متاکریتیک در مجموع مرجع قابل اعتمادی برای تعیین کیفیت یک بازی ویدیویی به‌شمار می‌رود؛ چرا که امتیاز نهایی ثبت‌شده در این سایت نظر یک شخص خاص نیست و از مجموع نظرات منتقدین سراسر دنیا حاصل می‌شود. حال که در روز‌های پایانی سال ۲۰۱۸ هستیم، نگاهی به متاکریتیک داشتیم تا بازی‌هایی را که توانسته‌اند در این سال بیش‌ترین امتیاز را در این سایت کسب کنند، جمع‌آوری کنیم و نگاهی به هرکدام از آن‌ها داشته باشیم. 

پیش از اینکه به‌سراغ لیست برویم، باید به این نکته اشاره کنم که در جمع‌آوری این لیست صرفا بازی‌هایی را در نظر گرفته‌ایم که برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ منتشر شده‌اند. برای مثال بازی‌های زیادی در رتبه‌های بالای متاکریتیک می‌توان پیدا کرد که در یک یا دو سال گذشته منتشر شده‌اند و امسال شاهد پورت شدن آن‌ها برای نینتندو سوییچ بودیم و توانسته‌اند نمره بالایی هم کسب کنند اما برای اینکه صرفا تمرکز‌مان روی بازی‌های اوریجینال سال ۲۰۱۸ باشد، دیگر اشاره‌ای به این بازی‌ها نکرده‌ایم. البته ریمستر یا بازسازی آثار قدیمی‌تر که امسال با شکل و شمایل کاملا متفاوتی برای پلتفرم‌های مدرن منتشر شدند، شامل این قانون نمی‌شوند و این بازی‌ها را در لیست در نظر گرفته‌ایم. در بازی‌های مولتی پلتفرم نمره پلتفرمی به عنوان امتیاز متای یک بازی در نظر گرفته شده که از تعداد بیش‌تری نقد حاصل شده باشد و در مواردی هم که نمره دو یا چند بازی یکسان باشد، اثری در رتبه بالاتر قرار می‌گیرد که این نمره را از تعداد بیش‌تری نقد به‌دست آورده باشد. پس بدون مقدمه بیش‌تر، این شما و این هم بهترین بازی‌های سال ۲۰۱۸ بر اساس نمره متاکریتیک. 

بازی Ikaruga

۱۵- Ikaruga

  • سازنده: استودیو Treasure
  • پلتفرم: پی‌سی و پلی‌استیشن 4
  • سبک: اکشن / شوت ام آپ
  • امتیاز متاکریتیک: ۸۸ از ۲۵ نقد ثبت‌شده روی نینتندو سوییچ

Ikaruga یک بازی بسیار قدیمی است که نسخه اصلی آن، در سال ۲۰۰۱ روی دستگاه‌های آرکید منتشر شد ولی امسال شاهد انتشار بازی برای پلی‌استیشن و سوییچ با کیفیتی بهتر بودیم که از قضا توانست نمره متای بسیار عالی ۸۸ را هم به‌دست بیاورد. Ikaruga شاید اثر خیلی شناخته‌شده‌ای برای ما‌ها نباشد اما می‌توان آن را تجربه‌ای شبیه به بازی Sky Force دانست که اثر شناخته شده‌تری است. در این بازی کنترل جنگنده‌ای را برعهده می‌گیرید و باید با آن به نبرد با دشمنانی بروید که از رو‌به‌رو به سمت شما می‌آیند. آنچه که Ikaruga را به بازی جذابی تبدیل می‌کند، نه داستان خاص و نه گرافیک زیبا است بلکه این بازی صرفا اثری است که تمرکز اصلی‌اش را روی ارائه یک گیم‌پلی جذاب و سرگرم‌کننده گذاشته است. 

شاید در ظاهر گیم‌پلی همان کنترل یک جنگنده برای از بین بردن دشمنان باشد، اما مثلا یکی از مکانیزم‌های بازی، امکان تغییر بین رنگ‌های سفید و سیاه برای جنگنده در جریان بازی است که هرکدام از این رنگ‌ها یک سری ویژگی خاص برای جنگنده شما به ارمغان می‌آورند. یا در حالی که در این بازی خبری از آیتم‌هایی در محیط نیست که بتوان با برداشتن آن‌ها مثلا تیر‌های قوی‌تری شلیک کرد، اما مثلا بازی این امکان را فراهم کرده تا با از بین بردن تعداد خاصی جنگنده دشمن یا از بین بردن آن‌ها به اشکال خاص، تیر‌هایتان را قدرت‌مند‌تر کنید. به این‌ها باید نبرد با باس‌ها را هم اضافه کنیم که همه این‌ها در نهایت از Ikaruga یک تجربه شوت‌ ام آپ بی‌نقص ساخته‌اند. 

بازی Return of the Obra Dinn

۱۴- Return of the Obra Dinn

  • سازنده: لوکاس پوپ
  • پلتفرم: پی‌سی
  • سبک: ماجراجویی
  • امتیاز متاکریتیک: ۸۸ از ۳۱ نقد ثبت‌شده روی پی‌سی

لوکاس پوپ، سازنده بازی Papers Please، امسال ساخته جدید خودش را در دسترس طرفداران قرار داد و توانست تا حد خیلی زیادی موفقیت‌های بازی قبلی خودش را تکرار کند. Return of the Obra Dinn، اثری که توانست در The Game Awards 2018 هم جایزه بهترین طراحی را دریافت کند، یکی از عجیب‌ترین و متفاوت‌ترین بازی‌های سال است که شاید نمونه‌اش را حتی در بازی‌های چندین سال گذشته هم نتوان پیدا کرد. اوبرا دین در اصل نام یک کشتی است که مدتی پس از آغاز سفر، غیبش می‌زند اما پس از گذشت مدتی در حالی که همه خدمه آن مرده‌اند، دوباره به نزدیکی ساحل برمی‌گردد. حال بازیکن در نقش شخصیت اصلی بازی وارد این کشتی می‌شود تا از رمز و راز‌های آن پرده بردارد. این وسط ساعتی جیبی در اختیار بازیکن قرار می‌گیرد که وقتی از آن در کنار یک جسد استفاده شود، می‌تواند تصویری از ثانیه‌های آخر زندگی آن شخص را در اختیار بازیکن بگذارد. از اینجا به بعد گیمر باید با جستجوی کشتی و استفاده از ساعت مذکور روی اجساد موجود در آن، از سرنوشت شخصیت‌ها مطلع شود و با وارد کردن آن‌ها در یک کتاب، آن را تکمیل کند. 

Return of the Obra Dinn از هر نظر تجربه متفاوتی است و البته که این متفاوت بودن، از جنبه مثبت آن است و نه اینکه بازی صرفا یک تافته جدا بافته باشد که نمی‌توان لذتی از آن برد. اوبرا دین داستانش را به شیوه خاصی روایت می‌کند که باعث می‌شود تا بازیکن نهایت تعامل را در روایت داستان داشته باشد. معما‌های بازی هم به‌شکلی طراحی شده‌اند که کاملا برای شعور مخاطب ارزش قائل هستند و البته که این مساله گاهی بازی را به تجربه‌ای سخت تبدیل می‌کند، اما در نهایت به‌نفع آن تمام شده است و یادآور دوران طلایی بازی‌های ماجراجویی است. 

بازی pillars of Eternity II: Deadfire

۱۳- Pillars of Eternity II: Deadfire

  • سازنده: استودیو آبسیدین
  • پلتفرم: پی‌سی
  • سبک: نقش آفرینی
  • امتیاز متاکریتیک: ۸۸ از ۷۰ نقد ثبت‌شده روی پی‌سی

این روز‌ها دیگر کم‌تر شاهد بازی‌های نقش آفرینی ایزومتریک کلاسیک هستیم و اکثر بازی‌های نقش آفرینی به شکل سه‌بعدی ساخته می‌شوند. با این حال استودیو آبسیدین که اخیرا هم توسط مایکروسافت خریداری شد، هنوز به این سبک وفادار است و در سال‌های گذشته بازی‌هایی چون Pillars of Eternity یا Tyranny را در این سبک روانه بازار کرده است و در سال ۲۰۱۸ هم شاهد بازی Pillars of Eternity II: Deadfire از آن‌ها بودیم. نسخه دوم Pillars of Eternity هم مثل نسخه اول، با حمایت کاربران و تامین بودجه جمعی ساخته و در نهایت هم به اثر بسیار با‌کیفیتی تبدیل شد. این بازی هرآنچه را که از یک اثر نقش آفرینی کلاسیک می‌خواهید در خود دارد؛ از داستان درگیر‌کننده و ارزشمند گرفته تا گیم‌پلی عمیق با انواع و اقسام قابلیت‌ها که می‌توان از طریق آن‌ها شخصیت را ارتقا داد. همچنین مثل بازی‌های بزرگ این سبک، Pillars of Eternity II: Deadfire هم یک تجربه نسبتا طولانی است و می‌توان روز‌های زیادی را با تجربه این بازی سرگرم شد. 

Pillars of Eternity II: Deadfire در سال ۲۰۱۸ فقط برای پی‌سی منتشر شد اما سازندگانش همین چند روز پیش اعلام کردند که در سال ۲۰۱۹، نسخه کنسولی این بازی هم در دسترس قرار خواهد گرفت. 

بازی Tetris Effect

۱۲- Tetris Effect

  • سازنده: استودیو اینهنس گیمز
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4
  • سبک: پازل
  • امتیاز متاکریتیک: ۸۹ از ۷۱ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

کمپانی سونی امسال رویه نسبتا متفاوتی برای نمایشگاه E3 در پیش گرفت و برای مثال پیش از آغاز رسمی نمایشگاه، شاهد انتشار روزانه یک خبر از جانب این کمپانی بودیم. معرفی Tetris Effect یکی از همین اخبار بود که چند روز مانده به E3 منتشر شد و البته که خیلی هم استقبال جالبی از جانب طرفداران را در پی نداشت و افرادی که منتظر رونمایی‌های بزرگ سونی بودند، از معرفی شدن یک نسخه تتریس برای پلی‌استیشن 4 راضی به‌نظر نمی‌رسیدند. با این حال نظر خیلی از همین افراد پس از انتشار Tetris Effect کاملا عوض شد و استودیو اینهنس گیمز توانست در بین تمام آثار بزرگ، یکی از بهترین انحصاری‌های پلی‌استیشن 4 در سال ۲۰۱۸ را روانه بازار کند. هسته اصلی بازی، همان هسته گیم‌پلی آشنای تتریس است که در آن باید با کنار هم قرار دادن اشکال مختلف خطوط کاملی را ایجاد کنید و باعث ناپدید شدن آن شوید. با این حال سازندگان تعداد زیادی ویژگی جدید در Tetris Effect به این هسته همواره جذاب اضافه و از این طریق یکی از بهترین‌های سال را خلق کرده‌اند. 

در Tetris Effect به مرور زمان شاهد چالش‌های جدیدی هستیم که باعث می‌شوند بازی هرگز یکنواخت و خسته‌کننده نشود. جدا از این یک سری ویژگی‌های جدید هم در بازی وجود دارند که مثلا امکان قرار دادن همزمان چندین شکل و حذف همزمان تعداد زیادی خط را فراهم می‌کنند. به این‌ها باید گرافیک رنگارنگ و مملو از افکت‌های چشم‌نواز بازی و صدالبته موسیقی‌های کاملا مناسب آن را هم اضافه کنیم. Tetris Effect برای پلی‌استیشن VR هم در دسترس است و به‌استناد منتقدین یکی از بهترین بازی‌های این هدست به‌شمار می‌رود. 

