طبق گزارش سالانه بهترین برندهای جهانی، اپل اکنون توانسته عنوان ارزشمندترین نشان تجاری (برند) ۲۰۱۳ را از چنگ کوکاکولا در آورد و به یکه تازی ۱۳ ساله آن پایان دهد. البته این تنها بدشانسی کوکاکولا نبوده، زیرا به یکباره با هجوم اپل و گوگل، به رتبه سوم جدول سقوط کرده است.
شاید در ابتدا همه توجه ها به سمت عینک گوگل و یا حتی حرف و حدیث ها پیرامون iWatch جلب شود. ولی همانطور که در مطالب قبلی اشاره شد، دنیای گجت های هوشمند تنها به این غول های دنیای فناوری محدود نشده و این نو آوری ها، تنها بخشی از دنیای پر رنگ و لعاب فناوری های پوشیدنی را شامل می شود. بسیاری از شرکت های دیگر نیز وجود دارند که با سر و صدای کمتر، محصولات ارزان تر و پرکاربردتری به بازار عرضه می کنند.
در ادامه با ما همراه باشید تا نگاهی اجمالی به ۸ مورد از این فناوری های پوشیدنی نوآورانه، از جمله ساعت جنجالی سامسونگ، بیاندازیم.
Run-n-Read: بدوید و مطالعه کنید!
Nymi: دستبندی برای تشخیص هویت شما
+Embrace: دیگر لازم نیست تلفن هوشمند خود را ثانیه به ثانیه چک کنید!
Sensoria Fitness: این هم از جوراب هوشمند!
Memoto: دوربینی برای ثبت زندگی روزمره شما
LUMOback: سنسور تشخیص وضعیت نادرست ایستادن و نشستن
Lark Pro: دستبند بیدارباش بی صدا
Galaxy Gear: ساعت هوشمند سامسونگ
و در آخر می رسیم به پر سر و صدا ترین گجت پوشیدنی این روزها. در حالی که اپل همچنان مشغول ساخت ساعت هوشمند خود است، سامسونگ محصولش را با دوربین ۱.۹ مگاپیکسلی و بیش از ۱۰ اپلیکیشن مختلف، رسما معرفی کرده. اگر با مطالب قبلی نارنجیهمراه بوده باشید، به اندازه کافی با این گجت جنجالی آشنا شده اید.
این ۸ گجت، تنها چند نمونه از فناوری های پوشیدنی نوآورانه از میان ده ها گجت مشابه هستند. شاید بعضی از آن ها بسیار کاربردی، و بعضی دیگر به درد نخور به نظر بیایند.
اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ رصدخانه جنوبی اروپا موفق به شناسایی یک کوتوله قهوهای در نزدیکی منظومه شمسی شدند.
ستارگان زمانی شکل میگیرند که ابرهای عظیم گرد و غبار بین ستارهای تحت گرانش خود به مرحله فروپاشی برسند؛ با چرخش مداوم و جمعآوری عناصر خام، به وضعیت چگالتر و متراکمتر تبدیل شده و در این شرایط بقدر کافی داغ و پر جرم هستند که هیدروژن را با هیلوم درون هسته ترکیب کنند که در این زمان یک ستاره متولد میشود.
اما در برخی موارد ماده کافی برای رسیدن به این مرحله وجود ندارد؛ با وجود جمعآوری همه گرد و غبار و گازهای موجود، یک پیش ستاره از گستردگی کافی برای آغاز فرآیند ترکیب هیدورژن در داخل هسته برخوردار نیست.
در این شرایط امکان تبدیل شدن به یک ستاره کامل وجود نداشته و پیش ستاره محکوم به تبدیل شدن به یک کوتوله قهوهای تاریک و سرد میشود.
تلسکوپ 4.1 متری ویستا (VISTA) رصدخانه جنوبی اروپا با بررسی مرکز نزدیک به برآمدگی کهکشان راه شیری در طول موج نزدیک به مادون قرمز موفق به شناسایی کوتولههای قهوهای پنهان شد.
در مرکز این تصویر یک کوتوله قهوهای گم شده با نام غیر رسمی VVVBD001 در فاصله 55 سال نوری از منظومه شمسی دیده میشود.
کوتولههای قهوهای در حقیقت قهوهای رنگ نیستند و VVVBD001 نیز یکی از انواع کوتوله قهوهای آبی محسوب میشود؛ این نوع از کوتولهها در مقایسه با کوتولههای قهوهای، طول موجهای کوتاهتر نور مادون قرمز ساطع میکنند که از این لحاظ نخستین کشف تلسکوپ ویستا یک نمونه بسیار خاص در نوع خود محسوب میشود.
منجمان موفق به رصد برخوردهای اجرام آسمانی کوچک به جو مشتری شدند.
منظومه شمسی مملو از اجرام کوچکی مانند سیارکها و دنبالهدارها است.بسیاری از این اجرام دارای مدارهای ثابتی هستند که آنها را از خطر تصادم حفظ میکنند، اما بخش کوچکی از این اشیا در مدارهایی قرار دارند که آنها را در معرض خطر برخورد با سیارات قرار میدهد.هر چه این اجرام کوچکتر باشند، فراوانترند و تصادمها به کرات رخ میدهد.
تصادمهایی مانند برخورد شهاب سنگی که در فوریه سال 2013 بر فراز روسیه مشاهده شد، نادر هستند، زیرا این جرم با عرض 17 متر نسبتا بزرگ بود.سیاره عظیم مشتری هدف بزرگی برای جذابیت گرانشی فوقالعاده است و بسیار بیشتر از زمین مورد برخورد واقع میشود و این تصادمها با سرعت حداقل 60 کیلومتر در ثانیه روی میدهند.منجمان آماتوری که با دوربینهای ویدیویی در حال مشاهده مشتری بودند، موفق شدند سه مورد از این برخوردها را در سه سال اخیر رصد کنند و گزارش دقیقی از آنها به تازگی در «کنگره علم سیارهای اروپا» توسط «ریکاردو هویسو» از دانشگاه باسک اسپانیا ارائه شد.تحلیل وی و همکارانش نشان میدهد مشتری بین 12 تا 60 بار در سال توسط اجرامی با عرض 10 متر مورد هجوم قرار میگیرد که این میزان 100 برابر بیشتر از زمین است.مطالعه انجامشده همکاری گستردهای بین منجمان حرفهای و آماتور و شامل شبیهسازیهایی دقیق از اجرام در حال ورود به جو سیاره مزبور و تجزیهشدن در دمای بالغ بر 10 هزار درجه سانتیگراد بود.این تحقیق همچنین حاصل مشاهداتی از تلسکوپ فضایی هابل و «تلسکوپ خیلی بزرگ» فقط دهها ساعت پس از برخورد بود.علیرغم مشاهده زودهنگام این سیاره پس از برخورد، هابل و تلسکوپ خیلی بزرگ هیچ نشانهای از اجرام تجزیهشده ندیدند و این موضوع حکایت از آن دارد که چنین برخوردهایی رویدادهای بسیار کوتاهی هستند.چون جرقه این برخوردها دارای عمر بسیار کوتاهی است و در زمانهای غیرقابل پیشبینی رخ میدهد، رصدخانههای بزرگی مانند هابل و تلسکوپ خیلی بزرگ قادر به مشاهده قابلاعتماد آنها نیستند، زیرا این تلسکوپها زمانبندی مشاهداتی مشخصی دارند و نمیتوانند به نظارت طولانیمدت یک سیاره اختصاص داده شوند.منجمان آماتوری که میتوانند هر شب را به مشاهده یک سیاره اختصاص دهند، حتی چنانچه تجهیزاتشان بسیار ابتداییتر باشد، دارای شانس بسیار بیشتری برای رصد این برخوردها هستند.
فیزیکدانان ذرات با علاقه منتظر نخستین آزمایشات پرتو جدید نوترینوی «انژکتور اصلی» در «لابراتوار شتابدهنده ملی فرمی» (Fermilab) در ایالات متحده هستند.
منبع پرتوی جدید هماکنون فعال است و در مسیر خود به سمت تبدیل به شدیدترین منبع نوترینوی متمرکز جهان قرار دارد.
تلاشهای علمی زیادی برای مطالعه فیزیک و تعاملات نوترینو صورت گرفته و بخش عمده این عمل به دلیل بیتفاوتی نوترینوها به مابقی جهان است.
این مولفه در مقابل تعاملات قوی و الکترومغناطیسی نامرئی است و تنها اثرات خارجی آن به دلیل تعامل و گرانش ضعیف است.
تعداد بسیار زیادی از نورترینوهای بسیار خوشرفتار برای انجام آزمایشاتی با هدف مطالعه تعامل نوترینوها با ماده، نوسانان نوترینو و ترکیبکردن نوترینو لازم است.
ابزار اصلی برای چنین آزمایشهایی پرتوهای نوترینوی شدید و آشکارسازهای نوترینوی عظیم است.
هنگامی که انفجار یک ابرنواختر در «ابر Magellanic بزرگ» با فاصله 170 هزار سال نوری مشاهده شد، رصد این انفجار با چشم مسلح بسیار آسان شد و این رخداد تقریبا از کهکشان خود به بیرون درخشید.
در این رخداد، گرچه بخش اعظم انرژی حاصل در شکل نوترینوها ساطع شد، دانشمندان توانستند فقط 24 نوترینو را از 10 به توان 54 نوترینوی تخمینزدهشده شناسایی کنند.
بنابراین، آنچه بیش از همه از یک منبع نوترینو برای انجام آزمایشها انتظار میرود، این است که این منبع باید تعداد زیادی از نوترینوها را برای آشکارسازهای آزمایشی در اختیار بگذارد تا یک سیگنال برای تحلیل وجود داشته باشد.
در این میان، تنها منابع مناسب ساخته دست بشر رئاکتورهای شکافت بزرگ و پرتوهای نوترینوی شتابدهنده محور گزارش شدهاند.
آزمایشهای کنونی و پیشنهادی که به نظر میرسد دارای بزرگترین بازدهی از لحاظ فیزیک جدید ممکن هستند، فاصله زیادی را بین آشکارساز و منبع میطلبند. به طور مثال، برای آزمایشهای Fermilab، آشکارسازها در شمال مینسوتا و در 740 کیلومتری از تجهیزات واقع در نزدیک شیکاگو قرار دارند.
پرتو نوترینوی Fermilab هنگامی که قدرت کاملی داشته باشد، دارای جریانی با یک تریلیون موآن نوترینو در ثانیه خواهد بود، گرچه این نوترینوها به عنوان یک پالس میلیثانیهای ساطعشده در هر ثانیه تحویل داده میشوند.
زاویه واگرایی یک پرتو حدود دو دقیقه قوسی است، به طوری که پرتو به قطری حدود یک کیلومتر در آشکارسازهای نوترینو بسط مییابد.
حتی با چنین پرتو قدرتمندی، آشکارسازهای نوترینو باید بسیار بزرگ بوده و حاوی جرم بزرگی باشند.
آشکارساز MINOS شامل پنج هزار تن فولاد است، در حالی که چنانچه آشکارساز NOvA (که شامل منبع Fermilab است) تکمیل شود، دارای جرم فعال 14 هزار تن خواهد بود. در بازه زمانی یک ساله، این آشکارسازها با حدود 10 به توان 16 موآن نوترینو در سال بمباران میشوند.
علی رغم این رقم بسیار بزرگ، فقط چند هزار شمارش نوترینو هر سال انتظار میرود.
یک پرتوی نوترون با شتابدادن پرتویی از پروتونها تا بالغ بر 100 GeV انرژی شکل میگیرد. در Fermilab این امر در شتابدهنده «انژکتور اصلی» انجام میشود که برای تغذیه آشکارساز خاموش Tevatron به کار میرفت.
این پروتونها از رینگ شتابدهنده در یک میلی ثانیه تخلیه میشوند و به سمت یک هدف گرافیتی جهت داده میشود.
آنها بر روی هستههای کربن قرار میگیرند و در این فرایند طیفی از ذرات زیراتمی را تولید میکنند که به ویژه شامل pions و antipions است.
pions توسط میدانهای مغناطیسی دارای پیکربندی درست (که خود توسط آهنرباهایی موسوم به "هورنها"تولید میشوند) از مابقی سیستم منحرف میشود. این میدانها همچنین pions را به درون یک پرتو باریک متمرکز میکنند.
خروج فضانوردان از فضاپیما یا ایستگاه فضایی برای انجام راهپیمایی در فضا اصطلاحا فعالیت فوق العاده فضایی گفته می شود.
نخستین پیاده روی فضایی توسط «الکسی لئونوف» کیهان نورد شوروی سابق در مارس 1965 میلادی و به مدت 10 دقیقه انجام شد.
«ادوارد اچ وایت» بعنوان نخستین فضانورد آمریکایی نیز سه ماه بعد در مأموریت جمینی 4 بمدت 23 دقیقه پیاده روی فضایی کرد.
«سوتلانا ساویچکایا» کیهان نورد روس نیز نخستین زن فضانوردی بود که در قالب مأموریت سایوز T-12 در سال 1984 میلادی اقدام به راهپیمایی فضایی کرد.
اصطلاح فعالیت فوق العاده فضایی (EVA) برای پیاده روی اکتشافی بر سطح ماه یا اصطلاحا ماه نوردی (moonwalk) نیز استفاده می شود.
«نیل آرمسترانگ» بعنوان نخستین انسانی که قدم بر ماه گذاشت، در قالب مأموریت آپولو 11 به مدت دو ساعت و نیم بر سطح قمر زمین پیاده روی کرده ونخستین ماه نورد نام گرفت.
در طول پنج دهه گذشته بیش از 500 فضانورد راهی فضا شده اند که از این تعداد تنها 200 نفر موفق به انجام راهپیمایی فضایی یا ماه نوردی شدند.
«آناتولی سولویف» کیهان نورد بازنشسته روسیه و شوروی سابق رکورد دار بیشترین پیاده روی فضایی و 82 ساعت حضور در فضا است؛ «مایک لوپز آلگریا» فضانورد ناسا نیز با انجام 10 پیاده روی فضایی به مدت 67 ساعت در جایگاه بعدی قرار دارد.
فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) برای انجام تعمیرات یا تعویض پنل های خورشیدی، با پوشیدن لباس مخصوص از ایستگاه خارج و آماده انجام پیاده روی می شوند؛ بسته به نوع مأموریت، راهپیمایی فضایی بین پنج تا هشت ساعت بطول می انجامد.
لباس فضانوردی
لباس فضانوردی از فضانوردان در مقابل خطرات ناشی از حضور در فضا و پرتوهای مضر محافظت می کند؛ در حقیقت این لباس یک فضاپیمای کوچک محسوب می شود که از بدن فضانورد در مقابل سرما یا گرمای شدید محافظت می کند، اکسیژن مورد نیاز در خارج از جو برای تنفس و نیاز به نوشیدن آب در هنگام پیاده روی های طولانی فضایی را تأمین می کند.
نخستین لباس فضانوردی توسط «یوری گاگارین» کیهان نورد شوروی سابق در مأموریت Soviet SK-1 در سال 1961 میلادی در فضا مورد استفاده قرار گرفت.
نخستین لباس فضانوردی ناسا نیز در داخل فضاپیما و در قالب مأموریت مرکوری که نخستین سفر فضانوردان به فضا محسوب می شد، استفاده شد.
در مأموریت آپولو، لباس فضانوردان مجهز به چکمه های مخصوصی بود که امکان حرکت بر روی سطوح سنگی را فراهم می کرد و با کمک یک سیستم پشتیبان، حرکت در فواصل دورتر بر سطح ماه امکانپذیر می شد.
لباس فضانوردی پایه مأموریت آپولو برای انجام راهپیمایی فضایی در طول مأموریت های ایستگاه فضایی اسکای لب مورد استفاده قرار گرفت.
در برنامه شاتل فضایی از لباس های فضانوردی نارنجی رنگی استفاده می شد که تنها در داخل شاتل و در زمان پرتاب و فرود مورد استفاده قرار می گرفت.
در حال حاضر فضانوردان روس در راهپیمایی فضایی خود از لباس فضانوردی Orlan-MK که توسط محققان روس طراحی شده استفاده می کنند.
جدیدترین فضاپیمای ناسا روز گذشته(دوشنبه) پس از یک هفته تاخیر به ایستگاه فضایی بینالمللی ملحق شد و بیش از نیم تن غذا و تدارکات را برای فضانوردان حاضر در آن منتقل کرد.
با این اتصال نرم، شرکت اوربیتال ساینس به دومین شرکت خصوصی تبدیل شده که چنین پرواز با مسافت زیادی را انجام میدهد.
فضانوردان ایستگاه از بازوی بزرگ این مدارگرد برای گرفتن کپسول سیگنوس در زمانی که هر دو خودرو در ارتفاع 410 کیلومتری اقیانوس هند قرار داشتند، استفاده کردند.
شرکت اوربیتال ساینس روز 18 سپتامبر (27 شهریور) فضاپیمای سیگنوس را در یک پرواز آزمایشی به فضا پرتاب کرد. این کپسول قرار بود یکشنبه گذشته(31 شهریور) به ایستگاه ملحق شود اما بدلیل دادههای اشتباه ناوبری متوقف شد.
پس از رفع مشکل توسط یک نرمافزار، سیگنوس مجبور شد برای مدت بیشتری منتظر بماند تا فضاپیمای سرنشیندار سیوز بتواند سه سکنه جدید ایستگاه را در روز پنجشنبه(چهارم مهر) به آن منتقل کند.
ورود موفقیتآمیز این کپسول به ایستگاه بدین معنی است که شرکت خصوصی اوربیتال ساینس میتواند قرارداد 1.9 میلیارد دلاری خود با ناسا را برای مجموعهای از انتقالهای سیگنوس ادامه دهد. پرواز بعدی این کپسول برای ماه ژانویه 2014 برنامهریزی شده است.
برخلاف فضاپیمای دراگون اسپیسایکس که قادر به ورود مجدد به زمین است، سیگنوس در زمان سقوط در جو از بین میرود.
متوجه شده اید که گوگل 15 سالگی خود را جشن گرفته و پا به دوران پر فراز و نشیب نوجوانی نهاده است. باید دید این کودک سال های نه چندان دور، چگونه از پس بازار داغ فناوری های نوظهور بر آمده و همچون گذشته، طفل زیرک و شیرین دنیای فناوری باقی می ماند.
سایت مشیبل به این مناسبت به بررسی رشد شرکت و محصولاتش در گذشته و حال پرداخته. در ادامه مطلب، به اختصار، نگاهی به این اعداد و ارقام جالب، خواهیم انداخت.
1. گوگل در زمان راه اندازی یعنی در سال ،1998 تنها 26 میلیون صفحه وب را ایندکس کرده بود، حال این رقم به 60 تریلیون رسیده.
2. در سال 1998 زمانی که هنوز گوگل نسخه بتای خود را تجربه می کرد، به ده هزار جستجو در روز پاسخ می داد، در حال حاضر گوگل ماهانه بیش از صد میلیارد جستجو را مدیریت می کند.
3. اولین کارمند گوگل در سال 1998 استخدام شد. در سال 2004 تعداد کارمندان گوگل به 1907 رسید. در حال حاضر گوگل 44777 کارمند دارد.
4. اولین Doodle یا همان لوگوی مناسبتی گوگل، متعلق به 15 سال پیش است، و به مناسبت یک فستیوال موسیقی بر روی سایت قرار داده شده بود. از آن به بعد صفحه اصلی گوگل شاهد بیش از هزار لوگوی مختلف بوده است.
5. اولین تملک عمومی گوگل بر می گردد به خرید سرویس گفتگوی deja.com در سال 2001. از آن موقع تا به حال، گوگل مالکیت بیش از 120 شرکت دیگر را بدست آورده است.
6. در آگوست 2004، زمانی که سهام گوگل به صورت عمومی عرضه گردید، در دور اول عرضه عمومی، هر سهم شرکت معادل 85 دلار بود، ارزش هر سهم شرکت گوگل در حال حاضر 874 دلار است، یعنی تقریبا 10 برابر.
7. روزی که شرکت گوگل عمومی سازی شد، ارزش روز و متعارف سهامش 23 میلیارد دلار بود، ارزش بازار گوگل هم اکنون بیش از 290 میلیارد دلار است.
8. درآمد شرکت، یک سال پیش از عمومی سازی، یعنی سال 2003، برابر بود با 961.9 میلیون دلار. در سال 2012 ، گوگل درامد سال خود را 50 میلیارد دلار اعلام کرد.
9. موجودی حساب بانکی بنیانگذاران شرکت، در سپتامبر 1998، 100000 دلار بود. این میزان، دقیقا همان مبلغی بود که یکی از بنیانگذاران سان مایکروسیستمز در قالب چک در اختیار گوگل قرار داده بود. دو نفر اول گوگل در حال حاضر هر کدام بیش از 23 میلیارد دلار دارایی دارند.
10. گوگل در سال 2005، اندروید را تصاحب کرد. با گذشت کمتر از 8 سال، بیش از یک میلیارد فعال سازی دستگاه های اندرویدی صورت گرفته و 50 میلیارد اپلیکیشن موبایل دانلود شده است.
11. در سال 2007، گوگل پروژه Street View را با هدف تصویر برداری از چهار گوشه دنیا شروع کرد. از آن موقع تا به حال، گوگل با خودرو های مخصوص خود، بیش از 6 میلیون مایل را در 3000 شهر مختلف از 52 کشور درنوردیده.
12. حدود دو سال پیش بود که گوگل شبکه اجتماعی اختصاصی خود را به نام گوگل پلاس راه انداخت. در حال حاضر، تعداد کاربران این شبکه اجتماعی از مرز 500 میلیون گذشته و 135 میلیون کاربر فعال دارد.
13. گوگل، مرورگر اینترنتی خود تحت عنوان کروم را در سال 2008 عرضه کرد. بعد از 4 سال، این مرورگر پس از گذشتن از سد اینترنت اکسپلورر شرکت مایکروسافت، خود را با 750 میلیون کاربر، به محبوب ترین مرورگر وب تبدیل کرد.
14. بنا به آمار eMarketer، گوگل در سال 2011 حدود 38 درصد درآمد حاصل از تبلیغات در تلفن های همراه را به خود اختصاص داده بود. پیشبینی ها حاکی از این است که امسال این میزان به 53 درصد خواهد رسید.
15. در سال 2006 یعنی زمانی که گوگل توانست یوتیوب را تصاحب کند، 20 میلیون بازدیدکننده به طور ماهانه به این سایت سر می زدند. اکنون که شما این مطلب را می خوانید، یوتیوب بیش از یک میلیارد بازدیدکننده در ماه دارد و در مجموع 6 میلیارد ساعت ویدئو به طور ماهانه از طریق این سایت پخش می شود.
با این اوصاف، گوگل در 15 سال آینده چه دستاورد هایی خواهد داشت؟ حتی تصورش هم مشکل است. آیا به مانند هر قدرتی در طبیعت، دوران افول گوگل هم خواهد رسید، و یا اینکه این شرکت با تعاریفی که از جهان پیرامون ما در قالب فناوری های مجازی خود ارائه داده، تا سال های سال بر اریکه قدرت خواهد ماند.
آیفون 5C در کنار آیفون 5 و 4S
دوربین
.: Weblog Themes By Pichak :.