محققان ناسا با استفاده از تلسکوپ‌های فضایی سوئیفت و فرمی موفق به کشف مجموعه‌ای از قوانین فیزیکی حاکم بر اندازه جت‌های سیاهچاله ای صرف نظر از اندازه آنها شدند. جت سیاهچاله جریانی از اشعه گاما است که از لبه درونی سیاهچاله ساطع می‌شود؛ وقتی گاز به درون سیاهچاله مکیده می شود، بخشی از مواد شتاب گرفته و بصورت فوران‌هایی در جهت مخالف به بیرون پاشیده می‌شوند.جت‌های سیاهچاله‌ای در ابعاد بسیار متفاوتی از جمله یک فوران متوسط تا حفره‌ای با قدرت مرکز یک کهکشان دیده می‌شوند.محققان ناسا با استفاده از ماهواره فضایی سوئیفت (Swift) و تلسکوپ پرتو گاما فرمی (Fermi) بیش از 54 انفجار اشعه گاما (GRBs) از سیاهچاله های کوچکتر را مورد بررسی قرار داده و نتایج را با 234 بلازارها و کوازارها، بعنوان مقیاس کهکشانی معادل GRBs ساطع شده از سیاهچاله های پر جرم، مورد مقایسه قرار داده اند.«رودریگو نمن» سرپرست تیم تحقیقاتی تأکید می کند: هنگامی که سیاهچاله یک جت را تولید می کند، کسر ثابتی از انرژی تولید شده توسط نور اشعه گاما در تصاویر سوئیفت و فرمی مشاهده می شود.جدا از جرم، سن یا درخشندگی و قدرت سیاهچاله، کسر مشابهی از انرژی سیاهچاله (بین سه تا 15 درصد) در محیط ساطع می‌شود.کشف این تقارن (symmetry)‌ بین اندازه‌های مختلف سیاهچاله می‌تواند درک محققان را نسبت به ماهیت سیاهچاله‌ها و قوانین حاکم بر آنها افزایش می‌دهد.