.

بدین ترتیب، در اجرای ماده‌ی ۱۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری، ماده‌ی ۷۵۱ قانون مجازات اسلامی، به استناد اصل ۱۵۶ قانون اساسی و مواد ۴۹۸، ۵۰۰، ۵۱۲، ۵۱۳، ۵۱۴، ۶۰۹، ۶۱۰، ۶۳۹، ۶۹۷، ۶۹۸، ۷۰۰، ۷۲۹ الی ۷۳۱ و ۷۴۲ الی ۷۵۰ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات و ماده‌ی ۶ قانون مطبوعات، دستور مسدودسازی پیام‌رسان تلگرام صادر می‌شود.

در متن حکم مسدودسازی تلگرام آمده است که اِعمال مسدود‌سازی باید به‌گونه‌ای باشد که محتوای پیام‌رسان یادشده با هیچ نرم‌افزاری در کشور قابل دسترس نباشد، تخلف از اجرای این دستور موجب تعقیب کیفری خواهد بود.

بروزرسانی:

وب‌سایت تلگرام از دقایقی پیش روی برخی سرویس‌ دهندگان اینترنت از دسترس خارج شد. 

مرکز پزشکی احیا کننده (CReM) در دانشگاه بوستون و مرکز پزشکی بوستون، با استفاده از سلول‌های بنیادی چندتوان(سلول‌هایی که قابلیت تبدیل شدن به سلول‌های بافت‌های مختلف را دارند) در محیط آزمایشگاه، توانستند دو گروه جدید از سلول‌های پوششی ریه را مهندسی کنند. یافته‌های این پژوهش در ژورنال Stem Cell Reports منتشر شده است. در این مطالعه از توالی یابی تک سلولی RNA (تکنولوژی که در آن محتوای ژنتیکی یک سلول انفرادی توالی‌یابی می‌شود)، یک تکنولوژی پیشرفته برای تولید جامع ترین پروفایل از سلول‌های حبابچه‌ای و سلول‌های مجاری هوایی ریه مشتق شده از سلول‌های بنیادی چند توان، استفاده شد.

از این پروفایل‌ها می توان برای تولید بافت ریه در آزمایشگاه و آزمایش درمان‌های جدید برای بیماری‌های ریوی مختلف استفاده کرد.بیماری‌های درگیر‌کننده‌ی ریه مانند آمفیزم، فیبروز سیستیک، سندرم دیسترس حاد تنفسی و فیبروز ریوی موجب مرگ‌ومیر قابل توجهی در کل جهان می‌شوند. با این حال روش‌های درمانی چندانی برای این بیماری‌ها وجود ندارد که تا حدودی به‌علت دسترسی محدود به سلول‌های ریه انسان برای مطالعه است.

ایجاد سلول‌های اپیتلیال ریه انسان در آزمایشگاه همواره یک چالش بوده است و پیدا کردن نشانگر قابل مشاهده‌ای که خاص هر خط سلولی باشد، عامل مهمی در مطالعه‌ی رشد و توسعه‌ی سلول‌های بنیادی اپیتلیال است. در این مطالعه، پژوهشگران از خطوط سلولی سلول‌های بنیادی چندتوان انسان و موش با نشانگرهای ترشحی در مجاری هوایی استفاده کردند که این موضوع، ردیابی، خالص‌سازی و تهیه پروفایل سلولی را امکان پذیر می‌سازد.

نقشه یابی پروفایل تمام ژن‌های یک سلول در یک زمان، نامتجانسی غیر منتظره‌ای در سلول‌های حاصل از سلول‌های بنیادی ریه حاصل کرد و گروه پژوهشی در مرکز CReM از این اطلاعات برای بهبود سلول‌های مهندسی شده مجاری هوایی در آزمایشگاه استفاده کرد.

کتی مک کالی، نویسنده‌ی نخست این مقاله گفت:

ما توانستیم فاکتورهایی را شناسایی کنیم که با استفاده از آن‌ها می‌توانیم به‌صورت بهینه در آزمایشگاه، سلول‌های ویژه را تولید کنیم.

پژوهش‌های پیشگام این مرکز تحقیقاتی با استفاده از سلول‌های چند توان القا شده موجب فراهم شدن منبع پایان‌ناپذیری از سلول‌های بنیادی مختلف مربوط به ریه می‌شود. پژوهشگران از این سلول‌ها برای ایجاد مدل‌های بیماری در آزمایشگاه و تست‌های درمانی مختلف برای طیف وسیعی از بیماری‌های ریه، استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۴ موسسه ملی سلامت (در آمریکا) برای ایجاد نخستین مخزن سلول‌های بنیادی ریه سرمایه‌گذاری کرد و پژوهشگران به انواع مختلف سلول‌های بنیادی چندتوان القا شده ریه برای استفاده در آزمایشگاه های خود، دسترسی آزاد پیدا کردند.

دارل کوتون نویسنده‌ی دیگر مقاله گفت:

این یافته‌ها به ما کمک می‌کند که بتوانیم داده‌ها، سلول‌ها و پروتکل‌های خود را با همکاران دیگری که به دنبال استفاده از این ابزار برای کمک به بیماران هستند، به اشتراک بگذاریم. اکنون جامعه‌ی پژوهش جهانی به این اطلاعات دسترسی دارد و از این‌ها می‌تواند برای درک بهتر سلول‌های مهندسی‌شده و پیشرفت سریع‌تر مدل‌های ویژه بیماری‌ها در سطح سلولی که بتوان روی آن‌ها روش‌های مختلف درمانی را آزمایش کرد، استفاده کند.

