سامسونگ چندین هفته پیش به‌صورت رسمی اعلام کرد که کار روی گوشی تاشدنی خود را آغاز کرده است؛ این شرکت کره‌ای‌ در آن زمانمدلی از این گوشی را به‌نمایش گذاشت که شدیدا پوشانده شده بود تا طراحی آن فاش نشود؛ اما ساعاتی پیش کره‌ای‌ها پتنت جدیدی را برای نمایش نحوه‌ی عملکرد گوشی تاشدنی خود ثبت کرد.

گوشی هوشمندی که در پتنت جدید سامسونگ قابل‌مشاهده است، به‌جای داشتن یک نمایشگر بزرگ خم‌شدنی، به دو نمایشگر لبه تا لبه مجهز شده که در کنار یکدیگر جای گرفته‌اند. با این‌وجود جدیدترینگوشی سامسونگ از لحاظ نحوه‌ی عملکرد،‌ بسیار به محصول موردانتظارگلکسی فلکس شباهت دارد.

دستگاه جدید کره‌ای‌ها از رابط کاربری جدید One UI بهره‌مند خواهد بود که سامسونگ به‌طور ویژه روی قابلیت‌های آن برای گوشی‌های تاشدنی کار کرده است. طبق ادعاهای جدید، ظاهرا در این رابط کاربری، اکثر داده‌های موردنیاز در قسمت سمت چپ نمایشگر گوشی تاشدنی قرار خواهد گرفت.

پتنت جدید سامسونگ

علاوه بر این‌ها، دستگاه موجود در پتنت جدید Samsung در قسمت پشتی‌، نمایشگر جداگانه‌ای دارد که به‌هنگام تا شدن گوشی، به‌صورت خودکار فعال می‌شود. بدیهی است که در این نمایشگر کوچک، بخش‌های مختلف کوچک‌تر خواهند شد تا به‌خوبی با اندازه‌ی جدید نمایشگر، هماهنگ شوند.

گرچه سامسونگ تاکنون از جزئیات مربوط به دوربین گوشی تاشدنی خود صحبتی به میان نیاورده؛ اما طبق آنچه در این پتنت آمده، ظاهرا دستگاه موردانتظار این غول کره‌ای قرار است دارای دو دوربین اصلی و یک دوربین سلفی باشد. در ضمن گفته می‌شود که گوشی تاشدنی سامسونگ جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون نیز خواهد داشت.

پس از حدود پنج سال حضور در بازار، نسل جدید کراس‌اور Kia Soul به‌عنوان مدل کاملاً جدید رونمایی شد. با حفظ برخی از ویژگی‌هایی که نخستین مدل کیا سول را در بازار محبوب کرد، مدل 2020MY از طراحی تغییریافته در بخش جلویی خودرو شامل چراغ‌های نازک LED در بالای سپر و مجموعه‌ای از چراغ‌های جلوی بزرگ و مه‌شکن که روی سپر نصب شده‌اند، بهره می‌برد. جلوپنجره‌ی مشبک نسبت به قبل بزرگ‌تر است تا به کراس‌اور جعبه‌ای کیا ابهت بیش‌تری دهد.

با حرکت در نمای جانبی، به قرارگیری عقب کراس‌اور کیا سول روی ستون C می‌رسیم که خودروساز کره جنوبی آن را شبیه بال هواپیما می‌داند. چراغ‌های عقب بومرنگی در بالا به هم می‌رسند تا نمایی جالب به کیا سول ۲۰۲۰ بدهند. کیا می‌داند که تنوع در دنیای کنونی بسیار مهم است و به همین علت، نسل جدید کیا سول را در دو تریم GT-Line و X-Line ارائه می‌دهد، این تنوع هم‌اکنون در برخی از مدل‌های کیا برای اروپا در دسترس قرار دارد و مجموعه‌ای از تغییرات ظاهری به منظور بهبود طراحی اسپرت در مدل GT-Line (خودروی قرمز) و مدل X-Line (خودروی سبز) در نظر گرفته می‌شود.

از لحاظ ابعاد، کیا سول جدید عرض و ارتفاع نسل قبل خود را حفظ می‌کند؛ درحالی‌که تقریباً ۵.۶ ​​سانتی‌متر به طول آن افزوده می‌شود. هم‌اکنون طول کراس‌اور به ۴.۱۹ متر می‌رسد و فاصله‌ی محوری نیز با تغییر ۳ سانتی‌متری به ۲.۶ متر افزایش می‌یابد. اگرچه جای پای سرنشینان جلو ۰.۵ سانتی‌متر افزایش یافته است، سرنشینان عقب با کاهش ۰.۷ سانتی‌متری برای نشستن مواجه می‌شوند. فضای بالای سر سرنشینان جلو ۰.۵ سانتی‌متر کاهش می‌یابد، درحالی‌که این فضا در عقب به همراه فضای شانه در جلو و عقب بدون تغییر باقی می‌ماند. 

نسل سوم کراس‌اور کیا سول در مسافرت‌های طولانی، همراهی‌ بیش‌تری با بارهای سرنشینان دارد؛ زیرا ظرفیت حمل بار به ۶۷۴ لیتر می‌رسد که بسیار بیش‌تر از ظرفیت نسل گذشته است. علاوه‌بر این درِ عقب کراس‌اور بزرگ‌تر و پایین قرار می‌گیرد تا قابلیت استفاده‌ی آسان‌تری برای قرار دادن چمدان و کیف نسبت به مدل‌های گذشته داشته باشد. 

زیر کاپوت شما می‌توانید پیشرانه‌ی احتراق داخلی ۲ لیتری تنفس طبیعی با قدرت ۱۴۷ اسب‌بخار و ۱۷۹ نیوتن‌متر گشتاور را پیدا کنید. همچنین گزینه‌ی دیگر پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتری مجهز به توربوشارژر با ۲۰۱ اسب‌بخار قدرت و ۲۶۴ نیوتن‌متر گشتاور است. پیشرانه‌ی تنفس طبیعی به جعبه‌دنده‌ی دستی ۶ سرعته یا آپشن CVT متصل می‌شود، درحالی‌که پیشرانه‌ی توربو منحصراً‌ به جعبه‌دنده‌ی هفت سرعته‌ی دوکلاچه و اتوماتیک متصل شده است. 

KIA وعده داده است که پلتفرم کاملا‌ً جدید کراس‌اور سول از لحاظ سواری، راحتی و کاهش سرو‌صدا و ارتعاش نیز پیشرفت قابل توجهی دارد. در تریم‌های بالاتر از صفحه‌نمایش لمسی ۱۰.۲۵ اینچی برای سیستم اطلاعاتی و سرگرمی استفاده می‌شود که با اندروید اتو و اپل کارپلی ادغام شده است. همچنین صفحه‌نمایش ۸ اینچی و سیستم صوتی هارمن کاردن (Harman Kardon) با ۱۰ بلندگوی ۶۴۰ واتی، برای علاقه‌مندان به موسیقی وجود دارد.

یکی از نکات برجسته در کراس‌اور کیا سول ۲۰۲۰، سیستم نورپردازی است که تنظیمات فضای داخلی خودرو را بسته به تنظیمات انتخابی سرنشینان، تغییر می‌دهد. حالت‌های انتخابی شامل ۶ گزینه می‌شود که از جمله می‌توان به حالت مهمانی (Party Time)، کافه، میدنایت سیتی (Midnight city) و مسافرت اشاره کرد. 

