
روبـِرت کُخ(Robert Koch) پزشک و دانشمند آلمانی ۱۱ دسامبر سال ۱۸۴۳ در شهر کلاوس تال ایالت نیدرساکسن آلمان دیده به جهان گشود.
به گزارش ایسنا، روبرت کخ به دلیل مطالعاتش در زمینه عوامل میکروبی و کشف عامل بیماری سل مشهور است. وی در سال ۱۸۸۲ میلادی "میکوباکتریوم توبرکلوزیس" را توصیف نمود.
کخ سومین فرزند از ۱۳ فرزند خانواده بود. روبرت کخ هنگامی که چهار ساله بود با نگاه کردن به تکالیف مدرسه برادران بزرگترش نوشتن و خواندن را آموخت.
در سال ۱۸۵۱ وارد دبیرستان شد. او به زبانهای لاتین و یونانی که آن زمان در دبیرستان تدریس میشد علاقه چندانی نشان نمیداد و برعکس به یادگیری فرانسوی و انگلیسی علاقه فراوانی داشت و همین آموختن زبان انگلیسی بعدها، به او در پژوهشهایش در آفریقا و هندوستان کمک ویژهای کرد. در اکتبر ۱۸۶۲ با موفقیت امتحانات دبیرستان را گذراند و دیپلم گرفت. او در سال ۱۸۶۲ پس از اتمام دوران دبیرستان در شهر گوتینگن نخست به تحصیل در رشته زبانشناسی پرداخت اما در ترم اول رشته تحصیلی خود را عوض نمود و به پزشکی روی آورد.
در سال ۱۸۶۵ کخ تحت نظر "گئورگ مایسنر" درباره تشکیل اسید سوکسینیک در انسان به مطالعه پرداخت. کخ حتی بخشی از آزمایشها را روی خودش انجام میداد و رژیم غذایی خاصی را به خود تحمیل میکرد و هر روز ادرار خود را برای وجود اسید سوکسینیک مورد آزمایش قرار میداد.
کخ بلافاصله پس از اتمام تحصیلات خود در بیمارستان عمومی شهر هامبورگ به عنوان پزشکیار مشغول به کار شد و در همان سال ۱۸۶۶ به هنگام شیوع بیماری وبا فعالانه به کار پرداخت. بیشتر مبتلایان به این بیماری در آن سال جان خود را از دست دادند. نخستین کار بزرگ او زمانی شروع شد که به مبارزه با بیماری دامی سیاه زخم که احشام دامداران شهرک لانگن هاگن را نابود میکرد، پرداخت. او با ابداع روش نوینی که بر طبق آن پژوهشهای میکروسکوپی آسانتر میشد به مشاهده میکروبها پرداخت.
او در سالهای ۱۸۷۰ و ۱۸۷۱ داوطلبانه به عنوان پزشک ارتش در جنگهای میان آلمان و فرانسه خدمت نمود و پس از بازگشت از جنگ با شرکت در امتحانی که با موفقیت آن را پشت سر گذاشت، توانست به عنوان رسمی پزشک دولتی دست یابد و عضو آکادمی پزشکی سلطنتی آلمان گردد.
کخ به همراه متخصصین پیرامونش کوشش میکردند که در مسیری دیگر گام بردارند. در سال ۱۸۸۲ کخ موفقترین سال زندگی پزشکی خود را که با فراز و نشیب بعدی هم همراه شد، پشت سر گذاشت. او در این سال رسما اعلام نمود که عامل بیماری سل را شناسائی کرده است. این یک خبر خارقالعاده بود که به سرعت در تمامی جهان پخش گردید. با کشف عامل بیماری سل، اکنون مشخص گشته بود که این بیماری از کجا میآید و چرا بیشتر در محلههای پرجمعیت و کم درآمد یافت میشود و نیز چگونه میتوان از گسترش آن جلوگیری نمود.
در سال ۱۸۹۷ وی موفق به دریافت جایزه "همکار انجمن سلطنتی" شد. در سال ۱۹۰۵ آکادمی نوبل با دادن جایزه نوبل پزشکی آن سال به کخ از زحمات و کارهایش در امر پزشکی قدردانی نمود.
در بیست و سوم ماه می سال ۱۹۱۰ کخ که بارها از دست بیماریهای عفونی و مسری مانند مالاریا رهایی یافته بود در سمت چپ سینه خود احساس درد کرد و دچار نفستنگی شد و با وجود انتقال وی به بیمارستان، او جان خود را از دست داد.
جسد کخ را بنا به وصیتش سوزاندند و خاکسترش را در ظرفی نهاده و به انستیتوی مبارزه با بیماریهای عفونی در برلین فرستادند. این ظرف را در محلی مخصوص نگاه داشتند و پس از آن نیز با انتقال آن به انستیتوی تازهای که بنام خود کخ نامیده میشود از آن نگاهداری میکنند.
به دنبال کشف باگی امنیتی در گوگل پلاس، این شبکهی اجتماعی تنها تا چهار ماه دیگر برای کاربران مصرفی قابل دسترسی خواهد بود.
پس از کشف مشکل امنیتی دیگری که بهصورت بالقوه ۵۲.۵ میلیون کاربر را تحت تاثیر قرار میدهد، گوگل روز دوشنبه اعلام کرد که نسخهی مصرفی شبکهی اجتماعی گوگل پلاس، به جای آگوست ۲۰۱۹ چهار ماه زودتر، یعنی در آوریل سال آینده (فروردینماه) تعطیل خواهد شد. در همین راستا، گوگل تمام رابطهای برنامهنویسی (API) گوگل پلاس را ظرف مدت ۹۰ روز آینده تعطیل خواهد کرد. دیوید تاکر، نائب رئیس محصول جی سوئیت گفت:
هرچند ما اذعان داریم [تعطیلی API-ها] پیامدهایی برای توسعهدهندگان دارد؛ اما میخواهیم حفاظت از کاربران را تضمین کنیم.
گوگل در ماه اکتبر اعلام کرد به دنبال کشف نقصی که میتواند به توسعهدهندگان خرابکار، امکان جمعآوری دادههای صدها میلیون کاربر را داده باشد، شبکهی اجتماعی ناموفقش را برای مصرفکنندگان تعطیل خواهد کرد. بنابر اعلام گوگل، این شرکت در مارس ۲۰۱۸ بهعنوان بخشی از پروژهی استروب، از آسیبپذیری یادشده پرده برداشت. در جریان این پروژه، تیمی ۱۰۰ نفره مسئول انجام یک بازبینی جامع از ابزارهایی شد که به توسعهدهندگان شخص ثالث اجازهی دسترسی به حساب کاربری و دادههای دستگاه اندروید را میداد.
اکنون، گوگل دریافته است که «برخی از کاربران» بهواسطهی یک بهروزرسانی نرمافزاری که در ماه نوامبر معرفی شد و «حاوی باگی موثر بر یک رابطبرنامهنویسی گوگل پلاس بود»، تحت تاثیر قرار گرفتهاند. به گفتهی گوگل، هیچ شخص ثالثی سیستمهای این شرکت را به خطر نیانداخته است و هیچ مدرکی مبنی بر اطلاع توسعهدهندگان اپلیکیشن از باگ یادشده یا سوء استفادهی آنها از باگ در جریان حضور ۶ روزهاش وجود ندارد.
گوگل در ادامه میافزاید که اطلاعرسانی به کاربران مصرفی و مشتریان تجاری را که تحت تاثیر باگ گوگل پلاس قرار گرفتهاند، آغاز و فهرستی از این افراد را برای ادمینهای سیستم ارسال کرد. این شرکت وعده میدهد در صورتی که کاربران بیشتری آسیب داده باشند یا مشکلات افزونتری کشف شود، پشتیبانی مجدد را به عمل خواهد آورد. با وجود تعطیلی نسخهی مصرفی شبکهی اجتماعی گوگل، این شرکت تکرار کرد که همچنان قصد دارد برای کاربران تجاری در گوگل پلاس سرمایهگذاری کند.
باگ رابط برنامهنویسی گوگل پلاس