بازی Bayonetta

۱۱- Bayonetta + Bayonetta 2

  • سازنده: پلاتینیوم گیمز
  • پلتفرم: نینتندو سوییچ
  • سبک: هک اند اسلش
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۲۷ نقد ثبت‌شده روی نینتندو سوییچ

طرفداران سبک هک اند اسلش، بدون شک با سری بازی بایونتا آشنا هستند. مجموعه بازی‌هایی با اکشن‌های سریع و نفس‌گیر که نسخه اول آن برای پلتفرم‌های مختلف و نسخه دوم آن پیش از این فقط برای Wii U منتشر شده بود. با این حال نینتندو در جریان یکی از مراسم‌های نینتندو دایرکت خود، از انتشار نسخه اول و دوم این سری برای نینتندو سوییچ با گرافیک HD و بهبود‌یافته خبر داد و خب این آثار در نهایت هم توانستند به یکی از بهترین بازی‌های این کنسول در سال ۲۰۱۸ تبدیل شوند. با اینکه نسخه مجزای بازی‌ها هم نقد شده و امتیازات خوبی هم دریافت کرده‌اند، اما در این لیست Bayonetta + Bayonetta 2 را در نظر گرفتیم. پس از گذشت چهار سال از انتشار نسخه دوم برای Wii U، حال بایونتا در نسخه سوییچ با گرافیک بهبود‌یافته در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است تا با اکشن‌های نفس‌گیر و هیجان‌انگیز آن، دشمنان را تکه‌پاره کنند و از یک لذت غیرقابل وصف در قالب تجربه‌ای هک اند اسلش سیراب شوند. 

نسخه سوم مجموعه Bayonetta در حال حاضر در دست ساخت است و اگر پیش‌تر شانس تجربه این بازی‌ها را نداشته‌اید و از قضا از کاربران نینتندو سوییچ هم هستید، بهترین فرصت است که یکی از بهترین بازی‌های سال ۲۰۱۸ را بازی کنید و آماده نسخه سوم این سری شوید. 

بازی Dead Cells

۱۰- Dead Cells

  • سازنده: استودیو موشن تویین
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4، ایکس‌باکس وان، پی‌سی و نینتندو سوییچ
  • سبک: مترویدونیا
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۳۵ نقد ثبت‌شده روی نینتندو سوییچ

مقاله مرتبط

۲۰۱۸ سالی عالی برای هر سلیقه‌ای بود؛ هم طرفداران بازی‌های بزرگ در این سال آثار بسیار باکیفیتی دریافت کردند و هم عاشقان بازی‌های مستقل توانستند برخی از بهترین ساخته‌های مستقل سال‌های اخیر را در ۲۰۱۸ تجربه کنند. یکی از بهترین بازی‌های مستقل سال بدون شک Dead Cells بود؛ اثری که وقتی اولین بار شانس تجربه نسخه Early Access آن را پیدا کردیم، همه‌چیز خبر از یک تجربه فوق‌العاده در سبک مترویدونیا می‌داد که بازی کردنش واقعا لذتی معادل با بازی کردن آثاری چون Castlevania داشت. با این حال سازندگان بازی در استودیو موشن تویین به بهترین شکل از فرصت موجود در حالت ایرلی اکسس بازی بهره گرفتند و با رفع نواقص موجود توانستند در نهایت در سال ۲۰۱۸ نسخه نهایی بازی را بهتر و کامل‌تر در اختیار مخاطبان قرار بدهند. 

در Dead Cells بازیکنان کار را از یک زندان آغاز می‌کنند و به مرور باید محیط‌های جدید بازی را که هرکدام طراحی بی‌نظیر و خیره‌کننده‌ای دارند کشف کنند و در این راه مبارزاتی با دشمنان متنوع بازی داشته باشند که به‌واقع نفس‌گیر و چالش‌برانگیز هستند. در Dead Cells هیچ‌چیز ساده نیست و به همین دلیل هم بارها و بارها در بازی کشته خواهید شد و باید کارتان را از ابتدا آغاز کنید؛ اما جذابیت بالای هسته مرکزی گیم‌پلی بازی و در کنار آن پاداش‌هایی که سازندگان برای تجربیات چندین‌باره شما از بازی قائل می‌شوند، باعث شده‌اند تا مرگ و شروع مجدد در این بازی هم لذت‌بخش باشد. به این‌ها باید موسیقی فوق‌العاده Dead Cells را هم اضافه کنیم؛ موسیقی که حتی اگر قصدی برای تجربه کردن خود بازی هم نداشته باشید پیشنهاد می‌کنم گوش دادن به آن‌ها را از دست ندهید. 

بازی Astro Bot

۹- Astro Bot Rescue Mission

  • سازنده: استودیو ژاپن سونی
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4 (فقط قابل‌اجرا با پلی‌استیشن VR)
  • سبک: پلتفرمر
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۴۸ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

پلتفرم‌های واقعیت مجازی آنطور که باید و شاید مورد استقبال قرار نگرفتند و با اینکه ایده جذابی داشتند، اما در نهایت حداقل در حوزه بازی‌های ویدیویی شاهد آثار خیلی با‌کیفیتی که بتوانند لذت زیادی در حین تجربه با این هدست‌ها به بازیکن منتقل کنند، نبودیم. این وسط البته استثنا‌هایی هم وجود دارند که یکی از آن‌ها، همین بازی Astro Bot Rescue Mission است که نه‌فقط یک تجربه عالی واقعیت مجازی، که یکی از بهترین بازی‌های امسال بود. ایده ساخت Astro Bot Rescue Mission در اصل از یک مینی گیم به نام Robot Rescue که در Playroom VR وجود داشت و با استقبال خوب کاربران هم مواجه شده بود، به‌دست آمد و استودیو خوش‌نام ژاپن سونی یک تجربه مجزا با نام Astro Bot Rescue Mission با محوریت ربات‌های با‌مزه این مینی گیم ساخت. در این بازی پلتفرمر هدف نجات دادن ربات‌ها است که در موقعیت‌های بدی در دنیای بازی گرفتار شده‌اند. Astro Bot Rescue Mission به بهترین شکل ممکن از قابلیت‌های هدست واقعیت مجازی سونی استفاده می‌کند و به همین دلیل هم در نقد‌هایش، شاهد هستیم که خیلی‌ها آن را به بهترین بازی واقعیت‌مجازی خلق‌شده تا به امروز خطاب می‌کنند. 

جدا از این، Astro Bot Rescue Mission به‌عنوان یک بازی پلتفرمر هم واقعا تجربه جذابی است و سازندگان اجازه نداده‌اند تا ساخت بازی صرفا برای هدست پلی‌استیشن VR جنبه‌های دیگر اثرشان را محدود کند. البته متاسفانه امکان تجربه این بازی بدون هدست فراهم نیست ولی در صورتی که جزو دارندگان پلی‌استیشن VR هستید، Astro Bot Rescue Mission را اصلا و ابدا از دست ندهید. 

بازی Into the Breach

۸- Into the Breach

  • سازنده: استودیو سابست گیمز
  • پلتفرم: پی‌سی و نینتندو سوییچ
  • سبک: استراتژی
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۵۶ نقد ثبت‌شده روی پی‌سی

مقاله مرتبط

در سال ۲۰۱۸ شاهد بازی‌های انحصاری با‌کیفیتی برای پلتفرم پی‌سی بودیم که یکی از این بازی‌ها هم Into the Breach است. البته این اثر استراتژیک نوبتی پس از گذشت مدتی برای نینتندو سوییچ هم عرضه شد. این بازی توسط استودیو سابست گیمز ساخته شده که آن‌ها را با بازی با‌کیفیت Faster Than Light می‌شناسیم. داستان Into the Breach از این قرار است که موجوداتی بیگانه به نام Vek به زمین حمله کرده و باعث نابودی آن شده‌اند. اما این وسط گروهی از سربازان از آینده، به ماشین‌های زمان‌شان سوار می‌شوند و با سفری به گذشته به جایی می‌روند که Vek‌ها هنوز در حال حمله به زمین هستند. Into the Breach داستانی نسبتا ساده و معمولی دارد اما چیزی که آن را به تجربه‌ای ارزشمند تبدیل می‌کند، گیم‌پلی بسیار جذاب و سرگرم‌کننده بازی است. 

در مجموع با یک بازی استراتژیک نوبتی و تاکتیکی رو‌به‌رو هستیم اما سازندگان آنقدر المان‌های جدید و متنوع به Into the Breach اضافه کرده‌اند که بتوانند اثری منحصر‌به‌فرد در این سبک داشته باشند. محیط‌های بازی به‌شکل تصادفی ایجاد می‌شوند و عناصر محیطی مختلفی مثل کوه‌ها یا دریا در آن‌ها دیده می‌شوند که جدا از داشتن جنبه بصری، روی گیم‌پلی هم تاثیر می‌گذارند و مثلا کوه‌ها می‌توانند نقش یک سپر را در برابر شلیک‌های دشمن ایفا کنند. بازی تعداد مراحل نسبتا زیادی دارد و با پیشروی در آن، می‌توانید به نیرو‌های جدیدی دسترسی داشته باشید که هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند و از این رو تعویض گروه نیرو‌ها، باعث می‌شود تا کلا مکانیزم‌های بازی و تاکتیک‌هایی که می‌توانید در آن اتخاذ کنید هم عوض شوند و همین مساله عاملی است که ارزش تکرار Into the Breach را به شکل عجیب و غریبی بالا می‌برد. در مجموع ساخته سابست گیمز یک اثر سرگرم‌کننده است که می‌توان مدت زمان بسیار طولانی از تجربه کردنش لذت برد و به همین دلیل هم با شایستگی در بین بهترین‌های سال قرار می‌گیرد. 

بازی Monster Hunter World

۷- Monster Hunter World

  • سازنده: استودیو موشن تویین
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4، ایکس‌باکس وان و پی‌سی
  • سبک: تقش آفرینی
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۹۳ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

کمپانی کپکام در سال‌های اخیر روندی سینوسی داشته و گاهی بازی‌های با‌کیفیتی چون Resident Evil 7 را روانه بازار کرده و گاهی هم آثار ضعیفی را از آن‌ها شاهد بودیم. با این حال به‌نظر می‌رسد که این شرکت توانسته دوباره به روز‌های اوجش و آن چیزی که ازش انتظار داریم برگردد و امسال چند بازی با‌کیفیت داشت و قرار است در سال ۲۰۱۹ هم آثار جذابی چون نسخه جدید Devil May Cry یا بازسازی رزیدنت ایول 2 را از آن‌ها شاهد باشیم. اما یکی از بهترین بازی‌های سال ۲۰۱۸ بازی Monster Hunter World از کمپانی کپکام بود که توانست جایزه بهترین بازی نقش آفرینی سال را هم در The Game Awards 2018 دریافت کند. مثل نسخه‌های پیشین سری مانستر هانتر، در Monster Hunter World هم بازیکنان به نبرد با انواع و اقسام هیولا‌ها می‌روند و امکان همراه شدن با سایر بازیکنان در شکار این موجودات هم باعث شده است تا تجربه این بازی بیش از پیش لذت‌بخش باشد. 

جدا از این، Monster Hunter World دنیای فانتزی بسیار زیبا و چشم‌نوازی دارد و گزینه‌های زیادی برای ساخت و شخصی‌سازی کاراکتر در اختیار بازیکنان می‌گذارد تا بتوانند شخصیت‌شان را به همان شکلی که دوست دارند بسازند و شخصی‌سازی کنند. تنوع بسیار بالای سلاح، زره و آیتم‌های دیگر و همچنین گسترده بودن قابلیت‌های ویژه در دسترس، باعث شده‌اند تا بازی کردن Monster Hunter World اصلا و ابدا خسته‌کننده و تکراری نشود و البته به این‌ها باید پشتیبانی خوب کپکام از بازی را هم اضافه کنیم که توانست تا مدت زمان نسبتا خوبی دنیای بازی را جذاب و پر از محتویات جدید نگه دارد و بدین ترتیب، یکی از بهترین‌های سال را خلق کند. 

