چطور يك كفش مناسب بخريم؟
شايد بارها براي شما اتفاق افتاده باشد كه در كمال رضايت، كفشي را بخريد و بعد از خريد آن پشيمان شويد. علت پشيماني شما چيست؟ ممكن است كفش شما فشار زيادي به پايتان وارد آورد و طي روز اول پايتان را زخمي يا خيلي از مشكلات ديگر را برايتان به وجود آورد. براي اينكه چنين مشكلي براي شما پيش نيايد، بهتر است خود را براي خريد كفش مناسب و راحت آماده كنيد.ابتدا تصميم بگيريد چه كفشي ميخواهيد بخريد. بد نيست بدانيد بهترين زمان خريد كفش، انتهاي روز است؛ چراكه تمام روز، پا تحت فشار قرار گرفته و در پايان روز، انتخاب آگاهانهتري خواهيد داشت. از طرف ديگر به طور معمول پاها در طول روز كمي ورم ميكنند و اگر صبح براي خريد كفش اقدام كنيد، ممكن است عصرها به پاي شما فشار وارد سازد. در ضمن دقت كنيد وقتي ميخواهيد كفش بخريد جوراب مناسبي به پا داشته باشيد و ناخنهايتان را به اندازهاي كوتاه كنيد كه هميشه عادت داريد. اين نكات باعث ميشود كفشي را انتخاب كنيد كه مناسبترين گزينه است. همچنين وقتي را براي خريد كفش انتخاب كنيد كه فرصت كافي براي خريد داشته باشيد. با يك كفش راحت به خريد برويد تا قبل از خريد، فشاري روي پاهايتان نباشد.وقتي كفش دلخواه خود را يافتيد، از فروشنده بخواهيد سايز كوچكتر و بزرگتر از پايتان را نيز به شما بدهد تا بهترين سايز را انتخاب كنيد. عجله نكنيد و چند دقيقه كفش را به پا داشته و با آن راه برويد تا كاملا از انتخاب خود مطمئن شويد. كفشي كه در حالت نشسته اندازه است، ممكن است در راه رفتن به پاي شما فشار آورد. حتي وقتي به خانه رسيديد نيز مدتي كفش جديد را پوشيده و در حالتهاي مختلف مثل دويدن نيز آن را امتحان كنيد تا از سايز و انتخاب خود مطمئن شويد.مسلما كفشي خوب است كه از شكل و الگوي طبيعي پايتان تبعيت كند. بعلاوه كفش بايد پوششي مناسب در اطراف پا فراهم و از آن حفاظت كند. پا به طور مداوم در معرض آسيب قرار دارد و با زمين برخورد ميكند. بنابراين كفش بايد كفه نرم و ضربهگيري داشته باشد تا از شدت ضربات وارده به پا بكاهد. اگر كفه كفش، سفت و محكم باشد، ميتواند خود به درد و آسيب بيشتر منجر شود. كفش بايد انعطافپذيري قابل قبولي داشته باشد تا با روند طبيعي راه رفتن مشكل ايجاد نكند و امكان تحرك مناسب را براي مفاصل پا فراهم سازد.هيچگاه مسووليت خريد كفش خود را بهعهده ديگران نگذاريد؛ چراكه شما حتما بايد با كفش مورد نظر خود راه برويد. حتي نبايد يك جفت كفش قديمي خود را به عنوان نمونه به فرد ديگري بدهيد تا براساس آن، خريد كفش صورت بگيرد، چون كفشها به مرور زمان تغيير شكل داده و ممكن است سايز اصلي پاي شما را نشان ندهد.
كفش مناسب انتخاب كنيد
كفش بايد متناسب با شرايط فرد، نوع فعاليت و آب و هوا انتخاب شود. كفش بايد طوري باشد كه دما و مقاومت لازم براي پاها را با توجه به شرايط محيطي تامين نمايد تا از آسيب پاها جلوگيري كند.اگر به مسافرت ميرويد و براي مدت طولاني در يك جا مينشينيد، بايد كفشي به پا داشته باشيد كه امكان تبادل هوا را براي پا ايجاد كند. بهتر است از كفشهاي پاشنه بلند استفاده نكنيد، بخصوص اگر ارتفاع صندلي كوتاه باشد، مثل ماشينهاي سواري، چراكه فشار زيادي به پا وارد ميكند.
كفشي خوب است كه از شكل و الگوي طبيعي پايتان تبعيت كند همچنين كفش بايد انعطافپذيري قابل قبولي داشته باشد تا در روند طبيعي راه رفتن مشكل ايجاد نكند
اگر ميخواهيد در فصل تابستان از صندل استفاده كنيد، بايد توجه داشته باشيد كفشتان به گونهاي باشد كه پا را در يك حالت ثابت نگه دارد و به طور مداوم نياز نباشد يك انرژي اضافه براي بيرون نيفتادن پايتان صرف كنيد. صرف اين انرژي اضافي باعث خستگي بيشتر شما ميشود.در برخي شرايط بايد توجه ويژهاي به كفشي كه ميپوشيد، داشته باشيد. به عنوان مثال در بيماري ديابت، بهداشت پاها اهميت بخصوصي دارد. در اين بيماران به علت بالا بودن قند خون تمام بدن دچار اختلالهاي عروقي و عصبي ميشوند. اين مشكلات در بخشهاي انتهايي بدن مثل دستها و پاها شايعتر هستند.كساني كه ديابت دارند به مرور زمان دچار اختلال حس نيز ميشوند، بنابراين اگر به هر علتي دچار آسيبي مثلا در پاهاي خود شوند، كمتر از يك فرد معمولي احساس درد ميكنند و ممكن است تا مدتها متوجه آسيب نشده و به دليل مشكلات خونرساني در اين اندامها، آسيب پيشرفت كند و منجر به عوارض جبرانناپذيري شود. در نتيجه بايد از ايجاد آسيب در اين افراد جلوگيري شود.يكي از مسائل بسيار مهم در اين افراد، حفظ سلامت پاهاست كه انتخاب كفش مناسب نقش بسزايي در اين مساله دارد.در دوران بارداري نيز بايد كفشي بپوشيد كه فشاري به پا و كمر شما وارد نكند. براي مثال كفشي بپوشيد كه جنس نرمي داشته و پاشنه آن نيز نسبتا كوتاه باشد. توجه كنيد در اين دوره، پا كمي بزرگتر ميشود و وزن شما نيز بيشتر است، پس كفش بايد پاشنه كوتاهتري داشته باشد.
ضرورت توجه به اندازه مناسب
يكي از ويژگيهاي بسيار مهم هر كفش، اندازه مناسب آن است. كفش بايد اندازه مناسب داشته باشد؛ چراكه به عنوان پوشش پا، نقش اساسي در تحمل فشار و وزن بدن دارد. بعلاوه يكي از پركارترين اعضاي بدن پاها هستند، پس بايد پوشش آنها به گونهاي باشد كه امكان تحرك كافي را به وجود بياورد. پا بايد براحتي درون كفش قرار بگيرد. اگر كفش بيش از حد بزرگ باشد، باعث نبود تعادل در راه رفتن و زمين خوردن و حتي آسيب به پاهايتان ميشود. تحرك بيش از حد پاها در كفش بزرگ، خود يك عامل آسيبزاست.از سوي ديگر كفش كوچكتر از اندازه پا موجب فشردگي پنجه، پشت پاشنه، ايجاد تاول و ميخچه نيز آسيب قوزك و نواحي مختلف پا ميشود و ممكن است يك عمل جراحي را به شما اعمال نمايد. بعلاوه پوشيدن كفشهاي تنگ عوارضي مثل قارچ ناخن و زخمهاي پا را افزايش ميدهد.نكتهاي كه هيچگاه نبايد آن را فراموش كنيد، اين است كه هرگز به اميد اين نباشيد كه كفش جا باز كند و از ابتدا كفش را با اندازه مناسب انتخاب نماييد، چون حتي اگر مدت كوتاهي هم از يك كفش تنگ استفاده كنيد، باعث آسيب پا ميشود.هميشه طوري كفش انتخاب كنيد كه فضاي كافي براي انگشتان و پنجه پا وجود داشته و به استخوانهاي حساس اين ناحيه فشار وارد نشود.اندازه پاي شما هميشه ثابت نيست. در كودكي پاها مثل تمام قسمتهاي ديگر بدن در حال رشد هستند و عجيب نيست كه در فواصل كوتاه، اندازه پاها تغيير كند. پس از بلوغ، سايز پاها تا چند سال ممكن است ثابت بماند، ولي بايد توجه داشته باشيد با افزايش سن به علت استفاده مداوم از پا و مفاصل آن، بتدريج اين مفاصل بزرگتر شده و عضلات پاها نيز تغيير يافته و تمام اين موارد باعث ميشوند اندازه پاي شما به مرور زمان تغيير كند.براي اينكه اندازه درست پاي خود را بدانيد، ميتوانيد از يك كفاش بخواهيد پاي شما را در حالت ايستاده اندازه بگيرد.برخي از افراد فكر ميكنند هر دو پا يك اندازه هستند، ولي درواقع اينطور نيست. به طور معمول اختلاف اندازه اندكي بين دو نيمه بدن وجود دارد. بنابراين براي خريد حتما هر دو لنگه كفش را به پا كرده و از تناسب هر دو لنگه مطمئن شويد.
كفش بايد چقدر پاشنه داشته باشد؟
آنچه براي اغلب زنان در انتخاب كفش اهميت دارد، زيبايي ظاهري آن است. بسياري از كفشهاي پاشنه بلند، زيباتر از كفشهاي ديگر هستند، ولي بايد توجه كنيد كه كفشهاي پاشنه بلند ممكن است باعث آسيب پا و ساير قسمتهاي بدن شوند.در انتخاب كفش مناسب بايد دقت كنيد كه كفش، پاشنه بسيار بلند نداشته باشد، از طرفي بدون پاشنه هم نباشد. كفشهاي پاشنه بلند و بدون پاشنه، هر كدام باعث اختلالاتي در راه رفتن شده و منجر به خستگي زودرس و فشار بر ستون فقرات و زانوها ميشوند. البته منظور از پاشنه فقط آن قسمت جداگانهاي نيست كه شما ميبينيد ممكن است فقط كفش در ناحيه پاشنه از داخل بلندتر باشد يا به اصطلاح پاشنه مخفي داشته باشد، ولي از بيرون پاشنهاي ديده نشود. كلا منظور از پاشنهدار بودن كفش، داشتن بلندي در قسمت پاشنه است.كفشهاي بسيار پاشنه بلند با از بين بردن توزيع طبيعي فشار وزن بدن روي پاها و نيز برهم زدن وضعيت متعادل قرارگيري مفاصل پاها و كوتاه كردن تاندون آشيل در پشت پا باعث وارد آمدن فشار بيش از حد روي سطح پشتي پا و نيز به هم زدن تعادل ميشود. هر بار كه لغزشي در حركت شما ايجاد ميشود، آسيب قابل توجهي به مفاصل و رباطهاي پا وارد ميآورد كه در طولانيمدت باعث دردهاي مزمن و ناراحتكننده پاها ميشود.استفاده از كفشهاي پاشنه بلند باعث افزايش گودي كمر و متعاقب آن كمردرد و نيز از بين رفتن گودي كف پا خواهد شد. به علت اينكه پوشيدن كفشهاي پاشنه بلند در زنان بسيار شايعتر است، درد مزمن نواحي كمر و پاها در زنان چند برابر مردان است. از ديگر عوارض پوشيدن اين كفشها، انحراف شست پا، ميخچه، تاول و خميدگي انگشتان، دردهاي مفاصل مختلف پا، زانو و پاشنه و نيز خستگيهاي زودرس است كه همگي در زنان شيوع زيادي دارد. بعلاوه افرادي كه از كفشهاي پاشنه بلند استفاده ميكنند، بيشتر از سايرين در معرض ورم كيسههاي مفصلي، التهاب كپسولهاي مفصلي و آرتروز قرار دارند و در آينده بيشتر تحت عمل جراحي زانو قرار ميگيرند.در سر و زير انگشتان ما بالشتكهايي از چربي وجود دارد كه با بالا رفتن سن مانند تمام نواحي ديگر از حجم آنها كاسته ميشود. متاسفانه پاشنه بلند كفش اين روند را تسريع ميكند و باعث ميشود شخص هنگام راه رفتن و نيز ايستادن درد بيشتري را در پاهاي خود احساس كند.از طرفي كفشهايي كه پاشنه تخت دارند، چون حالت ضربهگيري در پاشنه ندارند، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه ميشوند، بهتر اين است كه كفشها حدود ۳ سانتيمتر پاشنه داشته باشند و البته اين پاشنه نبايد از 5 سانتيمتر بيشتر شود. هميشه بهتر است حدود يك سانتيمتر جلوي آخرين انگشت خالي باشد تا انگشت را بتوان در كفش كمي حركت داد.در صورتي كه اضافه وزن داريد، پوشيدن كفشهاي تخت و راحت ميتواند به شما كمك كند؛ چراكه كفشهاي پاشنه بلند در كساني كه اضافه وزن دارند، به نداشتن تعادل و حتي زمين خوردن آنها ميانجامد.كساني كه قد متوسط يا كوتاه و اندامي متوسط و چاق دارند، بهتر است از كفشهايي استفاده كنند كه پاشنههاي ضخيم و كمي بلند دارد، ولي استفاده از كفشهاي پاشنهدار سوزني براي اين خانمها اصلا مناسب نيست و آسيب بيشتري در پي دارد.
مشخصات رويه و زيره مناسب كفش
بهترين رويه كفش، چرم طبيعي است. چرم به علت منافذي كه در خود دارد، امكان تبادل هوا ميان محيط بيرون و داخل كفش را فراهم آورده و از اين طريق باعث تنفس پا ميشود. رويههاي مصنوعي به علت عدم امكان تبادل هوا در آن باعث عرق كردن بيش از حد پا و ايجاد بوي بد ميشود. پوشش داخلي كفش نيز نبايد پلاستيكي باشد.رويه كفش بايد طوري باشد كه بتواند از پا در موقعيتهاي مختلف حمايت كند و مانع ايجاد فشار زياد روي آن شود.زيرههايي براي كفش مناسبتر است كه سبكتر بوده و در برابر سايش مقاومتر باشد. ظاهر اين زيرهها پر بوده و در صورت خمكردن، انعطاف بيشتري دارد. نكته مهم اين است كه كف زيره نبايد صاف باشد. همواره توصيه ميشود زيره كفش عاجدار باشد تا از ليز خوردن فرد جلوگيري كند.به قسمت پنجه كفش توجه ويژهاي داشته باشيد. اين قسمت بايد طوري باشد كه به انگشتان پا فشار وارد نكند. كفش نوكتيز باعث ميشود انگشتان پا روي هم افتاده و دردناك شده يا انحراف پيدا كنند.
رد پاي رايحهدرماني در تاريخ
تاريخچه استفاده از روغنهاي گياهي در رايحهدرماني به حدود 6000 سال قبل باز ميگردد. چينيهاي باستان، هنديها، مصريها، يونانيها و روميها از روغنها در مواد آرايشي، عطر و داروها استفاده ميكردند. در واقع روغنهاي تقطيرشده زماني به عنوان درمان جاي خود را ميان مردم باز كرد كه در قرن 11 با اختراع دستگاه تقطير، ابوعلي سينا توانست به وسيله اين دستگاه روغن گياهان را تقطير كرده و به دست آورد.مفهوم رايحهدرماني نخستين بار سال 1907 توسط برخي پزشكان و دانشمندان اروپايي مطرح شد و سال 1928 «گاتفوس» علم رايحهدرماني را به طور رسمي كشف كرد. وي زماني كه بر اثر انفجاري در آزمايشگاهش از ناحيه دست دچار سوختگي شد، به طور اتفاقي اثرات درماني روغن اسطوخودوس را كشف كرد. پس از آن، شروع به آزمايش روي روغنهاي گياهي و ويژگيهاي شيميايي و اثربخشي آنها روي سوختگيها، عفونتهاي پوستي، قانقاريا و زخمهاي سربازان جنگ جهاني اول كرد. ولي پيشگام استفاده از اين درمان يك جراح فرانسوي بود كه از روغنهاي گياهي به عنوان ماده ضدعفونيكننده در درمان زخمهاي سربازان در جنگ جهاني دوم استفاده ميكرد.
چگونگي اثر رايحهدرماني
محققان معتقدند حس بويايي نقش بسيار مؤثري در رايحهدرماني ايفا ميكند. گيرندههاي بويايي موجود در بيني با بخشهايي از مغز كه مسوول احساسات و خاطرات هستند، ارتباط دارند. زماني كه مولكولهاي روغنهاي گياهي را استشمام ميكنيد اين بخش از مغز شما تحريكشده و اثرات جسمي، روحي و ذهني بر جاي ميگذارد. به عنوان مثال، روغن اسطو خودوس همانند داروهاي مسكن عمل كرده و فعاليت سلولهاي مغزي را تحريك ميكند. برخي محققان هم اعتقاد دارند مولكولهاي روغنهاي گياهي با هورمونها يا آنزيمها در خون فعل و انفعال دارد. در واقع ماساژ رايحهدرماني با استفاده از روغنهاي گياهي روش معروفي است چرا كه در آن واحد چند كار انجام ميدهد. پوست بدن شما روغن گياهي را جذب ميكند و همچنين آن را در هوا استشمام ميكنيد. علاوه بر اين از جنبه درماني آن از طريق ماساژ روي بدنتان بهره خواهيد برد.روغنهاي گياهي كه در رايحهدرماني مورد استفاده قرار ميگيرند، تركيبات بسيار قوي متشكل از چند صد تركيب متفاوت هستند و به خاطر همين اثرات قوي كه دارند بايد با احتياط به كار روند و فرد متخصصي كه اقدام به چنين كاري ميكند بايد موارد ايمني استفاده از اين روغنها را رعايت نمايد تا مشكلي پيش نيايد. روغنهاي گياهي در ماساژ، حمام، شمعها، به صورت استنشاقي، براي معطر كردن بدن و محيط، شامپو و لوازم بهداشتي صورت و پوست به كار ميرود.معمولا رايحهدرماني را به چند شكل مورد استفاده قرار ميدهند: به منظور پخش در هوا و معطر كردن محيط زندگي و كار، استنشاق مستقيم به منظور ضدعفوني سيستم تنفسي، رفع احتقان و گرفتگي بيني، دفع خلطها و نيز اثرات مثبت رواني و در نهايت استفاده موضعي كه به صورت ماساژ، حمام، كمپرس و مراقبتهاي درماني پوستي مورد استفاده قرار ميگيرد.
مراقب روغنهاي گياهي باشيد
بهرغم اثرات مثبتي كه روغنهاي گياهي روي بهبود بيماريها دارند، به سبب غلظت بالايشان بايد بسيار با احتياط و حتما تحت نظر متخصصان از آنها استفاده شود. چنانچه اين روغنها با همان غلظت اوليه و بدون رقيق كردن مورد استفاده قرار گيرند، ميتواند باعث خارش و حساسيتهاي پوستي شود. از ديگر عوارض جانبي روغنهاي گياهي ميتوان به خارش پوستي، آسم، سردرد، آسيبهاي كبدي و عصبي اشاره كرد. به عنوان مثال استفاده از روغن پوست مركبات مانند ليمو ميتواند واكنشهاي سمي ايجاد كند. برخي روغنها هم تركيبات شيميايي دارند كه داراي حسگر بوده و بعد از چند بار استفاده روي پوست و شايد نقاط ديگر بدن ايجاد حساسيت كرده و واكنش نشان ميدهد. بعضي از روغنها هم براي حيوانات خانگي سمي هستند.دو روغن معروف اسطوخودوس و درخت چاي بهرغم تاثير بسزايي كه دارد، ممكن است باعث رشد بافت غيرطبيعي سينه در پسرها قبل از رسيدن به سن بلوغ شود. از طرفي اين روغنها به خاطر داشتن عملكردي شبيه استروژن بايد بااحتياط زيادي استفاده شوند. البته روغنهايي كه براي بسياري از افراد هيچ خطري ندارد، ممكن است در زنان باردار و شيرده خطراتي را در پي داشته باشد. بنابراين هرگز خودسرانه از اين روغنها استفاده نكنيد همچنين به خاطر درصد سمي بودن اين روغنها، هرگز به خوردن خودسرانه اين داروها توصيه نميشود. به عنوان مثال روغن اوكاليپتوس در زمان خوردن بسيار سمي است و حتي مصرف يك قاشق چايخوري از آن ميتواند علائم بدي را در پي و مسموميت شديدي را به دنبال داشته باشد. برخي از واكنشهاي ايجاد شده به دنبال استفاده خودسرانه از روغنهاي گياهي، آسيبهاي كبدي و بروز صرع است كه معمولا به دنبال استفاده از روغن سدر، زوفاي مصري و چند روغن ديگر رخ ميدهد. از آنجايي كه برخي از اين روغنها ممكن است با برخي داروها تداخل ايجاد كنند، حتما بايد تحت نظر پزشك استفاده شوند تا مشكل خاصي به وجود نيايد.روغنهاي حاوي اسيدفنيك مانند دارچين حساسيت پوستي ايجاد ميكند. پس براي رقيق كردن آن قبل از ماساژ روي پوست كمي روغن بادام يا كنجد به آن اضافه ميكنند.اگر باردار هستيد، آسم شديد يا سابقه حساسيت داريد، حتما تحت نظر پزشك متخصص از اين روغنها استفاده كرده و قبل از آن، پزشك را از وضعيت خود آگاه كنيد. اگر باردار هستيد يا سابقه صرع داريد از مصرف روغن زوفاي مصري خودداري كنيد. چنانچه دچار فشار خون بالا هستيد از روغنهاي تحريككنندهاي چون روغن رزماري و اسطوخودوس بپرهيزيد و اگر داراي تومورهاي وابسته به استروژن مانند تومورهاي سينه يا تخمدان هستيد، از روغنهايي با تركيبات استروژندار مانند روغن رازيانه و تخم باديان رومي دوري كنيد. افرادي كه تحت شيميدرماني هستند نيز قبل از رايحهدرماني بايد با پزشك خود مشورت كنند.
اعجاز رايحهها
بررسيهايي كه روي اثر رايحهدرماني در درمان بيماريها انجام گرفته نشان ميدهد تقابل ميان بدن و روغنهاي گياهي معطر اين نقش درماني را ايفا ميكند و در واقع رايحه درماني بيماريها را درمان نميكند، بلكه به بدن كمك ميكند راهي طبيعي براي درمان خود بيابد و واكنش ايمني بدن را از اين طريق تقويت مينمايد. از رايحه درماني در موارد زيادي چون درمان دردها، بهبود وضعيت روحي و رواني، كاهش استرس و سردرد، بهبود كيفيت خواب، تنظيم هورمونهاي بدن، آرام كردن ماهيچهها، تحريك سيستم ايمني، بهبود جريان خون، درمان بيماريهاي خوني و افزايش عملكرد ذهني و شناختي استفاده ميشود. استفاده از اين روغنها توسط ماما در زمان زايمان ميتواند تا حد زيادي از ترس و اضطراب خانمهاي باردار كم كرده و حس خوبي به آنها بدهد تا در زمان زايمان نياز به استفاده از داروهاي مسكن كمتر شود. بيشتر خانمهاي بارداري كه از روغن نعناع در دوران بارداري خود استفاده كردهاند، بر اين باورند كه حالت تهوع و استفراغ كمتري در اين دوران داشتهاند. اگر دچار افسردگي هستيد، ماساژدرماني با روغنهاي گياهي البته همراه با دارو درماني تحت نظر پزشك ميتواند كمك زيادي به شما بكند. رايحه بخصوص احساس مثبت را در قسمتهايي از مغز شما كه مسوول حافظه و احساسات است، فعال و تحريك كرده و شما را آرام ميكند. آزمايشها نشان دادهاند برخي تركيبات شيميايي روغنهاي گياهي خواص ضدباكتريايي و ضدقارچي دارد. از موارد درماني ديگر اثرات رايحه درماني ميتوان به ريزش مو، بيقراري مربوط به آلزايمر، اضطراب، يبوست، بيخوابي، دردو درمان خارش اشاره كرد. برخي از انواع روغنهاي گياهي كه در رايحه درماني مورد استفاده قرار ميگيرد به اين شرح است: روغنهاي اسطوخودوس، گل سرخ، آويشن، نارنج، برگاموت، ليمو و صندل سفيد كه در كاهش اضطراب، استرس و افسردگي بسيار موثر است. روغن بهار نارنج در كاهش فشار خون و اضطراب افراد قبل از انجام كلونوسكوپي مفيد است. روغن مركبات سيستم ايمني بدن را تقويت كرده و روغن نعناع به هضم و گوارش خوب كمك كرده و از طرفي باعث دور كردن مورچهها از محيط ميشود. روغن رازيانه، روغن تخم باديان رومي تركيباتي شبيه استروژن داشته و علائم سندروم پيش از قاعدگي و يائسگي را بهبود ميبخشد.روغن ليمو ضداسترس و ضدافسردگي است، وضع روحي را بهبود بخشيده و باعث آرام شدن شما ميشود. روغنهاي اسطو خودوس و درخت چاي هر دو خاصيت ضدعفونيكنندگي داشته و گاهي در لوسيونها و صابونها مورد استفاده قرار ميگيرند. از روغن اسطوخودوس براي درمان و بهبود زخمها و سوختگيها نيز استفاده ميكنند.
تركيب و وظايف خون
در واقع خون تركيبي زنده و پيچيده بوده و حيات انسان به آن وابسته است. اين ماده حياتي از سلولها و پلاسما تشكيل يافته است. بخش مايع يا پلاسما حاوي آب، املاح، مواد غذايي، هورمونها، مواد انعقادي و ساير مواد محلول است و 55 درصد حجم خون را تشكيل ميدهد.سلولهاي خوني 3 دسته بوده كه شامل سلولهاي قرمز، سلول هاي سفيد و پلاكتهاست. اين سلولها وظايف بسيار مهمي را در بدن به عهده دارند. يكي از وظايف اصلي خون كه توسط سلولهاي قرمز انجام ميشود، حمل اكسيژن و مواد غذايي و رساندن آن به سلولهاي مختلف بدن است. اگر سلولهاي خوني كم شوند يا به هر صورت با مشكلي مواجه شوند، اولين مسالهاي كه در بدن ايجاد ميشود، اشكال در اكسيژنرساني است. اين وظيفه را فقط سلولهاي خوني ميتواند انجام دهد و هيچ سلول ديگري در بدن نميتواند جايگزين سلولهاي خوني شود. اگر اكسيژن كافي به بدن نرسد، تنفس سلولي دچار اختلال شده و سلول ميميرد. سلولهاي قلب و مغز بشدت به كمبود اكسيژن حساس بوده و در صورت فقدان اكسيژن، در كمتر از چند دقيقه ميميرند. پس يكي از خطرات تهديدكننده براي كساني كه در اثر يك تصادف حجم زيادي ازخون خود را از دست دادهاند، هيپوكسي و مرگ بافتي است كه به اصطلاح نكروز ناميده ميشود.
يكي ديگر از وظايف خطير سلولهاي خوني، دفاع در مقابل عوامل ميكروبي و خارجي است. اين كار توسط سلولهاي سفيد كه در اصل سربازهاي بدن هستند، صورت ميگيرد. بدن ما دائما با ميكروبها سروكار دارد، حتي تعداد زيادي ميكروب در سطح پوست ما داخل حفرات بيني، دهان و ساير قسمتهاي لوله گوارش در حال زندگي هستند و مادامي كه سلولهاي خوني ما فعال و توانا هستند هيچ يك از اين ميكروبها نميتوانند صدمهاي به بدن وارد سازند. وقتي در اين سلولها مشكلي ايجاد شود، بدن ضعيف شده و براحتي به عفونتهاي مختلف دچار ميشود. پس افرادي كه به هر علتي دچار خونريزي حاد شدهاند، در معرض عفونتهاي مختلف قرار دارند.وقتي در جايي از بدن خونريزي ايجاد شود يا آسيبي رخ بدهد، اولين اتفاقي كه ميافتد اين است كه ديواره رگ منقبض شده تا جلوي خونريزي را بگيرد. اگر موفق نشود، سلولهاي خوني خاصي به نام پلاكت در محل تجمع كرده تا سدي را در مقابل خونريزي ايجاد كنند. بعلاوه فاكتورهايي در خون وجود دارند كه وظيفه هموستاز و ايجاد لخته را به عهده دارند. در بيماران هموفيلي اين فاكتورها كمتر از سايرين بوده و در موارد شديد با خونريزيهاي شديد و خود به خودي مواجه هستند كه تجويز فرآوردههاي خوني در آنها ضرورت پيدا ميكند. بنابراين وظيفه مهم ديگر سلولهاي خوني حفظ هموستاز و جلوگيري از خونريزي است.
ازهر4 نفر يك نفر در طول حيات خود نياز به تزريق خون يا فرآوردههاي خوني پيدا ميكند و افراد بسياري هستند كه زندگي آنها وابسته به دريافت خون و فرآوردههاي خوني است
اگر بدن فرد سالم باشد و مقدار خونريزي نيز كم باشد، بدن براحتي ميتواند خونريزي را تحمل كرده و بسرعت مقدار زيادي سلول خوني را وارد گردش خون كند، ولي اگر ذخاير كافي در بدن وجود نداشته باشد يا به دلايلي مثل بيماري مقاومت بدن كاهش يافته باشد، نميتواند براحتي با كمبود سلولهاي خوني تطابق بيابد و دچار علائم شديدي ميشود.خون يك مايع حياتي است كه به وسيله قلب در بدن به گردش درميآيد و با گذشتن از كنار تمام سلولها، مواد غذايي و اكسيژن را از دستگاه گوارش و تنفس ميگيرد و به سلولهاي مختلف بدن ميرساند و از سوي ديگر مواد دفعي سلولها را براي دفع به كليهها، كبد و ششها حمل ميكند. پس تغذيه و پاكسازي سلولهاي بدن را به عهده دارد.افراد بسياري فكر ميكنند خوني كه در بدن ما جريان دارد مثل اعضاي ديگر ثابت است و با خروج آن از بدن جبران كمبودش بسيار مشكل خواهد بود، ولي در اصل اين طور نيست. يك سري مراكز خونسازي در بدن وجود دارند كه با افزايش سن محدودتر شده ولي هميشه در بدن وجود دارند. يكي از اين مراكز مهم مغز استخوانهاست. مغز استخوان در تمام طول زندگي فعال بوده و با ساخت سلولهاي خوني مانع ايجاد كمبود در آنها ميشود. بنابراين بدن را قادر ميسازد در مقابل خونريزيها تا حد زيادي مقاومت كند. در صورتي كه مقداري از خون مثلا طي اهداي خون از گردش بدن خارج شود، بدن براحتي قادر خواهد بود آن را جبران كند.
افرادي كه به تزريق خون نيازمندند
نياز به خون معمولا يك نياز فوري است و بيشتر در مواقعي به وجود ميآيد كه به دليلي مثل خروج خون از بدن يا كمبود توليد يا تخريب بيش از حد سلولهاي خوني در بدن، فرد در خطر مرگ قرار داشته باشد. با آنكه لحظه به لحظه علم بشر در حال پيشرفت است و اختراعات جديدي به ثبت ميرسند، هنوز هيچ جايگزيني براي خون پيدا نشده است و براي تامين نياز بيماران بدحال و در معرض خطر به اين ماده حياتي راهي جز استفاده از خوني كه افراد نيكوكار اهدا ميكنند، وجود ندارد.معمولا برخي از حوادث يا موقعيتهاي خاص همواره ممكن است فرد را نيازمند تزريق خون كند. شايعترين اين موارد عبارت است از تصادفات مختلف رانندگي، سوختگيها و اعمال جراحي.گروههاي خاصي مثل خانمهاي باردار حين زايمان و پس از آن بايد از نظر خونريزي و نياز احتمالي به خون مورد توجه قرار گيرند. اكثر نوزادان بعد از تولد به طور فيزيولوژيك دچار مشكلاتي در سلولهاي خوني جنيني و زردي ميشوند، در موارد شديد بخصوص نوزادان نارس ممكن است به تعويض خون نياز پيدا كنند.گاهي لازم است بيماران سرطاني تحت شيمي درماني يا راديوتراپي قرار گيرند، در اين موارد سلولهاي خوني به دليل حساسيتي كه در مقابل اين مواد دارند بسرعت تخريب شده و نياز به تزريق خون را در اين افراد افزايش ميدهند. بعلاوه در اين بيماران ممكن است مغز استخوان نيز سركوب شده باشد كه ديگر خونسازي نكند يا سرطان، سلولهاي خوني را درگير كرده و به كاهش ردههاي سلولي خاصي در خون بيمار منجر شوند كه نياز به خون را چند برابر ميكند. گروهي از بيماران خاص وجود دارند كه به دليل بيماريهاي مادرزادي مثل تالاسمي يا هموفيلي، از كودكي و در تمام طول عمر خود، براي اينكه يك زندگي نسبتا معمولي داشته باشند به طور منظم نياز به تزريق خون و فرآوردههاي خوني دارند. يك گروه خاص نيز افرادي هستند كه كليه آنها نارسا شده و ديگر هورمونهاي محرك خونسازي را نميسازد. در اين موارد اغلب هورمون محرك براي اين افراد تجويز ميشود، ولي در كمبودهاي شديد ممكن است نياز به تزريق خون پيدا كنند.
مزاياي اهداي خون
از نظر روحي، هديه دادن منجر به ايجاد حس رضايت قلبي شده و به ارتقاي وضعيت روحي شما ميانجامد. چراكه شما ميدانيد با اين كار جان چند فرد نيازمند را نجات دادهايد و براي همنوعان خود مفيد بودهايد. از طرفي شكر سلامت خود را نيز بهجا ميآوريد. علاوه بر اين، مزاياي روحي و معنوي كه هر فردي با انجام كار نيك از آنها بهرهمند ميشود، يكسري فوايد خاصي نيز نصيب كساني ميشود كه به اهداي خون ميپردازند. كساني كه داوطلب اهداي خون هستند تحت معاينه كامل پزشكي و يك سري از آزمايشها قرار ميگيرند كه باعث ميشود از وضعيت سلامت خود باخبر شده و در صورت وجود هر مشكلي، به طور زودرس به درمان آن بپردازد و از وخيم شدن مشكل جلوگيري به عمل آيد.بسياري از ما در معرض دودهاي سمي قرار داشته و به همين دليل مستعد بيماريهاي مزمن تنفسي هستيم. در بيماريهاي تنفسي، اكسيژن كافي در دسترس قلب نيست تا آن را به سلولهاي بدن برساند، از اين رو از طريق مولكولهاي خاصي پيام به مراكز خونرساني رسيده و باعث ميشود سلولهاي خوني و متعاقب آن غلظت خون گاهي بيش از حد افزايش يابد. اين غلظت خون خود عوارضي به دنبال دارد، با اهداي خون ميتوان به تنظيم خون در گردش كمك كرد.با اهداي خون تعداد زيادي از سلولهاي خوني پير از جريان خون خارج شده و مغز استخوان سلولهاي خوني جوان و تازه را ساخته و به رگهاي شما ميريزد. اين كار براي سلامت شما مفيد است.
شرايط افرادي كه ميتوانند خونشان را اهدا كنند
اهداي خون با آنكه ميتواند از جنبههاي بسياري مفيد باشد، ولي همه نميتوانند خون اهدا كنند. اهداي خون شرايط خاصي دارد. براي مثال سن افراد اهداكننده خون نبايد كمتر از 17 سال يا بيشتر از 65 سال باشد. وزن فرد نيز حداقل بايد 50 كيلوگرم باشد. بعلاوه فرد اهداكننده بايد در شرايط مناسب روحي و جسمي قرار داشته و بيماري شديدي نداشته باشد. افرادي كه از بيماريهاي جدي قلبي و ريوي رنج ميبرند، مسلما گزينههاي خوبي براي اهداي خون نيستند.براي اينكه به فرد اهداكننده فشار زيادي تحميل نشود و بدن وي بتواند به بهترين صورت خونسازي نمايد، بهتر است فواصل اهداي خون حداقل 8 هفته باشد و بيشتر از 4 بار در يك سال اين كار انجام نشود. يكي از شروط لازم اين است كه خود فرد مبتلا به كمخوني نباشد و اين مساله با انجام آزمايش قبل از اهداي خون سنجيده ميشود.براي حفظ سلامت خوني كه به بيماران تزريق ميشود، فرد اهداكننده نبايد سابقه ابتلا به بيماريهاي منتقلشونده از راه خون مثل هپاتيت داشته باشد. بعلاوه كساني كه به بيماريهاي عفوني مبتلا هستند براي اهداي خون بايد با پزشك مشورت كنند. فرد اهداكننده نبايد الكل مصرف كند يا اعتياد به مواد مخدر بخصوص انواع تزريقي داشته باشد.
توصيههايي براي اهداكنندگان خون
اهداي خون عوارض وخيمي به دنبال ندارد، فقط بايد به يك سري توصيهها عمل كنيد تا بدن شما بعد از اهداي خون براحتي كنترل همه چيز را به دست بگيرد. وقتي مقداري از خون شما از گردش خون خارج ميشود، ممكن است دچار افت فشارخون يا احساس سرگيجه و ضعف شويد. براي پيشگيري از اين عوارض بهتر است قبل از اهدا، حجم خون خود را افزايش دهيد. بهترين كار اين است كه شب و صبح قبل از اهداي خون مقدار زيادي آب بنوشيد و از مصرف موادي كه از آب بدن شما ميكاهند مثل قهوه و چاي يا مواد پر از فيبر خودداري كنيد.نبايد هنگام اهداي خون خيلي گرسنه باشيد. بهتر است حدود 4 ساعت قبل از اين كار يك وعده غذايي مفيد و سالم خورده باشيد و با انرژي كامل به سازمان انتقال خون برويد. اگر تحت رژيم خاصي قرار داريد كه كالري دريافتي شما را بشدت محدود ميسازد، به نفع شماست كه حداقل روز قبل از اهداي خون، كمي رژيم خود را آسانتر سازيد و مقدار بيشتري غذاهاي پروتئيني و مفيد بخوريد.هميشه موادي مثل ميوه يا ماست همراه خود داشته باشيد. قند اين مواد بخوبي هضم شده و از افت قند خون جلوگيري ميكند. ميوههايي كه سرشار از آهن هستند ميتوانند گزينههاي خوبي باشند يكي از اين ميوهها آلوها يا آب آلو است.وجود آهن در وعدههاي غذايي روز قبل و بعد از اهداي خون از اهميت بالايي برخوردار است. آهن موجود در گوشت قرمز و مرغ و ماهي بسيار خوب جذب شده و در صورت مصرف همزمان ويتامين C اين جذب بيشتر هم ميشود. بنابراين معمولا در كنار مصرف اين مواد، موادي مثل مركبات و گوجه فرنگي نيز توصيه ميشود.بلافاصله بعد از اهدا از جاي خود برنخيزيد. حداقل 15 دقيقه در همان جا استراحت كنيد تا سيستم بدن شما فشارخونتان را بخوبي تنظيم كند. پس از اهداي خون حداقل تا يك ساعت از استعمال دخانيات پرهيز كنيد. اگر بعد از اهداي خون دچار سرگيجه يا ضعف شديد، روي زمين دراز كشيده و پاهايتان را بالاتر از سطح بدن قرار دهيد. با اين كار فشار شما يك سانتيمتر جيوه افزايش مييابد.
هر اهداكننده خون يك قهرمان است
براي ترغيب مردم جهان به اهداي خون و افزايش سطح آگاهي آنان، ۱۴ ژوئن (۲5 خرداد) به عنوان روز جهاني اهداكنندگان خون نامگذاري شده است. سازمان بهداشت جهاني، جامعه بينالمللي انتقال خون، اتحاديه بينالمللي سازمان اهداكنندگان خون و فدراسيون بينالمللي جمعيتهاي صليب سرخ و هلال احمر، ارگانهاي جهاني حامي اهداي خون هستند. موضوع روز جهاني اهداكنندگان سال 2012 با تمركز براين باور است كه هر يك از ما ميتوانيم با اهداي خون تبديل به يك قهرمان شويم. بر اين اساس، شعار جهاني امسال هر اهداكننده خون يك قهرمان است (Every blood donor is a hero)انتخاب شده است. يك قهرمان در پاسخ به نياز فوري، در هر شرايطي، با وجود هر مشغله ديگري، نيازهاي ديگران را در اولويت كارهاي خود قرار داده و به كمك آنها ميشتابد. اين شعار براي به رسميتشناختن هزاران قهرمان گمنام و ناشناسي است كه براي نجات جان انسانها، هر روز خون خود را بيهيچ ادعايي و بدون توجه به نژاد، جنسيت و مذهب و سن اهدا ميكنند و برخي از آنان اين عمل انساندوستانه را بارها و بارها و بلكه بيش از چندين دهه تكرار ميكنند.با اميد به اينكه اين روز خاص و نامگذاري و اختصاص آن به اهداكنندگان خون، مشوقي براي اهداي خون داوطلبانه و منظم و مستمر تعداد بيشتري از انسانهاي نيكوكار در سراسر جهان باشد.
هيچكس نبايد از اينكه اهداي خون موجب ابتلا به سرطان ميشود نگراني به خود راه دهد. زيرا اهداي خون نهتنها خطري براي سلامت افراد ندارد، بلكه ميتواند مفيد هم باشد. فرضيههايي وجود دارد مبني بر اين كه خون دادن موجب افزايش توليد گلبولهاي خوني در مغز استخوان ميشود و اين تقسيم سلولي تسريعشده ميتواند احتمال بدخيمي در بافتهاي شكلدهنده خون را افزايش دهد. همچنين خوندادن موجب تغييراتي در سيستم ايمني نيز ميشود و برخي ميگويند اين تغييرات ميتواند با سرطان مرتبط باشد؛ تحقيقات نشان ميدهد ميزان ابتلا به سرطان و مرگ و مير افرادي كه خون اهدا ميكنند از افرادي كه خون نميدهند، كمتر است.ميتوان گفت ذخيرههاي زياد آهن با بيماري قلبي و انواع مختلفي از سرطانها مرتبط است. از اين رو اهداي منظم خون موجب كاهش اين ذخيرهها و در نتيجه بهبود سلامت ميشود.براي درك بهتر، چگونگي تاثير اهداي خون مكرر بر سلامت، دادههاي بانك خون سوئيس و دانمارك را ـ درخصوص سوابق افرادي كه بين ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۲ دستكم يك بار خون اهدا كرده بودند ـ جستجو كرديم. نهتنها هيچ ارتباطي بين اهداي خون مكرر و خطر ابتلا به سرطان نيافتيم بلكه مشاهده كرديم خطر ابتلا به سرطان كبد، ريه، روده بزرگ، معده و حلق در بين اهداكنندگان مرد با افزايش موارد اهداي خون، كاهش داشته است. اين موضوع حاكي از آن است كه احتمالا كاهش آهن خون خطر ابتلا به سرطان را كاهش ميدهد.
شرکت نروژی Opera Software ساعتی قبل نسخه نهایی ورژن 12.00 مرورگر اینترنتی خود را عرضه کرد. کاربرانی که مرورگر اپرا را روی سیستم خود نصب دارند، طی چند ساعت آینده پیام آپدیت خودکار مرورگر را دریافت خواهند کرد. اگر هم می خواهید همین الان مرورگر خود را به روز رسانی کنید به منوی Opera و Help و در نهایت Check for Update بروید. تیم دسک تاپ اپرا در وبلاگ خود از ۱۲ تغییر اصلی در اپرا ۱۲ خبر داده است. مهمترین این تغییرات را می توان بهبود سرعت و کارایی در هنگام باز شدن مرورگر، سرعت لود سریع تر صفحات، بهبود پایداری مرورگر هنگام بروز مشکل برای پلاگین ها و پشتیبانی از برخی تکنولوژی های جدید وب، دانست. شما چه مرورگری را ترجیح می دهید؟ نظرتان درباره توانایی های اپرا چیست؟
آقای بن هادون از آزمایشگاه اروپایی شارپ (Sharp Labs Europe) با همکاری دانشگاه ساوت همپتون یک چیپ آزمایش (lab-on-a-chip ) قابل حمل ساخته است که می تواند در چند دقیقه جواب برخی تست های مختلف خونی را بدهد. البته این تکنولوژی هنوز در ابتدای راه خود است. در این چیپ ها اجزای میکروالکترونیکی کوچکی روی یک LCD قرار داده شده اند. آنها برنامه ریزی شده اند تا قطرات بسیار ریز مایع (خون) را - که روی شان قرار می گیرد - از هم جدا کرده، به قطرات کوچکتر تقسیم و از هر کدام برای یک تست مجزا استفاده کنند. تست ها مانند آزمایش های فعلی است، به این صورت که با ادغام یک قطره خون با یک قطره مایع خاص، بر حسب اینکه مخلوط آنها به چه رنگی در می آید، جواب آن آزمایش خوانده می شود. اگه به قانون مور اعتقاد داشته باشید باید بگوییم که حدود ۵ تا ۱۰ سال تا تغییر شکل ابزارهای آزمایشگاهی بزرگ فعلی و ورود آنها به مطب پزشکان فاصله باقی است، اما شاید تکنولوژی آقای بن هادون بتواند این روند را تسریع بخشد.
در تصویر یک قرص سیلیکونی حاوی سلول هایی با اندازه های مختلف می بینید که در آنها گلوکز سوخته می شود. بزرگترین سلول ۶۴ در ۶۴ میلی متر است.محققان دانشگاه ام آی تی (بله! باز هم MIT) یک سلول سوختی ساخته اند که از همان قندی استفاده می کند که سایر سلول های بدن استفاده می کنند: قند گلوکز. این سلول سوخت گلوکز، می تواند در ایمپلنت (ابزار کاشتنی) های مغزی، به عنوان منبع انرژی به کار رود. ایمپلنت (implant) های مغزی ابزارهایی برای کمک به بیماران ناتوان و حرکت دست ها و پاهای آنها هستند. تامین انرژی ایمپلنت ها یکی از مشکلات اصلی آنها است که فعلا توسط باتری های قابل تعویض تامین می شود، این سلول سوختی می تواند آینده آنها را تحت تاثیر قرار دهد.آن گونه که در مجله PLoS ONE در ۱۲ ژوئن امسال (دو روز پیش) توصیف شده است. در وهله اول، این سلول های سوختی می توانند از مولکول های گلوکز جریان الکتریکی کوچکی تولید کنند. در مرحله دوم این محققان با مدیریت Rahul Sarpeshkar، پروفسور مهندسی الکتریکی و علوم کامپیوتر دانشگاه ام آی تی موفق شدند که این سلول های سوختی را روی یک چیپ سیلیکونی سوار کرده و مدارهای آن را با مدارهای ایمپلنت های مغزی یکپارچه کنند.ایده استفاده از گلوکز برای تامین انرژی ابزارهای داخل بدن، ایده تازه ای نیست. در سال های ۱۹۷۰ دانشمندان توانستند که با استفاده از قند گلوکز، انرژی یک ضربان ساز را تامین کنند. اما این ایده با ورود باتری های انقلابی لیتیومی منسوخ شد. این باتری ها انرژی بسیار بیشتری را نسبت به واحدهای سوخت گلوکزی تامین می کردند. علاوه بر این واحدهای سوخت گلوکزی آن زمان از آنزیم هایی استفاده می کردند که بعدا ثابت شد ممکن است ناگهان از کار بیافتند و برای استفاده طولانی مدت مناسب نیستند.سلول های جدید ام آی تی که در PLoS ONE توصیف شده اند، از جنس سیلیکون بوده و از همان تکنولوژی چیپ های الکترونیکی نیمه رسانا استفاده می کنند. در آنها هیچ گونه فعالیت بیولوژیکی رخ نمی دهد، بلکه واکنش های پلاتینوم الکترون را از گلوکز می گیرد. این روش از نظر ساختاری مشابه بدن اما از نظر روش اجرا کاملا متفاوت است. در بدن آنزیم های مختلف ابتدا گلوکز را می شکنند و در حین این کار ATP (واحد انرژی در بدن) تولید می شود. (سازگاری طویل المدت پلاتینوم با بدن انسان ثابت شده است.) بنابراین، این سلول های سوختی می توانند یه عنوان یک منبع دائمی، چند صد میکرووات برق تولید کنند که برای ایمپلنت های (نیازمند انرژی کم) مغزی کافی است.Benjamin Rapoport، دانشجوی فارغ التحصیل آزمایشگاه Sarpeshkar و مدیر تحقیق جدید ام آی تی می گوید، اهمیت این کار در چند سال آینده مشخص می شود، زمانی که شما مردم مبتلا آسیب نخاعی را ببینید که با کار گذاشتن این امپلنت ها و رعایت یکسری نکات پزشکی خاص، راه بروند. ایمپلنت هایی که انرژی خود را از قند تامین کرده و نیازی به نگه داری دائمی ندارند.آقای راپوپورت معتقد است که قند موجود در مایع مغزی نخاعی برای تامین انرژی کافی خواهد بود. مایع مغزی نخاعی، مایعی با حجم بسیار کم در اطراف مغز و نخاع است که آن ها را در برابر ضربه و تصادم به جمجمه و ستون مهره ها حفظ می کند. سلول های بسیار کمی در این مایع وجود دارند. بنابراین احتمال بسیار کمی وجود دارد که امپلنت های موجود در این مایع، واکنش ایمنی بدن را تحریک کنند. از طرف دیگر مقدار قند نسبتا زیادی در این مایع وجود دارد که بدن نیازی به آن ندارد (این قند به طور خود به خودی همراه با آب از جدار رگ ها نشت می کند). پس قرار گیری این ایمپلنت های کوچک مغزی نباید مشکلی برای هیچ چیز به وجود آورد.Karim Oweiss، استادیار مهندسی الکتریکی، علوم کامپیوتر و نوروساینس در دانشگاه ایالت میشیگان می گوید، این کار یک حرکت خوب و رو به جلو در خلق بهتر ابزارهای پزشکی قابل کاشت در بدن است. آنها دیگر نیازی به منابع تامین برق خارجی ندارند.آقای اویس می گوید، به نظر می رسد آنها انرژی مورد نیاز را تامین کرده اند. مرحله بعدی امتحان این ابزارها در حیوانات زنده است.یک تیم از محققان دانشگاه برون، بیمارستان عمومی ماساچوست و چند انستیتو دیگر، به تازگی نشان دادند که بیماران فلج با استفاده از یک ایمپلنت مغزی و یک بازوی روباتیک قادر به انجام بعضی کارها می شوند. روش جدید تامین انرژی ایمپلنت های مغزی به این تکنولوژی کمک شایانی می کند.
اگر مراسم WWDC امسال را دنبال کرده باشید، حتما می دانید که روز دوشنبه اپل جدیدترین مک بوک پرو خود با صفحه نمایش رتینا را به بازار عرضه کرد. اما مثل اینکه مهندسان تیم کروم گوگل از قبل منتظر چنین اتفاقی بوده اند و خود را برای آن آماده کرده بودند. گوگل امروز نسخه بتا از مرورگر اینترنتی خود ویژه صفحه نمایش های کیفیت بالا با رزولوشن ۲۸۸۰ در ۱۸۰۰ را ارائه نمود. تیم کروم می گوید به سختی مشغول کار بر روی این پروژه بوده اند تا کروم را برای درخشش بر روی این محصول جدید جلا دهند. به گفته این تیم، نسخه ای که اکنون عرضه شده قابلیت پشتیبانی اولیه و پایه از نمایشگر با رزولوشن بالا را دارد. علاقه مندان از هم اکنون می توانند نسخه Chrome Canary را دانلود کنند، اما این ورژن مرورگر کروم هنوز پایداری نسخه های معمول را ندارد و چند هفته ای کار می برد. شاید یکی از بزرگترین مشکلات پیش روی مک بوک پرو با نمایشگر رتینای اپل را عدم وجود اپلیکیشن های غیر اپلی سازگار با این کیفیت صفحه نمایش است. البته اپل اغلب برنامه های خود را از قبیل سافاری، iMove ،iTunes و iPhoto را برای کارکرد بهینه و سریع بر روی رتینا آماده کرده است و برخی توسعه دهندگان هم اعلام کرده اند که مشغول آماده کردن برنامه های خود برای رتینا هستند. با این وجود هنوز اپلیکیشن ها و سایت های زیادی وجود دارد که احتمالا روی رتینا به صورت پیکسلی و با کیفیت پایین دیده خواهند شد.
دربيماران دياليزي دريافت نمك بايد متناسب با وضعيت بيمار تنظيم شود
و قرار دادن همه بيماران دياليزي تحت يك رژيم ثابت با نمك، پتاسيم و پروتئين محدود اشتباه است
به طور كلي، بيماران تحت دياليز دچار كمخوني ناشي از كمبود ارتيروپويتين هستند كه در بيشتر علائم ناشي از اورمي (افزايش اوره خون)، نقش دارد و اصلاح كمخوني با اريتروپويتين به بهبود اين علائم منجر ميشود. همچنين از آنجا كه در بيماران با نارسايي كليوي، آزاد شدن آهن از سلولهاي رتيكولو آندوتليال به مغز استخوان مختل ميشود، دريافت متناوب آهن به صورت تزريقي براي به حداكثر رساندن پاسخ به اريتروپويتين توصيه ميشود. هرچند استفاده از مقادير زياد اين آهن، بايد به علت اثرات كوتاهمدت و درازمدت آن، با احتياط انجام شود.
از طرفي، بيماران تحت دياليز نسبت به عفونتهاي ايجاد شده توسط پاتوژنهاي مختلف حساس هستند كه دلايل آن اختلال در فاگوسيتوز (بلع ميكروارگانيسمها توسط لوكوسيتها يا گلبولهاي سفيد)، كاهش عملكرد ناقص لنفوسيتهاي B و T و اختلال در عملكرد گيرنده ماكروفاژ 4 است.همچنين در صورت وجود علائمي مانند كاهش وزن و بياشتهايي بيدليل، همراه با تب يا بدون تب در اين بيماران، بايد آزمايشهاي مربوط به سل انجام شود و در صورت تاييد بيماري، داروهاي مربوطه تجويز شود. از لحاظ ايجاد مصونيت نيز لازم است همه بيماران تحت دياليز، هر پاييز در برابر آنفلوآنزا و هر 5 سال در برابر ذاتالريه واكسينه شوند و در صورت مصونيت نداشتن در برابر هپاتيت B، واكسن اين بيماري را نيز (البته با دوز 2 برابر حالت عادي) در 3 نوبت يك ماهه، 2 ماهه و 6 ماهه دريافت كنند. لازم به ذكر است سوءتغذيه يا دياليز ناكافي ممكن است واكنش آنتيباديها را به واكسن تضعيف كند. بيماران آلوده به ويروس هپاتيت B، بايد به طور جداگانه و با يك دستگاه دياليز اختصاصي، تحت دياليز قرار گيرند. بروز بيماريهايي همچون اسكميك قلبي (گرفتگي عروق) و آنفاركتوس ميوكارديال به افزايش فشار خون بالا، چربي خون و هموسيستئين بالا نسبت داده ميشود و افزايش آترواسكلروز و اختلال احتمالي در اكسيژنرساني به ميوكارديوم، در بيماران مبتلا به بيماري كليوي در مرحله نهايي، با افزايش سموم اورهاي آغاز ميشود. همچنين فاكتورهاي خطر متغيري مانند سيگار كشيدن، چاقي و عدم فعاليت فيزيكي نيز در اين رابطه بيتاثير نيست. مصرف داروهاي ضد آنژينال (ضد درد و اسپاسم) در بيماري اسكميك قلبي در بيماران تحت دياليز، ممكن است بيماران را مستعد پايين رفتن فشار خون حين دياليز كند. در اين بيماران اصلاح آسيبهاي كرونري در پيوند بايپس براي شريان كرونر، نتايج بهتري از آنژيوپلاستي نشان ميدهد. براي بيماران با نارسايي قلبي ناشي از پرخوني در قلب، استفاده از مواد ايمونو راكتيو شبه ديگوكسين با اتصالات پروتئيني در سرم بيماران تحت دياليز، بايد با دقت صورت گيرد، چراكه ممكن است باعث ايجاد مسموميت در بيماران دياليزي شود. از مسائل شايع ديگر در اينگونه بيماران، مشكلات گوارشي (گاستريت و دئودنيت) است كه ممكن است با خونريزي قسمتهاي بالايي دستگاه گوارش با زخمهاي سطحي همراه باشد، همچنين هيپرپاراتيروئيديسم ثانويه (در نتيجه تجمع فسفات و كمبود كليستريول يا يك واكنش آسيبرسان نسبت به اين ماده) ميتواند به استئيت فيبروزا و هيپوپلاستي استخواني بينجامد. چنانچه در وبسايت nephrotic Syndrome آمده درمان خاص اين بيماريها بايد با داروهاي مربوطه صورت گيرد.مشكلات عصبي از جمله افسردگي نيز ميتواند با اورمي مرتبط باشد و استفاده از داروهاي ضد افسردگي مانند تري سايكليك كاربامازپين يا كاسپايسين ميتواند موثر واقع شود. در مورد بيماران دياليزي كه مبتلا به ديابت نيز هستند، كنترل مرتب قند خون ضروري است، زيرا بالا رفتن آن ميتواند باعث افزايش شديد پتاسيم در خون شود يا اضافه وزن به همراه داشته باشد. اگرچه به علت كاهش كاتابوليسم انسولين، اكثر بيماران ديابتيك كه دياليز ميشوند، به انسولين كمتري از زمان پيش از دياليز نياز دارند. به هر حال مراقبت پيشگيرانه دقيق از پا و چشم در اين بيماران لازم است. گفتني است كه چربي خون در اين بيماران با كاهش مصرف چربي و قندهاي ساده، كاهش مييابد و اغلب نيازي به دارودرماني نيست، ضمن اين كه دياليز با غشاهاي مصنوعي يا درمان با اريتروپويتين نيز اثرات كاهش چربي را به دنبال دارد. در اين ميان، برخي از بيماران با فشار خون بالا، نياز به درمان با داروهاي ضد فشار خون دارند. چنانچه بيماران تحت دياليز، نياز به جراحي داشته باشند، بايد پيش از جراحي يا هر روش تهاجمي، براي جلوگيري از ادم ريوي، اختلال در اكسيژنرساني يا خونريزي اورميك، دياليز كافي را دريافت كنند. بسته به نوع جراحي، بايد از به كار بردن هپارين حين دياليز پيش از جراحي، اجتناب شود يا به حداقل برسد. از مصرف مپريدين نيز بايد به عنوان مسكن پس از عمل اجتناب شود، زيرا متابوليتهاي آن در بيماران مبتلا به نارسايي كليوي تجمع ميكند و ممكن است باعث سكته شود.گفتني است توانبخشي متمركز، ورزشهاي فيزيكي و دياليز فشرده ممكن است اختلالات كاركردي را بهبود بخشد. در اين ميان بيماراني كه سلامت عموميشان رضايتبخش است، بايد از نظر پيوند كليوي، مورد حمايت قرار گيرند. آمادهسازي براي پيوند، شامل جديدترين واكسنهاي اطمينان، تست پوست براي بيماري سل و درمان مناسب در صورت لزوم، همچنين غربالگري ماهانه خون براي آنتيباديها در برابر گروهي از آنتيژنها و شناسايي و درمان بيماري اسكميك قلبي است.
آنچه بيماران دياليزي نبايد بخورند
در مورد رژيم غذايي بيماران تحت دياليز، بايد گفت غذاهاي غني از پتاسيم مانند هندوانه (بخصوص براي بيماران مبتلا به سندرم نفروتيك) مجاز نيست. همچنين بيماران بايد مصرف آب را نيز كنترل كنند، (بخصوص بيماران مبتلا به اليگوري يا آنوري كه دچار احتباس مايعات ميشوند) در صورت وجود تشنگي، ميتوانند با قرار دادن نعناع در دهانشان، تا حدودي به رفع تشنگي كمك كنند. براي محاسبه ميزان آب دريافتي در روز، ميتوان ميزان ادرار روزانه را اندازهگيري و يادداشت كرده سپس 500 ميليليتر به آن حجم اضافه كرد. در اين رابطه، بايد آب غذاهايي را كه خورده ميشود (مانند فرني و رشتهفرنگي) را هم در نظر گرفت. وزن بدن نيز هر روز اندازهگيري شود. تغيير وزن بين دو دياليز بايد 3 ـ 2 كيلوگرم باشد، به طوري كه افزايش وزن در يك بار دياليز نيم كيلوگرم، 2 بار در هفته يك كيلوگرم و 3 بار در هفته، يك و نيم كيلوگرم باشد. از آنجا كه امكان ايجاد فيستولهاي شرياني وريدي در دست و پا زياد است، بايد از حمل وسايل سنگين و پوشيدن لباسهاي خيلي تنگ اجتناب كرد. بايد محل فيستول را پاكيزه نگه داشت. از كار بدني سفت و سرما نيز دوري شود و داروهايي كه براي كليه مضر هستند استفاده نشود. تاكنون تاثير محافظتي جايگزينهاي استروژن در زنان يائسه، مكمل ويتامين E و مصرف روزانه آسپرين در بيماران همودياليز در برابر بيماريهاي قلبي، عروقي مشخص نشده است. چنانچه بيماران تحت دياليز، به بيماري ايدز نيز مبتلا باشند، بايد تحت رژيمهاي دارويي ضد ويروس و دوزهاي لازم از زيد و ويودين، ديدانوزين و... قرار گيرند و روشهاي پيشگيري عمومي نيز بايد اعمال شود.
.: Weblog Themes By Pichak :.