گوگل خواهان تاکید بر این موضوع است که باگ گوگل پلاس در عرض یک هفته معرفی، شناسایی و برطرف شد. بهطور مشخص، این باگ بهعنوان بخشی از «رویههای آزمایشی استاندارد و در دست اقدام» شرکت در هفت نوامبر (۱۶ آبان) معرفی و در ۱۳ نوامبر (۲۲ آبان) برطرف شد.
باگ یادشده نزدیک به ۵۲.۵ میلیون کاربرِ در ارتباط با رابط برنامهنویسی آسیبدیدهی گوگل پلاس را تحت قرار داده بود. اپلیکیشنهایی که از این رابط برنامهنویسی درخواست مجوز برای مشاهدهی اطلاعاتی را دادند که کاربران به پروفایل گوگل پلاس خود افزوده بودند، حتی هنگامی که پروفایل در حالت غیرعمومی تنظیم شده بود، موفق به دریافت اجازه شدند. علاوهبر این، اپلیکیشنهای صاحب دسترسی به دادههای پروفایل گوگل پلاس کاربر نیز به آن دسته از دادههایی دسترسی داشتند که با رضایت صاحب حساب با کاربر دیگری از گوگل پلاس و نه بهصورت عمومی به اشتراک گذاشته بود.
آن دسته از اطلاعات پروفایل که ممکن است افشا شده باشند، شامل نام کاربر، جنسیت، مهارتها، تاریخ تولد، نشانی ایمیل، وضعیت اشتغال و سن هستند (فهرست کامل را میتواند اینجا مشاهده کنید). با این حال، باگ مورد بحث، اجازهی دسترسی به اطلاعاتی نظیر دادههای مالی، شمارههای شناسایی ملی، گذرواژهها یا اطلاعات مشابهی را که معمولا برای کلاهبرداری یا جعل هویت بهکار میروند، به توسعهدهندگان نمیداد.
تاکر روز دوشنبه نوشت:
ما درک میکنیم که تواناییمان در ساخت محصولات قابل اعتمادی که از دادههای شما محافظت میکنند، اعتماد کاربران را به دنبال دارند. ما همیشه این مسئله را جدی گرفتهایم و به سرمایهگذاری در برنامههای حریم شخصیمان ادامه میدهیم تا رویههای بازبینی داخلی حریم شخصی را پالایش، کنترلهای قدرتمند داده را خلق و با کاربران، پژوهشگران و سیاستگذاران مشارکت کنیم تا بازخوردهای آنها را بهدست آوریم و برنامههایمان را بهبود دهیم. ما هرگز از کارمان برای ساخت حفاظتهای حریم شخصی که پاسخگوی تمام افراد باشند، دست نخواهیم کشید.
فضاپیما و کاوشگر وویجر ۲ سرانجام با عبور از هلیوپاس وارد فضای میان ستارهای شد و به این ترتیب پس از وویجر ۱ دومین کاوشگری است که وارد این فضا میشود.
زمان آن رسیده است با یکی از جنجالیترین کاوشگرهای عصر خود خداحافظی کنید. ناسا دیروز بهطور رسمی اعلام کرد وویجر ۲ به فضای میان ستارهای پیوسته است.
فضاپیمای وویجر ۲ در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شد و بیش از چهار دهه به کاوش و بررسی منظومهی شمسیپرداخت. وویجر ۲ تنها فضاپیمایی بود که موفق به پرواز بر فراز نپتون و اورانوس شد و حالا این فضاپیما به همزاد خود وویجر ۱ پیوسته و از سلطهی خورشید کاملا خارج شده است. به نظر میرسد دقت دادههای مربوط به دومین عبور انسان از منظومهی شمسی به اندازهی اولین عبور نباشد.
اد استون فیزیکدان مؤسسهی فناوری کالیفرنیا و دانشمند پروژهی مأموریتهای وویجر در مصاحبهای قبل از این خبر گفت:
زمانهای کاملا متفاوت؛ مکانهای کاملا متفاوت اما خصوصیات مشترک. در ماههای آینده اطلاعات بیشتری به دست خواهد آمد.
وویجر ۲ تنها فضاپیمایی است که موفق به بازدید از تمام غولهای گازی منظومهی شمسی شد (مشتری، زحل، اورانوس و نپتون) و در طی کاوش خود ۱۶ قمر و همینطور پدیدههایی مثل لکهی سیاه بزرگ اسرارآمیز نپتون، ترکهای روی پوستهی یخی قمر اروپا و خصوصیات حلقهی هرکدام از این سیارهها را کشف کرد.

این تصویر گرافیکی ناسا، موقعیتهای مختلف فضاپیمای وویجر را در فضای میانستارهای نشان میدهد. ناسا امروز (دهم دسامبر ۲۰۱۸) ورود وویجر ۲ به فضای میانستارهای را رسما تأیید کرد. وویجر یک در سال ۲۰۱۲ به این فضا رسیده بود.
دانشمندان از اواخر آگوست عزیمت بزرگ وویجر ۲ را زیر نظر داشتند، یعنی زمانی که این کاوشگر به منطقهیهلیوپاس نزدیک شده بود. هلیوپاس از نظر تئوری به نقطهی توقف بادهای خورشیدی گفته میشود؛ حبابی که با ذرات باردار بادهای خورشیدی ایجاد میشود و بر فضای داخلی منظومهی شمسی تأثیر میگذارد. دانشمندان هلیوپاس را نقطهی شروع فضای میانستارهای در نظر میگیرند، اگرچه این تعریف به میزان گسترش منظومهی شمسی تا ابر اورت هم وابسته است. ابر اورت از فاصلهی ۱۰۰۰ برابری فاصلهی زمین تا خورشید آغاز میشود.
بعد از این حباب، فضاپیما در میان اشعههای کیهانی (ذرات بسیار پرانرژی) پرواز خواهد کرد؛ انرژی این ذرات بسیار بیشتری از ذرات موجود در منظومهی شمسی هستند. دو واسطه روی کاوشگر وویجر به ردیابی این ذرات میپردازند. گذار از ذرات کم انرژی به خلأ و سپس برخورد ناگهانی با اشعههای کیهانی ثابت میکند این کاوشگر از هلیوپاس عبور کرده است.
پیشبینی این گذار کار سختی است، زیرا وویجر ۲ دومین فضاپیمایی است که با واسطههای هشدار و ارتباطی خود از این حباب عبور کرده است. وویجر 1 چنین سفری را در سال ۲۰۱۲ تجربه کرد؛ اما شکل هلیوپاس کاملا کروی نیست و همراه با جریان و کاهش بادهای خورشیدی منبسط و منقبض میشود؛ بنابراین دانشمندان منتظر دریافت دادههای بیشتری ماندند و دقیقا از ابتدای آگوست، افزایش اشعههای کیهانی و کاهش ذرههای محلی خبر از این عزیمت کیهانی دادند؛ اما خروج بزرگ نیاز به زمان داشت.
سرانجام راب دکر که با یکی از آشکارسازهای ذرهای وویجر کار کرده بود از اتفاق عجیبی در روز سیصد و دهم (پنج نوامبر) خبر داد و آن هم عبور این فضاپیما از هلیوپاس بود. دانشمندان برای عبور دوم هیجانزده بودند؛ زیرا وویجر ۲ هنوز یک واسطه را با خود حمل میکند (اما وویجر ۱ مدتها قبل از عبور از هلیوپاس از کار افتاده بود). این یعنی وویجر ۲ در ادامهی سفر خود نهتنها دادههای جدید بلکه نوع جدیدی از دادهها را هم مخابره خواهد کرد.
با مقایسهی این دو سفر میتوان به تفاوت آنها پی برد. وویجر ۱ با لولههای جریان برخورد کرد و دادههای دینامیک را تولید کرد اما وویجر ۲ چنین تجربهای نداشت. لولهی جریان یا flux tube یک بخش لوله مانند از فضا دارای میدان مغناطیسی است. از طرفی وویجر دو نوسانهای عجیبی را ارسال کرد. به گفتهی استون چنین دادههایی تا آن زمان بیسابقه بودند. وویجر ۲ مانند همتای قبلی خود به صورت مستقیم از هلیوپاس خارج نشد، زیرا بر اساس فاز فعلی چرخهی خورشیدی، رشد حباب خورشیدی اندک است.
باوجوداین شرایط وویجر ۲ تغییر چندانی نداشته است. وویجر ۲ تا حد ممکن به مخابرهی اطلاعات ادامه خواهد داد. در نهایت منبع تأمین پلوتونیوم فضاپیما به پایان میرسد و واسطههای فضاپیما خاموش خواهند شد. بر اساس پیشبینیها بهاحتمالزیاد پس از سال ۲۰۲۵ این فضاپیما کاملا خاموش خواهد شد و در فضای بیپایان شناور خواهد شد.
روز چهارشنبه، وبسایتهای میزبان تبلیغات گوگل متوجه تبلیغ زرد عجیبی در وبسایتشان شدند که مبلغ هنگفتی هم ارائه میداد.
از ساعت سهونیم بامداد روز چهارشنبهی هفتهی گذشته و بهمدت ۴۵ دقیقه، وبسایتهای میزبان تبلیغات گوگل، آگهی تماما زرد عجیبی با ابعاد ۳۰۰ در ۲۵۰ در وبسایتشان مشاهده کردند. این آگهی زرد با پیشنهاد بیش از ۲۰ دلار برای هزینهی هر هزار بازدید (CPM) باعث شد تبلیغات دیگر دیده نشوند و درآمد ساعتی میزبانان آن چند برابر حدمعمول افزایش یابد. پسازآن، این تبلیغ زرد ناپدید شد.
کمی بعد معلوم شد این تبلیغ زرد که در آمریکا و استرالیا بهنمایش درآمده بود، حاصل اشتباهی در مرحلهی آموزشی بوده و تیمی که به مشتریان این پلتفرم آموزشهای لازم را ارائه میداد، این اشتباه را کرده است.
یکی از سخنگویان گوگل گفت:
این اشتباه از آنچه انتظار داشتیم، فراتر رفت.
براساس آنچه وبسایتهای میزبان این تبلیغ متوجه شدند، شرکت استرالیایی The Iconic، از شرکتهای فعال درزمینهی فروش اینترنتی محصولات مد و لباس، این آگهی را ایجاد کرده است. این شرکت با استفاده از پلتفرم DV360 گوگل در بستر Google AdX و Rubicon Project آگهی را خریده بود. البته، گوگل تصریح کرد این خطا را شرکت The Iconic مرتکب نشده است.
براساس آنچه AdExchanger بهدست آورده، این کمپین تبلیغاتی در کمتر از یک ساعت حداقل ۱.۶میلیون دلار هزینه در پی داشته؛ اما برخی منابع براساس تعداد میزبانانی که این تبلیغ را در وبسایتشان مشاهده کردهاند، مجموع هزینهی آن را بیش از ۱۰میلیون دلار تخمین زدهاند.
ابعاد این اشتباه بیسابقه بوده و بهگمان بسیاری از افراد باسابقه در این عرصه و میزبانان این نوع تبلیغات که با AdExchanger درارتباطاند، این بزرگترین اشتباهی است که تابهحال در طول فعالیتشان شاهد بودهاند. مانند اوقاتی که ارزش سهام در بازار بورس بهدلیل خطای کامپیوتری سقوط میکند، این تبلیغ زرد هم نشاندهندهی توانایی اتوماسیون در گسترش اشتباهات کوچک است.
شایان ذکر است برخی میزبانان و سرویسهای تبلیغاتی درآمدی افزون بر ۱۰۰هزار دلار و برخی هم درآمدهای پنجرقمی را ازقِبَل تبلیغ زرد در این ۴۵ دقیقه گزارش کردهاند. همچنین، شرکت مدیریت تبلیغاتMediavine بهدلیل CPM فراوان افزایش ۸۴۰درصدی درآمد ساعتی تبلیغات را شاهد بود. این مبلغ علاوهبر درآمدهای احتمالی هنگفتی بوده که این شرکت از افشای آن خودداری کرده است.
میزبانانی که درصدد درک دلیل این اتفاق بودند، نگران بودند شاید این واقعه نتیجهی بدافزار یا خطای فردی مبتدی بوده باشد؛ بههمیندلیل، درآمدی عاید آنان نشود. شرکتهای فعال درزمینهی رسانههای دیجیتال که هماینک نیز در بازاری دشوار فعالیت میکنند، انتظار داشتند شاید پول خود را بهراحتی دریافت نکنند یا بهنوعی بهدلیل اشتباه فردی دیگر، آنها هم مقصر شناخته شوند.
برخی هم به سرویس بازپرداخت گوگل برای ترافیک نامعتبر اشاره کردند که بدون ارائهی جزئیات درصورت تشخیص ترافیک نامعتبر تبلیغاتی، مبلغی را بهعنوان بازپرداخت کم میکند. آنها نگران بودند شاید خریدار این تبلیغ نتواند این پول را بپردازد یا از انجام آن خودداری کند یا اینکه بازپرداخت بیشازحد معمول را شاهد باشند. بااینحال، گوگل اعلام کرد پول میزبانان تبلیغ زرد را پرداخت خواهد کرد که این خبر باعث آسودگی خاطر آنها شد.
گوگل بیان کرد درحالبررسی این اشتباه و انجام پیشگیریهای لازم است تا این موضوع در آینده تکرار نشود. همچنین اشاره کرد این خطا دیگر تبلیغکنندگان را تحتتأثیر قرار نداده است. ذکر این نکته لازم مینماید که این غول جستوجوی دنیای اینترنت به سرنوشت فرد راهاندازیکنندهی این کمپین اشارهای نکرده است.
بعد از همکاری بانک مرکزی در پروژهی جایگزینسازی کارت بانکی با کارت سوخت، حال دستور اتصال این بانک به دولت الکترونیک صادر شده است.
محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات، در حاشیهی دومین همایش تهران هوشمند از مذاکره با بانک مرکزی برای اتصال به دولت الکترونیک خبر داد. بهگفتهی وی، عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی، دستور قاطعی دربارهی اتصال این بانک به زیرساخت دولت الکترونیک صادر کرده است. آذری جهرمی گفت:
امروزه، دولت الکترونیک عملیاتی شده و دیگر حرف یا شعار نیست؛ بلکه پروژهای ادامهدار برای ارائهی خدمات دستگاهها و نهادها به مردم بهشکلی راحت و آسان است. دولت الکترونیک درزمینهی کارت سوخت بانکی محقق شد و شاهد آن بودیم هزینههای تمامشده را کاهش داد و از خروج ارز از کشور برای خرید کارت و هزینهی بیشتر مردم برای صدور کارت جلوگیری کرد. همچنین، دولت الکترونیک با اجرای طرح رجیستری شفافیت را ایجاد کرد.
بهگفتهی وزیر ارتباطات، بانک مرکزی در پروژهی جایگزینسازی کارت بانکی با کارت هوشمند سوخت با ارائهی خدمات مناسب و دسترسیها همکاری مناسبی داشته است. افزونبراین، خدمات بسیار زیادی هنوز به زیرساخت دولت الکترونیک متصل نشده و نیازمند تعامل بیشتر است. بههمینمنظور، رئیس بانک مرکزی در گفتوگو با وزیر ارتباطات اعلام کرد دستور لازم مبنی بر اتصال بانک مرکزی به زیرساخت دولت الکترونیک صادر شده است. وزیر ارتباطات دربارهی مشارکت سایر وزارتخانهها در دولت الکترونیک گفت:
منتظر اقدام بانکها و شرکتهای بیمه در دولت الکترونیک هستیم. گفتنی است درحالمذاکره با وزارت امور اقتصادی و دارایی هستیم تا این وزارتخانه نیز سرویسهای خود را در بستر دولت الکترونیک ارائه دهد؛ چراکه امکانات این وزارتخانه و سازمان امور مالیاتی برای مردم کاربردی و بسیار اهمیت است.
باتوجهبه وضع قوانین جهانی دربارهی لزوم حفظ تنوع زیستی و مواد خام در کشورهای جهان سوم، پژوهشگران بهدنبال یافتن راههای جدید تولید دارو هستند.
طبیعت چنان پیچیده است که مولکولهای طبیعی را که برای درمان سرطان بهکار میروند، هنوز نمیتوان از راه سنتز شیمیایی تولید کرد. امروزه، شرکتهای شیمیایی و دارویی مقادیر زیادی از گیاهان و بذرها را بهمنظور استخراج مواد ارزشمند برداشت میکنند. بااینحال، روشهای تولید مبتنی بر عصارههای طبیعی ازلحاظ زیستمحیطی مشکلساز است و اغلب به تولید ضایعات شیمیایی زیادی منجر میشوند.
علاوهبراین، خطر انقراض گیاهان نادر نیز وجود دارد. اخیرا با وضع مقررات جهانی درزمینهی حمایت از تنوع زیستی و موادخام در کشورهای جهان سوم، موضوع ضرورت دستیافتن به روشهای تولید جدید و پایدار برای این نوع داروها مطرح شده است. یکی از پژوهشگران مرکز بنیاد نوو نوردیسک میگوید:
باتوجهبه قوانین جدید، اگر بخواهیم در آینده داروهایی برای بیماران سرطانی یا افراد مبتلا به مشکلات روانی تولید کنیم؛ باید راه جایگزین مناسبی بیابیم.
راولفیا سرپنتینا ممکن است راهحل باشد
در بسیاری از مواقع، این مواد شیمیایی گیاهی بسیار پیچیده را نمیتوان مانند مواد دارویی شیمیایی معمولی تولید کرد. برای تولید این نوع مواد به فرایندی بیوکاتالیزوری نیاز است. پروژهی پژوهشی بزرگی با عنوان MIAMi درحالراهاندازی است که هدفش معرفی مسیری جایگزین برای تولید این داروها با استفاده از مخمر نانوایی است. در ابتدا، پژوهشگران قصد دارند مسیرهای بیوسنتز گیاه راولفیا سرپنتینا را نقشهیابی کنند. در طب سنّتی چینی، آمده است که گیاه راولفیا سرپنتینا ملکولهایی با خاصیت ضدسرطانی تولید میکند. تولید این ترکیبات ارزشمند در خارج از گیاه هنوز ممکن نیست؛ زیرا مسیرهای بیوسنتز آن در گیاه ناشناخته ماندهاند. مسیر بیوسنتز، تعدادی از ژنهای خاص و کدکنندهی آنزیمهایی هستند که زیستملکول را درون سلول میسازند. با کسب دانش دربارهی ریشهی ژنتیکی محصول، این ژنها را برای تولید مولکول مدنظر میتوان وارد مخمر کرد. درواقع هدف نهایی، واردکردن ژنها درون سلولهای مخمر است تا بهعنوان کارخانههای مولکولی مقادیر زیادی از این مواد دارویی خاص را تولید کنند.
مقالههای مرتبط:
یکی از شرکاری MIAMi، شرکت شیمیایی فرانسوی بهنامAxyntis است که سالانه صدها تن از بذر گیاهانی، همچونوواکانگا آفریکانا را برای تولید داروهایی نظیر تابرسونین وارد میکند. بااینحال، مقررات جدید این روش تولید دارو را در آینده محدود خواهد کرد. مایکل کروگ جنسن میگوید:
صنعت میداند لازم است تغییر کند و این مقررات علامتی آشکار در اینباره هستند. انتظار نداریم این محصولات را طی دورهی این پروژه بتوانیم تولید کنیم؛ بهطوریکه بتوانند با محصولات موجود رقابت کنند. باوجوداین، مشخص است در آینده شرکتها نمیتوانند این نوع داروها را به بیماران عرضه کنند.
با این وضعیت، ضرورت کشف مولکولهای طبیعی جدید دارای فعالیت علیه برخی از بیماریهای رایج، نظیر سرطان و بیماریهای روانی، مانند اسکیزوفرنی آشکار است و پژوهشگران این پروژه در دورهی چهارسالهی آن قرار است قدمهایی در مسیر کشف و تولید این مولکولها بردارند.
افزایش قیمت خودرو در کشور، با واکنشهای متفاوتی روبهرو شده که ازجملهی آن تدوین بستهی جامع خودرو توسط وزارت صمت و گلایهی برخی انجمنها از سازمان حمایت است.
این روزها افزایش قیمت خودرو به یکی از موضوعات اصلی رسانههای کشور تبدیل شده است؛ موضوعی که رئیسجمهور، وزیر صمت، خودروسازان و سازمان حمایت از تولیدکنندگان بهعنوان متولیان امر در آن دخیل هستند و مردم نیز از آنان توقع دارند توجه بیشتری به وضعیت اقتصادی و معیشتی اقشار مختلف جامعه شود. بحث افزایش قیمت خودروهای داخلی در میان سؤال اصلی خبرنگاران از مسئولان قرار دارد و هرروز از طرحهای جدیدی سخن گفته میشود که البته، تاکنون نتیجهای جز خالیکردن جیب مردم نداشته است.
بستهی جامع خودرو: طرحی برای اصلاح وضعیت کنونی
رضا رحمانی امروز در حاشیهی مراسم معرفی و تقدیر از صادرکنندگان نمونهی استان تهران در پاسخ به سؤالی دربارهی اینکه وضعیت خودرو و قیمت آن چگونه خواهد شد، گفت:
بستهی جامعی دربارهی خودرو تدوین و مراحل آن طی شده است و در این بسته، بیشتر بهدنبال اصلاح وضعیت تولید هستیم. تیراژ تولید خودرو در ماههای اخیر در کشور کاهش یافته و این موضوع حتما باید اصلاح شود. شاهبیت همهی برنامههایمان اصلاح این وضعیت است؛ زیرا اگر تولید افزایش یابد، قیمت خودرو هم اصلاح میشود. طبیعی است با کاهش تیراژ، قیمتها هم تغییر پیدا خواهد کرد؛ بنابراین، بهدنبال آنیم موانع تولید را رفع کنیم و تولید خودرو در کشور را به روال قبل بازگردانیم.

