حجت‌الاسلام و المسلمین محمدعلی رضایی کارشناس علوم قرآنی گفت: در روایت آمده است که بهترین عمل انتظار فرج است، حال از این انتظار فرج تفاسیر زیادی شده؛ ولی ما شیعیان معتقدیم که انتظار فرج یعنی انتظار بکشیم تا حضرت مهدی(عج) با ظهورشان، این دنیا را از نابسامانی ها نجات بدهند.

آیا برای ظهور امام زمان (عج) باید زمین از ظلم و ستم پر شود؟


بیشتربخوانید :آیا فقط مسلمانان منتظر ظهور امام زمان (عج) هستند؟


وی در همین راستا ادامه داد: اینکه گفتند "أفضل الأعمال انتظار الفرج" به این معنی است که انسان نمی تواند در هرحال منتظر فرج باشد، بلکه باید زمینه فرج ولی عصر را فراهم کند.

این کارشناس تصرح کرد: متاسفانه بعضی برداشتشان غلط است و می گویند تا زمین پر از گناه نشود امام (عج) ظهور نمی‌کنند و این جمله صحیح نیست، زمین حتی اگر توسط مستکبرین، خونخواران، جنایتکاران پر از ظلم و جور شود اما ما که منتظر ولی عصر(عج) هستیم باید زمینه ای فراهم کنیم تا بتوانیم با عملکرد، برخوردها و  ختی حرف زدن هایمان برای حضور و ورود امام زمان (عج) تلاش کنیم.

حضرت مهدیوی خاطرنشان کرد: جمعه یکی از اعیاد بزرگ اسلامی است، حاج شیخ عباس قمی، در مفاتیح الجنان در مورد روزهای جمعه دستور العملی دارد . حتی برخی در روزهای جمعه روزه می گیرند.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:20 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

انتقال آب دریای خزر

همزمان با ششمین نمایشگاه نوآوری وفناوری ربع رشیدی (RINOTEX2018) با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت، سیستم تصفیه آب به همراه کربن اکتیو و فناوری نانو از کشور سوئیس در نمایشگاه بین‌المللی تبریز معرفی و رونمایی شد.

به گزارش ایسنا، این سیستم با هدف تبدیل آب دریا به آب شرب با استفاده از روش نوین به ‌کار گیری کربن اکتیو و فناوری نانو برای اولین بار در جهان معرفی ‌شده است. 

باورها بر این است که سیستم حاضر توانایی حل مشکل کم‌آبی در کشورهایی مانند ایران را دارد.

"ژیووسلاور میلادینوویچ"، مدیر عامل شرکت انرژی تکنیک سوئیس و مدیر این پروژه می‌گوید: در این روش، تصفیه آب از طریق کربن فعال با هدف تبدیل آب دریا به آب شرب و قابل‌ مصرف (بدون حرارت دادن آب) محقق می‌شود.

طبق ادعای این شرکت سوئیسی این فناوری و پروژه به تازگی ابداع ‌شده و تا کنون در هیچ کشور دیگری رونمایی و معرفی نشده و برای اولین بار است که در ایران و در ششمین نمایشگاه بین‌المللی نوآوری و فناوری ربع رشیدی (Rinotex) تبریز معرفی می‌شود.

"بوستان سعدی"، دبیر کمیته هماهنگی امور بین‌الملل ششمین نمایشگاه نوآوری و فناوری ربع رشیدی در این خصوص می‌گوید: شرکت فوق چند ماه پیش نیز با میزبانی منطقه ویژه علم و فناوری ربع رشیدی سفری به تبریز داشت که در حوزه تصفیه آب‌های صنعتی، بیمارستانی، آب‌های شهری و... با مدیران دستگاه‌های ذی‌ربط استان مذاکراتی صورت گرفت.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:19 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

ربات

یک شرکت هلندی، نوعی ربات خودکار ابداع کرده که می‌تواند با بلعیدن زباله‌ها، دریا را پاکسازی کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، شاید تنها راه حل پاکسازی دریاها، استفاده از یک ربات باشد. یک شرکت هلندی فعال در حوزه فناوری محیط زیست موسوم به "ران‌مارین" (RanMarine)، نوعی ربات خودکار ابداع کرده که می‌توان از آن برای جمع‌آوری زباله‌های دریا استفاده کرد.

این ربات موسوم به "ویست‌شارک" (WasteShark) که ظاهری شبیه به ربات انیمیشن "وال- ای" (Wall-E) دارد، می‌تواند با یک بار شارژ شدن، 16 ساعت شنا کند و حدود 1100 پوند زباله را ببلعد.

شرکت ران‌مارین امیدوار است که این ربات، ابزار کارآمدی برای جمع‌آوری زباله باشد و پیش از این که باد یا جریان آب، زباله‌ها را به اقیانوس ببرد، آن‌ها را جمع کند. این ربات می‌تواند زباله‌هایی مانند پلاستیک، زباله‌های شناور و حتی گیاهان بیگانه را از عمق یک پا جمع‌آوری کند.

کاربران می‌توانند ویست‌شارک را با یک کنترل از راه دور و یک آی‌پد هدایت کنند و ردیابی حرکات آن را با یک سیگنال GPS انجام دهند. ویست‌شارک، به یک سیستم پیشگیری از برخورد مجهز است که برای شناسایی اشیا و تشخیص موقعیت آن، از تصویربرداری لیزری استفاده می‌کند. اگرچه این ربات برای آغاز کار به کمک انسان نیاز دارد اما می‌تواند برخی از مراحل را به تنهایی انجام دهد.

ویست‌شارک طوری طراحی شده که می‌تواند در آب شنا کند و با کمترین تلاش، بیشترین کارآیی را ارائه دهد. این ربات، به حسگرهای قابل تنظیم مجهز است که می‌توانند کیفیت آب را بررسی کنند.

"الیور کانینگهام" (Oliver Cunningham)، از بنیان‌گذاران شرکت ران‌مارین گفت: ربات ما طوری طراحی شده که می‌تواند در آب‌های پیرامون خود حرکت کند. ربات‌ها، آخرین ابزار دفاعی برای پاکسازی اقیانوس هستند.

به گفته کانینگهام، ویست‌شارک، تهدیدی برای محیط زیست به همراه ندارد و ماهی‌ها یا پرندگان را از بین نمی‌برد.

 ویست‌شارک پس از گذراندن آزمایش‌های محلی سال گذشته، در حال حاضر در محله " دبی مارینا" به کار گرفته شده است.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:18 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

اضافه وزن

پژوهشگران انگلیسی با همکاری دکتر "هانیه یاقوتکار"، پژوهشگر ایرانی، در بررسی جدید خود دریافتند برخی عوامل ژنتیکی اضافه‌وزن، می‌توانند بدن را از ابتلا به دیابت حفظ ‌کنند.

 به نقل از مدیکال‌اکسپرس، برخی از تغییرات ژنتیکی مرتبط با اضافه‌وزن، می‌توانند افراد را در برابر دیابت نوع دو، حمله قلبی و سکته محافظت کنند.

متخصصان بر این باورند که محل ذخیره چربی‌های اضافی بدن، به طور ژنتیکی تعیین شده است. ذخیره چربی بیش از اندازه ذخیره، می‌تواند به پایداری انسولین و محافظت در برابر خطر ابتلا به دیابت و بیماری‌های دیگر منجر شود.

پژوهشگران "دانشگاه برونل لندن" (Brunel University London) و "دانشگاه اکستر" (UoE) انگلستان با همکاری دکتر "هانیه یاقوتکار"، پژوهشگر ایرانی، ۱۴ تغییر ژنتیکی را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند به شناسایی محل ذخیره چربی در بدن کمک کنند.

پروفسور "الک بلیکمور" (Alex Blakemore)، متخصص ژنتیک دانشگاه برونل گفت: در مورد خطر ابتلا به دیابت، محل ذخیره چربی، بسیار مهمتر از میزان چربی است. برخی از عوامل ژنتیکی وجود دارند که موجب اضافه‌وزن می‌شوند اما می‌توانند خطرات متابولیسم بدن را کاهش دهند. این موضوع، با محل ذخیره چربی در ارتباط است.ذخیره چربی زیر پوست، بهتر از ذخیره آن در اندام‌های بدن به‌خصوص کبد است.

پژوهشگران، داده‌های مربوط به بیش از ۵۰۰ هزار نفر که سن آنها بین ۳۷ تا ۷۳ سال بود، بررسی کردند. آنها برای تطبیق محل ذخیره چربی در بدن افراد، از اسکن ام‌آرای استفاده کردند و نشانه‌های ابتلا به دیابت نوع دو، حمله قلبی و سکته را نیز در آنها مورد بررسی قرار دادند.

آنها ۱۴ نوع تغییر ژنتیکی در مولکول DNA افراد یافتند که علاوه بر ارتباط با شاخص توده بدنی آنها، با خطر ابتلا به دیابت، فشار خون و بیماری قلبی در ارتباط بود. این پژوهش نشان می‌دهد افرادی که این عوامل ژنتیکی را داشته باشند، چربی را زیر پوست ذخیره می‌کنند و بدین ترتیب، چربی کمتری در اندام‌های بدن آنها از جمله کبد، پانکراس و کلیه‌ها ذخیره می‌شود.

دکتر "هانیه یاقوتکار"، از دانشکده پزشکی دانشگاه اکستر گفت: افراد بسیاری با وجود داشتن اضافه‌وزن، در خطر ابتلا به بیماری‌های متابولیک قرار ندارند. از آنجا که بخش قابل توجهی از جمعیت، به اضافه‌وزن مبتلا هستند، یافته‌های ما می‌توانند به درک مکانیسم‌هایی که در محافظت از این افراد نقش دارند، کمک کنند و خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت نوع دو، بیماری قلبی و فشار خون بالا را در آنها کاهش دهند.

این پژوهش، در مجله " Diabetes" به چاپ رسید.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:17 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

انرژی تجدیدپذیر

یکی از پژوهشگران دانشگاه "ام.آی.تی"، روش کارآمد و کم‌هزینه‌ای برای تولید انرژی تجدیدپذیر ارائه داده که در آن از باتری‌های سیال استفاده می‌شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از ام.آی.تی نیوز، تولید انرژی، فرآیندی پرهزینه است و صدمات بسیاری برای محیط زیست در پی دارد اما یکی از پژوهشگران دانشگاه "ام.آی.تی" (MIT)، ایده متفاوتی ارائه داده است.

"جس هینریچر" (Jesse Hinricher)، از پژوهشگران رشته مهندسی شیمی دانشگاه ام.آی.تی، پژوهشی در مورد باتری‌هایی انجام داده که به یک شبکه متصل می‌شوند و انرژی تجدیدپذیر مورد نیاز را تولید می‌کنند. او در پروژه خود، الکترولیت‌های ارزان‌قیمتی را در باتری‌های سیال اکسایش- کاهش به کار برده تا امکان تولید انبوه و ارائه انرژی پاک و ارزان‌قیمت را داشته باشد.

هینریچر، دوران کودکی خود را در یک مزرعه سپری کرده و در این مورد می‌گوید: در مزرعه، شاهد تاثیر قابل توجه تغییرات فصلی بودم؛ از این رو تصمیم گرفتم در رشته مهندسی شیمی تحصیل کنم. من به محیط زیست علاقه دارم و فکر می‌کنم باید از آن محافظت کنیم.

هینریچر از ژانویه سال 2017، پژوهش در مورد ابداع باتری‌های سیال اکسایش- کاهش را در آزمایشگاه آغاز کرد. این باتری‌ها از برخی جهات به باتری‌های معمولی که در کنترل تلویزیون استفاده می‌شوند، شباهت دارند اما تراکم انرژی آنها، بسیار کمتر از آن است که در کنترل تلویزیون به کار روند.

در این پروژه، باتری‌ها در شبکه‌های بزرگ انرژی قرار می‌گیرند تا کارایی بیشتری داشته باشند و وابستگی آنها به ابزار ذخیره انرژی کمتر شود.

پنل‌های خورشیدی، انرژی بالایی تولید می‌کنند اما پس از غروب خورشید، دیگر این توانایی را ندارند اما باتری‌های سیال اکسایش- کاهش می‌توانند انرژی را برای استفاده در تمام روز ذخیره کنند.

افت مصرف این باتری‌ها، در حال حاضر موجب کمبود و بالا رفتن قیمت مواد سازنده آنها شده است. در نتیجه، هینریچر تصمیم گرفت این موضوع را مورد بررسی قرار دهد و الکترولیت‌های کم‌هزینه‌ای را برای کار خود پیدا کند.

وی افزود: شناسایی مواد کم‌هزینه‌ موجب می‌شود این باتری‌ها از نظر تجاری مناسب‌تر باشند.

هینریچر قصد دارد در آینده هم پژوهش در مورد ذخیره انرژی را ادامه دهد و نهایتا شرکت خود را تاسیس کند.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:16 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

اسطوره‌‌‌‌ی کیهان‌‌شناسی و علم به زبان ساده، استیون هاوکینگ، که در ماه مارس گذشته، مصادف با زادروز آلبرت اینشتین جان باخت، به‌‌تازگی پس از انتشار آخرین مقاله‌‌ی علمی خود، خبرساز شد. این مقاله‌‌ی او، در مورد چگونگی فرار از سیاه‌‌چاله نگارش شده است.

جدا از مفهوم ریاضی آن، این مقاله، قصیده‌ای در وصف حافظه، نابودی و یکی از قدیمی‌ترین آرزوهای بشر، یعنیمیل به برتری است. همان‌‌گونه که بروس اسپرینگزتین در ترانه‌‌ی موسوم به «شهر آتلانتیک» می‌‌سراید: همه‌چیز از بین خواهد رفت، این یک واقعیت است، اما شاید هر چیزی که جان خود را از دست داده، روزی بازگردد.

دکتر هاوکینگ نمادی از استقامت بود؛ او در حالیکه از بیماری ALS رنج می‌‌برد، توانست از روی ویلچر، جهان را به سیطره‌ی خود درآورد. سرنوشت ماده یا اطلاعاتی که در دام یک سیاه‌چاله گرفتار می‌‌شود، همان چیزی بود که شغل او را تعریف می‌کرد و حالا تبدیل به یکی از عمیق‌ترین مسائل دنیای فیزیک شده است.

سیاه‌چاله‌ها اجرامی هستند که به‌‌قدری متراکم‌اند که براساس قانون نسبیت عام اینشتین، حتی نور هم نمی‌تواند از آن بگریزد. در سال ۱۹۷۴، دکتر هاوکینگ این مفهوم را به‌‌همراه تمام قوانین فیزیک درون آن، زیرورو کرد. او با شگفتی دریافت که اثرات کوانتومی تصادفی حاکم بر جهان میکروسکوپی باعث ایجاد سیاه‌‌چاله‌‌ها و در نهایت انفجار و ناپدید شدن آن‌‌ها می‌شود.

در زمان موعود (که زمانی بسیار دورتر از عمر فعلی جهان خواهد بود)، تمام آن جرم و انرژی که زمانی وارد سیاه‌‌چاله شده بود، به بیرون آن بازخواهد گشت. اما بنا بر معادلات کلاسیک اینشتین، سیاه‌‌چاله‌‌ها، مفاهیمی به‌‌شدت ساده هستند؛ تنها خواص آن‌ها جرم، بار الکتریکی و تکانه‌‌ی زاویه‌ای است. تمام ویژگی‌های اشیائی که درون یک سیاه‌چاله ناپدید شوند، از بانک‌ حافظه جهان پاک خواهد شد. هیچ‌چیز در پس یک سیاه‌چاله وجود نخواهد داشت.

سیاهچاله

دکتر هاوکینگ در مقاله‌‌ای در سال ۱۹۷۵ تاکید کرد که آنچه که از ماده و انرژی از سمت دیگر سیاه‌چاله خارج شود، کاملاً تصادفی خواهد بود. اگر شما به درون یکی از آن‌ها بیفتید و بتوانید بازگردید، تمام ویژگیهایی که ماهیت شما را شکل داده بود، به‌‌کلی از دست خواهند رفت؛ مرد یا زن، چشم‌های آبی یا قهوه‌‌ای، هنرمند یا دانشمند و... معادله‌‌ای که چنین سرنوشتی را  توصیف می‌کند همان است که بر روی سنگ‌قبر دکتر هاوکینگ در «وست مینیستر ابی» حک شده است؛ جایی که احتمالاً دورانی طولانی را در آن سپری خواهید کرد.

این نوعی تناسخ است. اگر طبیعت بتواند شما را فراموش کند، می‌تواند هر چیز دیگری را نیز از یاد ببرد؛ این در حکم یک ضربه‌ی مهلک به توانایی علم برای بازسازی گذشته یا پیش‌بینی آینده خواهد بود. دکتر هاوکینگ، دو سال پیش، طی کنفرانسی در هاروارد گفت:

این گذشته است که به ما می‌‌گوید چه کسی هستیم. بدون آن، ما هویت خود را از دست خواهیم داد.

در واقع، هاوکینگ در مقاله‌‌ی سال ۱۹۷۵ پافشاری می‌کند که  اثرات کوانتومی متناقض (که روزگاری اینشتین با این باور که «خداوند هرگز طاس بازی نمی‌‌کند»، آن را رد کرده بود)، یک قابلیت «فراموشی» به طبیعت هدیه می‌‌دهد. هاوکینگ نوشت:

خدا نه تنها طاس بازی می‌کند، بلکه اغلب طاس‌‌ها را به جایی پرتاب می‌کند که نمی‌‌توان آنها را دید.

این اظهارات به­‌منزله‌‌ی اعلان جنگ با دیگر فیزیکدانان بود. این یک ایده‌‌ی انقلابی بود که می‌توان فیلم تاریخ را به عقب کشید و آنچه قبلاً اتفاق افتاده را بازسازی کرد؛ اتفاقی مثل برخورد یک جفت ذرات زیر اتمی در یک برخورددهنده‌‌ با انرژی بالا.

۳۰ سال بعد، هاوکینگ به خطای خود اعتراف کرد؛ اما بحث‌‌ها ادامه یافت. «تناقض اطلاعات» موضوعی بود که در مرکز توجه دنیای فیزیک باقی ماند؛ چرا که هیچ‌کس، حتی هاوکینگ، نمی‌‌توانست توضیح دهد که سیاه‌چاله‌ها چطور اطلاعاتی را که به آن وارد یا از آن خارج می‌شوند، پردازش می‌کنند.

اما دانشمندان، نظریه‌پردازی جدیدی در مورد طبیعت فضازمان، اطلاعات و حافظه ارائه کردند. برخی پیشنهاد کرده‌اند که شما حتی نمی‌توانید وارد یک سیاه‌چاله شوید؛ چون پیش از آن، به‌‌وسیله‌‌ی یک دیواره‌ی آتش، تبخیر خواهید شد.

اما در سال‌های اخیر، بارقه‌ای از امید به‌‌وجود آمده است. اندرو استرومینگر از دانشگاه هاروارد، کشف کرد که اگر یک دیدگاه صحیح ریاضیاتی داشته باشیم، خواهیم دید که سیاه‌‌چاله‌‌ها بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی هستند که تصور می‌کردیم. آن‌ها چیزی دارند که دکتر استرومینگر از آن به‌‌عنوان «موهای نرم» یاد می‌‌کند؛ ماهیتی به شکل پرتوهای نور خیالی، که می‌توانند توسط موادی که وارد سیاه‌‌چاله می‌‌شوند ، به نوعی نوازش،  آشفته، درهم‌پیچیده یا منظم شوند. در اصل، این موها می‌توانند اطلاعات را بر سطح سیاه‌‌چاله کدگذاری کنند و تمام آن جزئیاتی را که ظاهراً معادلات اینشتین از قلم انداخته بودند، ثبت و ضبط کنند.

سیاه چاله

پی بردن به اینکه آیا چنین توجیهی برای دنیای فیزیک کافی است یا خیر، موضوعی بود که هاوکینگ در طول سال‌های قبل از مرگش، روی آن کار می‌کرد. او در کنفرانس هاروارد اظهار کرد:

وقتی ۴۰ سال پیش مقاله‌‌ی خود را نوشتم، خیال می‌‌کردم اطلاعات به‌دنیای دیگری منتقل خواهند شد. حالا به نظر می‌‌رسد این اطلاعات روی سطح سیاه‌‌چاله باقی می‌‌ماند و با بخار شدن سیاه‌‌چاله، بار دیگر در فضا ساطع خواهد شد.

سایر متخصصان، از جمله خوان مالداسنا از موسسه‌‌ی مطالعات پیشرفته در پرینستون، پس از بررسی‌‌های بیشتر به این نتیجه رسیده‌‌اند که نظریه‌‌ی موهای نرم حتی اگر نتواند مسئله‌‌ی پارادوکس اطلاعات را حل کند، دست کم به حل آن کمک خواهد کرد.

اگر اطلاعات بر سطح سیاه‌چاله‌ها ثبت شده باشد، شاید بتوان روزی آنها را بازخوانی کرد

در این مقاله‌‌ی آخر که پس از مرگ هاوکینگ منتشر شد، او و همکارانش تلاش کردند تا نشان دهند که این ایده‌‌ی خوش‌‌بینانه چطور می‌تواند کارساز باشد. در کنار هاوکینگ، دکتر استرومینگر، مالکوم پری و ساشا هاکو از دانشگاه کمبریج از دیگر نویسندگان این مقاله بودند.

دکتر  استرومینگر امیدوار است که فیزیکدانان روزی بتوانند فقط با خواندن آنچه که در این موهای نرم ثبت شده است، سیاه‌چاله را درک کنند. او همچنین اظهار کرده است که هنوز چیزی اثبات نشده است؛ ولی آن‌‌ها در نشان دادن نحوه‌‌ی تناسب تمامی قطعات با یکدیگر موفق شده‌‌‌‌اند.

او افزود:

اگر حدس ما درست باشد، این مقاله از اهمیت ویژه‌ای برخوردار خواهد بود؛ در غیر این صورت، به‌‌عنوان یک یادداشت فنی تلقی خواهد شد.

تعداد معدودی از ما، از جمله دکتر استیون هاوکینگ، تا به حال امیدوار بوده که حل مسئله‌‌ی پارادوکس اطلاعات واقعاً بتواند والدین ما، دایناسورها یا هر آنچه را که متعلق به گذشته‌‌ی ما بوده است، به ما برگرداند. بالاخره روزی فرا می‌‌رسد که ما هم با این واقعیت کنار بیاییم که خط زمانی ما هم به انتهای خود خواهد رسید؛ اما شاید با دانستن اینکه فراموش نخواهیم شد، قستمی از این آلام تسکین یابد. آنچه از ما به یادگار خواهد ماند، همین ژن‌‌ها، کتاب‌‌ها و چند نام‌‌ خواهد بود.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:07 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

در هفته‌ای که ناسا تلسکوپ فضایی پرافتخار کپلر را پس از گذشت نزدیک به یک دهه فعالیت از دست داد، یکی دیگر از فضاپیماهای این سازمان نیز به نام کاوشگر دان (Dawn) به‌دلیل اتمام سوخت به پایان عمر خود رسید. این فضاپیما که در طول ماموریتش دو مورد از بزرگ‌ترین اجرام را در کمربند سیارکی کاوش کرد، در روزهای گذشته موفق به برقراری ارتباط با گردانندگان خود نشد. مهندسان ناسا بدون دریافت هیچ سیگنالی از دان به این نتیجه رسیدند که این فضاپیما دیگر هیچ سوختی برای ادامه‌ی فعالیت ندارد و به‌همین دلیل پایان ماموریت آن را به‌صورت رسمی اعلام کردند.

کارکنان ناسا که مشغول کار روی پروژه‌ی کاوشگر دان بودند، می‌دانستند که این فضاپیما سرانجام یک روز به پایان راه خود می‌رسد. آن‌ها در ماه ژوئن، این کاوشگر را در نزدیک مدارش پیرامون سیاره‌ی کوتوله‌ی سِرِس قرار دادند. آن‌ها در آن زمان می‌دانستند که دان تنها تا چند ماه دیگر سوخت کافی در اختیار دارد. هرچند این روز پیش‌بینی می‌شد، اما در هر صورت پایان ماموریت این کاوشگر همچنان یک لحظه‌ی عاطفی محسوب می‌شود.

مارک رایمن، مهندس ارشد ماموریت دان در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت:

من بسیار به دان افتخار می‌کنم. حجم مسئولیتی که ما بر دوش آن گذاشتیم، بسیار زیاد بود؛ اما این کاوشگر هر مرتبه از پس هر چالش برمی‌آمد. خداحافظی با این فضاپیمای شگفت‌انگیز سخت است؛ اما زمان آن فرارسیده است.

دان خاموش و ناتوان به دور سیاره‌ی کوتوله‌ی سرس می‌چرخد

رایمن در ماه اوت سرنوشت دان پس از مرگش را به‌صورت جامع و غم‌انگیز شرح داد. برهمین اساس، هنگامی که این کاوشگر پس از پایان عمرش قادر به ثابت نگاه داشتن خود نباشد، کامپیوتر فضاپیما در تلاش برای باقی ماندن در مسیر و ادامه‌ی ماموریت، مجموعه‌ای از بررسی‌ها را انجام خواهد داد؛ اما در آن زمان، دیگر حتی بخاری باقی نمانده است تا به رانشگرهای فضاپیما نیرو دهد. رایمن می‌نویسد:

تقلای دان برای زنده ماندن کوتاه خواهد بود و تنها چند ساعت طول می‌کشد تا باتری فضاپیما به‌طور کامل تخلیه شود. کاوشگر باتجربه سپس دچار بیهوشی خواهد شد و اندکی بعد همان‌طور که پنل‌های خورشیدی را با چرخش قابل توجه‌اش به سمت نور بازمی‌گرداند، ممکن است موفق به احیای کامل خود شود؛ اما این چرخه تکرار خواهد شد.

پوسته‌ی دان همچنان در همان آخرین مدار پیرامون سیاره‌ی کوتوله‌ی سرس به‌سر می‌برد. کاوشگر ناسا بدون سوخت نمی‌تواند خود را به اندازه‌ای ثابت نگاه دارد تا از پنل‌های خورشیدی‌اش نیرو به‌دست آورد یا برای خداحافظی آخر فرستنده‌اش را روشن کند. دان خاموش و ناتوان به دور سیاره‌ی کوتوله‌ی سرس می‌چرخد و برای دست‌کم ۲۰ سال در همین وضعیت باقی خواهد ماند.

همان‌طور که اشاره شد، این دومین بار در هفته‌ی جاری بود که پژوهشگران ناسا ناگزیر به وداع با یک ماموریت خود شدند. ابتدای هفته‌ای که گذشت، تلسکوپ فضایی و کاوشگر سیارات فراخورشیدی کپلر نیز به دلیل اتمام سوخت به پایان ماموریت پرافتخار خود رسید.

Dawn spacecraft / کاوشگر دان

میراث دان تازه در حال شروع است

دان دو سال بیشتر از کپلر عمر داشت و در سال ۲۰۰۷ با هدف مطالعه‌ی وستا و سرس، دو جرم بزرگ در کمربند سیارکی به فضا پرتاب شد. کمربند سیارکی بین مشتری و مریخ واقع شده و دربردارنده‌ی تعداد بی‌شماری اجرام سنگی باقی‌مانده از دوران پیداش منظومه‌ی شمسی است. به همین دلیل ناسا تصمیم گرفت نام دان (پیدایش یا بامداد) را روی کاوشگر خود بگذارد.

دان نخستین فضاپیمایی بود که به دور دو جرم در عمق فضا می‌چرخید. این کاوشگر دریافت که دو جرمِ وستا و ورس بسیار متفاوت از یکدیگر هستند. وستا دارای هسته‌ای آهنی و سطحی حفره‌دار بود که یکی از آن‌ها کوهی اندازه‌ی دو برابر اورست در مرکزش داشت.

سرس نیز کوه بلندی داشت که به باور پژوهشگران آتشفشانی یخی محسوب می‌شد و به جای ماگما از آب شور و گل تشکیل شده بود. در حالی که وستا به‌کلی یک جرم سنگی و فلزی بود؛ دان دریافت که سرس دارای سنگ و یخ و پرشده از نقاط روشنی بود که به وجود نمک یا کربنات اشاره داشت. سرس حتی روی سطح خود دارای مواد آلی بود.

این حقیقت که دو جرم یادشده تفاوت بسیار زیادی با یکدیگر داشتند، به پژوهشگران درک بهتری از پویایی منظومه‌ی شمسی در اوایل دوران پیدایشش داد. وستا به سیارات داخلی شباهت دارد و به احتمال فراوان محل تشکیل آن نزدیک به موقعیت فعلی‌اش است. سرس یا دست‌کم مواد فرار و یخی روی سطح آن برای دوام آوردن باید بسیار دورتر از گرمای خورشید تشکیل شده و سپس به سمت داخل حرکت کرده باشد.

هرچند کاوشگر دان به پایان عمر خود رسید؛ اما داده‌هایی که در طول ماموریت ۱۱ ساله‌اش جمع‌آوری کرد، در اختیار دانشمندان قرار دارد. پژوهشگران اینجا روی زمین برای تحلیل داده‌های ارزشمندی که فضاپیمای از دست‌رفته‌شان ارسال کرده است، هنوز راه درازی در پیش دارند. رایمن می‌گوید:

از جهات مختلف، میراث دان تازه در حال شروع است.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:06 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

تعریف کردن داستان‌ غول‌ها و ارواح می‌تواند با تشویق مردم به تغییر شیوه‌ی رفتارشان، مفید باشد. هالووین زمانی است که اشباح و دکورهای ترسناک‌ به‌صورت عمومی به نمایش در می‌آید تا دنیای مردگان را تداعی کند. اما آیا می‌دانستید، این آئین‌ها و مراسم‌ها در واقع می‌توانند درس‌های مهم اخلاقی برای ما داشته باشند؟

 ریشه‌ی جشن هالووین که امروز در کشورهای مختلف جهان [از جمله به‌طور غیر رسمی در ایران] برگزار می‌شود، به جشنواره سلتی «سمهین» باز می‌گردد، جشنی که هنگام شروع نیمه‌ی تاریکِ سال (پایان تابستان) برگزار می‌شد. در آن زمان، مردم اعتقاد داشتند که زندگان و مردگان باهم در ارتباط‌ هستند و امکان ملاقات با ارواح و اشباح وجود دارد.

پاپ گرگوری یکم در سال ۶۰۱ میلادی، برای کمک به ترویج مسیحیت در شمال اروپا، از مبلغان مذهبی خواست که جلوی جشن‌های باستانی را نگیرند؛ بلکه به این آئین‌ها جلوه‌های مسیحی بدهند. به این ترتیب، با گذشت زمان، جشن‌های سمهین تبدیل به «روز ارواح درگذشته» و «عید قدیسان» شدند، روزهایی که در آئین مسیحیت، صحبت کردن با مردگان به لحاظ مذهبی پسندیده بود. عید قدیسان به «روز همه قدیسان (All Hallows’ Day)» هم مشهور بود، یعنی شب قبل از «غروب همه قدیسان (All Hallows’ Evening)» یا مخفف آن «غروب قدیسان (Hallowe’en)» که واژه هالووین امروزی، شکل تغییر یافته این عبارت اسکاتسی است. از این رو، نه‌تنها تمام غیر مسیحیان اعتقاد خود به ارواح مردگان را حفظ کردند، بلکه این مراسم‌ها به بخشی مهمی از آئین‌های متنوع اولیه کلیسا بدل شدند. 

باورهای پرمنفعت

خود پاپ گریگوری یکم، پیشنهاد کرد، افرادی که ارواح را می‌بینند، باید برای آمرزش روح آن‌ها دعا کنند. از این دیدگاه، مردگان برای سفر به بهشت نیازمند کمک زندگان هستند. در طول قرون وسطی، اعتقادات بر اینکه ارواح در برزخ گرفتار می‌شوند، موجب رونق فروش آمرزش‌نامه‌ها در کلیساهای کاتولیک شد، مواجبی که برای کاهش مجازات گناهان به کلیسا پرداخت می‌شد. به این ترتیب، اعتقاد گسترده به ارواح، فروش عفو‌نامه را به یک کسب‌وکار سودآور برای کلیسا بدل کرد.

ارواح عموما به‌دلایلی خوب فرد را به تسخیر خود در می‌آورند

 

در نتیجه این باورها به اصلاحات یا‌ چندتکه شدن جامعه‌ی مسیحی منتهی شدند، اصلاحاتی که به رهبری کشیش آلمانی به نام مارتین لوتر انجام گرفتند و او و پیروانش، راه خود را از کاتولیک جدا کردند و مذهب جدیدی به نام «پروتستان» را بنا نهادند. در واقع، اعلامیه‌ی نود و پنج ماده‌ای مارتین لوتر که روز ۳۱ اکتبر ۱۵۱۷ روی سردر کلیسای همه‌ی قدیسان در ویتنبورگ نصب شد، عمدتا اعتراضی علیه فروش عفو برای گناهکاران بود. پس از آن، کشورهای پروتستان، از اعتقاد به ارواح به‌عنوان خرافات کاتولیک یاد می‌کردند.

داستان ارواح در فرهنگ عامه داستان ارواح در فرهنگ عامه کشورهایی مانند ژاپن رایج است و اغلب حاوی پیام اخلاقی قوی است

با این حال، بحث در مورد وجود ارواح هیچ‌گاه کمرنگ نشد و مردم حتی تا عصر ما، برای حل این مسئله به علم متوسل می‌شوند. در قرن نوزدهم، اعتقاد به عالم ارواح، جنبش جدیدی که ادعا می‌کرد مردگان می‌توانند با زندگان صحبت کنند، به سرعت به یک پدیده‌ی جریان‌ساز بدل شد و روش‌هایی مانند احضار روح، ویجا و عکاسی از ارواح و مانند اینها در میان عموم مردم به‌وفور انجام می‌گرفت.

اگرچه بعد از جنگ جهانی اول، اعتقاد به عالم ارواح، اهمیت فرهنگی خود را از دست داد؛ اما بسیاری از روش‌های آن به‌وسیله احضارکنندگان روح امروزی نیز به‌کار می‌رود، کسانی که اغلب برای اثبات وجود ارواح از روش‌های علمی کمک می‌گیرند. این باورها فقط بخشی از جهان مسیحی نیستند. بلکه، در اغلب فرهنگ‌ها و جوامع، مفهومی به نام ارواح به‌ چشم می‌خورد. به‌عنوان مثال، در تایوان، حدود ۹۰ درصد از مردم ادعا می‌کنند که در طول زندگی خود با ارواح ملاقات کرده‌اند.

دیدن روح اغلب یادآور بار سنگین زیر پا گذاشتن اخلاقیات است

 

تایوان، همراه با بسیاری از کشورهای شرق آسیا مانند ژاپن، کره، چین و ویتنام، «ماه ارواح» را جشن می‌گیرند، ماهی که در آن یک روز به‌خصوص به نام روز ارواح نیز جشن گرفته می‌شود، روزی که به اعتقاد مردم، ارواح وارد دنیای زندگان می‌شوند و آزادانه به‌هر کجا که می‌خواهند می‌روند. این جشنواره‌ها و اعتقادات اغلب ریشه در داستان بودایی«اولانپن سوترا» دارند، داستانی که در آن، بودا به یک روحانی جوان توصیه‌های برای کمک به مادرش می‌کند که به‌عنوان یک «روح گرسنه» در عذاب است.

به مانند بسیاری از سنت‌ها و فرهنگ‌های دنیا، ارواح تایوانی نیز به دو دسته «ارواح شرور» و «ارواح نیک» تقسیم می‌شوند. ارواح نیک به‌طور معمول با فرد ارتباط اجدادی و خانوادگی دارند و در طول جشنواره ارواح به گرمی از آن‌ها استقبال می‌شود. ارواح شرور هم کسانی هستند که عصبانی یا گرسنه‌اند و زندگان را تسخیر می‌کنند.

پیام اخلاقی

توک تامپسون اسطوره‌شناسی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که سال‌هاست، داستان‌های ارواح را مطالعه می‌کند. وی متوجه شده است که ارواح عموما به دلایلی خوب فرد را به تسخیر خود در می‌آورند. این دلیل می‌تواند راز قتل‌های سر به‌مهر، فقدان مراسم خاک‌سپاری، خودکشی‌های اجباری، تراژدی‌های قابل پیشگیری و سایر مسائل اخلاقی باشد. ارواح به این لحاظ، از گور خود خارج می‌شوند و به‌دنبال عدالت می‌گردند.

ارواح می‌توانند چنین خواسته‌هایی را از یک فرد یا یک خانواده یا اهالی یک شهر داشته باشند. به‌عنوان مثال، در ایالات متحده، برخی گزارش داده‌اند که روح برده‌های آفریقایی آمریکایی و بومیان آمریکایی که ظالمانه کشته شده‌اند را دیدند. الیزابت تاکر، پژوهشگری از دانشگاه ایالتی بینگهمتون در نیویورک که کتابی به همین مضمون«افسانه‌های دانشگاه (Campus Legends)» نوشته، گزارش‌های مختلف ملاقات با ارواح در دانشگاه‌های مختلف آمریکا و کانادا را از دهه ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۶ جمع‌آوری کرده است.

جشنواره یک ماه‌ای که در تایوان برگزار می‌شودجشنواره یک ماهه‌ی ارواح در تایوان برگزار می‌شود. در این ماه اعتقاد بر این است که دروازه‌های دنیای مردگان گشوده می‌شود و مردگان به دنیای زندگان باز می‌گردند

برخی از ارواح مشهوری که تاکر در کتاب خود به آن‌ها می‌پردازد، روحی به نام دوولی در دانشگاه اموری در آتالانتا است که می‌تواند با تفنگ آبی خود به استادان دانشگاه شلیک کند و نظم کلاس‌ها را بر هم بزند. روح دیگری به نام سارا از دانشگاه منسفیلد، پنسیلوانیا پس از اینکه از نامزدش جواب رد شنیده، خودکشی کرده است، خانم سرخ‌پوشاز دانشگاه هانتینگتون در انتاریو، کانادا روح معروف دیگری است که روبدوشامبر سرخی بر تن دارد و شکمش را می‌شکافد. همین‌طور دانشجویان دانشگاه گیتیزبورگ، پنسیلوانیا، با ارواح سربازان ملاقات کردند، در حالی که دانشجویان دانشگاه سن‌مری‌آو وودز در اندیانا، راهبه‌های بدون چهره‌ی ترسناکی را دیدند.

 

به‌نظر می‌رسد، اغلب داستان‌های عجیبی که تاکر در کتاب خود ذکر کرده، به‌نوعی به گذشته‌ی تاریک دانشگاه‌ها مرتبط هستند. به این لحاظ، ارواح، جنبه‌های اخلاقی را برملا می‌کنند. مشاهده ارواح هم اغلب به ما یادآوری می‌کنند که اخلاق و اخلاقیات اهمیتی فراتر از زندگی دارند و زیر پا گذاشتن اخلاقیات می‌تواند بار سنگینی روحی برای زندگان داشته باشد.

با این حال، به‌جز برخی جنبه‌های ترسناک؛ داستان ارواح اغلب برای ما سودمند هستند. ارواح با نشان دادن زندگی پس از مرگ، فرصت ارتباط با کسانی را برای ما فراهم می‌کنند که مدت‌ها قبل از دنیا رفتند و بنابراین به زندگان فرصتی برای رستگاری و راهی برای جبران اشتباهاتمی‌دهند.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:03 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

سخت افزارهای قدرتمند گرافیکی، تمامی عشق و علاقه‌ی گیمرهای بازی‌های رایانه‌ای به حساب می‌آیند؛ اما به شرط آن‌که بازی‌ها به شکل مطلوب و مورد انتظار، اجرا می‌شوند. در غیر این صورت درایورها شرمنده خواهند بود؛ درواقع به همین دلیل است که درایورها قهرمانان گمنام کارت‌های گرافیکی در جهان لقب گرفته‌اند. آن‌ها در حال تغییر و رفع نیازهای خود هستند و در دراز مدت می‌توانند منجر به بهبود عملکرد بازی‌های محبوب شما شوند.

در این مقاله، در پی یافتن پاسخ این سؤال هستیم که کدام‌یک از به‌روزرسانی درایورها، عملکرد کارت گرافیک را بهتر بهبود می‌بخشد و این کار را با انتخاب و تست دو کارت گرافیک AMD Radeon RX 480  و  Nvidia GeForceGTX 1060 6GB به سرانجام رساندیم.

 AMD Radeon RX 480  & Nvidia GeForce GTX 1060 6GB

هر کارت گرافیک را با ۱۱ بازی مختلف ارزیابی کردیم. این کار با استفاده از سه بیلد (Build) که در طول دو سال منتشر شده بود انجام شد. در نهایت کارت گرفیک انویدیا بیشترین امتیاز را به دست آورد؛ ۴.۳ امتیاز در هر بازی برای انویدیا و ۲.۳ امتیاز برای AMD.

بازی بهبود عملکرد در AMD
بهبود عملکرد در Nvidia
 نتیجه نهایی
Battlefield 3
۱.۸ درصد ۲.۷ درصد انویدیا ۱۲.۱ درصد سریع‌تر
Battlefield 4
۲.۴ درصد ۰.۱ درصد انویدیا ۲۶.۶ درصد سریع‌تر
Metro: Last Light Redux
۱.۱ درصد ۰.۷ درصد انویدیا ۱۴.۱ درصد سریع‌تر
Grand Theft Auto V
۴.۰ درصد ۱.۴ درصد انویدیا ۳۰.۵ درصد سریع‌تر
The Witcher 3
۳.۲ درصد ۰.۱ درصد انویدیا ۲.۷ درصد سریع‌تر
Rise of the Tomb Raider
۱۳.۵ درصد ۳.۸ درصد انویدیا ۲.۵ درصد سریع‌تر
Hitman
۰.۳ درصد ۱۵.۳ درصد انویدیا ۴.۲ درصد سریع‌تر
Tom Clancy's The Division
۲.۳- درصد ۶.۵ درصد انویدیا ۰.۳ درصد سریع‌تر
Battlefield 1
۴.۷- درصد ۳.۶ درصد انویدیا ۱۲.۱ درصد سریع‌تر
Ashes of the Singularity: Escalation
۳.۷- درصد ۱۲.۸ درصد انویدیا ۸.۵ درصد سریع‌تر
Tom Clancy's Ghost Recon Wildlands
۹.۶ درصد ۰.۲- درصد انویدیا ۴.۵ درصد سریع‌تر

با این حال، بهبود عملکرد درایورها تا حد زیادی به بازی بستگی داشته و نتیجه ممکن است متفاوت باشد. در موارد خاص درایورها سرعت‌های بالا را به گیمر ارائه می‌دهند. AMD در بازی Rise of Tomb Raider امتیاز دو رقمی را ثبت می‌کند. در حالی که Nvidia در بازی‌های Hitman  و  Ashes of the Singularity: Escalation سرعتی عالی را ثبت می‌کند. در بازی‌های دیگر درایورهای تازه، تفاوت زیادی ایجاد نمی‌کنند. سپس بازهایی هستند که برای ارائه سرعت و روانی بیشتر فریم‌ریت بازی را کاهش می‌دهند. شاید تصویر کنید این کار غیرقابل توجیه است، اما چارت‌های فریم‌ریت و فریم زمان به وضوح این تغییرات را نشان می دهند.

Nvidia’s GeForce GTX 1060

اما چرا کارت‌های گرافیکی AMD Radeon RX 480  و  Nvidia GeForce GTX 1060 6GB را برای این مقایسه انتخاب کردیم؟

کارت‌های گرافیک AMD Radeon RX 480  و  Nvidia GeForce GTX 1060 6GB دو سال پیش معرفی شدند (البته در فاصله زمانی ۲۰ روزه). هدف این کارت‌ها، آن دسته از گیمرهایی بود که مشغول بازی‌هایی با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ بودند. این دو کارت گرافیک به اندازه‌ی کافی رشد داشته و به‌روزرسانی دریافت کرده‌اند؛ و پس از دو سال هنوز در خط تولید قرار دارند و به فروش می‌رسند.

AMD’s Radeon RX 480

هم‌اکنون AMD Radeon RX 480 و GeForce GTX 1060 6GB Nvidia  رشد بسیاری داشته‌اند. این دو کارت گرافیک به ما فرصت دادند که دو محصول از دو سازنده‌ی متفاوت را از هر نظر مقایسه کنیم، در حالی که تولد آن‌ها فقط چند هفته با هم فاصله داشت.

اگرچه ما فقط سه بیلد از سه درایور هر شرکت را ارزیابی کردیم، اما باز هم دیدگاه خلاصه‌ای از نحوه‌ی عملکرد را پیش روی ما قرار می‌دهد. پس از یک سال پیشرفت، و با جدیدترین بیلده، ما بیشتر علاقه‌مند هستیم تا رفتار اصلی هر کارت را در برابر پروفایل‌های خود قرار دهیم. هدف ما دور شدن از واقعیت و از دست دادن داده‌های واقعی نیست. اما روند کار کاملاً مشخص و واضح است.

در نهایت، کارت گرفیک انویدیا بیشترین امتیاز را به دست آورد؛ ۴.۳ امتیاز در هـر بازی برای انویدیا و ۲.۳ امتـیـاز برای AMD

در بازی‌های قدیمی‌تر با پایه‌ی DirectX 11 برتری انویدیا نسبت به AMD بسیار بیشتر است. حتی امروز در نسخه‌ی سوم بازی بتلفیلد GeForce GTX 1060 6GB دوازده درصد سریع‌تر از Radeon RX 480 عمل می‌کند. در بازی Battlefield 4 بیست و شش درصد، در بازی Metro: Last Light Redux  چهارده درصد و در بازی Grand Theft Auto V انویدیا سی درصد سریع‌تر عمل می‌کند. پیروزی‌های انویدیا در بازی‌های جدیدتر با پایه‌ی DirectX 11 کاهش می‌یابد و حتی در DirectX 12 رشد آن معکوس می‌شود.

از ۱۱ عنوانی که ما مورد آزمایش قرار دادیم، هفت عنوان با درصد تک رقمی در نتایج نرخ فریم متوسط ​​دیده شدند. جای تعجب نیست که AMD پس از ۱۰ ماه، اولین نسخه‌ی اورکلاک شده‌ی RX 480 را با نام Radeon RX 580دوباره منتشر کرد. طرفداران AMD می توانند Radeon RX 580 را با حدود ۲۰ دلار کمتر از GeForce GTX 1060 6GB تهیه کنند.