پس از نخستین نمایش در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس، کیا سول اصلاح‌شده طی نیمه‌ی اول سال ۲۰۱۹ در بازار ایالات متحده آمریکا فروخته خواهد شد؛ در حالی که کیا در لس‌آنجلس از مدل الکتریکی (بدون انتشار آلایندگی) کراس‌اور سول هم رونمایی کرد.

خودروی الکتریکی کیا سول ۲۰۲۰ از باتری پلیمری لیتیوم یون مایع‌خنک ۶۴ کیلووات ساعت بهره می‌برد که آن را در کیا نیرو برقی هم مشاهده می‌کنیم. استفاده از سیستم شارژ ترکیبی (CCS)، کراس‌اور کیا سول برقی را قادر می‌سازد تا نیاز بسیار کمی به شارژ شبانه داشته باشد، این پلتفرم طبق استاندارد WLTP می‌تواند با یک بار شارژ، مسافتی حدود ۴۸۴ کیلومتر را طی کند؛ درحالی‌که طبق استاندارد EPA، مسافتی حدود ۴۱۸ کیلومتر برای آن برآورد می‌شود. 

کیا سول برقی ۲۰۲۰ دارای موتور الکتریکی با قدرت ۲۰۱ اسب‌بخار و گشتاور ۳۹۵ نیوتن‌متر است. چهار حالت رانندگی (اکو، کامفورت، اسپرت و اکو پلاس) وجود دارد که قدرت خروجی به‌طور خودکار باتوجه‌ به کشش موتور الکتریکی، انتخاب می‌شود. همچنین ترمز احیاکننده‌ی هوشمند در کیا سول الکتریکی جدید وجود دارد که کمک بیش‌تری برای کاهش اتلاف انرژی می‌کند. 

نسل جدید کراس‌اور کیا سول با نمایشگر Smart Eco Pedal Guide در جلو داشبورد عرضه می‌شود که راننده را از وضعیت باتری براساس ورودی پدال گاز مطلع می‌کند، این سیستم به راننده کمک می‌کند که باتوجه‌ به اطلاعات ارائه‌شده، عادت‌های رانندگی خود را اصلاح کند تا صرفه‌جویی بیش‌تری در مصرف انرژی صورت بگیرد. درکنار این قابلیت‌ها، از سیستم‌های ایمنی پیشرفته مانند Kia Drive Wise بهره‌گیری می‌شود که رانندگی ایمنی برای سرنشینان فراهم خواهد کرد. البته فهرستی بلندبالا از سیستم‌های دستیار راننده نیز وجود دارد که در مدل الکتریکی و مدل احتراق داخلی کیا سول به‌صورت استاندارد برای خریداران عرضه می‌شود. 

دوازده سال از زمان آغاز به کار مترجم گوگل می‌گذرد و از آن زمان تاکنون، گوگل همواره سعی کرده است تا مطابق نیازهای روز مردم، این مترجم را بهبود دهد و آن را به‌روز کند. در ابتدا، گوگل ترنسلیت تنها توانایی ترجمه‌ی بین زبان‌های انگلیسی و عربی را داشت؛ اما حال پس از گذر دوازده سال، این مترجم آنلاین به‌صورت سالانه ۳۰ تریلیون جمله را به ۱۰۳ زبان مختلف، ترجمه می‌کند.

امروزه Google Translate به ابزاری مهم برای برقراری ارتباط بین زبان‌های مختلف تبدیل شده است و عده‌ی کثیری از مردم در سراسر دنیا، از آن استفاده می‌کنند. اهالی مانتین ویو به‌تازگی به‌منظور هرچه ساده‌تر شدن رابط کاربری این مترجم، آن را بازطراحی کرده‌اند.

ظاهر جدید گوگل ترنسلیت با تمامی سرویس‌های گوگل همخوانی دارد؛ تایپوگرافی جدید این مترجم، باعث می‌شود تا جابه‌جایی بین بخش‌های مختلف آن، ساده‌تر از قبل شود و کاربر احساس راحتی کند. مدت‌ها است که به کاربران امکان آپلود اسناد برای ترجمه‌ داده شده، اما در به‌روزرسانی جدید گوگل ترنسلیت، انجام این‌کار ساده‌تر از قبل شده و گزینه‌ی مربوطه به‌راحتی در دسترس قرار دارد.

تمامی گزینه‌های دیگر مربوط به گوگل ترنسلیت، همچنان در جای خود باقی مانده‌اند؛ اما ظاهر و فونت جدیدی به خود گرفته‌اند تا بیشتر از قبل با زبان طراحی جدید گوگل هماهنگ باشند. 

در طراحی جدید، امکان ذخیره و سازماندهی ترجمه‌های مهمی که کاربر به‌طور منظم از آن‌ها استفاده می‌کند، ساده‌تر از قبل شده است. گوگل این امکان را برای کاربرانش فراهم کرده است تا به هر یک ترجمه‌های مهم‌شان، لیبل خاصی را اختصاص دهند تا از این طریق بتوانند عبارت‌های مهمی را که بیشتر از آن‌ها استفاده می‌کنند، همواره در دسترس خود داشته باشند. همین لیبل‌ها را نیز می‌توان به سادگی در گروه‌های مختلفی جای داد.

نسخه‌ی تحت وب مترجم گوگل حالتی واکنش‌گرا به خود گرفته است و می‌تواند سریعا خود را با اندازه‌ی نمایشگر، هماهنگ کند. تمامی این‌ها باعث می‌شوند که کاربر تجربه‌ی جذابی را از نسخه‌ی تحت وب گوگل ترنسلیت روی دستگاه‌های مختلف نظیر موبایل، تبلت یا کامپیوتر شخصی داشته باشد.

آمار و ارقام اخیر گوگل برای مترجم خود، نشان می‌دهد که این سرویس از محبوبیت‌ بسیار بالایی بین مردم برخوردار است. بی‌شک یکی از اصلی‌ترین دلایل استقبال بالای مردم از گوگل ترنسلیت، اضافه شدن ترجمه‌های آنلاین مبتنی بر هوش مصنوعی در سال ۲۰۱۶ بود که به دقت بیشتر در زمینه‌ی ترجمه منتهی می‌شد، این ویژگی جالب اخیرا حتی برای نسخه‌ی آفلاین هم در دسترس قرار گرفت.

گوگل از مدت‌ها قبل تلاش می‌کند تا با بهره‌گیری از اپلیکیشن Lens، قابلیت‌های ترجمه را فراتر از متون ساده ببرد. لنز در واقع ویژگی جالب مبتنی بر واقعیت افزوده است که تصاویر و متون را تحلیل، شناسایی و ترجمه می‌کند. به‌طور کلی، زبان طراحی متریال دیزاین گوگل، ظاهری تمیز و مدرن دارد و ناوبری را آسان‌تر می‌کند. مجهز کردن گوگل ترنسلیت به این زبان طراحی، جدیدترین اقدام گوگل برای به‌هم‌شبیه‌کردن سرویس‌های مختلف است. 

گوشی ریل‌می یو وان که روز گذشته معرفی شد، نخستین دستگاهی است که از تراشه‌ی هلیو P70 مدیاتک بهره می‌برد؛ با این‌وجود ظاهرامدیاتک قصد دارد تا در آینده‌ای نزدیک به‌صورت رسمی از جدیدترین عضو خانواده‌ی تراشه‌های میان‌رده‌ی خود با نام هلیو پی ۹۰ رونمایی کند.

MediaTek روز گذشته در صفحه‌ی توییتر خود از رونمایی MediaTek Helio P90 در آینده‌ای نزدیک خبر داد؛ نکته‌ی جالب توجه در تیزر چند ثانیه‌ای اکانت توییتر مدیاتک، استفاده از واژه‌‌های «قدرتمند»، «کم‌مصرف» و البته «ویژگی‌های پیشگامانه‌ی مبتنی بر هوش مصنوعی» است که بسیار جلب‌توجه می‌کنند. مدیاتک در تیزر خود ادعا می‌کند که هلیو پی ۹۰ «همه‌چیز را دست‌خوش تغییر خواهد کرد.» 

با نگاهی به عملکرد تراشه‌ی معرفی‌نشده‌ی هلیو P80 در بنچمارک اخیر، بهره‌مندی هلیو P90 از ویژگی‌های پیشگامانه‌ی هوش مصنوعی قطعا موضوعی قابل‌باور است (حداقل برای یک تراشه‌ی میان‌رده). در بنچمارک یادشده، هلیو پی ۸۰ توانسته بود پس از تراشه‌ی پرچمدار و مورد انتظاراسنپدراگون ۸۱۵۰ کوالکام در رده‌ی دوم جای گیرد و عملکرد بهتری از خود نسبت به تراشه‌ی گوشی‌های وان‌پلاس ۶، هواوی میت ۲۰ پرو و گوگل پیکسل ۳ نشان دهد.

گوشی هوشمند اوپو R19 احتمالا نخستین دستگاهی است که برای پردازش‌های مختلف از تراشه‌ی هلیو پی ۸۰ بهره خواهد گرفت، با این‌حال هنوز نمی‌توان در مورد نخستین دستگاه مجهز به پی ۹۰، صحبت کرد. در هر صورت به‌هنگام رونمایی از این تراشه، قطعا شاهد انتشار جزئیات بیشتری در این رابطه خواهیم بود.

نظر شما در این مورد چیست؟

یک سال بعد از آلودگی ده‌ها هزار کامپیوتر ویندوزی به ابزار نفوذ آژانس امنیت ملی آمریکا و ارائه‌ی بسته‌های تکمیلی و اصلاحی لازم برای دفع اثرات منفی آن، اکنون وصله‌ی تکمیلی هزاران رایانه حذف شده است و این دستگاه‌ها به حال آسیب‌پذیر قبلی بازگشته‌اند.

در آغاز برای باج‌گیری از ابزار یادشده استفاده می‌شد و بعد هم سوء‌استفاده از رایانه‌ها برای ماینینگ، نتیجه‌ی انتشار این ابزار بود؛ اما پژوهشگران می‌گویند اکنون سوء‌استفاده‌ی بزرگتری از ابزار NSA شده و آن هم تشکیل یک شبکه نیابتی (Proxy Network) بزرگ برای اجرای طیفی از اقدامات مخرب است.

طبق یافته‌های یک شرکت برجسته و شناخته‌شده‌ی آمریکایی در حوزه‌ی امنیت به نام آکامای (Akamai)، نقطه‌ی آسیب‌پذیری UPnProxyکه از همان پروتکل شبکه Plug and Play سوء‌استفاده می‌کند، اکنون می‌تواند رایانه‌هایی را که پچ تکمیلی آن‌ها حذف شده است، حتی از پشت فایروال هدف قرارداده و به آن‌ها نفوذ کند.

مهجمان غالباً از UPnProxy برای بازنشانی و پیکربندی مجدد تنظمیات انطباق درگاه‌ها (Port Mapping) در یک مسیریاب آلوده استفاده می‌کردند تا بعضاً با هدایت ترافیک ساختگی، زمینه را برای حمله‌ی DOS به یک نقطه‌ی خاص فراهم کرده یا بدافزار و هرزنامه پخش کنند، این نوع حمله اغلب ناموفق بود، چراکه شمار زیادی از کامپیوترها در این شبکه‌ها پشت NAT بودند.

اما آکامای معتقد است، این بار هکرها از ابزار نفوذ قوی NSA برای فریب دادن مسیریاب و دستیابی به کامپیوترهای پشت آن، استفاده می‌کنند، این کار محدوده‌ی نفوذ و تسلط مهاجم را گسترده‌تر کرده و شبکه آلوده را هم بزرگتر و خطرناک‌تر می‌کند. چاد سیمن (Chad Seaman) مهندس شرکت آکامای که گزارش این حملات را منتشر کرده است، می‌گوید:

متاسفم از اینکه UPnProxy تبدیل به معبری برای نفوذ هکرها به سیستم‌های پشت NAT شده است، اما دیر یا زود این اتفاق باید رخ می‌داد.

دو ابزار، واسطه‌ی این رخنه‌ها هستند: یکی EternalBlue که در حقیقتراه نفوذی مخفی و اختصاصی است که توسط NSA برای راهیابی مستقیم به سیستم‌‌های ویندوزی توسعه داده شده است و همزادشEternalRad که کار مشابه را با پلتفرم‌های لینوکسی می‌کند و دراصل توسط همان بنیانگذار Samba (نرم‌افزار راه‌انداز پروتکل SMB) توسعه داده شده است.

وقتی UPnProxy سازوکار انطباق درگاه‌های یک مسیریاب آسیب‌پذیر را مختل کرد، این دو ابزار، دسترسی به رایانه‌ی هدف را از محل درگاه‌های مربوط به SMB (پروتکلی که مربوط به اشتراک‌گذاری فایل‌ها و پرینترها است و درحال حاضر مورد استفاده‌ی اکثر رایانه‌ها قرار می‌گیرد)، فراهم می‌کنند.

آکامای اسم این حمله را که به شدت دامنه‌ی کامپیوترهای آلوده را گسترش داده و آن‌ها را تبدیل به عضو اجیر شده‌ی شبکه تحت کنترل مهاجمین می‌کند، سکوت ابدی (EternalSilence) می‌نامد، طبق اعلام این شرکت بیش از ۴۵۰۰۰ سیستم تاکنون در این شبکه آسیب دیده‌اند و بیش از یک میلیون سیستم دیگر هم بالقوه پذیرش این نفوذ هستند.

سیمن می‌گوید:

این رخداد حمله به یک نقطه خاص نیست، بلکه تلاشی است تا با استفاده از یک ابزار نفوذ تست شده و آماده، توان پردازشی تعداد زیادی از رایانه‌ها را تجمیع کرده و یک استخر ماینینگ ایجاد کنند.

نفوذ این بدافزارها بسیار پیچیده بوده و شناسایی آن بسیار مشکل است تا حدی که مدیران شبکه‌ها و سیستم‌ها به راحتی نمی‌توانند از آلوده‌شدن سیستم‌هایشان مطلع شوند. گفته می‌شود با وجود اینکه بیش از یک سال است که پچ‌های لازم برای دفع EternalBlue و EternalRad ارائه شده‌اند، لیکن تاکنون میلیون‌ها سیستم این پچ‌ها را ندارند و به شدت آسیب پذیرند.

شمار سیستم‌های آسیب‌پذیر در حال کاهش است، با این حال سیمن باور دارد:

درگیر کردن بدافزارهای NSA، شاید آخرین حربه‌ی هکرها از محل قابلیت‌های جدید مکانیزم UPnProxy برای به‌دست گرفتن کنترل سیستم‌هایی محسوب می‌شود که پچ آن‌ها برداشته شده یا تاکنون دسترسی به آن‌ها میسر نبوده است.

تولید و ارائه‌ی دیرهنگام بسته‌های تکمیلی جدید برای دفع حملات این بدافزارهای Eternal بهتر از هرگز ارائه نشدن آن‌ها است؛ اما این اصلاً بدان معنی نیست که با چنین پچ‌هایی کار بدافزارهای مورد بحث هم تمام است. حتی اگر کلا پروتکل UPnP را غیرفعال کنیم باز مشکل کاملاً حل نشده است. سیمن مثال جالبی می‌آورد:

حتی اگر همه‌ی سرنشینان را سوار قایق نجات کنیم، باز کاری برای جلوگیری از غرق شدن کشتی نکرده‌ایم.

بازنشانی و راه‌اندازی مجدد مسیریاب و غیرفعال کردن پروتکل UPnP یک راهکار متصور است، اما سیمن باور دارد که باید اصلاً مسیریاب به‌کلی تعویض شود.

خانواده‌ی مرسدس AMG GT برای سال ۲۰۲۰ پذیرای عضو جدیدی خواهد بود، این سوپراسپرت جدید که در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۱۸ رونمایی شده، خودروی تولید محدودی با نام AMG GT R Pro است.

در طراحی AMG GT R Pro تمرکز سازنده بیشتر روی توانایی‌های خودرو در پیست مسابقه بوده و در ساخت آن از تجربیاتی بهره گرفته شده است که با مدل‌های AMG GT و GT4 به دست آمده‌اند. مرسدس AMG GT R Pro در چهار بخش کلیدی با سایر مدل‌های GT متفاوت است، این چهار بخش شامل سیستم تعلیق، سبک‌سازی خودرو، آیرودینامیک و ظاهر هستند.

مرسدس بنز برای AMG GT R Pro از فنرهای جدیدی رونمایی کرده که میزان بازی، سفتی و نرمی آن‌ها کاملا قابل تنظیم است، این خودرو همچنین‌ در بخش جلو از میله‌ی موج‌گیر قابل تنظیم از جنس فیبر کربن بهره می‌برد. اکسل عقب خودروی جدید آلمانی‌ها نیز از یک میل موج‌گیر قابل تنظیم فولادی استفاده می‌کند. مهندسان مرسدس از سیستم تعلیق دوبل جناغی (دابل ویشبون) مدل عادی GT R در خودروی جدید استفاده کرده‌اند، با این تفاوت که بخش بالایی و پایینی، برینگ‌های کروی جدیدی را در بطن خود دارند. در نهایت، نصب‌شدن یک صفحه‌ی فیبر کربنی در زیر خودرو، پایداری و استحکام شاسی را افزایش می‌دهد.

برای مهار کردن خودروی قدرتمند آلمانی‌ها، AMG از دیسک ترمزهای سبک وزن از جنس کامپوزیت سرامیک بهره گرفته است که درون رینگ‌های ۱۰پَر آهنگری‌شده به رنگ خاکستری تیتانیومی قرار گرفته‌اند.

آیرودینامیک، بخشی دیگری است که AMG GT R Pro را از مدل‌های دیگر GT متمایز می‌کند؛ چرا که این مدل در بخش جلو به اسپویلر فیبر کربنی مجهز شده است که می‌تواند پایداری و چسبندگی خودرو در سرعت‌های بالا را افزایش دهد، مرسدس هواکش‌هایی را هم روی گلگیرهای جلو کار گذاشته که از بلند شدن دماغه‌ی خودرو در این شرایط جلوگیری می‌کنند. در بخش عقب خودرو قطعات آیرودینامیکی روی هر یک از گلگیرهای نصب شده‌اند که همگی از جنس فیبر کربن هستند و در انتها هم باید به باله‌ی عقب ثابت این سوپراسپرت جدید مرسدس اشاره کرد.

مرسدس AMG GT R Pro به‌صورت استاندارد به پکیج کربن مجهز شده است، این پکیج شامل قطعات مختلف فیبر کربنی مانند قاب آینه‌ها، اسپویلر عقب و دیفیوزر عقب می‌شود. سوپراسپرت جدید آلمانی‌ها سرعت بسیار بالایی دارد و اخیرا مارو انگل، راننده‌ی خودروی AMG GT3، با محصول جدید مرسدس زمان ۷ دقیقه و ۴.۶۳۲ ثانیه را در پیست نوربرگ‌رینگ به ثبت رسانده است.

بخش موتور AMG GT R Pro با مدل استاندارد GT R تفاوتی ندارد و شاهد فعالیت همان پیشرانه‌ی ۴ لیتری V8 تویین توربو در این خودرو نیز هستیم. پیشرانه‌ی یادشده می‌تواند قدرت و گشتاور به ترتیب ۵۷۷ اسب بخار در ۵۵۰۰ دور بر دقیقه و ۷۰۰ نیوتون‌متر در ۱۹۰۰ دور بر دقیقه تولید کند.

در نمای بیرونی می‌توان مدل AMG GT R Pro را به راحتی از طراحی آن تشخیص داد، چراغ‌های LED این خودرو به مدل جدید چهاردر شباهت دارند و دیفیوزر عقب و خروجی‌های اگزوز نیز کاملا متمایز با سایر مدل‌ها هستند و بیشتر شبیه به مدل AMG GT4 چهاردر هستند. خروجی‌های اگزوز در هر یک از مدل‌های GT R تفاوت دارند؛ برای مثال در مدل GT شاهد دو خروجی دایره‌ای شکل هستم. مدل GT C خروجی‌های دوگانه دارد و مدل GT R نیز خروجی‌ اگزوز تکی بزرگ در وسط سپر عقب دارد که از دو لوله تشکیل شده و درون دیفیوزر عقب پنهان شده است.

مشتریان AMG GT برای سال ۲۰۲۰ می‌توانند یک رینگ جدید ۱۰ پر به رنگ خاکستری تیتانیومی را هم برای خودروی خود سفارش دهند.

تغییرات مدل AMG GT R Pro در داخل کابین نیز ادامه دارند، جایی که استفاده از از نمایشگر بزرگ ۱۲.۳ اینچی به جای آمپرها به چشم می‌خورد و در کنسول مرکزی هم از یک نمایشگر جدید ۱۰.۲۵ اینچی استفاده شده‌ است. نشان‌دهنده‌های AMG GT R Pro در مدل های مختلفی قابل انتخاب هستند و یک حالت جدی با نام سوپر اسپرت هم به آن‌ها اضافه شده است که همانند خودروهای مسابقه‌ای زمان مناسب تعویض دنده را به راننده اطلاع می‌دهد.

دیگر بخش تغییر یافته در کابین، غربیلک فرمان AMG Performance مشابه مدل‌های GT 4 و C63 جدید محسوب می‌شود، این غربیلک فرمان از نوع D کات و دارای روکش چرم ناپا و میکروفیبر است، ضمن اینکه روی آن پدال‌های تعویض دنده و کلیدهای لمسی قرار گرفته‌اند که با آن‌ها می‌توان برخی امکانات سیستم مالتی مدیا را کنترل کرد. یک کلید چرخان نیز روی فرمان نصب شده که با استفاده از آن می‌توان حالت‌های مختلف رانندگی را تنظیم کرد.

مرسدس AMG GT R Pro یک حالت رانندگی جدید با نام AMG DYNAMICS دارد که در آن پایداری و شتاب ابتدایی خودرو افزایش یافته و خودرو قادر به تحلیل رفتارهای رانندگی راننده است. سیستم COMMAND هم که بخشی از پکیج استاندارد AMG Track Pack است می‌تواند در هنگام رانندگی در پیست ۸۰ فاکتور مختلف خودرو را در هر ثانیه مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. چنین امکانی بسیار مورد توجه رانندگانی است که می‌خواهند مهارت خود را افزایش دهند.

مرسدس بنز برای مدل عادی AMG GT قیمت و زمان دقیق عرضه را هنوز اعلام نکرده است؛ اما گفته شده که این مدل نیز به یک موتور V8 به قدرت ۴۶۹ اسب بخار و گشتاور ۶۳۰ نیوتون‌متر مجهز خواهد بود. مدل GT C نیز برای سال ۲۰۲۰ با قدرت ۵۵۰ اسبی و گشتاور ۶۸۰ نیوتون‌متر به بازار خواهد آمد.

اختلال رنگی حاشیه‌ای (color fringing) در تصاویر اغلب به‌دلیلابیراهی یا کج‌نمایی رنگی (chromatic aberration) رخ می‌دهد. این پدیده زمانی مشاهده می‌شود که لنز دوربین نمی‌تواند رنگ‌های مختلف را در نقطه‌ای یکسان متمرکز کند. این مشکل در دنیای عکاسی، مخصوصاً در لنزهای ارزان‌قیمت‌تر، رایج است؛ اما شاید به لطف ابداع جدید محققان دانشگاه هاروارد، از این پس خیلی کمتر شاهد آن باشیم.

مدتی قبل محققان دانشکده‌ی مهندسی و علوم کاربردی این دانشگاه، لنزی جدید را به نام متالنز به نمایش گذاشتند که می‌توانست مشکل ابیراهی رنگی را به‌کلی برطرف کند. این لنز چینشی از نانوساختارها داشت که به کمک آن‌ها می‌توانست تمام طیف نور رنگی را در یک نقطه متمرکز کند. حال این گروه با استفاده از همین روش metacorrector را درست کرده‌اند که یک لایه‌ی پوششی از همین نانوساختار است و می‌تواند در همه‌ی لنزها مورد استفاده قرار بگیرد.

سایت دانشگاه Harvard در این خبر می‌نویسد:

تکنولوژی مورد استفاده در سیستم‌های اپتیکی امروزی، از دوربین گوشی‌های هوشمند تا پیشرفته‌ترین میکروسکوپ‌ها، از اواسط قرن ۱۷۰۰ میلادی تغییر چندانی نداشته است. عدسی‌های مرکب که در حدود سال ۱۷۳۰ اخراع شدند، می‌توانند کج‌نمایی رنگی را، که منجر به متمرکز شدن رنگ‌های مختلف در نقاط متفاوت می‌شود، تصحیح کنند.

در حالی که روش عدسی‌های مرکب در برطرف کردن این مشکل مؤثر است، این لنز‌ها حجیم و گران‌قیمت هستند و فرآیند ساخت پیچیده‌ای هم دارند. اما در مقایسه، metacorrector هاروارد می‌تواند مشکل ابیراهی رنگی را در لنزهایی با ساختار بسیار ساده‌تر برطرف کند.

عکس زیر نمونه‌ای برای سنجش کیفیت تصویر است که محققان با استفاده از یک لنز معمولی ثبت کرده‌اند:

و این تصویر تأثیر metacorrector را روی همان لنز، در کاهش ابیراهی رنگی نشان می‌دهد:

الکساندر ژو، یکی از محققان این مطالعه می‌گوید:

استفاده از metacorrector به‌دلیل مربوط بودن آن به زمینه‌ی مهندسی نانوساختارها، به‌شکل بنیادی متفاوت با روش‌های رایج کاهش کج‌نمایی، مانند پشت هم قرار دادن اجزای انکساری (refractive) یا استفاده از عدسی‌های پراشی (diffractive)، است. به‌همین دلیل با این روش می‌توانیم فراتر از محدودیت‌‌های ساختاری لنزها عمل کنیم و شاهد نتایج بسیار بهتری باشیم.

هنوز زمان مشخصی برای ورود این فناوری به بازار لنز‌ دوربین‌ها معین نشده است.

مایکروسافت روز گذشته به‌صورت رسمی اعلام کرد که قصد دارد آیکون‌های مجمو‌عه‌نرم‌افزار آفیس را مدرنیزه کند تا از این طریق، تمرکز وسیع‌تری روی طراحی نرم‌افزارهای مختلف آفیس داشته باشد. طی پنج سال اخیر، این نخستین‌بار است که مایکروسافت دست به تغییر آیکون‌های آفیس می‌زند.

آیکون‌های جدید، ظاهری ساده و در عین‌حال مدرن دارند و در تمامی نسخه‌های آفیس ۲۰۱۸ روی پلتفرم‌های مختلف، از آن‌ها استفاده خواهد شد. مجموعه‌نرم‌افزار آفیس هم‌اکنون برای سیستم‌عامل‌های ویندوز، مک،iOS و اندروید در دسترس است؛ مایکروسافت طی چند وقت اخیر تلاش کرده تا به‌صورت ماهانه این نرم‌افزار را با بهبودهایی رو‌به‌رو کند. 

آیکون‌های جدید، به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند تا منعکس‌کننده‌ی تغییرات اخیر نرم‌افزار Microsoft Office باشند؛ تغییراتی که شامل ویژگی‌های جدید مبتنی بر هوش مصنوعی،‌ ویژگی‌های جدید مبتنی بر همکاری و... در نرم‌افزارهای مختلف نظیر ورد، اکسل، پاورپوینت و اوت‌لوک می‌شود.

آیکون‌های جدید آفیس با همه‌ی تغییراتی که به خود دیده‌اند و در آن‌ها تاکید کمتری روی حروف دیده می‌شود، اما همچنان آشنا به‌نظر می‌رسند.

جان فریدمن، از مدیران بخش طراحی مایکروسافت، در مقاله‌ی خودش در سایت مدیوم گفته هدف‌شان در تیم طراحی این بوده است که در آیکون‌های جدید، دو پنل جداگانه بسازند که یکی مربوط به حرف مختص به هر نرم‌افزار باشد و در پنل دیگر شاهد نماد آن نرم‌افزار باشیم. 

با همه‌ی این تغییرات جدید، آیکون‌های نرم‌افزارهای حاضر در آفیس همچنان آشنا به‌نظر می‌رسند و به‌راحتی قابل‌تشخیص‌اند؛ این موضوع برای میلیون‌ها کاربری که همه‌روزه از این نرم‌افزارها استفاده می‌کنند، بسیار پر اهمیت است. آیکون‌های ورد و اکسل از جهاتی به خود تغییرات جالبی دیده‌اند؛ از طرفی دیگر، آیکون نرم‌افزارهای اسکایپ و وان‌درایو نیز ضمن حفظ طراحی اولیه، حالت مدرن‌تری به‌خود گرفته‌اند.

سیر تحول آیکون نرم‌افزار Word از سال ۲۰۰۳ تاکنون

آیکون‌ها تنها یک بخش از طراحی نرم‌افزارها هستند؛ در حقیقت مایکروسافت اعلام کرده است که قصد دارد یک‌سری تغییرات نامحسوس را نیز در جاهای دیگر آفیس اعمال کند. این غول نرم‌افزاری گفته است که در نظر دارد ضمن ساده‌سازی رابط کاربری آفیس، زبان طراحی فلوئنت دیزاین را از ویندوز ۱۰ به این مجموعه‌نرم‌افزار محبوب بیاورد.

تغییرات مربوط به رنگ آیکون نرم‌افزارها در نسخه‌های ویندوز، مک، موبایل و البته نسخه‌ی تحت وب اعمال خواهند شد. به‌علاوه، Outlook Mobile که یکی از محبوب‌ترین نرم‌افزارهای موبایلی مایکروسافت به‌شمار می‌آید، قرار است به‌زودی تغییراتی عمده از لحاظ طراحی به خود ببیند تا ضمن پشتیبانی از صندوق ورودی مشترک، از ژست‌های حرکتی جدید برای حساب‌های کاربری و فولدرها، بهره‌مند شود. در انتها از شما دعوت می‌کنیم، ویدیوی مربوط به آیکون‌های جدید آفیس را مشاهده کنید:

بلاک چین به‌سرعت تغییرات متعدد و ظهور فناوری‌های جدید را تجربه می‌کند. انواع پروتکل‌ها در این حوزه روزانه منتشر و آزمایش می‌شوند. تمامی فناوری‌های جدید نیز با هدف به‌مبارزه‌طلبیدن سیستم‌های سنّتی ظهور پیدا می‌کنند. آخرین فناوری در این حوزه، با نام Blockchain 3.0 معرفی شده است.

شرکت جدیدی با نام COTI بلاک چینی بدون بلوک و معدن‌کاوی طراحی کرد که طبق ادعای آن‌ها، مشکلات مقیاس‌پذیری بلاک چین را حل می‌کند. درصورت صحت این ادعا، بیت‌ کوین را می‌توان فناوری عقب‌مانده دربرابر بلاک چین 3.0 خطاب کرد. قطعا می‌دانید رمزارز برای آسان‌تر و ارزان‌تر و سریع‌ترکردن پرداخت‌ها معرفی شد؛ اما تاکنون موفق به انجام آن نشده است.

زمان و هزینه‌ی لازم برای تأیید تراکنش‌ها در شبکه‌ی بیت کوین، سرعت آن را به سه تا پنج تراکنش در ثانیه می‌رساند. اتریوم که سرعتی بیشتر دارد نیز حداکثر پانزده تراکنش را در ثانیه انجام می‌دهد. اگر انتظار داریم میلیون‌ها نفر روزانه از رمزارز برای پرداخت‌هایشان استفاده کنند،‌ این اعداد و آمارها ضعف بزرگی محسوب می‌شوند. به‌علاوه،‌ آدرس کیف‌پول‌ها و مصرفانرژی نیز مشکلات دیگر این مسیر هستند.

شرکت COTI بلاک چینی براساس پروتوکل گراف جهتدار غیرمدور (DAG)طراحی کرده است. بلاک چین‌های این پروتکل، بلوک و نیاز به استخراج رمزارز ندارند. گراف‌های این پروتکل دایره‌ای نیستند و در یک جهت مشخص حرکت می‌کنند. این تعریف، یعنی تراکنش‌ها کپی‌شدنی نیستند و خودشان به‌صورت خودکار براساس تراکنش‌های قبلی تأیید می‌شوند.

درنتیجه‌ی تعریف گفته‌شده، هیچ ماینری برای تأیید تراکنش‌ها و درنتیجه، هیچ مصرف انرژی یا زمانی نیاز نیست. درنهایت، تأیید جابه‌جایی پول بین کیف‌پول‌ها به‌صورت تقریبا لحظه‌ای و با هزینه‌ی بسیار ارزان انجام می‌شود. همان‌طورکه گفته شد، نیازنداشتن به استخراج با نیازنداشتن به کدنویسی و مصرف‌نشدن انرژی همراه است. به‌علاوه، COTI دارایی‌های کاربران را در کیف‌پول‌های آفلاین نگه‌داری می‌کند. درنتیجه، موجودی حساب‌ها دربرابر حملات سایبری امنیت بسیاری خواهد داشت.

COTI درمقایسه‌با سرعت سه تا پنج تراکنش در ثانیه‌ای بیت کوین، توانایی انجام دَه‌هزار تراکنش در ثانیه را دارد. درواقع، این فناوری جدید آنچه‌ در دنیای سنّتی درحال رخ‌دادن است (فرایندهای پرداخت لحظه‌ای)، به دنیای ارزهای رمزنگاری‌شده می‌آورد.

شرکت COTI کسب‌وکاری واقعی است و برای شروع کار از روند ICO استفاده نکرد. آن‌ها پلتفرمی با هشتادهزار کاربر و چهارهزار مرکز پرداخت دارند که هم‌اکنون بیش از پانزده‌میلیون دلار ارزش‌گذاری شده است. درحال‌حاضر، در ۲۵۰هزار پایگاه POS در جهان از فناوری این شرکت استفاده می‌شود.

تیم مدیریت و مهندسی COTI همگی سابقه‌ای طولانی‌مدت در حوزه‌های خود دارند. از اعضای آن‌ها می‌توان به گرگ کید (از اولین سرمایه‌گذارانتوییتر،‌ اسکوئر، کوین‌بیس و ریپل) و استیو هیلبران (مدیرعامل Investec plc) و دکتر متیو مک‌بریدی (مدیر ارشد فناوری اطلاعات بلک‌راک) اشاره کرد. مدیران اجرایی دیگر نیز از شرکت‌هایی همچون جی‌پی مورگان، گلدمن ساکس، اچ‌اس‌بی‌سی، یو‌بی‌ای، کی‌پی‌ام‌جی وآی‌بی‌ام به‌ آن‌ها ملحق خواهند شد.

مدیرعامل COTI، شهف بار-گفن در مصاحبه با خبرنگار فوربس، بلاک چین شرکتش را با‌ نام Trustchain معرفی می‌کند. بار-گفن پیش‌ازاین، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل آژانس تبلیغاتی WEB3 بود. او در مصاحبه‌ای درباره‌ی روش کار محصول شرکتش می‌گوید:

در COTI اولین پروتکل بلاک چین بهینه‌سازی‌شده‌ی جهان برای پرداخت‌های غیرمتمرکز را توسعه می‌دهیم. این پروتکل برای استفاده‌ی مراکز تجاری و دولت‌ها و شبکه‌های پرداخت غیرمتمرکز و همچنین عرضه‌کنندگان ارزهای پایدار کاربرد خواهد داشت. پروتوکل تراست چین براساس DAG طراحی می‌شود و می‌توان آن را تکامل بعدی دنیای بلاک چین نامید. درواقع، محصول ما راهکار واقعی بلاک چین 3.0 محسوب می‌شود که برای کاربردهای خاص مناسب خواهد بود.

بار-گفن درادامه به این نکته اشاره می‌کند که فرایندهای غیرمتمرکز آینده را می‌سازند و تراست چین نسل بعدی راهکارهای براساس بلاک چین 3.0 محسوب می‌شود. از دیدگاه او، این فناوری دنیای را یک قدم دیگر به استفاده‌ی گسترده از رمزارزها نزدیک می‌کند. او چشم‌انداز گروهش را دیجیتالی‌کردن پول و بهبود فناوری‌های پشت‌صحنه‌ی آن بیان می‌کند. بار-گفن آینده را ازآنِ پول‌های دیجیتالی و بدون محدودیت‌هایی شبیه به پول‌های امروزی می‌داند.

وی درباره‌ی امنیت شبکه‌ی عرضه‌شده‌‌ی COTI می‌گوید:

در شبکه‌ی تراست چین با معرفی نودهایی با نام DSP یا Double Spend Prevention و پیاده‌سازی روند اعتمادی در هر عضو شبکه، امنیت آن را تأمین می‌کنیم. در شبکه‌ی COTI، حمله‌های با هدف تکرار تراکنش‌ها کاملا ناممکن خواهند بود. درنتیجه، امن‌ترین نوع پروتکل بلاک چین را عرضه می‌کنیم.

اکثر راهکارهای ارائه‌شده برای جلوگیری از کپی تراکنش‌ها، غیرکاربردی و متمرکز هستند. بار-گفن ادعا می‌کند راهکار DSP آن‌ها اضافه‌کردن تعدادی نود مطمئن به شبکه را شامل می‌شود که عملکرد اصلی آن‌ها رسیدن به اجماع درباره‌ی صحت تراکنش‌ها است. در این شبکه، نیز وقتی بیش از نیمی از نودها تراکنش را تأیید کنند، آن تراکنش نهایی می‌شود.

گروه COTI لایه‌ی امنیتی دیگری نیز به تراکنش‌ها اضافه و درجه‌ی تأییدی برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها (PoT) تعریف می‌کنند. درنتیجه، بر فرض محال اگر فردی بتواند تراکنش‌های کوچک را با حمله به شبکه انجام دهد، امتیاز اعتماد حساب کاربری او کاهش پیدا می‌کند و به PoT بیشتری نیاز خواهد داشت. درنتیجه، ادامه‌ی حمله به‌سرعت ناممکن می‌شود.

روش دیگر حمله به چنین شبکه‌هایی، سرازیرکردن تراکنش‌های نامعتبر به آن با استفاده از حساب‌های کاربری متعدد است. در شبکه‌ی COTI این حملات هم ناکام خواهند ماند؛ چون چنین تراکنش‌هایی به تأیید همه‌ی نودهای شبکه نیاز دارند.

COTI نیز مانند بسیاری از شرکت‌های دیگر این حوزه، سکه‌ی مخصوصش را برای این شبکه معرفی کرد. آن‌ها رمزارزی را روی لایه‌های پروتکل شبکه طراحی کرده‌اند که به‌عنوان ابزاری برای پرداخت استفاده می‌شود. یکی از کاربردهای پرداختی این سکه، کارمزدهای خود شبکه‌ی COTI خواهد بود. علاوه‌بر ارز مخصوص، توکن‌های مختلف و ارزهای پایدار و سکه‌های دیگر نیز قابلیت به‌کارگیری این شبکه را خواهند داشت.

یکی دیگر از قابلیت‌های این فناوری که بار-گفن به آن اشاره می‌کند،MultiDAG نام دارد. این قابلیت مفهومی نوآورانه محسوب می‌شود که در پلتفرم‌های دیگر وجود ندارد و می‌توان برای مصارف مختلف از آن استفاده کرد. قراردادهای هوشمند نیز در شبکه‌ی این شرکت تعریف می‌شوند. این راهکار اختصاصی، پیاده‌سازی توکن‌های جدید را در این شبکه ممکن می‌کند.

رمزارز اختصاصی این شرکت، COTI نام دارد. با استفاده از این سکه برای پرداخت‌های داخل شبکه مانند کارمزدها، گردش آن در شبکه و درنتیجه، ارزش COTI افزایش پیدا می‌کند. بار-گفن درباره‌ی این فناوری‌های می‌گوید:

پروتکل MultiDAG به‌همراه فناوری قراردادهای هوشمند و نیز امکان انجام تراکنش‌های هم‌زمان امکان ایجاد ارزهای پایدار جدید را فراهم می‌کند. درحال‌حاضر اکثر ارزهای پایدار، توکن‌هایی براساس پروتکل ERC-20 هستند. درنتیجه،‌ این سکه‌ها قابلیت استفاده در پرداخت‌های روزمره ندارند.

در شبکه‌ی COTI، شرایط کمی متفاوت خواهد بود. توان عملیاتی فراوان و تأیید سریع تراکنش‌ها و نرخ‌های پایین کارمزد، قابلیت معرفی سکه‌های جدید با قوانین اختصاصی را فراهم می‌کنند.

گروه COTI تابه‌امروز پروتکل AlphaNet را برای تراست چین معرفی کرده است. به‌علاوه، سازوکارهای امتیاز اعتماد و KYC و COTI Pay نیز آماده‌ی بهره‌برداری شده‌اند. در ماه‌های آینده، این شبکه بیشتر توسعه خواهد یافت. برخی از این توسعه‌ها تا پایان سال جاری و برخی دیگر مانند هماهنگی با دستگاه‌های POS و قرادادهای هوشمند نیز تا اواسط سال ۲۰۱۹ معرفی خواهند شد.

اینترنت اشیا یکی از داغ‌ترین مباحث سال‌های اخیر دنیای فناوری به‌شمار می‌رود. این گرایش در فناوری قصد دارد دستگاه‌ها و گجت‌های مختلف را ازطریق اینترنت به کسب‌وکارها و مشتریان و یکدیگر متصل کند. هدف اینترنت اشیا به‌ظاهر ساده است و ظرفیت‌های زیادی درباره‌ی آن دیده می‌شود. قابلیت‌های متعدد این فناوری موجب شده شرکت‌ها و استارتاپ‌های بسیاری روی آن تمرکز کنند و ایده‌های آن‌ها به ساخت محصولاتی مانند یخچال‌های متصل به اینترنت و روشنایی کنترل‌کردنی ازطریق اپلیکیشن منجر شود.

مطالب گفته‌شده موجب شده بسیاری از کاربران و کارشناسان، اینترنت اشیا را انقلاب بعدی در صنعت فناوری قلمداد ‌کنند؛ اما این حجم عظیم از انتظارات موجب پیش‌بینی صحیح آن‌ها از آینده نمی‌شود. موانع چشمگیری در سر راه توسعه‌ی اینترنت اشیا قرار دارد که موجب می‌شود فراگیرشدن آن کُندتر از روند کنونی شود. این مشکلات حل‌شدنی هستند؛ اما شرکت‌ها و صنایع باید توجه ویژه‌ای به آن‌ها کنند تا در آینده، موجب ناهموارشدن مسیر این فناوری نشود. درادامه، برخی از عوامل مسئله‌ساز برای اینترنت اشیا را بررسی می‌کنیم.

۱. دسترسی به اینترنت

اینترنت اشیا روی کاغذ اصول ساده‌ای دارد و مزایای بسیاری برای کاربران فراهم می‌کند. ازجمله ویژگی‌های مثبت آن می‌توان به‌ احتی و آسایش بیشتر برای کاربران و دسترسی به آخرین فناوری‌های روز اشاره کرد. باوجوداین، نباید مهم‌ترین نیاز این فناوری را نادیده گرفت که دسترسی همیشگی به اینترنت است. بدون اتصال پایدار و دائمی به اینترنت، IoT نمی‌تواند عملکرد چندانی داشته باشد. درحالی‌که دسترسی به اینترنت برای بیشتر کاربران مشکل چندانی محسوب نمی‌شود، نقاط زیادی در دنیا وجود دارد که همچنان اتصال مناسبی ندارند یا هیچ پوشش شبکه‌ای در آن‌ها دیده نمی‌شود.

شرکت‌های بسیاری مانند گوگل و فیسبوک سعی می‌کنند بر این مشکل غلبه کنند. راه‌حل‌های بسیاری مانند بالون‌های دارای وای‌فای یا اینترنت ماهواره‌ای رایگان ارائه شده؛ اما همه‌ی آن‌ها فاصله‌ی زیادی با اجرا در مقایس جهانی دارند. حتی کشورهای دارای زیرساخت قدرتمند اینترنت مانند ایالات متحده‌ی آمریکا، نقاطی دارد که در آن‌ها پوشش اینترنت ضعیف‌تر است یا حتی وجود ندارد. به‌‌همین‌دلیل، دسترسی جهانی به اینترنت باید بهبود پیدا کند تا اینترنت اشیا در سراسر دنیا دردسترس باشد.

۲. هزینه‌های چشمگیر

معرفی یا ساخت محصول با حسگرهای جدید شاید کار چندان دشواری ازنظر صنایع فناوری به‌نظر نرسد؛ اما قراردادن این حسگرها در زیرساخت‌های فعلی موجود در سراسر جهان یا جایگزین‌کردن آن‌ها، قطعاً امری دشوار محسوب می‌شود. یکی از ایده‌های اصلی اینترنت اشیا، قراردادن حسگرهای مختلف در جاده‌ها، چراغ‌های راهنمایی، ساختمان‌ها و سایر زیرساخت‌های شهری است که نیازمند صرف هزینه‌ی بسیاری خواهد بود. بسیاری از شرکت‌های خوش‌بین به آینده اینترنت اشیا، همچنان درحال‌بررسی میزان سوددهی و موفقیت این روند در آینده هستند تا مطمئن شوند سرمایه‌گذاری‌های سنگین آن‌ها در مقیاس وسیع بازدهی خواهد داشت.

پیشرفت‌هایی برای کاهش هزینه‌های مربوط به اینترنت اشیا دیده می‌شود که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به ساخت حسگرهایی با قیمت تمام‌شده‌ی کمتر اشاره کرد. البته، این پیشرفت‌ها کافی نیستند و گام‌های بلندتری برای استفاده وسیع از چنین فناوری‌هایی در تمامی جنبه‌ها نیاز است. تا زمان حل این مشکل، استفاده از اینترنت اشیا در تمامی محصولات و ابعاد زندگی انسان، امری دست‌نیافتنی به‌نظر خواهد رسید.

۳. امنیت و حفظ حریم شخصی

بدون شک حفظ حریم خصوصی و تأمین امنیت، یکی از دغدغه‌های اصلی کاربران و کسب‌وکارها به‌شمار می‌رود. در سال‌های اخیر، حمله‌های عظیمی ازجمله انتشار عکس‌های خصوصی اشخاص مشهور بعد از هک‌شدن سرویس iCloud را شاهد بوده‌ایم. این مسائل موجب بدبینی بسیاری از افراد به نگهداری اطلاعات حساس و خصوصی به‌صورت آنلاین شده است. وقتی همه‌چیز از وسایل آشپزخانه گرفته تا لباس‌ها به اینترنت متصل باشد، معنای اصلی حریم خصوصی و اطلاعات شخصی کمی متفاوت خواهد بود. شرکت‌ها باید به مشتریان خود نشان بدهند که می‌توانند از اطلاعات شخصی آن‌ها به‌درستی محافظت کنند تا درنهایت، کاربران راضی به خرید محصولاتی متصل به اینترنت اشیا شوند. برای مثال، کفش‌های متصل به اینترنت تمامی نقاطی را ثبت می‌کند که کاربر در آن‌ها حضور داشته است. این امر تهدیدی بزرگ برای حریم شخصی شناخته می‌شوند؛ به‌همین‌دلیل ممکن است مشتریان علاقه‌ی بسیار کمی به استفاده از آن‌ها نشان دهند.

۴. افزایش حجم داده‌ها

پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰، حدود ۲۶میلیارد دستگاه یا شیء جزو اینترنت اشیا باشند. افزایش تعداد دستگاه‌های متصل به اینترنت، موجب افزایش میزان داده‌ی تولیدشده در واحد زمان می‌شود. هم‌اکنون، بسیاری از شرکت‌ها آمادگی لازم برای جمع‌آوری حجم بسیار زیاد داده‌ی دستگاه‌های متصل برای عملکرد مناسب اینترنت اشیا را ندارند. گام‌های بسیاری برای آمادگی کسب‌وکارها به‌منظور میزبانی چنین حجم عظیمی از داده‌ها نیاز است. افزایش فضای ذخیره‌سازی یکی از نیازهای ضروری است که حافظه‌های خانگی یا سرویس‌های ابری می‌تواند آن را تأمین کند. زیرساخت مناسب برای انتقال داده و توان پردازشی بیشتر نیز از دیگر موضوعات درخورتوجه هستند. ابزارهای بهینه‌تر برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های کسب‌وکارها می‌تواند به عملکرد بهتر اینترنت اشیا کمک کند. وقتی تمامی مطالب گفته‌شده را شرکت‌های مختلف رعایت کنند، سرعت گسترش اینترنت اشیا نیز افزایش پیدا می‌کند.

۵. افزایش آگاهی مصرف‌کنندگان

درحالی‌که اینترنت اشیا به موضوع بحث‌برانگیز میان شرکت‌های بزرگ و اهالی فناوری تبدیل شده، بسیاری از مردم عادی از آن بی‌خبر هستند. در تحقیقی که به‌تازگی انجام شده، ۸۷درصد مصرف‌کنندگان از وجود اینترنت اشیا اظهار بی‌اطلاعی کرده‌اند. حتی اطلاع از وجود فناوری این‌چنینی موجب نمی‌شود تا مشتریان علاقه‌ی بیشتری به محصولات مبتنی بر اینترنت اشیا از خود نشان دهند. این تحقیق نشان‌دهنده‌ی نبودِ آگاهی مناسب میان افراد جامعه از وجود این فناوری و قابلیت‌های گسترده‌ی آن است.

وقتی مشتریان دانش کافی از اینترنت اشیا نداشته باشند، طبیعتاً علاقه‌ی کمتری نیز به آن نشان می‌دهند و سرعت گسترش آن کاهش پیدا می‌کند. این درحالی است که برخی حوزه‌های اینترنت اشیا مانند فناوری‌های پوشیدنی، با استقبال بیشتر  کاربران مواجه شده که می‌تواند راه‌حلی برای افزایش محبوبیت این فناوری باشد. نتیجه‌ی علاقه‌ی کاربران تمرکز بیشتر شرکت‌های سازنده روی فناوری‌های پوشیدنی، ازجمله ساعت‌های هوشمند و دستبندهای پایش سلامت شده است. بااین‌حال، بسیاری دیگر از زمینه‌های اینترنت اشیا سال‌های زیادی با فراگیری همگانی فاصله دارند.

آنچه گفته شد، تنها برخی از مشکلاتی هستند که شرکت‌ها و کسب‌و‌کارهای مربوط‌به اینترنت اشیا باید با آن‌ها در سال‌های آینده دست‌وپنجه نرم کنند. انتظار می‌رود تعداد توسعه‌دهندگان تخصصی اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ به ۴.۵میلیون نفر برسد که فاصله‌ی محسوسی با رقم ۳۰۰هزارنفری کنونی دارد. توجه بیشتر به این حوزه موجب پدیدآمدن نوآوری‌ها و اپلیکیشن‌های خلاقانه‌تر می‌شود که راه‌حلی برای غلبه به موانع مذکور محسوب می‌شوند.