بهگفتهی وزیر صنعت و معدن و تجارت، در راه رفع مشکل تولید محدودیتهایی وجود دارد:
وضعیت تولید برخی خودروها متأثر از تحریمها است؛ اما خوشبختانه تعداد خودروهای متأثر از تحریمها محدود است؛ زیرا برای ساخت بیشتر خودروها از توان داخلی استفاده میشود. روند رشد تولید خودرو در ماههای گذشته منفی شده و اگر این موضوع اصلاح شود، قیمتها هم اصلاح میشود و برای صعودیکردن این روند تلاش میکنیم.
پیشنهادهایی برای کمک به قطعهسازان
محمدرضا منصوری، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، در مصاحبه با رادیو بیان کرد تولید قطعات خودرو در کشور بهدلیل افزایش ارزش دلار (کاهش ارزش ریال دربرابر دلار) توجیه اقتصادی دارد:
درحالیکه از تمامی ظرفیت قطعهسازان داخلی استفاده نمیشود، حتی برخی از قطعهسازان نیروهای خود را تعدیل کردهاند. در وضعیت کنونی، خودروسازان باید به یاری قطعهسازان بشتابند. باوجوداین، شاهدیم خودروسازان (ایرانخودرو و سایپا) هیچ کمکی به آنان نمیکنند و پرداختنشدن مطالبات دوازدهماههی قطعهسازان گواهی بر این ادعا است.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی ادامه داد:
خودروسازان میتوانند با فروش زمینهای خود در کشور یا کارخانههای وابسته در خارج از کشور که بیدلیل راهاندازی شده، کمکرسان قطعهسازان داخلی باشند تا تولید قطعه در کشور دوباره رونق گیرد. دولت هم میتواند در تأمین مواداولیه، مانند فولاد، قطعهسازان را یاری دهد. این درحالی است که فقط افراد خاصی امسال موفق شدند مواداولیهی خود را از بورس بخرند. هنوز تکلیف قیمت خودرو تعیین نشده است؛ اما واقعیت این است که از سویی قصد افزایش نرخ خودرو در کشور وجود دارد و از سوی دیگر با رشد قیمت، حقوق مردم پایمال میشود؛ چراکه بر درآمدها اضافه نشده است.

درادامه، منصوری به اثر روانی نامطلوب افزایش قیمت خودرو بر جامعه اشاره کرد و گفت:
خودروسازان باید به تعهدات خود در تحویل بهموقع خودروها عمل کنند. هماکنون با وجود اعمال تحریمها و نبود امکان واردات خودروی صفرکیلومتر، میتوان خودروهای کمکارکرد را از کشورهایی مانند افغانستان وارد کرد.
حمایت از مصرفکنندگان یا تولیدکنندگان؟
حسین ابراهیمی، رئیس انجمن حمایت از حقوق مصرفکنندگان کشور، از سکوت سازمان حمایت دربرابر بازار نابهسامان خودرو گلایه کرد و گفت:
به اعتقاد ما، افزایش قیمت خودرو توسط خودروسازان بههیچعنوان قانونی نیست. درحالیکه ایرانخودرو چهار محصول خود را گران کرده، اظهارات وزیر صنعت بسیار قابلتأمل است؛ چراکه ایشان اول این کار را قانونی دانست و در گفتوگوهای بعدی، سازمان حمایت را متولی پاسخگویی دربارهی تغییرات قیمت خودرو معرفی کرد.
مقالههای مرتبط:
ابراهیمی با طرح این پرسش که «مگر سازمان حمایت زیرمجموعهی وزارت صنعت نیست»، گفت:
چرا مسئولان بهصورت روشن با مردم صحبت نمیکنند؟ چرا نمیگویند چه نسخهای برای صنعت خودرو پیچیدهاند؟ چرا ترجیح میدهند سکوت کنند تا خودروسازان تمام اختیار بازار را دردست بگیرند؟ قیمتگذاری خودرو باید براساس ضابطهی خاصی باشد و خودروسازان به تعیین قیمتها بدون هماهنگی با دستگاههای مرتبط مجاز نیستند. جالب اینکه سازمان حمایت در واکنش به این افزایش قیمت، از ضابطهی قیمتگذاری صحبت کرده و مدام از بررسی قیمتهای جدید ایرانخودرو صحبت میکند. این درحالی است که خودروساز در قالب طرح محصولات خود را میفروشند و این حقوق مصرفکننده است که تضعیف میشود.

ابراهیمی درادامهی صحبتهایش تأکید کرد دربارهی تصمیمگیری قیمت کالاها، ازجمله خودرو، اصلا با انجمن حمایت از مصرفکنندگان کشور مشورت نشده و حتی یک نماینده نیز در جلسات آنها حضور نداشته است. وی اعتقاد دارد:
این انجمن براساس مصوبهی مجلس و بهصورت قانونی تشکیل شده و در تصمیمگیریها باید مشارکت داشته باشد. در وضعیت فعلی، فقط حقوق مصرفکنندگان تضییع میشود. چرا سازمان حمایت در بخش قیمت خودرو سکوت کرده و بازار را دودستی دراختیار خودروسازان قرار داده است؟ آنها در مقطعی با کاهش عرضه، باعث رشد درخورتوجه قیمتهای بازار شدند و امروز از فروش خودرو در حاشیهی بازار و با قیمت ۵درصد کمتر صحبت میکنند. این موضوع اصلا برای مردم پذیرفتنی نیست.
ریچارد استالمن نامی آشنا برای فعالان دنیای فناوری و خصوصا نرمافزار است. او با تلاشهای خود توانست مفهوم نرمافزار آزاد را جهانی کند.
ریچارد متیو استالمن (Richard Matthew Stallman) که عموما با نام RMS شناخته میشود، برنامهنویسی آمریکایی و از حامیان جدی نرمافزار آزاد است. او حامی مفهوم آزادی نرمافزار بهمعنای واقعی محسوب میشود و از افرادی بود که برای اولینبار استفاده، مطالعه، توزیع و ویراش نرمافزار را حق کاربران خواند.
یکی از دستاوردهای ماندگار استالمن در دنیای نرمافزار، پروژهی GNU است. از دیگر فعالیتهای مهم وی تأسیس بنیاد نرمافزار آزاد و توسعهی مجموعه کامپایلرهای گنو، گنو ایمکس و پروانهی عمومی همگانی گنو محسوب میشود.
استالمن پیشگام مفهوم کپیلفت (Copyleft) محسوب میشود. این مفهوم از مفاهیم پایهای قانون کپیرایت برای استفاده و توسعه و توزیع نرمافزار آزاد است. وی مؤلف مجوزهای نرمافزار آزاد نیز بود که مفاهیم کپیلفت را تشریح میکنند. مهمترین مجوز تدوینشده در این بخش نیز GPL نام دارد که بیش از همهی پروانهها برای نرمافزارهای آزاد استفاده میشود.
از میانههای دههی ۱۹۹۰، استالمن اکثر عمر خود را در راه دفاع از جنبشهای نرمافزار آزاد و سخنرانی و فعالیت در حمایت از آنها صرف کرد. او مخالف بسیاری از مفاهیم امروزی حفاظت از نرمافزار، همچون پتنتهای نرمافزاری، حقوق دیجیتال، تفاهمنامههای افشانکردن و کلیدهای فعالسازی نرمافزار است.

تولد و تحصیل
ریچارد استالمن در ۱۶مارس۱۹۵۳ در شهر نیویورک بهدنیا آمد. مادر او، آلیس لیپمن، معلم و پدرش، دنیل استالمن، کارگزار نشریات بود. استالمن از کودکی ارتباط خوبی با خانوادهاش نداشت. او از سنین پایین به کامپیوترها علاقهمند بود و در نوجوانی و در کمپی تابستانی، دستورکار ماشین IBM 7094 را بهجای کتابهای درسی و داستانی مطالعه میکرد.
استالمن بین سالهای ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ در برنامهی آموزشی مخصوص دانشآموزان دبیرستانی در دانشگاه کلمبیا شرکت کرد. بهعلاوه، او دستیار داوطلب آزمایشگاه زیستشناسی دانشگاه راکفلر هم بود. هرچند او علاقهی زیادی به کامپیوتر و ریاضیات نشان میداد، استادش معتقد بود ریچارد باید در رشتهی زیستشناسی تحصیل کند.
اولین تجربهی ریچارد با کامپیوترهای واقعی در مرکز تحقیقات IBM در نیویورک رقم خورد. او در آن زمان دانشآموز دبیرستان بود و در تابستان سال آخر، پروژهای برای برنامهنویسی نرمافزار آنالیز عددی در زبان فورترن پذیرفت. چند هفته بعد، او پروژه را بهپایان رساند. ریچارد بعدها دربارهی زبان برنامهنویسی فورترن گفت:
قسم خوردم که دیگر هیچگاه از زبان FORTRAN استفاده نکنم. من این زبان را درمقایسهبا زبانهای برنامهنویسی دیگر بسیار ضعیف میدانم.
ریچارد پس از انجام پروژهی فورترن، در ادامهی تابستان ویرایشگر متنی در زبان برنامهنویسی APL و همچنین، بعدها پیشپردازشگری برای زبان برنامهنویسی PL/I در دستگاههای IBM System/360 توسعه داد.

ریچارد استالمن در جوانی
بنیانگذار جنبش نرمافزار آزاد برای ادامهی تحصیلات به دانشگاه هاروارد رفت. یکی از دورههای مشهور ریاضی در این دانشگاه، با نام Math 55 شناخته میشود. او در اولین سال تحصیل خود در این دوره دانشجویی ممتاز محسوب میشد. ریچارد که دوران کودکی خوشایندی سپری نکرده بود، از زندگی در هاروارد بسیار راضی بود و از آن بهعنوان اولین خانهی واقعی خود یاد میکرد.
پس از یک سال تحصیل در هاروارد، ریچارد استالمن عضو آزمایشگاه هوش مصنوعی MIT شد. در آن سالها، او به شخصیتی شناختهشده در دنیای هکرها تبدیل شده بود و عموما با ابتدای اسمش، یعنی RMS شناخته میشد. در سال ۱۹۷۴، استالمن مدرک کارشناسی خود را در رشتهی فیزیک از هاروارد دریافت کرد.
دانشگاه MIT مقصد بعدی استالمن برای ادامهی تحصیل بود. او که ابتدا قصد داشت در هاروارد بماند، ماساچوست را درنهایت بهعنوان خانهی بعدیاش انتخاب کرد. پس از پایان دورهی کارشناسی ارشد، ریچارد برای ادامهی تحصیل در مقطع دکترا اقدام کرد؛ اما پس از یک سال، برنامهنویسی در آزمایشگاه هوش مصنوعی را به تحصیلات دکترا ترجیح داد.

ریچارد استالمن در جوانی
دوران کاری در MIT
گری ساسمن، رئیس و راهنمای استالمن در آزمایشگاه MIT بود. در سال ۱۹۷۷، او بههمراه ریچارد مقالهای با نام Dependency-Directed Backtracking در حوزهی هوش مصنوعی منتشر کرد.
استالمن در زمان فعالیت در دانشگاه MIT، در پروژههای متعدد نرمافزاری دانشگاه نقش داشت. از میان این پروژهها میتوان به TECO و Emacs و زبان برنامهنویسی ماشین Lisp اشاره کرد. استالمن نقش هکری خود را در تمام این پروژهها حفظ کرده بود و از همان زمان، انتقادهایی جدی به دسترسی محدود به کامپیوترها در آزمایشگاه میکرد. آزمایشگاه MIT در آن سالها هزینهی فعالیتهای خود را از سازمان DARPA دریافت میکرد.
در سال ۱۹۷۷، آزمایشگاه علوم کامپیوتر MIT سیستم کنترل رمزعبور راهاندازی کرد. استالمن موفق به رمزگشایی این سیستم شد و در پیامهایی جداگانه، رمز کاربران را برای آنها ارسال کرد. استالمن در پیامهای خود به کاربران و مدیران پیشنهاد میداد رمزعبور خود را با عبارت خالی جایگزین کنند تا دسترسی آزاد به سیستمها ممکن شود. حدود ۲۰درصد از افراد به پیشنهاد او عمل کردند. استالمن تا سالها از موفقیت این برنامه و کمپین خود برای تغییر رفتار کاربران آزمایشگاه تعریف میکرد.
ریچارد استالکن، طرفدار فرهنگ هکری بود که جستوجو در نرمافزارها و کنجکاوی دربارهی نحوهی کار آنها را طلب میکرد. این فرهنگ در سالهای پایانی دههی ۱۹۷۰ و ابتدایی ۱۹۸۰، کمکم روبهنابودی رفت. در آن زمان، اکثر تولیدکنندگان نرمافزار برای جلوگیری از استفادهی محصولاتشان در کامپیوترهای رقبا، کد منبع آنها را منتشر نمیکردند. بهعلاوه، ممنوعیتهای متعدد در زمینهی مجوز و کپیرایت اعمال میشد تا از هرگونی کپی یا توزیع نرمافزار جلوگیری شود.

نرمافزارهای مالکیتی از سالهای ابتدایی ظهور کامپیوترها وجود داشتند. نرمافزارهای این دسته در مالکیت گروه یا شرکتی خاص بودند که با قوانین و ابزارهای مختلف از کپی و توزیع بدون اجازهی آنها جلوگیری میکردند. در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، نرمافزارهای مالکیتی درحالتبدیل به روندی عادی در دنیای نرمافزار بودند. تغییر در ماهیتهای قانونی محصولات نرمافزاری نیز، پس از تصویب قانون کپیرایت در آمریکا در سال ۱۹۷۶ قوت گرفت.
برایان رید یکی از برنامهنویسهای همدورهی استالمن محسوب میشود. در سال ۱۹۷۹، رید روی زبان علامتگذاری خود با نام Scribe کد زمانبندی اتمام عملکرد تنظیم کرد. در دنیای نرمافزار، این کد بهنام Time bomb شناخته میشود. استالمن این اقدام را جنایتی علیه بشر خواند. در مصاحبهای در سال ۲۰۰۸، استالمن اقدام رید را نه ابزاری برای دریافت پول درقبال نرمافزار، بلکه مسدودکردن آزادیهای کاربر خواند که نوعی جرم محسوب میشود.
در سال ۱۹۸۰، پرینتری لیزری از شرکت زیراکس برای آزمایشگاه MIT خریده شد. استالمن و هکرهای دیگر آزمایشگاه اجازهی دسترسی به کدهای منبع این پرینتر و نرمافزار آن را نداشتند. آنها نرمافزار پرینتر قبلی آزمایشگاه را بهگونهای تغییر داده بودند که در زمان اتمام پرینت، به کاربر اصلی یا در زمان ازکارافتادن پرینتر، به همهی کاربران پیام بفرستد. ممنوعیت برای شخصیسازی نرمافزار پرینتر جدید و درنتیجه کمبود امکانات مذکور، استالمن را قانع کرد کاربران به دسترسی آزادانه برای ایجاد تغییرات در نرمافزارهای خود نیاز دارند.
در زمان فعالیت در آزمایشگاه هوش مصنوعی، استالمن تلاشهای متعددی برای جلوگیری از انحصار در دنیای نرمافزار و قدرتطلبی گروههای مختلف انجام داد. دو گروه از مهندسان این آزمایشگاه ماشینهایی ویژهی اجرای زبان و برنامههای Lisp توسعه دادند. یکی از آن دو گروه Lisp Machines Inc و دیگری Symbolics نام داشت. استالمن متوجه شد Lisp Machines با وجود کیفیت پایینتر ماشینها، در حفظ اتحاد جامعهی آزمایشگاه تلاش بیشتری کرده؛ بههمیندلیل، دو سال تلاش کرد محصول Symbolics را کلون کند و مانع از انحصارطلبی آنها در بازار ماشینهای لیسپ شود.

بنیانگذار جنبش نرمافزار آزاد اعتقاد دارد کاربران باید آزادی لازم را برای بهاشتراکگذاشتن نرمافزارها با برخی افراد و همچنین مطالعه و ایجاد تغییرات در نرمافزار داشته باشند. او میگوید تلاشهای صاحبان نرمافزارهای مالکیتی برای ازبینبردن این آزادیها ضداجتماعی و غیراخلاقی است.
پروژهی گنو و جنبش نرمافزار آزاد
مقالههای مرتبط:
در سپتامبر۱۹۸۳، ریچارد استالمن اعلام کرد میخواهد پروژهای با نام GNU شروع کند. در فوریهی۱۹۸۴، وی از شغل رسمی خود در MIT استعفا داد تا تماموقت روی گنو متمرکز شود. البته، همکاری او با MIT در سالهای بعد نیز ادامه داشت و تا حدود سال ۱۹۹۸، دفتر ریچارد در این دانشگاه بهعنوان دفتر رسمی دوم او شناخته میشد.
اعلام کار روی پروژهی GNU در فهرستهای ایمیلی متعدد APPRANET و USENET ارسال شد. استالمن این پروژه را بهتنهایی شروع کرد و دربارهی آن نوشت:
بهعنوان توسعهدهندهی سیستمعامل مهارتهای لازم برای انجام این کار را داشتم. بنابراین، اگرچه موفقیتم تضمینشده نبود، احساس میکردم برای انجامش انتخاب شدهام. تصمیم گرفتم این پروژه را براساس یونیکس توسعه دهم تا هم پورتابل باشد و هم کاربران یونیکس بهراحتی به آن نقلمکان کنند.
در سال ۱۹۸۵، استالمن مرامنامهی GNU را منتشر کرد. در این مرامنامه، انگیزههای او برای توسعهی سیستمعاملی آزاد و سازگار با یونیکس با نام GNU نوشته شده بود. نام GNU اصطلاح مخفف بازگشتی در دنیای هکرها، خصوصا در دانشگاه MIT بود. این اصطلاحات عبارتهای مخففی بودند که بهصورت طنزآمیز به خودشان اشاره میکردند. در تعریف GNU آمده است: GNU's not Unix.

پس از عرضهی سیستمعامل آزاد، استالمن سریعا بنیادی غیرانتفاعی راهاندازی کرد تا برنامهنویسان دنیای نرمافزار آزاد را استخدام کند. هدف او از تأسیس این شرکت، فراهمکردن زیرساختهای قانونی برای جنبش نرمافزار آزاد بود. شرکت غیرانتفاعی استالمن Free Software Foundation نام داشت و خودش در مقام مدیر بدونِ حقوق این مؤسسهی غیرانتفاعی فعالیت میکرد.
پس از تأسیس بنیاد نرمافزار آزاد، نوبت به مفهومی برای حفظ حقوق این نوع از نرمافزارها رسید. در این حوزه، استالمن مفهومی بهنام کپیلفت (Copyleft) تعریف کرد که مکانیزمی قانونی برای حفظ حقوق توزیع و تغییر در نرمافزارهای آزاد بهشمار میرود. این مجوز برای اولینبار در پروانهی عمومی نرمافزار Emacs سیستمعامل گنو بهکار گرفته و در سال ۱۹۸۹، اولین پروانهی مستقل از نرمافزار عمومی گنو (GPL) عرضه شد.
در سالهای بعدی، استالمن ابزارهای متعددی برای سیستمعاملش توسعه داد. ویرایشگر متن Emacs، کامپایلر GCC، دیباگر GNU Debugger و GNU make از دستاوردهای او بودند. اعضای دیگر انجمن او نیز بخشهای دیگری، همچون کرنل را توسعه میدادند.
مقالههای مرتبط:
در سال ۱۹۹۱، لینوس توروالدز از ابزارهای توسعهای گنو استفاده کرد و سیستمعامل لینوکس را توسعه داد. از زمان عرضهی این سیستمعامل، اکثر منابع نام لینوکس را برای آن استفاده میکنند؛ اما استالمن و اعضای بنیاد نرمافزار آزاد اعتقاد دارند نام گنو/لینوکس برای آن مناسبتر است؛ چراکه حذف گنو از نام سیستمعامل توروالدز، ارتباط موجود بین نرمافزارهای آزاد و فلسفهی گنو را ازبین خواهد برد.
استالمن در جریان مبارزه برای نرمافزارهای آزاد، رفتارهای افراطی نیز از خود نشان داده است. او در مبارزه علیه ویرایشگر متنی vi و تبلیغ استفاده از ویرایشگر آزاد Emacs، مذهبی خودساخته با نام Emacs Church نیز دارد و خود را کشیش آن معرفی میکند. مجادلهی مذکور بهنام نبرد ویرایشگرها (Editor War) هم شناخته میشود که در آن، استالمن و طرفداران جنبش نرمافزار آزاد ویرایشگر vi را ویرایشگر شیطانی میدانند (vi vi vi به زبان یونانی با ۶-۶-۶ برابر است).

بنری در وبسایت شخصی استالمن که خود را کشیش EMACS معرفی میکند
از دههی ۱۹۹۰، بنیانگذار جنبش نرمافزار آزاد بخش عمدهای از زمانش را برای دفاع از این جنبش و سخنرانی و برگزاری کمپین برای حمایت از آن صرف کرد. اعتقادها و سخنرانیهای او بهحدی شدید هستند که کارشناسان مختلف او را به غرور بیجا در بین برنامهنویسهای نخبه متهم میکنند. توروالدز نیز یکی از منتقدان جدی استالمن محسوب میشود که عقاید او را بیشازحد سیاهوسفید میداند.
طرفداری سفتوسخت استالمن از نرمافزار آزاد بهحدی مشهور شد که رفتارهای او الهامبخش توسعهی نرمافزاری با نام Virtual Richard M. Stallman شد. این نرمافزار پکیجهای نصبشده در توزیع دبیان سیستمعامل لینوکس را بررسی میکند و آنهایی را گزارش میدهد که نرمافزار آزاد نیستند. استالمن با برخی از توصیفات دبیان دربارهی نرمافزار آزاد مخالف است.
استالمن برای توسعهی دانشنامهی آنلاین آزاد نیز فعالیتهایی انجام داد. در سال ۱۹۹۹، او فراخوانی برای توسعهی چنین دانشنامهای با نام GNUPedia داد. البته دانشنامهی او درنهایت متوقف شد؛ چراکه رقیب بزرگی همچون ویکیپدیا ظهور کرده و بهسرعت محبوب شده بود.
طرفداری از نرمافزار آزاد و سخنرانیهای متعدد استالمن را به فردی جهانگرد نیز تبدیل کرد؛ بهگونهای که تاکنون وی به ۶۵ کشور جهان سفر کرده است. او جنبش نرمافزاری خود را شبیه به جنبشهای مقاومتی مهاتما گاندی میداند و علاوهبر دفاع از مفهوم آزادی نرمافزار، با قوانینی همچون ثبت پتنت برای داروها هم مخالف است. استالمن این پتنتها را موجب مشکلات متعدد سلامتی در کشورهای درحالتوسعه توصیف میکند.
عقاید استالمن او را علاوهبر شخصیتی شناختهشده در دنیای فناوری و نرمافزار، به چهرهای تقریبا سیاسی بدل کرد. او سخنرانیهای متعددی در کشور ونزوئلا ایراد کرد و در آنجا ضمن دیدار با هوگو چاوز، انتقادهایش را به سیستم تلویزیون و حقوق ابراز عقیدهی آزادانه و حریم خصوصی بیان کرد. او از زمان تأسیس پایگاه تلویزیونی آمریکای لاتین بهنام teleSUR در هیئت مشاوران حضور داشت؛ اما در جریان جنبشهای بهار عربی، بهدلیل اختلاف عقیده با مدیران از آن کنارهگیری کرد.