بازی Shadow of the Colossus

۶- Shadow of the Colossus

  • سازنده: استودیو بلوپرینت
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4
  • سبک: اکشن ماجراجویی
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۱ از ۱۰۰ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

Shadow of the Colossus در جریان نمایشگاه E3 به‌عنوان یک نسخه ریمستر برای کنسول پلی‌استیشن 4 تایید شد اما پس از این رویداد، سازندگان آن در استودیو بلوپرینت اعلام کردند که امکان دسترسی داشتن به کد‌های نسخه اصلی بازی وجود نداشته و به همین دلیل هم این بازی، بیش‌تر یک بازسازی تمام‌عیار است تا یک ریمستر. به هر حال Shadow of the Colossus در اوایل سال ۲۰۱۸ برای پلی‌استیشن 4 منتشر شد و خب با وجود گذشت سال‌های زیاد از انتشار نسخه اصلی، کماکان توانست به همان میزان اثرگذار و با‌شکوه ظاهر شود. ساخته‌های فومیتو اوئدا همواره آثاری هستند که در آن بازیسازی با هنر تلفیق می‌شود و خب Shadow of the Colossus در بین آثار این بازیساز هم جایگاه ویژه‌ای دارد. حال به لطف قدرت گرافیکی بالاتر کنسول نسل هشتمی سونی عظمت و شکوه این بازی بهتر از هر زمان دیگری به‌تصویر کشیده شد و همان تماشای هیبت اولین کلوسی بازی کافی بود تا خیلی زود دوباره عاشق این اثر شویم. 

Shadow of the Colossus البته در کنار جنبه هنری فوق‌العاده، مبارزاتی پازل‌مانند با کلوسی‌هایش را هم در اختیار مخاطبان می‌گذارد که البته گاهی مشکلات آزاردهنده دوربین باعث می‌شوند نتوانیم لذت کافی را از آن‌ها ببریم. همچنین حرکت کردن با اسب بسیار دوست‌داشتنی شخصیت اصلی در دنیای بازی هم خود یکی دیگر از ویژگی‌های خوب این بازی است که لذت آن را فقط با تجربه کردن Shadow of the Colossus می‌توان چشید. به هر حال بلوپرینت گیمز با بازسازی این اثر، باعث شد تا یک تجربه بسیار با‌کیفیت از این ساخته فراموش‌نشدنی فومیتو اوئدا داشته باشیم که نمره‌هایش هم کیفیت بالایی آن را تضمین می‌کنند. 

بازی Celeste

۵- Celeste

  • سازنده: مت میکز گیمز
  • پلتفرم: نینتندو سوییچ، پلی‌استیشن 4، ایکس‌باکس وان و پی‌سی
  • سبک: پلتفرمر
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۲ از ۳۶ نقد ثبت‌شده روی نینتندو سوییچ

مقاله مرتبط

گاهی در بین بازی‌های بزرگ و موردانتظار یک سال، آثار مستقلی ظاهر می‌شوند که شاید کم‌تر بازیکنی پیش از عرضه خیلی اطلاعی از آن‌ها داشته باشد اما در برخی موارد مثل Celeste، همین بازی‌ها تبدیل به اثری فوق‌العاده و بی‌نهایت سرگرم‌کننده می‌شوند. اگر فلش‌بکی به نقد Celeste بزنیم، در آن اشاره کردیم که این بازی تا چه حد از حیث طراحی مراحل کیفیت بالایی دارد و واقعیت هم این است که اگر سلست را به‌نوعی کلاس طراحی محیط و مرحله نام‌گذاری کنیم، اصلا و ابدا اغراق نکرده‌ایم. بدون شک مهم‌ترین ویژگی این بازی تنوع فوق‌العاده آن است و سازندگان موفق به خلق اثری شده‌اند که در هر یک از مراحل آن، اتفاقی جدید انتظار بازیکن را می‌کشد؛ اتفاقی که می‌تواند تمام و کمال توانایی‌های یک گیمر را و حتی حرفه‌ای‌های سبک پلتفرمر را به‌چالش بکشد و باعث شود بارها و بارها طعم مرگ و شکست را در این بازی بچشید؛ اتفاقی که البته اصلا و ابدا آزاردهنده نمی‌شود و برعکس، باعث می‌شود تا در دفعات بعدی با دقت و تمرکز بیش‌تری به سراغ رد کردن آن تله بروید. 

Celeste البته در جنبه‌های دیگر هم فوق‌العاده است؛ از گرافیک پیکسلی زیبای بازی گرفته تا موسیقی‌های بی‌نهایت گوش‌نواز آن که از قضا نامزد دریافت جوایز مختلفی هم شده‌اند. همچنین سلست در پس تجربه پلتفرمرش، داستان بسیار غنی و تاثیرگذاری هم روایت می‌کند و به همین دلیل هم یکی از نامزد‌های جایزه تاثیرگذار‌ترین بازی سال در مراسم The Game Awards 2018 بود. 

بازی Super Smash Bros. Ultimate

۴- Super Smash Bros. Ultimate

  • سازنده: استودیو سورا و باندای نامکو
  • پلتفرم: نینتندو سوییچ
  • سبک: مبارزه‌ای
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۲ از ۸۴ نقد ثبت‌شده روی نینتندو سوییچ

یکی از بازی‌هایی که در روز‌های پایانی سال ۲۰۱۸ روانه بازار شد و به همین دلیل هم جایی در مراسمی مثل The Game Awards 2018 نداشت، Super Smash Bros. Ultimate بود. بازی‌های بزرگ انحصاری نینتندو سوییچ اکثرا عملکرد بسیار خوبی در همه زمینه‌ها داشتند و برای مثال سال گذشته هم جدید‌ترین نسخه زلدا گل سرسبد مراسم‌های بهترین‌ها بود. Super Smash Bros. Ultimate هم از این قاعده مستثنی نیست و نمره متای ۹۲ هم این موضوع را ثابت می‌کنند. کاربران سوییچ در این بازی مبارزه‌ای، دوباره همان فرمول‌های همیشگی سری سوپر اسمش را تجربه خواهند کرد و باید در رقابتی مفرح و البته پرجزییات، دشمنان را از میدان نبرد خارج کنید. وجود یک بخش داستانی پرجزییات که در آن باید با شخصیت دوست‌داشتنی کربی سایر کاراکتر‌های گرفتار‌شده بازی را آزاد کنید در کنار مواردی مثل تنوع بسیار بالای محیط‌های بازی و شخصیت‌های قابل‌انتخاب، از جمله ویژگی‌هایی هستند که Super Smash Bros. Ultimate را به تجربه‌ای ضروری برای همه گیمر‌ها بدل می‌کنند. اما یک نکته بسیار مهم در رابطه با Super Smash Bros. Ultimate، این است که برای لذت بردن از این بازی اصلا و ابدا نیاز نیست که از کاربران قدیمی و همیشگی آن باشید و مکانیزم‌هایش به‌شکلی هستند که همه می‌توانند به راحتی به سراغ بازی بروند و به مرور در آن حرفه‌ای‌تر شوند. 

بازی Forza Horizon 4

۳- Forza Horizon 4

  • سازنده: استودیو پلی‌گراند گیمز
  • پلتفرم: ایکس‌باکس وان و پی‌سی
  • سبک: ریسینگ
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۲ از ۸۷ نقد ثبت‌شده روی ایکس‌باکس وان

مقاله مرتبط

Forza Horizon 3 آنقدر تجربه ریسینگ کامل و بی‌عیب و نقصی بود که کم‌تر کسی تصور می‌کرد استودیو پلی‌گراند گیمز بتواند در نسخه بعدی این مجموعه روی دست خودش بلند شود و این بار اثری حتی بهتر و کامل‌تر در اختیار طرفداران بازی‌های ریسینگ قرار بدهد. اما خب این اتفاق در Forza Horizon 4 به بهترین شکل ممکن خودش رخ داد. با افول مجموعه بازی‌هایی مطرح این سبک مثل Need for Speed در سال‌های اخیر، سری فورتزا تبدیل به کامل‌ترین و بهترین مجموعه بازی ریسینگ شده است که یک سال با نسخه شبیه‌ساز موتور اسپرت بازیکنان را سرگرم می‌کند و سال دیگر هم با نسخه آرکید‌تر هورایزن. اما فورتزا هورایزن 4 بی هیچ اغراقی یکی از بهترین بازی‌های تاریخ این سبک به‌شمار می‌رود که با بردن بازیکنان به نقشه‌ای وسیع که شامل مناطق زیادی از بریتانیا می‌شود، امکان رانندگی در برخی از بهترین جاده‌های دنیا را برای بازیکنان فراهم می‌کند. فورتزا هورایزن 4 همچنین تنوع بسیار بالایی از ماشین‌ها را شامل می‌شود و البته که سازندگان همه این ماشین‌ها را با نهایت دقت به جزییات بصری یا صوتی آن‌ها طراحی کرده‌اند و به همین دلیل می‌توان لذت نشستن پشت فرمان برخی از لوکس‌ترین ماشین‌های روز دنیا را با تمام وجود در این بازی لمس کرد. 

فورتزا هورایزن 4 آنقدر کامل و بی‌نقص است که توانسته از خیلی از منتقدین نمره کامل یا نزدیک به کامل دریافت کند و همان‌طور که در نقد بازی هم اشاره شد، باید منتظر ماند و دید که آیا پلی‌گراند گیمز قادر خواهد بود تا در نسخه بعدی این بازی بی‌نقص را حتی بهتر کند یا خیر. 

بازی God of War

۲- God of War

  • سازنده: استودیو سانتا مونیکا
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4
  • سبک: اکشن ماجراجویی
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۴ از ۱۱۸ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

مقاله مرتبط

در رتبه دوم بهترین‌های سال، بازی God of War با نمره متای ۹۴ قرار گرفته است. کوری بارلوگ و تیمش در طول توسعه این بازی، بارها به اعمال تغییرات بیش از حد روی آن و تغییر دادن فرمول موفق همیشگی سری گاد آف وار و صد البته الهام گرفتن از بازی‌های دیگر محکوم شدند اما در نهایت، توانستند اثری را روانه بازار کنند که تاثیرش دقیقا به اندازه ضربات کریتوس محکم و فوق‌العاده بود. ماجراجویی جدید کریتوس این بار با پسرش همراه شده است و ما را به سرزمین‌های نورس می‌برد که در آن‌ها، افسانه‌هایی کاملا جدید و بی‌نهایت جذاب در مقایسه با چیز‌هایی که قبلا در نسخه‌های مربوط به یونان دیده‌ایم انتظارمان را می‌کشند. مکانیزم‌های بازی هم دست‌خوش تغییرات بسیاری شده‌اند و God of War از بازی که در آن صرفا باید دکمه‌ها را با نهایت سرعت پشت هم فشار می‌دادیم تا کریتوس دشمنانش را تکه‌پاره کند، به اثری تبدیل شده است که مبارزاتی بسیار منطقی‌تر دارد و دشمنانش دیگر مثل یک تکه چوب خشک در برابر کریتوس قرار نمی‌گیرند تا به ساده‌ترین شکل ممکن کشته شوند. ساخته جدید استودیو سانتا مونیکا که با نهایت لیاقت توانست جایزه بهترین بازی سال از The Game Awards 2018 را دریافت کند، در زمینه‌های دیگری مثل صداگذاری، موسیقی و گرافیک هم آنقدر زیبا و حماسی است که هر عاشق بازی‌های ویدیویی، بتواند با تجربه آن لذت زیادی ببرد. کوری بارلوگ با ساخت این بازی ثابت کرد که می‌شود با تغییر دادن فرمول‌های ثابت و همیشگی یک مجموعه، اثری حتی بهتر و ارزشمند‌تر از نسخه‌های پیشین خلق کرد. حال همه بی‌صبرانه منتظر نسخه بعدی این سری و ادامه ماجراجویی‌های کریتوس هستیم. 

