براساس آخرین خبرها، با توجه به نگرانیهای امنیتی و اتهام جاسوسی، روابط تجاری هواوی با کشورهای اروپایی نیز با مشکلات جدی روبرو خواهد شد.
با توجه به نگرانیهایی امنیتی ایالات متحده آمریکا، در ابتدای سال جاری میلادی، هواوی نتواست قرارداد همکاری خود را با اپراتور آمریکایی ورایزون به نتیجه برساند.
پیشتر نیز گفته شده که قانونگذاران آمریکا، AT&T را وادار به قطع روابط تجاری با هواوی میکنند. ظاهرا بهنظر میرسد این موج به اروپا نیز رسیده است. بهگزارش بلومبرگ و با توجه به ادعای برخی منابع آگاه، مقامات دولتی انگلیس، آلمان و فرانسه بهشدت نگران روابط تجاری خود با هواوی هستند. این نگرانیهای امنیتی مربوط به قبل از دستگیری مدیرمالی هواوی در کانادا میشود. دو روز قبل، مدیر مالی هواوی بهدلیل نقض تحریمهای آمریکا علیه ایران در کانادا بازداشت شد.

بهنظر میرسد نگرانیهای طولانیمدت آمریکا در مورد هواوی و اتهام جاسوسی این شرکت برای دولت چین، به سایر کشورها نیز تسری پیدا کرده است. در اوایل سال جاری میلادی، استرالیا و نیوزیلند مانع فعالیت تجاری هواوی برای توسعهی زیرساخت شبکههای نسل بعدی گوشیهای هوشمند شدند. براساس آخرین خبرها، بهنظر میرسداتحادیهی اروپا این موضوع را دنبال میکند.
هواوی در تلاش است تا فناوریها و زیرساختهای مربوط به شبکهی اینترنت پرسرعت 5G را توسعه دهد و اروپا بزرگترین بازار این شرکت چینی در خارج از آسیا محسوب میشود. سال آیندهی میلادی شبکهی 5G در اختیار کاربران اروپایی قرار خواهد گرفت؛ اما این احتمال وجود دارد که غول مخابراتی چین مجاز به ارائهی تجهیزات برای شبکههای جدید و فوقالعاده سریع کشورهای اروپا نباشد. بن وود، رئیس بخش آنالیز تحقیق فناوری CCS در مورد دستگیری مدیر مالی هواوی در کانادا و اتفاقات اخیر گفت:
شرکتها در مورد فناوری شبکهی اصلی خود تصمیمگیری میکنند و معمولا یک دهه، بهصورتی پایدار تصمیمات گرفتهشده را اجرایی میکنند. درنتیجه این مقطع زمانی برای هواوی بسیار حائز اهمیت است و چنین حرکتهایی کمککننده نخواهد بود و تجربه نشان داده است که چنین رویکردهایی میتواند ضربهزننده باشد.
مقالههای مرتبط:
ظاهرا موضوع قطع روابط تجاری هواوی با انگیس بهشدت جدی است. رئیس آژانس اطلاعات خارجی MI6 از دولت درخواست کرده است تا مانع فعالیت هواوی در پروژهی شبکهی 5G شود. سخنگوی هواوی در بیانیهای به بلومبرگ گفت:
هواوی هرگونه اتهام مبنی بر تهدید امنیت ملی را رد میکند. موضوع امنیت سایبری نباید به موضوعی سیاسی تبدیل شود و فروشندگان تجهیزات نباید با توجه به کشور مبدأ، مورد بررسی قرار گیرند.
چندی قبل، اندروس آنسیپ، کمیساریای عالی فناوری اتحادیهی اروپا در مورد روابط تجاری با هواوی ابراز نگرانی کرده بود. روز گذشته، هواوی در پاسخ به هشدار مطرحشده از سوی اتحادیهی اروپا، هرگونه تهدید امنیتی این شرکت را برای سایر کشورها رد کرد. هواوی اعلام کرد که از اظهارنظر آنسیپ، بسیار ناراحت شده و طرح چنین دیدگاهی را از سوی یک مقام مسئول، ناامید کننده دانسته که مایهی تعجب است. هواوی در بیانیهی خود اعلام کرد:
هواوی، هر گونه اتهام مبنی بر احتمال وجود تهدید امنیتی را بهشدت رد میکند. تاکنون هيچ دولتی از هواوی درخواست جاسوسی یا ایجاد روزنهی امنیتی یا وقفه در شبکه را نکرده است و هیچیک از پرسنل هواوی تحمل چنین رفتارهایی را ندارند.
HMD گلوبال بهتازگی در راستای اعلام برنامههای بلندمدت خود، تایید کرد که هدفش برای سال آینده پیشگامی در عرصهی نوآوری و تمرکز بر گوشیهای پرچمدار است.
نوکیا در حال حاضر تحت مدیریت HMD گلوبال، دو سال بسیار موفق را پشت سر گذاشته و تا به امروز موفق به فروش بیش از ۷۰ میلیون گوشی شده است. اکنون بهنظر میرسد این شرکت قصد دارد موفقیت خود را در سالهای پیشرو نیز تداوم بخشد.
پس از تثبیت موقعیت نوکیا در بخش مقرونبهصرفه و میانردهی بازار گوشیهای هوشمند، هدف اصلی HMD در سال ۲۰۱۹، تقویت و تحکیم این برند در بخش ردهبالای بازار خواهد بود. HMD در کنار این موضوع، تایید کرد که برخی از دستگاههای پیشرفتهی نوکیا سال آینده از راه خواهند رسید. این شرکت از هیچ مدل بهخصوصی نام نبرد؛ اما تمام نشانهها حاکی از عرضهی نوکیا ۹ PureView در اواخر ژانویه (اوایل بهمن) هستند.
انتظار میرود پرچمدار آتی نوکیا به لطف ساختار دوربین پنجگانهاش برخی پیشرفتهای عمده را در بخش دوربین ارائه دهد. با وجود این، HMD گلوبال از مواجه با این حقیقت ناخوشایند اجتناب نکرد که برند نوکیا هنوز از هیچ نوآوری عمدهای رونمایی نکرده؛ اما این شرکت تایید کرد که در حال حاضر یکی از اولویتهای اصلیاش، پیشگامی در عرصهی نوآوری در سال آینده است. به همین دلیل، HMD انتظار دارد پرچمداران نوکیا در سالهای پیشرو و بهطور بهخصوص ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ نقش فزایندهی مهمی ایفا کنند.
علاوهبر تمام اینها، HMD گلوبال برای بهبود خدمات مشتری خود و با امید ایجاد جامعهی اینترنتی پویاتر، پول بیشتری سرمایهگذاری خواهد کرد. این شرکت همچنین با امید به خلق اکوسیستمی گستردهتر، دست به عرضهی لوازم جانبی بیشتری برای گوشیهای خود خواهد زد. HMD در یادداشتی منتشرشده تایید کرد که دستگاههای آتی نوکیا، راهبرد نامگذاری فعلی این شرکت را ادامه خواهند داد؛ بدین معنی که به دنبال نوکیا ۶.۱، نوکیا ۶.۲، ۶.۳ و ... عرضه خواهند شد.
در آخر، در رابطه با آن دسته از محصولاتی که در دست توسعه نیستند، HMD اعلام کرد که در حال حاضر هیچ برنامهای برای ساخت فیچر فونهای جدید خاطرهانگیز نظیر نوکیا ۳۳۱۰ و نوکیا ۸۱۱۰ جدید ندارد. علاوهبر این، مصرفکنندگان نباید به این زودیها منتظر عرضهی گوشی هوشمند گیمینگی با برند نوکیا باشند.
نتایج یک پژوهش جدید، امیدبخش خانوادههای زیادی برای بچهدار شدن است.
یک هفته قبل از کریسمس یک دختر کوچک برزیلی، نخستین سال تولد خود را جشن خواهد گرفت. او هنوز این را نمیداند ولی تولد او رویدادی مهم در تاریخ پزشکی بوده و برای زنان زیادی که قادر نیستند جنینی را در بدن خود پرورش دهند، امیدبخش است.
تلاشهای گذشتهی پژوهشگران در زمینهی پیوند رحم از اهداکنندگان متوفی موفقیتآمیز نبود و هیچکدام از زنان دریافتکنندهی رحم نتوانسته بودند جنین را تا آخر دوره در بدن خود حفظ کنند. آگاهی از عملی بودن این کار میتواند موجب تشویق انجام پژوهشهای بیشتر در جهت بررسی کاهش خطرات مرتبط با پیوند شود و نیز برای بسیاری از خانوادهها امید به داشتن فرزند را به ارمغان میآورد.
مادر، یک زن ۳۲ سالهی مبتلا به سندرم MRKH بود؛ وضعیتی که موجب میشود اندامهای تولیدمثلی زنانه نظیر رحم و واژن در فرد توسعه پیدا نکنند. تمام چیزی که در مورد اهداکننده مشخص بود این بود که او زنی ۴۵ ساله بوده که سه زایمان موفق طبیعی را تجربه کرده بود. وی قبل از مرگ در اثر خونریزی مغزی، اعضای خود را اهدا کرده بود. در روز ۱۵ دسامبر سال ۲۰۱۷، یک نوزاد دختر ۲۵۵۰ گرمی طی عمل سزارین متولد شد.
چهار سال پیش یک زن سوئدی ۳۶ ساله نیز بهطور موفقیتآمیزی توانسته بود نوزادی را که از طریق لقاح آزمایشگاهی و در رحم اهداشده، باردار شده بود به دنیا بیاورد. در این مورد، اهداکننده یک زن ۶۱ سالهی زنده بود که رحم خود را برای این کار هدیه کرد. از آن زمان روشهای مختلف استفاده از اندامهای اهداکنندگان زنده ۳۹ بار مورد آزمایش قرار گرفت. نتیجهی این تلاشها ۱۱ مورد تولد زنده بوده است.
مقالههای مرتبط:
جای تردیدی نیست که احتمال موفقیت این عمل با گذشت زمان و پیشرفت در این زمینه بیشتر میشود اما با در نظر گرفتن موضوع زنده بودن اهداکنندگان، مشخص است که بهطور کلی، تعداد افراد زندهای که بخواهند در حالی که هنوز زندهاند، رحم خود را هدیه کنند، ناچیز است. دنی ازنبرگپژوهشگر مقاله میگوید:
امکان استفاده از رحم اهداکنندههای متوفی، دسترسی به این نوع درمان را بهمیزان قابلتوجهی افزایش میدهد و نتایج ما گزینهی جدیدی را پیش روی زنان دارای ناباروری رحمی قرار میدهد. تعداد افرادی که میخواهند پس از مرگشان اعضای بدنشان اهدا شود، بسیار بیشتر از اهداکنندگان زنده است و این یعنی یک جمعیت اهداکنندهی بزرگتر.
در سال ۲۰۱۱، یک زن ۲۳ ساله در ترکیه که مبتلا به سندرم MRKH بود، با استفاده از یک رحم اهدایی از یک فرد متوفی احساس بارداری کرد. متاسفانه طی ۶ هفته پس از بارداری مشخص شد که این آبستنی تداومی نخواهد داشت و به پایان رسید. این اتفاق این تردید را بهوجود آورد که شاید رحمهای اهداکنندههای متوفی قادر نباشند جنینی را بهمدت کامل در خود نگه دارند. از آن زمان، پژوهشهایی در این زمینه ادامه داشته است؛ پژوهشهایی که در آنها به فرد داوطلب آگاهی داده میشد که ممکن است تلاش او برای بچهدار شدن حاصلی نداشته باشد و او دچار آسیبهایی نیز شود.
موفقیت اخیر نه تنها امیدی در زمینهی دسترسی بیشتر به اعضای اهدایی، بلکه همچنین فراهمآورندهی اطلاعاتی حیاتی درمورد شرایط لازم برای حفظ جنین در یک رحم پیوندی است. عوامل زیادی وجود دارند که روی میزان موفقیت در این زمینه تاثیر دارند اما پژوهشگران بر این باورند که یکی از عوامل کلیدی زمانبندی است.

تیم پزشکی پس از تولد نوزاد
تا پنج ماه قبل از پیوند، ۱۶ تخمک از تخمدانهای فرد گیرنده برداشته شده بود. ۱۵ تخمک او بارور شدند و از آنها ۸ جنین حاصل شد که برای مراحل بعدی نگهداری شدند. عمل پیوند در سپتامبر ۲۰۱۶ انجام شد. هفت ماه پس از عمل، بدون وجود هیچ علامتی از رد یا ناهنجاری و بروز دورههای منظم قاعدگی، گیرنده یکی از جنینهای خود را دریافت کرد. در پژوهشهای قبلی فرد گیرنده، جنین را حداقل یک سال کامل پس از پیوند رحم دریافت میکرد اما اینبار پژوهشگران ۶ ماه زودتر دست به کار شدند.
نمیتوان بهطور قطعی گفت که آیا این زمان انتظار کوتاهتر موجب ایجاد تفاوتی شده است یا خیر، اما دورههای مصرف داروهای ضد رد پیوند (یا داروهای سرکوبکنندهی سیستم ایمنی) و آنتیبیوتیکها موجب ایجاد عوارض جانبی در بدن خواهند شد که بر احتمال رشد جنین در رحم تاثیر خواهند گذاشت.
دیگر عاملی که پژوهشگران آن را مهم در نظر گرفتند، مدت زمانی بود که رحم بدون اکسیژن باقی میماند. یافتههای آنها نشان میداد که یک رحم حتی پس از هشت ساعت عدم دریافت ذخیره خون تازه میتواند بازیابی شود. آگاهی از این مواد میتواند موجب تغییر نتیجه عمل پیوند از اهداکنندههای متوفی و نیز اهداکنندههای سالم شود.
رحم اهداشده طی عملیات زایمان از بدن فرد گیرنده جدا شد؛ کاری که معمولا در مورد چنین پیوندهایی انجام میشود. با این کار نیازی نیست که بیمار مصرف داروهای سرکوبکنندهی سیستم ایمنی را همچنان ادامه دهد.
این پژوهش در ژورنال The Lancet منتشر شد.

کاوشگر "اینسایت" با فعالسازی بازوی رباتیک خود، عکسبرداری واضح از مریخ را آغاز کرد.
به گزارش ایسنا و به نقل از دیلیمیل، کاوشگر "اینسایت" (InSight)، پوشش لنز دوربینهای خود کنار زد تا واضحترین تصاویر را از خانه جدید خود تهیه کند.
ناسا، تصاویر واضحی که توسط این کاوشگر تهیه شده، منتشر کرده است که در آن میان، تصویر دو تراشه کوچک حامل نام بیش از دو میلیون نفر نیز به چشم میخورد. این افراد پیشتر، نام خود را برای ارسال به مریخ ثبت کرده بودند.
اینسایت به زودی، عکس گرفتن از محدوده مقابل خود را نیز آغاز خواهد کرد تا گروه پژوهشی، بهترین مکان را برای بررسی انتخاب کند.

تصاویر اخیر اینسایت با نخستین تصاویر ارسال شده که پوشیده از غبار بودند، بسیار متفاوت هستند. اکنون اینسایت ثابت کرده که برای آغاز کار خود آمادگی دارد.
"بروس بنردی" (Bruce Benerdy)، پژوهشگر ارشد این ماموریت در "آزمایشگاه پیشرانش جت" (JPL) ناسا گفت: ما اکنون میتوانیم نخستین چشمانداز از فضای کاری خود را ببینیم. تصاویر جامعتر، تا اوایل هفته آینده ارائه خواهند شد تا یک تصویر کلی آماده شود.
طول بازوی رباتیک اینسایت، تقریبا شش پا است و به زودی برای بیرون آوردن دستگاههای علمی از عرشه کاوشگر و گذاشتن آنها روی زمین مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

این فرآیند، سه ماه زمان خواهد برد. دوربین دیگر اینسایت که زیر عرشه آن قرار دارد، تصاویری را از فضای کاری تهیه میکند. گفتنی است که دوربین اینسایت در طول مسیر، کمی گرد و غبار گرفت. "تام هافمن" (Tom Hoffman)، مدیر پروژه اینسایت گفت: ما روی دوربین کاوشگر، یک پوشش محافظتی قرار دادیم اما با این حال، گرد و غبار به نحوی روی لنزهای آن نشست. اگرچه نشستین گرد و غبار، نوعی مشکل به شمار میرود اما بر عملکرد دوربین، موثر نخواهد بود و نهایتا پس از قرار گرفتن ابزار مورد نظر، دوربین میتواند از نواحی پیش روی کاوشگر، عکسبرداری کند.

در عکسی که بهتازگی منتشر شده است، گوشی گلکسی اس ۱۰ را میبینیم و بهنظر میرسد که این گوشی دو دوربین پشتی دارد.
در رندرهای اصلاحشدهی گلکسی اس ۱۰ پلاس سامسونگ، که بهتازگی منتشر شد، چهار دوربین در قسمت پشتیاین گوشی دیده شد. حال تصویری از طراحی گلکسی اس ۱۰ منتشر شده که دو دوربین را در قسمت پشتی این محصول نشان میدهد (تصویر بالا).
در سری اس ۹ نیز شاهد تفاوت در چینش دوربینها بین مدل معمولی و پلاس بودیم. اما در نسل بعدی حداقل شاهد سه پرچمدار Galaxy S خواهیم بود و قاعدتا مدل اس ۱۰ پلاس، قویترین مدل و با چهار دوربین پشتی و نمایشگر خمیده همراه خواهد بود. دو مدل دیگر هم نمایشگر ۵.۸ اینچی خواهند داشت، یکی خمیده و یکی تخت (مدل پایه). بهنظر میرسد این عکس مربوط به نسخهی میانی است، مدلی که صفحهی خمیده و حسگر اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر دارد.
مدل پایه نیز احتمالا حسگر اثر انگشت در لبهی دستگاه خواهد داشت. در تصویر بالا با اینکه گوشهها بهطور واضح مشخص نیستند اما بهنظر میرسد که قاب این گوشی بریدگیای برای دکمهی پاور همراه با اسکنر اثر انگشت ندارد. به هر حال هنوز یک مدل S10 باقی مانده که اطلاعاتی از آن منتشر نشده است و نمیدانیم چند دوربین خواهد داشت.
از طراحی که بگذریم، به داخل گوشی و عملکرد پردازنده میرسیم. بهتازگی امتیاز نسخهی اکسینوس ۹۸۲۰ گلکسی اس ۱۰ پلاس، در بنچمارک AnTuTu رؤیت شد که عملکرد فوقالعادهی این پردازنده را نشان میداد؛ اما ظاهرا نسخهیاسنپدراگون ۸۵۵ از آن هم سریعتر خواهد بود.
یک بنچمارک اولیه نشان از این دارد که چیپ جدید Qualcomm در زمینهی CPU و GPU و هوش مصنوعی، هرچند با اختلاف کم، اما هم از پردازندهی سامسونگ و هم ازکرین ۹۸۰ سریعتر است.

با این وجود شاید مقایسهی مصرف توان این پردازندهها جالبتر باشد؛ زیرا کوالکام معمولاً جزو بهترینها در این زمینه است. البته با توجه به استراتژی معمول Samsung که نسخههای با پردازندهی متفاوت را با توجه به منطقهی جغرافیایی توزیع میکند، احتمالا خریداران بین چیپهای مختلف حق انتخاب نخواهند داشت.
دولت ژاپن بهدلیل نگرانی از همکاری هواوی و زدتیای با پکن، برای افزایش امنیت اطلاعاتی، خرید از این دو شرکت را ممنوع خواهد کرد.
به گزارش رویترز، ژاپن قصد دارد خرید تجهیزات از دو شرکت چینی هواوی و زدتیای را برای مجموعههای دولتی خود ممنوع اعلام کند. این اقدام در راستای تقویت امنیت اطلاعاتی این کشور در برابر تهدیداتی از قبیل درزهای اطلاعاتی و حملات سایبری صورت میگیرد.
شرکتهای فناوری چینی در مورد ارتباطشان با دولت این کشور، تحت نظارت شدید واشنگتن و برخی متحدان آمریکاهستند؛ نگرانی این کشورها، امکان استفادهی پکن از شرکتهای تکنولوژی برای جاسوسی است.
این تحریم دولتی در ژاپن بهدنبال ممنوعیت فعالیت Huawei در بازار ایالات متحده و همچنین جلوگیری از ساخت شبکهی5G توسط این شرکت در استرالیا و نیوزلند است.
روزنامهی یومیوری (Yomiuri) که برای اولین بار در روز جمعه این خبر را اعلام کرد، میگوید انتظار میرود دولت ژاپن روز دوشنبه قوانین داخلی خود را در ارتباط با خرید تجهیزات، مورد تجدیدنظر قرار دهد. دو منبع که یکی مستقیما و دیگری بهطور غیرمستقیم در جریان این مسأله بودند، گفتند که قرار نیست دولت ژاپن در این تجدیدنظر بهطور خاص نامی از هواوی و ZTE ببرد؛ بهجای آن قواعدی بهجهت تقویت مسائل امنیتی وضع خواهد کرد که این دو شرکت را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
سخنگوی ارشد دولت ژاپن، یوشیهیده سوگا، از اظهارنظر در این مورد خودداری کرد اما اشاره کرد که کشورش در زمینههای مختلف از جمله امنیت سایبری، با آمریکا همکاری نزدیکی داشته است. او در خلال یک کنفرانس خبری گفت: «امنیت سایبری در حال تبدیل به مسألهای مهم در ژاپن است. ما با درنظر گرفتن جنبههای مختلف آن، تصمیمات قاطعی در این رابطه خواهیم گرفت.»
هواوی هنوز در این باره صحبتی نکرده و ZTE هم از اظهارنظر خودداری کرده است.
سخنگوی وزارت امور خارجهی چین، گِنگ شوانگ، در مورد این گزارشات، اظهار «نگرانی جدی» کرد؛ و در یک نشست خبری روزانه در پکن گفت:
منافع مشترک و استراتژی برد-برد، لازمهی رابطهی تجاری و همکاری اقتصادی چین-ژاپن هستند و هردوی این شرکتها برای مدت طولانی بهشکل قانونی در ژاپن فعالیت داشتهاند. امیدواریم طرف ژاپنی فضای رقابتی عادلانهای را برای شرکتهای چینی فعال در این کشور فراهم کند و کاری که به همکاری دوجانبه و اعتماد متقابل دو کشور صدمه بزند، انجام ندهد.
هواوی تأمین تجهیزات برخی از شرکتهای ارتباطی خصوصی ژاپنی مانند NTT Docomo و KDDI را برعهده دارد. همینطور سافتبانک هم رابطهی قدیمیای با هواوی دارد، که در سال ۲۰۱۱ اولین شرکت چینی عضو لابی تجاری محافظهکارانهی Keidanren ژاپن شد، و این دو شرکت در آزمایشات 5G با یکدیگر همکاری دارند.
یکی از منابع میگوید: «دولت زمانی که در خرید، مسائل امنیتی مطرح باشد این کار را انجام نمیدهد؛ اما محدود کردن شرکتهای خصوصی در این زمینه دشوار است.»
دوکومو و SoftBank هنوز به درخواست اظهارنظر پاسخ ندادهاند و یک سخنگوی KDDI گفت: «در حالی که تغییرات را با دقت تحتنظر داریم، به انتخاب راهکار مناسب فکر خواهیم کرد.»

در کشورهای دیگر اما، برخی شرکتهای خصوصی روابطشان را با شرکتهای چینی کاهش دادهاند. در آمریکا شرکت مخابراتی Sprint که شرکت تابعهی سافتبانک است، اعلام کرد که دیگر لوازم خود را از هواوی و زدتیای تهیه نمیکند. در حال حاضر سافتبانک در تلاش برای تکمیل فروش اسپرینت به T-Mobile است. شرکت مخابراتی بریتانیایی BT Group هم روز چهارشنبه گفت که تجهیزات هواوی را از بخشهای اصلی شبکههای 3G و4G خود حذف میکند و در نسل بعدی نیز از تولیدات این شرکت در قسمتهای اصلی استفاده نخواهد کرد.
سهام ZTE در بورس شنژن، روز جمعه ۰.۵ درصد رشد داشت. این افزایش پس از افت ۵.۷ درصدی روز پنجشنبه بود که در جریان کاهش ارزشها در سطح جهانی، بهدلیل بازداشت مدیر مالی هواوی به درخواست آمریکا در کانادا، رخ داد. سهام هواوی بهدلیل خصوصی بودن این شرکت در بازار بورس عرضه نمیشود.
تیونر آلمانی برابوس در جدیدترین پروژهی تیونینگ خود از نسخهی ارتقایافتهی هاچبک مرسدس بنز A250 رونمایی کرد.
یکی از نخستین تیونرهایی که برای ارتقای نسل چهارم مرسدس بنز کلاس A تلاش میکند، شرکت برابوس(Brabus) است. مهندسان بااستعداد برابوس در شهر بوتروپ (Bottrop) آلمان تصمیم گرفتند روی یکی از بهترین نسخههای هاچبک کامپکت، به استثنای AMG-A35 و مدل آیندهی A45 کار کنند. ما دربارهی مرسدس بنز A250 صحبت میکنیم که با سیستم محرک جلو استاندارد و تنظیمات 4Matic برای خریداران عرضه میشود.

پیشرانهی ۲ لیتری مجهز به توربوشارژر که توسط مرسدس ساخته شده است، با افزایش ۴۶ اسببخاری و ۸۰ نیوتنمتری همراه میشود؛ بنابراین این پیشرانهی چهار سیلندر به ۲۶۷ اسب بخار قدرت و ۴۳۰ نیوتنمتر گشتاور دست مییابد. با کمک کیت عملکردی PowerXtra B 25 S، مرسدس بنز کلاس A میتواند در زمان ۵.۹ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت برسد. همچنین بیشینهی سرعت این هاچبک با سیستم محدودکنندهی الکترونیکی به ۲۵۰ کیلومتربرساعت میرسد.

برنامه تیونینگ برابوس A-Class W177 نسبت به ارتقای پیشرانه دارای اصلاحات بیشتری است و شاهد مجموعهای از تغییرات بصردی نیز هستیم. از جمله این موارد میتوان به رینگهای جدید ۲۰ اینچی و بال عقب سقفی اشاره کرد که تا اندازهای مشابه مدل نصبشده در مرسدس AMG A35 است که بهتازگی معرفی شد.

همچنین در عقب از سیستم اگزوز فولاد ضدزنگ مجهز به فلپهای کنترل فعال استفاده میشود که به راننده اجازه میدهد صدای خروجی پیشرانه را طبق دلخواه تنظیم کند. نکتهی جالب توجه اینکه برابوس برای کسانی که ترجیح میدهند خروجیهای اگزوز زیر سپر قرار بگیرند، آنها را مانند مدلهای A250 4Matic و A250 معمولی زیر سپر پنهان میکند. در کنار آن دیفیوزر عقب وجود دارد که حالت اسپرت مرسدس بنز A-Class را بهبود میبخشد.
تقریباً همانند تمام پروژههای تیونینگ خودرو توسط برابوس، فضای داخل کابین نیز کاملاً با تغییر همراه است. تجهیزات داخلی با چرم و آلکانترا، همراهبا صفحات فولاد ضدزنگ براق، پدالهای آلومینیومی و حتی پادری مخمل از جمله سایر گزینههای برابوس برای فضای داخلی هاچبک مرسدس بنز کلاس A هستند.

بهعنوان آخرین نکته، برابوس اشاره کرده است که هماکنون روی ارتقای قدرت نسخههای دیزلی مرسدس بنز A-Class کار میکند. این شرکت هیچ اشارهای به قیمت مدل تیونینگشده نکرده است.
موضوع عرضهی خودرو با قیمت مشخص، کلافی سردرگم در اقتصاد ایران است که میتواند صنعت مهم خودروسازی را به ورطهی ورشکستگی کامل و بیکاری برای صدها هزار نفر سوق دهد.
ضعف مدیریت کلان در کشور ما، کاملا واضح و غیرقابل انکار به نظر میرسد. از چالشهای اقتصادی گرفته تا اجتماعی و فرهنگی، مسئولان و دولتمردان ما به زحمت میتوانند برنامهای مدون و طولانی مدت برای پیشرفت توانمندیها یا حل یک معضل بزرگ، ارائه دهند. بدیهی است با چنین شرایطی، روزبهروز بر تعداد مشکلات مردمایران افزوده شود و معضلات قدیمی به بحرانهای بزرگ، تبدیل شوند.
اقتصاد کشور ما و بنگاههای اقتصادی فعال، عموما در اختیاردولت یا وابسته به آن هستند. حتی در صنایعی که مالک دولتی ندارند هم، اعمال نظر قانونی دولت بر فعالیتها، دیده میشود. به بیان بهتر، دولت، نمایندگان مجلس یا دیگر نهادهای راس قدرت، میتوانند با مصوبات خود بر صنایع مختلف تاثیرگذار باشند. این شرایط، تعیینکنندهی روند پیشرفت یا عقبافتادگی صنعت خودروسازی ایران است. از یک سو، دولت به عنوان یکی از بزرگترین سهامداران غولهای خودروساز (ایران خودرو، سایپا و زیرمجموعههای آنها) ذینفع این صنعت محسوب میشود و مسلما، به دنبال سودآوری است. از سویی دیگر، نظارت و اعمال نظر مسئولان بر خودروسازی، تقریبا در تمامی کشورهای صاحب این صنعت، انجام میشود تا حافظ منافع ملت، افراد شاغل در آن و افزایش قدرت اقتصادی باشند.

سوال مهمی که در اینجا مطرح میشود، سطح دخالت دولت و نهادهای قانونی در امور اقتصادی و خصوصا صنعت مهم خودروسازی است. طبیعتا وقتی یک نهاد، همزمان در نقش ارائهکننده خدمات و قانونگذار بر آن ظاهر شود، برای اجرای عدالت و تامین منافع آحاد مردم، با چالش مواجه خواهد بود.
شورای رقابت؛ مسئول قیمتگذاری خودرو
امروزه نهادی به نام شورای رقابت، به عنوان تعیینکنندهی قیمت خودرو شناخته میشود. از سال ۱۳۸۲، زمانیکه توجه به خصوصیسازی و قوانین مرتبط با آن، اهمیت بیشتری پیدا کرد، مجموعهای از مقررات اجرایی، توسط مجلس شروای اسلامی به دولت ابلاغ شد. در ادامهی این روند و پس از ۶ سال، شورای رقابت با هدف ایجاد فضایی ضد انحصار برای بخش خصوصی و دولتی، اولین جلسهی خود را در مردادماه سال ۱۳۸۸، تشکیل داد.
نکتهی جالب توجه در این نهاد، حضور اعضایی مستقل از بخش خصوصی و شاغل در بدنهی دولت و مجلس است که شامل:
- سه نماینده مجلس از بین اعضای کمیسیونهای اقتصادی، برنامه و بودجه و محاسبات و صنایع و معادن، از هر کمیسیون یک نفر بهانتخاب مجلس شورای اسلامی بهعنوان ناظر.
- دو نفر از قضات دیوان عالی کشور بهانتخاب و حکم رئیس قوه قضائیه.
- دو صاحبنظر اقتصادی برجسته بهپیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و حکم رئیس جمهور.
- یک حقوقدان برجسته و آشنا به حقوق اقتصادی بهپیشنهاد وزیر دادگستری و حکم رئیس جمهور.
- دو صاحبنظر در تجارت بهپیشنهاد وزیر بازرگانی و حکم رئیس جمهور.
- یک صاحبنظر در صنعت بهپیشنهاد وزیر صنایع و معادن و حکم رئیس جمهور.
- یک صاحبنظر در خدمات زیربنایی بهپیشنهاد رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و حکم رئیس جمهور.
- یک متخصص امور مالی بهپیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و حکم رئیس جمهور.
- یک نفر بهانتخاب اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران.
- یک نفر بهانتخاب اتاق تعاون مرکزی جمهوری اسلامی ایران.

در شرایط امروز، حتی شورای رقابت هم به مسئلهی قیمتگذاری خودرو توجه نشان نمیدهد و این کلاف سردرگم، بین دولتمردان و نمایندگان مجلس، پاسکاری میشود. از سویی دیگر، عدم استفاده از اقتصاددانان مستقل یا فعالان حقیقی در صنعت ایران که توسط اصناف تعیین شده باشند، نقطه ضعف بزرگ شورای رقابت است. این نهاد، با هدف ایجاد شرایط عادلانه برای فعالیت بخش خصوصی شکل گرفت؛ اما میتواند در بسیاری موارد، مانع آزادی عمل و رشد صنایع مستقل شود.
شورای رقابت، برای تصمیمگیری صحیح، نیازمند بررسی دقیق شرایط بازار برای محصولات مختلف است. انجام این فرایند هم، بسیار پیچیده به نظر میرسد؛ ضمناینکه نیازمند استفاده از کارشناسان زبده، همراه با صرف زمان و هزینه است.
سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان
این نهاد، زیرمجموعهی رسمی وزارت صنعت و معدن و تجارت محسوب میشود که در سال ۱۳۵۸ شکل گرفت. از سال ۱۳۸۴، همهٔ وظایف و اختیارات سازمان بازرسی و نظارت بر قیمت و توزیع کالا و خدمات به سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان رسید.
در ظاهر، این سازمان نمیتواند به موضوع قیمتگذاری خودرو وارد شود؛ اما قانونا وظیفه دارد بر عملکرد شرکتهای فعال در صنعت خودروسازی، نظارت کند. این مهم، البته توسط سازمان حمایت با جدیت دنبال نمیشود و عامهی مردم، به ندرت با واکنش این نهاد در مقابل انحصارطلبی شرکتهای مختلف، خصوصا گروههای خودروساز، روبرو میشوند.

در یکی از مهمترین نمونهها، پیشفروش خودرو در تیراژ بسیار بالا، توسط شرکتهای مختلف ادامه دارد؛ اما سازمان حمایت دخالتی نمیکند. انسداد مرزها، کمبود قطعات و کاهش ارزش پول ملی ایران، نشانههایی واضح از ناتوانی شرکتهای عرضهکنندهی خودرو در عمل به تعهدات است. سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان میتواند مانع از فروش خودرو با قیمت غیرقطعی یا گرانفروشی در نمایندگیها شود. این شرایط، البته منحصر به خودروسازان وابسته به دولت نیست و حتی شرکتهای خصوصی هم، آزادنه به پیشفروش خودرو و دریافت مبالغ هنگفت از مردم، ادامه میدهند. امروزه، تنها در صورتی که عدهای از مردم با زیان مالی مواجه و به شکایت رسمی متوصل شوند، امکان ممانعت از فعالیت شرکتهای عرضهکنندهی خودرو وجود دارد که در این صورت هم، قوهی قضائیه و دادگستری وارد عمل خواهند شد.
شاید، اگر سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان، مانع از برخی فعالیتهای شرکتها در بازار خودروی ایران میشد؛ قیمت نهایی بسیاری از مدلهای مونتاژ داخل تا امروز، مشخص شده بود و شاهد فروشهای اینترنتی با قیمت و زمان تحول نامشخص، نبودیم.
دیگر افراد دخالتکننده در قیمتگذاری خودرو
به جرات میتوان گفت، هر شخصی که در ردههای بالای دولت یا مجلس شورای اسلامی شاغل است، میتواند در بارهی قیمت خودروهای وارداتی یا مونتاژ داخل، اظهار نظر کند. نباید فراموش کنیم، علاوه بر شاغلین در این صنعت که معیشت وابسته به خودروسازی دارند؛ حجم زیادی از نقدینگی و حاصل سالها پسانداز مردم ایران، برای یک خودرو هزینه میشود. با این اوصاف؛ ضمن توجه به اهمیت موضوع و نقش اساسی صنعت خودرو در اقتصاد ایران، بسیاری از فعالان قوهی مجریه و مقننه، دخالت در موضوع قیمتگذاری خودرو را، تکلیف خود میدانند.

شرایط بازار خودرو، آنچنان بغرنج و پیچیده است که حتی شخص رئیس جمهور هم، به موضوع وارد شده و در تاریخ ۱۲ آذر ماه ۱۳۹۷ به نقل از رمضانعلی سبحانیفر عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، مخالفت رئیس جمهور با افزایش قیمت خودروهای داخلی، اعلام میشود.
تفاوت قیمتگذاری خودرو در کشورهای توسعه یافته با ایران
با نگاهی گذرا به شرایط بازار خودرو در دیگر کشورها، نکاتی جالب و قابل تامل دیده میشوند. در کشورهای صنعتی دنیا، بخش خصوصی دارای آزادی عمل و استقلال در قیمتگذاری است. گروههای خودروسازی با زیرمجوعههای متعدد و مدلهای متنوع، طیف وسیعی از محصولات با امکانات گوناگون دارند که طبیعتا با اختلاف قیمت برای مشتری، عرضه میشوند. به دلیل بهرهگیری کشورهای مختلف از قوانین تجارت آزاد، قیمتگذاری غیرمنصفانه توسط عرضهکنندهی خودرو، با رقابت شرکتها پاسخ داده خواهد شد و طبیعتا، مصرفکننده میتواند به خرید محصول جایگزین فکر کند.

در یک مثال واقعی، دولت استرالیا برای نجات صنعت خودروسازی این کشور و برند هولدن، اقدام به ممانعت از واردات خودرو، دخالت در قیمتگذاری و حتی افزایش تعرفههای گمرکی یا مالیاتی، نکرد. به ادعای کارشناسان، دستمزد کارگران و هزینههای تولید خودرو در استرالیا، بالا است و به همین دلیل، واردات وسایل نقلیه از کشورهای دیگر، شامل ژاپن، کره، چین و دیگر مراکز صنعتی شرق آسیا، به نفع اقتصاد این کشور است. بر اساس آمار فعلی و پیشبینیهای انجام شده، افراد شاغل در صنعت خودروسازی استرالیا، جذب صنایع نظامی تولیدکنندهی ناوگان دریایی و خودروهای نظامی خواهند شد. مردم این کشور، به تعطیلی خطوط تولید خودرو اعتراضی ندارند و حتی کارگران هولدن، ساخت آخرین محصول این برند را در آبانماه ۱۳۹۶ جشن گرفتند.
به وضوح میتوان فهمید؛ دخالت دولتها یا نهادهای حکومتی یک کشور در ارزشگذاری خودرو، نهتنها مانع از فعالیت آزادنهی شرکتهای عرضهکننده میشود؛ بلکه عملیاتی وقتگیر و هزینهبر خواهد بود که در نتیجهی آن، اجرای عدالت میان عرضهکنندهی خودرو و خریدار محصول، بسیار سخت به نظر میرسد. حال تصور کنید، نهاد مسئول در قیمتگذاری، از تولید و واردات خودرو، ذینفع باشد و البته بخشی از سود این صنعت را قانونا به وسیلهی تعرفههای گرمکی یا مالیاتهای تعیینشده، دریافت کند.

شرکتهایی شامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، سرمایهگذاری گروه صنعتی رنا، سرمایهگذاری تامین اجتماعی و سرمایهگذاری ملی ایران، سهامداران بزرگ ایران خودرو و سایپا هستند که به عنوان نهادهای اقتصادی زیرمجموعهی دولت و وابسته به آن، شناخته میشوند. با این اوصاف، بیتوجهی مسئولان کشور به موضوع قیمتگذاری خودرو یا فراهمنمودن شرایط مورد نیاز برای فعالیت آزاد بخش خصوصی در زمینهی عرضهی خودرو به بازار ایران، ممکن نخواهد بود.
میدانید استرس بر زندگی ما چه تأثیری میگذارد و چگونه باید آن را مدیریت کنیم؟
استرس وضعیتی است که موجب آغاز پاسخی بیولوژیکی خاص در بدن میشود. زمانیکه فردی با تهدید یا مشکلی جدی مواجه میشود، مواد شیمیایی و هورمونهای خاصی در سرتاسر بدن او افزایش پیدا میکنند. استرس موجب آغاز پاسخ جنگ یا گریز بهمنظور مبارزه یا فرار از عامل استرسزا میشود. بهطور معمول پس از اینکه پاسخ اتفاق میافتد، بدن باید به حالت آرامش برگردد. استرس زیاد و پیوسته میتواند در بلندمدت اثرهای منفی روی سلامتی فرد داشته باشد.
بهطور کلی استرس بد است؟
استرس وقتی به فرد کمک میکند که از حادثهای فرار کند یا کاری را در مهلت تعیینشده انجام دهد. دراینصورت، استرس واکنش سالمی است. استرس همیشه واکنش بدی نیست. این واکنش همان چیزی است که به بقای اجداد شکارچی-گردآورندهی ما کمک کرده و در دنیای امروزی نیز نقش مهمی دارد. همهی ما در مواقعی احساس استرس میکنیم؛ اما عواملی که برای افراد مختلف استرسزا هستند، بسیار متفاوتاند. برای مثال، یکی از وضعیتهای استرسزا برای برخی از افراد میتواند صحبتکردن در میان جمع باشد. برخی به این کار علاقه دارند؛ ولی برخی در این موقعیت ذهنشان هم ازکار میافتد. استرس همیشه چیز بدی نیست، برای مثال استرس روز عروسی ممکن است بهعنوان یکی از واکنشهای خوب استرس درنظر گرفته شود.

استرس باید موقتی باشد. وقتی موقعیت جنگ یا گریز را پشتسر گذاشتید، ضربان قلب و تنفس باید آهسته شود و عضلات بهحالت ریلکس برگردد. طی مدت زمان کوتاهی، بدن باید بدون باقیماندن اثر منفی بهحالت طبیعی برگردد. بااینحال، استرسهای شدید و مکرر و طولانی میتوانند تأثیر بدی روی جسم و روان بگذارد و این چیزی است که نسبتا رایج است. ۸۰درصد از آمریکاییها گزارش میکنند در ماه گذشته حداقل یکی از علائم استرس را تجربه کردهاند. ۲۰درصد نیز گزارش میکنند در استرس شدیدی بودهاند. امکان حذف کامل استرس از زندگی وجود ندارد؛ اما میتوانیم یاد بگیریم در مواقع ممکن از آن اجتناب و در شرایط ناچاری آن را مدیریت کنیم.
تعریف استرس
استرس واکنش بیولوژیکی طبیعی به موقعیت خطرناک احتمالی است. وقتی با استرس ناگهانی روبهرو میشوید، مغز موجب جریانیافتن مواد شیمیایی و هورمونهایی نظیر آدرنالین (اپینفرین) و کورتیزول در بدن میشود. این مواد باعث میشوند ضربان قلب تندتر شود و میزان جریان خون بهسمت ماهیچهها و اندامهای مهم افزایش یابد. شما احساس پرانرژیبودن میکنید و سطح هشیاری شما افزایش مییابد؛ بهطوریکه بتوانید روی نیازهای فوری خود تمرکز کنید.
پاسخ فیزیولوژیکی بدن به استرس
فرایند پاسخ فیزیولوژیکی به استرس از همان لحظهای آغاز میشود که بدن حضور عامل استرس را تشخیص میدهد و با ارسال پیامهایی به مغز و سیستم سمپاتیک و هورمونی برای بُروز واکنشی برای حذف و کاهش یا مقابله با عامل استرسزا دنبال میشود.
سیستم عصبی درگیر پاسخ به استرس
وقتی بدن حضور عامل استرسزا را احساس میکند، سیگنالهایی دربارهی آن محرک به مغز فرستاده میشود. در این وضعیت، هیپوتالاموس موجب برانگیختگی سیستم عصبی خودمختار یا اتونومیک (ANS) میشود. سیستم عصبی خودمختار سیستمی است که بیشتر اندامهای بدن را دراختیار دارد: قلب، ریهها، معده، غدد و حتی رگهای خونی. باتوجهبه اندامهای دراختیارِ این سیستم بهآسانی میتوان نتیجه گرفت سیستم عصبی خودمختار مسئول تنظیم غیرارادی ضربان قلب و تنفس است. سیستم عصبی خودمختار به دو زیرگروه تقسیم میشود: سیستم عصبی سمپاتیک (SNS) و سیستم عصبی پاراسمپاتیک (PNS).
سیستم عصبی پاراسمپاتیک مسئول حفظ انرژی و نیز دفاع از بدن بهوسیلهی کنترل ترشحات غدهای نظیر اسید معده، اشک، بزاق و مخاط است؛ اما سیستم عصبی سمپاتیک سیستمی است که در موقعیت استرسزا بهشدت فعال میشود. به سیستم سمپاتیک، سیستم عمل نیز میگویند.
پاسخ سیستم عصبی سمپاتیک
سیستم سمپاتیکی دوست دارد وقتی با استرس روبهرو میشوید، همهچیز سریع پیش برود. ناقل عصبی نوراپینفرین(نورآدرنالین) را پایانههای عصبی آزاد میکند و به سیستم عصبی سمپاتیک میفرستد تا موجب انجام وظایف زیر شود:
۱. افزایش قدرت عضلات اسکلتی: تاکنون مطلبی دربارهی افرادی شنیدهاید که در هنگام آتشسوزی میتوانند وسایل سنگین را از داخل خانه به بیرون حمل کنند؟ بله، آتش موقعیتی بسیار استرسزا و پاسخ سمپاتیکی همان عاملی است که به ما در چنین موقعیتهایی کمک میکند؛
۲. افزایش ضربان قلب: در لحظات استرسزا، ضربان قلب درمقایسهبا حالت معمول سریعتر میشود تا خون اکسیژندار بیشتری به بخشهایی از بدن رسانده شود که در واکنش استرسزا باید فعال بمانند.
۳. افزایش سطوح قند و چربی: همه میدانیم قند و چربی تأمینکنندهی انرژی بدن هستند. در موقعیتهای استرسزا، به انرژی بیشتری نیاز داریم؛ بنابراین، سیستم عصبی سمپاتیک کمک میکند تا انرژی بیشتری داشته باشیم.
علاوهبراینها، سیستم عصبی سمپاتیک باعث موارد زیر نیز میشود:
- افزایش فعالیت ذهنی
- کاهش مدت زمان لختهشدن خون
- کاهش حرکات روده
- محدودشدن ترشحات گوارشی و اشک
- گشادشدن مردمکهای چشم
- انقباض رگهای خونی محیطی، بهویژه آنهایی که برای مقابله با استرس ضروری نیستند

مسیرهای پاسخ به استرس در انسان ازطریق سیستم عصبی خودمختار و سیستم اندوکراین (غدد درونریز) عمل میکنند. در تصویر بالا نشان داده شده چگونه سیگنالهای عصبی و هورمونی باهم ازطریق عمل تنظیمی محور هیپوتالاموس–هیپوفیز-آدرنال (محور HPA) در تعامل و همکاری هستند. ACTH: هورمون آدرنوکورتیکوتروپین، AVP: آرژینین / وازوپرسین، CRH: هورمون آزادکنندهی کورتیکوتروپین
محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال مجموعهای پیچیده از تأثیر مستقیم و اثر متقابل بازخوردی بین این سه مؤلفه است: غدههای هیپوتالاموس و هیپوفیز و آدرنال. این ارگانها و تعاملات آنها محور HPA را تشکیل میدهند؛ سیستم نورواندوکراین مهمی که کنترلکنندهی واکنش به استرس و تنظیم فرایندهای زیادی در بدن مثل هضم، واکنشهای سیستم ایمنی، خلقوخو و عواطف، ذخیرهی انرژی و فرایندهای دیگر است.
پاسخ هورمونی بدن به استرس
بهجز سیستم عصبی، پاسخ بدن به استرس شامل کمک غدههای آدرنال (غدد فوقکلیوی) نیز میشود. غدد فوقکلیوی که در قسمت بالای هر کلیه قرار گرفتهاند، نیز در پاسخ فیزیولوژیکی به استرس مشارکت دارند؛ زیرا بخش مرکزی این غدد (مدولا) اعصابی دارد که این غدهها را به سیستم عصبی سمپاتیک مرتبط میکند. سیستم عصبی سمپاتیک موجب تحریک بخش مدولا میشود تا آدرنالین و نورآدرنالین (نوراپینفرین) را وارد جریان خون کند. این عمل به بُروز پاسخ جنگوگریز منجر میشود که بهصورت افزایش ضربان قلب و اتساع مجاری هوایی تنفسی و افزایش میزان سوختوساز نمایان میشود.
هورمونهای استرس
مقالههای مرتبط:
وقتی احساس خطر میکنید، هیپوتالاموس واکنش نشان میدهد. این غده سیگنالهای عصبی و هورمونی به غدد فوق کلیوی میفرستند تا مقدار زیادی هورمون آزاد کنند. این هورمونها راه طبیعی آمادهشدن برای مقابله با خطر و افزایش احتمال بقا هستند. یکی از این هورمونها آدرنالین است؛ هورمونی که با نام اپینفرین یا هورمون جنگوگریز نیز شناخته میشود. ازجمله تأثیرات هورمون آدرنالین عبارتاند از:
- افزایش ضربان قلب
- افزایش میزان تنفس
- تسهیل استفاده از گلوکز بهوسیلهی ماهیچهها
- انقباض رگهای خونی و جریان خون بهسمت عضلات
- تحریک تعرق
- مهار تولید انسولین
این فرایند در همان لحظه مفید است؛ ولی افزایش مکرر آدرنالین میتواند عوارضی ازایندست داشته باشد:
- آسیب رگهای خونی
- افزایش فشارخون
- افزایش خطر حمله قلبی و سکته
- سردرد
- اضطراب
- بیخوابی
- افزایش وزن
آدرنالین، تنها هورمون استرس نیست. هورمون کورتیزول نیز دراینمیان نقش مهمی دارد. کورتیزول که از غدد فوق کلیوی ترشح میشود، بهعنوان هورمون اصلی استرس، نقش حیاتی در موقعیتهای استرسزا دارد. برخی از عملکردهای هورمون کورتیزول عبارتاند از:
- افزایش مقدار گلوکز خون
- کمک به مغز برای استفاده مؤثرتر از گلوکز
- افزایش دسترسی به موادی که به ترمیم بافت کمک میکنند
- محدودکردن عملکردهایی که در موقعیتهای تهدیدکنندهی زندگی ضروری نیستند
- تغییر پاسخ سیستم ایمنی
- تضعیف عملکرد سیستم تولیدمثلی و فرایندهای رشد
- تأثیرگذاری روی قسمتهایی از مغز که ترس و انگیزش و خلقوخو را کنترل میکنند
تمامی این عملکردها کمک میکنند فرد در موقعیت استرسزا مؤثرتر عمل کند. این واکنش فرایندی طبیعی و برای بقای انسان حیاتی است؛ ولی اگر سطح کورتیزول فرد بهطور پیوسته بالا باشد، تأثیرات منفی روی سلامتی او خواهد داشت. افزایش مداوم هورمون کورتیزول میتواند در بُروز مشکلات زیر نقش داشته باشد:
- افزایش وزن
- افزایش فشار خون
- مشکلات خواب
- کمبود انرژی
- دیابت نوع دوم
- پوکی استخوان
- تیرگی روان (مغز مهآلود) و مشکلات حافظه
- ضعیفشدن سیستم ایمنی و حساسشدن فرد مقابل انواع عفونتها
انواع استرس
چندین نوع استرس وجود دارد که عبارتاند از:
- استرس حاد
- استرس حاد اپیزودیک
- استرس مزمن
استرس حاد
استرس حاد رایجترین شکل استرس است و برای هرکسی پیش میآید. این فرایند واکنش فوری بدن به موقعیت جدید و مشکلساز است. این وضعیت نوعی استرس است که وقتی بهطور بسیار نزدیک از کنار تصادف خودرو میگذرید، ممکن است احساس کنید. استرس حاد همچنین میتواند حاصل چیزی باشد که شما واقعا از آن لذت میبرید. این حس چیزی ترسناک و درعینحال هیجانانگیز است؛ مثل احساسی که در شهربازی یا هنگام اسکی از روی شیب تند به شما دست میدهد. این رویدادهای استرسزای حاد بهطور طبیعی به شما آسیبی نمیرسانند. آنها حتی ممکن است برایتان مفید باشند. این وضعیتهای استرسزا بدن و مغز را برای پاسخدهی به موقعیتهای استرسزای آینده آماده میکنند. بهمحض رفع خطر، سیستم بدن باید بهحالت طبیعی برگردد.

مقالههای مرتبط:
استرس حاد میزان کمش میتواند هیجانانگیز باشد؛ اما میزان بیشازحدش خستهکننده است. برای مثال، حرکت سریع با اسکی در ابتدای روز میتواند نشاطبخش باشد. همان اسکی در پایان روز ممکن است طاقتفرسا باشد. اسکیکردن بیشازحد میتواند به افتادن و شکستکی استخوانها منجر شود. بههمینترتیب، مقدار زیاد استرس حاد میتواند آشفتگی، سردرد، ناراحتی معده و دیگر مشکلات را باعث شود. خوشبختانه افراد علائم استرس حاد را میتوانند تشخیص دهند. فهرست بلندبالایی از موقعیتهای اینچنینی در زندگی وجود دارد: تصادف اتومبیل که موجب صدمه به گِلگیر خودرو شود، ازدستدادن معاملهای مهم، فرارسیدن مهلت انجام کاری مهم، مشکلات ناگهانی و... . بهعلت اینکه این عوامل در کوتاهمدت هستند، استرس حاد بهاندازهی کافی فرصت ندارد به آسیبهای گستردهایی منجر شود که با استرسهای طولانیمدت همراه است. رایجترین علائم استرس حاد عبارتاند از :
- آشفتگی عاطفی؛ ترکیبی از عصبانیت یا تحریکپذیری و اضطراب و افسردگی
- مشکلات عضلانی شامل سردردهای تنشی، درد پشت، درد فک و تنشهای عضلانی که کشیدگی عضلات و تاندونها و مشکلات لیگامانها را سبب میشود
- مشکلات معدهای و شکمی و رودهای مانند سوزش سر دل، اسید معده، نفخ، اسهال، یبوست و سندرم رودهی تحریکپذیر
- تحریک موقت موجب افزایش فشارخون و ضربان قلب، تعریق، لرزش قلب، سرگیجه، سردردهای میگرنی، سردی دست یا پا، تنگی نفس و درد سینه میشود
استرس حاد در زندگی هرفردی ممکن است بهوجود بیاید و کاملا درمانپذیر و مدیریتکردنی است. استرس حاد شدید قصهی متفاوتی است. این نوع استرس مانند وقتی شما با موقعیت مرگباری روبهرو میشوید، میتواند به بُروز اختلال استرس پس از حادثه (PTSD) یا دیگر مشکلات روانی منجر شود.
استرس حاد اپیزودیک
استرس حاد اپیزودیک وضعیتی است که فرد بهطور مکرر دچار استرس حاد شود. اگر فردی بهطور مداوم نگران مسائلی باشد که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد، او ممکن است دچار این وضعیت شود. این فرد ممکن است احساس کند که زندگی او دچار آشفتگی میشود و او ظاهرا از بحرانی به بحران بعدی میرود. افراد شاغل در موقعیتهای شغلی خاص، نظیر اجرای قانون یا آتشنشانان ممکن است پیوسته در موقعیتهای پراسترس قرار گیرند. مانند استرس حاد، استرس حاد اپیزودیک نیز میتواند روی سلامت روانی و جسمی افراد اثرگذار باشد.

استرس مزمن
وقتی فردی برای مدت زمان طولانی سطوح بالایی از استرس داشته باشد، او مبتلا به استرس مزمن است. چنین استرسهای بلندمدتی تأثیر منفی روی سلامتی دارند. استرس مزمن میتواند در بُروز مشکلات زیر نقش داشته باشد:
- اضطراب
- بیماریهای قلبیعروقی
- افسردگی
- فشار خون بالا
- ضعیفشدن سیستم ایمنی
- استرس مزمن همچنین میتواند بُروز ناراحتیهای متعددی مانند سردرد و ناراحتی معده و مشکلات خواب را سبب شود.

علل استرس
برخی از عوامل معمول استرس عبارتاند از:
- زندگی در میان فاجعهای طبیعی یا بشری
- زندگی با بیماری مزمن
- زندهماندن پس از بیماری یا حادثهای مرگبار
- قربانی جنایتبودن
- تجربهکردن عوامل استرسزای خانوادگی نظیر روابط خشونتآمیز و ازدواج ناشاد یا طلاق
- مراقبت از یکی از عزیزان مبتلا به بیماری مزمنی همچون زوال عقل
- زندگی در حالت فقر و بیخانمانی
- کارکردن در مشاغل خطرناک
- نبود توازن بین زندگی و کار
- کارکردنهای طولانی یا داشتن شغلی که از او تنفر داریم
- زندگی در شرایط جنگ
پایانی برای عوامل استرسزا وجود ندارد؛ زیرا تنوع این عوامل بهاندازهی تنوع انسانها است. بااینحال علت هرچه باشد، تأثیر آن روی بدن درصورت نبود مدیریت میتواند جدی باشد. نتایج پژوهشی که در سال ۱۳۹۴ منتشر شده، نشان میدهد در ایران مشکلات اقتصادی، شغلی، محیطی و خانوادگی از شایعترین عوامل استرسزا هستند. استرسهای مربوطبه فوت همسر و فرزند و مشکلات خانوادگی و سپس، استرسهای مربوطبه مسکن و وضعیت مالی و شغلی نیز از عوامل استرسزای مهم در میان ایرانیان هستند.
علائم استرس

همانطورکه عوامل مختلفی موجب استرس می شوند، علائم نیز میتوانند متفاوت باشند. بعید است فردی همهی این علائم را داشته باشد؛ ولی در اینجا تعدادی از علائمی آورده شده که فرد براثر استرس ممکن است آنها را تجربه کند:
- درد مزمن
- بیخوابی و دیگر مشکلات خواب
- کاهش تمایلات جنسی
- مشکلات گوارشی
- خوردن غذای خیلی زیاد یا خیلی کم
- دشواری تمرکز و تصمیمگیری
- خستگی
فرد ممکن است احساس آشفتگی و تحریکپذیری یا ترس کند. همچنین ممکن است با آگاهی یا بدون آگاهی درمقایسهبا حالت معمول سیگار بیشتری بکشد یا نوشیدنیهای الکی بیشتری مصرف کند.

سردردهای استرسی (تنشی)
سردردهای استرسی که با عنوان سردردهای تنشی نیز شناخته میشوند، ناشی از گرفتگی عضلات موجود در سر و صورت و گردن است. برخی از علائم سردردهای استرسی عبارتاند از:
- درد خفیف تا متوسط سر
- احساس وجود منطقهای زیرفشار در پیشانی
- احساس کشیدگی در پوست سر و پیشانی
عوامل زیادی میتوانند موجب آغاز سردرد تنشی شوند؛ اما گرفتگی عضلات میتواند ناشی از استرس عاطفی یا اضطراب باشد.

غذاخوردن استرسی
واکنش برخی افراد دربرابر استرس، خوردن غذا است؛ حتی اگر گرسنه نباشند. اگر میبینید بدون فکرکردن غذا میخورید یا نیمهشب به خوردن غذا مشغول میشوید یا بهطرزی خارج از عادت غذا میخورید، شاید دچار غذاخوردن استرسی شده باشید. در این وضعیت، فرد مقدار بیشازحد نیاز کالری دریافت میکند و احتمالا غذاهای سالمی را انتخاب نمیکند. این امر افزایش سریع وزن و ایجاد مشکلات سلامتی مختلفی را سبب میشود. البته این کار روشی نیست که استرس فرد را حل کند.
استرس کاری
کار ممکن است عامل مهمی برای استرس باشد. این نوع از استرس میتواند گاهگاه یا مزمن باشد. عوامل زیر میتوانند موجب بُروز استرس کاری شوند:
- احساس نداشتن قدرت یا کنترل روی آنچه اتفاق میافتد
- احساس گیرافتادن در شغل و نبودن چارهی دیگر
- اجبار به انجام کارهایی که خودتان فکر میکنید نباید انجام دهید
- کشکمش با یکی از همکاران
- داشتن انتظار بیشازحد از شما یا اضافهکاری

اگر مشغول کاری هستید که از آن بدتان میآید یا اینکه بدون هیچ کنترلی همیشه درحال برآوردهکردن تقاضاهای دیگران هستید، ظاهرا درگیری با استرس اجتنابناپذیر خواهد بود. گاهی اوقات استعفادادن از آن کار و مبارزه برای ایجاد تعادل مناسبتری بین کار و زندگی، کار درستی است که باید انجام شود. البته برخی از مشاغل خطرناکتر از بقیه هستند؛ مثلا در مشاغل اورژانسی از فرد انتظار میرود زندگی دیگران را در اولویت قرار دهد. برخی افراد شاغل در حرفههای مرتبطبا پزشکی، مانند پزشکان و پرستاران که زندگی دیگران در دستانشان است نیز چنین شرایطی دارند. یافتن تعادل و مدیریت استرس برای حفظ سلامت روانی در این زمینه اهمیت دارد.
استرس و اضطراب
استرس و اضطراب اغلب دستبهدست هم میدهند. استرس حاصل خواستههایی است که بر بدن و مغز اعمال میشود. اضطراب زمانی رخ میدهد که فرد سطوح بالایی از نگرانی و پریشانی و ترس را احساس میکند. اضطراب میتواند شاخهای از استرس اپیزودیک یا مزمن باشد. وجود همزمان استرس و اضطراب تأثیری منفی شدیدی بر سلامتی فرد دارد و احتمال بُروز شرایط زیر را بیشتر میکند:
- افزایش فشارخون
- بیماریهای قلبی
- دیابت
- اختلال هراس
- افسردگی
استرس و اضطراب درمانپذیر هستند. درواقع، روشهای زیادی وجود دارند که برای حل هر دو مورد مفید هستند.

مدیریت استرس
هدف از مدیریت استرس این نیست که فرد بهکلی از آن رهایی یابد. این امر نهتنها ممکن نیست؛ بلکه همانطورکه قبلا نیز گفته شد، استرس در برخی شرایط واکنشی کاملا سالم است. برای مدیریت استرس، نخست باید عواملی را شناسایی کرد که مسبب آغاز استرس در فرد میشوند. مرحله بعدی این است که ببینیم از بین این عوامل از کدام میتوان پرهیز کرد و درنهایت، باید راهی برای مقابله با عوامل استرسزای منفی یافت که اجتنابپذیر نیستند. با گذشت زمان، مدیریت استرس میتواند به کاهش خطر بُروز بیماریهای مرتبطبا استرس منجر و نیز باعث شود فرد بهطور کلی احساس بهتری داشته باشد. برخی از روشهای پایهای دربارهی مدیریت استرس عبارتاند از:
- رعایت رژیم غذایی سالم
- داشتن هفتهشت ساعت خواب شبانه
- ورزش منظم
- بهحداقلرساندن مصرف کافئین و الکل
- حفظ روابط اجتماعی مفید و مطمئن
- تخصیص زمانی برای استراحت و آرامش یا خودمراقبتی
- یادگیری تکنیکهای مدیتیشن، مانند تنفس عمیق
اگر فردی نمیتواند استرس خود را مدیریت کند یا این وضعیت با اضطراب یا افسردگی همراه شده، لازم است سریعا به پزشک مراجعه کند.
استراتژیهای دارویی برای درمان استرس
مقالههای مرتبط:
استرس بهعنوان تابعی از بدن و مغز پدیدار میشود و هر دو اینها اساسا سیستمهایی هستند که با مواد شیمیایی کنترل میشوند؛ ازاینرو، طیف وسیعی از داروها میتوانند در فرایند بهبود و پیگشیری از استرس مصرف شوند. البته، هیچ خانوادهی خاصی از داروها برای کاهش استرس وجود ندارد. بهجای آن، پزشکان طیف وسیعی از داروها را برای درمان علائم مرتبط با استرس تجویز میکنند. برای مثال، آرامبخشها و ضدافسردگیها و بتابلوکرها همه درمقابلهبا استرس استفاده میشوند. رعایت احتیاط در استفاده از این داروها برای درمان استرس حیاتی است. بسیاری از داروهای مفید در بهبود استرس اعتیادآور نیز میباشند.
تمام داروهایی که درادامه به آنها پرداخته میشود (اعتیادآور یا غیر اعتیادآور)، اثرهای جانبی و خطرهای احتمالی دارند و فقط باید با تجویز پزشک مصرف شوند.
داروهای آرامبخش
این دسته از داروها فعالیت سیستم عصبی مرکزی را سرکوب و آهسته میکنند و ایجاد حس آرامش، کاهش اضطراب و تنش، خوابآلودگی و کندشدن تنفس را موجب میشوند. مصرف بیشازحد این داروها ممکن است به مشکلات تکلم، ایجاد اختلال در راهرفتن، قضاوت ضعیف و واکنش آهسته منجر شوند. این احتمال نیز وجود دارد با مصرف بیشازاندازهی چنین داروهایی، اثر جانبی مرگباری پیش بیاید. یکی از رایجترین گروه داروهای تجویزی آرامبخش، بنزوديازپينها هستند که آلپرازولام، کلونازپام، دیازپام، لورازپام، تریازولام، تمازپام و کلردیازپوکساید را دربرمیگیرند.

بنزوديازپينها ترکیباتی نسبتا ایمن با احتمال کشندگی نسبتا کمتری هستند. گروه قدیمیتر از داروهای سرکوبکنندهی سیستم عصبی مرکزی، باربیتوراتها هستند که استفاده از آنها خطرناکتر از بنزوديازپينها است. باربیتوراتها امروزه کمتر تجویز میشوند. الکل نیز مادهای آرامشبخش است. بنزوديازپينها و باربیتوراتها و الکل اثر آرامبخش خود را ازطریق فعالکردن ناقلی عصبی در مغز بهنام گابا ایجاد میکنند. گابا ناقل عصبی مهارکنندهای است که عمل آن کاهش فعالیت مغز است. این داروها با فعالکردن گابا، فعالیت مغز را مهار میکنند؛ بنابراین، موجب آرامش بدن میشوند.
دیگر گروه داروهای آرامبخش که معمولا تجویز میشوند، آنتیهیستامینها و داروهای خوابآور، مانند گلوتتمید و متیپریلون و اتکلروینول هستند. آنتیهیستامینها داروهایی هستند که بهطور معمول برای کاهش واکنشهای آلرژیک مصرف میشوند.

اکثر داروهای آرامبخش وقتی مرتب مصرف میشوند، خاصیت بالقوهای دارند که ممکن است به وابستگی فیزیولوژیکی و روانی (اعتیاد) منجر شوند. مصرفکنندگان چنین داروهایی که دچار اعتیاد میشوند، درصورت ادامهندادن مصرف دارو ممکن است علائمی نظیر علائم ترک مواد همچون بیقراری و بیخوابی شدید و حتی مرگ را تجربه کنند. مصرف چندین داروی آرامبخش باهم یا مصرف آرامبخشها بههمراه الکل ممکن است به کما یا مرگ بینجامد.
بوسپار
بوسپار (BuSpar) دارویی ضداضطراب است که ازلحاظ شیمیایی ارتباطی با بنزوديازپينها و باربیتوراتها یا دیگر داروهای آرامبخش و ضداضطراب ندارد. از بوسپار برای درمان علائم فیزیکی اضطراب، مانند گرفتگی بدن و سرگیجه و ضربان تند قلب استفاده میشود. این دارو اغلب بهعنوان درمان کوتاهمدت اضطراب تجویز میشود. بنابراین، داروی مذکور بهعنوان استراتژی بلندمدت برای کاهش استرس استفاده نمیشود. مصرف این دارو برای بیش از چهار هفته توصیه نمیشود. بوسپار داروی ضدتشنج نیست یا تأثیرات آرامکردن عضلات و آرامبخشی هم ندارد.
اگرچه هنوز نحوهی عملکرد این دارو کامل درک نشده، برخی پژوهشگران پیشنهاد میکنند بوسپار روی گیرندههای سروتونین و دوپامین اثر میگذارد. سروتونین و دوپامین از ناقلهای شیمیایی در مغز و سیستم عصبی هستند که روی خلقوخو تأثیر میگذارند. بوسپار اعتیادآور نیست و افرادی که آن را مصرف میکنند، دربرابر آن دچار مقاومت نمیشوند. عیب اصلی بوسپار این است که پس از یک تا سه هفته مصرف علائم بهبودی مشاهده میشود.
همچنین بسیاری از افراد نیز گزارش میکنند بوسپار در کنترل علائم آنها بهخوبی بنزوديازپينها نیست. عوارض جانبی جدی و مرگباری در افرادی ممکن است اتفاق بیفتد که داروی بوسپار را چهارده روز پس از مصرف یکی از داروهای مهارکنندهی آنزیم منوآمیناکسیداز، مانند فنلزین، رازاگیلین، سلژیلین یا ترانیل سیپرومین مصرف میکنند. مصرف گریپفروت نیز ممکن است با بوسپار اثر متقابل داشته و به عوارض جانبی خطرناکی منجر شود.
داروهای ضدافسردگی
ضدافسردگیها نامشان معرف عملکردشان است. آنها عمدتا برای درمان افسردگی و مشکلات مرتبط استفاده میشوند. بااینحال، این داروها تأثیرات ضداضطراب نیز دارند و در بسیاری از مواقع، برای درمان علائم استرس نیز مصرف میشوند. این روزها گروهی خاص از ضدافسردگیها با نام مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRIs) که پاکسیل و پروزاک و لکساپرو را شامل میشوند، معمولترین داروهای ضدافسردگی تجویزی برای اهداف درمانی ضداضطرابی و ضداسترسی هستند. نام داروهای SSRI از عملکردشان در سطح نورونی مغز برگرفته شده است. نورونها ازطریق ناقلهای عصبی باهم درارتباط هستند. یکی از این ناقلها، یعنی سروتونین نقش مهمی در ایجاد حساسیت به مشکلات افسردگی و اضطراب دارد.
در فرایند انتقال عصبی، نورون فرستنده ناقل عصبی را در فضای بین نورونها میفرستد که سیناپس نامیده میشود؛ جاییکه آن با نورون گیرنده در تماس قرار میگیرد و موجب تحریک فعالیت آن نورون میشود. سروتونین با کاملکردن وظیفهی برقراری ارتباط بین نورونها، از فضای سیناپسی در فرایندی برداشته میشود که بازجذب سروتونین نامیده میشود.

وقتی عمل بازجذب بهسرعت اتفاق افتد؛ اتفاقی که بهنظر میرسد در وضعیت افسردگی و اضطراب میافتد، میزان کافی سروتونین برای انجام مناسب وظایف وجود نخواهد داشت و مشکلاتی در تنظیم خلقوخو پیش خواهد آمد. SSRIها و داروهای مشابه موجب کُندشدن فرایند بازجذب سروتونین میشوند؛ بهطوریکه سروتونین ممکن است برای مدت بیشتری در سیناپسها بماند. افزایش میزان سروتونین میتواند تا حدی موجب بهبود خلقوخوی فرد و کاهش احساس اضطراب شود. SSRIها دراصل اعتیادآور نیستند؛ اما ممکن است بیمار با مصرف آنها عوارض جانبی نظیر حالت تهوع، سرگیجه، خشکی دهان، اختلال خواب و مشکلات جنسی را تجربه کند.
بتابلوکرها
بتابلوکرها داروهایی هستند که معمولا برای کنترل فشارخون بالا و درمان برخی از مشکلات قلبی مصرف میشوند. برای برخی افراد این داروها میتوانند موجب کاهش علائم استرس شوند. بتابلوکرهایی مانند ایندرال (پروپرانولول) و تنورمین از عمل ناقلهای عصبی و هورمون نوراپینفرین در سرخرگها و عضلهی قلب جلوگیری میکنند و گشادشدن سرخرگها و کاهش فعالیت قلب و قدرت انقباض آن را باعث میشوند. شایعترین عوارض جانبی مرتبطبا مصرف بتابلوکرها، سردی دست و پا و خستگی و اختلال خواب (کابوسهای شبانه) است. اثرهای جانبی که شیوع کمتری دارند، عبارتاند از: ضعف، سرگیجه، خسخس، مشکلات دستگاه گوارش، بثورات جلدی و خشکی چشم.
مکملهای دارویی برای کاهش استرس
حتما تاکنون تبلیغاتی را دیدهاید که ادعا میکنند هرنوع بیماری از سرماخوردگی گرفته تا مشکل چاقی را درمان میکنند. دربارهی درمان استرس نیز چنین چیزی وجود دارد. بسیاری از مردم اعتقاد دارند استرس تأثیر معنیداری بر سلامت جسمی و روانی آنها دارد؛ بنابراین، جای تعجب نیست که چنین داروهایی بهسرعت فروخته شوند. متأسفانه مکملها زیر نظارت سازمان غذا و داوری آمریکا قرار نمیگیرند؛ بنابراین دشوار است تعیین کنیم کدامیک اثربخش هستند. در اینجا، دربارهی برخی از این مکملها مطالبی آورده شده است. بهخاطر داشته باشید قبل از آغاز مصرف هر رژیم دارویی مکملی لازم است با پزشک مشورت کنید.

۱. ملاتونین: ملاتونین هورمونی است که آن را غدهی صنوبری (پینهآل) ترشح و به کنترل چرخهی خواب و بیداری کمک میکند. بهدلیل اینکه خواب و خلقوخو ارتباط نزدیکی باهم دارند، ملاتونین میتواند از شدت استرس بکاهد. این دارو بیخطر درنظر گرفته میشود؛ ولی میتواند عوارض جانبی نظیر سردرد، افسردگیهای کوتاهمدت، سرگیجه و تحریکپذیری داشته باشد. نتایج پژوهشها نشان میدهند ملاتونین ممکن است به تقویت الگوی سالم خواب منجر شود. در پژوهشی نشان داده شد این مکمل به میزان درخورتوجهی بهبود خواب، اختلالات رفتاری، افسردگی و اضطراب در بیماران سالخورده را موجب میشود. در مطالعهی دیگری نشان داده شد در بیماران دچار بیخوابی بالای پنجاه سال، مصرف ملاتونین به بهبود وضعیت خواب میانجامد.
۲. منیزیوم: منیزیوم عنصر معدنی حیاتی برای عملکرد عصبی و عضلانی است. بیشتر افرادی که از رژیم غذایی متعادل استفاده میکنند، از میزان کافی منیزیوم بهره میبرند؛ ولی نتایج پژوهشی نشان داده که میزان مصرف منیزیوم در بسیاری از مردم کمتر از حد لازم است. این مکمل بهعنوان دارویی بیخطر درنظر گرفته میشود؛ ولی میتواند عوارض جانبی نظیر ناراحتی معده، حالت تهوع، استفراغ و اسهال داشته باشد و بهندرت مقادیر زیاد این دارو میتواند موجب نامنظمشدن ضربان قلب و کاهش فشارخون شود. منیزیوم ایجاد حالت آرامش در بدن را موجب میشود؛ بنابراین، کمبود آن ممکن است موجب بُروز استرس شود. علاوهبراین، مطالعات نشان میدهند منیزیوم نقش مهمی در محور هورمونی و تنظیم پاسخ به استرس دارد و برخی دیگر از مطالعات نشان میدهند این عنصر میتواند تا حدودی درمان موثری برای افسردگی باشد.

۳. ریشهی گیاه والرین (سنبلالطیب): والرین گیاهی است که معمولا برای درمان بیخوابی و اضطراب و استرس استفاده میشود. اگرچه این گیاه برای بیشتر افراد بزرگسال بیخطر بهحساب میآید، اثر استفاده طولانیمدت آن هنوز ناشناخته است. اثر جانبی استفادهی کوتاهمدت از این دارو، سردرد و کسالت در هنگام صبح است؛ بهویژه اگر در مقادیر زیاد مصرف شود. نتایج پژوهشها نشان میدهند این گیاه میتواند در کاهش فشارخون و ضربان قلب و احساس فشار در هنگام استرس کمک کند.
۴. ب کمپلکس: ویتامین ب کمپلکس به تمام ویتامینهای ضروری محلول در آب بهجز ویتامین C اشاره میکند. این ویتامینها تیامین (B1)، ریبوفلاوین (B2)، نیاسین (B3)، پانتوتنیکاسید (B5)، پیریدوکسین (B6)، بیوتین، فولیک اسید و کوبالامین (B12) را شامل میشوند. ویتامینهای گروه B برای سوختوساز سلولی مهم هستند. بیشتر افرادی که از رژیم غذایی متعادل استفاده میکنند، معمولا به حد کافی از ویتامینهای گروه B دریافت میکنند. باوجوداین، برخی رژیمهای غذایی، مانند رژیم غذایی وگان یا برخی بیماریهای سیستم ایمنی، همچون لوپوس میتوانند به کمبود ویتامین B12 منجر شوند. برخی پژوهشها نشان میدهند ویتامینهای گروه B با بهبود خلقوخو ارتباط دارند.
۵. تیانین: تیانین اسیدآمینهای است که در چای سبز یافت میشود و اغلب برای درمان اضطراب و فشارخون بالا بهکار برده میشود. شواهد معدودی وجود دارد که نشان میدهد تیانین ممکن است به افرادی احساس آرامش دهد که دچار استرس نیستند. شایان ذکر است کسانی که به سطوح بالای استرس مبتلا بودهاند، چنین تأثیری تجربه نکردهاند. مطالعهی دیگری نشان میدهد تیانین ممکن است موجب کاهش اضطراب و کمترشدن میزان افزایش فشارخون در افرادی شود که استرس زیادی را تجربه میکنند.
۶. فسفاتیدیلسرین (PS): این فسفولیپید بهطور طبیعی در بدن وجود دارد و حامی عملکردهای سلولی، بهویژه در مغز است. شکل مکمل آن برای اکثر افراد بالغ و کودکان بیخطر تلقی میشود؛ ولی میتواند موجب بُروز عوارض جانبی نظیر بیخوابی و ناراحتی معده بهویژه در دُزهای بالای ۳۰۰ میلیگرم شود. برخی پژوهشها نشان میدهند ورزشکارانی که از این ماده در فعالیتهای سنگین استفاده میکنند، ممکن است تنش عضلانی کمتری تجربه کنند؛ اما نتایج متناقضی در این زمینه وجود دارد.

۷. گاما آمینوبوتیریک اسید (گابا): گابا مادهای شیمیایی است که در مغز ساخته میشود و اغلب بهعنوان مکملی برای تسکین اضطراب، بهبود خلقوخو، کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی و درمان علائم اختلال کمتوجهیبیشفعالی (ADHD) استفاده میشود. شواهد معدودی وجود دارد که نشان میدهد مصرف خوراکی گابا ممکن است تقویت حس آرامش و ایمنی و کاهش اضطراب در شرایط استرسزا را موجب شود.
پردازش کوانتومی یا رایانش کوانتومی جهش بزرگ بعدی در دنیای فناوری خواهد بود. دراینمیان، حفاظت از داده در این جهش اهمیت فراوانی دارد.
کامپیوترهای کوانتومی برنامهی جدی کنونی شرکتهای پیشگام دنیای فناوری از گوگل تا علیبابا در چین است. این کامپیوترها قدرت پردازشیِ بهمراتب بیشتری از کامپیوترها امروزی خواهند داشت. البته، خطرهای احتمالی بزرگی نیز در پی این جهش فناوری روی خواهد داد. کامپیوترهای قدرتمند آینده توانایی شکستن اطلاعات رمزنگاریشده را دارند. این توانایی همهچیز را از میلیاردها دلار پول حاضر در دنیای تجارت الکترونیک تا اسرار مردم و دولتها در اینترنت تهدید میکند.
قطعا بازیگران بزرگ دنیای پردازش برای این مسئله هم راهحلی خواهند داشت. یکی از راهکارهای آنها استفاده از رمزنگاری مبتنی بر همین فناوری و مفهوم علمیفیزیکی، یعنی کوانتوم است. راهکار دیگر، اجرای پروتکلهای امنیتی مبتنی بر کوانتوم خواهد بود که قابلیتهای رمزگشایی ماشینهای آینده را خنثی میکند.
رقابت برای اجرای راهکارهای امنیتی قوی یکی از مأموریتهای جدی آژانسهای اطلاعاتی دولتها محسوب میشود. در دنیای پردازش کوانتومی، رقابت بهصورت نزدیک دنبال میشود و تقریبا همه مدعی هستند؛ اما در بخش رمزنگاریهای امنیتی کوانتومی، چینیها تا حدودی گوی سبقت را از رقبا ربودهاند. درحالحاضر، دولت چین تحقیقات گستردهای را در زمینههای مختلف مرز فناوری، مانند هوش مصنوعی در دستورکار دارد. پردازش کوانتومی نیز فناوری مرزی دیگری است که در اولویتهای این دولت گنجانده شد.