در سال ۱۹۸۸، زمانی که سران کشورهای مختلف برای اولین بار در تورنتو، کانادا در مورد تغییرات آب‌وهوایی به گفتگو پرداختند، متوسط دمای کره‌ی زمین نیم درجه سانتی‌گراد نسبت به دو دهه‌ی پایانی قرن نوزدهم بیشتر بود. اما از آن زمان بعد، انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی (بدون در نظر گرفتن روند فزاینده‌ی جنگل‌زدایی و استفاده بیشتر از زمین‌ها) به معادل ۳۰ میلیارد تن دی‌اکسیدکربن در سال رسید.

دانشمندان و سیاستمداران که از این موضوع نگران بودند، خواستار کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای جهان شدند و واضح است که چنین اتفاقی نیفتاد. در سال ۱۹۹۷، زمانی که دیپلمات‌های کشورهای پیشروی جهان برای مذاکره در مورد کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در کیوتو، ژاپن، گرد هم آمدند، انتشار گازهای گلخانه‌ای به حدود ۳۵ میلیارد تن افزایش یافته بود و دمای سطح زمین تقریبا ۰٫۷ درجه سانتی‌گراد نسبت به میانگین قرن نوزدهم بیشتر شده بود.

تقریبا دو دهه برای دستیابی به موفقیت بعدی لازم بود. هنگامی که دیپلمات‌های تقریبا تمامی کشورهای جهان در سال ۲۰۱۵، در پاریس گرد هم آمدند و توافق‌نامه‌ی دیگری برای مقابله با تغییرات آب‌وهوایی امضا کردند، دمای کره زمین ۱٫۱ درجه سانتی‌گراد نسبت به اواخر قرن نوزدهم بیشتر بود و انتشار گازهای گلخانه‌ای هم به کمتر از ۵۰ میلیارد تن رسیده بود.

ذکر این موارد به معنای بی‌اهمیت جلوه دادن روابط دیپلماتیک نیست. شاید این بهترین کاری است که در حال حاضر، می‌توان انجام داد. در حالی که هنوز تاثیرات تغییرات آب‌وهوایی در آینده نامشخص باقی مانده، واضح است که نمی‌توان، کشورهای جهان را به اتخاذ تصمیمات پر هزینه‌ای برای کاهش سوخت‌های فسیلی متقاعد کرد. مقابله با تغییرات آب‌وهوایی، تلاشی در مقایس جهانی است. همانطور که اقدامات یک کشور به نفع همه است، کشورهایی هم هستند که وسوسه خواهند شد، از تلاش‌های دیگران سوء‌استفاده کنند و در همین حال، هیچ کشوری هم نخواهد توانست خود به تنهایی مشکلات خود را حل کند.با وجود پیچ‌‌وخم‌های دیپلماتیک، همه‌ی تلاش‌های صورت‌گرفته از کنفرانس ناموفق تورنتو تا نشست سران در پاریس، نشان می‌دهد که دیپلمات‌ها، سیاست‌گذاران و دانشمندان اقلیمی در تلاش‌اند تا از روند تغییرات آب‌وهوایی بکاهند.

بستر خشک دریاچه‌ی پوپو در بولیوی، گرم شدن کره زمین طی سه دهه‌ی اخیر، موجب خشک شدن آب این دریاچه شده است

اما جهان هنوز در حال گرم شدن است، ناسا و اداره‌ی ملی اقیانوسی و جوی ایالات ‌متحده (NOAA) گزارش کرده‌اند که سال گذشته، با چشم‌پوشی از پدیده‌ی ال نینو، یکی از گرم‌ترین سال‌های تاریخ (از زمان به کارگیری ابزارهای ثبت دما از نیمه‌ی دوم قرن نوزدهم) بوده است. ال‌ نینو، عبارت است از واکنش‌های آب‌وهوایی در مقیاس اقیانوسی جوی که موجب گرم شدن سطح دریاهای مرکز شرقی خط استوای اقیانوس آرام می‌شود. به همین دلایل، ال ‌نینو تاثیرات قابل‌توجهی روی الگوهای آب‌وهوایی، شرایط اقیانوس‌ها در بخش‌های زیادی از جهان دارد. به‌گفته‌ی دانشمندان، با وجودی که پدیده‌ی ال نینو بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶، دمای متوسط جهانی را تا ۰٫۲ درجه‌ی سانتی‌گراد افزایش داده است، اما هر دو سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، بدون پدیده‌ی ال نینو هم گرم‌ترین سال‌های تاریخ محسوب می‌شوند.

بنابراین، به نظر می‌رسد که ۳۰ سال دیپلماسی، نتیجه‌ای جز دنیایی گرم‌تر با گازهای گلخانه‌ای بیشتر نداشته است. در حالی که جهان از تصمیم ترامپ برای خروج ایالات متحده از توافق‌نامه پاریس نگران است،  می‌توان به درستی استدلال کرد که بزرگ‌ترین مانع برای کاستن از روند گرمایش زمین، توهم پیشرفت است که موجب می‌شود، برخی کشورها از پذیرش گزینه‌های دشوار و مقابله با تغییرات آب‌وهوایی، سرباز زنند. البته، واضح است که بدون ایالات متحده، دیگر کشورهای جهان (امضاکنندگان توافق‌نامه‌ی پاریس)، همچنان به تعهدات خود پایند خواهند ماند. اما با وجود، اهمیت بالای ایالات متحده برای آینده آب‌وهوایی جهان، همکاری‌های بین‌المللی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای طی یک دهه‌ی آینده، با دشواری‌های زیادی همراه خواهد بود.

اسکات بارت، متخصص همکاری‌های بین‌المللی در دانشگاه کلمبیا که یکی از نویسندگان ارشد گروه تغییر آب‌وهوایی دولت ایالات متحده هم بوده است، گفت:

ما همچنان مشغول انجام کارهای سابق خود هستیم و انتظار داریم که نتایج متفاوتی به دست بیاوریم.

در توافق‌نامه آب‌وهوایی پاریس، امضاکنندگان بر مجموعه‌ای از اهداف توافق کردند تا گرمایش زمین را در مقایسه با دوران ماقبل صنعتی زیر ۲ درجه سانتی‌گراد نگه دارند. همچنین کشورهای متعهد در این توافق‌نامه، به نگه داشتن دمای کره‌ی زمین زیر ۲ درجه سانتی‌گراد (نسبت به دوران ماقبل صنعتی) اکتفا نکرد‌ه‌اند، بلکه آن‌ها امیدوارند که کشورهای جزیره‌ای مانند مالدیو که در چند دهه آینده با بالا رفتن سطح دریاها به زیر آب می‌روند، هم در این موضوع نقش داشته باشند. هدف بلندپروازانه‌ای که امضاکنندگان توافق‌نامه‌ی پاریس دنبال می‌کنند، این است که روند افزایش دمای کره‌ی زمین را تا سال ۲۱۰۰، به کمتر از ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد برسانند.

در این جدول، دمای سالانه جهانی نسبت به دمای متوسط قرن نوزدهم مقایسه شده است. در ستون سمت راست هم، میزان جهانی انتشار گازهای گلخانه‌ای را مشاهده می‌کنید

برای رسیدن به محدوده‌ی زیر ۲ درجه سانتی‌گراد، کاهش انتشار جهانی دی‌اکسیدکربن باید در حدود یک دهه‌ی آینده واقعا کاهش پیدا کند. نیم قرن بعد هم، باید قادر به جداسازی و ذخیره دی‌اکسیدکربن از هوا باشیم. و مشخصا نگه داشتن دمای جهانی در محدوده ۱٫۵ سانتی‌گرادی بسیار دشوارتر از سقف ۲ درجه سانتی‌گراد است.

با این حال، کارشناسان پس از بررسی پیشنهادات توافق‌نامه پاریس، اعلام کردند که انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰، از میزانی که برای نگه داشتن روند افزایش دمای زمین زیر ۲ درجه سانتی‌گراد (با انتشار ۱۲ تا ۱۴ میلیون تن دی‌اکسیدکربن) لازم است، عبور خواهد کرد. اما آیا رویکردهای بهتری هم وجود دارد؟

ایده باشگاه آب‌وهوایی که توسط ویلیام نورد هاوس، اقتصاددان دانشگاه ییل پیشنهاد داده شده است، دارای یک الزام تعهدآور است که توافقات حاصل شده، فاقد آن است. کشورهایی که در این باشگاه حضور دارند، باید متعهد شوند که انتشار دی‌اکسیدکربن خود را کاهش دهند و تعرفه‌ای برای واردات کشورهای غیر عضو اعمال کنند تا آن‌ها را تشویق به حضور در این گروه کنند.

مارتین ویتزمن، پژوهشگری از دانشگاه هاروارد، از ایده یک مالیات جهانی برای انتشار کربن حمایت می‌کند. ویتزمن می‌گوید که ممکن است، توافق بر سر مالیات کربن نسبت به محدودیت انتشار گازهای گلخانه‌ای ساده‌تر باشد. یک مزیت قابل‌توجه مالیات کربن، این است که کشورها می‌توانند از درآمد مالیاتی خود برای سرمایه‌گذاری در زمینه‌ی انرژی‌های پاک استفاده کنند.

در مالیات کربن، هزینه‌های خارجی انتشار گازهای گلخانه‌ای، در بهای سوخت محاسبه می‌شود که موجب، کاهش مصرف انرژی و انتشار آلاینده‌ها می‌شود. بارت استدلال می‌کند که توافق‌نامه پاریس می‌تواند محدودیت‌های ساده‌تری را برای جلوگیری از انتشار گازهای خاص (مانند توافق سال ۲۰۱۶ در نشست ۱۷۰ کشور جهان در کیگالی، رواندا که برایکاهش انتشار هیدروفلوئورو کربن صورت گرفت) یا در صنایع خاص مانند هوانوردی یا فولاد اعمال کند.

اما شاید هیچ کدام از این راهکارها موثر نباشد. باشگاه آب‌وهوایی هم، ممکن است در صورت اعمال موانع تجاری برای مقابله با تعرفه‌های واردات از سوی کشورهای غیر عضو، به شکست بیانجامد. از طرف دیگر، هماهنگ کردن مالیات در سراسر جهان هم، می‌تواند به دشواری حل خود مسئله‌ی تغییرات آب‌وهوایی باشد. به این جهت، پیشنهاد بارت، ممکن است در مقیاسی که لازم است قابل اجرا نباشد. اما راهکاری که قطعا به اندازه کافی موثر نیست، استراتژی‌های آب‌وهوایی است که بر اساس افکار واهی بنا شده باشند. گمانه‌زنی‌هایی مانند اینکه کشورهای جهان می‌توانند برای جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه‌ای، از جاه‌طلبی‌های خود صرف نظر کنند.

با وجود سه دهه پیشرفت‌های فریبنده‌ی دیپلماتیک -همراه با کاهش قیمت توربین‌های بادی، پانل‌های خورشیدی و باتری‌ها – دانشمندان آب‌وهوایی، تکنولوژیست‌ها و سیاست‌گذاران را در مقابله با تغییرات آب‌وهوایی به این نتیجه رسانده است که با اتخاذ انتخاب‌های مناسب می‌توان به نتیجه دست یافت.

یک نیروگاه با سوخت زغال سنگ در کنتاکی، آمریکا. تلاش‌های اخیر برای جذب کربن جهت مقابله با تغییرات آب‌وهوایی، به نگرانی‌های زیادی در مورد چشم‌پوشی از سوخت‌های فسیلی دامن زده است

اما در واقع، هیچ حرکتی جهت سرمایه‌گذاری برای جداسازی و ذخیره کربن‌دی اکسید انجام نشده و این می‌تواند به معنای تمایل برای ادامه استفاده از سوخت‌های فسیلی باشد. انرژی هسته‌ای، تنها منبع انرژی با کربن کم، هیچ‌گاه به مقیاس مورد نیاز دست پیدا نکرده است. مهندسی آب‌وهوا (مانند فرستادن ذرات معلق به جو زمین برای برگرداندن گرمای خورشید به فضا) موضوع غیر قابل بحث دیگری در این حیطه است.

اما در نهایت، این گزینه‌ها به احتمال زیاد روی میز باقی خواهند ماند، چرا که پیامدهای تغییرات آب‌وهوایی به شدت در کانون توجهات حضور خواهند داشت. شاید باورهای ساده‌انگارانه‌ای مانند اینکه جهان می‌تواند منحصرا با تکیه بر انرژی‌های سبز (مانند انرژی‌ بادی و خورشیدی و...) وابستگی به کربن را طی چند دهه کاهش دهد، می‌تواند راهی برای درک واقع‌گرایانه‌تر این موضوع باشد.

و اما آن زمان، برخی کشورها تصمیم می‌گیرند که توافق‌نامه پاریس را به کلی فراموش کنند و چند جت را برای پمپاژ گوگرد دی اکسید به لایه‌های فوقانی جو زمین بفرستند تا دمای کره‌ی زمین را موقتا کاهش دهند. همچنین در آینده مسابقه‌ای برای ساخت و توسعه تکنیک‌های برای جداسازی و ذخیره کربن‌دی اکسید از جو و ژنراتورهای هسته‌ای پیشرفته به وجود خواهد آمد. اما آن موقع، دیگر برای نجات کشور جزیره‌ای مانند مالدیو (که مدت‌ها قبل به زیر آب رفته) دیر شده است. و شاید هم دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن باشد!

برند ABB، به عنوان یکی از عظیم‌ترین گروه‌های صنعتی دنیا در زمینه‌ی تجهیزات نیروگاهی، برق صنعتی و الکترونیک شناخته می‌شود. این شرکت چند ملیتی که مقر آن در سوئیس قرار دارد، شارژر سریع خود را با نام ترا های پاور دی‌سی (Terra High Power DC) راه‌اندازی کرده است که می‌تواند امکان ارائه توان قابل توجه ۳۵۰ کیلووات ساعت را فراهم کند.

این خبر در حالی منتشر می‌شود که توان شارژر ABB تقریبا سه برابر میزان توان سوپرشارژرهای تسلا است. شارژر فوق‌ سریع ABB، امکان بسیار مناسبی را برای خودروهای الکتریکی فراهم می‌کند، اما باید توجه داشت که تنها خودروهایی می‌توانند از قابلیت شارژ سریع بهره ببرند که برای این میزان توان الکتریکی طراحی شده باشند.

شارژرهای جدید می‌توانند الکترون‌ها را خیلی سریع در باتری خودروی برقی حرکت دهند تا یک خودروی الکتریکی، مثل بی‌ام‌و i8 به طور بتواند ۲۰۰ کیلومتر از محدوده رانندگی را تنها در ۸ دقیقه اتصال به شارژ، در اختیار داشته باشد. با توجه به این‌که خودروهای مصرف‌کننده بنزین و گازوئیل، ظرف چند دقیقه سوخت‌گیری می‌کنند، خودروهای الکتریکی نیز به عنوان وسایل نقلیه با شعاع حرکتی بالا، نیاز به شارژرهای سریع دارند. البته هنگامی که شعاع حرکتی خودرو مهم نباشد، می‌توان با هزینه بسیار کمی خودروی الکتریکی را در خانه شارژ کرد.

زیرساخت فعلی شارژ بسیار کند عمل می‌کند؛ یک ایستگاه شارژ معمولی CHAdeMO می‌تواند تا ۶۲.۵ کیلووات ارائه کند، در حالی که شارژر J1772 سطح ۲ می‌تواند تا ۱۹.۲ کیلووات برای کاربر فراهم کند. در این میان سوپرشارژرهای فعلی تسلا می‌توانند قدرتی بالغ بر ۱۲۰ کیلووات را برای یک خودروی برقی تسلا مدل S ارائه کنند. بنابراین جهش از ۱۲۰ به ۳۵۰ کیلووات، پیشرفت بسیار قابل توجهی، محسوب می‌شود. 

 در حال حاضر، هیچ خودروی برقی ارزان‌قیمتی در بازار وجود ندارد که بتواند از این نوع قدرت استفاده کند، چرا که بسیاری از خودروهای الکتریکی موجود در بازار با توان ۵۰ کیلووات شارژ می‌شوند تا بتوانند عمر باتری را حفظ کنند. خودروی برقی نیسان لیف مدل ۲۰۱۸ می‌تواند حداکثر ۱۰۰ کیلووات مصرف کند، در حالی که شایعه شده است تسلا مدل 3 قادر به شارژ شدن با توان بین ۱۸۴ تا ۲۱۰ کیلووات خواهد بود؛ البته در حال حاضر ظرفیت شارژ تسلا مدل 3 به حدود ۱۰۰ کیلووات محدود شده است.

 به نظر نمی‌رسد که شارژر ساخت ABB، بتواند ایلان ماسک را تحت تاثیر قرار دهد؛ زیرا در سال ۲۰۱۶ وقتی از ایلان ماسک درباره سوپرشارژرهای V3 تسلا و دستیابی به توان ۳۵۰ کیلووات سوال پرسیده شد، او در توئیتی این طور واکنش نشان داد:

به چه چیزی اشاره می‌کنید؟ فقط ۳۵۰ کیلووات؟ این بیش‌تر شبیه اسباب‌بازی کودکانه است.

شارژ کردن باتری خودروی الکتریکی با سرعت‌های بسیار بالا از نظر فنی اصلا غیرعملی نیست. تری هرشنر، کارشناس و مبتکر مشهور خودروهای الکتریکی؛ در این زمینه می‌گوید: 

پر کردن یک باتری لیتیوم یون، بسیار شبیه پر کردن یک بطری خالی با مایع پرفشار است. اگر بطری کاملا خالی باشد، می‌توانید ماشه را فشار داده و آن را پر کنید. اما تقریبا بلافاصله پس از شروع فشار دادن، شما باید شروع به کاهش فشار آب کنید در غیر این صورت آب شروع به کف کردن یا سرریز شدن می‌کند؛ و این جایی است که شما می‌توانید آسیب فیزیکی واقعی به باتری را درک کنید.

توانایی پذیرش شارژ فوق سریع تنها یک معیار جدید در لیست توسعه‌دهندگان باتری است که در کنار چگالی انرژی، ثبات حرارتی، عمر چرخه شارژ و بسیاری پارامتر‌های دیگر مطرح می‌شود. در حقیقت، شارژ شدن سریع باتری به میزان قابل توجهی می‌تواند به عمر باتری و نرخ تولید انرژی الکتریکی پس از شارژ آسیب وارد کند.

به همین ترتیب، دستگاه‌های شارژ سریع Terra High Power تولید شده توسط ABB نیز تنها زمانی به ظرفیت کامل شارژ خود نزدیک می‌شوند که در یک لحظه چند خودرو به ایستگاه متصل شوند. به همین دلیل کارشناسان در کاربردی بودن چنین فناوری تردید دارند و آن را حداقل برای عمر باتری‌های امروزی، مضر می‌دانند.

انتظار می‌رود فرآیند انتشار به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ ویندوز ۱۰ از ساعت ۲۱:۳۰ امروز دوشنبه ۱۰ اردیبهشت به وقت ایران از طریق ابزار Media Creation آغاز شود. این به‌روزرسانی از چندی پیش در حلقه‌ی Release Preview ویندوز اینسایدر قرار داشته است و انتشار رسمی آن در روز ۸ می (۱۸ اردیبهشت) از طریق ویندوز آپدیت انجام خواهد شد.

به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ نخستین به‌روزرسانی بزرگ مایکروسافت در سال‌جاری محسوب می‌شود و قابلیت‌هایی که از مدت‌ها پیش در انتظار آن‌ها بودیم از جمله تایم‌لاین، بهبودهای مایکروسافت اج، بهبودهای کورتانا و ... را در دسترس کاربران قرار می‌دهد. این به‌روزرسانی به احتمال فراوان به‌تدریج و در طول هفته‌های آینده منتشر خواهد شد؛ در نتیجه تمام کاربران در یک زمان آن را دریافت نخواهند کرد.

این به‌روزرسانی همچنین وعده‌ی نصب در سریع‌ترین زمان را می‌دهد. هما‌ن‌طور که پیش از این در خبرها آمده بود، مایکروسافت با انجام ترفندهایی اطمینان حاصل کرده است که کاربران بتوانند در کوتاه‌ترین زمان ممکن سیستم خود را به‌روزرسانی کنند. مایکروسافت در این باره در وبلاگ خود نوشته است:

به‌منظور دستیابی به این هدف، بخش‌هایی از کار را که در مراحل آفلاین انجام می‌شود به مرحله‌ی آنلاین منتقل کردیم. به دلیل این تغییرات، متوسط زمان آفلاین برای به‌روزرسانی کریترز که اکتبر سال گذشته منتشر شد با یک بهبود ۳۸ درصدی به ۵۱ دقیقه کاهش یافت. با این حال ما در همین جا متوقف نشدیم و در به‌روزرسانی پیش‌روی ویندوز تلاش بیشتری انجام دادیم تا بخش‌هایی بیشتری را نیز به مرحله‌ی آنلاین منتقل کنیم. این اقدام در مجموع موجب شد تا هنگام نصب بیلدهای برنامه‌ی اینسایدر، زمان آفلاین به متوسط ۳۰ دقیقه کاهش یابد. این تغییر یک بهبود ۶۳ درصدی نسبت به به‌روزرسانی کریترز محسوب می‌شود.

با ترفندهایی که مایکروسافت انجام داده، نصب به‌روزرسانی جدید آوریل ۲۰۱۸ آسوده‌تر و سریع‌تر شده است؛ در نتیجه دیگر نیازی نخواهد بود تا کاربران ساعت‌ها وقت خود را صرف به‌روزرسانی ویندوز کنند.

روش اول (برای هنگامی که مایکروسافت این به‌روزرسانی را به صورت رسمی منتشر کند): دستیار به‌روزرسانی ویندوز ۱۰

مایکروسافت ابزاری به نام آپدیت اسیستنت (دستیار به‌روزرسانی) را فراهم کرده است که کاربران با استفاده از آن می‌توانند به ‌سرعت کامپیوتر خود را به جدیدترین و به‌روزترین نسخه‌ی ویندوز ۱۰ ارتقا دهند. برای دریافت این ابزار می‌توانید به این نشانی مراجعه کنید.

۱. به محض دانلود آپدیت اسیستنت، دو بار روی آن کلیک کنید. این ابزار اکنون کامپیوتر شما را اسکن می‌کند و به جستجوی جدیدترین به‌روزرسانی می‌پردازد.

۲. ویندوز اکنون باید به‌روزرسانی کریترز بهاره‌ی ویندوز ۱۰ را در پس‌زمینه دانلود کند و به محض اتمام دریافت، آن را نصب خواهد کرد.

روش دوم: ویندوز اینسایدر

۱. با استفاده از اپلیکیشن تنظیمات ویندوز ۱۰ به برنامه‌ی اینسایدر ویندوز ملحق شوید. بدین منظور به مسیر روبه‌رو بروید: Settings > Update and Security >Windows Insider Program

۲. پس از ثبت‌نام از منوی باز شده گزینه‌ی Just fixes apps and drivers را انتخاب کنید.

۳. سپس روی check for updates کلیک کنید. اگر هنوز قادر به مشاهده‌ی به‌روزرسانی جدیدی نیستید، کامپیوتر خود را راه‌اندازی مجدد کنید و سپس به بررسی به‌روزرسانی‌ها بپردازید. اکنون به‌روزرسانی کریترز بهاره‌ی ویندوز ۱۰ در دسترس قرار گرفته است.

وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که مواد غذایی که توسط تکنیک کریسپر ویرایش ژنتیکی شوند، مشمول قوانین مربوط به ارگانیسم‌های اصلاح شده ژنتیکی (GMO) نخواهند بود. سونی پردو، وزیر کشاورزی ایالات متحده، اعلام کرد که وزارت کشاورزی در حال حاضر هیچ گونه برنامه‌ای برای پذیرش گیاهان یا حیواناتی ندارد که به غیر از روش‌های سنتی پروش یافته‌اند. به‌عبارت دیگر، ارگانیسم‌های ویرایش ژنتیکی‌شده به‌وسیله‌ی تکنیک کریسپر به همان اندازه مواد غذایی سنتی، برای خوردن مناسب هستند.

کریسپر، اساسا برای مهندسان زیستی همچون یک ابزار برش و چسباندن است. دانشمندان می‌توانند با استفاده از کریسپر، ژن‌های مشخصی را از یک ژنوم (یک ارگانیسم، یک گیاه، یک بوقلمون یا حتی یک انسان) بردارند و آن را با یک DNA دلخواه جایگزین کنند. این فناوری تاثیرات مثبت زیادی برای مواد غذایی در آینده خواهد داشت. تکنیک کریسپر می‌تواند، کدهای ژنتیکی را برای رشد سریع‌تر محصولات کشاورزی یا حیوانات، طعم بهتر یا مقاومت بیشتر در مقابل بیماری‌ها و محیط‌های ناساگاز تغییر دهد.

اما در عوض، مواد غذایی تغییرات ژنتیکی (مانند ارگانیسم‌های اصلاح شده ژنتیکی) به‌وسیله‌ی اضافه کردن ژن‌ها از ارگانیسم‌هایی مانند باکتری‌ها به گیاهان موجب تغییر خواص آن‌ها می شوند. تفاوت‌ها ممکن است بسیار اندک باشد، اما برای وزارت کشاورزی ایالات متحده اینطور نیست. ارگانیسم‌های ویرایش‌شده به‌وسیله‌ی کریسپر، مشمول قوانین سخت‌گیرانه‌ی کمتری به نسبت ارگانیسم‌های اصلاح ژنتیکی هستند و به جز وزارت کشاورزی، توسط سازمان‌های حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) و غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده‌اند.

وزارت کشاوری ایالات متحده، ویرایش ژنی کریسپر را نسخه‌ی پیشرفته‌تری از پرورش انتخابی می‌داند. ایالات متحده اولین کشوری نیست که ایمن بودن مواد غذایی ویرایش ژنتیکی شده به روش کریسپر را تایید می‌کند. کشورهای سوئد و آلمان هم سال گذشته، بین گیاهان ویرایش شده توسط کریسپر و ارگانیسم‌های اصلاح‌شده‌ی ژنتیکی تمایز قائل شدند. این قوانین جدید می‌تواند به دانشمندان آزادی عملی بیشتری برای دست‌کاری محصولات کشاورزی و حیوانات گوشتی بدهد.

کریسپر با امکان‌پذیر کردن پرورش گیاهان مقاوم در برابر خشک‌سالی، افزایش دما و خاک نامناسب، می‌تواند به افزایش تولید محصولات کشاورزی کمک کند

موافقان ویرایش ژنی کریسپر، ادعا می‌کنند که ویرایش ژنی کریسپر می‌تواند منجر به تولید مواد غذایی مغذی‌تر، با مقاومت بالا در برابر شرایط محیطی نامطلوب و خوش طعم‌تر شود. در مقابل مخالفان کریسپر، نسبت به این فناوری جدید چندان خوش‌بین نیستند. آن‌ها کریسپر را نوعی دیگر از اصلاح ژنتیکی می‌دانند که از لحاظ فنی حق با آن‌هاست، اما روش ویرایش ژنی کریسپر نسبت به تکنیک‌های اصلاح ژنتیکی متداول، بسیار کارآمدتر و موثرتر است و نیازی هم به پیوند از ارگانیسم‌های دیگر ندارد.

همچنین با کاهش منابع غذایی و دشوارتر شدن تامین مواد غذایی جهان (بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، جمعیت جهان تا نیمه‌ی قرن حاضر به حدود ۱۰ میلیارد نفر می‌رسد)، کریسپر می‌تواند پاسخگوی تقاضای بالا برای مواد غذایی باشد. کریسپر با امکان‌پذیر کردن پرورش گیاهان مقاوم در برابر خشک‌سالی، افزایش دما و خاک نامناسب، می‌تواند به افزایش تولید محصولات کشاورزی کمک کند. همچنین می‌تواند عمر مفید گیاهان را افزایش دهد و باعث کاهش ضایعات مواد غذایی شود.

در حالی که به نظر می‌رسد، همه‌ی این موارد غیرواقع‌بینانه و تا حدی دور از دسترس باشند؛ اما واقعیت این طور نیست. این مواد غذایی زودتر از آنچه که تصور کنید، وارد سوپرمارکت‌ها می‌شوند. دوپون پایونر، یکی از نخستین شرکت‌هایی است که اعلام کرده است، تا سال ۲۰۱۹، از ذرت‌های اصلاح ژنتیکی به روش کریسپر خود بهره‌برداری می‌کند. همچنین شرکت Genusامیدوار است که گوشت‌های اصلاح ژنتیکی شده خود را تا پنج سال آینده عرضه کند.

وزارت کشاوری ایالات متحده، هنوز اعلام نکرده است، شرکت‌های مواد غذایی، باید برچسب‌های اصلاح ژنتیکی را روی مواد غذایی خود درج کنند تا مصرف‌کنندگان از اصلاح ژنتیکی این غذاها اطلاع داشته باشند. گفته می‌شود که وزارت کشاورزی، احتمالا ماه آینده در این مورد تصمیم خواهد گرفت.

در حالی که برخی از مدیران حوزه فناوری مانند ایلان ماسک و شرکت‌هایی نظیر اسپیس‌ایکس و ویرجین (Virgin) همچنان با سرعت بالا در توسعه سیستم حمل و نقل سریع هایپرلوپ (hyperloop) فعالیت می‌کنند، تیم طراحیبی‌ام‌و با طراحی یک فضای داخلی ایده‌آل در پروژه‌ی ویرجین، شرکت کرده است. بی‌ام‌و دیزاین‌ورکس (BMW Designworks)، کابین لوکس و آینده‌محور خود را برای پروژه ویرجین هایپرلوپ وان (Virgin Hyperloop One) عرضه کرد.

این کابین، اولین آغاز به کار مفهومی خود را در سیتی واک دبی، جایی که ساخت سیستم هایپرلوپ ویرجین برای آن برنامه‌ریزی شده است؛ انجام می‌دهد. این اولین پروتوتایپ ملموس و در مقیاس کامل از سیستم راه‌آهن سریع‌السیر هایپرلوپ است که برای عموم مردم نمایش داده می‌شود و یکی از زیباترین طرح‌های پیشنهادی کابین است، که تا به امروز دیده‌ایم.

یوهانس لامپلا، مدیر طراحی استودیوی دیزاین‌ورکس در لس‌آنجلس گفت:

ما می‌خواستیم با طراحی پروژه ویرجین هایپرلوپ وان، یک نمایش بصری جدید برای حالت نوینی از سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی ایجاد کنیم. هدف شیوه طراحی این بود که فضایی ایجاد کنیم که هم راحت و جذاب باشد و در عین حال، چالش کابین بدون پنجره یا در نیز به آن اضافه شده است.

این کپسول شامل امکاناتی مانند صندلی‌های چرمی قابل تنظیم، گرم و خنک‌شونده است که با صفحه نمایش لمسی دارای تنظیمات سفارشی مجهز می‌شود؛ همچنین چراغ‌های سقفی رنگی با قابلیت عملکرد هوشمند و سیستم سرگرمی ویدئویی با مجموعه‌ای از صفحه نمایش‌های داخلی برای رفاه بیش‌تر کاربران فراهم شده است. بی‌ام‌و می‌گوید این یک "تجربه فضایی پیچیده و کاربرمحور" نسبت به نمونه‌های قبل از آن است. 

ویرجین هایپرلوپ وان همچنان به عنوان یکی از مجریان اصلی در نبرد برای سیستم‌های حمل‌ونقل سریع باقی می‌ماند. این شرکت در اوایل ماه جاری به رهبران عربستان سعودی چشم‌اندازی از یک مدل آزمایشی در مقیاس کامل ارائه داد که سرعت آن به ۳۸۶ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. ویرجین امیدوار است که این کابین مفهومی جدید، باعث پیشرفت پروژه هایپرلوپ در منطقه و جهان شود. اگر تمام برنامه‌‌ریزی‌ها طبق برنامه زمان‌بندی پیش برود، سیستم راه‌آهن فوق سریع هایپرلوپ ویرجین تا سال ۲۰۲۱ در شهر دبی امارات به بهره‌برداری می‌رسد. 

طراحی هایپرلوپ براساس انتقال مسافران از طریق کپسول‌های آلومینیومی ۴ تا ۲۰ نفره است، که درون لوله‌هایی بزرگ و ثابت روی زمین حرکت می‌کنند. هایپرلوپ می‌تواند با سرعت باورنکردنی ۱۲۰۰ کیلومتر بر ساعت،  حدود ۱۲ هزار مسافر را در مدت زمان یک ساعت، جابه‌جا کند.

به‌نظر می‌رسد فیسبوک تنها شبکه‌ی اجتماعی موثر در بحران کمبریج آنالیتیکا نبوده است. توییتر نیز به‌عنوان یکی از بزرگترین شبکه‌های اجتماعی در این اتفاق دخیل بوده و دسترسی به اطلاعات عمومی کاربران را در اختیار محققان این شرکت قرار داده است.

مدیران توییتر در مصاحبه‌ای با بلومبرگ تایید کرده‌اند که این شرکت دسترسی به اطلاعات عمومی کاربران را به محقق پر سر و صدای این روزهای کمبریج آنالاتیکا یعنی الکساندر کوگانفروخته است. شرکت تحت مدیریت این محقق، (GSR) طراح اپلیکیشن معروفی است که اطلاعات میلیون‌ها کاربر فیسبوک را بدون رضایت آنها استخراج کرده بود.

مدیران توییتر در مصاحبه‌ی خود عنوان کرده‌اند که شرکت GSR دسترسی یک‌روزه به اطلاعات عمومی را در سال ۲۰۱۵ خریداری کرده است. این شرکت پس از خرید دسترسی، به‌صورت تصادفی توییت‌هایی در دوره‌ی زمانی دسامبر ۲۰۱۴ تا آوریل ۲۰۱۵ را مورد مطالعه قرار داده است. توییتر در ادامه به این نکته اشاره کرده که این شرکت هیچ‌گونه دسترسی به اطلاعات شخصی کاربران نداشته است.

هدف کوگان و شرکت GSR و اقدامات انجام شده با این اطلاعات هنوز مشخص نیست. البته با توجه به دوره‌ی کوتاه دسترسی و همچنین، دسترسی تصادفی به توییت‌ها، می‌توان این‌طور برداشت کرد که هدف، آنالیز کوتاه‌مدتی از تمایلات کاربران در دوره‌ی مشخص بوده و کمپین هدفمند بلندمدتی در جریان نبوده است.

در نگاه کلی به‌نظر نمی‌رسد که این اتفاق بحرانی در زمینه‌ی حریم خصوصی باشد. خاصیت توییتر این است که توییت‌ها و اطلاعات پروفایل کاربران، بیش از آن چیزی که نوشته می‌شود، اطلاعات خصوصی آنها را شامل نمی‌شود. علاوه بر آن به‌نظر نمی‌رسد GSR اقدامی مشابه فیسبوک با توییتر انجام داده و از مرزهای قانونی در این زمینه فراتر رفته باشد. به‌هرحال نگرانی اصلی این است که GSR اطلاعات کاربران در توییتر و فیسبوک را با هم ترکیب کرده باشد.

خبر منتشر شده نشان‌دهنده‌ی اهداف مدیران شبکه‌های اجتماعی به‌منظور کسب درآمد است. اتفاقات اخیر نگرانی‌ها را در مورد حفظ حریم شخصی در این پلتفرم‌ها افزایش داده و این پیام را به کاربران سرتاسر جهان ارسال می‌کند که در فعالیت در این شبکه‌ها دقت بیشتری داشته باشند.