بازی Red Dead Redemption 2

۱- Red Dead Redemption 2

  • سازنده: راک‌استار گیمز
  • پلتفرم: پلی‌استیشن 4 و ایکس‌باکس وان
  • سبک: جهان‌باز
  • امتیاز متاکریتیک: ۹۷ از ۹۷ نقد ثبت‌شده روی پلی‌استیشن 4

اما در نهایت بهترین بازی سال ۲۰۱۸ در لیست متاکریتیک، چیزی نیست جز Red Dead Redemption 2، ساخته تحسین‌شده راک‌استار گیمز. ساخته‌های راک‌استار همیشه توانسته‌اند نمره متای بالایی کسب کنند و Red Dead Redemption 2 هم این رویه را تکرار کرده است. در این بازی با آرتور مورگان همراه می‌شویم؛ شخصیتی که در نسخه قبلی بازی حضور نداشت و همین هم برای برخی از طرفداران سوال شده بود که چرا راک‌استار به‌جای پرداختن به شخصیت‌های شناخته‌شده‌تری مثل جان مارستون سراغ این کاراکتر رفته است. با این حال پس از انتشار بازی و تجربه آن، همه تقریبا هم‌نظر بودند که آرتور مورگان توانسته به یکی از بهترین شخصیت‌ها در بین بازی‌های راک‌استار و حتی بازی‌های ویدیویی در مجموع تبدیل شود. علاوه بر این Red Dead Redemption 2 در بقیه جنبه‌ها هم عالی ظاهر می‌شود؛ از داستان بازی گرفته که شاید در ابتدا کمی کُند شروع شود اما به مرور اوج می‌گیرد و در اپیزود‌های پایانی به اوج قله هیجان و جذابیت می‌رسد. یا از گرافیک بازی بگوییم که بی‌نهایت چشم‌نواز است و راک‌استار موفق شده دنیای بی‌نهایت پویا و پرجزییاتی را به لطف موتور گرافیکی قدرتمند بازی خلق کند که در هر گوشه و کنار آن، اتفاقی غیرمنتظره انتظار بازیکن را می‌کشد. Red Dead Redemption 2 همچنین ماموریت‌های متنوعی هم دارد و البته که در کنار این ماموریت‌ها، فعالیت‌های جانبی دیگری مثل شکار، ماهیگیری یا صرفا گشت و گذار در دنیای بازی هم انتظار بازیکن را می‌کشند. در مجموع همان‌طور که در بررسی بازی هم اشاره کردیم، Red Dead Redemption 2 بیش‌تر از اینکه صرفا یک بازی ویدیویی باشد، شبیه به دنیایی مجازی است که هرکسی فارغ از علاقه‌ای که ممکن است به سبک آن داشته یا نداشته باشد، باید تجربه‌اش کند.

از دیگر بازی‌های سال ۲۰۱۸ که نمره‌های خوبی دریافت کرده‌اند، می‌توان به آثاری مثل Monster Boy and the Cursed Kingdom، Spider-Man، Dragon Ball FighterZ، Okami HD و Subnautica اشاره کرد که البته نمره آن‌ها برای قرار گرفتن در جمع ۱۵ بازی برتر کافی نبود. نظرات خود را در مورد این بازی‌ها با زومجی به‌اشتراک بگذارید. 



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:19 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

آنر، زیربرند نام‌آشنای هواوی قصد دارد یکی از گوشی‌های هوشمندش را با برند یکی از خودروهای اسپورت عرضه کند. برند مذکور ظاهرا قرار است مازراتی باشد.

 

درحال‌حاضر، برخی از تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند دستگاه‌های خاص خود را با همکاری محبوب‌ترین برندهای تولیدکنندگان خودروهای اسپورت در جهان عرضه می‌کنند. به‌نظر می‌رسد آنر، زیربرند مشهور هواوی، نیز در همین مسیر گام برداشته است. آنر V20 نسخه‌ی مازراتی به‌صورت آنلاین در Weibo (یکی از شبکه‌های اجتماعی چینی) دیده شده است. آنر V20 معمولی هنوز به‌طور رسمی عرضه نشده؛ اما به‌احتمال زیاد هفته‌ی آینده معرفی خواهد شد. باید دید نسخه‌ی مازراتی این گوشی نیز در این رویداد رونمایی خواهد شد یا آنر برنامه‌ی دیگری درنظر دارد.

با این توضیح، اگر تصویر بالا را بادقت نگاه کنید، با تصویر فاش‌شده‌ی جدیدی روبه‌رو هستید. به‌نظر می‌رسد طراحی آن همانند آنر V20 معمولی است و تنها تفاوت در لوگوی مازراتی پشت آن است. ممکن است طرح زیر شیشه‌ی گوشی نیز متفاوت باشد؛ اما به‌دلیل زاویه‌ی دوربین در اینجا دیده نمی‌شود. همچنین، مشخص است این دستگاه سه دوربین در پشت دارد و از فلز و شیشه ساخته شده است.

نسخه‌ی بین‌المللی آنر V20

آنر V20 در ژانویه برای بازارهای جهانی بازمعرفی و با نام آنر View 20 عرضه خواهد شد. این اتفاق به‌هیچ‌وجه غیرمنتظره نیست و آنر V10 نیز سال گذشته با نام آنر View 10 در خارج از چین عرضه شده است. درهرصورت، این دو گوشی هوشمند ازنظر طراحی و مشخصات کاملا یکسان هستند. البته پشتیبانی از شبکه‌های تلفن‌همراهشان قطعا متفاوت خواهد بود؛ تاآنجاکه دردسترس‌بودن نسخه‌ی مازراتی در خارج از چین باعث نگرانی علاقه‌مندان به این نسخه می‌شود. ممکن است آنر نسخه‌ای جهانی از ویرایش مازراتی را معرفی نکند؛ زیرا گوشی‌های ویژه‌ای که در چین معرفی می‌شوند، معمولا در چین باقی می‌مانند و عرضه‌ی جهانی نخواهند داشت. افزون‌براین، باعث خوشحالی خواهد بود که این گوشی را در اروپا و آمریکا مشاهده کنیم؛ چراکه توان رقابت با نسخه OnePlus 6T ویرایش مک‌لارن را دارد و این اتفاق در‌حال‌حاضر داستان را حسابی مهیج می‌کند.

هانر مازراتی V20/honor maserati 20

آنر V20/View 20 درمقابل نسخه‌ی مازراتی

با‌توجه‌به اینکه آنر V20 و View 20 اساسا ازنظر طراحی و مشخصات مشابه هم هستند، نسخه‌ی مازراتی آنر V20 با هیچ‌یک از این دو گوشی چندان متفاوت نخواهد بود. همان‌طورکه قبلا گفته شد، به‌جز نام تجاری و جنس متفاوت، نسخه‌ی مازراتی احتمالا همانند آنر V20 خواهد بود. این درحالی است که آنر شاید حافظه‌ی رم و حافظه‌ی ذخیره‌سازی بیشتری در نسخه مازراتی به‌کار ببرد. آنر V20/View 20 احتمالا با شش گیگابایت رم و نسخه‌ی مازراتی با هشت یا دَه گیگابایت رم عرضه خواهد شد تا بتوانند همانند نسخه OnePlus 6T مک‌لارن خودنمایی کنند. افزون‌براین، آنر ممکن دوازده گیگابایت رم را به این گوشی اضافه کند تا آن را به سطح گوشی نوظهور Lenovo Z5 Pro GT Ferrari برساند.

آنر V20/View 20 طراحی و مشخصات

آنر V20/View 20 از فلز و شیشه ساخته شده است. نمایشگر تعبیه‌شده در پنل جلو این گوشی هوشمند تقریبا بدون حاشیه است که آنر نام آن را Full View 3.0 گذاشته است. این آخرین فناوری صفحه‌نمایش ارائه‌شده‌ی شرکت آنر است. صفحه‌نمایش آنر V20/View 20 یک روزنه‌ی دوربین در گوشه‌ی سمت چپ و یک بریدگی بسیار نازک در زیر صفحه‌نمایش دارد.

همچنین، می‌دانیم پردازش این دستگاه را کرین ۹۸۰ (Kirin 980) برعهده دارد. این پردازنده هشت‌هسته‌ای و ۶۴بیتی است و در‌حال‌حاضر، مهم‌ترین پردازنده‌ی هواوی محسوب می‌شود و آنر توان سری گوشی‌های هوشمندمیت 20 را ازطریق آن فراهم می‌کند. کرین ۹۸۰ قرار است با Snapdragon 855 رقابت کند. ارزش و قدرت این پردازنده در دستگاه‌های میت 20 ثابت شده است.

آنر V20/View 20 را با اندروید نسخه‌ی ۹ (Pie) ارائه می‌کند و رابط کاربری Emotion UI (EMUI) 9 خود را روی آن قرار می‌دهد. دوربین ۴۸مگاپیکسلی در پشت آنر View 20 گنجانده شده؛ اما هنوز نمی‌دانیم چه انتظاراتی از دو دوربین دیگر باید داشته باشیم. درمجموع، آنر V20/View 20 بسیار قدرتمند و ویژه خواهد بود. با‌این‌حال، به‌نظر می‌رسد نسخه‌ی مازراتی V20 برتری بیشتری درمقایسه‌با آن دارد.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:18 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

بررسی روی بدافزارهای جاسوسی‌کننده از سیستم‌ها در خاورمیانه نشان می‌دهد اپل اطلاعات بدافزارهایی که کشف می‌کند، دراختیار تولیدکنندگان نرم‌افزارهای امنیتی نظیر آنتی‌ویروس‌ها قرار نمی‌دهد.

 

پتریک واردل (Patrick Wardle)، یکی از متخصصان امنیت سیستم‌عامل مک، در تحلیلی عنوان کرده فقط دو آنتی‌ویروس Kaspersky و ZoneAlarm موفق شده‌اند بدافزار Meeting_Agenda.zip را تشخیص دهند. وی این تحلیل را اخیرا ارائه داده است.

واردل در وب‌سایت VirusTotal درباره‌ی فایل‌هایی با ساختار مشابه تحقیقاتی کرده و چهار فایل مشابه دیگر را یافته است. از این تعداد سه فایل را هیچ آنتی‌ویروسی شناسایی نکرده و فقط فایل آخر را دو آنتی‌ویروس مذکور، کشف و رسیدگی کرده‌اند. شایان ذکر است وب‌سایت VirusTotal پایگاهی است که متخصصان امنیت از آن برای ارائه و دریافت اطلاعات نرم‌افزارهای مخرب استفاده می‌کنند.

واردل در گزارش خود گفته است:

اینکه مدارک شناسایی این بدافزارها را اپل رؤیت و تأیید کرده به این معناست که این شرکت آن را کاملا می‌شناسد. این درحالی است که هیچ آنتی‌ویروس دیگری به آن‌ سه فایل ناشناس واکنش نشان نمی‌دهد و سوابقی هم از اقدامات مؤثر در رفع اثر مخرب آن‌ها در سایت VirusTotal وجود ندارد.

براین‌اساس، این اپل است که بدون پایبندی به اصول این حوزه، اطلاعات این بدافزارها را به‌اشتراک نمی‌گذارد. سیستم‌عامل مک از زمان ارائه‌ی نسخه‌ی Snow Leopard در سال ۲۰۰۹ سازوکار دفاعی اختصاصی خود را دربرابر نرم‌افزارهای مخرب دارد. حال آنکه هرکس باید تعاریف و مختصات بدافزارهای شناسایی‌شده‌ی خود را منتشر کند تا موجب کاهش اثرهای مخرب این بدافزارها و جلوگیری از نشر و گسترش آن‌ها شود.

MAC OS

طبق اعلام پایگاه امنیتی ARS Technica بدافزار شناسایی‌شده‌ی واردل خنثی شده است. باوجوداین اگر سیستم مک به آن آلوده شود، سرورهایی که برای ارائه‌ی راه‌حل و ابزارهای دفع آن باید وارد عامل شوند، هیچ خدماتی ارائه نمی‌دهند. طبق بررسی‌ها، وقتی این بدافزار فعال می‌شود، با گذر از سازوکار دفاعی مک، اسناد و عکس‌های صفحه‌نمایش را می‌دزد و برای گروهی به‌نام Windshif ارسال می‌کند.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:17 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

نگارش اساسنامه یا شرکتنامه اهمیت ویژه‌ای در زمان راه‌اندازی شرکت دارد. این موضوع در ابتدا اقدامی پیچیده به‌نظر می‌سد؛ اما درحقیقت آسان است.

 

تصور کنید پس از نهایی‌شدن ایده‌ی استارتاپ، می­‌خواهید شرکتی را به کمک چند شخص دیگر تأسیس کنید. پس از انتخاب نوع شرکت تجاری، هریک از شرکا درخصوص موضوعات مختلف دیدگاه‌های متفاوتی خواهند داشت؛ مثلا درباره‌ی نام شرکت، موضوع یا موضوعات شرکت، محل فعالیت شرکت، مدیران شرکت و مدت زمان مدیریت، میزان سرمایه‌ی شرکت، نحوه‌ی تقسیم سود و بسیاری از موضوعات مهم دیگر در نحوه‌ی اداره و موفقیت شرکت. برای اتفاق‌نظر در این موضوعات و راه­‌اندازی کسب­‌وکار موفق نیاز دارید اساسنامه یا شرکتنامه‌ی شرکت خود را بادقت تهیه کنید تا در آینده در مواقع ضروری، با مراجعه به این سند ابهامات خود را برطرف کنید. همچنین، به‌یاد داشته باشید به‌طور معمول اشخاص ثالث با مراجعه به این سند و پس از مطالعه‌ی آن درباره‌ی شراکت یا همکاری با شما تصمیم­‌گیری خواهند کرد. بنابراین، نگارش اساسنامه یا شرکتنامه دقیق و جامع از اولین اقدامات شرکای هر کسب­‌وکار است.

شرکت تجاری همچون شخص حقیقی نیازمند سندی است که معرف هویت او باشد و وظایف و نحوه‌ی اداره‌ی آن را مشخص کند و از بُروز اختلاف در میان شرکا مانع شود. در قانون تجارت، از چنین سندی با دو اصطلاح متفاوت یاد شده است: ۱. شرکت­نامه که برای شرکت­‌های تضامنی و نسبی و با مسئولیت محدود و مختلط غیرسهامی است؛ ۲. اساسنامه که برای شرکت­‌های سهامی و تعاونی به‌کار برده شده است.

شرکتنامه

تفاوت شرکت­نامه و اساسنامه

شرکتنامه

همان‌طورکه گفته شد، شرکت­نامه مختص شرکت­‌های تضامنی و نسبی و با مسئولیت محدود و مختلط غیرسهامی است. شرکت­نامه سندی است که میان شرکای شرکت‌­های مذکور تنظیم می‌شود و شامل موضوعات زیر است:

  • نام شرکت با علامت تجاری متفاوت است. درصورت ثبت یک نام برای شرکت، شخص دیگری می­‌تواند همان نام را به‌عنوان علامت تجاری ثبت کند.
  • موضوع شرکت مثلا تولیدوفروش نرم‌­افزارهای مالی
  • مدت شرکت که برای مثال می­‌تواند ده یا بیست سال باشد. پس از این تاریخ، شرکت منحل‌شده محسوب می­‌شود. همچنین ممکن است مدت شرکت نامحدود باشد.
  • اسامی شرکا و مشخصات آنان ازقبیل نام و نام‌خانوادگی و اقامتگاه
  • سرمایه‌ی شرکت (نقدی و غیرنقدی) و میزان تقویم‌شده‌ی سرمایه‌ی غیرنقدی
  • میزان سهم شراکت هریک از شرکا
  • چگونگی روابط شرکا
  • میزان منافع و سود هریک از شرکا و نیز نحوه‌ی تقسیم سودوزیان
  • مدیران شرکت و اختیارات آنان و مدت مدیریت
  • مشخصات بازرس یا بازرسان
  • توافقات مربوط به انحلال شرکت
  • امضای مؤسسان شرکت

درانتها، شرکتنامه باید به امضای تمامی مؤسسان برسد و در اداره‌ی ثبت شرکت­‌ها ثبت شود.

اساسنامه

اساسنامه

اساسنامه مختص شرکت سهامی (عام یا خاص) و تعاونی است. قانون تجارت موضوعاتی را مشخص کرده که باید در اساسنامه تعیین شود. مطابق ماده‌ی هشتم لایحه‌ی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷ طرح اساسنامه باید به قید تاریخ به امضای مؤسسان برسد و مشتمل بر موضوعات زیر باشد:

  • نام شرکت
  • موضوع شرکت
  • مدت شرکت
  • مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن (اگر تأسیس شعبه مدنظر باشد)
  • مبلغ سرمایه‌ی شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک
  • تعداد سهام بی‌نام و بانام و مبلغ اسمی آن‌ها (تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام درصورتی‌که ایجاد سهام ممتاز مدنظر باشد)
  • تعیین مبلغ پرداخت‌شده‌ی هر سهم و نحوه‌ی مطالبه‌ی بقیه‌ی مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که در آن باید مطالبه شود (به‌هرحال از پنج سال بیشتر نخواهد بود)
  • نحوه‌ی انتقال سهام با نام
  • طریقه‌ی تبدیل سهام بانام به سهام بی‌نام و برعکس
  • شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه‌ی شرکت
  • مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
  • مقررات درباره‌ی حدنصاب لازم برای معتبربودن تصمیمات مجامع عمومی
  • تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت مأموریت آن‌ها و نحوه‌ی تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت می‌کنند یا استعفا می‌دهند یا محجور یا معزول یا به‌دلایل قانونی ممنوع می‌شوند.
  • طریقه‌ی شور و اخذ رأی و اکثریت لازم برای معتبربودن تصمیمات مجامع عمومی
  • تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران
  • تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
  • قید این موضوع که شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه‌ی انتخاب و مدت مأموریت بازرس
  • تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سودوزیان و تسلیم آن به بازرسان و مجمع عمومی سالانه
  • نحوه‌ی انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه‌ی امور آن
  • نحوه‌ی تغییر اساسنامه

درنهایت، اساسنامه‌ی شرکت را که به امضای تمامی مؤسسان رسیده، به اداره‌ی ثبت شرکت‌­ها باید تحویل داد.

جمع­‌بندی

با جست‌وجویی ساده در اینترنت می­‌توانید نمونه‌ی شرکت­نامه یا اساسنامه‌ی شرکت مدنظرتان را به‌سادگی بیابید. این نمونه را پس از گفت‌وگو و توافق با دیگر شرکا، با شرایط خاص شرکتتان تطبیق دهید. پس از نگارش متن اولیه، با کارشناسی متخصص آن را درمیان بگذارید و درنهایت، اساسنامه یا شرکت­نامه مناسب و کاملی خواهید داشت.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:16 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

اپل قصد دارد پنجمین نسخه‌ی آیپد مینی را به‌همراه آیپد پایین‌رده‌ی ۱۰اینچی در نیمه‌ی اول ۲۰۱۹ رونمایی کند.

 

به‌نظر می‌رسد اپل (Apple) در تلاش برای توقف روند کاهشی فروش محصولات خانواده‌ی آیپد، درحال‌آماده‌سازی نسل پنجم تبلت ارزان‌قیمتش، آیپد مینی ۵ (ipad Mini 5)، برای نیمه‌ی اول سال ۲۰۱۹ است.

قیمت آخرین مدل موجود از آیپد مینی (ipad Mini) در سال ۲۰۱۷ و در نسخه‌ی ۱۲۸گیگابایتی تا ۳۹۹ دلار کاهش پیدا کرد؛ اما درحقیقت از سال ۲۰۱۵، کوچک‌ترین عضو خانواده‌ی آیپدهای اپل به‌روزرسانی خاصی تجربه نکرده‌ است. ازاین‌رو، دو ماه پس از آنکه شایعات تصمیم اپل برای توقف سری آیپد مینی را نشان می‌داد، مینگ چی کو، تحلیلگر معتبر اپل، این ادعا را رد کرد و مدعی شد این شرکت درحال‌کار روی نسخه‌ی بعدی آیپد مینی با پردازنده‌ای قدرتمندتر و نمایشگری ارزان‌تر است.

صرف‌نظر از آیپد مینی، جدیدترین اخبار نشان می‌دهد اپل نسخه‌های بزرگ‌تر آیپد را نیز فراموش نکرده و برای ششمین نسخه از آیپد ۹.۷اینچی خود نیز جانشینی ۱۰اینچی و ارزان‌قیمت درنظر گرفته‌ که از حاشیه‌هایی باریک‌تر بهره می‌برد.

آیپد / ipad

شایان ذکر است آیپد ۹.۷اینچی آخرین‌بار در مارس۲۰۱۸ و قبل از آن، در همین ماه در سال ۲۰۱۷ به‌روزرسانی شده‌ بود. این سری از آیپدها ضخیم‌تر و سنگین‌تر از آیپد پروهای بالارده هستند؛ اما همانند برادران لوکسش از قلم‌های اختصاصی اپل پشتیبانی می‌کنند و مهم‌تر از همه، فقط ۳۲۹ دلار قیمت دارند.

درپایان، گفتنی‌ است اپل در مواجهه با روند نزولی فروش آیپدها در سال جاری، به‌دنبال تکرار روند موفقش در سال ۲۰۱۷ برای سال بعد است. این‌طور که پیداست، این شرکت نام‌دار آمریکایی با دو آیپد ارزان‌قیمت جدیدش و نیز استفاده از پنل‌های ارزان‌تر LED کره‌ای به‌جای نسخه‌های تولید ژاپن آن درپی رسیدن به این‌ هدف است.

دیدگاه شما دراین‌باره چیست؟ آیا آیپدها در سال پیش‌ رو خواهند توانست فروش درخورتوجهی برای اپل رقم بزنند؟



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:15 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 هنوز نسخه‌ی اسپرت بی‌ام‌و سری 8 با نام M8 رونمایی نشده؛ اما شرکت تیونینگ منهارت تصمیم گرفته است به‌صورت مستقل نسخه‌ی قدرتمندی از سری 8 معرفی کند.

 

هم‌اکنون مدل 850i قوی‌ترین مدل بی‌ام‌و سری 8 است. البته، بخش خودروهای اسپرت بی‌ام‌و موسوم به M Power هنوز مدل M8 را معرفی نکرده است. بااین‌حال، شرکت تیونینگ منهارت (Manhart) برای چشم‌انتظاران ورود سری 8 به بازار پیشنهاد ویژه‌ای دارد. در این پروژه که MH800 نام دارد، منهارت سری 8 بهینه‌سازی و ارتقا داده شده است تا خودرویی فراتر از انتظار، به مشتریان خود عرضه شود.

2019 BMW 8 Series Coupe M850i by Manhart

در نمای ظاهری، ابتدا رنگ مشکی این خودرو درکنار نوارهای طلایی‌رنگ جلب‌توجه می‌کنند. ارتفاع سیستم تعلیق سری 8 نیز به کمک استفاده از فنرهای اسپرت H&R کاهش پیدا کرده و سپس رینگ‌های آلومینیومی ۲۱اینچی روی این کوپه‌ی بزرگ سوار شده‌اند. منهارت تغییرات عمده‌ای در بدنه‌ی سری 8 اعمال نکرده و فقط به نصب اسپویلرهایی در جلو و عقب خودرو اکتفا کرده است. البته، تمامی این قطعات از فیبر کربن ساخته شده‌اند. در نمای عقبی نیز، به خروجی‌های چهارتایی اگزوز باید اشاره کرد که وظیفه‌ی بیرون‌دادن صدای جذاب سری 8 را برعهده دارند.

 

ازآنجایی‌که در اینجا با مدل 850i مواجه هستیم، از پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر خورجینی استفاده شده است. در حالت استاندارد، این پیشرانه می‌تواند ۵۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۵۰ نیوتون‌متر گشتاور تولید کند. با تغییراتی که تیونر در این پیشرانه اعمال کرده، قدرت نهایی به ۶۲۱ اسب‌بخار و گشتاور به ۸۷۰ نیوتون‌متر افزایش پیدا کرده است. ازنظر قدرت و گشتاور خروجی، به‌احتمال بسیار زیاد مدل منهارت حتی از مدل‌های M8 و M8 Competition نیز قوی‌تر خواهد بود.

 

منهارت اطلاعاتی از توانایی‌های حرکتی این کوپه‌ی لوکس و قدرتمند منتشر نکرده؛ اما مدل 850i می‌تواند در ۳.۶ ثانیه به سرعت صد کیلومتربرساعت دست پیدا کند؛ ازاین‌رو، می‌توان پیش‌بینی کرد شتاب این مدل کمی بهتر باشد.

تیونرها پس از مدل 850i به‌سراغ دیگر نسخه‌ی سری 8، یعنی مدل دیزلی 840d هم خواهند رفت. 



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:14 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

کاهش حجم معاملات بیت کوین و ادامه‌ی رکود بازار ارزهای دیجیتال، بسیاری از سرمایه‌گذاران این حوزه را به تأمل واداشته است.

 

تحقیقات و ارزیابی‌های تیم تحلیلگران جی‌پی‌مورگان (JPM)، ازجمله نیکلاس پنیگیرتزوگلو استراتژیست بازار جهانی، حاکی از آن است که مؤسسات و نهادهای سرمایه‌گذاری، از طولانی شدن دوران بی‌رونقی بازار دارایی‌های دیجیتال ترسیده‌اند.

روز ۱۴ دسامبر تیم جی‌پی‌مورگان در یادداشت تحقیقی خود نوشت :

به نظر می‌رسد که مشارکت و حضور مؤسسات مالی در بخش تجارت و معاملات بیت‌ کوین بسیار کمرنگ‌تر شده است. ما شاهد کاهش چشم‌گیر متریک‌های جریان کلیدی هستیم.

به گفته‌ی پنیگیرتزوگلو، حجم معاملات ارزهای رمزنگاری‌شده، همچنان سیر نزولی را طی می‌کند و هم‌زمان، علاقه‌ی تجار و سرمایه‌گذاران به بیت‌کوین نیز در حال کاهش است. این روندها، آثار جانبی بسیار مخربی را در سراسر بازار به وجود می‌آورند.

JPMorgan

JPM: آلت‌کوین‌ها به‌شدت در حال آسیب‌اند

یادداشت جی‌پی‌مورگان به این نکته اشاره می‌کند که در طول این دوره‌ی رکود، سایر ارزهای دیجیتال نیز از آسیب‌های بزرگ در امان نبوده‌اند. به‌علاوه، عدم سودآوری ماینرها در زمستان دارایی‌های رمزنگاری‌شده، همچنان ادامه دارد.

این امر نشان می‌دهد که سقوط قیمت رمزارزها، به نقطه‌ای رسیده است که استخراج آن‌ها برای برخی از ماینرها صرفه‌ی اقتصادی ندارد و آن‌ها ترجیح می‌دهند دستگاه‌های خود را خاموش کنند.

اما برخی از فعالین داخل بازار معتقدند که تحلیلگران به علت تمرکز بیش‌ازحد بر هزینه‌های استخراج، چشم‌انداز اصلی بازار را از دست‌ داده‌اند. برای مثال بری سیلبرت، بنیان‌گذار صندوق سرمایه‌گذاری Digital Currency Group معتقد است که هزینه‌های معدن‌کاوی یا استخراج، معیار مناسبی برای ارزش‌گذاری کلاس دارایی دیجیتال نیستند. او می‌گوید:

شما باید تصمیمات سرمایه‌گذاری یک ماینر را از هزینه‌های عملیاتی که او برای استخراج بیت‌کوین تحمل می‌شود، متمایز بدانید.

سیلبرت در مصاحبه‌ی خود، توضیح می‌دهد که معمولاً عملیات استخراج، با تمرکز بر دوره‌های بلندمدت برنامه‌ریزی و اجرا می‌شود و ماینرها به دستاوردهای کوتاه‌مدت فکر نمی‌کنند. او در ادامه می‌گوید:

آن گروه از کسب‌وکارهای استخراج ارزهای دیجیتال، که در طول پنج سال گذشته تأسیس‌شده‌اند، تاکنون سرمایه‌ی بسیار زیادی را کسب و جمع‌آوری کرده‌اند. آن‌ها می‌توانند باوجود زیان دهی، به کار خود ادامه دهند (زیرا بر اساس برنامه‌های بلندمدت پیش می‌روند.)

 Jamie Dimon

عدم علاقه‌ی جی پی مورگان به دارایی‌های دیجیتال، از مقامات بالای این شرکت شروع می‌شود

بدبینی و نگاه تیره‌ی جی‌پی‌مورگان نسبت به بیت‌کوین، موضوع جدیدی نیست و مستقیماً، از مقامات بالای این شرکت نشأت می گیرد. جیمی دیمون، مدیرعامل این سازمان مالی و سرمایه گذاری، به وضوح از بیت‌کوین متنفر است و اغلب اوقات آن را «کلاهبرداری و شیادی» می خواند.

گرچه دیمون بارها وعده داده که دیگر در مورد بیت‌کوین صحبت نمی‌کند، اما در ماه اکتبر سال جاری مجدداً تأکید کرد که از بیت‌کوین بیزار است. بااین‌حال او فناوری بلاک‌چین را سوژه‌ی متفاوتی می‌داند و ضمن اشاره به قانونی بودن این فناوری، حمایت خود را از آن اعلام کرده است. او در یکی از مصاحبه‌های اخیر خود گفت:

من واقعاً هیچ اهمیتی برای بیت کوین قائل نیستم؛ اما بحث بلاک‌چین فرق می‌کند. بلاک‌چین یک فناوری واقعی است، درحالی‌که بیت‌کوین شباهتی به پول‌های فیات ندارد.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:13 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

با اضافه شدن لایه‌های جدید در مکانیزم Die-Stacking برای تولید حافظه‌های پویای HBM، نسل جدید حافظه‌ها سرعت و ظرفیت بسیار بالاتری را ارانه می‌دهند.

 

موسسه‌ی JEDEC که مرجع تدوین ضوابط و استانداردها برای تولید محصولات میکروالکترونیکی است، این هفته یک نسخه جدید از سند استاندارد JESD235 خود را که حاوی شرح جزئیات مربوط به حافظه‌های HBM و HBM2DRAM بود، منتشر کرد. اکنون تولیدکنندگان حافظه در چارچوب استانداردهای این سند قادر خواهند بود تا ظرفیت پشته‌های HBM را تا ۲۴ گیگابایت افزایش داده و پهنای‌باند هر پشته را نیز تا سقف ۳۰۷ گیگابایت‌برثانیه ارتقاء دهند.

نسخه‌ی جدید سند مشخصات استاندارد که با JESD235B  کدگذاری شده است، به‌طورخاص در بخش ظرفیت حافظه‌ها، مجوز استفاده از فناوری ۱۲ لایه‌ای 12-Hi در پشته‌های تراشته‌ها را صادر کرده است. حال تولیدکنندگان در این مقطع می‌توانند با افزایش چهار لایه به پشته‌های حافظه، نسبت‌به سقف تعیین‌شده‌ی هشت‌لایه‌ای قبلی (8-Hi)، پشته‌های ۱۲ گیگابایتی را با تراکم فعلی تولید کرده و در آینده هم زمانی که استاندارد ۱۶ لایه‌ای تصویب شود، آن‌ها را تا ۲۴ گیگابایت ارتقاء خواهند داد. این نکته که اکنون پشته‌های 12-Hi از مشخصه‌های حافظه‌های HBM هستند، مهم و قابل توجه است؛ اما صحبتی از ابعاد فیزیکی این پردازنده‌های Hi-12 KGSD که با این استاندارد جدید ساخته خواهند شد، نشده است. لذا اکنون نمی‌توان گفت ابعاد این حافظه‌های جدید با پشته‌های 12-Hi هم مثل حافظه‌ها با معماری ۲، ۴ و ۸ لایه‌ای در همان بازه‌ی ۷۲۰ تا ۷۴۵ نانومتری خواهد بود یا اینکه ترکیب جدیدی خواهند داشت. از سوی دیگر، بدون اینکه معماری خود پشته‌ها تغییری کرده باشد، ظرفیت انتقال کانال‌ها در KGSD جدید مثل رابط‌های فیزیکی ۱۰۲۴بیتی، تا ۸ کانال ۱۲۸ بیتی ارتقاء یافته است.

Die Stacking

از منظر نرخ انتقال داده نیز حافظه‌های HBM از ۲ گیگابیت‌برثانیه که در استاندارد با کد JESD235A برخوردار بودند، اکنون به ۲.۴ گیگابیت‌برثانیه در هر پین رسیده‌اند (معادل ۳۰۷ گیگابایت در هر پشته). البته باید به‌یاد داشت که این سرعت ۲.۴ گیگابیت‌برثانیه پیش از این به‌طور غیررسمی در حافظه‌های Aquabolt  سامسونگ و SKHynix (از نوع HBM2) روی ولتاژ ۱.۲ وجود داشت، بنابراین از لحاظ کارکرد واقعی تغییر چندانی رخ نداده است؛ اما اکنون که این موضوع با انتشار این سند استاندارد کاملاً مجاز شمرده می‌شود، باقی تولیدکنندگان DRAM نیز محصولات با سرعت ۲.۴ را تولید و عرضه خواهند کرد.

به‌طور کلی می‌توان گفت با ارائه‌ی این استاندارد جدید از سوی JEDEC، یک حافظه‌ی HBM از نوع ۴۰۹۶ بیتی که با استاندارد JESD235B ساخته می‌شود، می‌تواند ظرفیتی تا ۹۶ گیگابایت و بیشینه‌ی پهنای‌باند ۱.۲۸۸ ترابایت‌برثانیه داشته باشد.

تا به امروز هیچ محصولی از نوع 12-Hi معرفی نشده است، لذا باید ببینیم چه زمانی سازندگان حافظه این نوع ارتقاءیافته‌ی تراشه‌های HBM خود را تولید و عرضه می‌کنند. تا آن زمان نیز اینکه JEDEC استاندارد جدیدی برای پشته‌های بزرگ‌تر ارائه کند، بعید به‌نظر می‌رسد.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:12 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

ثبت‌نام کارت سوخت که ۳ آذر ماه آغاز شده بود، امروز  پس از ۲۷ روز به پایان می‌رسد؛ اما کمبودهای متعدد، اجرای نهایی طرح استفاده از کارت سوخت را با تردید مواجه کرده است.

 

ثبت‌نام کارت سوخت پس از گذشت دوره‌ی زمانی ۲۷روزه درنهایت به آخرین روز خود رسید تا صاحبان خودرو یا موتورسیکلت‌هایی که به کارت سوخت خود به هر دلیلی دسترسی ندارند، کارت سوخت المثنی جدید دریافت کنند. روند ثبت‌نام کارت سوخت که بار‌ها از سوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران در قالب اطلاعیه‌های مختلف مطرح شده بود، شامل مراجعه‌ی حضوری به دفاتر پلیس ۱۰+، استفاده از درگاه اینترنتی سامانهدولت همراه یا اپلیکیشن آن و استفاده از کد دستوری #۴* مطرح شد، تا متقاضیان به دلخواه یکی از روش‌ها را انتخاب کنند. پس از ثبت‌نام، سوالاتی برای متقاضیان مطرح شد که به هر کدام در این خبر پاسخ می‌دهیم. 

بازیابی رمز کارت سوخت خودرو بنزین

 

امکان ویرایش اطلاعات پس از پایان ثبت‌نام

در خصوص پروسه‌ی ویرایش اطلاعات دراین‌میان، امیر ناظمی معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و رئیس سازمان فناوری اطلاعات از روش‌های غیرحضوری سخن گفت:

امکان ویرایش اطلاعات افراد متقاضی یا تغییر کارت بانکی به کارت سوخت پس از پایان ثبت‌نام یا به عبارتی از ۲۴ آذرماه به بعد آماده می‌شود. امکان ویرایش اطلاعات دائمی‌خواهد بود تا در صورت بروز مشکلاتی مانند اتمام تاریخ انقضای کارت، فروش خودرو، تصمیم به تغییر کارت بانکی به‌عنوان کارت سوخت و موارد مشابه، کارت دیگری جایگزین شود.

کارت بانکی

رئیس سازمان فناوری اطلاعات در ادامه به بانک جامع اطلاعاتی اشاره و عنوان کرد:

پایگاه داده در خصوص کارت‌های بانکی در حدود ۹۸ درصد پوشش است؛ در زمینه‌ی خودرو نیز تعدادی از آن‌ها که در مناطق آزاد بوده‌اند اطلاعاتشان به‌صورت کامل وارد نشده و در زمینه خود سیم‌کارت‌ها نیز یکی از NVO‌ها اطلاعاتشان وارد نشده که به عبارت دیگر تک‌به‌تک پایگاه داده بالای ۹۸ یا ۹۹ درصد پوشش دارند؛ اما به پوشش ۱۰۰ درصدی نرسیده که به مرور زمان تکمیل خواهد شد.

 

امکان پیگیری کارت‌ سوخت موجود در پست

ثبت‌نام‌کنندگان کارت سوخت که به دفاتر پلیس ۱۰+ مراجعه کرده بودند، برای دریافت کارت سوخت خود منتظر توزیع کارت‌ها از سوی شرکت ملی پست هستند؛ این شرکت نیز در راستای تسریع در روند توزیع خدمات ویژه‌ای راه‌اندازی کرده است. محمد احمدی، معاون فنی و بازرگانی شرکت ملی پست ایران با اشاره به اینکه بیش از یک میلیون کارت سوخت در دفاتر پستی وجود دارد، گفت:

در سایت شرکت ملی پست به نشانی (http://post.ir)، قسمتی به نام خدمات الکترونیک وجود دارد که ذیل آن گزینه‌ای به نام رهگیری مرسولات سازمانی لحاظ شده است و کارت‌هایی که مجددا برای باز ارسال تحویل داده شده، می‌توانند ازطریق این سامانه و با ورود شماره VIN از سرنوشت مرسوله کارت سوخت خود مطلع شوند، که هم‌اکنون این کارت کجاست و در چه مرحله‌ای قرار دارد. 

شرکت پست

احمدی تصریح کرد:

مردم می‌توانند از طریق این سامانه سرنوشت کارت سوخت خود را پیگیری کنند و لی خود کارت سوخت در سیستم توزیع پستی به در نشانی افراد ارسال می‌شود. شرکت ملی پست برای سهولت دسترسی افراد اقدامات ارزش افزوده‌ای را راه‌اندازی کرده است که شهروندان می‌توانند درخواست توزیع بعد از ظهر یا توزیع ویژه را داشته باشند تا کارمندان پست کارت سوخت آن‌ها را در زمانی‌که در منازل حضور دارند، به در منازلشان ببرند. در خصوص کارت‌های سوختی که متقاضیان آن مراجعه‌ای برای دریافت آن ندارند، شرکت ملی پست در یک زمان سه یا ۶ ماهه در باجه‌های معطله خود نگه می‌دارد و پس از آن کارت‌ها را برگشت می‌زند.

 

زیرساخت‌های استفاده از کارت سوخت فراهم نیست

درکنار مسائل مربوط‌به کارت سوخت، نازل‌های سوخت از دیگر مواردی است که باید به آن توجه شود. بیژن حاج محمدرضا، رئیس اتحادیه جایگاه‌داران سوخت با تاکید بر اینکه با الزام استفاده از کارت سوخت، تاکنون بازبینی و تعمیری روی نازل‌های سوخت صورت نگرفته است؛ گفت:

این سیستم برای ۱۲ یا ۱۳ سال گذشته هستند که نیاز به قطعات همان دوره دارند و هم‌اکنون در بازار موجود نیست؛ به همین خاطر در بسیاری از جایگاه‌ها باید تعویض تجهیزات صورت گیرد. 

بیژن حاج محمدرضا

حاج محمدرضا با اشاره به اینکه صحبت‌هایی در خصوص اتصال کارت بانکی به کارت سوخت و جایگزینی آن مطرح است، گفت:

پیش از این نیز صحبت‌هایی مطرح بود که به‌جای یک کارت از دو کارت استفاده شود که یکی کیف پول و دیگری کارت سهمیه باشد؛ اما استفاده از کیف پول در شرایطی که سهمیه‌ای وجود ندارد، کمرنگ شد و درنهایت استفاده از آن به بعد موکول شد. تجهیزات مربوط‌به کارت سوخت مربوط‌به سال ۸۶ است که در راستای بازبینی و تعمیر آن‌ها باید شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ورود کند و جایگاه‌داران تعهدی نسبت به این زمینه ندارند.

 

فاصله‌ی قابل‌توجه ثبت‌نام‌کنندگان کارت سوخت با برآوردهای اولیه 

بنا به‌گفته‌ی مسئولین این حوزه با الزامی شدن استفاده از کارت سوخت، صاحبان خودرو و موتورسیکلت امکان سوخت‌گیری بدون کارت را به هیچ عنوان نخواهند داشت و زمان اجرایی شدن این اقدام هنوز مشخص نیست. نکته‌ی قابل‌توجه این است که بنا بر پیش‌بینی‌های بیژن زنگنه، وزیر نفت حدود ۱۰ میلیون نفر از دارندگان خودرو و موتورسیکلت برای دریافت کارت سوخت المثنی اقدام می‌کنند. اما طبق آخرین آمار منتشرشده از سوی زیبا اسماعیلی، سخنگوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، آمار ثبت‌نام دریافت کارت هوشمند سوخت المثنی به مرز ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسیده است. این موضوع نشان از فاصله‌ی ثبت‌نام‌کنندگان کارت سوخت المثنی و خودروهای فاقد کارت سوخت است.

بیژن زنگنه وزیر نفت

ناهماهنگی میان توزیع‌کنندگان ازطریق جوابگو نبودن زیرساخت‌ها و نازل‌های سوخت یا تعداد بالای وسایل نقلیه فاقد کارت سوخت از جمله چالش‌هایی است که می‌تواند روند سوخت‌گیری را در آینده با مشکل رو‌به‌رو کند. بنابراین برای رفع این موضوعات بهتر است از هم‌اکنون چاره‌اندیشی شود. 



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:11 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

مرز دقیق میان زمین و فضا کجاست و چرا آمریکا بر سر تعریف قانونی این مرز مقاومت می‌‌کند؟

 

در ساعت ۸ صبح پنجشنبه ۱۳ دسامبر، دو خلبان سوار بر فضاپیمای ویرجین گلکتیک، موتور راکت را به‌‌مدت ۶۰ ثانیه در بالای کویر موهاوی روشن کردند و در ارتفاع ۸۲.۷ کیلومتری پرواز کردند. با رسیدن فضاپیما به حداکثر ارتفاع خود، موجی از شادی و سرور تیم ویرجین گلکتیک را فراگرفت. آن‌ها بالاخره موفق شدند به فضا برسند؛ مسلما این یک رکورد تاریخی برای شرکت بود.

ویرجین گلکتیک استدلال می‌کند که به فضا رفته‌است؛ اما از دیدگاه بسیاری، آنجا دقیقا فضا محسوب نمی‌‌شود.

درواقع هرچه بیشتر به عمق آسمان سفر می‌کنید، چگالی اتمسفر کمتر و کمتر می‌‌شود تا اینکه نهایتا به فضای خلا می‌‌رسید. اما شاید باورکردنش سخت باشد که بدانید هرگز در مورد ارتفاع دقیقی که در آن جو تمام شده و فضای خارج شروع می‌شود، اتفاق‌‌نظری وجود نداشته است. افراد مختلف پاسخ‌های متفاوتی برای این پرسش دارند. اکنون یک سازمان بین‌المللی در نظر دارد تعریف خود را از جایی که فضا شروع می‌شود، تغییر دهد. امید می‌‌رود این اقدام، جهان را به یک اجماع بین‌‌المللی در مورد این موضوع پیچیده نزدیک‌تر کند.

Hubble Space Telescope / تلسکوپ فضایی هابل

فدراسیون بین‌المللی هوانوردی (FAI) در ۳۰ نوامبر اعلام کرد که این سازمان در نظر دارد تعریف خط کارمن را اصلاح کند؛ این خط، ارتفاعی است که به‌‌عنوان مرز فضا شناخته می‌شود. تئودور فون کارمن، یک مهندس و ریاضی‌‌دان مجارستانی بود که برای اولین بار حداکثر ارتفاع مناسب برای پرواز هواپیماها را از لحاظ میزان رقیق‌‌بودن هوا محاسبه کرد؛ به‌‌ افتخار خدمات وی، این ارتفاع با نام خط کارمن نام‌‌گذاری شد. برای چندین دهه، فدراسیون بین‌المللی هوانوردی، خط کارمن را در ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری سطح زمین تعیین کرده بود؛ اما اکنون این سازمان که مسئولیت ثبت رکوردهای پروازهای هوایی و فضایی را به‌‌عهده دارد، تصمیم گرفته است این ارتفاع را به ۸۰ کیلومتر تغییر دهد.

این تغییر تعریف برای مرز فضا ممکن است در کوتاه‌مدت بی‌اهمیت به نظر برسد. احتمالا تنها چند آمار تاریخی درمورد اینکه چه کسی واقعا از کره‌‌ی زمین خارج شده است، دست‌‌\خوش تغییر خواهد شد (و البته خلبانان پرواز گلکتیک نیز می‌توانند به خود ببالند؛ چراکه از این تاریخ آن‌‌ها رسما فضانورد محسوب خواهند شد!). اما داشتن یک توافق بین‌المللی بر سر تعریف قانونی فضا می‌تواند پیامدهایی بزرگ برای آینده‌‌ی صنعت فضاپیمایی داشته باشد. به‌‌عنوان مثال، چنانچه مشخص شود کدام دسته از وسایل نقلیه‌‌ی ما فضاپیما و کدام دسته در اصل هواپیما محسوب می‌‌شوند، تاثیرات فراوانی بر نحوه‌‌ی تنظیم مقررات این صنایع در آینده خواهد داشت. جاناتان مک‌‌دوول، متخصص فضاپیمایی و فیزیک‌‌اخترشناس از دانشگاه هاروارد می‌گوید که تعیین حریم هوایی هواپیماها موضوعی است که مورد توجه افراد زیادی قرار خواهد گرفت.

بررسی ابعاد فنی موضوع

فدراسیون با‌‌ در نظر گرفتن نتایج پژوهش‌‌های تازه‌‌ی مک‌‌دوول، در حال بررسی اعمال یک‌سری تغییرات است. مک‌‌دوول، به‌‌عنوان کسی که با علاقه آمار مربوط به سفرهای فضایی را دنبال می‌کند، می‌خواست بداند که به‌راستی چند موشک به فضا ارسال شده است و چند نفر را می‌توان فضانورد قلمداد کرد. او برای یافتن پاسخ واقعی برای این پرسش‌‌ها ابتدا باید بداند فضا از کجا شروع می‌شود. بنابراین او به کاوش در کل تاریخ سفرهای فضایی پرداخت تا ببیند آیا می‌تواند به نتیجه‌‌‌‌ای برسد یا خیر.

مک‌‌دوول پس از بررسی تعداد زیادی از موارد پرتاب‌‌ فضاپیما‌‌ به مدار ادعا می‌کند به عددی رسیده است که به‌‌زعم وی، دقت بیشتری نسبت به برآورد پیشین فدراسیون دارد: ۱۰± ۸۰ کیلومتر. به‌عبارت ساده‌تر، این مقدار معادل پایین‌ترین ارتفاعی است که یک ماهواره می‌تواند در مدار زمین حرکت کند. البته برای آنکه فضاپیما بتواند در چنین ارتفاع پایینی همچنان در مدار زمین باقی بماند، باید در یک مدار بیضوی گردش کند. در چنین وضعیتی، فضاپیما باید بیشتر اوقات در فاصله‌‌ای بسیار دور از زمین گردش کند و تنها برای مدت کوتاهی از سفر خود به ارتفاع ۸۰ کیلومتری زمین برسد. طبق نظر مک‌‌دوول، فضاپیما در این شرایط می‌تواند چند روز یا چند هفته در مدار باقی بماند.

مرز فضا / space boundary

تصویری از پرتاب یک راکت اسپیس ایکس در حال قراردادن یک فضاپیما در مدار

مک‌‌دوول می‌گوید که ارتفاع ۸۰ کیلومتری نقطه‌ای است که گرانش در آن اهمیت بیشتری نسبت به اتمسفر دارد. او می‌گوید:

اگر اساسا اتمسفر را نادیده بگیرید، درواقع شما در فضا هستید. این بدان معنا نیست که اتمسفر هیچ تاثیری ندارد؛ ولی اثر جاذبه در این ارتفاع بسیار غالب است.

برای درک صحیح‌‌تر موضوع، باید در وهله‌‌ی اول بفهمیم که برای رسیدن به مدار به چه‌‌ عواملی نیاز داریم. مهم‌ترین عامل سرعت است. ایستگاه فضایی بین‌‌المللی در ارتفاع ۴۰۸ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفته؛ این ایستگاه با سرعتی بیش از ۲۷ هزارکیلومتر بر ساعت در حال گردش است. در حقیقت، شما برای ثابت نگه‌‌داشتن وضعیت خود نسبت به زمین، نیاز دارید با چنین سرعت بالایی حرکت کنید. مک‌‌دوول می‌گوید:

متاسفانه چگالی اتمسفر به‌‌حدی زیاد است که به ما اجازه‌‌ی گردش در چنین سرعت‌‌هایی را در مدارهای نزدیک‌‌تر به زمین نخواهد داد. شما به‌‌سرعت خواهید سوخت؛ چراکه درمعرض جریان بسیار شدیدی از هوا قرار خواهید گرفت.

به همین‌‌خاطر است که او به اهمیت اتمسفر تاکید دارد.

حتی در ارتفاع بیش از ۸۰ کیلومتری، اتمسفر زمین همچنان وجود دارد؛ اما بسیار رقیق است. ماهواره‌هایی که در مداری بالاتر از ۸۰ کیلومتر نیز قرار گرفته‌‌اند، هنوز در معرض برخورد ذرات اتمسفر هستند؛ با این حال، هوا آنچنان رقیق است که خطری متوجه فضاپیماهای در حال گردش نخواهد بود. مک‌‌دوول می‌گوید:

 پس سوال این است که شما در کجا می‌‌توانید مرزی را برای پایان فضا ترسیم کنید؟ پاسخ احتمالا همان جایی است که قادر نباشیم با سرعت مداری خود همچنان به گردش دور زمین ادامه دهیم.

مرز فضا / space boundary

فضاپیمای VSS Unity از ویرجین گلکتیک که با تعاریف جدید، رسما وارد فضا شده است

تعیین ارتفاع ۸۰ کیلومتری از سطح زمین به‌عنوان مرز فضا بسیار منطقی‌تر از ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری است

بنابراین اگر این را به‌‌عنوان فنی‌‌ترین پاسخ ممکن بپذیریم؛ پس چه توجیهی وجود دارد که فدراسیون، مرز فضا را ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری تعیین کرده است؟ جالب اینجاست که خود کارمن نیز در سال ۱۹۵۶،  ارتفاع ۸۳.۸ کیلومتری را برگزیده بود؛ با این حال او به‌‌دنبال یافتن مرز فضا نبود. او سعی داشت بیشترین ارتفاعی را تعریف کند که هواپیما می‌‌تواند در آن پرواز کند و همچنان نیز بتواند ارتفاع خود را افزایش دهد. توماس گانگال، متخصص قوانین فضا و مدیر اجرایی شبکه‌‌ی تحقیقاتی OPS-Alaska می‌‌گوید که میزان تعیین‌شده از سوی فدراسیون حاصل یک تفسیر غلط بوده است. او و مک‌‌دوول تصور می‌کنند که ما ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر را پذیرفتیم چون مردم به‌‌منظور یادآوری بهتر، علاقه دارند اعداد را گرد کنند.

در حدود سال ۱۹۶۰، فدراسیون بین‌المللی هوانوردی تصمیم گرفت تنها با هدف ثبت پروازها، این آستانه را ۱۰۰ کیلومتر تعیین کند و هر پروازی بالاتر از این آستانه را پرواز فضایی اعلام کرد.

با این حال، همه به این تعریف از فدراسیون پایبند نیستند. به‌‌عنوان مثال نیروی هوایی آمریکا ارتفاع تقریبی ۸۰ کیلومتر را تعیین کرده و به تمام خلبانانی که بتوانند به چنین ارتفاعی برسند، نشان اعطا می‌‌کند. ناسا هم چنین دیدگاهی دارد. اداره‌‌ی هوانوردی فدرال با اینکه هیچ تعریف رسمی در این مورد ندارد، معمولا به افرادی که به ارتفاع بیش از ۸۰ کیلومتری برسند، نشان فضانوردی می‌دهد. یکی از سخن‌گویان این اداره می‌‌گوید:

این موضوعی است که احتمالا با ورود بازیگران جدید تجاری به عرصه‌‌ی فضا، روشن‌‌تر ‌‌خواهد شد.

در انتظار تغییر قوانین فضا

در حالی که سازمان‌های مختلف تعاریف مختص‌‌به‌‌خود را دارند؛ هیچ اتفاق‌‌نظری در جهان به چشم نمی‌‌خورد. ایالات ‌متحده مدعی است که تعریف فضا از طریق قوانین بین‌المللی لزومی ندارد. طی نشست سازمان ملل متحد در وین در سال ۲۰۰۱، هیات آمریکایی این‌گونه به موضوع اشاره کرد:

با توجه به مسئله‌‌ی تعریف و تعیین فضا، ما این موضوع را به‌‌دقت بررسی کردیم و به اظهارات مختلف ارائه‌شده در این جلسه گوش فرا دادیم. موضع ما همچنان این است که تعریف و تعیین حدود فضا لزومی ندارد. هیچ مشکل قانونی یا عملی در غیاب چنین تعریفی وجود نداشته است. از سوی دیگر، نظام‌‌های قانونی مختلفی که در زمینه‌‌ی حریم هوایی و فضایی کاربرد دارند، توانسته‌‌اند در حوزه‌‌ی عملیاتی خود عملکرد مناسبی داشتته باشند. فقدان تعریف یا تعیین حدود فضا مانعی برای توسعه‌‌‌‌ی فعالیت‌‌ هیچ‌‌یک از این حوزه‌‌ها تلقی نشده است.

واقعیت این است که تعریف فضا می‌تواند برای روابط و مقررات بین‌المللی کمی مشکل‌‌ساز باشد. اگر توافقی در سطح بین‌المللی درمورد مرز فضا حاصل شود، ممکن است در صورت پرواز هواپیماهای آمریکایی در حریم هوایی کشورهای دیگر و در ارتفاعی پایین‌‌تر از این مرز، زمینه برای اعتراض و ایجاد تنش‌‌های بین‌‌المللی مساعد شود. از لحاظ فنی، ایالات متحده اکنون می‌تواند در حریم فضایی کشورهای دیگر پرواز کند؛ تاکنون هم همین‌‌طور بوده است، فعلا هیچ عاملی بازدارنده‌‌ای برای این کشور وجود ندارد. گانگال می‌‌گوید:

 آمریکایی‌‌ها می‌خواهند همچنان این موضوع را در ابهام نگه دارند. آن هم بیشتر به این دلیل که ارتش ایالات ‌متحده احساس می‌کند  این ابهام، انعطاف‌پذیری لازم را برای انجام فعالیت در هر ارتفاعی به آن‌‌ها خواهد داد.

فعلا آمریکا نمی‌‌تواند قانونی را بشکند که اصلا وجود ندارد

با این تفاسیر، تعیین مرز فضا می‌تواند به کشورها کمک کند قوانین مربوط به بخش‌‌های مختلف آسمان را از هم تفکیک کنند: قوانین هواپیمایی و قوانین فضاپیمایی.

اما اوضاع وقتی پیچیده‌‌تر می‌‌شود که بدانیم هنوز شکاف بزرگی میان حداکثر ارتفاع مجاز پرواز هواپیماها و حداقل ارتفاع پرواز فضاپیماها وجود دارد. بیش‌ترین ارتفاع پرواز بالون‌ها تنها می‌تواند در حدود ۵۰ کیلومتر باشد و بیشتر هواپیماها نیز در ارتفاعی بسیار کم‌تر از این مقدار پرواز می‌‌کنند. بنابراین درواقع یک منطقه‌‌ی ۳۰ کیلومتری بین بیشترین ارتفاع مجاز هواپیماها و کم‌‌ترین ارتفاع گردش فضاپیماها وجود دارد. آیا قوانین مربوط به صنعت هواپیمایی باید برای این منطقه نیز اعمال شود؟

این «منطقه‌‌ی خاکستری» آسمان فقط توسط فضاپیماها مورد استفاده قرار می‌‌گیرد؛ مثلا زمانی که فضاپیما قصد ورود به جو یا خروج از آن را دارد. به‌‌علاوه، بعضی از فضاپیماها حتی ممکن است مجبور به پرواز در ارتفاعی پایین‌تر از این منطقه‌‌ی خاکستری باشند تا بتوانند به زمین برگردند. گانگل می‌‌گوید که مثلا شاتل فضایی هنگام بازگشت به زمین، در فاصله‌‌ی ۳۴ کیلومتری از حریم هوایی کوبا پرواز می‌‌کند. به همین دلیل، گانگل چنین استدلال می‌کند که هر فضاپیما را باید براساس مقصد پرواز آن تعریف کرد. او اضافه می‌‌کند:

هر پروازی که با هدف رسیدن به ارتفاع نهایی ۸۰ کیلومتر انجام می‌‌شود، باید تحت پوشش قوانین فضایی قرار گیرد. این مقصد هر پرواز است که تعیین می‌‌کند چه سیستم مقرراتی باید برای آن اعمال شود.

مرز فضا / space boundary

هواپیمای Dream Chaser محصول شرکت سیرا نوادا 

به باور گانگل، اکنون زمان مشخص‌‌کردن این است که فضا دقیقا کجاست؛ زیرا هر روز شرکت‌های تجاری بیشتری با طرح‌های جاه‌‌طلبانه‌‌تری پا به عرصه‌‌ی فضا‌‌ می‌‌گذارند و برخی از آن‌ها ممکن است نیاز داشته باشند در مناطقی زیر خط فضا پرواز کنند. شرکت سیرا نوادا در حال توسعه‌‌‌‌ی یک وسیله‌‌ی نقلیه با بال‌‌هایی کوچک است که نحوه‌‌ی نشستن آن روی زمین مانند یک شاتل فضایی است. ممکن است شرکت‌ها در آینده بخواهند از موانع قانونی ناشی از پرواز در حریم هوایی کشورهای دیگر پیشگیری کنند یا بدانند که درصورت بروز سوانح هوایی خاص، روال قانونی پیش‌‌رو چگونه خواهد بود. گانگل می‌گوید:

در بلندمدت ما شاهد عملیات‌های تجاری بیشتری در این ارتفاعات بالا (به‌‌ویژه پرواز به‌‌سوی مدار و بازگشت از آن) خواهیم بود و شرکت‌های خصوصی خواستار آن هستند که با تعیین حد و حدود مجاز، از حمایت قانونی لازم برخوردار شوند.

اما گویا آمریکا عجله‌ای برای این کار ندارد. با این حال چنانچه نهادهای بیشتری خواستار شفافیت در این تعاریف باشند، گانگل نسخه‌‌ی پیش‌نویس از یک قرارداد را تهیه کرده است تا سازمان ملل متحد در صورت لزوم از آن استفاده کند. او تصور می‌کند با توجه به بازخوردهای دیده‌‌شده، به‌‌زودی شفافیت لازم در این تعاریف ایجاد خواهد شد. او در انتها می‌‌گوید:

من گمان می‌‌کنم همان‌‌طور که سفرهای تجاری بیشتری در فضا رونق می‌‌یابند، مقاومت فعلی در برابر شفاف‌‌سازی تعاریف به‌مرور شکسته خواهد شد.



تاريخ : یکشنبه 02 دی 1397 | 10:10 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...638639640641642...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید