| سه دانشمند "ام. آی. تی" و دانشگاه استنفورد مدل هواپیمای دو بالی را ساختند که همانند یک جت مافوق صوت تنها در مدت 3 ساعت فاصله نیویورک تا پاریس را می پیماید. | |
|
به گزارش خبرگزاری مهر، "کیکی وانگ" و "روی هو" از موسسه تکنولوژی ماساچوست و "آنتونی جیمسون" از دانشگاه استنفورد هواپیمایی را ساخته اند که در هر طرف مجهز به دو بال است و اجازه می دهد که این وسیله به سرعت فواصل طولانی را به روشی بسیار ارزانتر و زیستی تر از جتهای کنونی طی کند.درحال حاضر، این سه دانشمند تنها یک مدل دیجیتالی و چند نمونه شبیه سازی شده را از این هواپیمای دو بال ساخته اند.این شبیه سازیها نشان می دهد که چگونه یک هواپیمای دو بال اصلاح شده می تواند حداقل مقاومت را نسبت به هواپیماهای مافوق صوت رایج با یک بال در هر طرف تولید کند.به گفته این محققان، استفاده از دو بال در هر طرف مزایای مختلفی دارد که عبارتند از: نیاز به حداقل سوخت برای پرواز، کاهش ابعاد مخزن سوخت و کاهش شکستن دیوار صوتی.
براساس گزارش "ام. آی. تی نیوز"، برای حل مشکل مقاومت و امواج ضربه ای، این دانشمندان از پروژه اولیه یک هواپیمای دو بال مافوق صوت که در دهه 50 توسط یک مهندس آلمانی به نام "آدولف باسمن" ارائه شده بود استفاده کردند و توانستند تمام فاکتورهایی که می توانند با سرعت هواپیما تداخل کنند را مورد ارزیابی قرار دهند.با استفاده از یک مدل سه بعدی رایانه ای، این دانشمندان به شبیه سازیهای مختلفی دست یافتند و نشان دادند که چگونه می توان با ایجاد یک کانال میان نمای بالایی و نمای پایینی بال برای جریان دادن هوا و کاهش مقاومت، می توان با یک سرعت مافوق صوت پرواز کرد. |
دكتر فرامرز اميري افزود: كندي در حركات، راهرفتن و غذاخوردن، لرزش در اندامها كه عمدتا هنگام استراحت رخ ميدهد، سفتي عضلاني، زمينخوردنهاي مكرر كه بعضا منجر به ايجاد شكستگيهايي ميشود و همچنين قفل شدن پاها از جمله نشانههاي ابتلا به اين بيماري است.اميري گفت: البته صرف لرزيدن پاها و دستها مقدمه ابتلا به پاركينسون نيست، بلكه يك فرد مبتلا به اين بيماري بايد مجموعهاي از علائم را داشته باشد، اما ميتوان گفت شايعترين علت لرزش دست و پا در سالمندان بيماري «ترمور اسانسيل» است.اين متخصص مغز و اعصاب با بيان اين كه عوارض ناشي از سن، شايعترين علت ابتلا به پاركينسون است، عنوان كرد: ضربات مغزي، برخي بيماريهاي متابوليك و ارثي مغزي نيز ميتوانند زمينهساز ابتلا به اين بيماري باشند.وي با بيان اين كه پاركينسون در افراد بالاي 65 سال بيشتر مشاهده ميشود، گفت: نوعي از پاركينسون ناشي از مصرف داروهاست. داروهاي روانگردان و اعصاب و روان از اين دستهاند كه با مصرف آنها دوپامين مغز كاهش نمييابد، بلكه داروها مانع از اثربخشي دوپامين ميشوند و با قطع اين داروها علائم برگشت پيدا ميكنند.اميري به ايسنا گفت: علاوه بر درمانهاي معمول، رژيم غذايي مناسب و انجام فعاليت فيزيكي مناسب به اندازه دارو موثر است. توصيه ما به مبتلايان به پاركينسون انجام 2 بار پيادهروي و نرمش در روز به مدت نيمساعت است.
دكتر دنيس هاردستي (Denise Hardesty)، دانشمند بومشناسي در اين باره ميگويد: «سواحل استرالياي جنوبي نسبت به ساير سواحل وضعيت بهتري دارد.اين موضوع شايد به دليل اجراي طرح بازيافت كانتينرهاي حمل كالا در ايالتهاي جنوبي كشور باشد.چيزي كه ما به دنبال آن هستيم، اين است كه يك اصل علمي محكم براي تصميمگيري درباره عمر زندگي موجودات دريايي و تأثير فعاليتهاي انسان بر طول عمر آنها به دست آوريم.هم اكنون ميدانيم زبالههاي دريايي روي زندگي بيش از 270 گونه از جانوران دريايي، از پلانكتونهاي ريز گرفته تا شكارچيان بزرگ در سراسر جهان تأثير دارد، اما ميزان تأثير همهجانبه آن هنوز ناشناخته است.به عنوان مثال چيزي بسادگيِ گذاشتن يك سطل آشغال در سكوي كنار ساحل ممكن است تأثيري بزرگ بر روي مقدار زبالهاي كه ما در يك محل ثبت كردهايم بگذارد.»معمولترين منابع ايجاد زباله، مسافران ساحلي، زباله و آشغالهاي دفن شده، فعاليتهاي انهدام زباله، لولههاي فاضلاب سطحي، كشتيهاي تجاري و تفريحي، فعاليتهاي صنعتي و كشاورزي است.به گفته دكتر هاردستي، از اواخر سال گذشته، تحقيقات از ساحل كيپ تريبيوليشن (Cape Tribulation) شروع شده و در هر 100 كيلومتر اطلاعاتي شامل مقدار زباله در سواحل و خطوط ساحلي سنگلاخي گردآوري شده است.پيشبيني ميشود اين پروژه يك سال به طول انجامد و 8 مارس سالجاري در شهر پرث (Perth) به اتمام برسد.دكتر هاردستي بر اين باور است كه هماكنون هيچ ساحلي در دنيا پيدا نميشود كه زباله ساخت انسان نداشته باشد.پروژه جاري كه پسماندهاي دريايي ملي تيچوايلد (Teachwild National Marine Debris) نام دارد، توسط شركتهاي شل، ارثواچ و سازمان پژوهشهاي علمي و صنعتي مشتركالمنافع حمايت مالي شده است.تاكنون تيم تحقيقاتي اين پروژه لاشههايي از پرندگان و لاكپشتها را در ساحل كوئينزلند (Queensland) و يك پنگوئن در نزديكي گيلانگ (Geelong) پيدا كردهاند.
| دانشمندان آمریکایی نمونه آزمایشی تراشه ای زیستی را ساختند که در واقع شبیه ساز روده انسان است و می تواند برای انجام بهتر آزمایش داروها نقش مهمی ایفا کند. | |
|
به گزارش خبرگزاری مهر، محققان فناوریهای زیستی دانشگاه هاروارد پس از ساخت "ریه- روی- تراشه" در سال 2010 اکنون با استفاده از مفهوم "اندام در شیشه"، یک تکه از روده انسان را ساختند.این "روده- روی- تراشه" ساخت "موسسه مهندسی با الهام بیولوژیکی ویس" دانشگاه هاروارد ابعادی کم و بیش شبیه به یک کلید "یو. اس. بی" دارد که دارای یک لوله مرکزی است که با یک لایه از سلولهای اپیتلیال و دو حفره خالی (بالا و پایین سلولهای انسان) ساخته شده است.براساس گزارش دیسکاوری نیوز، به خاطر یک پمپ متصل به دستگاه، این محققان می توانند حرکت ماهیچه ها در بدن بیمار را درحالی که داروهای آزمایشی به سلولهای حاضر در داخل لوله تجویز شده اند شبیه سازی کنند.
این دستگاه بزیست فناورانه با یک کشت باکتریهای روده که دانشمندان توسعه داده اند کامل می شود. باکتریها می توانند "روده – روی- تراشه" را به محیطی طبیعی تر برای آزمایش داروها تبدیل کنند.یک سیستم مصنوعی برپایه فناوری زیستی برای آزمایش مولکولهای دارویی کمک بسیار بزرگی به بخش آزمایش داروها و کاهش نیاز به استفاده از حیوانات آزمایشگاهی و افزایش سطح دقت آزمایشات است. |
| دانشمندان فضایی اروپا اعلام کردند که اولین نتایج تست ماهواره های شبکه موقعیت یاب اروپایی در پروژه گالیله مثبت بوده است. | |
|
به گزارش خبرگزاری مهر، دو ماهواره نخست پروژه "گالیله" از برنامه رقابتی آژانس فضایی اروپا با "جی. پی. اس" آمریکا سرانجام پس از سالها انتظار اکتبر گذشته همراه با موشک سایوز ST-B از گویان فرانسه پرتاب شدند.سیستم گالیله که شامل 30 ماهواره است که تا سال 2020 باید وارد عمل شوند بسیار پرقدرت بوده و قادر خواهد بود با دقت کمتر از 10 سانتیمتر موقعیتها را نشان دهد.اتحادیه اروپا به ترتیب در سالهای 2005 و 2008 دو ماهواره آزمایشی این پروژه به نامهای Giove B و Giove A یا Astrium را به منظور آزمایش سیستمهای ماهواره ای در مدار قرار داده بود.براساس گزارش اسپیس نیوز، این چهار ماهواره هسته اصلی پروژه گالیله را خواهند ساخت. اسا تضمین کرده است که گالیله از سه ماهه نخست سال 2014 سه سرویس خود را آغاز می کند.این سرویسها عبارتند از: یک سرویس پایه (Open Service)، یک سرویس دولتی (Public Related Service) و یک سرویس جستجو و نجات (Search and Rescue Service).از سال 2000 تا سال 2014 در مجموع 5 میلیارد یورو برای پروژه "جی. پی. اس" اروپا هزینه خواهد شد و از سال 2014 تا 2030 به یک میلیارد یورو دیگر برای هزینه های توسعه و حفظ ماهواره ها نیاز است.اکنون محققان مرکز کنترل گالیله در مرکز فضایی فوچینو در ایتالیا که یکی از مراکز کنترل این پروژه عظیم اروپایی است اعلام کردند که سیگنالهای دقیقی را که عملکرد و کارایی این ماهواره های آزمایشی را نشان می دهند دریافت کرده اند.علاوه بر مرکز فوچینو، مرکز کنترل پروژه گالیله در مونیخ آلمان نیز صحت عملکرد این ماهواره ها را تائید کرد. |
هليكوپتر بدون سرنشين فاير ـ ايكس ساخت نورثروپ گرومن
اگر چه عمده پهپادها از رده هواپيماهاي بال ثابت است، اما برتريهاي پرندههاي بالگرد كه توانايي پرواز عمودي و درجا را نيز دارد عاملي براي توجه برخي مشتريان به اين پرندههاست. پهپاد فاير ـ ايكس يكي از اين پرندههاي بالگرد است كه هماكنون در مراحل نهايي طراحي و توسعه خود به سر ميبرد و پيشبيني ميشود تا پايان سال ميلادي جاري به بهرهبرداري كامل برسد. اين پهپاد براي ماموريتهاي شناسايي، مراقبت و هدفيابي در نيروي دريايي آمريكا به كار گرفته خواهد شد. فاير ـ ايكس در مقايسه با بالگرد بل 407 كه هماكنون عملياتي است، برد بيشتري داشته و محمولههاي سنگينتري را ميتواند حمل كند. نيروي پيشران اين پرنده كاملاً خودكار، از يك موتور با ملخي 4 پره تأمين ميشود.
پهپاد واسپ، ساخت شركت آيرووايرنمنت
اين پهپاد، كوچكترين پهپاد عملياتي در نيروي هوايي آمريكاست. اگر چه شايد وقتي صحبت از نيروي هوايي به ميان ميآيد ناخودآگاه ذهنها به سوي هواپيماهاي جنگنده بزرگ كه به انواع سلاحها مسلح شده برود، اما بايد گفت كه اين پهپاد كوچك براي فرماندهان نيروي هوايي يكي از مفيدترين و كاراترين سلاحها به شمار ميآيد.البته مطمئنا كار اين پهپاد حمل سلاح يا حمله به جايي نيست، بلكه ماموريت اصلي پهپاد واسپ تهيه اطلاعات همزمان (real time) و ارسال آنها به مركز فرماندهي تا شعاع حدود 5 كيلومتري است. اين پهپاد موتور الكتريكي، قادر است با استفاده از باتريهاي قابل شارژ ليتيوم يون خود با سرعت بيش از 60 كيلومتر بر ساعت در ارتفاع 15 تا 300 متري به انجام ماموريت شناسايي بپردازد. دهانه بال واسپ حدود 60 سانتيمتر و وزن آن كمتر از نيم كيلوگرم است. واسپ در انجام ماموريتهاي شناسايي نيازي به هدايت خلبان ندارد و ميتواند پس از پرواز به طور اتوماتيك تا مدت 45 دقيقه در منطقه گشتزني كرده و اطلاعات مهم را به مركز مخابره كند. هر چند خلبان زميني در صورت نياز ميتواند كنترل آن را به دست گيرد.ابعاد كوچك و جنس غيرفلزي باعث ميشود شناسايي اين پهپاد براي نيروهاي مقابل بسيار دشوار شود و به اين ترتيب فرماندهان در ميدان جنگ ميتوانند بدون اينكه شناخته شوند، وضعيت حريف را شناسايي كرده و ماموريتهاي خود را بر اساس آن طراحي كنند.
پهپاد پوما آ.اي، ساخت شركت آيرووايرنمنت
پهپاد پوما آ.اي از ديگر ساختههاي شركت آيرووايرنمنت است كه با دست پرتاب ميشود و پس از پرتاب قادر است با استفاده از موتور الكتريكي خود با سرعتي بين 35 تا 80 كيلومتر در ساعت پرواز كند. اين پهپاد كه ماموريت اصلي آن تجسس و شناسايي است، علاوه بر ماموريتهاي زميني در ماموريتهاي دريايي نيز به كار گرفته ميشود. دهانه بال پوما حدود 7/2 متر است و 6 كيلوگرم وزن دارد.اين پهپاد ميتواند به مدت 2 ساعت در ارتفاع 150 متري پرواز كند. از آنجا كه اين پهپاد فاقد چرخ است، لازم است براي فرود، روي دريا يا زمينهاي نرم پوشيده از چمن يا شن فرود آيد. اما اين فرود به سادگي صورت نميگيرد؛ چرا كه پوما قبل از نشست براي كاهش سرعت برخورد به زمين، دماغه خود را بالا ميكشد و تقريباً به صورت عمودي پرواز ميكند. پس از اين تغيير زاويه مسير و كاهش سرعت، موتور خاموش ميشود و پرنده با دم به سمت زمين ميافتد. يكي از دلايل اين نوع فرود، جلوگيري از برخود دماغه به زمين است تا موتور و ملخ پرنده در فاز فرود آسيبي نبيند. پوما يكي از پهپادهاي مورد علاقه نيروهاي دفاعي آمريكاست كه به خاطر توانايي پرواز در تمام شرايط آب و هوايي بسياري از نيازمنديهاي نيروهاي مسلح را برآورده ميكند.
پهپاد آر.كيو شادو، ساخت شركت اي.اي.آي
اگر چه اين پهپاد به چرخ مجهز است و براي فرود از آن استفاده ميكند، اما براي شروع پرواز و جدا شدن از زمين، روي يك ريل قرار ميگيرد و با نيروي هيدروليكي به حركت در ميآيد.دوربين اين پهپاد ميتواند تصوير 360 درجه از محيط را در روز و شب بردارد و با استفاده از لينكهاي مخابراتي تا شعاع بيش از 100 كيلومتر ارسال كند. مداومت پروازي شادو در ارتفاع 15 هزار پايي (حدود 5 كيلومتر) در حدود 9 ساعت بوده و سرعت پرواز آن بيش از 160 كيلومتر بر ساعت است. دهانه بال شادو حدود 6 متر و وزن آن 220 كيلوگرم است. اين پهپاد كه «چشمان فرمانده» نيز ناميده ميشود در حال حاضر فقط در ارتش آمريكا به كار گرفته ميشود.
در نظر اول، شاید نوشتن از نسل چهارم شبکههای مخابراتی، آن هم در حالی که به تازگی و البته به شکل محدود نسل سوم در ایران به راه افتاده، کمی ناموجه جلوه کند. ولی آشنایی با پیشرفتهایی که دیر یا زود راه خود را به هر کشوری باز خواهند کرد، و در این مورد خاص تکنولوژی 4G که میتواند شبکههای اینترنت کابلی را کاملاً از دور خارج کند، خالی از لطف نیست. پس در ادامه مطلب با نارنجی همراه باشید تا بیشتر با این نسل انقلابی شبکه های مخابراتی آشنا شوید.از بین تمام اصطلاحات گیجکنندهای که این روزها در بازار مصرف شنیده میشود، احتمالاً گنگترین مورد، 4G است که برای توصیف یک نسل جدید و بسیار پرسرعت تبادل اطلاعات موبایل (cellular data) با استفاده از تلفنهای هوشمند، تبلتها و سایر دستگاهها به کار میرود. موضوع به نظر ساده میآید، ولی (در امریکا) گونههای مختلفی از 4G وجود دارد و ادعاهای مختلفی هم مطرح میشود. AT&T مدعی است که «بزرگترین شبکه 4G کشور» را دارا است. T-Mobile هم میگوید که «بزرگترین شبکه 4G امریکا» را دارد. Verizon ادعا دارد «سریعترین شبکه 4G امریکا» را دارد و البته Sprint هم میگوید که «اولین شبکه 4G» را دارد. با این حال از نظر برخی کارشناسان، تکنولوژی استفاده شده توسط T-Mobile و نیز بخش بزرگی از شبکه 4G متعلق به AT&T، در واقع 4G «واقعی» به حساب نمیآیند، و نیز ثابت شده که آنچه توسط Sprint استفاده میشود یک بنبست به تمام معنا است و در حال متروک شدن است. اکنون آنچه توسط Verizon عرضه میشود، در حال بدل شدن به استاندارد مورد پذیرش رقبایش هم هست، ولی با این حال شبکههای این شرکتها با هم سازگار نیستند و این بدل به سرگیجهای برای مشتریان شده. بنابراین در اینجا یک توضیح ساده راجع به برخی از مهمترین پرسشها ارائه میکنیم، که بر اساس مصاحبههایی با کارمندان فنی این چهار شرکت مخابراتی تهیه شده است. این پاسخ ها به شناخت بیشتر ما از این تکنولوژی کمک فراوانی می کند.
4G چیست؟
4G چهارمین و جدیدترین نسل از تکنولوژیهای مخابراتی برای ارسال و دریافت اطلاعات از طریق شبکههای موبایل است. سریعتر از نسل قبلی است و به شبکهها ظرفیتی بالاتر از نسل 3G (نسلی که هم اکنون بر روی اکثر تلفنهای همراه اروپا و آمریکا مورد استفاده است) را میدهد. تعریف فنی 4G توسط یکی از آژانسهای اروپایی سازمان ملل متحد ارائه شده. تعریف بازاریابی آن هم هست، که البته خیلی سست ولی برای اکثر مردم مناسب است.
چه کسی به 4G احتیاج دارد؟
4G بیشتر برای کسانی که موبایلهای هوشمند، تبلت و لپتاپ دارند مناسب است. کسانی که اغلب وقتی که خارج از محدوده پوشش وای-فای هستند، نیازمند سرعت بالا برای مرور وب، استفاده از اپلیکیشنها و کار با ایمیل میباشند. مثلاً وقتی در تاکسی هستید، 4G میتواند سرعتی یکسان یا حتی بالاتر نسبت به وای-فای منزل یا دفتر کار به شما بدهد. در هتلها و فرودگاهها نیز 4G اغلب سریعتر از وای-فای همگانی مستقر در این مکانها است.
اصطلاح 4G چه فرقی با دیگر اصطلاح تبلیغاتی این روزها یعنی LTE دارد؟
LTE مخفف عبارت Long Term Evolution (تکامل بلند مدت) است که سریعترین و باثباتترین گونه از 4G به حساب میآید. و به اعتقاد اکثر کارشناسان فنی، نزدیکترین تکنولوژی به استانداردهای تعیین شده از طرف سازمان ملل است. LTE در ابتدا توسط Verizon به کار گرفته شد، که آن را در 200 منطقه ارائه کرد. AT&T نیز به کارگیری آن را شروع و تاکنون در 28 منطقه خدمات LTE را ارائه کرده است. Sprint و T-Mobile نیز در حال چرخش به سمت استفاده از LTE هستند، که البته هنوز هیچ شهری را تحت پوشش آن قرار ندادهاند. بنابراین در عمل، بحث ما محدود به دو اوپراتور میشود.
سایر گونههای 4G چه هستند؟
Sprint از یک تکنولوژی به نام WiMax استفاده میکند. T-Mobile و AT&T از تکنولوژی HSPA+ که ورژنی از 3G با سرعت بالاتر از ورژنهای قبلی است، استفاده میکنند و آن را به عنوان 4G جا زدهاند که بسیاری از کارشناسان فنی از آن با نام «4G تقلبی» یاد میکنند. شبکه Sprint در سال جاری به LTE تغییر خواهد یافت و T-Mobile نیز در سال 2013 به این جرگه خواهد پیوست.
سرعت 4G چقدر است؟
ادعاها و البته تستهای عملکرد، بستگی به نوع دستگاه، موقعیت مکانی، و زمان دارند. در بسیاری از تستها، تلفنهای 4G، تبلتها، و مودمهای لپتاپها، به طور کلی سرعتی از 3 تا 20 برابر سرعت دانلود دستگاههای 3G را رقم زدهاند. LTE پادشاه سرعت در بین تکنولوژیهای 4G است. دستگاههای LTE که تست شده اند، به طور میانگین سرعت دانلودی بین 10 تا 20 مگابیت بر ثانیه را داشتهاند، که به کرات به بالای 30 مگابیت بر ثانیه هم رسیده است. سایر گونههای 4G عموماً سرعتهای دانلودی زیر 10 مگابیت بر ثانیه را در تستها رقم زدهاند. ولی تمام آنها از 3G بهتر بودهاند. سرعت دانلود با استفاده از 3G، در تستها بر روی تمام شبکهها و تعداد زیادی از دستگاهها، به طور میانگین زیر 2 مگابیت بر ثانیه بوده است.
سرعت LTE در قیاس با سرعت سرویسهای کابلی اینترنت خانگی چطور است؟
با وجود اینکه LTE یک تکنولوژی بیسیم است، ولی در بیشتر موارد، از اکثر سرویسهای کابلی اینترنت خانگی در امریکا سریعتر است. بر اساس آمار Akamai که یک شرکت بزرگ ارائهکننده اینترنت است، میانگین سرعت پهنای باند در امریکا در فصل سوم سال 2011 نزدیک به 6.1 مگابیت بر ثانیه بوده است.
LTE در قیاس با WI-FI چطور عمل میکند؟
وای-فای گونه ای از اینترنت بیسیم وابسته به یک سرویس اینترنت کابلی است. بنابراین اگر میانگین سرعت اینترنت کابلی امریکا معادل 6.1 مگابیت بر ثانیه باشد، وای-فای هم در همین حدود خواهد بود. ولی در مکانهای عمومی، وای-فای اشتراکی اغلب بسیار کندتر از LTE است. در تستهایی که در فرودگاه دالز (Dulles) در نزدیکی واشینگتون، و همینطور در هتلی خارج از بوستون با استفاده از iPad جدید انجام شده، سرعت وای-فای اشتراکی زیر 1 مگابیت بر ثانیه بوده. ولی در هر دو محل، با iPad جدید و با استفاده از LTE شبکه Verizon، به سرعت میانگین 32 مگابیت بر ثانیه دست یافته اند.
آیا LTE فقط در دانلود سریعتر است؟ در مورد آپلود چطور؟
تستها نشان داده که در هر دو مورد، از شبکه 3G سریعتر است.
آیا هر چه استفاده عمومی مردم از LTE بالاتر برود، سرعتهای دانلود و آپلود پایینتر خواهد آمد؟
احتمالاً چنین خواهد بود. ولی سخت است که بخواهیم بگوییم تا چه میزان. چرا که تکنولوژی LTE علاوه بر سرعت بیشتر، ظرفیت بیشتری را هم برای شبکه فراهم میکند. Verizon معتقد است که چیزی کمتر از 10 درصدِ مشترکینش از LTE استفاده خواهند کرد.
هزینه استفاده از LTE چقدر است؟
قیمتها بر اساس دستگاه مورد استفاده و شرکت طرف قرارداد فرق میکند. Verizon و AT&T از قیمتگذاری پلکانی استفاده میکنند، که بر اساس آن شما برای استفاده از حجمهای بالاتر و بالاتر، باید به طور تصاعدی مبالغ بیشتری را هم بپردازید. اما با وجود اینکه در LTE مردم دیتای بیشتری مصرف خواهند کرد و در نتیجه به بستههای حجمی بزرگتری نیاز خواهند داشت، کمپانیها تا کنون قیمتها را برای LTE افزایش ندادهاند. به عنوان مثال: اگر iPad جدید را تحت شبکه Verizon خریداری کنید، قیمتهای LTE از 20 دلار در ماه برای 1 گیگابایت دیتا، تا 80 دلار در ماه برای 10 گیگابایت تعیین شده است.
اگر یک تلفن یا تبلت مجهز به LTE داشته باشم، در قیاس با 3G، با این سرعت بالاتر، حجم دیتای بیشتری را مصرف خواهم کرد؟
به احتمال زیاد چنین خواهد بود. در مقایسه با 3G، دریافت مقدار مشخصی از اطلاعات با همان کیفیت سابق ولی با استفاده از LTE، حجم بیشتری از پهنای باند را مصرف نخواهد کرد. ولی از آنجایی که LTE بسیار سریعتر است، ممکن است کاربران به دانلود یا مبادله حجم بیشتری از اطلاعات و محتوا (مثلاً ویدیو) بپردازند. و ممکن است ویدیوهای با کیفیتتری را برای تماشا انتخاب کنند که در نتیجه حجم بیشتری از دیتا را مصرف خواهند کرد. در عین حال، برخی از اپلیکیشنها و سایتها هم با استفاده از سرعت بالاتر LTE، فایلهای بزرگتر و محتواهای باکیفیتتری را به خصوص در قالب ویدیو ارائه خواهند کرد.
تأثیر LTE بر روی مکالمات تلفنی چگونه است؟
هیچ تأثیری نخواهد داشت. تا اینجا که تأثیر LTE محدود به دیتا بوده است. مکالمات صوتی، توسط شبکههای موازی دیگری پشتیبانی میشوند. ولی کمپانیهای مخابراتی امیدوارند که بشود ترافیک مکالمات را نیز به LTE منتقل کرد.
اگر من یک تلفن یا تبلت مجهز به LTE داشته باشم، ولی به منطقهای بروم که پوشش LTE وجود ندارد چه؟
با خروج از پوشش LTE، در شبکه Verizon به طور خودکار به شبکه 3G وصل خواهید شد و در AT&T به HSPA+ که در واقع گونهای کندتر از 4G ولی همچنان سریعتر از 3G است.
بزرگترین شبکه 4G ایالات متحده در اختیار کدام شرکت است؟
حتی اگر تمام تعابیر و گونههای 4G را هم در نظر بگیریم، گفتن این مطلب سخت است. شرکتها اندازه شبکه تحت پوشش خود را به طرق مختلف تخمین میزنند، گاهی بر اساس تعداد افرادی که به صورت تئوری تحت پوشش هستند، و گاهی بر اساس تعداد شهرها و بازارها، که اینها میتواند برداشتهای مختلفی را به دست دهد. Verizon بزرگترین شبکه LTE را در اختیار دارد. هر دوی AT&T و T-Mobile ادعای داشتن بزرگترین شبکه 4G را میکنند، ولی اولی فقط گستره محدودی از پوشش LTE را دارد و دومی اساساً هنوز پوشش LTE ندارد.
آیا LTE در کشورهای دیگری هم به جز آمریکا کار می کند؟
بله، ولی پوشش و استفاده از LTE در سایر کشورها نسبت به امریکا خیلی کمتر است. در اکثر کشورها، ابزار مجهز به LTE شما، مجبور به تن دادن به به سرعتهای پایین شبکههای قدیمی خواهد شد.
آیا یک تلفن مجهز به LTE که از AT&T خریدهام، بر روی شبکه Verison جواب خواهد داد؛ یا بر عکس؟
نه. تکنولوژیها مشابه است، ولی کمپانیهای مختلف از باندها یا فرکانسهای متفاوتی استفاده میکنند. بنابراین، حداقل امروزه، دستگاههای مجهز به LTE قابلیت سازگاری در بین شبکههای مختلف را ندارند.
ايدههايي مانند پرواز، سفر به ماه، سفر به اعماق دريا و بسياري از اين دست ابتدا تنها در داستانهاي نويسندگاني مانند ژولورن مطرح شد، اما تاريخ نشان ميدهد كه معمولا كمتر از يك قرن زمان لازم بوده تا بسياري از اين ايدهها به واقعيت تبديل شود.روباتها هم ابتدا در داستانهاي نويسندگان علمي ـ تخيلي مانند كارل چابك و آيزاك آسيموف مطرح شد و بخش تازهاي از آرزوها و ترسهاي بشر را تشكيل داد.امروزه اما روباتها کمکم وارد خانه و زندگي ما شده و ديگر گريزي از آنها نيست. از اين رو ميشود گفت که رقابت براي طراحي و ساخت بهترين روباتها مدتهاست که آغاز شده است.جام جهاني روباتها سالي يک بار برگزار ميشود تا قدرتمندترين تيم روباتيک دنيا، هوش و قدرت تصميمگيري سريع خود را به رخ جهان بکشد، اما قبل از آن چندين مسابقه آزاد زير نظر فدراسيون جهاني ربوکاپ و با همکاري کميتههاي ملي ربوکاپ در 9 کشور جهان که از نظر فدراسيون جهاني ربوکاپ، توانايي علمي و عملي لازم را دارند نيز برگزار ميشود تا صحنه تمرين قبل از مسابقه اصلي و دستگرمي تيمهاي روباتيک جهاني را فراهم آورد.ايران يکي از آن 9 کشور برتر دنياست که مسابقات آزاد روباتيک آن از اعتبار جهاني خوبي برخوردار است و سالهاست که مسابقات ايران همسطح همه کشورهاي پيشرفته دنيا، عرصه را براي خودنمايي دانشمندان جوان کشور و رقابت آنها با برترين تيمهاي خارجي فراهم ميآورد.هفتمين دوره مسابقات بينالمللي ربوکاپ آزاد ايران، چهارمين دوره سمپوزيوم ربوکاپ آزاد ايران به همراه دومين کنفرانس روباتيک و هوش مصنوعي به همت کميته ملي ربوکاپ جمهوري اسلامي ايران و دانشگاه آزاد اسلامي واحد قزوين از 17 تا 19 فروردين در محل نمايشگاه بينالمللي تهران برگزار خواهد شد.در اين دوره از رقابتها 359 تيم از 14 کشور دنيا مانند آمريکا، انگليس، چک، هند، آلمان، برزيل، چين، پاکستان، ترکيه، يونان مکزيک و صدالبته ايران که طي اين روزها در قالب مسابقه به نمايش آخرين دستاوردهاي تحقيقاتي خود در ليگهايي مانند روباتهاي فوتباليست، روباتهاي خانگي، روباتهاي امدادگر، روباتهاي پرنده، روباتهاي زيردريايي، روباتهاي انساننما، ليگهاي شبيهسازي فوتبال، شبيهسازي امداد، روباتهاي مينياب، ليگهاي فوتبال و امداد دانشآموزي و رقابتهاي نمايشي خواهند پرداخت.اين مسابقات روزهاي 17 تا 19 فروردين از ساعت 9 تا 16 براي بازديد عموم علاقهمندان در محل نمايشگاه بينالمللي تهران داير است.
به گزارش روز سه شنبه جام جم آنلاين به نقل از روزنامه فيگارو، بار ديگر يك داستان علمي تخيلي ، واقعيت عيني يافت. شركت آمريكايي تهرافوجيا اعلام كرد كه اتومبيل پرنده اش موفق شده مدت هشت دقيقه پرواز كند.نام اين اتومبيل پرنده ( Terrafugia) در زبان لاتين به مفهوم «فرار از زمين» است اما با نام تجاري «ترانزيشن» امكان دارد تا پايان سال جاري براي فروش به بازار عرضه شود.كارل ديتريش ، موسس تهرافوجيا عقيده دارد كه روياي تعداد بسيار قابل ملاحظه اي از رانندگان اتومبيل از اين پس مانند فرمان در دسترسشان خواهد بود.او مي گويد: با اين پرواز آزمايشي اكيپ هاي فني ما قابليتشان را در تحقق مساله اي كه تاكنون مانند رويايي دست نيافتني بود به يك واقعيت مسلم نشان دادند.قيمت اين اتومبيل پرنده حدود 279 هزار دلار( معادل حدود 213 هزار يورو) برآورد شده است. شركت سازنده تاكيد مي كند كه با استفاده ازتجهيزات جديد و نيز فناوري كامپيوتري در ساخت مي توان قيمت و نيز وزن آنها را كاهش داد تا افراد بيشتري توانايي خريد آنها را داشته باشند. تاكنون شركت تهرافوجيا سفارش پيش خريد بيش از 100 دستگاه اتومبيل پرنده را دريافت كرده است.باك سوخت اين اتومبيل پرنده به آن امكان مي دهد مسافت 787 كيلومتر را بدون سوختگيري مجدد بپيمايد. عرض آن با بالهاي جمع شده 2.3 متر است كه به راحتي مي توان آن را در يك گاراژ عادي پارك كرد و با بال هاي باز آماده پرواز عرض آن به هشت متر بالغ مي شود.با اين حال ، هنوز يك معضل وجود دارد و آن اين است كه اتومبيل پرنده براي برخاستن از زمين به باندي به طول 762 متر نيازمند است. در عين حال براي انجام يك پرواز كاملا قانوني اتومبيل پرنده بايد از يك فرودگاه مجاز و مجهز به يك پيست برخاستن و فرود استفاده كند.همچنين براي هدايت اتومبيل پرنده راننده بايد علاوه بر گواهينامه رانندگي داراي گواهينامه خلباني نيز باشد. اينها از جمله موانعي هستند كه مي توانند يك خريدار علاقهمند را از اين تصميم پشيمان كنند.درواقع،تهرافوجيا تنها سازنده اي نيست كه قصد فروش اين رويا را دارد اما در حال حاضر هيچ يك از سازندگان نتوانسته اند بيش از چند دستگاه از اتومبيل پرنده خود را به فروش برسانند.شركت هلندي PAL-V به ويژه اخيرا يك نمونه از اتومبيل پرنده را آزمايش كرده كه وسيله اي تلفيقي از اتومبيل و هليكوپتر است. در عين حال، شركت بين المللي مالر، مستقر در كاليفرنيا به نوبه خود روي طرح ساخت يك هواپيماي شخصي كوچك عمود پرواز كار مي كنند.مترجم:بهرام افتخاري
البته در این زبالهدانی خبری از پشه و مگس و بوهای متعفن نیست، با این حال خطری كه آنها برای زمین و ساكنان آن دارند بسیار بیشتر از تهدید ناشی از پشه و مگس و بوهای نامطبوع است. این خطر زمانی به اوج خود میرسد كه شمار قابل توجهی از این زبالهها این شانس را پیدا میكنند كه وارد جو زمین شده و با سرعت بسیار بالایی، كه در برخی موارد به حدود 30 هزار كیلومتر بر ساعت میرسد، راهی نقطهای از زمین میشوند. حالا تصور كنید افرادی كه در نقطه محل سقوط این زبالهها در حال زندگی هستند با چه تهدید بزرگی روبهرو میشوند و این در حالی است كه خبر از بروز این حادثه قریبالوقوع ندارند، اما قسمت ناراحتكنندهتر ماجرا این است افرادی كه در تیررس برخورد این زبالهها قرار دارند عملا زمانی برای نجات جان خود ندارند.ما هزاران شی را در فضا جا دادهایم. این اشیاء شامل ماهوارههایی است که دور زمین میگردند و اطلاعات را به زمین ارسال میکنند. ماهوارههایی هم وجود دارند که کار آنها متوقف شده ولی هنوز در فضا سیر میکنند. برخی ماهوارهها منفجر شده یا با همدیگر تصادم کردهاند و در هر بار که این اتفاق افتاده به قطعات کوچکی تقسیم شدهاند.فقط ماهوارهها نیستند که در فضا وجود دارند، ماهوارهها را موشک به فضا برده است لذا قطعات موشکی نیز در فضا وجود دارند. با پرتاب هر موشک به فضا مقدار بیشتری زباله در مدار زمین جمع میشود و این امر خطر برخورد فضاپیماها را به همدیگر در آینده بیشتر میکند.
دهها سال است كه صدها هزار قطعه زباله فضایی، از پیچ و مهره گرفته تا دستكش و سایر قطعات بازمانده ماهوارهها و فضاپیماهای منهدم شده زمین را محاصره كردهاند به طوری كه میتوان به جرات گفت اطراف زمین دسته كمی از یك زبالهدانی بزرگ ندارد
زمانی كه زبالههای فضایی از جو زمین عبور میكنند در آستانه برخورد با زمین رفتار شهاب سنگها را دارند یعنی با نور درخشانی كه ناشی از حركت سریع آنهاست قسمتی از آسمان را همچون زمان وقوع رعد و برق روشن میكنند. در سال 1999 مطالعهای در زمینه زبالههای فضایی انجام شد كه براساس برآوردهای صورت گرفته در آن حدود 2 میلیون تن زبالههای متنوع فضایی در مدار پایین زمین در حال چرخش هستند. البته در چند سال گذشته و همزمان با گسترش فعالیتهای فضایی كشورهای مختلف جهان بر حجم این زبالهها افزوده شده است. نكتهای كه باید به آن توجه كرد خطراتی است كه این زبالهها در خارج از زمین دارند. به جز تهدیداتی كه برای ساكنان زمین مطرح شده است، این زبالهها میتوانند عملكرد تلسكوپهای فضایی یا ماهوارهها را نیز مختل كنند. به عقیده دانشمندان برخورد تنها یك تكه زباله فضایی به ابعاد چند سانتیمتر به یك ماهواره میتواند عملكرد آن را دچار اختلالات زیادی كند، اما این تازه آغاز یك ماجرای غمانگیز است. برخی از این زبالهها كه ابعادی درحدود یك توپ بیسبال یا كمی بزرگتر از آن دارند میتوانند سلامتی فضانوردان را در حین انجام پیادهرویهای فضایی یا حتی در حین حضور در شاتلهای فضایی و ایستگاه فضایی بینالمللی در معرض خطرات جدی قرار دهند. به عنوان مثال در این خصوص، برخورد تكه رنگ خشكشدهای از یكی از ماهوارههای از كار افتاده در مدار زمین با بدنه شاتل موجب ایجاد شكافی در اندازه چند سانتیمتر در یكی از پنجرههای آن شده بود.
تنها تا ژوئن سال 2000 آژانس فضایی آمریكا از شمارش نزدیك به 9 هزار سیستم دستساز انسانی غول پیكر در اطراف زمین خبر داده بود كه البته در یك دهه اخیر شمار این قطعات به طرز قابلتوجهی افزایش یافته است. از این تعداد حدود 2670 مورد ماهوارههایی هستند كه یا به طور نیمهفعال یا از كارافتاده هستند. همچنین 90 مورد نیز كاوشگرهایی بودهاند كه به خارج از مدار زمین پرتاب شده و متاسفانه بیش از 6 هزار قطعه نیز زبالههای بزرگ فضایی هستند كه زمین را در محاصره خود قرار دادهاند. البته باید به این میزان انبوهی از زبالههای فضایی خرد را نیز افزود كه در سالهای اخیر افزایش بیشتری پیدا كردهاند.
تاپایان سال 2011حدود 330 میلیون قطعه زباله فضایی با ابعاد مختلف از قطر یک میلی متر تا ماهواره های از کار افتاده چند صد کیلوگرمی در مدارهای مختلف زمین سرگردان می باشد. اکثر زباله های فضایی در دو منطقه عمده در اطراف زمین انباشته شده اند. منطقه لئو یا محدوده کم ارتفاع مداری، اولین منطقه آلوده فضا شمرده می شود. این منطقه که از ارتفاع 200 کیلومتری سطح زمین آغاز می شود و تا حدود 2000 کیلومتری ادامه پیدا می کند، بر حسب اتفاق میزبان بیشترین تعداد ماهواره های هواشناسی و نظامی است و از این نظر، منطقه حساسی به حساب می آید. منطقه دوم، ناحیه کم ضخامت مدار زمین آهنگ یا ژئو در ارتفاع 3600 کیلومتری زمین است که تقریباً تمامی ماهواره های مخابراتی و تلویزیونی در این ناحیه واقع شده اند. مهم ترین دلیل مطالعه زباله های فضایی، خطراتی است که وجود این پسماندها برای ماموریت های فضایی به وجود می آورند.
سهم راكتها در تولید زبالههای فضایی
بسیاری بر این باورند كه زبالههای فضایی عمدتا ناشی از ماهوارههای از كارافتاده هستند. با این حال نباید سهم قابل توجه راكتهای بالابرنده را نیز فراموش كرد. این راكتها وظیفه دارند ماهوارهها و سایر سیستمهای فضایی را برای فرار از جاذبه زمین همراهی كنند. با این حال پس از اتمام ماموریت از بدنه سیستم در حال فرار از زمین جدا شده و در فضای اطراف زمین معلق میمانند.
البته برخی از آنها نیز پس از چند روز با شدت بسیار زیاد با زمین برخورد میكنند و این دقیقا همان داستانی است كه در حادثه اخیر برخورد قطعات جدا شده از كاوشگر چینی به روستایی در این كشور رقم خورده است.
فضانوردان زبالهساز
در كنار ماهوارهها، راكتها و برخوردهای میان سیستمهای فضایی، فضانوردان نیز سابقه جالب توجهی در افزودن به زبالههای معلق در مدار زمین دارند. به عنوان مثال در سال 1956 اد وایت نخستین فضانورد آمریكایی كه در فضا پیادهروی كرد، دستكش خود را در فضا رها كرد تا از آن به عنوان یكی از نمونههای بارز زبالهسازی فضانوردان در فضا یاد شود. در جریان یكی از پیادهرویهای فضایی كه در سال 2008 انجام شد، كیف ابزار یكی از فضانوردان از دست وی رها شد. این كیف برای همیشه در فضای اطراف زمین باقی میماند تا زمانی كه طرحی برای جمعآوری زبالههای فضایی ارائه شود!
پس از آنكه در سال 2000 برآورد شد حدود 9 هزار قطعه نسبتا بزرگ معلق در فضای اطراف زمین وجود دارد، شبكه نظارت فضایی ارتش آمریكا اطلاعاتی درخصوص 12 هزار قطعه زباله فضایی با ابعاد حداقل 10 سانتیمتر منتشر كرد. برآورد میشود از صدها هزار تا میلیونها قطعه زبالههای فضایی در حد و اندازه یك سانتیمتر وجود داشته باشد كه اكثر آنها در مدارهای ناشناخته زمین شناور هستند. با پرتاب هر راكت فضایی بر شمار زبالههای فضایی افزوده میشود و دانشمندان با اشاره به این روند درباره تبدیل شدن سندروم كسلر به واقعیتی عینی هشدار جدی میدهند.
بهكارگیری فناوریهای نوین برای انهدام زبالههای فضایی
در سالهای اخیر شیوههای پیشنهادی برای كاستن از حجم زبالههای فضایی بسیار متنوع شده است. یكی از این روشها طراحی و ساخت ماهوارههایی است كه خود بتوانند یكدیگر را در مواقع لزوم نابود كنند. ایدههای بسیاردیگری نیز در ارتباط با جمعآوری و از بین بردن زبالههای فضایی مطرح شده است که یکی از قابل توجهترین آنها مبتنی بر جمعآوری زبالههای فضایی با کمک لیزرهای زمینی بود. براساس این طرح، لیزرهای زمینی متعددی به سوی اشیای سرگردان در فضا هدفگیری شده و مدار حرکتی آنها را تا 10 سانتی متر جابهجا میکنند. با نزدیکتر شدن این قطعات به همدیگر و انباشته شدن آنها، یک نوع “زبالهدانی فضایی” به وجود میآید و بدینترتیب از احتمال برخورد ماهوارهها با زبالههای فضایی تا حد زیادی کاسته خواهد شد. پیشنهاددهندگان این طرح مدعی هستند که طی سه سال فعالیت لیزرهای زمینی میتوان کل قطعات سرگردان در فضا را تا بدان حد جابهجا کرد که وارد اتمسفر شده و از بین بروند.
یکی دیگر از طرحهای مرتبط با مدیریت زبالههای فضایی را شرکتی در مینیاپولیس پیشنهاد داده است. این شرکت در حال طراحی ماهوارههای فوقالعاده محکم و به اصطلاح “زرهپوش” است که به دلیل برخوردار بودن از چندین لایه حفاظتی ضد ضربه میتوانند در برخورد با زبالههای فضایی آنها را متلاشی و به ذرات ریز بیخطر تبدیل کنند.
علاوه بر این دو طرح ابتکاری، استفاده از روباتها برای جمعآوری قطعات سرگردان در فضا پیشنهاد شده است. ماموریتهای روباتیک در بخشهای مختلف تحقیقات فضایی دارای اولویت نخست است .براساس یکی از طرحهای پیشنهاد شده در مدیریت روباتیک زبالههای فضایی، یک سری روباتهای مجهز به راکتهای قدرتمند به مدار زمین فرستاده میشوند و پس از شناسایی زبالهها و قطعات سرگردان در فضا، آنها را با راکت مورد هدف قرار داده و از بین میبرند. در صورت اصابت راکت به قطعات سرگردان، آنها به ذرات کوچکی تبدیل خواهند شد که یا به صورت خودکار در یک نقطه متمرکز میشوند و یا پس از ورود به جو زمین نابود میشوند.
.: Weblog Themes By Pichak :.