انجام یک ارایه بی‌نقص می‌تواند ذاتی باشد و یا با آموختن نکات مفیدی در این خصوص به شخصی تاثیرگذار هنگام صحبت کردن تبدیل شوید. حتما برای شما هم رخ داده است که گاهی در سمینار و یا ارایه‌ای خسته شوید و حتی به خواب فرو روید. دلایل این امر چیست؟ در دنیای تکنولوژی از استیو جابز به عنوان یکی از قوی‌ترین و تاثیرگذارترین مدیران به خصوص هنگام ارایه در کنفرانس‌های اپل، یاد می‌شود. به نحوی که خیلی از کارشناسان رشد اپل را مدیون معرفی‌های قوی و جذاب محصولات این شرکت توسط استیو جابز می‌دانند که بعد از وی توسط باقی مدیران دنیای فناوری ادامه یافته است. اما راز موفقیت این دسته افراد چیست؟

سال‌ها پیش نالینی آمبادی، روان‌شناس مطرح دانشگاه هاروارد در زمینه عوامل موثر در تدریس صحیح تحقیقی انجام داد. وی آزمایشی در این خصوص ترتیبب داد بدین صورت که از اساتید هنگام تدریس فیلمی ضبط کرده و به صورت صامت برای گروهی پخش کند. سپس آن گروه به اساتید با توجه به حالات و حرکات فیزیکی، در خصوص تاثیر تدریس آن‌ها درصدی را تخصیص دهند.

با وجود این که آمبادی فقط امکان ضبط ۱۰ ثانیه‌ی صامت از هر استاد را داشت و به خاطر همین مشکل قصد داشت پروژه خود را رها کند، ولی با اصرار مشاورش پروژه را ادامه داد. گروه داوران در ۱۵ زمینه مختلف به روش تدریس اساتید نمره دادند. سپس آمبادی زمان کلیپ های صامت را به ۵ ثانیه کاهش داد و به گروهی دیگر از داوران نشان داد ولی نمرات همانند آزمایش قبلی بود. در نهایت نمرات داوران به کلیپ‌های ۲ ثانیه‌ای از اساتید نیز همانند آزمایشات قبلی بود. آمبادی به این نتیجه رسید که هیچ چیزی به اندازه حرکات اولیه ارایه دهنده، روی مخاطب تاثیر ندارد.

اما نتیجه‌ی دیگر آمبادی نیز بسیار باارزش بود. نظرات بینندگان کلیپ‌های ۲ ثانیه‌ای از اساتید در رابطه با قدرت بیان و ارایه مطلب به مخاطبان، دقیقا مشابه به نظرات دانشجویان همان استاد بود که طول یک ترم در کلاس‌های وی حاضر شده بودند.

تریشیا پریکت در دانشگاه تُلِدو آزمایش مشابهی را ترتیب داد. وی کلیپ‌های ۲۰ دقیقه‌ای از مصاحبه‌های شغلی را برای بررسی اهمیت موضوع دست دادن همه چیز است تهیه کرد. سپس وی کلیپ‌های ۱۵ ثانیه‌ای از لحظه ای که مصاحبه شونده در می‌زند، وارد اتاق می‌شود، با مصاحبه‌کننده دست می‌دهد و می‌نشیند را از فیلم‌های قبلی استخراج کرد. پریکت نیز همانند آمبادی کلیپ‌ها ۱۵ ثانیه‌ای را برای گروهی از افراد پخش کرد تا با همان معیار‌های مورد استفاده در کلیپ‌های ۲۰ دقیقه‌ای اقدام به نمره‌دهی کنند. نتایج بسیار جالب بود. نظر بیننده‌های این کلیپ‌های ۱۵ ثانیه‌ای بسیار نزدیک به مصاحبه کنندگان بود و آن‌ها توانستند از ۱۵ ثانیه‌ی ابتدایی نتیجه مصاحبه را حدس بزنند.

سوالی که اکنون پیش می‌‌آید این است که آیا حرکات و صحبت‌های اولیه به خوبی نشان‌دهنده شخصیت فرد هستند و یا به این دلیل بیشتر مورد توجه هستند که اولین برخورد شخص هستند؟ آیا نگاه اولیه ما آنقدر دقیق است که به شخصیت فرد موردنظر پی ببریم و یا فقط سعی داریم با اولین عوامل و برخوردها سریعا شخص مورد نظر را قضاوت کنیم؟

طی مطالعات اخیر مشخص شده است که برخورد‌های اولیه چندان هم دقیق نیستند. محققان این نگرش آدمی را خطای نسبت دادن بنیادی نامیده‌اند. نگرش فوق یک رفتار نادرست است زیرا نحوه رفتار یک شخص در شرایطی خاص، پیش‌بینی دقیقی از رفتار وی در شرایط متفاوت نخواهد بود. ما قویا شرایط موجود و تاثیر آن بر رفتار آدمی را نادیده می‌گیریم و به جای آن قضاوت خود را بر پایه اطلاعات بسیار محدودی بنا می‌کنیم.

با این شرایط به عنوان ارایه دهنده می‌توانیم از این مشکل نهایت استفاده را ببریم. زمانی که برای ارایه موضوعی به سمت جلوی سالن در حال حرکت هستیم و تمامی نگاه‌ها به سمت ما دوخته شده است، می‌توانیم از بعضی ابزار به نفع خود استفاده کنیم تا شرایط را تحت کنترل در بیاوریم. با ترفند‌های نحوه گفتاری، حرکتی و یا حتی لغتی می‌توانیم ذهن حضار را به تخیر در بیاوریم.

را‌ه‌های زیادی برای این امر موجود است که ما در این جا به چند نمونه اشاره می‌کنیم.

• به سمت جلوی سالن با اعتماد به نفس فراوان حرکت کنید.
• با سکوت‌های به جا و سنجیده شده ارایه خود را نظم دهید.
• وزن خود را بر روی دو پا تقسیم کنید، صاف بایستید و در چشمان حضار نگاه کنید.
• از سکوت موجود نهراسید و از‌ آن به عنوان بوم نقاشی استفاده کنید تا به بهترین نحو نقاشی خود را کامل کنید.
• یکی از حضار در انتهای سالن را انتخاب کنید، به او نگاه کنید و ارایه خود را با اعتماد به نفس و رو به همان شخص شروع کنید.

   اما در ذیل به چند نمونه شروع ایده‌آل برای ارایه می‌پردازیم:

یک شرح‌حال ساده از موضوع ارایه را عنوان کنید

به عنوان مثال ست راجن سخنرانی خود در را رابطه با این موضوع که بازایابی محصولات صنعتی سخت‌تر از آن است که به بازایابان سپرده شود، را با این جمله شروع کرد:

بازایابی محصولات صنعتی سخت‌تر از آن است که به بازایابان سپرده شود.

خلاصه خوبی برای شروع ارایه بود. شما این طور فکر نمی‌کنید؟

از حضار سوال بپرسید

چند نفر از شما به این موضوع فکر کرده‌اید که وعده بعدی غذایی‌تان را از کجا تهیه خواهید کرد؟

سپس منتظر باشید دست‌ها بالا برود.

یک توضیح مختصر و مفید از مشکل به وجود آمده برای حضار بیان کنید

معمولا افراد در ارایه‌ها برای حل مشکلی اقدام به معرفی راه‌حل می‌کنند. معرفی این مشکل می‌تواند شروع خوبی باشد:

آقایان و خانم‌ها ما یک مشکل داریم. اطلاعات فروش ما در لپتاپ‌ فروشندگان قرار دارد و ما به آن‌ها دسترسی نداریم.

لحظاتی را برای حضار متصور شوید که مشکل رفع شده است

آرزو داشتم بودید و من را می‌دیدید. ارایه من تمام شده بود و حضار ایستاده مرا تشویق می‌کردند. رییس من جلو آمد و گفت این بهترین ارایه‌ای بود که تا بحال دیده بودم. تمامی زحمات من به ثمر نشسته بود و من شخص جدیدی شده بودم، آسوده خاطر، با اعتماد به نفس و مرکز توجه دیگران.

به نقاط مشترک خود و حضار اشاره کنید

من یک ارایه دهنده حرفه‌ای هستم و برای عملکرد خود حقوق می‌گیرم. شما هم به همین صورت با این تفاوت که عملکرد شما ۱ سال زمان می‌برد و عملکرد من ۱ ساعت. من روی صحنه می‌ایستم و شما پشت میزتان می‌نشینید، ولی هر دو حقوق می‌گیریم تا به بهترین نحو کار خود را انجام دهیم.

به یک بیانیه تکان‌دهنده اشاره کنید

هر ساعت در غزه یک کودک به واسطه شلیک موشک کشته می‌شود.

داستانی کوتاه و جذاب تعریف کنید

کیلومترها در دل جنگل، من و یکی از دوستان دوران کورکی‌ام تپه‌ای را یافتیم که مملو از درختان بلند ولی خشک بود.

قصه‌ای شخصی تعریف کنید

با یکی از دوستانم تماس گرفتم و منشی تلفنی وی جواب داد «متاسفانه حافظه پر است، خدانگهدار.» این مساله مرا به فکر وادار کرد که در حال حاضر مردم به قدری مشغله دارند که نه زمان، نه فضا و نه توانایی گوش دادن دارند.

از قدرت بیان بصری استفاده کنید

این یک قرص سیلیکون است که از یکی از موجودترین مواد روی زمین ساخته شده است، شن.

از نقل قول معروفی استفاده کنید

دست‌یابی به مهارت‌ها نیازمند محیطی آرام، فرصت کافی برای تمرین و بازخورد در رابطه با صحیح بودن افکار و اعمال، است.

دنیل کان‌مَن استاد روان‌شناسی دانشگاه پرینستون و برنده جایزه نوبل اقتصاد.

ارایه خود را با معمای فکری شروع کنید

ما همواره می‌خوانیم که میلیون‌ها حشره کشف نشده در جنگل‌های آمازون وجود دارد. اما من کاملا به واسطه تنوع موجودات که روبروی منزل من در نیوجرسی مرتبا ظاهر می‌شوند مستاصل شده‌ام. آن‌ها چه کسانی هستند، نامشان چیست و چرا اقدام به در زدن می‌کنند؟

از تمثیل استفاده کنید

صحبت در معرض عموم همانند تکه تکه کردن الوار است. شما باید ضربه را با دقت، تعادل کافی و به نقطه‌ای مشخص بزنید.

اگر شنوندگان اصرار به شناسایی در یک نگاه به واسطه ثانیه‌های اول صحبت ما دارند، علی‌رغم این که با این نگرش مخالف هستیم، اما بیایید از موارد بالا به سود خود کمک بگیریم تا از قضاوت شنوندگان در ثانیه‌های اولیه حداکثر بهره را ببریم. بیایید استاد صحبت‌های بدنی و جادوگر شروع احساسی باشیم. برای ارایه دهنده این یک اصل است، شروع خوب به معنی ارایه خوب است.

طبق اصل «پارِتو»، که به قانون 20-80 نیز معروف است، 80 درصد از نتایجی که در روز عاید ما می‌شود، تنها در گروی 20 درصد از فعالیت‌های روزانه ما است. اصل پارتو یک قاعده سرانگشتی رایج در تجارت است؛ برای مثال «80 درصد فروش‌ها مربوط به 20 درصد مشتریان است.» از لحاظ ریاضی اصل 20-80 از توزیع قانون توان با مجموعه پارامترهای ویژه پیروی می‌کند (این اصل همچنین با نام توزیع پارتو نیز شناخته می‌شود) و بسیاری از پدیده‌های طبیعی از این توزیع پیروی می‌کنند.

به‌گزارش پایگاه اینترنتی چیت‌شیت، با درنظر داشتن این اصل در ذهن، این امید وجود دارد که بتوان ساعات کاری اضافی روزانه را حذف کرد و با کمترین ساعت کاری، بیشترین راندمان را به دست آورد. این درواقع همان موضوع چالش برانگیزی است که «تیموتی فریس»، در کتاب خود با عنوان «4 ساعت کار در هفته»، مطرح کرده است. اگر شما هم جزو آن دسته از افرادی هستید که دارای شغلی با ساعات کاری تمام‌وقت و مرسوم هستید، قطعا کاهش ساعات کاری از 40 ساعت در هفته به تنها 4 ساعت، به مذاق رییس‌تان خوش نخواهد آمد. اما اگر ساعات کاری شما در هفته از 40 ساعت بیشتر است، شواهد مختلفی نشان می‌دهد که این ساعات کاری بیشتر الزاما به‌منزله راندمان و موفقیت بالا نیست.

این مساله به‌خصوص با درنظر گرفتن این حقیقت که ساعت‌های کاری طولانی در روز یا هفته بدون استراحت کافی شما را از پا در می‌آورد، اهمیت و معنای بیشتری پیدا می‌کند. با این وجود، فرهنگ کار طولانی در آمریکا و بسیاری از کشورها همچنان جاری و ساری است. در واقع این فرهنگ با پیشرفت تکنولوژی حتی تقویت هم شده؛ چراکه بسیاری از مردم کار خود را به خانه می‌برند و حتی ساعات استراحت و خواب خود را قربانی می‌کنند تا بیشتر کار کنند. طبق نظرسنجی‌های سال 2014 موسسه گالوپ، کارگران و کارمندان آمریکایی در هفته به طور میانگین 47 ساعت کار می‌کنند. 21 درصد از افرادی که از آنها نظرسنجی به‌عمل آمده، در هفته 50 تا 59 ساعت و 18 درصد آنها نیز بیش از 60 ساعت در هفته کار می‌کنند.

داده‌های دریافتی از سازمان همکاری‌های توسعه و اقتصادی (OECD) در سال 2013، نشان می‌دهد، رویه‌ای که درحال فراگیری در سطح جهان است این است که برای داشتن نیروهای کاری دارای بازدهی بیشتر، باید ساعات کاری را کاهش داد. مجله معتبر اکونومیست با انتشار نمودار ذیل به نقل از OECD، رابطه میان تولید ناخالص داخلی و ساعات کاری سالانه را نشان می‌دهد.

همچنین، مطالعه‌ای که «جان پنکاول» در سال 2014 انجام داده با قطعیت نشان می‌دهد که کاهش ساعات کاری می‌تواند به بازدهی بالاتر بینجامد. نکته جالب توجه و جذاب در مطالعه پنکاول این است که اطلاعات او داده‌های زمان جنگ جهانی اول را نیز دربر می‌گیرد. وی در مطالعه خود، اطلاعات مربوط به محققان کمیته سلامت کارگران انبارهای مهمات بریتانیا (HMWC) را بررسی کرده و تاثیر ساعات کاری هفتگی را بر میزان راندمان کاری مورد تحلیل قرار داده‌است.

با مشاهده این نمودار به‌راحتی می‌توان متوجه نقطه مشخصی شد که در آن راندمان کاری هفتگی شروع به افت می‌کند. پنکاول دریافته که در ساعات کاری هفتگی کمتر از 49 ساعت، تغییرات در بازدهی، به‌طور اساسی با تغییرات در میزان ساعات کاری متناسب است. بنابراین، در افرادی که بیش از 50 ساعت در هفته کار می‌کنند، نرخ بهره‌وری به شکل مضاعفی کاهش می‌یابد. به عبارت دیگر، کاهش ساعات کاری هفتگی از 55 ساعت به 50 ساعت، تاثیر حداقلی روی بهره‌وری هفتگی دارد. اما هرچه ساعات کاری در هفته افزایش می‌یابد، کاهش بهره‌وری نیز به‌طور فاحشی نمایان می‌شود. به‌عنوان مثال، میزان بهره‌وری در فردی که هفته‌ای 70 ساعت کار می‌کند، با بهره‌وری فردی که هفته‌ای 56 ساعت کار می‌کند، به شدت متفاوت است. بنابراین، افزودن 14 ساعت به کار هفتگی، تنها اتلاف وقت است.

نقاط و بنا‌های یادبود عجیب زیادی در سرتاسر دنیا وجود دارد. بعضی از آن‌ها از نظر تاریخی و علمی دانش ما را به چالش می‌کشند، چرا که دانشمندان در توضیح آن‌ها ناتوان هستند. بعضی از آن‌ها حتی به سختی توسط انسان‌ها لمس می‌شوند و به نوعی پر رمزو راز باقی می‌مانند.

۱۰. تونل درختی، میث (Meath)، ایرلند

میف (Meath)، یک تونل درختی که به طرز عجیبی در جنگلی قدیمی دابلین واقع شده است. ظاهر ترسناک و مرموز این تونل یادآور فیلم‌هایی چون ارباب‌حلقه‌ها است. در نزدیکی این تونل یک قلعه، ایوان، دانشگاه و تعدادی گورستان قرار دارد که مورد آخر حسی به مراتب ترسناک‌تر را در این تونل القا می‌کند.

۹. لاس‌پوزاس (LasPozas)، زیلیتلا ( Xilitla)، مکزیک

پارک لاس‌پوزاس توسط ادوارد جیمز به سبک سورئال در جنگلی بارانی ساخته شده است. سازه‌هایی که مثل خرابه‌های یک ساختمان به نظر می‌رسند با طبیعت زیبا ترکیب شده‌اند و احساس بودن در سرزمین عجایب متروکه را به بیننده القا می‌کنند.

۹. سِنِتوس (Cenotes)، مکزیک

گودال‌های طبیعی عمیق زیادی در مکزیک یافت می‌شوند. بسیاری از این گودال‌ها توسط مایان‌ها به عنوان مکانی مقدس استفاده می‌شدند، اما امروزه به خاطر زیبایی قانع کننده و ارزش فرهنگی که دارند توریست‌های زیادی را جذب خود می‌کنند. گودال سنتوس از این دست مکان‌ها است که زیبایی خاصی دارد.

۷. مسیر مسابقه‌ی پلایا، کالیفرنیا، ایالات متحده

دریاچه‌ی خشک در دل دره‌ی مرگ به خاطر sailingstones (سنگ‌هایی که حرکت می‌کنند_قایقرانی سنگ‌ها) مشهور است. این سنگ‌ها به شکل عجیب و مرموزی به اطراف حرکت می‌کنند و ردپای خود را برجای می‌گذارند. طبق نظریه‌های محبوبی این سنگ‌ها بر اثر وزش باد قوی پس از اینکه باران سطح زمین را لغزنده می‌کند به حرکت در می‌آیند.

۶. کوه برومو (Bromo)، جاوای شرقی، اندونزی

آتشفشان مرتفع کوه برومو با ۲,۳۲۹ متر ارتفاع هنوز فعال است و به طور منظم خاکستر به بیرون پرتاب می‌کند. چشم‌انداز کلی این آتشفشان بسیار چشم‌گیر و غیر معمول است.

۵. استون‌هنج، ویلت‌شایر (Wiltshire)، انگلستان

بنا‌ی ماقبل تاریخی استون‌هنج ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده‌ است. دانشمندان درباره‌ی چگونگی حرکت این مونولیف‌های بزرگ در حال جستجو و بررسی هستند. همچنین در مورد مردمی که این بنا را ساخته‌اند اطلاعات کمی در دسترس است. این بنا تاکنون الهام بخش داستان‌های زیادی بوده است. آسمان شب در این نقطه بسیار زیباست.

۴. اوگاشیما، ژاپن

دهانه‌ی آتشفشانی اوگاشیما در دریای فیلیپین واقع شده، اما ظاهرا دهانه‌ی کوچک‌تری نیز از این آتشفشان در وسط جزیره قرار گرفته است. محیط و چشم‌انداز این جزیره با پارک ژوراسیک مقایسه می‌شود.

۳. فواره‌های آب گرم، نوادا، ایالات متحده

فواره‌های آب گرم نوادا در منطقه‌ی فلای رنچ واقع شده‌اند و به صورت تصادفی توسط انسان‌ها ساخته‌ شده‌اند. پس از حفاری‌های ناموفق در این ناحیه، مواد معدنی تحت فشار آب گرم زمین‌ بالا آمدند و چنین ساختار‌های زیبایی را شکل دادند. هنوز در مکان‌هایی خاص فواره‌ها در حال  شکل‌گیری و رشد هستند.

۲. موآی، جزیره ایستر

مجسمه‌های مرموز معروف به موآی، توسط مردم Rapa Nui حجاری شده‌اند. این مجسمه‌های یکپارچه بین سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۵۰۰ میلادی ساخته‌ شده‌اند. البته دانشمندان از چگونگی ساخت و جابجایی مجسمه‌ها به این جزیره به اطمینان نرسیده‌اند و هنوز هم در حال تحقیق و مطالعه درباره‌ی آن‌ها هستند.

۱. خطوط نازکا، پرو

ژئوگلیف‌ها در خطوط نازکا  تصاویر مرغ‌های مگس‌خوار، عنکبوت‌ها، میمون‌ها، ماهی، کوسه‌ها، نهنگ‌های قاتل و مارمولک‌ها را کشیده‌اند و تصورات مردم درمورد ریشه‌ و واقعیت آن را برهم زده‌اند. طبق گفته‌های دانشمندان این خطوط توسط فرهنگ نازکایی  بین سال‌های ۴۰۰ تا ۶۵۰ میلادی برای اهداف مذهبی ساخته ‌شده‌اند. با این وجود نظریه‌های جایگزین زیادی این پدیده‌های عجیب را توضیح می‌دهند.

دانشمندان نوعی ابزار ساطع‌کننده نور فوق‌سریع ارائه داده‌اند که در هر ثانیه می‌تواند 90 میلیارد بار نوسان کرده و اساس محاسبات نوری را شکل دهد.

 محققان دانشگاه دوک در این ابزار، نقاط کوانتومی نیمه‌رسانا را وادار کردند نور را با بسامد بیش از 90 گیگاهرتز ساطع کنند.

این سیستم را می‌توان روزی در تراشه‌های محاسباتی نوری یا برای ارتباطات نوری بین میکروتراشه‌های الکترونیکی معمولی به کار برد.

رکورد سرعت جدید با استفاده از علم پلاسمونیک انجام شد. زمانی که یک لیزر بر روی سطح یک مکعب نقره‌ای با عرض 75 نانومتر تابیده می‌شود، الکترون‌های آزاد موجود بر روی سطح آن شروع به نوسان‌کردن در قالب یک موج می‌کنند. این نوسانات، نوری خلق می‌کنند که دوباره با الکترون‌های آزاد واکنش نشان می‌دهد و انرژی به دام‌افتاده در سطح نانومکعب در این حالت پلاسمون نامیده می‌شود.

در ابزار ابداعی، پلاسمون، میدان الکترومغناطیسی شدیدی را بین نانومکعب نقره‌ای و ورقه‌ای نازک و متشکل از طلا ایجاد می‌کند که فقط 20 اتم از آن فاصله دارد. این میدان با نقاط کوانتومی تعامل برقرار می‌کند و نقاط کوانتومی به نوبه خود انتشارات جهت‌مند و کارآمدی از فوتون‌ها را تولید می‌کنند که با فرکانس بیش از 90 گیگاهرتز می‌توان آن‌ها را خاموش و روشن کرد.

به نوشته فیزورگ،‌ دانشمندان به دنبال استفاده از علم پلاسمونیک برای تولید یک منبع فوتون منفرد و نیز قراردادن دقیق و جهت‌دادن نقاط کوانتومی برای تولید سریع‌ترین سرعت‌های فلورسنس ممکن هستند.

این تحقیق علاوه بر کاربردهای فناورانه بالقوه نشان می‌دهد که مواد شناخته‌شده نباید به ویژگی‌های ذاتی‌شان محدود شوند و محققان با دستکاری محیط پیرامون یک ماده، مانند آنچه در این تحقیق درباره نقاط کوانتومی نیمه‌رسانا انجام شد، می‌توانند موادی با طراحی جدید را با هر نوع ویژگی مطلوب تولید کنند.

جزئیات این تحقیق در مجله Nature Communications ارائه شده است.

دانشمندان دانشگاه اوزاکای ژاپن مدعی‌اند قدرتمندترین لیزر جهان را شلیک کرده‌اند. پالس 2 پتاواتی (2 کوآدریلیون وات) این لیزر فقط یک پیکوثانیه (یک تریلیونم ثانیه) دوام آورد.لیزر با قدرت مگای دانشگاه اوزاکا LFEX (لیزری برای آزمایش‌های با شلیک سریع) نام دارد و طول آن بیش از 91.44 متر اعلام شده است.در حالی که 2 پتاوات میزان قابل‌توجهی از نیرو است، ایده لیزر با قدرت پتاوات، جدید نبوده و دانشگاه تگزاس در آستین نیز دارای لیزری یک پتاواتی است.دانشمندان دانشگاه اوزاکا مدعی‌اند انرژی لیزر با قدرت شلیک 2 پتاواتی در یک پیکوثانیه، حدود 100 برابر بیش‌ از انرژی لیزر دانشگاه تگزاس است.محققان این دانشگاه هم‌اکنون بر روی یک لیزر با قدرت 10 پتاوات کار می‌کنند.