رویدادهای هفته‌ی بلاک‌چین شروع شده‌اند و شرکت تایوانی اچ‌تی‌سی هم با معرفی نسخه‌ی ارزان‌تر از گوشیاکسدوس، خبر مهمی را به هیاهوی رسانه‌ای اضافه کرد. آخرین نسخه‌ی محصول بلاک‌چینی اچ‌تی‌سی، قیمتی کمتر از Exodus 1 خواهد داشت که با قیمت ۶۹۹ دلار عرضه شد. نسخه‌ی دوم و ارزان‌تر با نام Exodus 1s عرضه خواهد شد.

اچ‌تی‌سی اطلاعات زیادی دربار‌ه‌ی محصول جدید خود منتشر نکرد و تنها آن را نسخه‌ای با ارزش خرید بالاتر خواند. به‌علاوه هیچ اشاره‌ای هم به روش‌های شرکت برای کاهش قیمت گوشی بلاک‌چینی جدید نشد. به‌احتمال زیاد، برای کاهش قیمت، فرایندهایی شبیه به آنچه در گوشی Pixel 3a انجام شد را شاهد خواهیم بود. این محصول گوگلتوسط تیم سابق اچ‌تی‌سی طراحی و ساخته شد و قدرت پردازشی و مواد بدنه برای کاهش قیمت تغییر یافتند. شاید در اینجا هم تغییر در بدنه‌ی پشتی که در نسخه‌ی اول اکسدوس شفاف بود، روشی از سوی تایوانی‌ها برای کاهش قیمت باشد.

اچ‌تی‌سی در بیانیه‌ی خبری پیرامون نسخه‌ی جدید از گوشی بلاک‌چینی خود، نکات جالبی را به‌عنوان دلایل برای کاهش قیمت محصول بیان کرد:

گوشی ارزان‌‌تر به کاربران در اقتصادهای درحال رشد امکان می‌دهد تا دسترسی آسان‌تری به فناوری داشته باشند. به‌علاوه افرادی که تمایل به امتحان‌کردن این فناوری دارند، می‌توانند با گوشی ارزان‌تر تجربه‌های اولیه‌ی جذابی کسب کنند. چنین سیاست‌هایی منجربه افزایش دموکراسی دردسترسی به فناوری بلاک‌چین و رمزنگاری می‌شود که درنهایت به پیاده‌سازی و کاربردی‌شدن آسان‌تر در سطح جهانی خواهد شد. اچ‌تی‌سی در ماه‌های آینده جزئیات بیشتری از مشخصات سخت‌افزاری و قیمت گوشی جدید ارائه خواهد کرد.

با وجود آنکه اچ‌تی‌سی هم در بیانیه‌ی خود سعی دارد تا تنها مخاطبان را به خرید محصول خودش تشویق کند، می‌توان ایده‌های خوبی از برنامه‌های آن‌ها برداشت کرد. امروزه، دسترسی به فناوری بلاک‌چین، موانع مالی متعددی دارد که شاید با چنین محصولاتی برطرف شود. ازطرفی، بسیاری از کارشناسان فناوری اعتقاد دارند که بلاک‌چین به‌عنوان پایه‌ی پرداخت‌های خرد در آینده عمل خواهد کرد. به‌هرحال، اگرچه اکسدوس وان نتوانست تغییری اساسی در بازار چنین دستگاه‌هایی ایجاد کند، اما قدم اول مهمی برداشت.

اچ‌تی‌سی علاوه‌بر معرفی گوشی جدید، خبر بازکردن SDK مخصوص Zion Vault را هم اعلام کرد. این محصول به‌عنوان محیط امن اجرا یا TEE شناخته می‌شود که همراه‌ با اکسدوس وان معرفی شد. اچ‌تی‌سی به‌زودی آن را به‌صورت رایگان در گیت‌هاب عرضه می‌کند. شرکت تایوانی در کنفرانس خبری خود به این نکته اذعان کرد که قطعا برای پیشرفت اکوسیستم نیاز به جامعه‌ی پویاتری خواهد بود و آن‌ها هم تلاش می‌کنند تا با ارائه‌ی ابزارهای ویژه و حرفه‌ای، جامعه‌ی موردنظر را پرورش دهند.

مرسدس بنز GLS بار دیگر اثبات کرد که تنها یک شاسی‌بلند معمولی نیست و از قابلیت‌های آفرود مناسبی برخوردار است. شاسی‌بلند ۷ نفره‌ی مرسدس بنز این‌بار در صحرای نوادا خودنمایی کرده است. مرسدس بنز، نمونه‌ی اولیه‌ی GLS 580 که قرار است در آینده قوی‌ترین خودروی سری GLS باشد را به صحرای نوادا فرستاده، تا با مسیرهای شنی دست‌و‌پنجه نرم کند. سری GLS توسط مرسدس بنز در نمایشگاه نیویورک و با مدل GLS 450 معرفی شد.

این مدل از پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳ لیتری توربوشارژ بهره می‌برد که ۳۶۷ اسب‌بخار قدرت و ۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند؛ اما به‌زودی مدل GLS 580 به‌عنوان گل سرسبد سری GLS معرفی خواهد شد. این خودرو از پیشرانه‌ی ۴ لیتری ۸ سیلندر تویین توربو بهره خواهد برد و به‌وسیله‌ی فناوری هیبریدی EQ-Boost حمایت خواهد شد. پیشرانه‌ی این خودرو ۴۸۹ اسب‌بخار قدرت و ۷۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند که به‌وسیله‌ی قدرت ۲۲ اسب‌بخاری و گشتاور ۲۵۰ نیوتن‌متری سیستم هیبرید درهنگام شتاب‌گیری، تقویت خواهد شد. بسته‌ی باتری‌های ۴۸ ولتی، سیستم کنترل بدنه‌ی E-Active را هم تغذیه می‌کند.

به‌همراه سیستم تعلیق بادی و دوربین و سنسورهای اسکن جاده‌ای، سیستم E-Active میزان سفتی فنرها و ضربه‌گیرها را برای هر چرخ به‌صورت جداگانه تنظیم می‌کند. باتوجه‌به مسیر درحال تردد، سیستم تعلیق هوشمند این خودرو، بهترین تنظیمات را انتخاب می‌کند. باوجود سیستم کنترل بدنه‌ی E-Active، مرسدس بنز GLS از پایداری مناسبی برخوردار است. اندریاس زیگان، راننده خودرو در ویدئو، از قصد خودروی GLS را در شن‌های نرم به‌حرکت درمی‌آورد.

خودرو در شن‌های نرم گیر می‌کند؛ اما با فشردن دکمه‌ Free Driving Assist، خودرو خودبه‌خود تکان می‌خورد تا از چاله‌ی شنی خارج شود. خریداران خودروی مرسدس بنز GLS 580 قادر هستند آپشن‌های سیستم دنده‌کمکی دوسرعته و تنظیم ارتفاع سه حالته را هم سفارش بدهند. مرسدس بنز GLS 580 به‌گونه‌ای در مسیرهای شنی جولان می‌دهد که انگار مخصوص صحرا‌های شنی ساخته شده است. اکنون با استفاده از سیستم کنترل بدنه‌ی E-Active، مدل GLS 580 پس از نمونه‌ی شکست‌ناپذیر G-Class، به‌عنوان برترین آفرودر مرسدس بنز شناخته می‌شود.

نتایج پژوهشی به سرپرستی پژوهشگران کالج دانشگاهی لندن نشان می‌دهد بیش از سه‌چهارم افراد پس از مدیتیشن، احساسی آمیخته از ترس و اختلالات عاطفی پیدا می‌کنند که با مدیتیشن یا مراقبه درارتباط است. نتایج این پژوهش که در نشریه‌ی علمی PLOS ONE منتشر شده است، نشان می‌دهد از میان افرادی که مدیتیشن را برای رسیدن به آرامش روحی برمی‌گزینند، آن دسته‌ از اشخاصی که تنها مدیتیشن‌های مخرب ذهن را انجام می‌دهند، دچار احساس ناخوشایندی می‌شوند.

انواع مخرب مدیتیشن شامل ویپاسانا یا مدیتیشن نگرشی (تمرکز طولانی و بررسی موشکافانه‌‌ی شخص از شخص به‌منظور ارزیابی شرایط و مسیرهای مختلف برای رسیدن به زندگی بهتر) و کوان (نوعی مدیتیشن در مکتب ذن رواج دارد و نوعی سؤال یا جمله‌ای متناقض برای ایجاد آرامش و تمرکز ذهنی تازه‌کاران است؛ ذن، مکتبی در آئین بودایی که در چینایجاد شده و بر تفکر لحظه‌به‌‌لحظه و نگرش عمیق مرتبط‌با ماهیت اشیا و جانداران و... به‌وسیله‌ی تجربه‌ی مستقیم، تأکید می‌کند) و دیگر انواعی می‌شود که مسبب ایجاد سطح بالایی از تفکرات منفی در ذهن هستند.

این مطالعه روانشناسی برمبنای یک بررسی آنلاین بین‌المللی با شرکت ۱۲۳۲ دانش‌آموزی انجام شده که حداقل به‌مدت دو ماه مدیتیشن کرده‌اند؛ نتایج نشان می‌دهد شرکت‌کنندگان زنی که باورهای مذهبی داشته‌اند، کمتر دچار احساس ناخوشایند شده‌اند.

ماکرو اشلاسر، صاحب‌نظر برجسته از بخش روان‌پزشکی کالج دانشگاهی لندن، درمورد نتایج این مطالعه می‌گوید:

یافته‌های این مطالعه، به اهمیت فهم در‌حال گسترش عمومی و علمی مدیتیشن اشاره می‌کند که فراتر از تعریف آن به‌عنوان تکنیکی برای افزایش تندرستی است.

پژوهشگران درمورد دلیل، زمان و چگونگی مشکلات مرتبط‌با مدیتیشن، اطلاعات کمی در دست دارند و انجام پژوهش‌های بیشتر به‌منظور پی‌بردن به ماهیت چنین تجربه‌ها و احساساتی، امری ضروری است. سوالی که باید به آن پاسخ دهیم، این است که چه زمانی این احساسات، بخشی از عناصر مرتبط‌با گسترش میزان غرق‌شدن در فضای مدیتیشن است و چه زمانی تنها تأثیراتی منفی هستند که باید از آن‌ها اجتناب کرد؟

این مطالعه با پژوهشی که پژوهشگران دانشگاه ویتِن/هِردِکه در آلمان و پژوهشگران دانشگاه لیوبلیانای اسلوونی انجام داده‌اند، درارتباط است و به‌دنبال تعداد محدودی از گزارش‌های مرتبط‌با پژوهش‌ها و مطالعات موردی که درحال افزایش هستند، انجام شد و نتایج آن نشان می‌دهد که امکان ایجاد احساسات ناخوشایند روانی و مشکلات عاطفی در فرد درطول زمان مدیتیشن نیز وجود دارد. در برخی‌از متون مذهبی قدیمی بودایی نیز نمونه‌های بارز و مشخصی از این احساسات بیان شده است؛ البته درباره‌ی میزان شایع‌بودن چنین احساسات نامشخصی، هنوز اطلاعات زیادی در دست نیست.

پژوهشگران از تمام شرکت‌کنندگان مطالعه‌ی مذکور این سؤال را پرسیدند که آیا تاکنون درحین انجام مدیتیشن، دچار مشکلاتی ازقبیل عصبی‌بودن، ترس، اختلاف فکری یا عاطفی، تغییر احساس در مورد خود یا دنیا شده‌اند یا خیر؛ و اینکه کدام‌یک از آن‌ها احساس می‌کنند تحت‌تاثیر مدیتیشن قرار می‌گیرند.

شرکت‌کنندگان نیز درباره‌ی مدت‌زمان مدیتیشن و اینکه هرچندوقت یک‌بار آن را انجام می‌دهند، گزارش‌هایی ارائه دادند. آن‌ها درباره‌ی اینکه آیا تاکنون در زندگی خود سعی کرده‌اند با مدیتیشن در مکان و شرایطی آرام به آرامش و تمرکز برسند یا خیر، یا درباره‌ی نوع مدیتیشن خود (برای افزایش توجه و تمرکز یا مدیتیشن سازنده یا مخرب)، نیز اطلاعاتی ارائه دادند و ارزیابی‌های مربوط‌به حس خوددلسوزی را نیز تکمیل کردند (فردی که دچار خوددلسوزی می‌شود، با افکاری منفی، از انجام هرگونه کار خطرپذیر و مثبت خودداری می‌کند؛ هر اقدامی را ازقبل شکسته‌خورده می‌بیند و متمایل به جلب‌توجه دیگران برای رسیدن به خواسته‌هایش است).

نتایج

• ۲۵٫۶ درصد از ۱۲۳۲ دانش‌آموز اذعان کردند قبلا احساسات ناخوشایندی را تجربه کرده‌اند که با مدیتیشن ارتباط داشته است.
• ۲۸٫۵ درصد از شرکت‌کنندگان مرد، تجربه‌‌ها و احساس‌های ناخوشایند را تجربه کرده‌اند و این میزان در میان زنان شرکت‌‌کننده ۲۳ درصد بود.
• ۳۰٫۶ درصد از افراد بدون باورهای مذهبی و ۲۲ درصد از افراد دارای باورهای مذهبی، دچار احساسات ناخوشایند شده‌اند.
• ۲۹٫۲ درصد از افرادی که انواع مخرب مدیتیشن را انجام داده‌اند و ۲۰٫۳ درصد که انواع دیگر مدیتیشن را انجام داده‌اند، دچار احساسات ناخوشایند شده‌اند.
• ۲۹ درصد از افرادی که مدیتیشن را برای کسب آرامش و تمرکز انجام داده‌اند، احساس ناخوشایندی داشته‌اند و درمقابل، ۱۹٫۶ افرادی که هرگز با خود خلوت نکرده‌اند، گرفتار چنین احساسی نشده‌اند.

ماکرو اشلاسر دررابطه‌با نتایج این مطالعه افزود:

بیشتر پژوهش‌های مرتبط‌با مدیتیشن، با تمرکز بر بیان مزایای آن انجام شده‌اند و میزان مطالعات مربوط‌به تجربه‌ها و احساس‌ها مرتبط‌با مدیتیشن باید افزایش پیدا کند. درضمن اجتناب از نتیجه‌گیری زود‌هنگام درمورد تاثیرات منفی بالقوه‌ی مدیتیشن، بسیار مهم است.

مطالعات طولی (نوعی از مطالعات مشاهده‌ای که در آن‌ها، گروهی از افراد در طول مدت‌زمانی مشخص مورد‌بررسی قرار می‌گیرند) به پژوهشگران کمک می‌کند تا بفهمند احساسات ناخوشایند ناشی از انجام مدیتیشن در چه زمانی، برای چه کسانی و تحت چه شرایطی ایجاد می‌شوند و اینکه آیا این احساس‌ها و تجربه‌ها، تاثیرات بلندمدتی دارند یا خیر. این مطالعات که در آینده انجام می‌شوند، می‌توانند منجربه ایجاد راهنمایی‌های بالینی و همچنین دستورالعمل‌هایی شوند که زمینه‌ساز ایجاد ذهن آگاهی هستند. درضمن، این مطالعات می‌توانند در آموزش مربیان مدیتیشن نقش داشته باشند.

محدویت‌ها و معایب مطالعه

در مطالعه حاضر، برای کسب اطلاعات درباره‌ی میزان شایع‌بودن احساسات و تجربه‌های ناخوشایند ناشی از مدیتیشن، تنها یک سؤال مطرح شده است. درضمن درمیان داده‌های جمع‌آوری‌شده درباره‌ی نوع دقیق تجربه‌ها یا شدت و تأثیر آن‌ها، اطلاعاتی ارائه نشده است. همچنین ممکن است استفاده از نمونه‌ و مثال‌های خاص در این سؤال، مثل عصبی‌بودن، ترس، اختلالات عصبی، فکری یا عاطفی، تغییر احساس در مورد خود یا دنیا، پاسخ افراد را تحت‌‌تاثیر قرار دهد و نتوانند احساسی حقیقی خود را که ممکن است هیچ‌کدام از احساسات ذکرشده نباشد، بیان کنند.

در این مطالعه، وجود مشکلات احتمالی مرتبط‌با سلامت روانی مورد بررسی قرار نگرفته است. این موضوع می‌تواند صحت نتایج آن را زیر سؤال ببرد؛ زیرا مشکلات ناشی از سلامت روانی می‌توانند میزان تخمینی تجربه‌ها و احساسات ناشی از انجام مدیتیشن را با ابهام مواجه کنند. ماهیت مقطعی داده‌ها به پژوهشگران اجازه نمی‌دهد درباره‌ی مؤثر بودن یا نبودن مدیتیشن در ایجاد تجربه‌ها و احساسات ناخوشایند، باصراحت نتیجه‌گیری کنند.

نتایج پژوهش جدیدی نشان می‌دهد که کربن رادیواکتیو آزادشده در اتمسفر درنتیجه‌ی آزمایش بمب‌های هسته‌ای قرن بیستم به عمیق‌ترین قسمت‌های اقیانوس‌ها نفوذ کرده است. مطالعه‌ی جدید که در مجله‌ی Geophysical Research Letters منتشر شده، نخستین شاهد وجود کربن رادیواکتیو حاصل از آزمایش بمب‌های هسته‌ای در بافت‌های ماهیچه‌ای سخت‌پوستانی است که در گودال‌های عمیق کف اقیانوس‌ها مانند گودال ماریانا زندگی می‌کنند.

این کربن از اواخر دهه‌ی ۱۹۵۰، به‌تدریج وارد مولکول‌های تشکیل‌دهنده‌ی بدن موجودات زنده‌ای شد که در سطح دریا به سر می‌بردند. پژوهش جدید نشان می‌دهد وقتی بقایای این موجودات به کف اقیانوس می‌رسد، سخت‌پوستان ساکن در اعماق اقیانوس از آن‌ها تغذیه می‌کنند. به‌گفته‌ی پژوهشگران، آلودگی‌های انسانی می‌تواند سریعا وارد زنجیره‌ی غذایی شوند و راه خود را به اعماق اقیانوس‌ها باز کنند. نینگ وانگ، نویسنده‌ی مقاله می‌گوید:

اگرچه صدها سال طول می‌کشد تا جریان‌های اقیانوسی، آب حاوی کربن رادیواکتیو را به گودال‌های موجود در عمق اقیانوس‌ها برسانند، زنجیره‌ی غذایی این کار را بسیار سریع‌تر انجام می‌دهد.

ویدونگ سان، نویسنده‌ی همکار مقاله می‌گوید:

ازلحاظ سیستم‌های بیولوژیکی، تعامل بسیار قدرتمندی بین سطح و عمق وجود دارد. فعالیت‌های انسانی می‌تواند حتی روی سیستم‌های زیستی که در عمق ۱۱هزار متری آب قرار دارند، تاثیر بگذارد؛ بنابراین ما باید مراقب رفتارهای آینده‌ی خود باشیم. این مسئله، مورد انتظار نبود ولی قابل درک است؛ زیرا به‌وسیله‌ی زنجیره‌ی غذایی کنترل می‌شود.

به‌گفته‌ی نویسندگان، این نتایج به دانشمندان کمک می‌کند تا درک بهتری درزمینه‌ی نحوه‌ی سازگاری موجودات زنده به زندگی در محیط‌های دشوار به‌دست آورند. سخت‌پوستانی که آن‌ها مورد مطالعه قرار دادند، به‌مدت طولانی و دور از انتظاری با داشتن متابولیسم بی‌نهایت کندی زندگی می‌کنند. نویسندگان گمان می‌کنند این وضعیت، نوعی سازگاری به زندگی در این محیط دشوار و فقیر است.

انفجار هسته‌ای در اقیانوس

کربن ۱۴، یک کربن رادیواکتیو است که به‌صورت طبیعی هنگام برخورد اشعه‌های کیهانی با نیتروژن موجود در اتسمفر تولید می‌شود. کربن ۱۴، نسبت‌به کربن غیر رادیواکتیو، فراوانی بسیار کمتری دارد؛ ولی دانشمندان می‌توانند آن را تقریبا در تمام موجودات زنده شناسایی کرده و برای تعیین قدمت نمونه‌های باستان‌شناسی و زمین‌شناسی استفاده کنند. آزمایش‌های سلاح‌های گرما هسته‌ای که درطول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجام می‌شد، موجب افزایش دوبرابری کربن ۱۴ در اتمسفر شد. وقتی نوترون‌های آزادشده از بمب‌ها با نیتروژن موجود در اتمسفر برخورد می‌کند، کربن رادیواکتیو تولید می‌شود. سطوح این کربن در اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ به اوج خود رسید و سپس با توقف آزمایش بمب‌های هسته‌ای کاهش پیدا کرد. در دهه‌ی ۱۹۹۰، سطح کربن ۱۴ موجود در اتمسفر به حدود ۲۰ درصد بالاتر از سطح پیش از آزمایش‌ها کاهش پیدا کرد. این کربن بمب به‌سرعت از جو خارج شده و با آب سطح اقیانوس مخلوط شد. موجودات دریایی که در این زمان‌ در سطح آب زندگی می‌کردند، از این کربن برای ساخت مولکول‌های موجود در سلول‌های خود استفاده کردند و مدت کوتاهی پس از آغاز آزمایش این بمب‌ها، افزایش سطح کربن ۱۴ در بدن موجودات دریایی قابل تشخیص بود.

عمیق‌ترین قسمت‌ اقیانوس‌ها، گودال‌های فراژرف هستند؛ مناطقی که در آن‌ها کف اقیانوس بیش از ۶ کیلومتر با سطح فاصله دارد. این مناطق در اثر فرورانش صفحات تکتونیکی ایجاد می‌شود. موجوداتی که در این گودال‌ها زندگی می‌کنند، مجبورند با فشار شدید، سرمای زیاد و فقدان نور و مواد غذایی سازش پیدا کنند.

پژوهشگران قصد داشتند از کربن بمب به‌عنوان یک ردیاب برای مواد آلی موجود در گودال‌های فراژرف استفاده کنند تا موجوداتی را که در آنجا زندگی می‌کنند، بهتر درک کنند. آن‌ها آمفی‌پودهایی (دوجورپایان) را که در سال ۲۰۱۷ از گودال‌های ماریانا، موسائو و بریتانیای نو در مناطق گرمسیری غرب اقیانوس آرام تا عمق ۱۱ کیلومتری زیر سطح، جمع‌آوری شده بود، تجزیه‌و‌تحلیل کردند.

آمفی‌پودها نوعی از سخت‌پوستان کوچک هستند که در اقیانوس‌ها به سر می‌برند و از بقایای موجودات مرده‌ی دریایی تغذیه می‌کنند. به‌طور شگفت‌انگیزی، سطح کربن ۱۴ در بافت‌های ماهیچه‌ای آمفی‌پودها بسیار بیشتر از سطوح کربن ۱۴ موجود در ماده‌ی آلی یافت‌شده در آب‌های عمق اقیانوس بود. پژوهشگران محتویات روده‌ی آمفی‌پودها را بررسی کردند و دریافتند که این سطوح با سطوح کربن ۱۴ موجود در مواد آلی سطح اقیانوس آرام مطابقت دارد. این موضوع نشان می‌دهد که آمفی‌پودها به‌صورت انتخابی از بقایایی که از سطح اقیانوس به اعماق می‌ریزد، تغذیه می‌کنند.

با استفاده از یافته‌های جدید، پژوهشگران بهتر می‌توانند ماندگاری موجوداتی را که در گودال‌های فراژرف اقیانوس به سر می‌برند، درک کنند و از چگونگی انطباق آن‌ها با این محیط منحصر‌به‌فرد آگاه شوند. آمفی‌پودهایی که در این گودال‌ها زندگی می‌کنند، بیشتر رشد می‌کنند و نسبت‌به همتایانشان در آب‌های کم‌عمق، طول عمر بیشتری دارند. آمفی‌پودهایی که در آب‌های کم عمق زندگی می‌کنند، به‌طور معمول کمتر از سه سال زندگی کرده و طولشان به حدود ۲۰ میلی‌متر می‌رسد اما آمفی‌پودهای ساکن در گودال‌های عمیق، بیش از ۱۰ سال عمر کرده و طولشان به ۹۱ میلی‌متر هم می‌رسد. پژوهشگران گمان می‌کنند اندازه‌ی‌ بزرگ و طول عمر بیشتر این آمفی‌پودها، محصول فرعی تکامل درجهت زندگی در محیط دارای دمای کم، فشار بالا و محدودیت منابع غذایی باشد.

بنابر حدس آن‌ها، این حیوانات دارای متابولیسم کند و سوخت‌وساز سلولی پایینی هستند که به آن‌ها این امکان را می‌دهد که بتوانند انرژی را برای مدت زمان طولانی ذخیره کنند. طول عمر بیشتر، همچنین نشان‌دهنده‌ی این موضوع است که آلاینده‌ها می‌توانند در بدن این موجودات غیرعادی تجمع یابند. وانگ گفت:

 علاوه‌بر این واقعیت که این مواد عمدتا از سطح می‌آیند، تجمع زیستی مرتبط‌با سن نیز موجب افزایش غلظت این آلاینده‌ها می‌شود و تهدید بیشتری برای این اکوسیتسم‌های دورافتاده ایجاد می‌کند.

رُز کوری، استاد دانشگاه میشیگان که در این پژوهش مشارکتی نداشته است، می‌گوید:

پژوهش جدید نشان می‌دهد که گودال‌های عمیق اقیانوس‌ها از فعالیت‌های انسانی جدا نیستند. به‌وسیله‌ی کربن بمب می‌توان ردپای فعالیت‌های انسانی را در دورترین و عمیق‌ترین مناطق اقیانوس پیدا کرد. این پژوهشگران با استفاده از کربن بمب نشان دادند منبع اصلی غذای این ارگانیسم‌ها، کربن تولیدشده در سطح اقیانوس و نه صرفا منابع کربن محلی حاصل از رسوبات کف اقیانوس است. این مطالعه‌ نشان می‌دهد که آمفی‌پودها در گودال‌های عمیق با شرایط سخت محیط اطرف سازگار شده‌اند. موضوع جدید فقط این نیست که کربن موجود در سطح اقیانوس می‌تواند طی دوره‌ی زمانی نسبتا کوتاهی به عمق اقیانوس برسد، بلکه این است که کربن جوان تولیدشده در سطح اقیانوس، حیات موجود در عمیق‌ترین مناطق اقیانوس را تغذیه و حمایت می‌کند.

انجمن صنفی تصویربرداری فنی (TIPA) طبق سنت هر‌ساله‌ی خود، برندگان جوایز بهترین‌های صنعت تصویر‌برداری در سال ۲۰۱۹ را معرفی کرد. TIPA در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد و شامل ۲۸ نشریه‌ی برجسته در صنعت عکاسی در سراسر جهان می‌شود. اعضای TIPA حداقل یک بار در سال در مجمع عمومی یکدیگر را ملاقات می‌کنند تا درباره‌ی عکاسی و صنایع مرتبط‌با‌ آن به گفت‌و‌گو بپردازند. یکی از بارزترین فعالیت‌هایی که در چنین جلسات انجام می‌شود، رأی‌گیری دررابطه‌با بهترین محصولات عکاسی سال است.

ادیتورهای مجلات در هفدهم مارس در تایلند شهر بنکوک ملاقات کردند و محصولات برنده را در ۴۰ دسته‌ی مختلف قرار دادند. با ما همراه باشید تا درمورد برخی از بهترین محصولات انتخاب‌شده توسط اعضای TIPA که در دسته‌های برجسته‌تر قرار گرفته‌اند، اطلاعات بیشتری کسب کنید.

بهترین دوربین DSLR: نیکون D3500

قیمت: ۴۵۰ دلار

این دوربین DSLR با ابعاد کوچک و وزن اندک، برای افرادی مناسب است که به‌دنبال محصولاتی توانمند با طیف گسترده‌ای از لنزهای NIKKOR و لوازم جانبی هستند تا بتوانند هم سرگرم شوند و هم خلاقیت عکاسی خود را افزایش دهند. حسگر ۲۴.۲ مگاپیکسلی CMOS آن با گستره‌ی حساسیت ۲۵ تا ۲۵۰۰ پیکسل، توانایی ثبت تصاویری با کیفیت عالی را دارد؛ همچنین عکاسی با نرخ پیاپی ۵ فریم‌بر‌ثانیه و قابلیت فیلم‌برداری با رزولوشن Full HD با نرخ ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه از دیگر نقاط‌قوت این دوربین است. کاربران با استفاده از اپلیکیشن SnapBridge نیکون، می‌توانند به‌راحتی می‌توانند تصاویر دوربین را با گوشی هوشمند یا هر دستگاه متصل به آن، به‌اشتراک بگذارند. همچنین قابلیت راه‌اندازی و کنترل دوربین با استفاده از این نرم‌افزار وجود دارد.

بهترین دوربین پیشرفته APS-C: فوجی‌فیلم X-T30

قیمت : ۸۹۹ دلار

سری X دوربین‌های فوجی‌فیلم، درکنار قیمتی مقرون‌به‌صرفه، توانایی بسیار بالایی در ثبت تصاویر دارد. فوجی‌فیلم X-T30 از حسگر ۲۶.۱ مگاپیکسلی X-Trans CMOS 4 به‌همراه پردازنده‌ی چهار هسته‌ای جدید سری X بهره می‌برد که فوکوس خودکار بسیار سریع و تشخیص چهره‌ی دقیق را به ارمغان می‌آورد. این دوربین کوچک با وزن اندک، دارای کلید‌های کنترلی متعددی است تا کاربران در کوتاه‌ترین زمان تنظیمات دلخواه خود را اعمال کنند؛ برای مثال از جوی‌استیک فوکوس بهره‌ می‌برد که امکان تغییر سریع محدودیه‌ی فوکوس را به‌همراه دارد. X-T30 فیلمبرداران را نیز به خود جذب کرده است؛ قابلیت ضبط کلیپ‌های ویدیویی با رزولوشن UHD 4K درکنار ضبط باکیفیت صدا بدون نیاز به لوازم جانبی، ازجمله نقاط‌قوت این دوربین در بخش فیملبرداری است. Wi-Fi و بلوتوث نسخه‌ی ۴.۲ نیز برای اتصال دوربین به گوشی هوشمند دردسترس است تا قابلیت انتقال تصاویر یا کنترل از راه دور دوربین به‌سادگی به ارمغان بیاید.

بهترین دوربین حرفه‌ای APS-C: سونی a6400

قیمت : ۸۹۸ دلار

جدیدترین دوربین ۲۴.۲ مگاپیکسلی APS-C سونی، دارای نرخ عکاسی پیاپی ۱۱ فریم‌برثانیه درکنار سیستم فوکوس فوق‌العاده توانمند با ۴۲۵ نقطه‌ی فوکوس تشخیص فاز و کنتراست و ردیابی کامل سوژه است. این دوربین به‌لطف نسل جدید پردازنده‌ی‌ Bionz X، توانایی تشخیص سوژه و فوکوس روی آن در تنها ۰.۰۲ ثانیه‌ را دارد که در نوع خود بی‌نظیر است. حسگر a6400 از حداکثر حساسیت بومی ۳۲,۰۰۰ برای عکاسی و فیلم‌برداری پشتیبانی می‌کند که البته قابلیت افزایش آن تا ۱۰۲,۴۰۰ نیز دردسترس است. سیستم فوکوس خودکار این دوربین بدون‌آینه توانایی تشخیص آنی چشم را به‌واسطه‌ی الگوریتم‌های هوش مصنوعی خود دارد تا عملکرد فوکوس در بهترین حالت خود باشد. سونی برای فیلمبرداران نیز قابلیت‌های جذابی در این دوربین تعبیه کرده است که می‌توان به فیلم‌برداری با رزولوشن 4K‌ با قابلیت بازخوانی کامل پیکسل‌ها اشاره کرد. از دیگر امکانات جذاب این دوربین، نمایشگر با قابلیت چرخش ۱۸۰ درجه‌ای به سمت بالا است تا ثبت تصاویر سلفی نیز ممکن باشد.

بهترین دوربین میکرو چهارسوم حرفه‌ای: المپوس OM-D E-M1X

قیمت : ۲٬۹۹۹ دلار

به‌واسطه‌ی قابلیت‌های گسترده‌، دوربین حرفه‌ای المپوس OM-D E-M1X گزینه‌ی ایده‌آلی برای آن دسته از کاربرانی است که به‌دنبال دوربینی سریع با لرزشگیری توانمند و عمر باتری مناسب هستند. حسگر ۲۰.۴ مگاپیکسلی MOS درکنار دو پردازنده‌ی TruePic VIII۷ به دوربین اجازه می‌دهد تا ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه را در حالت قفل AF / AE تصویربرداری کند و تا ۳۵ فریم تصویر ۲۰ مگاپیکسلی خام را با استفاده از Pro Capture Mode ذخیره کند. سیستم فوکوس خودکار هوشمند OM-D E-M1X با شناسایی و حفظ فوکوس سوژه‌های سریع، مانند قطار، هواپیما، خودرو و موتورسیکلت درکنار قابلیت تشخیص انسان‌ها، این دوربین را به گزینه‌ی بسیار مناسبی برای ژانر تصویربرداری اکشن و سریع تبدیل کرده است.

بهترین دوربین فول‌فریم پیشرفته: کانن EOS RP

قیمت : ۱٬۲۹۹ دلار

دوربین فول‌فریم کانن EOS RP، کوچک و همه‌کاره است. این دوربین درکنار قیمت مناسب و وزن اندک، از حسگر CMOS با رزولوشن ۲۶.۲ مگاپیکسلی به‌همراه پردازنده DIGIC 8 و سیستم فوکوس خودکار Dual Pixel بهره می‌برد. به‌لطف نمایشگر چرخان ۳ اینچی و منظره‌یاب ۲.۳۶ میلیون نقطه‌ی EOS RP، عملیات عکاسی و فیلم‌برداری با این دوربین بسیار ساده‌تر از گذشته خواهد بود. کانن EOS RP در بخش فیلم‌برداری نیز حرف‌هایی برای گفتن دارد؛ قابلیت ضبط کلیپ‌هایی با رزولوشن 4K و نرخ ۲۴ یا ۲۵ فریم‌بر‌ثانیه درکنار اتصالات HDMI، هدفون و میکروفن، از برخی قابلیت‌های این دوربین است. اما شاید بتوان بزرگ‌ترین نقطه‌ی قوت این دوربین را سیستم فوکوس خودکار توانمند آن دانست که با لنزی با دیافراگم f/1.2، توانایی تشخیص و فوکوس روی سوژه تا EV-5 را نیز دارد.

بهترین دوربین فول‌فریم حرفه‌ای: نیکون Z6

قیمت : ۱٬۹۹۶ دلار

Z6 برای عکاسانی مناسب است که می‌خواهند عملکرد عالی در شرایط کم‌نور و ضبط کلیپ‌های 4K UHD با استفاده از تمام مساحت حسگر را دراختیار داشته باشند. حسگر ۲۴.۵ مگاپیکسلی CMOS این دوربین با سیستم فوکوس خودکار تشخیص فاز، محدوده حساسیت ۱۰۰ تا ۵۱,۲۰۰ را پشتیبانی می‌کند تا درکنار پردازنده‌ی توانمند EXPEED 6، قابلیت ثبت تصاویر فوق‌العاده‌ای را داشته باشد. تعبیه‌ی ۲۷۳ نقطه فوکوس با پوشش تقریباً ۹۰٪ از محدوده‌ی حسگر به‌صورت عمودی و افقی، امکان شناسایی سوژه و فوکوس روی آن در تمام قاب را به کاربر می‌دهد. قابلیت تنظیم دستی میزان شارپ‌کردن تصویر نیز به کاربران اجازه می‌دهد تا بافت تصاویر را در صفحه‌نمایش دوربین به‌صورت واضح‌تر یا نرم‌تر در دو حالت تصویربرداری (فیلم یا عکس) مشاهده کنند.

بهترین دوربین فول‌فریم: نیکون Z7

قیمت: ۳٬۳۹۶ دلار

نیکون Z7 با حسگر ۴۵.۷ مگاپیکسلی CMOS و فول‌فریم خود، توانایی ثبت تصاویری بزرگ و خیره‌کننده‌ را دارد. حسگر این دوربین از بازه‌ی حساسیت ۶۴ تا ۲۵,۶۰۰ در حالت استاندارد و ۳۲ تا ۱۰۲,۴۰۰ در حالت بوست‌شده، بهره می‌برد. منظره‌یاب الکترونیکی Z7 پوشش تقریبی ۱۰۰٪ از قاب را ارائه می‌دهد. در بخش فیلم‌برداری نیز می‌توان به قابلیت ضبط کلیپ‌های 4K UHD درکنار انواع Full HD با نرخ ۱۲۰ فریم‌بر‌ثانیه و پشتیبانی از فناوری‌هایی مانند Active D-Lighting برای نوردهی بهتر سوژه‌ها، Focus Peak برای انتخاب بهترین ناحیه‌ی فوکوس و لرزشگیر اشاره کرد. قابلیت Timecode نیز برای استفاده از چندین دوربین برای ضبط قابی مشترک و همگام‌سازی ویدئو و صدا در مراحل تدوین دردسترس است.

بهترین دوربین فول‌فریم عکس‌برداری/ فیلم‌برداری: پاناسونیک لومیکسS1

قیمت: ۲٬۴۹۷ دلار

لومیکس S1 خود را به‌عنوان دوربینی فول‌فریم و ۲۴.۲ مگاپیکسلی معرفی می‌کند که توانایی فوکوس سریع، تعقیب مؤثر سوژه و ارائه‌ی قابلیت‌های حرفه‌ای فیلم‌برداری را دارد. اولین نسل از دوربین‌های فول‌فریم پاناسونیک، توانایی ضبط کلیپ‌های 4K با نرخ ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه را دارد. البته درصورتی‌که به فیلم‌برداری با نرخ ۳۰ یا ۲۵ فریم‌بر‌ثانیه مشغول باشید، لومیکس S1 از تمام مساحت حسگر خود برای داده‌برداری استفاده می‌کند. امکان ضبط کلیپ‌های 4K‌ با عمق رنگ ۱۰ بیت و رنگ‌برداری ۴:۲:۲ به‌صورت داخلی و انواع ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه با ضبط‌کننده‌های خارجی درکنار استفاده از پروفایل V-Log، از دیگر قابلیت‌های جذاب S1‌در بخش فیلم‌برداری است که آن را بین رقبای خود منحصر‌به‌فرد می‌کند. پاناسونیک، فناوری لرزشگیر Dual IS خود را نیز به S1 آورده است تا با همکاری هم‌زمان لرزشگیر حسگر و لرزشگیر اپتیکال لنز، شاهد عملکرد بسیار خوب و حذف لرزش‌های تا ۶ استاپ باشیم. S1 در بخش عکاسی نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد که می‌توان به حالت High Resolution با قابلیت ثبت ۸ تصویر و ادغام آن‌ها، به‌لطف پردازنده‌ی سریع و توانمند Venus Engine و ارائه‌ی خروجی ۹۶ مگاپیکسلی اشاره کرد. لومیکس S1 همچنین دارای سرعت شاتر ۱,۸۰۰۰ ثانیه و سرعت همگام‌سازی فلاش تا ۱,۳۲۰ ثانیه است.

بهترین دوربین مدیوم فرمت متوسط: فوجی‌فیلم GFX 50R

قیمت: ۴٬۴۹۹ دلار

دوربین GFX 50R برای کاربران حرفه‌ای در صنعت عکاسی طراحی شده است؛ حسگر ۵۱.۴ مگاپیکسلی CMOS این دوربین با ابعاد ۴۳.۸ در ۳۲.۹ میلی‌متر درکنار پردازنده‌ی X-Processor Pro، خبر از دوربینی بسیار توانمند می‌دهد. این دوربین از حالت‌های پیشرفته‌ی Fujifilm Film Simulation درکنار الگوریتم‌های بهینه‌ی دریافت نور و بازسازی سیگنال‌های دیجیتالی بهره می‌برد تا سوژه به طبیعی‌ترین حالت ممکن ثبت شود. فوجی‌فیلم در ساخت GFX 50R از آلیاژ منیزیم بهره برده است و مقاومت آن دربرابر شرایط جوی، به عکاسان امکان استفاده از دوربین را در هر محیطی می‌دهد. GFX 50R یکی از کوچک‌ترین و سبک‌ترین دوربین‌های کلاس خود است. فوجی‌فیلم همچنین قابلیت‌های ارتباطی متعددی را برای این دوربین فراهم کرده است که می‌توان به بلوتوث و کنترل دوربین با اپلیکیشن مخصوص فوجی‌فیلم در گوشی‌های هوشمند اشاره کرد.

بهترین دوربین کامپکت حرفه‌ای: ریکو GR III

قیمت: ۹۰۰ دلار

اگر به‌دنبال دوربینی توانمند در ثبت تصاویر با قابلیت حمل بالا باشید، جدیدترین دوربین کامپکت ریکو از بهترین گزینه‌های در دسترس است. درون بدنه‌ی منیزیمی این دوربین از حسگر ۲۴ مگاپیکسلی APS-C با فناوری فوکوس تشخیص فاز و لرزشگیر حسگر‌شیفت استفاده شده است تا برخلاف بدنه‌ی کوچک دوربین، شاهد حضور سنسوری بزرگ باشیم. لنز پرایم و ثابت GR III، فاصله‌ی کانونی ۲۸ میلی‌متری را دراختیار کاربران قرار می‌دهد تا شاید این دوربین را برای بسیاری از کاربری‌ها بلااستفاده کند. بااین‌حال لنز ثابت تشکیلش‌ده از ۶ المان در ۴ گروه این دوربین، توانایی‌های منحصر‌به‌فردی دارد که می‌توان به حداقل فاصله‌ی فوکوس ۶ سانتی‌متر و فیلتر ND داخلی با ۲ استاپ اشاره کرد.

بهترین دوربین کامپکت سوپرزوم: سونی RX100 VI

قیمت: ۱٬۱۹۸ دلار

شاید بتوان باقطعیت، سری RX100 سونی را نام‌دارترین دوربین‌های کامپکت جهان نامید. سونی RX100 VI نیز همانند نسل‌های پیشین خود از قابلیت‌های جذابی مانند حسگر ۲۰.۱ مگاپیکسلی Exmor RS با تراشه‌ی DRAM و لنز ۲۰۰-۲۴ میلی‌متری Zeiss Vario Sonnar T بهره می‌برد. لرزشگیر Optical SteadyShot سونی به کاربران امکان ثبت تصاویر در فاصله‌ی کانونی ۲۰۰ میلی‌متر و حذف لرزش‌ها تا ۴ استاپ را می‌دهد. اما شاید جذاب‌ترین بخش این دوربین، سیستم فوکوس خودکار سریع آن باشد؛ جایی‌که به‌گفته‌ی سونی برای تشخیص سوژه و فوکوس روی آن به تنها ۰.۰۳ ثانیه زمان نیاز است. ۳۱۵ نقطه‌ی تشخیص فاز و ۲۵ نقطه‌ی تشخیص کنتراست درکنار الگوریتم‌های هوشمند تشخیص چهره و چشم نیز کمک زیادی به تشخیص دقیق سوژه در سرتاسر قاب می‌کند. موارد بالا را درکنار قابلیت عکاسی پیاپی با نرخ حداکثر ۲۴ فریم‌بر‌ثانیه قرار دهید تا به‌خوبی توانایی بالای RX100 VI را درک کنید. این دوربین کامپکت در بخش فیلم‌برداری نیز توانایی‌های قابل قبولی دارد و امکان ضبط کلیپ‌هایی با رزولوشن 4K و پروفایل‌های پیشرفته‌ی S-Gamut و S-Log3 را فراهم می‌کند.

بهترین گوشی هوشمند برای عکاسی: هواوی P30 Pro

به‌گفته‌ی مدیران هواوی، هدف از معرفی P30 Pro، بازنویسی قوانین عکاسی است. این گوشی‌ هوشمند به‌لطف چهار دوربین خود، توانایی زیادی در ثبت تصاویر دارد. دوربین اصلی از حسگر ۴۰ مگاپیکسلی با ابعاد ۱.۷/۱ بهره می‌برد که البته خروجی نهایی ۱۰ مگاپیکسلی ارائه می‌کند. استفاده از لنز ۲۷ میلی‌متری این دوربین به‌همراه لرزش‌گیر تصویر و f/1.6 خبر از توانایی بالای پی ۳۰ پرو در هر شرایطی می‌دهد. درکنار حسگر اصلی، دو نمونه‌ی ۲۰ مگاپسکلی با لنز واید ۱۶ میلی‌متری و ۸ مگاپیکسلی در پس لنز تله ۱۲۵ میلی‌متری قرار دارند. پی ۳۰ پرو به‌لطف الگوریتم هوشمند و توانمند خود، امکان ثبت تصاویر سوپر رزولوشن از تلفیق چند تصویر خام و زوم ۵۰ برابری را فراهم می‌کند. عملکرد پی ۳۰ پرو در شرایط نوری اندک نیز درخور تحسین است و حسگر این گوشی هوشمند با قابلیت افزایش حساسیت تا ۴۰۹,۶۰۰، توانایی دریافت نور در تاریکی تقریبا مطلق را نیز دارد.

بهترین لنز پرایم فوق عریض DSLR: سامیانگ XP 10mm f3.5

قیمت: ۱٬۱۹۹ دلار

لنز اولترا واید فول‌فریم سامیانگ، از ۱۸ المان در ۱۱ گروه تشکیل شده است که در این بین، سه المان غیرکروی و سه المان با پراکنش اندک نیز دیده می‌شود تا کاهش قابل‌توجه بازتاب نور و جلوه‌ی روح‌زدگی در تصاویر ایجاد شود. با حداقل فاصله‌ی فوکوس ۰.۲۶ متر و دریچه‌ی دیافراگم با ۹ تیغه، شاهد امکان ایجاد جلوه‌ی بوکه‌ی روان و جذابی توسط لنز ۱۰ میلی‌متری سامیانگ خواهیم بود.

بهترین لنز پرایم DSLR: سیگما 40mm F1.4 DG HSM ART

قیمت: ۱٬۳۹۹ دلار

لنز ۴۰ میلی‌متری سیگما (SIGMA) که به‌زودی برای مانت L نیز عرضه خواهد شد، با قابلیت ضبط محتوای 8K و تولید بوکه‌ی فوق‌العاده، یکی از جذاب‌ترین گزینه‌های موجود در بازار به‌شمار می‌رود. استفاده از سه المان FLD درکنار سه المان SLD باعث شده است تا شاهد حذف انحراف رنگی درکنار ثبت وضوح عالی حتی در نور اندک جزئیات باشیم.

بهترین لنز عریض DSLR: توکینا opera 16-28mm f/2.8 FF

قیمت: ۶۹۹ دلار

لنز جدید توکینا از ماژول جدید Silent Drive بهره می‌برد که به فوکوس روان، بی‌صدا و سریع‌تر کمک شایانی می‌کند. با استفاده از ۱۵ المان، شامل سه نمونه‌ی غیرکوری و سه نمونه‌ با پراکنش حداقلی در ۱۳ گروه، توکینا خبر از کاهش قابل‌توجه انحراف رنگی در این لنز می‌دهد. استفاده از المان بزرگ در بخش جلویی لنز نیز منجربه کاهش اعوجاج و حداقل‌سازی وینت در تصاویر می‌شود.

بهترین لنز تله‌فوتو DSLR: سیگما 600-60 میلی‌متر F4.5-6.3 DG OS HSM

قیمت: ۱۹۹۹ دلار

با این لنز جدید سیگما، عکاسان اکنون قابلیت‌های بیشتری برای ثبت تصاویر مدنظر خود دارند. زوم ۱۰ برابری، مقاومت دربرابر شرایط جوی، استفاده از ۲۵ المان در ۱۹ گروه با دیافراگم ۹ تیغه‌ای، لنز ۶۰۰-۶۰ میلی‌متری سیگما را به گزینه‌ی بسیار جذابی برای عکاسان ژانر طبیعت و ورزشی تبدیل کرده است.

بهترین لنز زوم حرفه‌ای DSLR: سیگما 200-70 میلی‌متر F2.8 DG OS HSM

قیمت: ۱۴۹۹ دلار

لنز جدید ۲۰۰-۷۰ میلی‌متری سیگما با ترکیب مقاومت دربرابر شرایط جوی، استفاده از آلیاژ منیزیم برای کاهش وزن و افزایش کیفیت ساخت، لرزشگیر اپتیکال و ۱۰ المان با پراکنش حداقلی، کاربران حرفه‌ای را هدف قرار داده است تا امکان ثبت تصاویری با رزولوشن و جزئیات بالا را در هر شرایطی داشته باشند.

بهترین لنز پرایم حرفه‌ای DSLR: کانن EF 400mm f/2.8L IS III USM

قیمت: ۱۱۹۹۹ دلار

حذف لرزش‌ها تا ۵ استاپ و وزن اندک (نسبت به ابعاد) باعث شده است تا عکاسان بدون چالش زیاد قادر به استفاده و حمل نسل سوم لنز ۴۰۰ میلی‌متری کانن باشند. دیافراگم با ۹ تیغه، استفاده از موتور فوکوس USM، حداقل فاصله‌ی فوکوس ۲.۵ متر و ترکیب ۱۷ المان در ۱۳ گروه، از دیگر مشخصات فنی قابل‌توجه این لنز است.

بهترین لنز پرایم APS-C بدون‌آینه: کانن EF-M 32mm f/1.4 STM

قیمت: ۴۷۹ دلار

لنز ۳۲ میلی‌متری پرایم کانن را می‌توان به‌صورت خلاصه، گزینه‌ای سبک و باکیفیت برای ثبت تصاویر و ضبط کلیپ‌های ویدیویی دانست. به‌لطف استفاده از موتور فوکوس STM، لنز ۳۲ میلی‌متری کانن عملکرد آرام و سریعی دارد تا برای کاربری فیلم‌برداری نیز گزینه‌ی بسیار خوبی باشد. حداقل فاصله‌ی فوکوس ۰.۲۳ متر، حداکثر بزرگ‌نمایی ۰.۲۵ برابر، گشودگی حداکثر f/1.4 دیافراگم و استفاده از ۱۴ المان در ۸ گروه، از دیگر مشخصات قابل‌توجه این لنز است.

بهترین لنز پرایم استاندارد بدون‌آینه: کانن RF 50mm F1.2 L USM

قیمت: ۲۲۹۹ دلار

سریع و بسیار باکیفیت؛ این دو کلمه به‌خوبی لنز ۵۰ میلی‌متری کانن برای مانت جدید RF این شرکت را توصیف می‌کند. این لنز ۵۰ میلی‌متری از ۱۵ المان در ۹ گروه تشکیل شده که دیافراگم با ۹ تیغه در پس آن‌ها قرار گرفته است. کانن امکان سفارشی‌سازی عملکرد رینگ کنترلی این لنز را فراهم کرده است تا کاربران بسته‌به نیاز خود اقدام به تغییر فوکوس، سرعت شاتر، ایزو، گشودگی دیافراگم یا میزان نوردهی کنند.

بهترین لنز پرایم تله‌فوتو بدون‌آینه: سونی FE 135mm F1.8 GM

قیمت: ۱۸۹۸ دلار

لنز ۱۳۵ میلی‌متری سونی با ۱۱ تیغه‌ی دیافراگم و گشودگی حداکثر F/1.8، برای کاربری‌های ورزشی، مراسم و پرتره ساخته شده است تا جزئیات عالی را درکنار بوکه‌ی فوق‌العاده ارائه دهد. سونی برای ساخت این لنز، سنگ‌تمام گذاشته و از ۱۳ المان بهره برده است که انواع Super ED، ED و غیرکروی در این بین دیده می‌شود. همچنین چهار موتور خطی فوکوس XD برای توسعه‌ی سیستم فوکوس خودکار سریع و دقیق، در این لنز به‌کار گرفته شده است.

بهترین لنز واید بدون‌آینه: نیکون NIKKOR Z 14-30mm f/4 S

قیمت: ۱۲۹۷ دلار

نیکون برای ساخت لنز واید جدید خود از ۱۴ عدسی بهره برده است که پوشش Nano Crystal انحصاری این شرکت نیز برای عبور دقیق‌تر نور در آن به‌کار گرفته شده است. مقاومت این لنز دربرابر نفوذ گرد‌و‌غبار و آب ،آن را گزینه‌ی بسیار خوبی برای استفاده در شرایط جوی مختلف تبدیل کرده است. رینگ کنترلی قابل‌سفارشی‌سازی نیز در لنز ۳۰-۱۴ میلی‌متری نیکون تعبیه شده است تا کاربران بسته‌به نیاز خود کاربری آن را تغییر دهند.

بهترین لنز زوم استاندارد بدون‌آینه: تامرون 75-28 میلی‌متر F/2.8 Di III RXD

قیمت: ۸۷۹ دلار

تامرون به‌تازگی نسل جدید لنز فاصله‌ی کانونی میانی خود را برای مانت E سونی عرضه کرده که کیفیت بالای تصاویر خروجی، شگفتی بسیاری از کارشناسان را به‌دنبال داشته است. این لنز به‌لطف استفاده از فناوری BBAR تامرون برای جلوگیری از ایجاد لکه و بازتاب نور، تصاویری عالی در تمام بازه‌ی فاصله‌ی کانونی خود ارائه می‌دهد. موتور فوکوس جدید و سریع RXD نیز خبر از سرعت و دقت بالای سیستم فوکوس خودکار این لنز می‌دهد. کاربران همچنین قادر به فوکوس روی سوژه در فاصله‌ی حداقل ۱۹ سانتی‌متر خواهند بود تا در این بخش نیز لنز تامرون عملکرد بسیار خوبی داشته باشد.

بهترین لنز بدون آینه حرفه‌ای: سونی FE 400mm F2.8 GM OSS

قیمت: ۱۱۹۹۸ دلار

لنز سوپرتله جدید سونی از موتور خطی XD بهره می‌برد تا عملکرد سیستم فوکوس خودکار آن در جایگاه بهتری درمقایسه‌با رقبای سنتی خود قرار بگیرد. همچنین با بازطراحی الگوریتم‌های کنترلی، عدسی‌های فوکوس با سرعت زیاد و صدای اندک جابه‌جا می‌شوند تا این لنز برای ثبت تصاویر از سوژه‌های سریع در ژانر‌های حیات وحش و ورزش بسیار مناسب باشد. سونی برای کاهش وزن این لنز عظیم، تلاش زیادی کرده است که می‌توان به استفاده از آلیاژ منیزیم اشاره کرد تا باوجود ابعاد بزرگ، تنها ۲۸۹۷ گرم وزن داشته باشد.

بهترین فلاش: Godox WITSTRO AD400Pro

قیمت: ۶۴۹ دلار

بهترین سه‌پایه حرفه‌ای: Uniqball iQUICK3Pod

قیمت: ۷۵۹ دلار

بهترین سه‌پایه صفری: Manfrotto Befree GT Carbon Fiber

قیمت: ۳۹۰ دلار

بهترین کوله‌پشتی عکاسی: Lowepro Whistler 450 AW II

قیمت: ۴۰۰ دلار

دقیقا یک ماه از ثبت اولین عکس سیاه‌چاله می‌گذرد. این عکس نسبتا مات را مجموعه‌ای شامل هشت تلسکوپ ثبت کرده است. این مجموعه‌ی تلسکوپی، تلسکوپ عظیم ایونت هورایزن (EHT) را تشکیل می‌دهند. این تصویر تاریخ‌ساز که ۱۰آوریل منتشر شد، سیاه‌چاله‌ای در مرکز کهکشان غول‌آسای M87 را نشان می‌دهد.

حالا دانشمندان دانشگاه رادبود هلند طرح پیشنهادی خود برای عکاسی با وضوح بیشتر را با سازمان فضایی اروپا (ESA) و دانشمندان دیگر به‌اشتراک گذاشته‌اند. هدف آن‌ها ارسال دو یا سه ماهواره مجهز به فناوری تصویربرداری رادیویی به مدار زمین است. درصورت انجام این پروژه، تصاویر دریافتی از ماهواره‌های مستقر در مدار زمین پنج‌برابر شفاف‌تر از تصویر قبلی سیاه‌چاله خواهند بود.

تلسکوپ مستقر در مدار ایونت هورایزن یا EHI که فعلا در مرحله‌ی طراحی است، می‌تواند با وضوح پنج‌برابر تلسکوپ ایونت هورایزن مستقر در زمین (EHT) عکاسی کند. تلسکوپ مستقر در زمین ایونت هورایزن چندی پیش موفق شد اولین تصویر از یک سیاه‌چاله را ثبت کند. چپ: مدل سیاه‌چاله‌ی ساگیتاریوس A* با فرکانس رصد ۲۳۰ گیگاهرتز. راست: شبیه‌سازی نوع تصویر قابل تولید EHT از ساگیتاریوس A*.

فریک روئلف، استاد دانشگاه رادبود و نویسنده اصلی مقاله، دراین‌باره می‌گوید:

 این تلسکوپ مزایای زیادی درمقایسه‌با تلسکوپ‌های مستقر در زمین مانند EHT (ایونت هورایزن) دارد. در فضا، می‌توانید در فرکانس‌های رادیویی بالاتر عکاسی کنید؛ اما در زمین، فرکانس‌های دریافتی را جوّ زمین فیلتر می‌کند.

وضوح تصویر رادیویی به‌اندازه‌ی تلسکوپ گیرنده‌ی سیگنال وابسته است؛ به‌همین‌دلیل، EHT از مجموعه تلسکوپ‌های بشقابی در سراسر جهان تشکیل و در جریان آن، زمین به تلسکوپ عظیمی تبدیل شد. ستاره‌شناسان با افزایش مسافت بین رصدهای رادیویی می‌توانند به تصاویر شفاف‌تر و دقیق‌تری از سیاه‌چاله‌ها برسند.

گفتنی است دریافت اطلاعات در زمین کار چندان ساده‌ای نیست؛ ازاین‌رو، تیم بررسی مبادله‌ی داده ازطریق اتصال لیزری را پیشنهاد داده است. فایده‌ی تصویر واضح‌تر فراتر از اهداف زیباشناسی است. با EHI می‌توان نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین را دقیق‌تر آزمود و با دقت جزئیات سیاه‌چاله را بررسی کرد و اگر انحراف‌ کوچکی از نظریه‌ی اینشتین رخ دهد، به‌راحتی رصدکردنی خواهد بود.

EHI به‌صورت مجزا از EHT عمل خواهد کرد؛ اما احتمالا از سیستم هیبریدی (پیوندی) برای ترکیب رصدهای فضایی با رصدهای زمینی استفاده خواهد شد.

انتظار می‌رود گوشی‌های هوشمند وان‌پلاس ۷ و وان‌پلاس ۷ پرو در ۱۴مه (مصادف با ۲۴اردیبهشت‌) معرفی شوند. با نزدیک‌شدن به زمان رونمایی دستگاه‌های وان‌‌پلاس، رندرهایی از کیس رسمی گوشی‌های هوشمند جدید به‌اشتراک گذاشته شده که طراحی گوشی‌های جدید را به‌خوبی نشان می‌دهد. 

رندرهای رسمی منتشرشده تأیید می‌‌‌کند وان‌پلاس ۷ پرو با دوربین سه‌گانه و وان‌پلاس ۷ با دوربین دوگانه در پنل پشتی به بازار عرضه خواهند شد. دوربین‌های پنل پشتی با چیدمان عمودی در پشت دستگاه قرار گرفته‌اند.

همچنین با‌توجه‌به تصاویر، دکمه‌‌ی کم و زیاد کردن صدا در سمت چپ و کلید پاور و اسلایدر اعلان در سمت راست دستگاه قرار دارند. درمجموع، می‌توان گفت طراحی وان‌پلاس۷ شباهت زیادی به طراحی وان‌‌پلاس 6T دارد. انتظار می‌رود کیس وان‌پلاس ۷ در انواع ماسه‌ای و نایلونی و قرمز سیلیکونی و وان‌پلاس ۷ پرو در انواع مشکی کربنی و طوسی کربنی و Sandstone به بازار عرضه شوند.

تاکنون شایعات متعددی درباره‌ی دستگاه‌‌های جدید وان‌پلاس منتشر شده است؛ ولی برای اطلاع از مشخصات دقیق گوشی‌های جدید وان‌پلاس باید تا زمان رونمایی آن‌ها، یعنی ۱۴مه (مصادف با ۲۴اردیبهشت‌) منتظر بمانیم.

ناصر حکیمی، معاون فناوری‌های نوین بانک مرکزی در گفت‌وگوی تلفنی با خبر شبکه‌ی یک سیما اعلام کرد رمز پویا یا رمز یک‌بارمصرف برای خریدهای اینترنتی بیش از ۵۰۰ هزار تومان است و برای خرید شارژ و پرداخت قبوض و خریدهای ناچیز همچنان می‌توان از رمز ایستا استفاده کرد.

وی همچنین اعلام کرد مهلت اول خرداد برای اجرای این طرح مربوط‌به بانک‌ها است و لازم نیست مردم کاری انجام دهند. حکیمی گفت:

این کار ازطریق تماس خود بانک با مشتری انجام می‌شود و بانک به مشتری اطلاع می‌دهد و ایجاد زمینه‌ی رمز یک‌بارمصرف ازطریق مراجعه به شعبه و نصب نرم‌افزار امکان‌پذیر می‌شود. نحوه‌ی عملکرد بانک‌ها در‌این‌زمینه متفاوت است؛ اما هیچ هزینه‌ای برای مردم ندارد و بابت تغییر فاز رمز نباید هزینه‌ای پرداخت شود. مردم هیچ عجله ای نباید داشته باشند و این موضوع ازطریق بانک‌ها اطلاع‌رسانی خواهد شد.

رمز یک‌بارمصرف یا پویا رمزی است که بانک با درخواست کاربر برای انجام هر تراکنش بانکی تغییر می‌دهد و ازطریق ابزارهای نرم‌افزاری یا سخت‌افزاری برای کاربر ارسال می‌کند. طبق مصوبه‌ی بانک مرکزی، ارائه‌ی رمز دوم یک‌بارمصرف برای تمامی بانک‌های کشور از ابتدای آذر۱۳۹۷ عملیاتی شده و تمامی بانک‌ها تا خرداد سال جاری مهلت دارند این سرویس را ارائه‌ دهند.

براساس بخشنامه‌ی ارائه‌شده، از اول خرداد۱۳۹۸ رمز دوم تمام کارت‌های بانک حذف می‌شود و تمام بانک‌ها باید زیرساخت ارائه‌ی خدمات رمز یک‌بارمصرف در تراکنش‌های کارتی مبتنی‌بر رمز دوم را فراهم کرده باشند. همچنین، تمام مشتریان نیز باید تراکنش‌های مدنظر خود را با استفاده از رمزهای یک‌بار مصرف انجام دهند.

معاون فناوری‌های نوین بانک مرکزی با اشاره به بخشنامه‌ی بانک مرکزی و همچنین مشکلات پیش‌آمده برای نصب اپلیکیشن‌های ایرانی روی سیستم‌عامل iOS گفت:

براساس بخشنامه‌ی امروز بانک مرکزی استفاده از این طرح نباید به گوشی‌های هوشمند محدود باشد؛ بلکه باید راهکاری پیش‌بینی شود تا تمامی افراد بتوانند از این بستر بهره برند. همچنین، باید تمهیداتی اتخاذ شود تا سیستم‌عامل‌هایی که در روز‌های گذشته برای نصب اپلیکیشن دچار مشکل شده‌اند، بتوانند از آن استفاده کنند.

حکیمی درنهایت درباره‌ی نگرانی کسب‌وکارهای نوپا و استارتاپ‌ها توضیح داد که تراکنش خرید شارژ و پرداخت قبض ازطریق تلفن‌بانک و اینترنت‌بانک مشمول رمز یک‌بارمصرف نمی‌شود. همچنین، امکانی برای کسب‌وکارهای نوپا اندیشیده شده که تا سقف ۵۰۰ هزار تومان در روز با همان رمز ایستا قابل‌برداشت باشد و برای مبالغ بیشتر بانک به مشتری اعلام می‌کند که در مدت اعلام‌شده رمز یک‌بارمصرف بگیرد تا خطری متوجه حساب مشتری نشود.

در خیابان ۴۹۱۳ پن در پیتسبورگ پنسیلوانیا مؤسسه‌‌ای غیرعادی دایر شده است. مرکز تاریخ پساطبیعی موزه‌‌ای کوچک شامل مجموعه‌‌ای از نمونه‌های متفاوت و عجیب است. آنچه در این مجموعه می‌‌بینید، به‌‌غایت شگفت‌‌انگیز است: جنینی از موش که قفسه‌‌ی سینه‌‌اش هیچ دنده‌‌ای ندارد، انگل‌‌های عقیم‌شده از جنس نر، باکتری ای.‌‌کولی x1776 (نمونه‌‌ی طراحی‌شده و بی‌ضرر که در خارج از محیط آزمایشگاه نمی‌تواند زنده بماند) و نمونه‌‌ای تاکسیدرمی‌‌شده از بُز با نام تجاری بایواستیل (گونه‌ی اصلاح‌شده‌ی ژنتیکی که از شیر آن پروتئین‌‌های ابریشم عنکبوت استخراج می‌‌شود).

موضوع این موزه پساطبیعت‌گرایی است؛ علمی که منشأ و زیستگاه و تکامل ارگانیسم‌هایی را مطالعه می‌کند که به‌‌صورت عمدی و موروثی ازطریق مهندسی ژنتیک دست‌کاری شده‌‌اند. همچنین، تأثیر فرهنگ انسانی و بیوتکنولوژی را روی تکامل بررسی می‌‌کند. شعار موزه مرکز تاریخ پساطبیعی این است: «این، امروز است و آن، فردا». درکنار این شعار، نمادی از درخت فرگشت دیده می‌‌شود با پیکانی که گویی دو شاخه از آن را به‌هم پیوند داده است. بازدیدکنندگان از این موزه تشویق می‌شوند که درکنار توجه به تاریخچه‌‌ی پساطبیعی مربوط‌به هر نمونه، اندکی در تاریخچه‌‌ی طبیعی و فرگشتی آن هم تأمل کنند.

بُز بایواستیل در مرکز تاریخ پساطبیعی. گونه‌ی اصلاح‌شده‌ی ژنتیکی که از شیر آن، پروتئین‌‌های ابریشم عنکبوت استخراج می‌‌شود.

از زمانی‌که انسان‌ها پا به عرصه‌‌ی گیتی نهاده‌‌‌‌اند تا به امروز، همواره روی گیاهان و جانوران سیاره خاکی تاثیر گذاشته است. بنابراین، اگر بشر همچنان قرار باشد به پیشرفت خود در آینده ادامه دهد، سرنوشت طبیعت چگونه تغییر خواهد کرد؟ این تغییر ژنتیکی چگونه بر بیولوژی و مسیر تکاملی خودِ ما تأثیر خواهد گذاشت؟ شاید پاسخ کوتاه به این پرسش چنین باشد: «نتایج عجیب خواهد بود و به‌طور بالقوه زیبا؛ اما نه شبیه چیزهایی که پیش‌‌تر دیده بودیم».

خوشبختانه می‌توان گفت هنوز هم شاهد نمونه‌‌ای از تولیدات گزینشی و صنعتی‌‌سازی‌‌شده یا موجودات به‌‌عمد دست‌‌کاری‌‌شده نیستیم. بااین‌حال، چیزی هم در طبیعت باقی نمانده که از گزند آسیب‌‌های بشر در امان مانده باشد. می‌‌توان گفت از همان زمانی‌که اجداد ما در ۵۰ تا ۷۰ هزار سال پیش، مهاجرت خود را از آفریقا آغاز کردند و هر حیوان عظیم‌‌الجثه‌ای که در مسیرشان بود، سلاخی کردند و خوردند، این تغییر در چشم‌‌انداز طبیعت آغاز شد. گونه‌‌ی ما به‌‌شکلی فعالانه طبیعت را برای خود بازآرایی کرد.

حدود ۱۰ هزار سال پیش، ما به‌‌شکلی گزینشی موجوداتی را پرورش دادیم که برایمان مطلوب بودند و از همان زمان ترکیب ژنتیکی این گونه‌‌ها نیز دستخوش تغییر شد. آنچه امروزه شاهد آن هستیم، این است که ظهور فناوری فقط این روند را سرعت بخشیده است. اسپرم گاو نر با نژاد برتر را می‌توان استخراج کرد و با آن، هزاران گاو ماده را بارور کرد؛ شاهکاری که هرگز پیش‌‌ازاین در طبیعت به‌‌چشم دیده نشده است. از گاوها گرفته تا سگ‌های خانگی، ما با جدیت پرورش موجودات خاص را در سراسر دنیا ترویج داده‌ایم و زیست‌‌توده‌‌ی عظیمی ایجاد کرده‌ایم که هرگز بدون ما ممکن نبود وجود خارجی داشته باشد. ما گونه‌‌های تازه‌ای به طبیعت معرفی‌‌ کرده‌‌ایم که به‌‌بهای تأمین منافع زیبایی‌شناسی یا زراعتی ما، حتی محدودیت‌های فیزیولوژی این جانوران را نیز به چالش کشیده است.

نکامل طبیعی روندی کُند برای خلق گونه‌های جدید محسوب می‌شود.

طی هزاران سال، تاثیر ما بر گونه‌‌های طبقه‌بندی‌‌شده بسیار عمیق بوده است. نیازهای غذایی ما این واقعیت را ایجاد کرده که هم‌‌اکنون ۷۰ درصد از همه‌ی پرندگانی که در حال حاضر زنده هستند، شامل مرغ و دیگر ماکیان شده‌اند؛ تا آنجاکه فسیل استخوان‌‌های این جانوران خود به‌‌تنهایی برای ایجاد یک عصر تازه‌‌ی زمین‌‌شناسی کفایت خواهد کرد. در همین حال، بنابر اظهارت فلیسا اسمیت، زیست‌شناس دانشگاه نیو مکزیکو، فعالیت‌‌های انسانی نظیر شکار، رقابت و تخریب زیستگاه‌‌ها باعث کشته‌‌شدن بسیاری از حیوانات بزرگ شده؛ به‌‌گونه‌‌ای که حتی میانگین اندازه‌‌ی پستانداران نیز در حال کاهش است. هم‌‌اکنون نیز خسارات جبران‌ناپذیری در تنوع زیستی و گونه‌های جانوری به بار آمده است.

بااین‌حال، نکته‌‌ی تأمل‌‌انگیز این است که روند اثرگذاری ما بر طبیعت، تازه در آغاز راه قرار دارد. ابزارهای ژنتیکی جدید، تحولات عظیمی را در توانایی ما برای دستکاری موجودات زنده وعده می‌‌دهند. ما در حال حرکت به آینده‌‌ای هستیم که در آن دیگر نیازی نیست صبر کنیم تا فرایندهای کند انتخاب طبیعی برای گزینش صفات برتر در محصولات و جانوران تکمیل شوند. با استفاده از تکنیک‌های اصلاح ژنتیکی دقیقی مانند Crispr-Cas9، می‌توانیم مجموعه‌هایی از ژن را میان گونه‌های مختلف تغییر دهیم، ژن‌های خاصی را به‌‌صورتی گزینشی در میان جمعیت‌های طبیعی تحریک کرده و حتی ارگانیسم‌های تماما مصنوعی ایجاد کنیم. به این ترتیب، می‌توان گفت مهندسی زیست نماینده‌‌ی شکل جدیدی از انتقال اطلاعات ژنتیکی، خلقت و وراثت است.

همچنین اصلاح موجودات زنده منجر به انقراض کامل برخی از گونه‌‌های خاص خواهد شد. اگرچه انسان‌ها برای صدها سال ازطریق مواد شیمیایی، مکانیکی و دیگر روش‌‌ها جنگی تمام‌‌عیار را علیه پشه‌‌های آنوفل به‌‌راه انداخته‌اند، اما آن‌ها همچنان نیز یکی از بزرگ‌ترین دشمنان طبیعی بشریت باقی‌‌مانده‌‌اند. علم بیوتکنولوژی به ما کمک کرده است تا دسته‌هایی از حشرات عقیم از جنس نر را تولید و در طبیعت رها کنیم تا با جفت‌‌گیری این موجودات با پشه‌‌های ماده‌‌ی وحشی، جمعیت کل این گونه‌‌ها را تحت کنترل درآوریم. هم‌‌اکنون نیز پشه‌‌هایی تازه توسعه یافته‌‌اند که حامل محرک‌‌های ژنتیکی خاصی هستند که به روند انتقال ویژگی‌‌های عقیم‌‌کننده به نسل بعد شتاب می‌‌بخشند.

با جدی‌‌شدن بحث تغییرات اقلیمی، دانشمندان و سیاست‌‌گذاران، اولویت‌بندی «خدمات اکوسیستم» موردنیاز برای انسان‌ها را مانند گرده‌افشانی و تأمین مجدد ذخایر ماهی در دستور کار قرار داده‌‌اند. آن‌‌ها در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه موجودات مهندسی‌‌شده یا عوامل مکانیکی را می‌توان در طبیعت اعمال کرد.

به‌‌عنوان مثال، از آنجایی که مرجان‌‌های ساکن در دیواره‌‌ی بزرگ مرجانی در آستانه‌‌ی نابودی هستند، تحقیقاتی در حال انجام است تا گونه‌‌هایی از زواکسانتالای را (که دربرابر گرما مقاوم هستند) در اقیانوس‌‌ها رها کنند. این موجودات گونه‌هایی همزیست با صخره‌های مرجانی به‌‌شمار می‌‌آیند که توانایی فتوسنتز دارند. شرکت والمارت هم‌‌اکنون هواپیماهای بدون‌‌سرنشینی را برای گرده‌‌افشانی به‌‌شیوه‌‌ی مکانیکی به ثبت رسانده که گویا قرار است به‌‌زودی کارایی خود را در آینده به اثبات برسانند. آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته‌ی دفاعی آمریکا (دارپا) نیز به‌‌تازگی در خلق حشراتی که از نظر ژنتیکی مهندسی‌‌شده‌‌اند، همکاری کرده است. این موجودات قادر به حمل ویروس‌‌های تغییردهنده‌‌ی ژنتیک گیاهان هستند که ظاهرا با هدف دستکاری محصولات کشاورزی طراحی شده‌‌اند. اما استفاده از چنین فناوری‌هایی ممکن است به‌‌راحتی به اکوسیستم‌ها نیز بسط داده شوند.

حال اگر ما نگاه خود را متوجه آینده‌‌های دور کنیم، دستاورد این فناوری‌ها برای رابطه‌‌ی ما با مابقی گونه‌های حیات روی زمین چگونه به‌نظر خواهد رسید؟ در پاسخ باید بگوییم مسیرهای مختلفی برای این آینده قابل‌‌تصور است که برخی از آن‌‌ها می‌‌توانند بسیار عجیب جلوه کنند.

در سناریوی اول، این امکان وجود دارد که ما  تصمیماتی درجهت محدود کردن دستکاری‌‌های خود در طبیعت و حیات وحش اتخاذ کنیم. همواره نگرانی‌هایی در مورد برخی عواقب احتمالی ناخوشایند وجود داشته است: برای مثال، آسیب‌‌های ژنتیکی برنامه‌‌ریزی نشده‌‌ای که به‌‌واسطه‌‌ی آن‌‌ها مولکول‌‌های برش‌‌دهنده‌‌ی DNA تغییراتی ناخواسته را در موجودات ایجاد کنند یا اینکه اکوسیستم‌ها به روش‌های دیگری دچار ناپایداری ‌شوند.

در این سناریوی احتمالی، انسان‌ها ممکن است به‌‌طور جمعی تصمیم بگیرند که شکل وحشی طبیعت را بدان بازگردانند و فضا را برای زندگی عادی گونه‌‌های غیربشری روی سیاره مساعد کنند.

این احتمالا موثرترین راه برای محافظت از اکوسیستم‌ها و تضمین بلندمدت بقای انسان روی کره‌‌ی زمین خواهد بود. ما می‌توانیم حیات وحش را در بخش قابل‌توجهی از سیاره دوباره احیا کنیم و تولید مواد غذایی را تنها به مکان‌های شهری چندطبقه محدود کنیم. این راهکاری خواهد بود که در آن همه‌‌ی اشکال حیات شامل گوزن‌‌ها، گرگ‌‌ها، گل‌های استکانی، زرافه‌ها و حتی خود انسان‌ها مورد تکریم واقع خواهند شد؛ سناریویی مبنی‌‌بر این واقعیت که همه‌‌چیز به‌‌آرامی سیر تکامل خود را بدون هیچ‌‌گونه دخالتی طی خواهد کرد.

بااین‌حال، علی‌‌رغم تمامی خوش‌‌بینی‌‌های ما، این احتمالا همان سناریویی نیست که بشر در پیش خواهد گرفت. احتمال می‌رود که رقابت‌‌های جهانی برای توسعه و پیاده‌‌سازی فناوری‌های مداخله‌‌جویانه در طبیعت همچنان تداوم یابد. مسلما چنین رقابتی در جهت حفظ میراث اکوسیستم طبیعی در عصر سلطه‌‌ی بشریت کارکرد مثبتی نخواهد داشت؛ بلکه بیشتر در خدمت حس کنجکاوی و قدرت‌‌طلبی بشر برای دستکاری بنیان‌‌های زندگی خواهد بود. در چنین شرایطی که فاصله‌ی ما  از دیگر موجودات و سایر اکوسیستم‌ها همچنان بیشتر و بیشتر می‌شود؛ اعمال تغییرات شدیدتر و رادیکال‌‌تر در ماهیت طبیعت از سوی انسان بسیار محتمل‌‌ به‌‌نظر می‌‌رسد.

هنرمندانی نظیر وینست فورنیر در مورد این سناریوی دوم گمانه‌‌زنی‌‌هایی داشته‌‌اند. او بر این باور بود که بشر ممکن است دست به شبیه‌‌سازی موجوداتی بزند که برخی از آن‌‌ها با هدف افزایش بارندگی‌‌ها و برخی دیگر نیز باهدف کنترل آلودگی طراحی ‌‌شده‌‌اند.

فیلم Blade Runner نمونه‌ای از جریانات پیش‌‌بینی‌پذیر در سناریوی دوم را به‌تصویر می‌کشد.

در فیلم بلید رانر (Blade Runner) سناریونویسان جهانی را به تصویر کشیده‌اند که در آن‌گونه‌هایی انسان‌نما و نیز مخلوقات حیوانی تحت مالکیت شرکت‌‌ها در حال زندگی هستند. این آینده‌‌ی تاریک ممکن است حقایقی را نیز در دل خود پنهان داشته باشد؛ چراکه حتی در زمان حاضر نیز ارگانیسم‌هایی مانند بز بایواستیل درموزه‌‌ی تاریخ پساطبیعی تحت مالکیت معنوی شرکت‌‌های سازنده‌‌ی خود قرار دارند. به همین ترتیب، قابل‌تصور است که کل خدمات اکوسیستمی (نظیر گرده‌افشانی) تحت مالکیت شرکت‌های خاصی درآیند.

این عوامل زیست‌‌مهندسی‌‌شده احتمالا از نظر سازگاری برتر از پیشینیان خود هستند و طبعا با نمونه‌‌های طبیعی رقابت خواهند کرد؛ چراکه آن‌‌ها به‌‌عمد برای ارضای اهداف انسانی یا بقا در جهانی دستکاری‌‌شده طراحی شده‌اند (و بنابراین برای اهداف حفاظتی ما ارجحیت بیشتری خواهند داشت). به این ترتیب، ارگانیسم‌های اصلاح‌شده به احتمال زیاد جایگزین نمونه‌‌های طبیعی خواهند شد. شرکت‌ها نیز ممکن است به‌‌صورت آشکار یا پنهان، از کار با عوامل زیستی غیرپایدار در طبیعت خودداری کنند و عمدا به نمونه‌های مصنوعی روی بیاورند. این به‌منزله‌ی تصویری بسیار شکننده از آینده است که مملو از عوارض گوناگون بوده و در آن هیچ نشانه‌‌ای از ارتباط سالم انسان با طبیعت دیده نخواهد شد.

با نگاه به آینده‌‌ی بسیار دورتر، سناریوی مبتنی‌‌بر ‌‌زیست‌‌مهندسی طبیعت، می‌‌تواند حتی معنا و مفهوم بشریت را نیز دچار تحول کند. در چند دهه‌‌ی گذشته، بسیاری در مورد نحوه‌‌ی ادغام خود ما با فناوری سیلیکون نظریه‌‌پردازی کرده‌‌اند. این دیدگاه مبتنی‌‌بر ظهور ترابشریت فناوری‌‌محور نشان می‌دهد که ما ممکن است درنهایت تصمیم به ادغام با هوش مصنوعی بگیریم تا قابلیت‌های حسی یا عقلانی خود را افزایش دهیم، یا خود را به درون دنیای دیجیتال آپلود کنیم تا به‌نوعی جاودانگی دست یابیم.

اما اگر سناریوی پیش‌‌روی ما به‌‌جای غلبه‌‌بر طبیعت، ادغام با آن باشد، چه؟ مقالات اکوفمینیتی مربوط‌‌به اواخر قرن بیستم در نظر بگیرید، مانند نوشته‌های دونا هاراوی که بنابر مفاهیمی مانند «ترابشریت سبز» استدلال‌‌های خود را ارائه می‌کند، در سناریوی سوم، انسان به‌‌گونه‌‌ای با گیاهان و سبزیجات ادغام می‌شود که ماهیت خود او نیز تغییر می‌‌یابد. شاید همان‌‌گونه که هاراوی باور دارد، کارکرد واقعی هوش مصنوعی نیز این باشد که باکمک آن بتوانیم ژن‌‌ها و ارگانیسم‌‌ها را به‌‌شکلی متقابل با انسان‌‌ها بازترکیب کنیم.

چنین آیند‌‌ه‌ی پساطبیعی ممکن است چندان باب طبع بسیاری از افراد جامعه نباشد. این سناریو در بخشی از رمان جف وندرمیر با نام نابودی (Annihilation) بازگو شده که سال گذشته نسخه‌ای از آن نیز به‌شکل فیلمی جذاب از شرکت نت فلیکس با بازی ناتالی پورتمن اکران شد. در این داستان، پیدایش یک منطقه‌‌ی مرموز و درخشان در حوزه‌‌ی مناطق روستایی ایالات متحده باعث شکسته‌‌شدن و بازپیوند DNAارگانیسم‌های درون آن می‌شود و این پدیده حتی شامل حال سربازان و دانشمندانی شده که برای تحقیق به آن منطقه اعزام شده بودند. اگرچه عناصر در فیلم و رمان به‌‌گونه‌‌ای قصد دارد مفاهیم تسلیم و پذیرش را دربرابر این ادغام بنیادی و ایجاد هم‌زیستی با دیگر اشکال زندگی القا کند، اما بروز چنین اختلالات و ادغام‌‌هایی در بافت‌‌های ژنتیکی همواره از مواردی بوده که موجب ترس و وحشت ما می‌شده است. حتی در جریان داستان فیلم نیز به‌مرور مشخص می‌شود که انگیزه‌‌ی داوطلبانی که وارد این منطقه می‌شوند، در نوعی خودویرانگری ریشه داشته است. تغییرات افراط‌گرایانه در ژنوم یادآور این ایده است احتمالا هویت انسان طی چنین رویدادهایی به‌‌کلی ازدست خواهد رفت، هرچند که نتایج نهایی برای موجودیت گیاهان و حیوانات بسیار جذاب و دوست‌‌داشتنی به‌‌نظر برسد.

فیلم Annihilation به‌زیبایی توانسته نمونه‌هایی از روند بروز ناخواسته‌ی جریانات سناریوی سوم را نشان دهد.

در آینده‌‌ی بسیار دور، افراد بالغ ممکن است به‌‌جای تغییرات ژنتیکی از هم‌زیستی‌‌های مفیدتری استقبال کنند؛ مانند کاربرد ارگانیسم‌های فتوسنتزکننده‌‌ای که می‌توانند به‌‌روشی مشابه گلسنگ در زیر پوست ما جای‌‌گذاری شوند. یا اینکه ممکن است مسیر کاملا متفاوتی را طی کنیم و به‌‌عنوان یک اقدام دوستانه و حفاظتی، اطلاعات ژنتیکی حیوانات در معرض خطر انقراض را به‌طور دائم در نسل خود وارد کنیم تا بتوانیم اطلاعات زیستی این موجودات را با خود به آینده حمل کنیم.

باید درنظر داشت که در وضعیت فعلی، تمامی این دستکاری‌‌های ژنتیکی بالقوه ممکن است برای بسیاری از مردم غیرقابل‌‌قبول جلوه کند. بااین‌حال، فلاسفه دو راهکار را برای انتقال اطلاعات در این سناریوهای آینده پیشنهاد کرده‌‌اند که به نظر می‌‌رسد در دوران پساطبیعی بسیار مهم قلمداد شوند.

تیموتی مورتون، فیلسوف دانشگاه رایس این ایده را مطرح می‌‌کند که ما نه‌‌تنها زیبایی طبیعت بلکه باید تاریکی و غرابت آن را نیز را ببینیم؛ این همان دیدگاهی است که او از آن به‌‌عنوان «اکولوژی تاریک» یاد می‌کند. او مخالف ایده‌‌ی جداکردن خودمان از طبیعت به‌‌واسطه‌‌ی مفهوم زیبایی آن است و می‌‌گوید ما نباید خودمان را موجودیتی خارجی، بیگانه و به‌‌طور فزاینده‌ای تخریب‌‌گر بپنداریم. از این منظر، اکوسیستم‌ها در حال تغییر مداوم هستند و تغییرات اقلیمی نیز به‌‌عنوان یک پدیده‌‌ی عجیب جهانی درنظر گرفته می‌شود که طبیعت را به هم می‌ریزد. اکولوژی تاریک، روشی برای کاوش و پذیرش زیبایی و وحشت توامان ناشی از دستکاری‌های بشری در دنیای طبیعی است، به‌‌همان شکلی که واندرمیر در رمان نابودی خود آن را به‌شایستگی به تصویر کشیده‌ است.

در روشی مشابه، «فلسفه‌‌ی فرایند» معتقد است که هیچ مرز واقعی بین انسان و محیط وجود ندارد، همه‌‌چیز، از جمله جریان‌های ژن در آینده و مسیرهای آن‌ها جریانی ثابت به‌‌شمار می‌‌آیند. برای مثال، سلول‌های بدن ما نتیجه‌‌ی هم‌زیستی دو اصل‌‌ونصب میکروبی جداگانه‌‌ی ما در گذشته‌های دور هستند (یک گذار تکاملی بزرگ که توسط زیست‌شناس تکاملی، لین مارگولیس کشف شد). به‌‌علاوه، ژنوم ما پر از نشانه‌های ژنتیکی و  بقایای سلولی ویروس‌ها و دیگر انگل‌ها است. جالب‌‌تر اینکه در دوران بزرگسالی، تعداد سلول‌‌های گونه‌‌های دیگر (نظیر باکتری‌‌ها) در بدن ما از تعداد سلول‌‌های خودمان پیشی می‌‌گیرد. فلسفه‌‌ی فرایند به این واقعیت اشاره دارد که ما به‌‌طرز گریزناپذیری با محیط اطراف خود درهم‌‌تنیده شده‌‌ایم و بی‌‌وقفه در حال تبادل مواد و اطلاعات با آن هستیم.

در آینده‌ای دور، جایی که فناوری‌های زیستی به بلوغ می‌‌رسند و محدودیت‌های انتقال ژنتیکی از سر راه برداشته شوند، ما ممکن است شاهد یک تحول افراطی در فرآیندهای تکاملی (از منظر فلسفه‌‌ی فرایند یا دیدگاه اکولوژی تاریک) باشیم. به بیان ساده، در آینده احتمالا شکل جدیدی از انتقال اطلاعات ژنتیکی ظهور خواهد کرد که بسیار شبیه به تغییرات فرگشتی بزرگ در دوران گذشته خواهد بود.

راهکار احیای حیات وحش که در حال حاضر کمی بعید به نظر می‌رسد، امن‌ترین و اخلاقی‌‌ترین سناریوی پیش‌‌رو در آینده خواهد بود. اما با فرض ظهور بیوتکنولوژی در همه‌‌ی جوانب زندگی، واقعا نمی‌‌توان پیش‌‌بینی کرد که نحوه‌‌ی زندگی ما در دوران پساطبیعی چگونه رقم خواهد خورد. شاید سرنوشت ما تاحد زیادی به این وابسته باشد که چگونه از پس تهدیدی مانند تغییرات اقلیمی برآییم، اما به هر روی، اگر رویه‌‌ی پیش‌‌روی ما در دستکاری طبیعت همچنان تداوم یابد، آینده‌‌ی بسیار غریبی در انتظار زمین ما خواهد بود.

تماشای جنین‌ موش‌‌های مهندسی‌‌شده، بز بایواستیل و ماهی فلورسنت در مرکز تاریخ پساطبیعی ممکن است تنها نمایانگر آغاز این راه برای ما باشد. بااین‌حال، آن‌‌گونه که گیل دیویس، پژوهشگر میان‌رشته‌ای در دانشگاه اکستر  اشاره می‌‌کند، راه‌‌اندازی چنین موزه‌‌ای از موجودات عجیب نه به‌‌منزله‌‌ی جشن‌‌گرفتن استیلای فناوری بشر بر طبیعت است و نه دلیلی برای رد این فناوری‌‌ها. این تنها کشفی از دنیایی تازه است می‌‌گوید اشکال حیات چگونه می‌تواند درکنار یکدیگر توسعه یابند.

آیا تا به حال به این موضوع اندیشیده‌اید که صدای کهکشان‌ها چگونه است؟ اگر پاسختان خیر است باید بگویم اگر انسان‌ها می‌توانستند صدای کهکشان را بشنوند، صدای آن همانگونه که تلسکوپ فضایی هابل ثبت کرده، خواهد بود.

به گزارش ایسنا، در این تصویر می‌توان صدای خوشه کهکشانی که توسط تلسکوپ فضایی هابل به تصویر کشیده شده است را شنید!

زمان از سمت چپ به راست و فرکانس صدا از پایین به بالا و در محدوده ۳۰ تا ۱۰۰۰ هرتز تغییر می‌کند. اجرام نزدیک به پایین تصویر، نوت‌های پایین تولید می‌کنند، در حالی که اجرام نزدیک به بالای تصویر،نوت‌های بالاتری تولید می‌کنند.

اکثر اجرام قابل مشاهده هستند کهکشان‌هایی هستند که ستارگان بی شماری را در خود جای داده اند.

چگالی بالای کهکشان‌های نزدیک مرکز این خوشه کهکشانی که به نام RXC J۰۱۴۲.۹ + ۴۴۳۸ شناخته می‌شود، باعث می‌شود تا صداهایی همانند آنچه در ویدئو می‌شنوید، ایجاد شود.

"دوربین پیشرفته نقشه‌برداری هابل"(bble's Advanced Camera for Surveys) و "دوربین میدان باز ۳ "(Wide Field Camera ۳) هابل این تصویر را در ۱۳ اوت ۲۰۱۸ به ثبت رساند. "دوربین پیشرفته نقشه‌برداری"(Advanced Camera for Surveys) که در مارس سال ۲۰۰۲ میلادی نصب شده است، نشانگر نسل سوم ابزارهای دقیق، که روی هابل نصب شده می‌باشد. این دوربین در کنار دیگر وظایف به مشاهده و بررسی آب و هوای دیگر سیارات منظومه شمسی، مشاهده و نقشه‌برداری از کیهان و همچنین مطالعه نوع و چگونگی توزیع ستارگان می‌پردازد.