دانکن ارل، محقق سابق مؤسسهی Oak Ridge و مدیر فناوری شرکت کوانتومی Quibitekk، دربارهی این جهش بزرگ فناوری و تحقیقات چینیها میگوید:
چین استراتژی حسابشدهای دارد تا مالک این فناوری شود. اگر بخواهیم پنج تا دَه سال دیگر برای ورود به فناوری کوانتوم صبر کنیم، قطعا در رقابت عقب خواهیم افتاد.
پردازش کوانتومی برمبنای مکانیک کوانتوم تعریف میشود. این نوع از مکانیک علمی است که رفتارهای عجیب ایجادشده براثر تغییرات ذرههای بسیار ریز ماده را بررسی میکند. در کامپیوترهای سنّتی، اطلاعات بهصورت بیت در ترانزیستورها ذخیره میشوند. در این کامپیوترها، هر بیت نمایانگر عدد صفر یا یک میشود. درواقع، این بیتها تکههای اصلی داده هستند که وظایف کامپیوتر را به آن میگویند.
برخی از انواع ماده وقتی بسیار ریز شوند، رفتارهای متفاوتی از خود نشان میدهند. این تفاوت به بیت کوانتومی یا qubit امکان میدهد تا ترکیبی از صفر و یک را در خود ذخیره کند. درواقع، دو qubit توانایی ذخیرهی چهار مقدار را بهصورت همزمان دارند. وقتی تعداد کیوبیتها افزایش پیدا کند، قدرت کامپیوتر کوانتومی بسیار افزایش مییابد. شایان ذکر است دولت دُبی در اجرای راهکارهای کوانتومی با مایکروسافت همکاری میکند.
رمزنگاری کوانتومی نیز مانند پردازش کوانتومی براساس رفتارهای غیرمنطقی ذرات بسیار ریز عمل میکند. کدهایی که امنیت داده را تأمین میکنند، بهوسیلهی فوتونها ارسال میشوند. فوتون کوچکترین ذرهی نور محسوب میشود. با این روشهای جدید، تشخیص دستکاری یا نفوذ به دادهها با استفاده از تجهیزات و منابع مناسب ممکن میشود. درنهایت، اگر این روشها بهدرستی اجرا شوند، رمزگشایی آنها تقریبا ناممکن میشود.
در اجرای شبکهی کوانتومی رمزنگاری در فواصل طولانی، هنوز هیچ تضمینی وجود ندارد. البته اگر این امکان فراهم شود، برنامههای جدی چین برای آزمایش این فناوریها و نیز تخصیص منابع دولتی و دانشگاهی و مالی برای آنها، مزایای زیادی برای این کشور خواهد داشت.

کشور چین میلیونها دلار برای آزمایش شبکههای کوانتومی سرمایهگذاری کرده است. شبکههای آزمایششدهی آنها، دادهها را با استفاده از رمزنگاری کوانتومی انتقال میدهند. سال گذشته، ماهوارهای چینی بهنام Micius با استفاده از رمزنگاری کوانتومی تماسی تصویری بین پکن و وین برقرار کرد. از دیگر پیشرفتهای این شرکت درزمینهی پردازش کوانتومی، اجرای شبکهای ارتباطی از این نوع بین پکن و شانگهای است. این شبکه پس از چهار سال تحقیق و توسعه اجرا شد.
درحالحاضر، رمزنگاری کوانتومی فقط در فواصل مشخص اجراشدنی است. پروژهی تماس ویدیویی بین پکن و چین این فاصله را تا حدود ۷۵۰۰ کیلومتر افزایش داد. البته در ارتباطات زمینی، استفاده از شبکههای فیبر نوری پیشنهاد میشود که درحالحاضر، در محدودهی حدودی ۲۵۰کیلومتری قرار دارند.
ماهوارهی چینی Micius بیش از همهی تلاشهای چین برای پیشرفت در رمزنگاری کوانتومی، توجه جهانیان را به خود جلب کرد. دانشگاه علم و فناوری چین، دانشگاهی دولتی بود که اجرای این پروژه را برعهده داشت. این دانشگاه پروژهای برای اجرای شبکههای زمینی نیز دارد که احتمالا محدودیت این شبکهها را تا حدود دوهزار کیلومتر افزایش خواهد داد.
مقامهای استانهای Anhui و Shanfong که این شبکهی فیبر نوری از آنها میگذرد، درمجموع هشتادمیلیون دلار در این پروژه سرمایهگذاری کردند. درواقع، این پروژه نیز مانند دیگر برنامههای زیرساختی بزرگ چین حمایت گستردهی دولت را دریافت کرد.
خط ارتباطی ایجادشده برای این پروژهی عظیم به شهرها و مناطق دیگر نیز توسعه داده خواهد شد. هدف چین تا سال ۲۰۳۰، اجرای شبکهای است که کلیدهای رمزنگاری کوانتومی را در سرتاسر جهان توزیع کند.

دراینمیان، برخی کارشناسان امنیتی به اثربخشی رمزنگاری کوانتومی شک دارند. درواقع ازآنجاییکه این فناوری بسیار جدید محسوب میشود، هنوز بهطور جدی آزمایش نشده است. بهبیاندیگر تا پیش از انجام آزمایشهای جدی تجربی، نمیتوان تأیید متخصصان شکاک رمزنگاری جهان را دریافت کرد.
البته، کارشناسان درگیر در پروژهی شبکهی پکنشانگهای اعتقاد دارند این شبکه پیشرفتی درخورتوجه در این زمینه ایجاد کرد. چائو یانگ-لو، استاد فیزیک دانشگاه علم و فناوری چین که در این پروژه حضور داشت، یکی از همین کارشناسان امیدوار به شبکهی کوانتومی است.
در شبکههای سنّتی، افراد و سازمانها با هدف استراقسمع در هر بخش از مسیر انتقال اطلاعات، توانایی رهگیری و دسترسی به اطلاعات را دارند. بهبیاندیگر، دولتها میتوانند در هر مرحله از ارتباط وارد خط ارتباطی شوند. پروفسور لو در مصاحبهای دربارهی پروژهی خود میگوید در این شبکه در طول حدود دوهزار کیلومتر، فقط چند نقطهی آسیبپذیر باقی ماند:
میدانیم این روش راهکاری اولیه محسوب میشود. درواقع، راهکار نهایی هنوز ارائه نشده است؛ اما همین مرحله هم پیشرفت بسیار بزرگی در بحث امنیت بود.
درمقابل دولت چین، آمریکا و صنعت آن قرار دارند. البته نگاه آنها به بحث رمزنگاری کوانتومی فقط کمی از سطح آزمایشگاهی فراتر رفته است. درعوض، محققان آمریکایی تلاش میکنند با استفاده از روشهای عادی ریاضیاتی الگوریتمهای رمزنگاری پیشرفتهتری توسعه دهند که توانایی مقابله با کامپیوترهای کوانتومی را داشته باشد. درنتیجه، این فناوری به زیرساختهای جدید نیاز ندارد.

اریک هی از تیم کوانتوماکسچنج
Qubitekk استارتاپی آمریکایی در جنوب کالیفرنیا است که برای افزایش امنیت شبکهی برقی در منطقهی تنسی، از این فناوریهای جدید استفاده میکند. استارتاپی دیگر با نام Quantum Xchange شبکهی رمزنگاری کوانتومی در منطقهی شمالشرق را توسعه میدهد. این استارتاپ با هدف خدمترسانی در این زمینه به بانکهای والاستریت و شرکتهای بزرگ دیگر فعالیت میکند. محققان دانشگاه استونی بروک نیر درحالکار روی تأسیس شرکت سوم فعال در این حوزه هستند.
نکتهی واضح این است که استارتاپهای کوچک آمریکایی، همچون کیوبیتک، قطعا توانایی رقابت با میلیونها دلار زیرساخت آمادهشدهی چین برای رمزنگاری کوانتومی را ندارند. افزونبراین، بسیاری از متخصصان اعتقاد دارند دستاوردهای بزرگ در آزمایشگاههای تحقیقاتی رخ میدهند. درزمینهی همین تحقیقات آزمایشگاهی، دپارتمان انرژی آمریکا درحالآمادهسازی شبکهای آزمایشی در شیکاگو است که بهنوعی شبیه به سیستمهای اجراشده در چین محسوب میشود.
دربارهی سازمانهای همکار با این استارتاپها، آزمایشگاههای لوسآلاموس و اوکریج مشغول همکاری با کیوبیتک هستند. شرکت کوانتوماکسچنج نیز درحالجابهجایی تجهیزاتش به منطقهی Hudson Street 60 است. این منطقه هاب قدیمی شرکت وسترنیونیون بود که امروز، بهعنوان هاب اینترنت منطقهی Lower Manhattan فعالیت میکند.

آزمایشگاه کوانتوم دانشگاه شیکاگو
کوانتوماکسچنج درحالتوسعهی لینک رمزنگاری کوانتومی بین منهتن و نیویورک است که هدف اتصال بانکهای بزرگ این دو منطقه را در سر میپروراند. البته، هدف نهایی گسترش این شبکه به مناطق شمالی و جنوبی ساحل شرقی آمریکا خواهد بود.
مراکز تحقیقاتی دیگر، همچون دانشگاه شیکاگو، درحالکار روی پروژههایی پیشرفتهتر با هدف تولید تقویتکنندههای کوانتومی هستند. این تجهیزات که با نام Quantum Repeater شناخته میشوند، برد شبکههای رمزنگاری کوانتومی را افزایش میدهند.
دیوید آشالوم، یکی از استادان دانشگاه شیکاگو و از مدیران اصلی تحقیقات کوانتومی این دانشگاه، دربارهی این موضوع میگوید:
هنوز به هدف نهایی نرسیدهایم. البته امیدواریم که هدف تا چند سال آینده محقق شود.
روشهای ارتباطات کوانتومی به سختافزارهای جدید نیازمند هستند. این سختافزارها خطوط گستردهی فیبر نوری و حتی ماهوارههای جدید را دربرمیگیرد. بهعلاوه، نیاز به دستگاههایی با توانایی تشخیص فوتونهای نوری نیز احساس میشود.

دیوید آشالوم
کیوبیتک روی شبکههای رمزنگاری کوانتومی کار میکند؛ اما هنوز دستگاههای مخصوص تشخیص نور برای اجرای این کار را دراختیار ندارد. این استارتاپ تشخیصدهندهها را از تولیدکنندهای کوچک در نیوجرسی میخرید. در آوریل امسال، این تولیدکننده تجارت دستگاههای خود را به شرکتی چینی بهنام RMY فروخت و درنتیجه، استارتاپ کیوبیتک با کمبود منابع روبهرو شد.
البته شرکت چینی قول تحویل دستگاهها را به کیوبیتک داد؛ اما چند وقت پیش اعلام کرد بهدلیل مشکلاتی در تولید دستگاههای جدید تا مارس سال آینده (مصادف با اسفند۱۳۹۷) آماده نخواهد شد. تولیدکنندگان و تیمهای کوچکوبزرگ دیگر هم در جهان مشغول ساخت این دستگاهها هستند؛ اما درحالحاضر، آمریکاییها کمبود سختافزار را برای پیشرفت پروژههای خود حس میکنند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید