براساس گزارش مالی مایکروسافت برای سه‌ماهه‌ی پایانی سال مالی ۲۰۱۹، ردموندی‌ها کسب درآمد ۳۳.۷ میلیارد دلاری و سود خالص ۱۳.۲ میلیارد دلاری، فراتر از انتظار کارشناس‌ها عمل کردند. پس از انتشار این گزارش، ارزش سهام مایکروسافت یک درصد افزایش یافت.

مایکروسافت در فصل پایانی سال مالی ۲۰۱۹ با صرف‌نظر از برخی موارد خاص، موفق به کسب ۱.۳۷ دلار به‌ازای هر سهم شد و درآمد آن به ۳۳.۷۲ میلیارد دلار رسید؛ در‌حالی‌که تحلیلگران مؤسسه‌ی مالی Refinitive این اعداد را برای شرکت مستقر در ردموند به‌ترتیب ۱.۲۱ دلار به‌ازای هر سهم و ۳۲.۷۷ میلیارد دلار پیش‌بینی کرده بودند.

آمارها از وب‌سایت CNBC

براساس بیانیه‌ی مایکروسافت، نسبت به بازه‌‌ی زمانی مشابه در سال مالی گذشته، درآمد این شرکت در فصل چهارم منتهی به ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹، رشدی ۱۲ درصدی را تجربه می‌کند. آمار مؤسسه‌ی FactSet نشان می‌دهد که مایکروسافت برای نهمین فصل متوالی به رشدی دو رقمی در میزان درآمد دست می‌یابد.

ارزش سهام مایکروسافت امسال ۳۴ درصد رشد داشت. به‌لطف چنین رشدی و با ادامه‌ی اعتماد سرمایه‌گذاران به توانایی‌های ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت در تحکیم کسب‌وکار ابری و کسب پیروزی‌های پیاپی در رقابت با آمازون، ارزش بازار شرکت در سال جاری میلادی از مرز یک تریلیون دلار نیز عبور کرد.

واحد کسب‌وکار Intelligent Cloud مایکروسافت که مواردی همچون سرویس ابری عمومی آژور، ویندوز سرور، SQL Server، ویژوال استودیو، گیت‌هاب و سرویس‌های مشاوره‌ای را دربرمی‌گیرد، در فصل پایانی ۱۱.۳۹ میلیارد دلار از درآمد مایکروسافت را شکل داد؛ درحالی‌که تحلیل‌گران FactSet درآمد این بخش را ۱۱.۰۲ میلیارد دلار پیش‌بینی می‌کردند.

درآمد آژور رشدی ۶۴ درصدی را نسبت به بازه‌ی زمانی مشابه در سال گذشته تجربه می‌کند که کمترین میزان رشد واحد یادشده طی چهار سال اخیر به‌حساب می‌آید. مایکروسافت اعداد دقیقی از درآمد واحد آژور ارائه نمی‌دهد؛ اما اذعان دارند که درست‌مانند فصل‌های گذشته، طی سه‌ماهه‌ی اخیر نیز قراردهای طولانی‌تر و بزرگ‌تری را برای آژور پیش‌بینی می‌کردند.

در آستانه‌ی انتشار گزارش مالی سه‌ماهه‌ی چهارم، تحلیل‌گران بانک آمریکا مریل لینچ، کی‌بنک کپیتال مارکتس و استیفل، پیش‌بینی می‌کردند که رشد واحد آژور به حدود ۶۸ درصد کاهش خواهد یافت. تحلیل‌گران استیفل تحت رهبری برد ری‌بک؛ شخصی که خرید سهام مایکروسافت را توصیه می‌کند، تعدیل رشد آژور را بیش از آنکه ناشی از افت تقاضا بداند، نتیجه‌ی قانون اعداد بزرگ برمی‌شمارند.

تحلیل‌گران گلدمن ساکس، تحت رهبری هیتر بلینی نیز که همچون ری‌بک، خرید سهام مایکروسافت را توصیه می‌کند، چنین می‌گویند:

بررسی‌های ما طی این فصل باز هم نشان از ادامه‌ی رشد آژور داشت؛ عاملی که به مایکروسافت کمک می‌کند تا با افزایش مدت و ارزش قراردادهای آژور، از وضعیت کلی رشد  بازار [سرویس‌های ابری] به میزان چشمگیری پیش بیافتد.

کسب‌وکار رایانش شخصی که واحدهای ویندوز، سرفیس، ایکس‌باکس و موتور جست‌وجو را دربرمی‌گیرد، فصل چهارم سال مالی ۲۰۱۹ را با درآمدی ۱۱.۲۸ میلیارد دلاری به پایان برد؛ درحالی‌که مؤسسه‌ی FactSet برای این کسب‌وکار درآمدی بالغ بر ۱۰.۹۹ میلیارد دلار را پیش‌بینی می‌کرد. اگرچه مایکروسافت تابه‌اینجای سال ۲۰۱۹، هیچ‌یک از مدل‌های سرفیس را به‌روز نکرده، این واحد رشدی ۱۴ درصدی را در میزان درآمد خود تجربه می‌کند که نشان از فروش خوب دستگاه‌های سرفیس دارد. پیش‌بینی می‌شود که ردموندی‌ها در ماه اکتبر امسال، از مدل‌های جدید سرفیس پرو و سرفیس‌بوک پرده بردارند.

مایکروسافت طی سه‌ماهه‌ی اخیر، در رویداد E3 تمرکز بسیاری بر حوزه‌ی بازی داشت؛ اما کسب‌وکار بازی این شرکت دچار سکون شده است. درآمد واحد گیمینگ ردموندی‌ها طی فصل پایانی سال مالی ۲۰۱۹ افتی ۱۰ درصدی را تجربه کرد. بخش نرم‌افزار و سرویس‌های ایکس‌باکس نیز با کاهشی ۳ درصدی در میزان درآمد خود مواجه بود.

واحد بهره‌وری و کسب‌وکارهای مایکروسافت که آفیس، داینامیکس و لینکدین را دربرمی‌گیرد، طی سه‌ماهه‌ی پایانی سال مالی ۲۰۱۹ به درآمد ۱۱.۰۵ میلیارد دلار دست یافت که فراتر از پیش‌بینی ۱۰.۷۰ میلیارد دلاری FactSet به‌حساب می‌آید. 

تحلیلگران مؤسسه‌ی استیفل به آمار اخیر IDC در خصوص عرضه‌ی کامپیوترهای شخصی که رشدی ۴.۷ درصدی را نسبت به بازه‌ی زمانی مشابه در سال گذشته‌، به‌لطف افزایش سرعت تأمین پردازنده‌های اینتل نیز اشاره دارد. آن‌ها اعتقاد دارند که چنین آمار فراتر از انتظاری، در نهایت به بهبود وضعیت کسب‌وکار ویندوز طی سه‌ماهه‌ی اخیر کمک می‌کند.

براساس اعلام مایکروسافت، درآمدش از کسب‌وکار ابری تجاری با افزایشی ۳۹ درصدی نسبت به بازه‌ی زمانی مشابه در سال گذشته به ۱۱ میلیارد دلار رسیده است. این کسب‌وکار، آژور، اشتراک سازمانی آفیس ۳۶۵، نرم‌افزار سازمانی داینامیکس ۳۶۵ و محصولات تجاری لینکدین را در بطن خود دارد.

مایکروسافت طی سه‌ماهه‌ی پایانی سال مالی ۲۰۱۹ هزینه‌ی سرمایه (هزینه‌ای که برای تصاحب یا حفظ دارایی‌های ثابت، نظیر ساختمان‌ها، زمین‌ها و تجهیزات صرف می‌شود)، معادل ۵.۳ میلیارد دلار صرف کرده است که بیشتر هر فصل دیگری طی چهار سال اخیر است. 

پلیس برزیل کارگاهی در شهر ایتاژای را به‌دلیل دریافت گزارش‌هایی درباره تولید نسخه‌های کپی از لامبورگینی وفراری پلمب کردند. وب‌سایت موتوروان ادعا می‌کند تحقیق درباره‌ی این موضوع از دو ماه پیش آغاز شد و به‌دنبال شکایت یکی از دفاتر حقوقی نماینده‌ی فراری و لامبورگینی در سائوپائولو، مقام‌های دولتی برای بررسی موضوع وارد عمل شدند. 

پلیس شهری ایتاژای هشت خودرو نمونه‌ی کپی در این کارگاه کشف کرد. علاوه‌براین، ابزار و قالب‌هایی که برای ساخت خودروهای کپی استفاده می‌شدند، درکنار لوگوهای این برندهای تجاری و سایر قطعات یافت و پدر و پسر سازنده‌ی این خودروهای تقلبی نیز دستگیر شدند.

تصاویر این کارگاه در فضای مجازی به‌اشتراک گذاشته شد که حداقل چهار دستگاه لامبورگینی هوراکان و یک دستگاه گالاردو LP560-4 در میان آن‌ها وجود دارد. علاوه‌بر‌این، نسخه‌ای کپی از فراری F430 و صندلی‌های اسپرت لامبورگینی و نشان‌ها و لوگوهای فراری در داخل کارگاه در میان آن‌ها مشاهده می‌شود.

پدر و پسر دستگیرشده ادعا می‌کنند این خودروها نمونه‌های پروتوتایپ قانونی هستند؛ اما اعتقاد بر این است که آن‌ها به جرم نقض حقوق و مالکیت صنعتی متهم خواهند شد. همچنین، گفته می‌شود مقام‌های برزیلی در حال تحقیق درباره کسانی هستند که سفارش‌هایی برای خرید این مدل‌ها درخواست داده‌اند. اگر مشخص شود مشتریان می‌دانستند این خودروها کپی هستند، مقام‌ها می‌توانند آن‌ها را دستگیر کنند.

به‌احتمال زیاد، ده‌ها شرکت در سراسر جهان مدل‌های کپی لامبورگینی و فراری را می‌سازند. عملکرد پلیس بزریل نشان می‌دهد این خودروسازان به‌طور مرتب به‌دنبال یافتن و پلمب‌کردن چنین شرکت‌هایی هستند. بنابر گزارش پلیس، خودروهای این کارگاه قیمتی بین ۴۸ تا ۶۷ هزار دلار دارند و اداره‌کنندگان آن از شاسی و پیشرانه‌ی خودروهای فرسوده استفاده و بدنه را نیز با استفاده از فایبرگلاس شبیه‌سازی می‌کردند.

در سال‌های طلایی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، راکتی قدرتمند وظیفه‌ی حمل انسان به ماه را برعهده داشت. راکت ساترن ۵ را شاید بتوان مشهورترین وسیله‌ی پرتاب ناسا تا‌به‌امروز دانست. این راکت نمادین که ارتفاعش به ۱۱۰ متر می‌رسید، منبع الهام بسیاری از رسانه‌ها ازجمله بازی‌های لگو تا پوسترها و بازی‌های ویدئویی شد.

آخرین مأموریت ساترن ۵ به سال ۱۹۷۵ بازمی‌گردد که ایستگاه فضایی اسکا‌ی‌لب (Skylab) را در مدار قرار داد. حالا با توجه به برنامه‌ی ناسا برای بازگشت انسان به سطح ماه تا سال ۲۰۲۴، آیا بازهم می‌توان راکتی با این عظمت ساخت؟ پاسخ امروز ناسا اسپیس لانچ سیستم (SLS) است؛ تقویت‌کننده (بوستر) عظیمی که بارها به‌دلیل تأخیرهای پیش‌آمده در توسعه و پرتابش با انتقاد مواجه شده است.

این راکت درابتدا قرار بود در دسامبر ۲۰۱۷ پرتاب شود؛ اما با افزایش هزینه‌های ساخت آن به بیش از ۱۰ میلیارد دلار، پرتابش تا سال ۲۰۲۰ و حتی بیشتر به‌تعویق افتاد. مایک نیوفلد، سرپرست ارشد موزه‌ی ملی هوافضای اسمیتسونین است که پژوهش‌هایش بر راکت‌ها تمرکز دارد. وی می‌گوید:

راکت SLS تأخیر زیادی داشته و بیش‌ از حد تعیین‌شده هزینه صرف آن شده؛ بااین‌حال، هنوز از نقطه‌ی موفقیت دور است.

ساترن ۵ اولین‌بار در ۸ نوامبر ۱۹۶۷ پرتاب شد. این راکت حامل فضاپیمای آپولو ۴ بود.

انتقاد‌های مطرح‌شده به SLS منصفانه هستند؛ زیرا ناسا تاکنون چندمرتبه تاریخ پرتاب آن را عقب انداخته است و براساس گزارش Ars Technica، نمونه‌ی پیشرفته‌ی SLS نیز با محدودیت بودجه روبه‌رو است. بااین‌حال، تأخیر پرتاب SLS دلایل دیگری هم دارد. به‌عقیده‌ی جانس بلوینز، مهندس ارشد SLS در مرکز فضایی مارشال ناسا در آلاباما، یکی از دلایل اصلی این تأخیرها، پیچیدگی فراوان این راکت در مقایسه با نمونه‌های پیشین است.

راکت ساترن ۵، راکتی تک‌مقصدی بود؛ اما SLS این‌گونه نیست؛ به همین دلیل، فرایند طراحی آن کمی پیچیده‌تر است. برای مثال، ماده‌ای که مخازن داخلی را کنارهم قرار می‌دهد، بزرگ‌تر از اندازه‌ی موردنیاز برای مأموریت رباتیک ماه است. هدف SLS بسته به اولویت‌های دولتی، فرستادن انسان به سیارک‌ها یا مریخ است. SLS قابلیت پرتاب فضاپیمای بازگشت نمونه از مریخ را هم دارد و همچنین راکتی است که سرعت فضاپیماهای رباتیک برای رسیدن به لبه‌ی منظومه‌ی شمسی را افزایش می‌دهد. درنتیجه، دیگر لازم نیست دانشمندان از مسیرهای غیرمستقیم و جاذبه‌ی سیاره‌های دیگر برای افزایش سرعت استفاده کنند.

به‌گفته‌ی بلوینز، اسپیس لانچ سیستم به‌قدری سرعت مأموریت‌ها را افزایش می‌دهد که حتی کارمندان کهنه‌کار و نزدیک به بازنشستگی هم می‌توانند به‌ثمر‌نشستن برنامه‌های خود را شاهد باشند. برای مثال، مسیر پرواز اروپا به قمر مشتری را با راکت SLS می‌توان در چند سال طی کرد؛ درحالی‌که برای طی همین مسیر با فناوری فعلی نزدیک به یک دهه زمان لازم است. مدارپیمای اروپا کلیپر ناسا ممکن است با راکت فالکون هوی اسپیس‌ایکس پرتاب شود؛ بدین‌ترتیب هزینه‌ی پرتاب آن فقط کسری از SLS خواهد بود و ۷۰۰ میلیون دلار صرفه‌جویی خواهد شد.

ساترن ۵ نیز همچون SLS به تأخیر در پرتاب مبتلا است. برای نمونه، قرار بود اولین آزمایش پرواز این راکت در سال ۱۹۶۵ انجام شود؛ اما تا نوامبر ۱۹۶۷ به‌تعویق افتاد. با تمام این‌ها، راکت‌ها تنها مقصر این تأخیرها نیستند و به‌گفته‌ی نیوفلد، در اساس تفاوتی ندارد؛ زیرا فضاپیما هم در آن زمان کمتر از انتظار عمل کرده بود. در آن زمان، توسعه‌ی ماژول‌ قمری و ماژول فرماندهی آپولو به‌تعویق افتاده بود و قرار بود ناسا برنامه‌ی فرود روی ماه را در سال ۱۹۶۷ اجرا کند؛ اما مجموعه‌‌ای از تأخیرها در توسعه راکت و فضاپیما، تاریخ پرتاب را تا ژوئیه‌ی ۱۹۶۹ به‌تعویق انداخت.

ساختار داخلی متفاوت

اگر دو راکت ساترن ۵ و SLS را کنار یکدیگر قرار دهید، تفاوت‌های ظاهری آشکاری مشاهده خواهید کرد. بلوینز امیدوار است در آینده، این ایده برای نمایش در موزه عملی شود. اسپیس لانچ سیستم یک هسته‌ی مرکزی دارد که قطر آن تقریبا با قطر مرحله‌ی اول ساترن ۵ برابر است؛ اما SLS از چهار موتور RS-25 تشکیل شده است. این موتورها دراصل برای برنامه‌ی شاتل فضایی طراحی شده بودند و نخستین پروازهای SLS با تکیه بر موتورهای نوسازی‌شده‌ی شاتل فضایی انجام خواهند شد. طراحی RS-25 بهینه‌ترین و قدرتمندترین نمونه با بیشترین نسبت توان به جرم است که تاکنون ساخته شده و از طراحی مبتنی‌بر فناوری سوخت اکسیژن - نفت سفید به‌کاررفته در موتورهای عظیم F-1 در مرحله‌ی اول ساترن ۵، چند گام فراتر می‌رود.

راکت‌های ناسا در طول تاریخ؛ از چپ به راست: ساترن ۵ و شاتل فضایی و اسپیس لانچ سیستم

اسپیس لانچ سیستم برخلاف ساترن ۵ که هیچ بوستری نداشت، بوسترهای سوخت جامدی درکنار هسته‌ی مرکزی‌اش دارد که نیروی رانش (تراست) را هنگام برخاستن افزایش خواهند داد. به‌گفته‌ی بلوینز، اغلب افراد این تقویت‌کننده‌ها را با بوسترهای شاتل فضایی یکی خواهند گرفت؛ اما ارتفاع بوسترهای SLS دوبرابر نمونه‌های به‌کاررفته در شاتل فضایی است.

SLS و ساترن ۵ هر دو از سه مرحله برای فرستادن خدمه به فضا استفاده می‌کنند. در قسمت بالای SLS، پیکره‌بندی مشابهی با آپولو دیده می‌شود: کپسولی که فضانوردها در آن قرار می‌گیرند و سامانه‌ی فرار اضطراری که درصورت بروز حادثه خدمه را دور می‌کند. بلوینز می‌گوید:

کپسول سوار بر SLS بزرگ‌تر است؛ اما از روی زمین نمی‌توان این را تشخیص داد.

بااین‌حال، نباید فریب ظاهر را خورد و تشابهات ظاهری بیرونی به‌معنی ساختار داخلی مشابه نیست. SLS ازنظر ساختار و سوخت و اویونیک (الکترونیک هوایی) با ساترن ۵ متفاوت است. دلیل بعضی از تغییرات را می‌توان به پیشرفت فناورانه در رایانش و سوخت از اواخر دهه‌ی ۱۹۵۰، یعنی زمان طراحی اولین نمونه‌های ساترن ۵، نسبت داد.

تغییرات دیگر هم شامل بهبودهای تدریجی و تکامل جامعه‌ی صنعتی ناسا در مدت ۶۰ سال است. برای مثال، شرکت‌های درگیر ساخت SLS در بسیاری از نمونه‌ها پیمان‌کاران مختلفی هستند که ترجیح می‌دهند از قطعات متفاوت‌تری در مقایسه با انواع به‌کاررفته در ساترن ۵ استفاده کنند. یکی از تغییرات عمده‌ از زمان ساترن ۵، نیاز‌نداشتن به نفت سفید در SLS است. وابستگی راکت به میراث شاتل و توسعه‌ی بازدهی سوخت بدین‌معنی است که تمام مراحل راکت (به‌غیر از بوسترها) از ترکیب هیدروژن مایع و اکسیژن مایع استفاده می‌کنند.

مصالح ساخت اسپیس لانچ سیستم نیز متفاوت‌تر و پیشرفته‌تر از ساترن ۵ است. برخی قطعات نیز مجزا از ساختار اصلی برای مأموریت‌های ماه ساخته‌شده‌اند تا SLS بتواند درصورت نیاز به مسافت‌های دورتر در منظومه‌ی شمسی نیز سفر کند.

درباره‌ی اویونیک (الکترونیک هواپیما) هم تفاوت‌های اندکی با ساترن ۵ وجود دارد. یکی از تفاوت‌های عمده‌ی اویونیک SLS، برقراری ارتباط با سامانه‌ی ماهواره‌ای ردیابی و بازپخش داده‌ها (TDRS) است که هم‌زمان با پرواز فضانوردان به‌ دور زمین، پوشش ارتباطاتی بی‌نظیری از آن‌ها ارائه می‌دهد. TDRS نخستین‌بار در عصر شاتل فضایی، یعنی در دهه‌ی ۱۹۸۰، اجرا شد؛ درحالی که ساترن ۵ در زمان خود، هنوز به این فناوری دسترسی نداشت. به‌طور مشابه، سامانه‌ی ناوبری نیز از پیشرفت‌هایی در هواپیماها، به‌‌ویژه بوئینگ ۷۷۷ و ۷۸۷، بهره خواهد گرفت که پس از عصر ساترن ۵ به‌وقوع پیوسته‌اند.

شایان ذکر است اویونیک SLS ازنظر اندازه با اویونیک ساترن ۵ برابر است. کامپیوترهای کنونی کوچک‌تر و قدرتمندتر از کامپیوترهای دهه‌ی ۱۹۶۰ هستند؛ اما مهندسان نتوانستند از این مزیت در طراحی SLS استفاده کنند. بلوینز درباره این موضوع می‌گوید:

چهل سال زمان صرف کردیم تا محموله‌ها و وسایل الکترونیکی را تا حد ممکن کوچک کنیم؛ اما با قراردادن قطعات کوچک در راکت، متوجه لرزش آن‌ها شدیم؛ بنابراین، باید از این لرزش جلوگیری می‌کردیم.

بنابراین، دلیل افزایش اندازه‌ی بخش رایانشی SLS، قراردادن عایق‌هایی برای به‌حداقل‌رساندن لرزش قطعات الکترونیکی است.

نگاهی به آینده

بلوینز اطمینان دارد SLS تا نوامبر ۲۰۲۰، قطعا پرتاب خواهد شد؛ اما درصورت افزایش تأخیر، اولین پرواز آن به سال ۲۰۲۱ موکول خواهد شد. در ۶ ماه آینده، تیم SLS هسته‌ی مرکزی را برای ارزیابی و پذیرش به مرکز فضایی استنیس در می‌سی‌سی‌پی تحویل خواهد داد. در اوایل ۲۰۲۰، مهندسان عملکرد موتورهای این مرحله را بررسی می‌کنند. یکی از دلایل تأخیر احتمالی، می‌تواند نیاز به جرثقیل‌ها و تجهیزات لازم برای انجام آزمایش و فضای اضافه برای جابه‌جایی به اطراف باشد؛ زیرا مراحل SLS بسیار بزرگ‌تر از مراحل شاتل هستند.

افزون‌براین، چشم‌انداز پرتاب دشوارتر از چشم‌انداز شاتل است؛ زیرا ماه با زمین فقط در زمان‌های مشخصی تراز می‌شود و در حالت مناسب قرار دارد. همچنین، چشم‌انداز پرتاب به بازگشت تیم SLS به زمین هم وابسته است؛ زیرا تیم معمولا ترجیح می‌دهند در طول روز به زمین برسند تا نظارت بر بازشدن چترها آسان‌تر باشد. درصورتی‌که اولین پرواز SLS بعد از نوامبر ۲۰۲۰ باشد، ممکن است فضانوردان تا ماه مارس برای پرواز منتظر بمانند. همچنین، هماهنگی فرود هنگام روز در روزهای کوتاه زمستان دشوارتر است.

تیم SLS در سال جاری، در حال بررسی چند برنامه‌ی آزمایش است؛ اما ناسا و در رأس آن جیم برایدنستاین، روشی پایدارتر و کُندتر را برای اطمینان از عملکرد تمام بخش‌های راکت ترجیح می‌دهند. پیش‌بینی می‌شود پس از پرتاب SLS، بتوان تا چهل سال آینده برای توسعه‌ی مأموریت‌های ناسا در کل منظومه‌ی شمسی از این راکت استفاده کرد. صرف‌نظر از پرواز فضانوردان به مریخ یا فرستادن سطح‌نشین رباتیک به قمر اروپا، راکت SLS اولین مرحله از این سفر خواهد بود.

به‌مرور زمان با همه‌گیرترشدن نسل پنجم شبکه‌های ارتباطی (5G) کم‌کم این سؤال مهم در ذهن مردم شکل می‌گیرد که آیا این فناوری جدید می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در سلامتی انسان‌ها شود؟ چه نگرانی‌هایی درباره‌ی 5G وجود دارد؟ آیا مدارک علمی و معتبری برای اثبات مضربودن 5G دردسترس هستند؟

شبکه‌های نسل پنجم دقیقا همچون نسل‌های قبلیِ فناوری‌های سلولار، متکی بر سیگنال‌هایی هستند که امواج رادیویی (یکی از انواع طیف‌های الکترومغناطیسی) حمل می‌کنند. این امواج خودشان از آنتن یا دکل‌های مخابراتی پخش می‌شوند و به گوشی موبایل شما می‌رسند.

ما انسان‌ها همواره درمعرض تشعشعات الکترومغناطیسی قرار داریم؛ از تلویزیون و سیگنال‌های رادیویی و شمار دیگری از دستگاه‌های روزمره‌ی فناوری‌محور نظیر گوشی همراه گرفته تا چیزهای دیگری نظیر تابش نور خورشید که منابعی طبیعی دارند.

گفتنی است 5G در مقایسه با شبکه‌های موبایلی نسل پیشین، از موج‌هایی با فرکانس بیشتر استفاده می‌کند تا بدین‌طریق دستگاه‌های بیشتری بتوانند به‌صورت هم‌زمان به اینترنتی با سرعت بیشتر دسترسی پیدا کنند. امواج مذکور در جاهایی نظیر فضاهای شهری، مسافت‌های کوتاه‌تری می‌پیمایند؛ بنابراین، شبکه‌های 5G در مقایسه با نسل‌های قبل، به دکل‌های مخابراتی بیشتری نیاز دارند. درضمن، چنین دکل‌هایی باید تا جایی ممکن به زمین نزدیک‌تر باشند.

حال این پرسش مطرح می‌شود که چه نگرانی‌هایی درزمینه‌ی 5G وجود دارد؟ در این باره باید گفت تابش‌های الکترومغناطیسی که تمامی فناوری‌های تلفن‌های همراه استفاده می‌کنند، باعث بروز نگرانیِ افزایش خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها در بین بعضی از افراد شده است. آنان مدعی هستند چنین تابش‌هایی می‌توانند روی ایجاد انواع خاصی از سرطان تأثیرگذار باشند.

در سال ۲۰۱۴، سازمان جهانی بهداشت (WHO) در اطلاعیه‌ی مهمی اعلام کرد مدرکی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از گوشی تلفن‌همراه تأثیر منفی بر سلامتی انسان‌ها گذاشته باشد. بااین‌حال، همین سازمان به‌همراه آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) پس از انجام تحقیقات، تمامی تابش‌های رادیویی را صرف‌نظر از فرکانس‌شان به‌عنوان تابش‌هایی دسته‌بندی کرده‌اند که ممکن است سرطان‌زا باشند. گفتنی است سیگنال‌های موبایلی خودشان بخشی از این نوع تابش‌ها به‌شمار می‌آیند.

سازمان جهانی بهداشت در توضیح این موضوع اعلام کرد مدارکی تقریبا دقیق و معتبر وجود دارند که نشان می‌دهند قرارگرفتن درمعرض این تابش‌ها، می‌تواند باعث بروز سرطان در انسان‌ها شود. جالب است بدانید سازمان جهانی بهداشت و آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان خطر قرارگیری درمعرض تابش‌های رادیویی را با خطر خوردن ترشی‌های سبزیجات و استفاده از پودر تالک برابر می‌دانند. از طرفی نوشیدنی‌های الکلی و گوشت فراوری‌شده خطرآفرین‌تر از موارد یادشده هستند و این دو سازمان آن‌ها را در دسته‌بندی جداگانه‌ای ازلحاظ خطرناک‌بودن برای سلامتی انسان جای داده‌اند.

در سال ۲۰۱۸، وزارت بهداشت ایالات متحده‌ی آمریکا گزارشی سم‌شناسی منتشر کرد که نشان داد قرارگیری درمعرض مقادیر زیادی از تابش رادیویی، می‌تواند باعث ایجاد نوعی غده‌ی سرطانی در قلب موش‌های نر شود. در این مطالعه،‌ تمامی سطح بدن موش‌ها دو سال کامل هرروز به‌مدت ۹ ساعت درمعرض تابش‌های حاصل از گوشی‌های تلفن قرار داده شدند. قرارگیری آن‌ها درمعرض تابش‌های یادشده قبل از متولدشدنشان آغاز شده بود.

در همین مطالعه، قرارگیری موش‌های ماده درمعرض تابش‌های رادیویی باعث بروز غده‌ی سرطانی نشد. درضمن، جالب است بدانید نتایج این مطالعه مشخص کرد موش‌های ماده‌‌ای که درمعرض تابش قرار گرفته بودند، به‌مدت طولانی‌تری زنده ماندند. یکی از محققان ارشد این مطالعه می‌گوید:

نحوه‌‌ای که این موش‌ها درمعرض تابش‌های رادیویی قرار گرفته‌ بودند، هرگز به‌طور مستقیم با نحوه‌ای که انسان‌ها هنگام استفاده از گوشی درمعرض تابش رادیویی قرار می‌گیرند، مقایسه‌کردنی نیست.

این گفته حتی برای کسانی نیز صدق می‌کند که طولانی‌مدت از گوشی‌شان استفاده می‌کنند.

دکتر فرنک دی‌وچت از پزشکان شناخته‌شده‌ی آمریکایی است و به دولت این کشور درزمینه‌‌ی امنیت گوشی‌های تلفن مشاوره می‌دهد. وی معتقد است:

گرچه بعضی از مطالعات نشان داده‌اند کاربرانی که از گوشی‌شان طولانی‌مدت استفاده می‌کنند، احتمالا خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند؛ اما تا‌به‌امروز هیچ مدرکی دال بر ارتباط مستقیم بین استفاده از گوشی و بروز سرطان در دست نداریم یا اینکه مدارکِ موجود به‌اندازه‌ی کافی قانع‌کننده نیستند.

با همه‌ی این‌ها، گروهی از دانشمندان و پزشکان به‌طور علنی از اتحادیه‌ی اروپا خواسته‌اند هرچه‌زودتر از همه‌گیرشدن 5G در اروپا جلوگیری کند. 

نباید فراموش کنیم امواج رادیویی، امواجی غیریونیزه هستند. دیوید رابرت گریمز،‌ فیزیک‌دان و محقق حوزه‌ی سرطان، در توضیح این اصطلاح می‌گوید:

غیریونیزه‌بودن امواج رادیویی بدین‌معنا است که این موج‌ها انرژی کافی برای درهم‌شکستن DNA و تخریب سلول‌های بدن را ندارند.

امواج دیگری هستند که در دسته‌‌های بالاتر از طیف‌های الکترومغناطیسی جای می‌گیرند و اگر انسان‌ها بیش‌از‌حد درمعرض آن‌ها قرار گیرند، مطمئنا به بیماری مبتلا خواهند شد. برای مثال، پرتوهای فرابنفش ساطع‌شده از خورشید جزو این نوع امواج هستند و می‌توانند موجب بروز سرطان پوست شوند.

افزون‌بر‌این‌، جالب است بدانید محدودیت‌های قانونی سرسختانه‌ای برای قرارگرفتن درمعرض امواجی نظیر پرتوهای ایکسِ کاربردی در پزشکی و پرتوهای گاما وجود دارد که انرژی بسیار زیادی با خود حمل می‌کنند. این امواج به‌راحتی می‌توانند اثرهای بسیار مضری بر بدن انسان بگذارند.

دکتر گریمز می‌گوید:

مردم به‌‌طور درک‌ناپذیری نگران این هستند که نکند به‌‌دلیل انجام کاری، احتمالا مبتلا‌شدنشان به سرطان افزایش یابد. گفتن این نکته ضروری است که سطح انرژی امواج رادیویی بسیار کمتر از نور مرئی‌ای است که همه‌روزه می‌بینم و به بدنمان برخورد می‌کند. هیچ‌ مدرک معتبری وجود ندارد که نشان دهد استفاده از گوشی‌های همراه یا شبکه‌های بی‌سیم باعث بروز مشکلاتی در سلامتی ما انسان‌ها شده باشد.

با این اوصاف، سؤال مهمی پیش می‌آید: آیا لازم است نگران دکل‌های مخابراتی شبکه‌ی 5G باشیم؟ در پاسخ باید گفت فناوری 5G برای همه‌گیر‌ترشدن نیازمند ایستگاه‌های مخابراتی پایه‌ای جدید بسیار زیادی است. این نوع ایستگاه‌ها درواقع دکل‌هایی هستند که سیگنال‌های گوشی‌های تلفن را می‌فرستند و دریافت می‌کنند. بااین‌حال، گفتن این نکته ضروری است که در این دکل‌ها فرستنده‌های بیشتری وجود دارند و هرکدام از این فرستنده‌ها می‌توانند در مقایسه با فرستنده‌های مربوط به فناوری 4G در سطوح انرژی کمتری فعالیت کنند. این، یعنی نهایتا سطح امواج رادیویی ساطع‌شده از آنتن‌های 5G در مقایسه با 4G کمتر خواهد بود. 

به‌علاوه، در دستورالعمل ویژه‌ی دولت بریتانیا برای ایستگاه‌های مخابراتی پایه‌ای گوشی‌های تلفن آمده است میزان تابش امواج رادیویی در مناطقی که معمولا برای عموم مردم دردسترس هستند، به‌ دفعات کمتر از آنچه هستند که در دستورالعمل‌ها ذکر شده است.

سؤال مهم دیگری که عده‌ای پرسیده‌ا‌ند، به تأثیرات منفی احتمالی 5G بر گرمایش جهانی اشاره می‌کند. پروفسور رادنی کراف، از پژوهشگران مؤسسه‌ی ICNIRP می‌گوید:

تأثیرات گرمایی ناشی از 5G و نسل‌های پیشین شبکه‌های ارتباطی، برای انسان مضر نیستند. حداکثر سطح امواج رادیویی ناشی از 5G که احتمال دارد یک نفر درمعرض آن قرار گیرد، بسیار کم است و تا‌به‌امروز هیچ مدرکی برای تأثیر آن بر افزایش دمای هوا یافت نشده است.

فرود حماسه‌ساز انسان روی سطح ماه در ۲۰ ژوئیه‌ی ۱۹۶۹، الهام‌بخش نسل جوان و دلیل علاقه‌مندی آن‌ها به اکتشافات فضایی و علمی شد. هفته‌ای که در آن هستیم، با پنجاهمین سالگرد بزرگ‌داشت مأموریت تاریخی آپولو ۱۱و میراث ارزشمند آن مصادف است. به‌گفته‌ی مدیر ناسا، جیم برایدنستاین، مأموریت سرنشین‌دار مریخ در دهه‌ی ۲۰۳۰ نیز به‌اندازه‌ی آپولو ۱۱ الهام‌بخش خواهد بود. همچنین، برایدنستاین بر فرمان دونالد ترامپ درباره‌ی ضرورت سفر به مریخ تأکید کرد و گفت:

ما باید انسان را به مریخ بفرستیم و پرچم آمریکا را در مریخ به‌اهتزاز درآوریم. هدف ما همین است. فکر می‌کنم اگر به چنین دستاورد هیجان‌انگیزی برسیم، الهام‌بخش نسل جدیدی خواهیم بود؛ درست همان‌طورکه آپولو الهام‌بخش نسل ما بود.

برنامه‌ی بلندپروازانه‌ی بازگشت به ماه با نام آرتمیس نیز بخشی از طرح‌ ناسا برای فرستادن انسان به مریخ است. هدف این سازمان استفاده از ماه به‌عنوان پایگاهی برای انجام آزمایش‌ها و کسب مهارت برای سفر طولانی‌مدت به سیاره‌ی سرخ است.

تاریخ تعیین‌شده برای مأموریت آرتمیس، سال ۲۰۲۴ است. در این مأموریت، ناسا دو فضانورد را به نقطه‌ای در نزدیکی قطب جنوب ماه خواهد فرستاد. به‌نقل از این سازمان، یکی از فضانوردان زن خواهد بود؛ اولین زنی که در کل تاریخ قدم بر سطح ماه خواهد گذاشت. این در حالی است که کل ۱۲ فضانورد آپولو که موفق شدند بر سطح ماه فرود بیایند، مرد بودند.

تاریخ اولیه‌ی مأموریت بازگشت به ماه سال ۲۰۲۸ بود؛ اما معاون رئیس‌جمهور آمریکا، مایک پنس، در سخنرانی ماه مارس، خواستار تسریع روند این مأموریت شد. تغییر برنامه‌ باعث شد برایدنستاین تغییراتی در تیم اکتشافات انسانی ناسا اعمال و ویلیام گرسن‌مایر، مدیر کهنه‌کار اکتشافات انسانی ناسا را برکنار کند.

هنوز مشخص نیست بازگشت به ماه چقدر هزینه دربر خواهد داشت؛ اما برایدنستاین می‌گوید این سازمان می‌تواند با هزینه‌ای کمتر از ۲۰ میلیارد دلار به این هدف برسد. همچنین، وی تأکید کرد مأموریت سرنشین‌دار مریخ تا اواسط دهه‌ی ۲۰۳۰ امکان‌پذیر خواهد بود؛ هرچند گزارش‌های اخیر عکس این مسئله را نشان می‌دهند. برایدنستاین خود در این‌ باره گفته است:

سال ۲۰۳۳ را به‌عنوان تاریخ رفتن به مریخ رد نمی‌کنم.

بازار خودرو در ایالات متحده در ۶ ماه نخست سال ۲۰۱۹، فروش یا لیزینگ ۱۰۶ هزار و ۸۶۴ دستگاه خودرو الکتریکی را شاهد بود. براساس تحلیل وب‌سایت insideEVs، این میزان در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۱۸، افزایش چشمگیری تجربه کرده است. در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۸، تنها ۶۳ هزار و ۷۵۲ دستگاه خودرو برقی فروخته شده بود. 

یکی از دلایل افزایش فروش خودروهای الکتریکی در سال ۲۰۱۹ قطعا مربوط به تسلا مدل ۳ است؛ چون این خودرو فروش بسیار چشمگیری تجربه کرده است و به‌تنهایی ۶۳ درصد بازار خودروهای تمام‌الکتریکی را دراختیار دارد. فروش تسلا مدل ۳ در ژوئن، هفت‌هزار دستگاه بیشتر از فروش مه و در مقایسه با آوریل نیز، ۱۱ هزار دستگاه بیشتر بود. خریداران تسلا از تخفیف مالیاتی هم بهره‌مند هستند؛ اما به‌دلیل اینکه تیراژ تولید این شرکت در سال ۲۰۱۸ از سقف ۲۰۰ هزار دستگاه عبور کرده، این تخفیف‌ها به نصف کاهش یافته است. 

درمقابل، نیسان لیف بازار پرفرازونشیبی تجربه کرده است. فروش این مدل در نیمه‌ی اول سال ۲۰۱۹، ۶۵۰ دستگاه کمتر از سال ۲۰۱۸ است؛ ولی پیش‌بینی می‌شود با به‌بازارآمدن مدل جدید لیف که باتری بزرگ‌تری دارد، فروش این خودرو دوباره افزایش پیدا کند. همچنین، در بین خودروهای برقی جدید بازار آمریکا، می‌توان به آئودی eTron و جگوار i-Pace اشاره کرد. آئودی فروش بهتری در مقایسه با جگوار دارد و این در حالی است که کمتر از سه ماه از حضور این خودرو در بازار می‌گذرد. درادامه، براساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده‌ی insideEVs.com، پرفروش‌ترین خودروهای الکتریکی بازار آمریکا را معرفی خواهیم کرد. 

۹. جگوار i-Pace

به‌عنوان خودرویی زیبا و اسپرت i-Pace توانسته در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹ به فروش ۱,۳۰۹ دستگاه دست پیدا کند. این آمار فروش به‌نوعی در قلمرو تسلا محسوب می‌شود و برای خودرویی تازه‌وارد میزان رضایت‌بخشی است. 

۸. آئودی e-Tron

با اینکه تنها سه ماه از حضور این کراس‌اور لوکس آلمانی در بازار می‌گذرد، توانسته فروش ۱,۸۳۵ دستگاهی را تجربه کند. اگر این آمار را با فروش جگوار مقایسه کنید، متوجه عملکرد بهتر آئودی در بازار خواهید شد؛ چون جگوار ۶ ماه در بازار است.

۷. فولکس‌واگن E-Golf

فروش مدل برقی فولکس‌واگن گلف امسال افزایش پیدا کرده است. در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹، فولکس‌واگن موفق شد ۱,۸۹۳ دستگاه از این خودرو بفروشد. این در حالی است که فروش این مدل در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۸، تنها ۷۷۶ دستگاه بود. بیشترین فروش فولکس‌واگن E-Golf مربوط به مارس است که در آن، ۵۸۱ دستگاه از این خودرو فروخته شد. در ژوئن، فروش این خودرو به ۳۶۶ دستگاه کاهش پیدا کرده بود. 

۶. بی‌ا‌م‌و i3

فروش بی‌ام‌و i3 در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹، معادل ۲۲۰۷ دستگاه بود. ژوئن بهترین ماه برای بی‌ام‌و بود؛ چون توانست ۴۷۳ دستگاه i3 بفروشد. فروش i3 در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۱۸، ۳,۵۰۴ دستگاه کاهش یافته است. آمار فروش بی‌ام‌و i3 مربوط به هر دو مدل تمام‌برقی و REx است. 

۵. نیسان لیف 

نیسان لیف یکی از قدیمی‌ترین و باسابقه‌ترین خودروهای برقی بازار است. فروش این خودرو از آغاز سال ۲۰۱۹ تا نیمه‌ی آن، ۶,۰۰۸ دستگاه بود که در مقایسه با نیمه اول سال ۲۰۱۸، ۶,۶۵۹ دستگاه کاهش پیدا کرده است. همچنین، مارس با فروش ۱,۳۱۴ دستگاه بهترین ماه برای نیسان لیف بود.

۴. تسلا مدل S

تسلا مدل اس یکی از سریع‌ترین خودروهای بازار است. فروش تسلا مدل اس در ماه‌های اخیر، کمی کاهش پیدا کرده است که دلیل اصلی آن را باید حضور مدل شاسی‌بلند تسلا ایکس و مدل ۳ دانست. فروش تسلا مدل اس در نیمه‌ی نخست سال، ۷,۲۲۵ دستگاه بود. مارس با فروش ۲,۱۷۵ دستگاهی، برای تسلا ماه خاطره‌انگیزی بود. فروش تسلا مدل اس در مدت مشابه سال پیش، بیش از ۱۰ هزار دستگاه بود. 

۳. شورولت بولت

شورولت بولت توانست در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹، به فروش ۸,۲۸۱ دستگاهی دست پیدا کند. این در حالی بود که تخفیف مالیاتی فدرال این خودرو از ۷,۵۰۰ دلار به ۳,۷۵۰ دلار کاهش پیدا کرده است. شایان ذکر است فروش این خودرو در مدت مشابه سال پیش، ۷,۸۵۸ دستگاه بود. 

۲. تسلا مدل X

تسلا مدل ایکس با ورود به بازار توانست مدل سدان تسلا را از میدان به‌در کند و با فروش ۹ هزار دستگاه، در رده‌ی دوم این فهرست قرار بگیرد. البته، فروش این مدل در نیمه‌ی اول سال گذشته، ۹,۵۲۵ دستگاه بود.

۱. تسلا مدل ۳

تسلا در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹، توانست ۶۷ هزار و ۶۵۰ دستگاه مدل ۳ را تحویل مشتریان دهد. این آمار برای سال پیش نیز ۲۴ هزار و ۳۶۷ دستگاه بود و تنها در ژوئن، تسلا توانست بیش از ۲۱ هزار دستگاه مدل ۳ را بفروشد.

محققان با استفاده از داده‌های ناسا موفق به ایجاد نقشه سه‌بعدی ماه و نقاطی از آن که فضانوردان طی ماموریت‌های آپولو بر آن گام نهاده اند، شدند.

به‌عنوان بخشی از ابتکار جدید دولت بریتانیا برای حمایت از برقی‌سازی خودروها، جگوار لندرور تضمین وام ۵۰۰ میلیون پوندی (حدود ۶۲۰ میلیون دلار) از دولت دریافت کرد. ترزا می در جلسه مدیران صنعت خودروسازی بریتانیا اعلام کرد که این تضمین توسط صندوق سرمایه‌گذاری صادرات بریتانیا تأمین می‌شود. ماهیت سرمایه‌گذاری به این معنی است که اگر جگوار لندرور در بازپرداخت وام‌های خود با مشکل مواجه شود، دولت به‌عنوان ضامن این شرکت عمل می‌کند.

تضمین وام به جگوار لندرور کمک می‌کند تا کارخانه خود را برای تولید نسل جدید مدل XJ آماده کند؛ محصولی که گفته می‌شود یک خودروی تمام الکتریکی خواهد بود و قادر است هنگام عرضه در سال آینده، با پورشه تایکان وتسلا مدل اس رقابت کند. نخست وزیر بریتانیا همچنین مجدداً اعلام کرد که دولت بر تعهد خود برای حفظ تولید داخلی تأکید می‌کند و سرمایه‌گذاری چشم‌گیر روی جگوار لندرور به‌عنوان بزرگ‌ترین خودروساز کشور، در تغییر به سمت تولید خودروی الکتریکی کمک خواهد کرد.

تصمیم جدید ترزا می، آخرین اقدام در مجموعه‌ای از طرح‌های دولت برای تسهیل عرضه‌ی خودروهای الکتریکی به شمار می‌رود. تغییرات اخیر در سیستم مالیاتی خودروسازی، هزینه‌های جاری برای رانندگان خودروهای برقی را کاهش داده و نخست‌وزیر به روشنی از مشکلات مرتبط با دسترسی به ایستگاه‌های شارژ باتری خودروی الکتریکی صحبت کرده است و قصد دارد برای حل آن‌ها چاره‌اندیشی کند.

نمایندگان شرکت استون مارتین، واکسال، بی‌ام‌و و نیسان در کنار همتایان خود از شرکت‌های شل و بریتیش پترولیوم در جلسه با ترزا می شرکت کردند. مسئولان شرکت‌های یادشده کنار یکدیگر جمع شده‌اند تا برنامه‌ها برای تغییر به سمت سیستم‌های محرکه پاک را با هم هماهنگ کنند. اولین پروژه بزرگ این اتحاد، ساخت گیگافکتوری جدید برای تولید باتری خودروی برقی است. 

نخست وزیر بریتانیا همچنین اعلام کرد که علاوه‌بر این برنامه‌ها، طرحی برای اجباری کردن استفاده از ایستگاه شارژ خانگی در تمام خانه‌های جدید طی سال‌های آتی در نظر گرفته شده است. با توجه به آماده نبودن برای کنار گذاشتن سیستم‌های محرکه بنزینی، زیرساخت‌های مربوط به خودروهای الکتریکی بریتانیا به‌شدت مورد توجه قرار گرفته است و دولت برای حمایت از تأمین‌کنندگان و خودروسازان تحت فشار قرار دارد.

تاکنون اخبار مختلفی در مورد گلکسی تب اس ۶ منتشر شده است. پیش‌تر گفته شده بود که گلکسی تب S6 با دوربین دوگانه و قلم اس پن معرفی می‌شود. حال رندرهای جدیدی از این دستگاه فاش شده است که طراحی ظاهری آن را به‌همراه قلم اس پن از زوایای مختلف نشان می‌دهد. 

انتظار می‌رود گلکسی تب S6 در رویداد آنپکد در کنار گوشی هوشمند گلکسی نوت ۱۰ یا حتی ممکن است کمی دیرتر در نمایشگاه IFA برلین معرفی شود. باتوجه به تصاویر منتشرشده به‌نظر می‌رسد باید منتظر دستگاهی در سه رنگ آبی، خاکستری و رزگلد باشیم.

در قسمت پشت دستگاه شیار مغناطیسی مربوط به قلم S Pen اضافه شده است که می‌تواند قلم اس پن را به‌صورت بی‌سیم شارژ کند. Android Headlines ادعا می‌‌کند که قلم اس پن این دستگاه همانند قلم اس‌پنگلکسی نوت ۹ از اتصال بلوتوث پشتیبانی می‌کند.

همان‌طور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، گلکسی تب اس ۶ می‌تواند به کیبورد جداگانه‌ای متصل شود. به‌نظر می‌رسد کیبورد به‌صورت مغناطیسی به تبلت وصل می‌شود و دارای تکیه‌گاهی است که برای قرار دادن تبلت روی میز و کار کردن با آن مناسب است. همچنین این کیبورد جداشدنی trackpad نیز دارد.

طراحی ظاهری تبلت شباهت زیادی به گلکسی تب اس ۴دارد و از همان لبه‌های سخت و چیدمان چهارگانه‌ی اسپیکر بهره می‌برد. با این تفاوت که با بدنه‌ی از جنس گلس و بدون جک هدفون به بازار عرضه خواهد شد. در تصاویر منتشرشده، تبلت از دوربین دوگانه در پنل پشتی بهره می‌برد. هرچند هنوز مشخص نیست که دوربین دوگانه شامل حسگر استاندارد و لنز فوق عریض است یا اینکه دوربین دوگانه ترکیبی از حسگر استاندارد و حسگر زمان پرواز می‌شود.

با توجه به اخبار فاش‌شده‌ی قبلی، انتظار می‌رود تبلت جدید سامسونگ با تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵، به‌‌همراه ظرفیت حافظه‌ی رم ۶ گیگابایتی و ظرفیت حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی به بازار عرضه شود. همچنین انتظار داریم دستگاه جدید در دو نسخه یکی با قابلیت اتصال به شبکه‌ی LTE و دیگری با قابلیت پشتیبانی از وای‌فای در دسترس کاربران قرار گیرد. هنوز اطلاعاتی در مورد قیمت گلکسی تب اس ۶ منتشر نشده است.

براساس تازه‌ترین گزارش‌ها، پردازنده‌های رایزن AMD، در پی عرضه‌ی محصولات سری 3000 در بازارهای آسیایی، با غلبه‌بر پردازنده‌های اینتل جهش بزرگی را در میزان فروش تجربه‌ کردند.

گزارش مورد بحث از تحقیقات Danawa که توسط سایت Wccftech، خبرگزاری فعال در حوزه‌ی فناوری مطرح شده‌، نشان می‌دهد در پی عرضه‌ی تراشه‌های سری رایزن 3000، AMD پردازنده‌های بیشتری نسبت به اینتل فروخته‌ است.

بنابر گفته‌ی Danawa، بزرگ‌ترین خرده‌فروش کره‌ی جنوبی، تنها چند روز پس از اینکه محصولات رایزن 3000 به‌فروش گذاشته‌ شد، تراشه‌های AMD سهم خود از بازار فروش را به ۵۳.۳۶ درصد رساندند که بیشتر از سهم اینتل از بازار و نیز بیش از نصف کل بازار فروش پردازنده‌های کامپیوتری است.

با در‌نظر‌گرفتن اینکه در چند هفته‌ی گذشته، سهم AMD از بازار فروش تنها بین ۲۰ تا ۴۰ درصد بوده‌ است، این گزارش افزایش قابل ملاحظه و عظیمی را در فروش محصولات سری رایزن نشان می‌دهد. باید به موارد پیش‌فرض معمول توجه داشته باشیم. از جمله اینکه تنها زمانی می‌توان ارقام فروش متعلق به یک خرده‌فروشی را معتبر دانست که حجم بالایی از فروش تجربه کرده باشد.

با‌توجه به بی‌ثباتی حاکم بر میزان فروش تراشه‌های AMD در چند هفته‌ی گذشته، باید از این منبع آسیایی با احتیاط بیشتری نسبت به خرده‌فروشی آلمانی Mindfactory، که به‌عنوان شاخص در زمینه‌ی فروش پردازنده در کشورهای اروپایی شناخته شده و قابلیت اطمینان بیشتری دارد، یاد کنیم.

Wccftech از آمار مربوط‌به دومین منبع آسیایی، BCN که شامل داده‌های فروش ۴ خرده‌فروش بزرگ در ژاپن می‌شد، پرده برداشت. براساس این داده‌ها AMD با به‌دست آوردن ۵۱.۵ درصد از بازار فروش، جلوتر از اینتل (با سهم ۴۹.۵ درصدی) ایستاده‌ است. با نگاهی به ماه اکتبر سال ۲۰۱۸ و به‌یاد آوردن آمار BCN و سهم ۷۲.۱ درصدی اینتل از بازار پردازنده‌های کامپیوتری، گام AMD بزرگ جلوه می‌کند.

تهدید سه‌گانه

یافته‌های موردبحث در مورد محبوبیت پردازنده‌ها در آسیا جالب به‌نظر می‌رسد، اما با‌توجه به تحسین‌ها از سری جدید محصولات رایزن، چنین محبوبیتی قابل پیش‌بینی بود.

سری رایزن 3000، نه‌تنها در بخش قیمت‌گذاری (که AMD همواره توجهی ویژه به آن داشته)، بلکه از لحاظ ارائه‌ی عملکرد مطلوب نسبت به برچسب قیمتی و بهره‌وری انرژی (که قبلا فاکتور مهمی محسوب نمی‌شد) قابلیت رقابتی بالایی دارند. همان‌گونه که از قبل مشخص بود، این موارد در کوتاه‌مدت از سه جهت اینتل را مورد تهدید قرار می‌دهند.

آمار جالب دیگری از خرده‌فروشی کره‌ای Danawa درز کرده، مبنی‌بر اینکه پردازنده‌ی جدید رایزن 7 3700X با فروش ۱۰.۳۴ درصدی، توانسته پرفروش‌ترین تراشه‌ی AMD شود و پس از پردازنده‌ی Core i5-9400 اینتل (با فروش ۱۴.۵۵ درصدی) در رتبه‌ی دوم پرفروش‌ترین پردازنده‌ها قرار بگیرد.

Danawa تأکید می‌کند که این جهش بزرگ، نه‌تنها در بخش فروش بلکه در آمار مربوط‌به علاقه‌مندی‌ها در سایت آن‌ها رخ داده‌ است. به لطف وسعت طیف پردازنده‌ها، تراشه‌های AMD با کسب ۷۷ درصد از آرای مصرف‌کنندگان جلوتر از اینتل با سهم ۲۳ درصدی ایستاده‌ است. این آمار نشان می‌دهد سه‌چهارم از خریداران آینده‌نگر، خرید پردازنده‌های AMD را در دستور‌کار خود قرار داده‌اند.

آمار یادشده که اخیرا از منابع آسیایی انتشار یافته، همراه‌با نتایج منتشر‌شده از خرده‌فروشی آلمانی Mindfactory نشان می‌دهد که اینتل نیاز دارد در پاسخ به رایزن 3000، با محصولی خاص، پا به میدان بگذارد.

بر پایه‌ی اطلاعاتی که هفته‌ی گذشته به‌بیرون درز کرد، پاسخ احتمالی اینتل برای شکست دادن Ryzen 9 3900X پردازنده‌ی ۱۰ هسته‌ای Comet Lake خواهد بود. امید می‌رود که تمامی موارد گفته‌شده، منجر به ایجاد رقابت در میدان نبرد پردازنده‌ها شود.