تأثیرات استالمن بر سیاستمداران نیز در سالهای گذشته قابلتوجه بوده است. او پس از تبلیغ نرمافزار آزاد برای استفاده در سیستمهای شرکت نفت دولتی ونزوئلا، در سفری به هند نیز از مقامات یک ایالت خواست تا نرمافزارهای مالکیتی را از مدارس خود حذف کنند. طبق درخواست او، تمام کامپیوترها در ۱۲۵۰۰ دبیرستان، برنامههای خود را از ویندوز به سیستمعاملهای نرمافزار آزاد تغییر دادند.
نبرد با شرکتهای بزرگ
مفاهیمی که استالمن از آنها دفاع میکند و روند ابراز عقیدهی او، در طول تاریخ فعالیتش به درگیریهای متعددی با شرکتهای بزرگ دنیای فناوری منجر شده است. بهعنوان مثال او در یکی از سخنرانیهای مدیران ATI، پلاکاردی با مضمون دشمنی این شرکت با آزادی حمل کرد. ATI در سالهای بعد به AMD ملحق شد که امروزه، اسناد سختافزارهای آزاد را برای استفادهی جامعهی نرمافزار آزاد منتشر میکند.
در سال ۱۹۸۸، اپل لایحهای علیه مایکروسافت و HP تنظیم کرد که از شباهت محصولات شرکتها به مکینتاش شکایت میکرد. در واکنش به این اقدام اپل، استالمن دستور تحریم محصولات آن را اعلام کرد. او اعتقاد داشت موفقیت اپل در این دعوای حقوقی، ضربهی بزرگی به نرمافزار آزاد خواهد زد. شایان ذکر است در سال ۱۹۹۵، جنبش نرمافزار آزاد (FSF) تحریم محصولات اپل را برداشت.
استالمن بارها استیو جابز را به تأثیرات منفی بر جامعهی فناوری محکوم کرد. او اعتقاد داشت جابز رهبری اپل را در جریان ایجاد پلتفرمی بسته برعهده گرفته است. جابز در زمان فعالیت در شرکت NeXT از استالمن برای توسعهی کامپایلر گنو دعوت کرد. ریچارد پس از بررسیهای متعدد قانونی متوجه شد بخشی از درخواست جابز مخالف پروانهی نرمافزار آزاد GPL محسوب میشود و نتیجه را به او اعلام کرد. درنهایت، محصول نکست، یعنی طراحی سمت کاربر Objective-C، با گواهینامهی GPL عرضه شد.
مشکلات و اختلاف عقیدهی استالمن با جابز پس از مرگ اسطورهی اپل نیز ادامه داشت. او در پیامی بهمناسبت مرگ جابز نوشت:
همانطور که شهردار شیکاگو، یعنی هارولد واشنگتن، دربارهی شهردار فاسد قبلی، یعنی دالی گفته بود، خوشحال نیستم که جابز مُرد؛ اما خوشحالم که رفته است.
اظهارنظر ریچارد پس از مرگ جابز، از نظر بسیاری از مردم و کارشناسان بد و توهینآمیز بود. هرچند برخی دیگر اعتقاد داشتند اظهارنظر او شخصی نبوده و فقط انتقادی بر دنیای محدود و دیوارهای بلند برخی از شرکتهای فناوری محسوب میشود.

درکنار نوام چامسکی
لپتاپ و نرمافزارهای استفادهشدهی استالمن
رفتارها و عقاید ریچارد استالمن و تأثیرات او بر جوامع مختلف نرمافزاری باعث شده زندگی او و سبک کارکردنش با کامپیوتر، موضوع کنجکاوی بسیاری از کاربران شود. او در وبسایتش که به سادهترین روش ممکن و تنها با دانش اولیهاش دربارهی html اداره میشود، دربارهی بخشهایی از این زندگی توضیح میدهد.
استالمن از لپتاپ ThinkPad T400s استفاده میکند. این لپتاپ مجهز به نرمافزار آزاد راهاندازی اولیه با نام Liberboot و سیستمعامل Trisquel از توزیعهای لینوکس است. البته، استالمن در تمامی بخشهای وبسایت خود از عنوان Gnu/Linux برای سیستمعامل استفاده میکند. او در توضیحی بلند در وبسایتش به تشریح کامل سیستمهای قبلی کامپیوتری و دلایل خریدش اشاره میکند. او در بخشی مهم از این دلایل میگوید:
آزادی، اولیت اول من است. از سال ۱۹۸۳، طرفدار آزادی بودم و هیچگاه این آزادی را فدای راحتی کامپیوترم نکردم.
زندگی شخصی و اعتقادات در موضوعات مختلف
استالمن و اعضای FSF از مخالفان جدی قانون کپیرایت و شرایط آن هستند. او در بسیاری از سخنرانیهایش، برای کاهش این قوانین یا محدودکردن دورههای آنها تلاش میکند. استالمن پیشنهاد میدهد محدودیتهای کپیرایت بازههای زمانی داشته باشند یا شرایطی همچون پرداخت مالیات برای صاحبان آثار درنظر گرفته شود.
حامی بزرگ نرمافزارهای آزاد اعتقاد دارد هیچگونه کپیکردن یا اشتراک نرمافزارها با اهداف غیرتجاری، نباید بهعنوان نقض کپیرایت درنظر گرفته شود. او همین اعتقادات را دربارهی کتابهای الکترونیک و سیستمهایی همچون کتابخوانآمازون دارد. بهعقیدهی استالمن، محدودیت این کتابخوان و قوانین کپیرایت کتابهای الکترونیک، فرصت قرضدادن کتابها یا سبکهای اشتراکی قدیمی را ازبین میبرد که برای جامعه مضر است.

حمایت از ادوارد اسنودن درکنار جولیان آسانژ
یکی از محصولات و فناوریهایی که استالمن با آنها مخالف است، ابزارهای ذخیرهسازی اطلاعات، همچون DVD و دیسکهای Blu-Ray هستند. او رمزنگاری اطلاعات در این تجهیزات را محکوم میکند و اعتقاد دارد این روش بهمنظور اجبار کاربران برای مشاهدهی تبلیغات استفاده میشوند.
استالمن همیشه بهصورت واضح و آشکار افشاگرانی همچون جولیان آسانژ و ادوارد اسنودن را تحسین میکند. او پس از افشاگریهای اسنودن در سال ۲۰۱۳، در ابتدای همهی ایمیلهایش در طرفداری از این مأمور سابق NSA مینویسد:
خطاب به هر مأمور FBA و NSA که ایمیلم را میخواند: لطفا بهیاد داشته باشید برای دفاع از قانون اساسی آمریکا دربرابر همهی دشمنان خارجی یا داخلی، باید از روش اسنودن پیروی کنید.
خالق سیستمعامل گنو مانند اکثر اعضای جامعهی نرمافزار آزاد، توجه و تعصب زیادی به نامها و واژهها دارد. بهعنوان نمونه، او تعصب خاصی روی استفاده از اصطلاحات نرمافزار آزاد یا گنو/لینوکس دارد و عباراتی همچون مالکیت معنوی و دزدی (دربارهی قانون کپیرایت) را محکوم میکند. در بسیاری از مصاحبههایش، بهشرطی حاضر میشود که خبرنگار فقط از کلمات مدنظر او در زمینههای مشخص استفاده کند.
تأکید بیشازاندازهی استالمن بر کلمات و تلاشهای او برای قانعکردن دیگران مبنی بر مهمبودن کلمات، باعث کشمکشهایی در دنیای نرمافزار آزاد و جامعهی متنباز (Open Source) شده است. او مفهوم اولیهی متنباز را میپذیرد؛ اما هیچگاه آن را بهعنوان عبارتی جایگزین در بحث آزادی نرمافزار نمیشناسد. از دیدگاه استالمن، نرمافزار آزاد حرکتی سیاسی و نرمافزار متنباز نوع خاصی از توسعه محسوب میشود.
واکنشهای توسعهدهندهی پروژهی گنو به لینوکس هم درخورتوجه بوده است. همانطورکه گفته شد، استالمن اصرار دارد ارتباط بین لینوکس و گنو محترم شمرده شده و همیشه به آن اشاره شود. او سیستمعامل حاضر را ترکیبی از سیستم گنو و کرنل لینوکس میداند و همیشه از اصطلاح GNU/Linux با تلفظ گنو اسلش لینوکس برای آن استفاده میکند. اصطلاح گنو پلاس لینوکس را نیز او استفاده میکند.

رفتارهای استالمن در استفاده از فناوری و اینترنت جالب است. او گوشی تلفنهمراه ندارد و این تجهیزات را ابزاری برای نظارت بر مردم میداند. بهعلاوه، او از کلیدهای کارتی نیز در اتاقهای خود استفاده نمیکند؛ چون اعتقاد دارد این کلیدها مکان شخصی را در زمان ورود به اتاقها ردگیری میکنند. مرورگر کامپیوتر شخصی استالمن نیز تنها وبسایت شخصی خودش و وبسایتهای مرتبط کاری GNU و FSF را بهصورت مستقیم مرور میکند. دلیل این کار نیز، فرار از ردگیریشدن بهوسیلهی تاریخچهی مرورگر بیان میشود.
یکی از روشهای استالمن برای مرور وبسایتهای اینترنتی، استفاده از ابزارهای مرور مبتنی بر ایمیل است. در این ابزارها، او آدرس وبسایت مدنظر را با ایمیل به اسکریپت میفرستد و اسکریپت مدنظر پس از مرور و دانلود محتوای آدرس، آن را در ایمیلی دیگر برای استالمن بازمیگرداند. علاوهبر این روش، او چندی پیش اعلام کرد بهجز ویکیپدیا، تمامی وبسایتها را با مرورگر تور بازمیکند.
ریچارد استالمن هیچگاه ازدواج نکرده و حتی مخالف بچهدارشدن است. او این عقاید عجیب خود را باقدرت در وبسایتش بیان میکند و اعتقاد دارد مردم باید راهی بهتر برای تأثیرگذاری بر جهان پیدا کنند.
جوایز و افتخارات
استالمن در طول زندگی خود با وجود عقاید افراطی و گاه مخالفتهای آشکار با غولهای دنیای فناوری، ازطرف محافل آکادمیک و علمی متعددی تحسین شده است. در سال ۱۹۸۶، او عضویت افتخاری مادامالعمر را در انجمن کامپیوتر دانشگاه فناوری چالمرز دریافت کرد. مدال افتخار مکآرتور نیز در سال ۱۹۹۰ به بنیانگذار جنبش نرمافزار آزاد اهدا شد.
توسعهی ویرایشگر EMACS جایزهی بزرگی برای ریچارد استالمن بههمراه داشت. در سال ۱۹۹۰، او جایزهی گریسماری هاپر را برای این دستاورد دریافت کرد. در سالهای بعد، دانشگاههای متعددی مدرک دکترای افتخاری به این برنامهنویس اهدا کردند که ازجملهی آنها عبارتاند از: دانشگاه سلطنتی سوئد، گلاسکو، وریج بروکسل، دانشگاه ملی سالتا در آرژانتین، دانشگاه ملی لیما در پرو، پاویا در ایتالیا و دانشگاه پیر و ماری کوری در فرانسه.
استالمن چند کتاب راهنما برای نرمافزارها و ابزارهای خود، همچون کامپایلر گنو و ویرایشگر EMACS منتشر کرد. بهعلاوه، مجموعهی مقالهها و سخنرانیهای او نیز با عنوان Free Software, Free Society به ویرایش سوم رسیده است. مشهورترین زندگینامه دربارهی او و روند تأسیس جنبش نرمافزار آزاد نیز در کتابی با نام Free as in Freedom نوشتهی سم ویلیامز منتشر شد.
هواوی در رویداد معرفی View 20، محصول تازهای از خانوادهی آنر (Honor)، توضیحاتی دربارهی وضعیت این زیرمجموعهی خود ارائه کرد.
هواوی بهتازگی جدیدترین پرچمدار خانوادهی آنر (Honor) خود با نام آنر View 20 را رونمایی کرد. درست وقتی همگان از اولین گوشی هوشمند دنیا با دوربین ۴۸مگاپیکسلی بهوجد آمده بودند، این شرکت پرآوازهی چینی فرصت را مغتنم شمرد و دربارهی وضعیت زیربرند دیجیتالی معروفش، یعنی آنر (Honor)، در بازار توضیحاتی ارائه کرد.
در این رویداد، هواوی ادعا کرد آنر رتبهی اول نامهای تجاری اینترنتی درزمینهی تلفنهای هوشمند را ازآنِ خود کرده و حتی رقیب بزرگی نظیر شیائومی (Xiaomi) را نیز در بازهی دو سال اخیر در هر دو زمینهی تعداد تولید و فروش محصولات در چین پشتسر گذاشته است.

آنر همچنین در بازارهای خارج از چین نیز رشد فزایندهای تجربه کرده است؛ بهگونهای که با اتفاقاتی همچون تبدیل به یکی از نامهای تجاری پیشرو در اروپا و حضور چشمگیر در بازارهای درحالتوسعهای نظیر هند و مالزی، درمجموع، رشد 150درصدی را ازآنِ خود کرده است.

درپایان، گفتنی است پرچمدار تازهوارد خانوادهی آنر هواوی، اولین عضو از این خانواده است که دوربین سلفی آن بهصورت حفرهای در کنج صفحهی نمایش خودنمایی میکند و دیگر از بریدگی بالای صفحه و ایدههایی از این قبیل خبری نیست. درمجموع، این اتفاق برای هواوی چندان جدید نیست و چندی پیش نیز دربارهی Nova 4، محصول خط اصلی تولید هواوی، چنین خبرهایی شنیده بودیم.
با این اوصاف، دیدگاه شما دربارهی آنر چیست؟ چطور این نام تجاری توانسته در مدت کوتاهی، اینچنین در کشورهای مختلف خودنمایی کند و با ارائهی ترکیب متوازنی از قدرت و زیبایی و قیمت، طرفداران پروپاقرصی برای خود دستوپا کند؟ اگر پاسخی برای این سؤالات دارید، دیدگاههای خود را با ما و سایر کاربران زومیت بهاشتراک بگذارید.
سرفیس لپتاپ ۲ با ظاهری یکسان و سختافزار بهروز و اضافهشدن گزینهی رنگ مشکی مات، نسخهای ارتقایافته از لپتاپی است که مایکروسافت سال گذشته روانهی بازار کرد.
مایکروسافت اکتبر امسال و پس از گذشت یک سال، با برگزاری مراسمی نهچندان چشمگیر، نسخهی ارتقایافته از چند عضو خانوادهی سرفیس، شامل سرفیس پرو 6، سرفیس لپ تاپ 2، سرفیس استودیو 2 و هدفون جدیدسرفیس هدفون را معرفی کرد. حال از بین محصولات یادشده، سرفیس لپتاپ ۲، اولترابوک سبکوزن ردموندیها، اکنون دراختیار زومیت قرار دارد تا آن را با جزئیات کامل بررسی کنیم و شما را از قوتها و ضعفهای آن آگاه کنیم. پیش از بررسی لپتاپ، ابتدا با جعبهگشایی سرفیس لپتاپ جدید نگاهی اولیه به آن میاندازیم. درادامه، با زومیت همراه باشید.
اولترابوک جدید مایکروسافت نشانی از لولای مهندسیشدهی سرفیسبوک ۲ یا پایهی مستحکم سرفیس پرو ۶ را ارائه نمیدهد و بهمعنای واقعی کلمه، سعی میکند نقش «لپتاپ» را ایفا کند. Surface Laptop 2 بهلحاظ ظاهری هیچ تفاوتی با نسل گذشتهی خود ندارد و در نگاه نخست، تنها گزینهی رنگی مشکی مات و جذابش آن را از مدل پیشین متمایز میکند؛ اما با نگاهی به مشخصات فنی دستگاه، میتوان متوجه تغییرات شد. ردموندیها سرفیس لپتاپ جدید را با پردازندههای نسل هشتمی و چهارهستهای اینتل روانهی بازار کردهاند؛ بنابراین، میتوان ارتقا درخورتوجهی را در عملکرد اولترابوک جدید انتظار داشت. صرفنظر از بهروزرسانی پردازنده، پورتهای لپتاپ تغییری نکردهاند؛ بدینترتیب، از درگاه محبوب USB-C خبری نیست.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید