یک مهندس نرم‌افزار آمریکایی که از زمان و هزینه مصرف شده برای آشپزی خسته شده بود، مایع «Soylent» را ابداع کرده که از همه مواد مغذی مورد نیاز بدن برخوردار است.

 

 راب راینهارت، مخترع این نوشیدنی که آن را «پایان غذاها» می‌خواند، مدعی است که ابداع وی حاوی تمامی مواد مغذی مورد نیاز انسان برای رشد و حیات است.

 

نوشیدنی Soylent برای 30 هزار مشتری ابتدایی در بسته‌بندی سفید رنگ ارائه شد که حاوی کیسه‌های پودر و ظروف کوچک روغن بودند. ترکیب این دو ماده با آب به کاربران 2000 کالری به شکل مایع ارائه می‌کرد.

 

سازندگان مدعی هستند که چربی‌های اساسی این نوشیدنی از روغن کانولا، کربوهیدارت آن از افزودنیهای خوراکی موسوم به مالتودکسترین و آرد جو بدست آمده و در نهایت پروتئین آن توسط برنج تامین می‌شود.

 

ویتامینها، مواد معدنی و روغنهای غنی نیز به این مخلوط اضافه شده‌اند.

 

راینهارت 25 ساله این نوشیدنی را خوشمزه خوانده و غذاهای جامد سنتی را به عنوان سوخت فسیلی انرژی انسانی توصیف کرده است.

 

اگرچه دانشمندان در این مورد تردید خود را ابراز کرده‌اند.

 

اشلی بلکشو، استاد عصب شناسی روده دانشگاه لندن در کوئین ماری اظهار کرد، همه نشانه‌های مواد شیمیایی گیاهی مانند لیکوپن که در گوجه‌فرنگی یافت می‌شود، در نوشیدنی ابداعی راینهارت غایب هستند.

 

به گفته وی، این عناصر اغلب در گیاهان یافت شده و بسیاری از آنها اخیرا درک شده‌اند. برای مثال لیکوپن با سطوح پایین‌تر سرطان پروستات مرتبط است.

ناسا در مواجهه با بحران بودجه آمریکا احتمالا تلسکوپ فضایی رصدخانه «اسپیتزر» خود را که چهارمین و آخرین رصدخانه بزرگ این سازمان است، خاموش خواهد کرد.

 

 ناسا در بیانیه‌ای اعلام کرد، این تصمیم ممکن است به سازمان فضایی آمریکا در پمپاژ پول ذخیره شده برای تامین مالی عملکرد تلسکوپهای هابل، کپلر، چاندرا و سایر رصدخانه حاضر در مدار زمین کمک کند.

 

این سازمان به دقت ناوگان تلسکوپهای مدارگرد فیزیک نجومی خود را زیر نظر گرفته و بر اساس نتایج یک هیات بررسی مستقل در مورد حفظ یا خاموش کردن هر کدام، تصمیم گرفته که تقاضای تمدید بودجه رصدخانه فضایی اسپیتزر را رد کند.

 

اسپیتزر در سال 2003 به عنوان یک رصدخانه چندمنظوره با هدف تصویربرداری دز طول موج کم انرژی مادون قرمز که توسط جو زمین متوقف می‌شود، به فضا پرتاب شد.

 

رصدخانه مزبور در سال 2009 پس از اتمام ذخیره خنک‌کننده هلیوم مایع آن که برای خنک‌سازی ابزار این تلسکوپ مورد استفاده بود، ماموریت ابتدایی خود را به پایان رساند.

 

پایان یافتن خنک‌کننده باعث از کار افتادن دو ابزار از سه دستگاه اسپیتزر شد اما دو باند از چهار باند طول موج دوربین اصلی آن در ماموریت گرم این تلسکوپ به کار خود ادامه دادند. البته به گفته کارشناسان، این میزان عملکرد در مقایسه با کارکرد قبلی اسپیتزر بسیار ناچیز به شمار می رود.

نتایج مطالعه صورت گرفته توسط محققان دانشگاه آکسفورد نشان می‌دهد، مگس میوه قبل از تصمیمات دشوار، «فکر» می‌کند!

 

 جمع‌آوری اطلاعات پیش از تصمیم‌گیری نشانه‌ای از هوش محسوب می‌شود که در انسان و برخی پستانداران دیده می‌شود.

 

محققان مرکز مدارهای عصبی و رفتاری دانشگاه آکسفورد در تحقیقات خود دریافته‌اند، مگس میوه زمان بیشتری را برای اتخاذ تصمیمات دشوار صرف می‌کند.

 

در آزمایشات صورت گرفته، تمایز قائل شدن مگس میوه بین غلظت‌های نزدیک‌تر یک رایحه مورد بررسی قرار گرفت و محققان دریافتند، مگس بصورت غریزی یا ناگهانی تصمیم‌گیری نکرده و پیش از انتخاب، اقدام به جمع‌آوری اطلاعات می‌کند.

 

ژن FoxP - فعال در یک مجموعه کوچک از 200 سلول عصبی - در فرآیند تصمیم‌گیری در مغز مگس میوه نقش دارد.

 

به گفته پروفسور «گرو میزنباک» سرپرست تیم تحقیقاتی، آزادی عمل از انگیزه‌های خودکار، مشخصه شناخت یا هوش است و نتایج این مطالعه نشان می دهد که مگس میوه از ظرفیت ذهنی خارق‌العاده‌ای برخوردار است که تاکنون ناشناخته باقی مانده بود.

 

نتایج این مطالعه در مجله Science منتشر شده است.

پژوهش جدید محققان ژاپنی و آلمانی نشان داده مورچه‌های کارگر در مقایسه با گوگل از عملکرد بهتری در پردازش اطلاعات برخوردارند.

 

 مورچه‌ها می‌توانند از استراتژی‌های پیچیده حل مشکل استفاده کنند که بطور گسترده به عنوان روشهای بهینه‌سازی قابل اعمال هستند.

 

پژوهش ریاضیاتی محققان پست و ارتباطات دانشگاه پکن و موسسه پژوهشی تاثیرات آب‌وهوای پوتسدام نشان داد که جستجوگری جمعی مورچه‌ها فراتر از تلاشهای فردی است.

 

حرکات موجودات در یک نقطه خاص از حالت هرج و مرج درآمده و منظم می‌شود. این کار به یک شیوه بسیار شگفت‌انگیز کارآمد و خود سازمان‌یافته انجام می‌شود.

 

درک مورچه‌ها می‌تواند به تحلیل پدیده‌های مشابه – مانند چگونگی گردش انسانها در اینترنت – کمک کند.

 

به گفته محققان، مورچه ها از لانه برخوردارند بنابراین به یک استراتژی برای انتقال غذاهای بدست آمده به آن نیاز دارند.

 

محققان ژاپنی و آلمانی همه دانسته‌های خود در مورد جستجوگری مورچه‌ها را در قالب معادلات و الگوریتمهایی درآورده و آنها را به رایانه‌های خود تغذیه کردند.

 

آنها بر این تصور هستند که سه مرحله حرکت پیچیده برای جستجوی غذا در یک کلونی مورچه وجود دارد: در ابتدا مورچه‌های دیده‌بان به شیوه‌ای ظاهرا بی‌نظم در اطراف گردش می‌کنند. آنها زمانی که خسته می‌شوند به لانه برای خوراک و استراحت برمی‌گردند. با اینحال هنگامی که یکی از آنها در مجاورت کلونی خود مقداری غذا پیدا می‌کند، بخش کوچکی از آن را به لانه بازگردانده و دنباله‌ای از یک ماده عطر از ماده‌ای موسوم به فرمون از خود بجا می‌گذارد.

 

سایر مورچه‌ها رد بو را گرفته تا میزان بیشتری از آن را به لانه منتقل کنند. اگرچه هماهنگی آنها همچنان ضعیف است چرا که فرمون موجود در این دنباله بسیار ناچیز است.

 

مورچه‌ها به دلیل تعداد زیادشان از مسیرهای بسیار متفاوتی برای شناسایی غذا، بازگشت به لانه و باقی گذاشتن رد بو در پشت سر خود استفاده می‌کنند. این امر در نهایت منجر به بهینه‌سازی مسیر می‌شود. از آنجایی که فرمونها قابل تبخیر هستند، هر چه دنباله‌ها کوتاهتر باشد، بو قویتر است. از این رو مورچه‌های بیشتری در دنباله‌های کوتاهتر حرکت می‌کنند و نشانگرهای بودار بیشتری برجا می‌گذارند.

 

این کار یک تاثیر کارآمد خود تقویت‌کننده ایحاد می‌کند و مورچه‌ها زمان و انرژی بسیار کمتری را نسبت به حالت جستجوگری بی‌نظم مستمر صرف خواهند کرد.

مدارگرد اکتشافی ماه ناسا (LRO) طی پنج سال گذشته در حال کاوش این قمر بوده و هزاران تصویر را از سطح آن ارسال کرده است.

  ناسا هم‌اکنون پنج تصویر از خیره‌کننده‌ترین تصاویر سطح ماه را منتشر کرده و از عموم خواسته تصویر محبوب خود را انتخاب کنند. این آژانس فضایی به دنبال خلق سایت ویژه‌ای به نام «ماه به عنوان هنر» (The Moon as Art) است و تصویر برنده عکس صفحه اصلی آن خواهد بود.

 

مجموعه ماه به عنوان هنر به عموم فرصت لازم برای مشاهده این جرم کیهانی را می‌دهد.

 

تصویر برنده در 18 ژوئن معرفی می‌شود و در این تاریخ مجموعه‌ کامل «ماه به عنوان هنر» که شامل 24 تصویر است، منتشر می‌شود.

 

مدارگرد LRO در 18 ژوئن سال 2009 از فلوریدا پرتاب شد و پس از چهار روز مسافرت با موفقیت در تاریخ 23 ژوئن وارد مدار ماه شد. این سامانه در تاریخ 18 ژوئن (28 خرداد) پنج سال مدارگردی‌اش را جشن می‌گیرد. مدارگرد مزبور هنگام ورود به مدار ماه دارای هفت ابزار برای نقشه‌برداری از سطح ماه، کاوش محیط تشعشعی آن، بررسی آب و منابع معدنی کلیدی و جمع‌آوری سرنخ‌های زمین‌شناسی درباره تکامل این قمر بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

انتهای پیام

یک تیم علمی در تلاش برای نجات جان 10 بیمار با قرار دادن آنها در موقعیتی معلق هستند که در آن، بیماران نه زنده‌اند و نه مرده.

 

 جراحان بیمارستان «پرسبایتریان UPMC» پترزبورگ 10 بیمار را به گونه‌ای سرد خواهند کرد که گلبول‌های خونشان برای بقا به اکسیژن کمتری نیاز داشته باشد. زمانی که بدن در این وضعیت قرار می‌گیرد، تیم علمی برای ترمیم مشکلات ساختاری آن که ناشی از تیغ یا گلوله است، تلاش خواهد کرد.

 

این آزمایش اواخر ماه جاری میلادی انجام می‌شود و پزشکان برای یافتن بیمار مناسب در حال آماده‌باش به سر می‌برند. در واقع، آن‌ها در حال اجرای کمپینی برای یافتن بیماران بالقوه‌ای هستند که با شرایط مطلوب آن‌ها تناسب داشته باشد.

 

در این آزمایش تمامی خون بیماران با محلول سالین سرد جایگزین خواهد شد و این بدین معناست که بدن‌ آن‌ها به سرعت تا 10 درجه سانتی‌گراد خنک و تقریبا تمامی فعالیت سلولی‌شان متوقف می‌شود.

 

پیتر ری از دانشگاه آریزونا و یکی از اعضای تیم علمی، در این باره گفت: چنانچه بیماری دو ساعت پس از مرگ نزد ما آورده شود، نمی‌توانیم وی را به زندگی بازگردانیم اما چنانچه این بیمار در حال مرگ باشد و او را در وضعیت تعلیق قرار دهیم، شانس برگرداندنش به زندگی پس از ترمیم مشکلات ساختاری وجود دارد.

 

دانشمندان از مدت‌ها پیش می‌دانستند که خنک‌کردن بدن افراد دارای آسیب‌دیدگی‌های شدید دارای مزایایی است. زمانی که بدن در دمای عادی قرار دارد، سلول‌ها به تجهیز اکسیژن قوی نیاز دارند و این بدین معناست که در صورت توقف ضربان قلب، شخص به سرعت می‌میرد. اما چنانچه دمای بدن کاهش یافته باشد، اکسیژن کمتری لازم است و این امر زمان لازم را به پزشکان برای حفظ جان وی می‌دهد.

 

پیش‌تر، خنک‌کردن بدن در طول تعدادی از عمل‌های جراحی به کار رفته بود، اما آزمایش جدید شامل گردش خون از خلال یک سیستم در حال خنک‌شدن است. شیوه پیشین در شرایط اضطراری پیشنهاد نمی‌شد زیرا خنک‌کردن بدن زمان‌بر بود. در نتیجه پزشکان در مطالعه جدید شیوه‌ای را برای خنک‌کردن بسیار سریع‌تر بدن با استفاده از محلول سالین سرد یافتند.

 

در سال 2002، محققان دانشگاه میشیگان روش جدید را روی خوک‌ها آزمایش کردند و نتیجه رضایت‌بخش بود؛ پزشکان هم‌اکنون به دنبال آزمودن این روش روی بدن انسان هستند. با این حال، آن‌ها به بیمار مطلوب نیاز دارند. بیمار باید شخصی باشد که قلبش در نتیجه یک آسیب‌دیدگی متوقف شده باشد و با استفاده از شیوه‌های معمول نتوان وی را با موفقیت احیا کرد.

مثلث برمودای فضا که یکی از خطرناک‌ترین مناطق تابشی کیهان است، با جزئیات بی‌سابقه آشکارسازی شد.

 

 هم‌اکنون، محققان اروپایی این ناحیه تابشی را در چند صد کیلومتری بالای ساحل برزیل مشاهده کرده‌اند. چنین منطقه‌ای که «ناهنجاری اقیانوس اطلس جنوبی» (SAA) نام دارد، نقطه‌ای است که در آن کمربندهای تابشی وان آلن (حلقه‌هایی از ذرات باردار که زمین را احاطه کرده‌اند) در نزدیک‌ترین فاصله به سطح زمین هستند.

 

در دهه 1950 و زمانی که این کمربندها کشف شدند، دانشمندان بر این باور بودند SAA می‌تواند خطرزا باشد. یکی از شکایتهای فضانوردان حاضر در شاتل فضایی این بود که در زمان عبور از میان این ناهنجاری، لپ‌تاپ‌ها دچار مشکل می‌شدند. فضاپیماهایی مانند تلسکوپ فضایی هابل به نوعی برنامه‌ریزی شده‌اند که ابزار ظریفشان هنگام عبور آن‌ها از خلال این ناحیه برای اجتناب از آسیب‌دیدگی خاموش می‌شوند.

 

ایستگاه بین‌المللی فضایی نیز از سپر اضافه‌ای برای برخورد با این مشکل استفاده می‌کند. فضانوردان نیز تحت تاثیر این ناحیه قرار می‌گیرند. گفته می‌شود چنین ناحیه‌ای عامل پرتاب ستاره‌های عجیبی است که در میدان بصری فضانوردان دیده می‌شوند. همچنین تصور می‌شود عبور از خلال ناهنجاری اقیانوس اطلس جنوبی دلیل ناکامی‌های آغازین هواپیماهای شبکه Globalstar بوده‌اند.

 

ریکاردو کامپانا از موسسه ملی نجوم ایتالیا، داده‌های تابشی دریافتی از ماهواره ناظر بر اشعه ایکس به نام BeppoSAX را تحلیل کرده است. این ماهواره از سال 1996 تا سال 2003 فعال بود. وی و تیمش دریافتند سطوح تابشی موجود در لایه پایین‌تر SAA بسیار کمتر از سطوح فوقانی‌تر است. بر اساس یافته‌های این دانشمندان، این ناهنجاری به آرامی به سمت غرب در حرکت است.

 

تیم علمی هم‌اکنون در حال طراحی یک تلسکوپ فضایی است که در میان بخش پایین‌تر ناحیه خطر (که به خوبی مطالعه نشده) مدارگردی خواهد کرد.

پروژه ماهواره بر سیمرغ در برنامه سازمان صنایع هوافضا قرار دارد که امیدواریم طی امسال یا سال‌ آینده آماده شود.

 

 حمید فاضلی، قائم مقام سازمان فضایی امروز در حاشیه مراسم اختتامیه دوره آموزشی بین‌المللی مدیریت برنامه های فضایی واستانداردهای مرتبط در جمع خبرنگاران با بیان این‌که برگزاری این دوره فرصتی برای ما بود تا بتوانیم توانمندی ها و ظرفیت های خود را در بین کشورهای اپسکو به نمایش بگذاریم، گفت: این دوره تقریبا اولین دوره کاملی بود که طی آن این برنامه آموزشی کامل مدیریت برنامه های فضایی و پروژه فضایی به صورت یکجا ارائه شد.

 

به گفته وی، بهترین اساتید فناوری های فضایی در حوزه‌هایی چون مهندسی سیستمی ، مدیریت برنامه‌ها، مدیریت سیستم، مدیریت پروژه‌های فضایی را دراین دوره‌ ارائه کردند که بسیار مورد استقبال قرار گرفت؛ به نحوی که دبیر اپسکو به برگزاری این دوره نمره عالی داده اند.

 

فاضلی درخصوص جایگاه ایران در مدیریت بلایای طبیعی با استفاده از فناوری های فضایی با بیان این‌که در حال حاضر خیلی از نیازهای کشور را از طریق مشارکت در برنامه‌های بین المللی تامین می‌کنیم، گفت: همچنین بسیاری از نیازهای خود را نیز از طریق تامین تصاویر فضایی مورد نیاز برای مدیریت بخش کشاورزی و مانیتور کردن سطح زیر کشت محصولات کشاورزی فراهم می‌کنیم.

 

قائم مقام سازمان فضایی ایران گفت:‌در شرایطی که لازم باشد تصاویر دقیق تری از صحنه های آسیب دیده زلزله، توفان، سیل، سونامی وامثال این ها داشته باشیم می توان با تصاویر دقیق خیلی از خسارت‌ها را مدیریت مناسب کرد. در این راستا امیدواریم که به زودی ماهواره‌های سنجش از دور ساخت کشور از جمله ماهواره ظفر، طلوع و پارس را تکمیل کنیم.

 

فاضلی اظهار امیدواری کرد که حامل‌های ماهواره‌های ذکر شده نیز که ماهواره برهای پرتوانی همچون سیمرغ است زودتر آماده و به فضا پرتاب شود.

 

به گفته وی، سازمان صنایع هوا فضا پروژه سیمرغ در برنامه خود دارد که طی امسال یا سال آینده آماده شود.

 

وی ادامه داد: همچنین ماهواره‌های منتاظر با آن ها از جمله ماهواره ظفر، طلوع و ماهواره آت ست پیشرفت های خوبی داشته است و تقریبا آمادگی پرتاب را دارند.

 

فاضلی اضافه کرد: ماهواره پارس نیز که یک ماهواره دقیق تر و با وزن بیشتر است در پژوهشکده سامانه ماهواره‌یی سازمان فضایی در دست توسعه است که امیدواریم در فاصله زمانی چند سال آینده آماده شود.

 

قائم مقام سازمان فضایی ایران همچنین در پاسخ به این که آیا این سازمان برنامه‌ای برای ماهواره های مشترک با کشورهای عضو اپسکو نیز دارد، تصریح کرد: پیشنهادها و علاقه مندی دراین زمینه زیاد است و تلاش ما این است که با نشان دادن ظرفیت های خود کشورهای دیگر را علاقه مند کنیم تا یک پروژه کاربردی ماهواره سنجش از دور با یکدیگر آغاز کنیم که چنین ماهواره‌ای با دقت بالا تعریف و در تلاش هستیم تا مشارکت همه کشورها را برانگیزیم.

 

وی اضافه کرد: در صورت جمع بندی نهایی جزییات ماهواره سنجش از دور تعریف شده اعلام می‌شود.

با کمک اختراع جدید دانشجوی طراحی صنعتی ایرانی روزهای ناخوشایند شستن ظرف‌های زیاد به پایان می‌رسد.

 

 ماشین جدید Bake.A.Dish نام دارد و می‌تواند ظروف و بشقاب‌هایی با هر اندازه‌ و حداکثر تا قطر 41 سانتی‌متر را مانند نان بپزد؛ این ظروف را می‌توان برای نگهداری انواع غذاها به کار برد و در پایان آن‌ها را به عنوان غذا خورد.

 

کاربران می‌توانند ماشین ابداعی را با برنامه تلفن همراه کنترل کنند. این برنامه اندازه ظرف یا بشقاب را بر اساس تعداد کالری‌های مورد نیاز شخص محاسبه می‌کند.

 

سامانه Bake.A.Dish محصول خلاقیت سعید رحیمی‌نژاد، دانشجوی رشته طراحی دانشگاه علم و صنعت است و مدعی کسب جایزه «آزمایشگاه طراحی الکترولوکس 2014» به شمار می‌آید. این طراح هم‌اکنون به دنبال یافتن بودجه برای عرضه تجاری این فناوری‌ است.

 

به گفته رحیمی‌نژاد، با سفارشی‌کردن اندازه ظروف غذا بر اساس نیازهای ویژه و افزودن مقدار کنترل‌شده‌ فیبر و کربوهیدرات‌ها به رژیم غذایی، سامانه ابداعی سبک‌ غذاخوردن سالم‌تری را نوید می‌دهد و تمامی آنچه این سیستم برای پختن ظروف لازم دارد، آب و آرد است.

 

همچنین، انرژی موردنیاز برای تولید این ظروف نانی توسط پنل‌های خورشیدی تامین می‌شود و آبی هم که برای تولید آن‌ها به کار می‌رود، کمتر از آب مورد‌ نیاز برای شستن ظروف گزارش شده است.