دانشمندان یک ابرخوشه غول‌پیکر کهکشانی را به عنوان خانه اولیه کهکشان راه‌شیری معرفی کرده‌اند.

  این ابرخوشه که «Laniakea» نام گرفته در زبان هاوایی به معنی بهشت بیکران بوده که بخوبی ساختاری با طول 500 میلیون سال نوری با 100 هزار کهکشان و جرمی معادل صد کوادریلیون خورشید را توصیف می‌کند.

 

البته این ابرخوشه تنها گوشه‌ای از جهان قابل مشاهده است.

 

دانشمندان از مدتها قبل می‌دانستند که کهکشانها بطور تصادفی در جهان توزیع نشده‌اند، بلکه با یکدیگر در خوشه‌هایی گرد هم آمده‌اند.

 

در بزرگترین مقیاس، کهکشانها مانند مروارید به ریسمان کشیده شده و رشته‌های درخشان را تشکیل داده‌اند. هنگامی که این رشته‌ها یکدیگر را قطع می‌کنند، ابرخوشه‌های عظیمی از کهکشانها را تولید می‌کنند که حرکت آنها تحت تاثیر گرانش است.

 

کهکشان راه شیری در نزدیکی لبه یکی از همین ابرخوشه‌ها قرار گرفته که ستاره‌شناسان برای اولین بار توانسته‌اند نقشه اندازه آن را طراحی کنند. این نخستین ابرخوشه‌ای است که دانشمندان موفق به اندازه‌گیری آن شده‌اند.

 

در Laniakea کهکشانها به سمت داخل به سوی منطقه‌ای موسوم به «جاذب بزرگ» (Great Attractor) جریان دارند که معادل یک دره بزرگ گرانشی است.

 

در اطراف Laniakea چهار ابرخوشه همسایه موسوم به شپلی، هرکول، کما و برساووش-حوت قرار دارند.