اپل حاضر نیست فقط به این دلیل خطر کند که فیسبوک اعلام کرده نسخه‌ی تحت iOS اپلیکیشن جنجال‌برانگیزش را تعطیل می‌کند. این شرکت در بیانیه‌ای در Recode اعلام کرد آن‌ها تلاش می‌کنند مجوزهای تجاری استفاده‌شده‌ی فیسبوک برای توزیع این نرم‌افزار در محیط‌های خارج از اپ‌استور را لغو کنند.

به‌گفته‌ی سخن‌گوی اپل، استفاده‌ی شبکه‌ی اجتماعی فیسبوک از مجوزهای تجاری برای توزیع اپلیکیشن‌ها در میان افرادی غیر از کارکنان آن، «نقض آشکار» توافق‌ها با اپل بود. متهم اصلی در این رسوایی اپلیکیشن تحقیقاتی فیسبوک است که در ازای دریافت اطلاعات کاربران پول پرداخت می‌کرد؛ اما تصمیم اپل می‌تواند پیامدهای سنگینی بر فیسبوک تحمیل کند و باعث شود خیلی از ابزارهای داخلی آن از کار بیفتند.

یکی از منبع‌های The Verge گفت پس از آنکه اپل مجوزهای مرتبط را لغو کرد، اپلیکیشن‌های مهم فیسبوک‌های تحت iOS، ازجمله مسنجر و اینستاگرام، ازکار افتادند. همچنین، آن دسته از برنامه‌های طراحی‌شده فقط برای کاربرد داخلی، مانند منوهای غذایی و برنامه‌های حمل‌ونقل نیز متوقف شدند. لغو قطعی مجوزهای این برنامه‌ها به مشکلی بسیار جدی برای فیسبوک تبدیل شده است.

فیسبوک که تصمیم گرفته بود اپلیکیشن تحقیقاتی‌اش به‌نام Facebook Research را تعطیل کند، به‌تازگی از آن دفاع کرده است. این شرکت مدعی شده به‌دلیل اسم گویای اپلیکیشن مذکور که از ماهیت تحقیقاتی آن حکایت می‌کند و نیز پس از ثبت‌نام و ورود کاربر به آن، به‌صورت آشکار پیام‌رسانی می‌شد، نمی‌توان آن را برنامه‌ای محرمانه تلقی کرد. همچنین، فیسبوک با کم‌اهمیت جلوه‌دادن کشف این موضوع که برخی از کاربران اپلیکیشن جاسوس را نوجوانان تشکیل می‌دادند، به این نکته اشاره می‌کند که کمتر از ۵ درصد از کاربران نوجوان بوده‌اند و والدین همه‌ی آن‌ها نیز فرم‌های رضایت‌نامه‌ها را امضا کرده بودند. بااین‌حال، هیچ‌کدام از این توضیحات نمی‌تواند توجیه کند چرا فیسبوک از مجوزهای تجاری این شرکت برای ارائه‌ی اطلاعات به اپلیکیشن‌هایی غیر از فیسبوک استفاده کرده است.

صرف‌نظر از هر توجیه ارائه‌شده برای انجام این کار، این اقدام باعث شد تنش‌ها و اختلاف‌های بین اپل و فیسبوک شدت بیشتری بگیرد. حفظ حریم خصوصی یکی از اصول محوری است که اپل برای خود تعریف کرده و در سال ۲۰۱۸، تیم کوک، مدیر ارشد اپل، به‌دلیل آنچه استانداردهای ضعیف برای حفظ حریم خصوصی نامید، به‌شدت از فیسبوک انتقاد کرد. در پاسخ به این انتقادها، مارک زاکربرگ، مدیرعامل فیسبوک نیز، این ادعا را مطرح کرد که کوک حقیقت را نمی‌گوید. اختلاف‌های آن‌ها زمانی بالا گرفت که اپل در اواخر سال ۲۰۱۸، فیسبوک را واداشت سرویس تغییردهنده‌ی IP خود را متوقف کند؛ سرویسی که بعدها به ابزار تحقیقاتی آن تبدیل شد.

اپل و فیسبوک دشمنان‌ قسم‌خورده‌ی هم نیستند؛ ولی اپل با لغو مجوزهای تجاری فیسبوک، به حل اختلافات میان آن‌ها کمک نمی‌کند.

براساس گزارشی از تیم تحقیقاتی رویترز، دولت امارات متحده‌ی عربی برای دسترسی به اطلاعات برخی از افراد مهم مدنظرش، از ابزار هک تلفن‌های همراه آیفون موسوم‌ به «کارما» (Karma) استفاده کرده است.

گفته می‌شود از سال ۲۰۱۶، اعضای سابق سازمان اطلاعات آمریکا که اکنون برای دولت امارات کار می‌کنند، این ابزار را برای جاسوسی از افرادی خاص توسعه داده‌اند. این اولین‌باری است که وجود چنین ابزاری گزارش داده می‌شود. بر‌اساس این گزارش، ابزار جاسوسی کارما با فرستادن ایمیل یا پیام‌کوتاه به تلفن‌همراه قربانیان، کنترل آن‌ها را به‌دست می‌گرفته است.

در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، این ابزار به عکس‌ها، ایمیل‌ها، پیام‌های متنی و موقعیت مکانی قربانیان دسترسی داشته‌ است. کارما بدون نیاز به لینک یا اکسپلویت و خارج از اختیار کاربران فعال می‌شده و همین مسئله موجب ناآگاهی قربانیان از دزدیده‌شدن اطلاعاتشان بوده است.

براساس گزارش توسعه‌دهندگان این ابزار جاسوسی، کارما با تکیه‌بر نقص امنیتی در اپلیکیشن iMessage به تلفن‌همراه افراد مدنظرش نفوذ می‌کرده و به اطلاعات آن‌ها دست می‌یافته است. این ابزار جاسوسی ظاهرا برای دسترسی به تلفن‌همراه قربانیانش فقط به فرستادن پیام کوتاه نیاز داشته‌ است. جزئیات نحوه‌ی عملکرد کارما هنوز مشخص نشده؛ اما واضح است که این ابزار جاسوسی، تنها در سیستم‌عامل iOS عمل می‌کند؛ چون از نقص امنیتی موجود در اپلیکیشن iMessage بهره می‌برد.

هنوز معلوم نیست کارما در نسخه‌ی کنونی سیستم‌عامل iOS عمل می‌کند یا نه؛ اما گزارش‌ها حاکی از آن است که به‌روزرسانی منتشرشده‌ی اپل برای سیستم‌عاملش در اواخر سال ۲۰۱۷، از تأثیر کارما کاسته‌ است.

شرکت اپل و دولت امارات از اظهارنظر دراین‌باره خودداری کرده‌اند. از بدبیاری اپل، این خبر در زمانی منتشر شده‌ که هم‌زمان حفره‌ی  بزرگ امنیتی در اپلیکیشین فیس‌تام کشف شده و نیز میزان فروش آیفون ۱۵ درصد کاهش یافته‌ است.

آیا همه‌ی ما معتاد اینترنت شده‌ایم؟ شاید. جدیدترین گزارش منتشرشده از آمار دنیای اینترنت در سال ۲۰۱۹ توسط دو مؤسسه‌ی معتبر هوت‌سوییت و وی‌آر‌سوشال نشان می‌دهد که ما انسان‌ها به‌طور میانگین ۶ ساعت و ۴۲ دقیقه از وقت هر روزمان را صرف اینترنت می‌کنیم؛ ظاهرا نیمی از این زمان، روی دستگاه‌های موبایلی صرف می‌شود.

۶ ساعت و ۴۲ دقیقه، زمان بسیار زیادی است و وقتی آن را به‌تمام طول سال تعمیم دهیم، به‌طرز دیوانه‌واری زیادتر می‌شود. بر اساس این آمار جدید، هر انسان در طول هر سال، بیش از ۱۰۰ روز را پای اینترنت می‌گذارند که رقمی نجومی است و ما را به تأمل وا می‌دارد؛ به‌بیانی دیگر، در دنیای امروز، هر انسان بیش از ۲۷ درصد از زمانش را در طول سال، وقف اینترنت می‌کند.

البته در مقایسه‌ای کوتاه متوجه می‌شویم که آمار مربوط به ساعات آنلاین‌بودن انسان‌ها در سال ۲۰۱۹، افت به‌نسبت اندکی نسبت به سال پیش داشته و از ۶ ساعت و ۴۹ دقیقه، به ۶ ساعت و ۴۲ دقیقه رسیده است. با این‌همه فراموش نکنید که این میزان، اصلا درخورتوجه نیست و نمی‌توان از چنین کاهشی به‌عنوان اتفاقی مثبت یاد کرد.

طبق مقاله‌ی موردبحث،‌ افت زمان صرف‌شده توسط مردم در اینترنت طی یک سال اخیر، نمی‌تواند نشانگر این باشد که آن‌ها در عادات خود تغییر ایجاد کرده‌اند و به‌طور جدی قصد دارند کمتری پای اینترنت بشینند؛ بلکه دلیل اصلی به این موضوع مهم بر می‌گردد که اخیرا نسل جدیدی از انسان‌ها وارد دنیای اینترنت شده‌اند و این افراد با صرف زمان به‌نسبت کمتری نسبت به قبل می‌توانند به اهداف‌شان در فضای آنلاین دست پیدا کنند.

جالب‌توجه اینجا است که وقتی آمار را به‌تفکیک کشورهای مختلف مورد بررسی قرار می‌دهیم، به موضوع مهمی پی می‌بریم؛ در واقع آمار اخیر نشان می‌دهد که مشتاق‌ترین کاربران اینترنت، بیشتر ساکن کشورهای درحال توسعه و کشورهای دارای درآمد متوسط هستند.

*نکته‌ی جالب‌توجه، نبود ایران در لیست بالا است؛ شکی نداریم مدت‌زمانی که ایرانی‌ها به‌طور متوسط پای اینترنت صرف می‌کنند، می‌توانست نام کشورمان را در بخش‌های بالایی جدول قرار دهد

کاربران اینترنت در کشور فیلیپین، ۱۰ ساعت و ۲ دقیقه از زمان روزانه‌شان را صرف دنیای اینترنت می‌کنند و برزیل با ۹ ساعت و ۲۰ دقیقه در رتبه‌ی دول جدول جای می‌گیرد. در مقایسه متوجه می‌شویم که در جایی مثل ژاپن، مردم تنها ۳ ساعت و ۴۵ دقیقه از زمان روزنه‌شان را پای اینترنت می‌گذارند. در فرانسه نیز این رقم به ۴ ساعت و ۳۸ دقیقه می‌رسد.

آمار بالا به‌خوبی، ذات اعتیادآور اینترنت را به‌رخ می‌کشد. این آمار شاید در نگاه اول چندان تکان‌دهنده نباشد، اما اگر روی آن فکر کنید، متوجه می‌شوید بدتر از آن است که فکرش را بکنید. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸ بین نوجوانان چینی نشان داد که شیوع اعتیاد به اینترنت در بین آن‌ها، حدودا ۲۶.۵ درصد است.

وقتی انرجایزر وارد عرصه‌ی فروش گوشی‌های هوشمند شد، آنقدر تعجب‌آور نبود که بگوییم اکنون تصمیم گرفته در کنگره جهانی موبایل ۲۶ مدل گوشی هوشمند معرفی کند.

براساس آخرین اخبار، به‌نظر می‌رسد انرجایزر قصد دارد ۲۶ مدل گوشی هوشمند با ویژگی‌های گوشی‌های پرچم‌دار همچون دوربین پاپ آپ، باتری ۱۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی و نمایشگر تاشدنی معرفی کند. درنظر داشته باشید ویژگی‌هایی که از آن‌ها نام برده شد مربوط‌به گوشی‌های هوشمند جداگانه‌ای هستند و اگر دستگاهی بتواند تمام این ویژگی‌ها را همزمان داشته باشد، دستگاهی عجیب و فوق‌العاده خواهد بود.

در اصل استفاده از دوربین در حقیقت، شباهت های مدل‌های دوربین‌های پاپ‌آپ گوشی‌ها را مانند باتری‌های غول‌پیکر شبیه می‌کند که به‌طرز شگفت‌انگیزی مناسب است.

براساس آخرین خبر منتشرشده از سوی 9to5Google، گوشی‌های هوشمند انرجایزر در چهار سری Power Max، Ultimate، Energy و Hardcase تولید خواهند شد. بخش عمده‌ای از ۲۶ مدل گوشی جدید که ویژگی‌های شاخصی دارند مربوط‌به سری‌های Energy و Hardcase هستند. در خط تولید Power Max گوشی‌‌های هوشمند با باتری ۱۸٫۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی تولید می‌شود که بالاترین ظرفیت به‌کاربرده‌شده در گوشی‌های هوشمند تاکنون است. پیش‌تر انرجایزر، گوشی هوشمند Power Max P16K Pro را با باتری ۱۶٫۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی کرده بود. 

انرجایزر از ۲۶ مدل گوشی هوشمند جدید خود با ویژگی‌هایی همچون دوربین پاپ‌آپ، باتری ۱۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی و نمایشگر تاشدنی در کنگره جهانی موبایل رونمایی خواهد کرد.

- ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹

با وجودی که در مورد مشخصات تمام گوشی‌های هوشمند انرجایزر اطلاعات زیادی در دست نیست، اما برخی مشخصات جزئی در مورد گوشی‌های هوشمند سری  Ultimate و سری Premium منتشر شده است. براساس گزارش منتشرشده از سوی GSM Arena، گوشی هوشمند Ultimate U620S Pop و  U630S Pop  با تراشه‌ی هلیو مدیاتک P70 و P22 معرفی خواهند شد. هر دو دستگاه مجهز به دوربین دوگانه‌ی پاپ‌آپ با حسگر اصلی ۱۶ مگاپیکسلی و دوربین ثانویه‌ی ۲ مگاپیکسلی هستند. گوشی هوشمند U620S Pop با دوربین سه‌گانه‌‌ی ۱۶ مگاپیکسلی، ۵ مگاپیکسلی و ۲ مگاپیکسلی به‌همراه حافظه‌ی رم ۶ گیگابایتی و حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی در ماه ژوئیه به بازار عرضه خواهد شد. گوشی هوشمند U630S Pop نیز با حافظه‌ی رم ۴ گیگابایتی و حافظه‌ی داخلی ۶۴ گیگابایتی ماه ژوئن به بازار عرضه می‌شود. 

اگرچه هنوز تصویری از گوشی هوشمند با باتری ۱۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی و نمایشگر تاشدنی در دسترس نیست، اما می‌توانیم حدس بزنیم که گوشی هوشمند بزرگی خواهد بود و شاید بی‌شباهت به فلکس پای، نخستین گوشی تاشدنی دنیا با نمایشگر ۷.۸ اینچ نباشد تا اینکه بخواهد شبیه به گوشی هوشمند تاشدنی سامسونگ باشد. 

انتظار می‌رود گوشی‌های هوشمند انرجایزر توسط شرکت فرانسوی به‌نام Avenir Telecom که سال‌ها تولید گوشی‌های هوشمند با مشخصات گوشی‌های پایین‌رده را برعهده داشته، تحت لیسانس انرجایزر تولید شوند. با این وجود، اگر برند شناخته‌نشده‌ای همچون Avenir می‌تواند گوشی‌های هوشمند با نمایشگر بدون حاشیه و طراحی دوربین پاپ آپ تولید کند، این موضوع نشان می‌دهد که صنعت تولید گوشی‌های هوشمند با نوآوری‌های بسیاری همراه شده است. باید منتظر باشیم ببینیم انرجایزر در کنگره جهانی موبایل، گوشی‌های هوشمند جدید خود را با چه مشخصاتی رونمایی خواهد کرد. 

گوگل تمام اطلاعات ما از جستجوها را می‌خواند و آن‌ها در بایگانی خود ثبت می‌کند. در عین‌حال انگار گریزی از گوگل و خدمات متنوع آن در دنیای امروز نیست، چرا که شرایط فعلی جهان به‌گونه‌ای است که وقتی گوگل شما را نمی‌شناسد، گویی که هیچ‌کس در دنیا شما را نمی‌شناسد. با این حساب منطقی نیست که با دنیای مجازی و خدمات متنوع آن خداحافظی کنیم. اما در هر حال باید توجه داشته باشیم که انتشار اطلاعات شخصی ما در بسترهایی مثل گوگل زمانی خطرناک می‌شود که علیه خودمان استفاده شود. ترسناک به نظر می‌رسد، اما آیا واقعا این‌گونه است؟ 

چندی پیش گوگل تأیید کرد که اطلاعات شخصی حدود ۵۰۰ هزار کاربر شبکه اجتماعی گوگل پلاس درنتیجه‌ی یک خطا افشا شده است. بیانیه‌ی گوگل حاکی از آن بود که ۴۳۸ برنامه‌ی کاربردی قادر بودند از این اطلاعات فاش‌شده استفاده کنند. این خطا در انتشار اطلاعات شخصی افراد، درنهایت به تصمیم گوگل مبنی بر برچیدن سرویس گوگل‌پلاس منتهی شد.

درواقع، انتشار اطلاعات ناخواسته و گاه مخرب از یک هویت شخصی می‌تواند به شکلی ویروس‌گونه فضای مجازی را پر کند و به بهای از دست دادن شغلی که همیشه رویایش را داشتید یا حتی به خطر افتادن امنیت‌تان تمام شود. اما چگونه می‌توان از وجود چنین اطلاعات مخربی پیرامون خود خبردار شد؟ برای شروع کافی است نام خود را گوگل کنید.

آخرین باری که اسم‌تان را گوگل کردید چه زمانی بود؟ در دنیای امروزی، همه‌چیز از خریدکردن تا نفوذ اجتماعی، به‌سمت دیجیتالی‌شدن پیش می‌رود به‌گونه‌ای که آرزوی هر برندی است که در صفحه اول گوگل حضور داشته باشد. ازاین‌رو، برندهای برتر و حتی افراد همیشه سعی می‌کنند بهترین متخصصان سئو را برای دستیابی به این هدف استخدام کنند. اما قرار گرفتن در گوگل تبعات خود را نیز دارد. به‌گونه‌ای که جست‌وجوی نام خود در گوگل دیگر یک فعالیت سرگرم‌کننده نیست و بسیاری از ما این کار را نه فقط از سر کنجکاوی، بلکه باید برای حفاظت از هویت خود انجام ‌دهیم. اهمیت این موضوع به ضرورت کنترل و جلوگیری از آسیب وارد شدن به ماهیت وجودی خود و هویت شخصی‌مان برمی‌گردد.

بیش از نیمی از میلنیال‌ها (نسل هزاره) دست‌کم یک بار نام خود را گوگل کرده‌اند و حداقل یک نفر از هر ۱۰ نفر از آن‌ها این کار را به شکل روزانه انجام می دهد. هرچند که این آمار در بین نسل‌های مختلف متفاوت است:

۴۸ درصد - نسل زد

۵۷ درصد – هزاره‌ها

۴۵ درصد - نسل ایکس

۳۷ درصد – نسل انفجار جمعیت

بسیاری از کسانی که نام خود را در گوگل جست‌وجو کرده‌اند، به اطلاعات مرتبط با خود دست نیافته و تنها به اطلاعات کسانی دسترسی یافته‌اند که تشابه اسمی با آن‌ها دارند، به‌گونه‌ای که تنها یک نفر در هر پنج مورد دقیقا به محتوای مرتبط با خود دست پیدا کرده‌ است. ذکر این نکته لازم است که بدانیم آنچه که ما در نتایج جستجوی گوگل در مورد خودمان می بینیم، دقیقا همان چیزی است که دیگران نیز به آن دسترسی دارند، این اطلاعات در اختیار هر کسی می‌تواند قرار گیرد، از مجرمان و تبهکارانی که قصد اخاذی از شما دارند تا کارفرمایانی که قبل از محول کردن پروژه‌های خود به شما می‌خواهند اطلاعاتی از شما کسب کنند.

دانستن این نکات در مورد جست‌و‌جوی آنلاین خالی از لطف نخواهد بود:

۲۰ درصد از افراد پس از جست‌و‌جو به اطلاعات نادرست و ناقص درباره‌ی خود دسترسی پیدا می‌کنند.

۱۲ درصد از آنچه که افراد در جست‌و‌جوهای آنلاین خود پیدا می‌کنند، ناخوشایند بوده و مورد پسندشان نیست؛ گرچه ممکن است این اطلاعات لزوما نادرست نباشند.

۸ درصد از کاربران به اطلاعات ناخوشایند و داده‌هایی در مورد خود دسترسی می‌یابند که اعتبارشان را خدشه‌دار می‌کند.

طبق بررسی‌های صورت‌گرفته، ۵۰ درصد از آمریکایی‌ها نیز معتقدند که امنیت اطلاعات‌شان به نسبت پنج سال گذشته کاهشی قابل‌توجه یافته است، این وضعیت کم‌و‌بیش در مورد سایر ملیت‌ها نیز صادق است و روشن است که نمی‌توان هیچ‌کس جز خود ما را مقصر این وضعیت دانست. این آمارها نشان‌دهنده‌ی اهمیت روزافزون توجه به انتشار اطلاعات شخصی در بسترهای مجازی است.

اعتیاد ما به رسانه‌های اجتماعی و وسواس‌مان درباره‌ی صحبت کردن در مورد خودمان به‌صورت آنلاین، می‌تواند به بهای از دست رفتن اعتبار و هویت‌مان تمام شود. درواقع پیشرفت تکنولوژی و رشد لجام‌گسیخته‌ی رسانه‌های اجتماعی، راه‌ها و شیوه‌های مختلفی را برای ابراز هویت به‌وجود آورده است. به‌گونه‌ای که سرویس‌ها و رسانه‌های مختلف این امکان را در اختیار ما گذاشته‌اند که تنها با لمس صفحه‌ی گوشی‌ همراه ‌مان زندگی روزمره و هویت وجودی خود را به روش‌های گوناگون به اشتراک بگذاریم. شیوه‌های جدید ارتباطی و نوع تجربه‌های اجتماعی با شکل‌گیری شبکه‌های اجتماعی جدید هرچند می‌تواند به برساخت هویت افراد کمک کند، اما در صورت عدم مدیریت صحیح می‌تواند حتی به از دست رفتن زیرساخت هویتی آن‌ها نیز منجر شود.

زمانی‌که «اطلاعات شخصی» ما در چند پلتفرم امن و توسط کلمات عبور چندگانه نگه‌داری می‌شود به نظر باید احساس امنیت کنیم، اما این احساس امنیت گاه سرابی بیش نبوده و واقعیت طور دیگری است. در اینجا شواهدی دال بر این موضوع وجود دارد:

اطلاعات شخصی ۳۵ درصد از کاربران بزرگسال اینترنت در معرض افشا و سودجویی افراد شیاد قرار گرفته است.

۲۹ درصد کاربران نیز تجربه‌ی ورود افراد نامعلوم به حساب شخصی ایمیل و رسانه‌های اجتماعی‌شان را داشته‌اند.

۱۵ درصد افراد مورد کلاهبردای قرار گرفته و اطلاعات ۱۴ درصد نیز در راستای افتتاح حساب‌های جعلی و دریافت وام مورد سوءاستفاده قرار گرفته است.

مجرمان سایبر افرادی هوشمند هستند؛ آن‌ها به‌اندازه‌‌ای باهوشند که می‌توانند به‌راحتی قانون را دور بزنند و از سد دیوارهای امنیتی و رمزهای بلندبالا و به ظاهر قدرتمند شما عبور کنند. آن‌ها می‌دانند که چگونه و در کجا به اطلاعات هویتی ما دسترسی پیدا کنند. بسیاری از ما نام اولین معلم خود در دوره‌ی دبستان و غذای مورد علاقه‌مان را به‌عنوان سؤال امنیتی انتخاب می‌کنیم، اطلاعاتی که به‌راحتی و تنها با چند جست‌وجو قابل دسترس و سوءاستفاده هستند.

مجرمان اینترنتی با استفاده از این اطلاعات و نیز چاشنی کردن روش‌های مهندسی اجتماعی قادر هستند به‌سادگی کلاه شما را در فضای مجازی بردارند.

مراقب کسانی که از آب گل‌آلود فضای مجازی ماهی می‌گیرند باشید

امروزه روش‌های مختلفی برای شیادی در اينترنت رايج است که ایمیل فیشینگ از جمله کلاهبرداری‌های رایج و حیرت‌انگیز محسوب می‌شود. درواقع هرکس که يک حساب ايميل داشته باشد، به احتمال بسيار زيادی در معرض حملات فيشينگ قرار دارد.

فیشینگ نوعی از حملات اینترنتی است که اطلاعات حساس شما از گذرواژه‌های اينترنتی گرفته تا اطلاعات حساب‌های بانکی‌تان را هدف قرار می‌دهد. همه چيز از يک ايميل به ظاهر ساده شروع خواهد شد؛ ایمیلی که معمولا حاوی یک لینک بوده و از شما برای اقدام فوری درخواست می‌کند.

فیشینگ عموما ازطریق ارائه‌ی یک کپی گرافیکی بسیار دقیق از وب‌سایت‌های معتبر مانند درگاه‌های بانکی آنلاین و پیشخوان‌های پرداخت انجام می‌شود. کاربران عموما ازطریق یک ایمیل به این صفحه قلابی راهنمایی شده و سپس از آن‌ها درخواست می‌شود تا اطلاعاتی را که می‌تواند مانند اطلاعات کارت اعتباری مهم و حساس باشد، آنجا وارد کنند. در صورتی که گمراه شوید و اطلاعات خود را در این صفحه جعلی وارد کنید، فیشرها به اطلاعات شخصی شما دسترسی پیدا خواهند کرد.

حساب گوگل‌تان را مدیریت کنید تا مورد سوءاستفاده قرار نگیرید

تبهکاران سایبر تنها ازطریق فیشینگ به اطلاعات شخصی شما دسترسی ندارند، و الگوریتم‌های پیچیده‌تری نیز دراین‌میان به کمک آن‌ها می‌آید. گوگل و سرویس‌های آن از جمله بسترهای مساعد برای افشای اطلاعات شخصی و سوءاستفاده از آن هستند. آیا می‌دانید که گوگل چه اطلاعاتی را در مورد شما دارد و می‌تواند آن را در اختیار دیگر افراد قرار دهد؟

با کمی جست‌وجو، درخواهید یافت که حجم اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط گوگل، بیش از چیزی است که فکرش را می‌کنید. شاید بتوان گفت که گوگل شما را حتی از خودتان هم بهتر می‌شناسد!

از نام، جنسیت و تاریخ تولد شما و محل کار و سکونت‌تان تا شماره موبایل شخصی‌تان گرفته، تا تمام سایت‌های مراجعه‌شده و آخرین جست‌وجوها، ویدیوهایی که تماشا کرده‌اید، مکان‌هایی که در آن‌ها حضور داشتید و حتی آهنگ‌هایی که دوست دارید و غذاهایی که باب میل‌تان است، توسط گوگل ثبت و ضبط می‌شود.

بدیهی است که گوگل به‌عنوان غول یکه‌تاز دنیای فناوری، شمار بسیار زیادی از خدمات کاربردی و البته پرهزینه را ظاهرا به رایگان ارائه می‌کند، اما آیا تاکنون به این فکر کرده‌اید که گوگل هزینه این خدمات را چگونه از شما می‌گیرد؟ گوگل از رد پای ما در اینترنت آگاهی کامل دارد و واقعیت این است که تقریبا هیچ اطلاعاتی از فعالیت‌های آنلاین ما از چشم گوگل پنهان نیست. ضمن آنکه حساب جیمیل ما نیز معدنی غنی از اطلاعات و داده‌های شخصی است. کافی است سری به Google Web History بزنید و با چشم خود ببینید که گوگل چگونه به کلیه سوابق و تاریخچه‌ی مربوط‌به جستجوی شما از هر دستگاهی که‌ روی آن با حساب کاربری گوگل خود آنلاین بوده‌اید، دسترسی دارد.

بااین‌حال، اصلاح محتوا و حذف آن از جست‌وجوهای گوگل می‌تواند یک فرایند پیچیده باشد، اما در عین حال بی‌توجهی به مدیریت این اطلاعات و انتشار بی‌رویه‌ی اطلاعات شخصی ممکن است عواقب جبران‌ناپذیری به‌دنبال داشته باشد. درواقع هر آن چیزی که در فضای مجازی به زبان می‌آوریم، می‌تواند به‌زودی علیه خودمان استفاده شود. بنابراین، هر فرد باید نسبت به اطلاعاتی که در اختیار گوگل قرار می‌دهد هوشیار باشد. ازطریق صفحه‌ی Google’s personal info & privacy page، دیتا و اطلاعاتی که به شیوه های مختلف توسط گوگل ضبط می‌شود را بررسی کنید و چنانچه لازم می‌دانید، نسبت به متوقف کردن ردیابی و غیرفعال کردن ثبت اطلاعات خود در گوگل اقدام کنید.

این نکته را به یاد داشته باشید که گوشی اندرویدی‌ زیبا و خوش‌دست‌تان نیز می‌تواند شما و عادتهای روزانه‌تان را تحت نظارت داشته باشد و دست‌کم، وب‌گردی و فعالیت‌های اینترنتی و نیز  اطلاعات مربوط‌به موقعیت جغرافیایی شما را با جزییات رصد کند. سعی کنید موقعیت‌یاب خود را غیرفعال کرده و از نصب نرم‌افزارهای جانبی و دادن دسترسی‌های بی‌حساب به آن‌ها خودداری کنید.

مایکروسافت در حال کار روی نسخه‌ی ساده‌تری از ویندوز است که در حال حاضر از آن با نام «Windows Lite»‌ یاد می‌شود. حال باید دید که اهالی ردموند با این نسخه از ویندوز کدام دسته از کاربران را هدف قرار داده‌اند؟

صحبت در رابطه با نسخه‌ی ساده‌تر و سبک‌تر ویندوز از سال گذشته و زمانی شروع شد که در یکی از نسخه‌های پیش‌نمایش ویندوز به کلمه‌ی «ویندوز لایت» اشاره شده بود. مدت کوتاهی بعد، نخستین جزییات در رابطه با این نسخه از سیستم‌عامل پرآوازه‌ی مایکروسافت منتشر شدند. به‌نظر می‌رسد ویندوز لایت سلاح جدید ردموندی‌ها برای مقابله با Chrome OS است. هرچند این مسئله احتمالا شما را به یاد ویندو ۱۰ اس بیندازد؛ اما ظاهرا مایکروسافت این‌بار واقعا سودای رقابت با گوگل و کروم او‌اس را در سر دارد.

آیا ویندوز لایت برای شما مناسب خواهد بود؟

یکی از سوالاتی که در ابتدا با آن روبه‌رو می‌شویم این است: ویندوز لایت برای چه کسانی خواهد بود؟ تلاش‌های پیشین مایکروسافت در زمینه‌ی ارائه‌ی سیستم‌عاملی برای رقابت با کروم اواس موفقیت‌آمیز نبوده‌اند؛ اما این‌بار اهالی ردموند راهبرد متفاوتی در پیش گرفته‌اند؛ تنها وجه مشترک میان ویندوز لایت و دیگر نسخه‌های ویندوز، استفاده از نام «ویندوز»‌ است و در باقی موارد این دو سیستم‌عامل از یکدیگر مجزا هستند. حتی برخی شایعات به این مسئله اشاره می‌کنند که احتمالا در زمان عرضه‌ی رسمی سیستم‌عامل جدید، احتمالا از نام دیگری به‌جای «ویندوز» استفاده شود.

یکی از مشکلات اصلی مایکروسافت این است که وقتی نام «ویندوز» به میان می‌آید، با انتظارات و پیش‌فرض‌های فراوانی از سوی کاربران روبه‌رو می‌شود. وقتی کاربر دستگاهی با سیستم‌عامل ویندوز خریداری می‌کند، انتظار دارد که دستگاه وی بتواند مرورگر کروم و دیگر اپلیکیشن‌های سنتی دسکتاپ را اجرا کند. اگر ردموندی‌ها می‌خواهند سیستم‌عامل محدودتری مانند کروم او‌اس یا iOS توسعه دهند، قطع ارتباط میان سیستم‌عامل جدید و نام «ویندوز»‌ امری ضروری خواهد بود.

راهبرد تفکیک ویندوز و سیستم‌عامل لایت، نه‌تنها به ساکنان ردموند اجازه می‌دهد تا با پیش‌فرض‌های کاربران در رابطه با دسترسی به اپلیکیشن‌های مختلف مواجه نشوند؛ بلکه درها را برای آزمودن امکانات و تجربه‌های کاربری جدیدتر هم فراهم می‌کند. کاربران ویندوز همیشه منتظر هستند تا «ویندوز» ویژگی‌های آشنایی مانند نوار وظیفه (Taskbar) و کلید استارت را در اختیار آن‌ها قرار دهد؛ دور شدن از چنین انتظاراتی می‌تواند نتایج منفی به‌همراه داشته باشد، کافی است تجربه‌ی شکست ویندوز ۸ با منوی استارت بازطراحی‌شده را به خاطر آوریم. انتخاب نامی به‌جز «ویندوز»‌ به مایکروسافت اجازه می‌دهد تا از این پیش‌فرض‌ها دور شود. برای مثال، عجیب نخواهد بود اگر ببینیم مایکروسافت ویژگی‌های نوینی نظیر Windows Sets (اجرای دسته‌جمعی چندین برنامه در یک پنجره) را ابتدا در ویندوز لایت ارائه دهد.

اجازه دهید به سؤال اولیه‌مان بازگردیم، مایکروسافت با ویندوز لایت کدام گروه از کاربران را هدف قرار می‌دهد؟ به‌طور کوتاه باید گفت که دستگاه‌ی مبتنی بر سیستم‌عامل جدید برای کسانی است که به نسخه‌ی کامل ویندوز نیازی ندارند. این سیستم‌عامل برای افرادی مناسب خواهد بود که نگاهی به آیپدهای اپل می‌اندازند و با خود می‌گویند «می‌توانم هر کاری را که در نظر دارم با همین دستگاه انجام دهم»؛ البته این مسئله در مورد کاربران دستگاه‌های مجهز به کروم اواس هم صدق می‌کند. ساتیا نادلا و همکارانش به‌طور مستقیم چنین بازاری را هدف قرار داده‌اند، بازاری که از آن با‌ عنوان بازار «پردازش‌های سبک» یاد می‌شود. ابزارها و سیستم‌‌های عامل‌ عرضه‌شده در این بازار برای برآورده‌سازی اولیه‌ترین نیازهای کاربرانِ لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌ها ایجاد شده‌اند.

حقیقت این است که تمام کاربران به پلتفرم‌های باسابقه‌ای همچون ویندوز، با پیشینه‌ی چند دهه حضور در بازار رایانه‌های شخصی نیاز ندارند. نیاز بسیاری از کاربران به تایپ کردن، گوش دادن به آهنگ‌ها ازطریق سرویس‌های استریم موسیقی و گفت‌وگو با دوستان ازطریق شبکه‌های اجتماعی محدود می‌شود. بخش بزرگی از کاربران رایانه‌های شخصی امروزی هم تنها برای چنین مواردی از رایانه‌های خود استفاده می‌کنند و امکانات ویندوز ۱۰ بسیار بیشتر از نیازهای آن‌ها است. در چنین بازاری، کروم‌ اواس به‌‌تدریج کاربران را جذب می‌کند و مردم نیز در حال رسیدن به چنین باوری هستند که یک پلتفرم ساده و سبک برای آن‌ها کفایت خواهد کرد. آیپدهای اپل هم از ابتدا چنین مسیری را پیش گرفته‌اند.

چه انتظارات دیگری از ویندوز لایت داریم؟

شکی نیست که ویندوز لایت در راهبرد مایکروسافت برای نفوذ به حوزه‌ی آموزش نقش مهمی بازی خواهد کرد؛ گویی ردموندی‌ها قصد یورش به آشیانه‌ی کروم اواس را دارند. شرکت تحت مدیریت نادلا نمی‌خواهد نبرد در حوزه‌ی آموزش را به اپل و گوگل واگذار کند؛ اما ویندوز ۱۰ برگ برنده‌ی مایکروسافت در این کارزار نیست. بسیاری از مدارس خواستار پلتفرمی محدودشده هستند که استفاده و نگه‌داری از آن ساده باشد. هرچند امکان محدودسازی ویندوز ۱۰ وجود دارد؛ اما نمی‌توان در توصیف آن از صفت «ساده»‌ استفاده کرد.

«وب» هم عنصری کلیدی در رابطه با ویندوز لایت است. گفته می‌شود در سیستم‌عامل جدید مایکروسافت، وب از اولویت بالایی برخوردار خواهد بود و ارتباط تنگاتنگی با این سیستم‌عامل خواهد داشت. تعجبی نخواهد داشت اگر ببینیم که مایکروسافت دستگاه‌های مجهز به ویندوز لایت را با دسترسی مجانی به نسخه‌های مبتنی بر وب مجموعه‌ی آفیس عرضه کند. در حال حاضر هم مایکروسافت نسخه‌های مبتنی بر وب اپلیکیشن‌های آفیس را در جدیدترین نسخه‌های ویندوز ۱۰ به منوی استارت متصل (Pin) می‌کند و احتمالا تمام تلاش خود را به‌کار می‌بندد تا در ویندوز لایت بیشتر و بیشتر کاربران را به‌سوی استفاده از اپلیکیشن‌های مبتنی بر وب سوق دهد.

بدین ترتیب، ویندوز لایت تنها ابزاری برای رقابت با کروم اواس نخواهد بود؛ بلکه ردموندی‌ها با سیستم‌عامل جدید خود رقابت با مجموعه‌ی Google Docs را هم به سطح جدی‌تری خواهند کشاند. در حال حاضر، گوگل کروم اواس را به‌خوبی به Google Docs پیوند زده است و احتمالا مایکروسافت هم در زمینه‌ی پیوند ویندوز لایت و نسخه‌ی آنلاین آفیس چنین راهبردی اتخاذ خواهد کرد. ردموندی‌ها نمی‌خواهند در رقابت میان آفیس آنلاین و گوگل داکس، بازی را به ساکنان مانتن‌ویو واگذار کنند؛ اما درحالی‌که مدارس و کسب‌وکارها عاشق سادگی Google Docs هستند، آفیس آنلاین مایکروسافت به‌همان اندازه شناخته‌شده نیست.

ویندوز لایت برای کاربران عادی، حوزه‌ی آموزش و افرادی که انتظار زیادی از رایانه‌ی خود ندارند مناسب است. اگر کارهای روزمره‌ی شما بیشتر به چک کردن ایمیل، نوشتن مقالات، تهیه‌ی اسلاید، گوشی دادن به موسیقی، تماشای نتفلیکس و گشت‌وگذار در وبسایت‌هایی همچون Reddit محدود می‌شود؛ ویندوز لایت گزینه‌ی مناسبی برای شما خواهد بود؛ همان‌گونه که دستگاه‌های مبتنی بر کروم او‌اس و آیپد هم می‌توانند گزینه‌های مناسبی برای شما باشند. ویندوز لایت همان نسخه‌ای از ویندوز خواهد بود که تلاش می‌کند ویندوز نباشد. باید منتظر باشیم و ببینیم مایکروسافت این ایده را چگونه عملی خواهد کرد.

اکنون که جوانان و نوجوانان بیشتر با آیپد و رایانه‌های مجهز به کروم او‌اس آشنا هستند، برای مایکروسافت اهمیت بسیاری دارد که در این زمینه‌ جایگاه مناسبی برای خود به دست آورد. حقیقت این است که بازاری خاص برای دستگا‌ه‌های ساده‌تر وجود دارد و کروم‌ اواس و آیپد هم به‌خوبی جایگاه خود را در این بازار پیدا کرده‌اند. مایکروسافت هم نیاز دارد تا به جایگاهی در این بازار دست پیدا کند؛ نقش ویندوز لایت هم این خواهد بود که نیاز ردموندی‌ها را برآورده کند.

در ساحل غربی ایالات متحده، غول‌های فناوری تلاش می‌کنند تا با استفاده از منابع فراوان خود، هوش مصنوعی را هرچه بیشتر هوشمندتر کنند. گوگل و فیسبوک، با استفاده از میلیاردها عکس و هزاران پردازنده‌ی پرقدرت، تلاش‌هایی در این زمینه داشتند و به موفقیت‌هایی هم رسیدند. به‌هرحال باوجود تمام تلاش‌های غول‌های سیلیکون‌ولی، سال گذشته دستاورد مهم حوزه‌ی هوش مصنوعی در شرق آمریکا و منطقه‌ی تنسی و در یک پروژه‌ی دولتی رقم خورد.

پروژه‌ای که سال گذشته توانست رکورد جدیدی در حوزه‌ی هوش مصنوعی ثبت کند، از قوی‌ترین ابرکامپیوتر جهان یعنی Summit در آزمایشگاه Oak Ridge استفاده می‌کرد. این ابرکامپیوتر در ماه ژوئن سال گذشته‌ی میلادی (خرداد)توانست رکورد جدید در علم هوش مصنوعی را به‌نام آمریکایی‌ها ثبت کند و پس از ۵ سال، رتبه‌ی اول این رقابت را از چین برباید.

ابرکامپیوتر دولت آمریکا، در یک پروژه‌ی بررسی تغییرات اقلیمی و آب‌وهوایی به‌کار گرفته شد. این ابرکامپیوتر توانست سطوح جدیدی از یادگیری ماشین را پیاده‌سازی کند که سریع‌تر از هر نمونه‌ی قبلی بود.

Summit، ابرکامپیوتر سریع آمریکایی‌ها با ابعادی حدود ۲ زمین تنیس است. این غول پردازشی برای پروژه‌ی بررسی تغییرات اقلیمی، از ۲۷ هزار پردازنده‌ی گرافیکی استفاده کرد. پردازنده‌های گرافیکی، برای پیاده‌سازی هرچه بهتر الگوریتم‌های یادگیری ماشین، فناوری پیشگام صنعت هوش مصنوعی، استفاده شدند. سرعت سامیت در پردازش‌های مورد نیاز برای پروژه‌ی فوق، چندین میلیارد عملیات در ثانیه بود که در اصطلاحات ابرکامپیوتری با اکزافلاپ شناخته می‌شود.

پرابات (Prabhat) یکی از دانشمندان هوش مصنوعی آمریکایی است که یک تیم تحقیقاتی را در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی آن کشور رهبری می‌کند. گروه او با دانشمندان حاضر در اوک ریج و درگیر در پروژه‌ی سامیت همکاری می‌کرد. پرابات اعتقاد دارد یادگیری عمیق تاکنون به چنین سطحی از کارایی و سرعت نرسیده بود.

نکته‌ی خاص پروژه‌ی رکوردشکن آمریکایی‌ها، آن بود که از قوی‌ترین ابرکامپیوتر جهان، برای حل بزرگ‌ترین مشکل جهان یعنی تغییرات اقلیمی استفاده می‌کرد. شرکت‌های فناوری، از نوآوری‌های یادگیری عمیق و هوش مصنوعی خود برای تشخیص دادن چهره‌ها یا علائم راهنمایی و رانندگی استفاده می‌کنند. درحالی‌که محققان دولتی آمریکا، از آن برای پیش‌بینی شرایط آب‌وهوایی و تغییرات آتی آن استفاده کردند.

خروجی‌های فراوانی که از شبیه‌سازی‌های اقلیمی به‌دست می‌آیند، داده‌های تغذیه‌ای پروژه‌ی هوش مصنوعی ابرکامپیوتر سامیت بودند. این داده‌ها، نتایجی با ارزش از تغییرات آتی اتمسفر زمین عرضه می‌کردند که به‌صورت پیش‌بینی‌های ۳ ساعته از آینده‌ی یک قرن اتمسفر به سیستم ارائه شد. با تحلیل آن داده‌ها، می‌توان الگوهای آب‌وهوایی را برای مناطق مختلف پیش‌بینی‌کرد. البته مشخص نیست که برای پیاده‌سازی همین پروژه، چه‌مقدار انرژی مصرف شده یا چقدر کربن به اتمسفر زمین اضافه شده است.

پروژه‌ی سامیت، هم برای آینده‌ی علم آب‌وهوا و هم هوش مصنوعی، دستاوردهای متنوعی دارد. این پروژه، نشان‌دهنده‌ی ظرفیت علمی استفاده از یادگیری عمیق در ابرکامپیوترها است. ابرکامپیوترها، قبلا برای مواردی همچون شبیه‌سازی فرایندهای فیزیکی و شیمیایی مانند انفجارهای هسته‌ای، یا تحقیقات پیرامون سیاهچاله‌ها و کشف مواد جدید، استفاده می‌شدند. به‌علاوه، پروژه‌ی مذکور نشان می‌دهد که یادگیری ماشین، چه فواید زیادی از قدرت ابرکامپیوترها کسب خواهد کرد. درنهایت، می‌توان نتیجه گرفت که آینده‌ی روشنی از ترکیب این دو فناوری ساخته می‌شود.

گوگل نیز در پروژه‌ی ملی ابرکامپیوتر سامیت شرکت داشته است. آن‌ها نرم‌افزار یادگیری ماشین متن‌باز خود با نام TensorFlow را در اختیار ماشین سامیت گذاشتند تا برای فرایندهای تحقیقاتی از آن استفاده شود. راجات مونگا، یکی از مهندسان ارشد گوگل درباره‌ی دستاورد فوق می‌گوید خودشان نیز انتظار چنین دستاوردهای بزرگی را نداشتند و تنها پس از پیاده‌‌سازی پروژه به ابعاد عظیم آن پی بردند.

اکثر پروژه‌هایی که با هدف مقیاس‌دهی به یادگیری عمیق انجام شده‌اند، در مراکز داده‌ی شرکت‌های اینترنتی شکل گرفتند. در آن فضاها، سرورها با همکاری یکدیگر مسائل پروژه را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کرده و آن‌ها را حل می‌کنند. در آن ساختارها، سرورها اتصالی موازی با یکدیگر دارند و به کامپیوتر عظیم مرکزی، وابسته نیستند.

ابرکامپیوترهایی همچون سامیت، ساختاری متفاوت با مراکز داده و خوشه‌های سرورها در شرکت‌های اینترنتی دارند. آن‌ها ارتباطاتی با سرعت بالا دارند که هزاران پردازنده‌ی درگیر را به یک سیستم مرکزی متصل می‌کند و آن سیستم، درنهایت به‌صورت یک کامپیوتر مستقل کار خود را انجام می‌دهد. تا چندی پیش، استفاده از چنین معماری برای پیاده‌سازی یادگیری ماشین، آن‌چنان مرسوم نبود و نمونه‌های اندکی از آن مشاهده می‌شد.

مونگا در ادامه‌ی صحبت‌هایش درباره‌ی پروژه می‌گوید پیاده‌سازی تنسورفلو در ابرکامپیوتر سامیت، تلاش‌های داخلی گوگل برای گسترش سیستم‌های هوش مصنوعی داخلی‌اش را نیز به‌خوبی نشان می‌دهد. مهندسان انویدیا نیز در این پروژه‌ همکاری داشتند. آن‌ها از اتصال و کارکرد هزاران پردازنده‌ی گرافیکی شرکت در پروژه‌ی ابرکامپیوتر، اطمینان حاصل کردند.

تلاش برای پیدا کردن راه‌های به‌منظور استفاده از قدرت پردازشی بیشتر در الگوریتم‌های یادگیری عمیق، در سال‌های اخیر بخش مهمی از تلاش‌های صنعت را به خود اختصاص داده است. فناوری یادگیری عمیق، همان فناوری است که به Siri امکان می‌دهد صدای شما را شناسایی کند. در کاربردی دیگر، یادگیری عمیق به کمک ماشین‌های Waymo می‌آید تا علائم راهنمایی و رانندگی را مشاهده کرده و تشخیص دهند. انفجار کاربردهای این فناوری، در سال ۲۰۱۲ و زمانی رخ داد که دانشمندان، توانستند از پردازنده‌های گرافیکی همچون محصولات انویدیا، برای افزایش کارایی آن استفاده کنند.

مؤسسه‌ی تحقیقاتی OpenAI یکی از سازمان‌هایی است که در سن‌فرانسیسکو قرار داشته و نام ایلان ماسک را در جایگاه بنیان‌گذاران یدک می‌کشد. آن‌ها در ماه می سال گذشته، تحلیلی از تحقیقات پیرامون یادگیری عمیق منتشر کردند. طبق تحلیل‌های منتشرشده، از سال ۲۰۱۲، قدرت پردازشی استفاده‌شده در بزرگ‌ترین پروژه‌های عمومی یادگیری ماشین در جهان، هر ۳.۴۳ ماه، ۲ برابر شده است. چنین تحلیلی، به‌معنای ۱۱ برابر شدن قدرت پردازشی مورد استفاده، در هر سال است.

افزایش قدرت پردازشی در پروژه‌های یادگیری ماشین و هوش مصنوعی، به‌معنای افزایش توانایی محصولات آن‌ها خواهد بود. همین قدرت پردازشی، به ربات‌هایی همچون محصول شرکت مادر گوگل (آلفابت) امکان داد تا غول‌های بازی‌های فکری همچون مسابقات بازی‌های تخته‌ای و بازی‌های استراتژی ویدئویی را شکست دهند. به‌علاوه، دقت سرویس ترجمه‌ی گوگل نیز با استفاده از همین توانایی‌های یادگیری عمیق افزایش یافت.

گوگل و دیگر غول‌های دنیای فناوری، اکنون به فکر توسعه‌ی تراشه‌های جدید هستند تا قابلیت‌های فناوری یادگیری عمیق را بیش‌ازپیش توسعه دهند. تراشه‌های اختصاصی یادگیری عمیق، عموما با اصطلاح TPU شناخته می‌شوند. گوگل ادعا می‌کند خوشه‌هایی که از هزار عدد تراشه‌های اختصاصی این شرکت برای فرایندهای یادگیری عمیق استفاده کنند، توانایی ارائه‌ی ۱۰۰ پتافلاپ قدرت پردازشی دارند. چنین عددی، حدودا یک‌دهم قدرت پردازشی به‌کارگرفته‌شده در ابرکامپیوتر سامیت است.

پروژه‌ی سامیت، کاربرد بالایی در علم اقلیم‌شناسی داشت. نتایج پروژه نشان می‌دهد که چگونه یک هوش مصنوعی با قدرت پردازشی بسیار بالا، می‌تواند درک ما از تغییرات الگوهای آتی آب‌وهوایی را بهبود ببخشد. وقتی دانشمندان پیش‌بینی‌هایی برای یک قرن آینده‌ی آب‌وهوا ارائه دهند، خواندن پیش‌بینی‌های آن‌ها یک چالش بزرگ خواهد بود. پرابات در توضیح دشوار بودن خواندن این اطلاعات می‌گوید: «تصور کنید یک ویدئو در یوتیوب، به‌مدت ۱۰۰ سال پخش شود. قطعا نمی‌توان تمامی اجزای موجود در آن را تنها با دست شمرد».

نرم‌افزارهایی که قبلا برای خودکارسازی فرایند خواندن اطلاعات استفاده می‌شدند، برای پروژه‌ی پیش‌بینی اقلیمی، کاربرد زیادی نداشتند. نتایج ابرکامپیوتر سامیت نشان داد که هوش مصنوعی، این کار را بهتر انجام می‌دهد و در نتیجه، می‌توان عواقب تغییرات اقلیمی همچون سیل و زلزله را نیز بهتر تحلیل کرد. به‌هرحال تحقیقات انجام‌شده، جایزه‌ی Gordon Bell را به‌خاطر توسعه‌ی مرزهای پردازش ابرکامپیوتری برای مؤسسه‌ی اوک ریج، دانشگاه لارنس برکلی و دانشمندان انویدیا به‌همراه داشت.

پیاده‌سازی یادگیری عمیق در ابرکامپیوترها، اید‌ه‌ای است که در زمان مناسب به کمک محققان آب‌وهوایی آمد. مایکل پیچارد، یکی از اساتید دانشگاه کالیفرنیا، ایروین چنین اعتقادی دارد. از نظر او، کاهش سرعت بهبود پردازنده‌های سنتی، مهندسان را به استفاده از پردازنده‌های گرافیکی مدرن در ابرکامپیوترها سوق داد که کارایی‌شان با سرعت بیشتری در این سال‌ها بهبود داشته است. پیچارد در ادامه‌ی صحبت‌هایش می‌گوید: «در ساختار سنتی، به نقطه‌ای رسیده بودیم که نمی‌شد قدرت پردازش را با روش‌های عادی بهبود بخشید».

تغییر مسیر دانشمندان به پردازنده‌های گرافیکی، چالش‌هایی را برای شبیه‌سازی‌های سنتی به‌همراه داشت و آن‌ها را مجبور به همگام شدن با حرکت جدید کرد. به‌هرحال، در‌های جدیدی هم در علم باز شد که منجر به پی بردن به ارزش‌های بالای یادگیری عمیق شدند. یادگیری عمیق، به بهترین نحو از قدرت پردازش پردازنده‌های گرافیکی بهره می‌برد و دستاوردهای جدید در آن حوزه، به نفع صنعت پردازنده‌ی گرافیکی نیز خواهد بود.

تحقیقات فوق و دستاوردهای آن، دید مناسب‌تری نسبت به تغییرات آتی آب‌وهوایی به ما می‌دهد. گروه پیچارد، سال گذشته نشان دادند که یادگیری عمیق می‌تواند شبیه‌سازی‌های واقعی‌تری از ابرها در پیش‌بینی‌های آب‌وهوایی ارائه کند. در نتیجه‌ی آن، پیش‌بینی تغییر الگوهای بارشی نیز آسان‌تر خواهد شد.

واحد سلامت آلفابت با نام Verily، همواره به‌دنبال کاربری‌های جدید برای پوشیدنی‌های خود است. حال گزارش‌ اخیر CNBC حکایت از آن دارد که این شرکت نسخه‌ی آزمایشی از کفش‌های هوشمندی را توسعه می‌دهد که در کنار پایش حرکت و وزن کاربر، به‌زمین‌خوردن او را نیز تشخیص می‌دهد.  

شاید کاربرد کفش‌های هوشمند آلفابت کمی عجیب و نادر به‌نظر برسد؛ اما این کفش‌ها وریلی فقط کاربرد تناسب اندام ندارند؛ بلکه می‌توانند تغییرات ناگهانی و سریع وزن (یکی از نشانه‌های نارسایی قلبی) را تشخیص دهند یا در صورت زمین‌خوردن کاربر، هشداری را ارسال کند، چنین قابلیتی برای افرادی که دچار مشکلات حرکتی هستند و کماکان می‌خواهند اندکی استقلال داشته باشند، بسیار مناسب است.

با اینکه هنوز در عمل و در دنیای واقعی چنین کفش‌هایی تولید نشده‌اند، ولی وریلی با انجام مذاکرات متعدد و برگزاری جلسات خصوصی به‌دنبال آغاز همکاری با شرکت دیگری، برای توسعه‌ی کفش‌های هوشمند خود است. درکنار همه‌ی این توضیحات، CNBC هنوز نمی‌داند که آیا پروژه‌ی کفش‌های هوشمند وریلی در مسیر توسعه قرار دارد یا خیر.

اگر طرح توسعه‌ی کفش هوشمند آلفابت به‌خوبی پیش برود، می‌تواند در بخش پزشکی حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. پیش‌تر گفته شده بود که آلفابت مطالعه پزشکی بزرگی را آغاز کرده و پروژه‌های مختلفی در این زمینه استارت زده است. باید ببینیم آیا پروژه‌ی کفش هوشمند وریلی نیز همانند تحقیقات مربوط‌به لنز تماسی هوشمند برای پایش گلوکز، متوقف خواهد شد. وریلی با چالش‌های مختلف رو‌به‌رو است. بی‌شک وریلی باید کفش‌هایی با سایزهای مختلف به بازار عرضه کند و ممکن است مجبور شود کاربردهای بیشتری برای کفش هوشمند جدید درنظر بگیرد. باید ببینیم آیا وریلی برای پیشبرد اهداف خود با شرکت دیگری وارد همکاری خواهد شد یا خیر. 

چند روز پیش خبری منتشر شد که باگ جدید فیس‌‌تایم شنیدن صدای طرف مقابل را قبل از برقراری تماس ممکن می‌کند. به‌دلیل بروز این باگ، حتی قبل از آنکه با دریافت‌کننده‌ی تماس ارتباط برقرار شود و او تماس دریافتی را تأیید کند، امکان استراق‌سمع و شنیدن صدا برای طرف مقابل وجود داشت. این باگ امنیتی از سوی اپل تأیید شد و کوپرتینونشین‌ها اعلام کردند با انتشار به‌روزرسانی نرم‌افزاری به مشکل رسیدگی خواهند کرد؛ اما در همین فاصله، شکایتی علیه اپل به‌دلیل نقض حریم خصوصی تنظیم شد و ظاهرا باگ استراق‌سمع فیس‌تایم، اپل را به دادگاه می‌کشاند. 

بعد از بروز باگ فیس‌تایم، اپل Group FaceTime را غیرفعال کرد و مشخص شد قصد دارد با به‌روزرسانی نرم‌افزاری به مشکل رسیدگی کند. به‌نظر می‌رسد کوپرتینونشین‌ها به وعده‌ی خود عمل کردند و به‌روزرسانی به کاربران آیفون، آیپدو سیستم‌های مک اجازه می‌دهد مجددا Group FaceTime را فعال کنند و همچنین باگ استراق‌سمع نیز برطرف شده است. خبر باگ امنیتی فیس‌تایم به‌صورت گسترده در خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد؛ البته اپل ۴ روز بعد از رسانه‌ای‌شدن ماجرا و حداقل دو هفته بعد از اینکه موضوع برای اولین‌بار مطرح شد، دست به اقدام زد. در فاصله‌ی زمانی فاش‌شدن باگ تا به‌روز‌رسانی نرم‌افزاری، تنها کاری که اپل انجام داد، غیرفعال کردن Group FaceTime بود. در نظر داشته باشید باگ استراق‌سمع فیس‌تایم در تماس‌های تصویری نیز وجود داشت.  

در تاریخ ۱۹ ژانویه، پسر ۱۴ ساله‌ی آریزونایی در حین برقراری تماس با Group FaceTime متوجه بروز باگ استراق‌سمع شد. ظاهرا مادر این پسر بارها و بارها با اپل تماس گرفته و موضوع را اطلاع‌رسانی کرده بود؛ ولی شرکت واکنش خاصی نشان نداده و به‌سرعت به موضوع رسیدگی نکرده بود. روز جمعه سخنگوی اپل اعلام کرد:

ما می‌خواهیم به کاربران اپل اطمینان بدهیم که به‌محض آنکه تیم مهندسی ما نسبت به بروز باگ اطلاع پیدا کرد،‌ Group FaceTime را سریع غیرفعال کرد تا به بررسی جزییات باگ بپردازد و به‌سرعت کار رسیدگی به باگ رخ‌داده را در دستور کار خود قرار داد. ما متعهد هستیم تا فرآیندهای رسیدگی به چنین گزارش‌هایی را بهبود ببخشیم تا در سریع‌ترین زمان ممکن بتوانیم به درخواست‌‌های کاربران‌مان پاسخ بدهیم.

پیش‌آمدن چنین اتفاقی برای شرکتی که به‌صورت مداوم امنیت محصولات خود را ستایش می‌کند، بسیار خجالت‌آور است. ساعت‌ها پیش از آنکه کوپرتینونشین‌ها به‌صورت رسمی باگ امنیتی فیس‌تایم را که از آن با نام FacePalm یاد می‌شود، تایید کنند؛ تیم کوک، مدیرعامل این شرکت در توییتی اعلام کرد: 

همه‌ی ما باید اقدامات و اصلاحات لازم را برای حفظ حریم خصوصی درنظر بگیریم. 

پس از آنکه باگ استراق سمع، رسانه‌ای شد، متخصصان امنیتی و سیاستمداران، در مورد محصولات اپل ابراز نگرانی کردند. برای جلوگیری از حملات امنیتی، در سال ۲۰۱۶ اپل برای هک پلتفرم‌‌های خود ۲۰۰ هزار دلار جایزه تعیین کرد؛ اما برخی از هکرها معتقد بودند که این برنامه شروع کُندی داشت؛ چرا که آن‌ها می‌توانند با فروش باگ‌های امنیتی در بازار سیاه، پول بیشتری به‌دست آورند.

همان‌طور که گفته شد اپل برای برطرف کردن باگ فیس‌تایم، به‌روزرسانی نرم‌افزاری منتشر کرده است، برای نصب این به‌روزرسانی، باید دستورالعمل ذیل را اجرا کنید:

■ کاربران آیفون و آیپد اپل: وارد تنظیمات شوید. سپس روی General ضربه زده و سپس روی Software Updateضربه بزنید. از این طریق می‌توانید جدیدترین نسخه‌ی سیستم‌عامل iOS یعنی iOS 12.1.4 را دانلود کنید. هنگامی که به‌روزرسانی تمام شد، Install Now را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که در حین به‌روزرسانی، آیفون یا آیپد شما به شارژر وصل باشد. 

■ کاربران سیستم مک: اپ‌استور را باز کرده، به تب Updates بروید و روی کلید Update در کنار MacOS Mojave کلیک کنید. کاربرانی که از نسخه‌ی قدیمی سیستم‌عامل Mac استفاده می‌کنند، این گزینه را مشاهده نخواهند کرد و نیازی به دانلود این به‌روزرسانی ندارند. پس از اتمام دانلود، از اتصال کابل به سیستم مطمئن شوید و آن را مجددا راه‌اندازی کنید. 

مقامات در شیکاگو به‌تازگی نسبت به خطر سرمازدگی تقریبا آنی و فرارسیدن احتمالی سردترین روز تاریخ در این شهر هشدار دادند. در همین راستا، مراکز گرمایشی در پیرامون غرب‌میانه‌ی ایالات متحده بازگشایی و با جریان یافتن بادهای قطبی به سمت پایین، مدارس و دانشگاه‌ها در سرتاسر این منطقه‌ی جغرافیایی تعطیل شدند.

در همین زمان،‌ در دیگر سوی سیاره، حریق گسترده در گرمای رکوردشکن استرالیا، جنگل‌های این کشور را به کام آتش برد. استفاده‌ی فزاینده از تهویه‌کننده‌ی هوا به شبکه‌های برق فشار بیش از اندازه‌ای وارد کرده و خاموشی‌های گسترده به بار آورده است. مقامات برای ذخیره‌ی برق، حرکت واگن‌های برقی را آهسته و متوقف کردند. رهبران کارگری خواستار وضع قوانینی شدند که کسب‌وکارها را ملزم خواهد کرد تا هنگام افزایش دما به سطوح خطرناک – تقریبا ۴۷ درجه‌ی سلسیوس - از فعالیت دست بکشند. گفتنی است که آدلاید،‌پایتخت استرالیای جنوبی هفته‌ی گذشته چنین گرمای بی‌سابقه‌ای را تجربه کرد.

ما در عصر بالاترین درجات آب‌وهوایی به‌سر می‌بریم و این وضعیت به‌زودی به انواع مختلف در انواع مکان‌های مختلف به وقوع خواهد پیوست.

کریستال کالدن، دانشیار دانشگاه آیداهو و متخصص آتش‌سوزی‌های جنگلی که هم‌اکنون در هنگامه‌ی یکی از بدترین فصول آتش در ایالت جزیره‌ای تاسمانی مشغول به کار است، می‌گوید:

وقتی رخدادی روی می‌دهد، چه موج ناگهانی سرما، آتش‌سوزی جنگل، توفند (تندباد دریایی) یا هر بلای طبیعی دیگری باشد، باید به فراتر از آنچه در گذشته شاهد بوده‌ایم، بیندیشیم و فرض بگیریم به احتمال بسیار بالا، این حادثه بدتر از هر آن چیزی خواهد شد که تا به‌حال دیده‌ایم.

این نمونه‌های اخیر را درنظر بگیرید: سال گذشته، گرما با سرازیر شدن از نروژ به سمت الجزایر رکورد شکست. در بخش‌هایی از استرالیا، خشکسالی به‌قدری طولانی شده که یک کودک خردسال مهدکودکی در طول عمرش به‌ندرت شاهد باران بوده است. همچنین کالیفرنیا، ویرانگرترین آتش‌سوزی‌های جنگلی تاریخش را در سال ۲۰۱۸ تجربه کرد؛ حادثه‌ای که منجر به ورشکستگی پسیفیک گس اند الکترونیک، بزرگ‌ترین شرکت تأمین‌کننده‌ی انرژی این ایالت شد.

آیا تمام این وقایع به تغییرات اقلیمی مرتبط هستند؟ بیشینه‌های دمای هوا و خشکسالی مطابق با اجماع علمی هستند؛ بدین معنا که همگان اتفاق نظر دارند که انتشار گازهای گلخانه‌ای در جو، احتمال افزایش غیرطبیعی دما را بالا می‌برد. علاوه‌بر این، در یک بیان کلی دانشمندان می‌گویند یک سیاره‌ی گرم‌تر، موجب شکل‌گیری آب‌هوای شدید به دفعات بیشتر و سخت‌تر می‌شود.

اعداد واقعی، مدل‌های اقلیمی را تأیید می‌کنند. غلطت کربن دی‌اکسید در جو بالاتر از هر زمان در ۸۰۰هزار سال گذشته است و به موجب آن، متوسط دمای جهانی افزایش یافته است. به‌نقل از سازمان جهانی هواشناسی، چهار سال گذشته رکوردار گرم‌ترین سال بوده‌اند و ۲۰ سال از ۲۲ سال گذشته، عنوان گرم‌ترین سال‌های ثبت‌شده در تاریخ را در اختیار دارند. دمای اقیانوس‌ها نیز در چندین سال متوالی رکوردها را شکسته است.

طوفان گردوغبار در ایالت نیو ساوت ولز استرالیا در فصل جاری

اما به‌نظر می‌رسد که برخلاف روند گرمایش جهانی، بخش‌هایی از ایالات متحده کاهش شدید دمای هوا را تجربه می‌کنند. در پاسخ باید گفت که این زمستان‌های به‌شدت سرد نیز ممکن است به‌طرز عجیبی پیامد گرمایش کل کره‌ی زمین باشند.

پژوهش‌های درحال توسعه نشان می‌دهند که گرمایش شمالگان موجب تغییراتی در جریان جتی می‌شود و هوای قطبی را به سمت عرض‌هایی هدایت می‌کند که به آن هوا عادت ندارند و اغلب برایش آماده نیستند. از این‌رو، این هفته سرمای غیرمعمولی بر فراز پهنه‌هایی وسیع از ایالات شمال شرقی و غرب میانه‌ی ایالت متحده جریان یافته است.

به‌گفته‌ی فدریک اوتو، اقلیم‌شناس از دانشگاه آکسفورد که تاثیر گرمایش جهانی را بر تشدید درجات بالای آب‌وهوایی مطالعه می‌کند، هرچند تمام این رخدادهای شدید را نمی‌توان به تغییرات اقلیمی نسبت داد؛ اما تغییرات عمیق در جو زمین، احتمال وقوع تعداد زیاد رخدادهای شدید آب‌وهوایی را بالا می‌برد. اون گفت:

این بدین معنی است که درک عمیق نسبت به اینکه کدام بخش از جامعه‌ی شما در معرض آسیب قرار دارد، از اهمیت برخوردار می‌شود و این می‌تواند مسئله‌ای باشد که بدون تغییرات اقلیمی به بحث روز تبدیل نمی‌شد.

شیکاگو را به‌عنوان نمونه درنظر بگیرید. این شهر دو دهه‌ی پیش، شروع به درک خطرات گرما کرد؛ هنگامی که یک موج گرمای پنج‌روزه در تابستان سال ۱۹۹۵، صدها نفر، به‌خصوص آن‌هایی را که تنها زندگی می‌کردند، به کام مرگ برد. شیکاگو یک طرح مقابله با گرما را توسعه داد و در جریان آن هزاران درخت کاشت، مراکز خنک‌سازی در محلات را‌ه‌اندازی و همچنین یک سامانه‌ی پیام‌رسانی متنی ایجاد کرد تا ساکنان بتوانند از مسئولان شهری تقاضای رسیدگی به افراد آسیب‌پذیر را داشته باشند.

اکنون، موج سرمای شدیدی از راه رسیده است که نسلی از ساکنان شیکاگو هرگز آن را تجربه نکرده‌اند. دمای هوای این شهر در چهارشنبه‌شب اخیر (برابر با ۱۰ بهمن) به منفی ۲۹ درجه‌ی سلسیوس کاهش یافت (رکورد سردترین دمای هوای شیکاگو، منفی ۳۳ درجه‌‌ی سلسیوس در ژانویه‌ی ۱۹۸۵ است). به‌گفته‌ی مسئولان شهر، آن‌ها ۵ اتوبوس گشت‌زنی را به‌عنوان مراکز گرمایشی سیار برای افراد بی‌خانمان به خیابان‌ها اعزام خواهند کرد. مسئولان همچنین دستورالعمل‌هایی را برای نحوه‌ی گرم نگاه داشتن لوله‌ها و جلوگیری از یخ‌زدگی آن‌ها منتشر کرده‌اند.

حتی در روزی که سردتر از متوسط دمای شهر شیکاگو است، جهان به‌عنوان یک کل اغلب هوایی گرم‌تر از میانگین را تجربه می‌کند

بااین‌حال، گرمای شدید در مجموع مشکل بزرگ‌تر محسوب می‌شود. رکوردهای گرما در ایالات متحده از دهه‌ی ۲۰۰۰ تاکنون اغلب دو برابر بیشتر از رکوردهای سرما شکسته شده است.

یک مطالعه‌ی اخیر در ژورنال PLOS Medicine، افزایش پنج‌برابری میزان مرگ‌ومیرهای مرتبط با گرما را تا سال ۲۰۸۰ در ایالات متحده پیش‌بینی کرد. این چشم‌انداز برای کشورهای کم‌تر توسعه‌یافته بدتر است. پژوهشگران برای فیلیپین، ۱۲ برابر مرگ‌ومیر بیشتر را پیش‌بینی می‌کنند. گرمای شدید هم‌اکنون در حال نابودی سلامتی و معیشت ده‌ها میلیون نفر، به‌خصوص در جنوب آسیا است.

گرمای شدید همچنین ارزش غذایی اغلب محصولات زراعی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. حتی برخی از مقاوم‌ترین گیاهان پرارزش نظیر قهوه با افزایش دما در معرض خطر قرار گرفته‌اند.

امسال، گرما هم در نیم‌کره‌جنوبی و هم شمالی مشکل‌ساز شده است در آلاسکا، دمای بالاتر از حد معمول موجب لغو مسابقات سگ‌های سورتمه شد؛ درحالی‌که رکورد گرما در شهرهایی در نیوزلند نیز شکسته شد؛ جایی که آب‌وهوا اغلب به‌قدری معتدل است که بیشتر خانه‌ها سیستم گرمایشی یا تهویه‌کننده‌ی هوا ندارند. در روز سه‌شنبه، دمای هوای ولینگتون، پایتخت نیوزلند از ۳۰.۵ درجه‌ی سلسیوس فراتر رفت و رکورد گرم‌ترین روز این شهر را از زمان ثبت داده‌های آب‌وهوایی در سال ۱۹۲۷ شکست. علاوه‌براین، هامیلتون، دیگر شهر نیوزلند نیز دمای فراتر از ۳۲.۷ درجه‌ی سلسیوس را تجربه کرد که بالاترین رکورد ار زمان آغاز ثبت داده‌ها در سال ۱۹۴۰ محسوب می‌شود.

باب هانسون، هواشناس از مرکز پیش‌بینی هوای  Weather Undergroundگفت که در آمادگی برای چگونگی تاثیر تغییرات اقلیمی بر آب‌وهوا، «باید برای طیف گسترده‌تری از احتمالات آماده باشیم».

شیکاگو روز چهارشنبه به اندازه‌ی شمالگان سرد بود

برخی آماده‌سازی‌ها با مقاوم‌سازی و بهبودپذیری مرتبط است. شهرداران وعده می‌دهند که بهبودپذیری شهرهایشان دربرابر تغییرات اقلیمی را پس از وقوع یک فاجعه یا فاجعه‌ای دیگر، افزایش خواهند داد. دانشمندان در حال آزمایش نوعی دانه‌های گیاهی هستند که دربرابر نوسان‌های گرمای شدید یا خشکسالی مقاوم‌تر باشند.

دکتر کالدن، متخصص آتش‌سوزی اشاره می‌کند که ما به‌عنوان یگ گونه به مقاومت و سرسختی خودمان افتخار می‌کنیم. اما این خصیصه‌ی انسانی نیز می‌تواند جنبه‌ای منفی داشته باشد. به‌همین دلیل، اغلب حتی وقتی مسئولان به ساکنان هشدار می‌دهند که منطقه‌ی آتش‌سوزی یا دشت سیلابی را تخلیه کنند، آن‌ها این کار را انجام نمی‌دهند. ما تصور می‌کنیم که دوام خواهیم آورد؛ زیرا پیش‌تر نیز دوام آورده‌ایم یا گمان می‌بریم که پیش‌بینی‌ها غلط از آب درخواهند آمد. کولدن می‌گوید:

در دی‌ان‌ایمان، این سرسختی شدید قرار داده شده است؛ خصیصه‌ای که در انتها وقتی تغییر شرایط به میان می‌آید، به مایه‌ی شکست ما تبدیل می‌شود.