محققان آمریکایی برای درمان زخم پای بیماران دیابتی، چسب جدیدی تولید کرده‌اند که امکان دارو رسانی بهتر به محل زخم را فراهم می کند.

 بیماران دیابتی با مشکلاتی مانند زخم پای دیابتی روبرو هستند که روند درمانی نسبتا طولانی داشته و درصورت عدم درمان به موقع، به قطع عضو منجر می‌شود.

درمان زخم پای دیابتی به دو دلیل بسیار کند است؛ مسدود شدن عروق خونی باعث محدود کردن مقدار خون غنی از اکسیژن می‌شود.

روش‌هایی برای افزایش جریان خون در محل زخم وجود دارند، اما عامل دوم مشکل‌ساز می‌شود؛ دیابت باعث اختلال در عملکرد پروتئین HIF-1α می‌شود که این مسئله منجر به فعال شدن ژن‌هایی می‌شود که مسئول تشکیل مویرگ‌ها در محل زخم هستند و بدون این مویرگ‌های خونی ظریف، جریان خون به بافت آسیب‌دیده نمی‌رسد.

یکی از جدیدترین و موثرترین روش‌های درمانی، دارو رسانی به محل زخم از طریق یک چسب پوستی است که توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد ابداع شده است.

چسب پوستی شامل یک ترکیب دارویی موجود به نام دفروکسامین است؛ مولکول‌های این دارو برای نفوذ بداخل پوست به شکل کرم بسیار بزرگ هستند و به همین دلیل محققان آن را به شکل چسب طراحی کرده‌اند.

این چسب پوستی آرایه‌ای از میکروسوزن‌ها برای انتقال دارو بداخل پوست است که میزان پروتئین HIF-1α در بیماران دیابتی را افزایش می‌دهد.

آزمایش بالینی نشان می‌دهد که این چسب زیستی در مقایسه با داروهای موجود، زخم پای دیابتی را 14 روز زودتر مداوا می‌کند؛ همچنین قادر به تقویت سطح کلاژن پوست آسیب‌دیده است که کیفیت درمان زخم را بهبود می‌بخشد.