 

برخی از گیمرها برای افزایش سرعت بازی‌ها، به درایورها بسیار امیدوار هستند. AMD می تواند به دستاوردهای خود در بازی Rise of the Tomb Raider افتخار کند. در ابتدا Radeon RX 480 در این بازی خوب ظاهر نشد. اما درایور نسخه‌ی ۱۶.۷.۳ با ارائه‌ی پچ‌هایی، برخی از مشکلات بزرگ AMD را رفع کرد.

همچنین Tom Clancy Ghost Recon Wildlands برای AMD نیز برنده محسوب می‌شود، اما عمدتا به‌دلیل اینکه درایور Radeon از هشت ماه پیش برای Ghost Recon آماده‌سازی شده بود. هنگامی که تیم درایور AMD شروع به بهینه‌سازی برای این بازی کرد، نرخ فریم متوسط ​​را تقریباً ۱۰٪ افزایش داد. اما در مورد Tom Clancy's، Ashes of Singularity: Escalation و Battlefield 1، عملکرد Radeon RX 480 امروز چند درصد پایین‌تر از آن است که در گذشته بود. اما برای عادلانه بودن، جدیدترین درایور AMD و حتی تعداد زیادی از سناریوهای زمانبندی را که ما از آن‌ها در رده‌های قبلی اندازه گرفته‌ایم حذف می کنیم.

بهینه‌شده‌ترین عملکرد کارت گرافیک انویدیا را در Hitman و Ashes of the Singularity شاهد هستیم. GeForce GTX 1060 6GB در سال گذشته افزایش ۱۵ درصدی داشته است که با جدیدترین درایور (۳۹۸.۳۶) افزایش یافته است. در Ashes ،GeForce GTX 1060 6GB امروزه نسبت به دو سال قبل ۱۳ درصد عملکرد بیشتری دارد. درواقع، دستاوردها از یک دهم درصد به حدود ۶ درصد می رسد. در Tom Clancy’s The Division انویدیا GeForce GTX 1060 6GB یک دهم درصد سرعت را از دست می دهد.

در نهایت

همان‌طور که انتظار می‌رود، درایورهای ویدئویی جدید نرخ فریم را در بیشتر عناوین افزایش می‌دهند، اما تفاوت‌ها اغلب ظریف و بسیار ناچیز هستند. AMD با سرعت ۲.۳ درصدی در مجموعه معیارهای ما قرار دارد، در حالی که انویدیا به‌طور میانگین ۴.۳ درصد است. در برخی از بازی‌ها، با افزایش سرعت فریم تا ۱۵٪ بهبود قابل ملاحظه‌ای خواهید یافت، اما در برخی دیگر، تغییر بسیار اندک است که ممکن است حتی متوجه آن نشوید. بعید به نظر می رسد که به‌روزرسانی درایور برای یک بازی که قبلاً کند بوده و قابل اجرا نبوده بتواند به‌طور ناگهانی با همان سخت‌افزار آن را اجرا یا سرعت بخشد.

 به نظر شما کدام کارت گرافیک در این آزمایش سربلند بیرون آمد؟



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:02 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

زیراکس (Xerox Corporation) یک شرکت آمریکایی فعال در زمینه‌ی محصولات و خدمات مرتبط با اسناد کاغذی و تجاری است. محصولات این شرکت در بیش از ۱۶۰ کشور جهان عرضه می‌شود و مرکز مدیریت آن نیز در نورواک، کنتیکت واقع است. البته محل تأسیس شرکت، راچستر نیویورک بوده و امروز نیز اکثر کارمندان زیراکس در آن منطقه مشغول به کار هستند.

بخش تحقیق و توسعه‌ی زیراکس در بیش از یک قرن فعالیت این شرکت، زادگاه بسیاری از فناوری‌های انقلابی تاریخ بوده است. نوآوری‌هایی همچون مفاهیم کامپیوترهای دسکتاپ و پایه‌های رابط کاربری و همچنین، ماوسکامپیوتری، در این شرکت رخ داده‌اند. این نوآوری‌ها، بعداً توسط شرکت‌هایی همچون اپل و مایکروسافت مورد استفاده قرار گرفتند. در نتیجه‌ی همین مفاهیم بود که این دو شرکت، به غول‌هایی بزرگ در صنایع نر‌م‌افزار و سخت‌افزار کامپیوتری تبدیل شدند.

زیراکس / Xerox

مرکز مدیریت زیراکس در نورواک کندیکت

تاریخچه‌ی تأسیس

شرکت زیراکس در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (۱۹۰۶ میلادی) در منطقه‌ی راچستر و با نام The Haloid Photographic Company شروع به‌کار کرد. این شرکت ابتدا کاغذهای عکاسی و دیگر تجهیزات این صنعت را تولید می‌کرد. در سال ۱۳۲۷ (۱۹۳۸)، چستر کارلسون فناوری Xerography را اختراع کرد. او یک فیزیک‌دان مستقل بود که فرآیندی برای چاپ عکس‌ها با استفاده از یک صفحه‌ی فلزی با بار الکتریکی و پودر خشک تونر ابداع کرد.

زیراکس / Xerox

کارخانه‌ی شرکت هالوید

اختراع کارلسون تاریخچه‌‌ای مجزا با جزئیات کامل دارد. نکته‌ی مهم در مورد آن، دوره‌ی زمانی ۲۰ ساله‌ی تحقیق و توسعه، برای ساخت اولین نمونه‌های تجاری از روی این فناوری است.

کارلسون پدیده‌ای با نام Xerography معرفی کرد که زمینه‌ی انقلاب فتوکپی شد

جوزف سی ویلسون به‌عنوان بنیان‌گذار زیراکس شناخته می‌شود. او مدیریت شرکت هالوید را از پدرش به ارث برد و با درک پتانسیل بالای اختراع کارلسون، در سال ۱۳۲۵ (۱۹۴۶) قراردادی برای تجاری کردن آن امضا کرد. ویلسون تا سال ۱۳۲۶ (۱۹۶۷) در نقش مدیرعامل زیراکس باقی ماند و تا سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) و زمان مرگش، رئیس هیئت مدیره‌ی این شرکت بود.

زیراکس / Xerox

جوزف سی. ویلسون

اصطلاح Xerography یا الکتروفتوگرافی، توسط شرکت زیراکس و با استفاده از دو کلمه‌ی یونانی ابداع شد. ریشه‌ی این کلمه‌ها به‌معنای «نوشتن خشک» است. شرکت هالوید پس از مدتی برای در درست گرفتن امتیاز این اصطلاح جدید، نام هالوید زیراکس را برای خود انتخاب کرد. در نهایت نام Xerox Corporation در سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱) برای شرکت انتخاب شد.

اولین دستگاه کاربردی از اختراع کارلسن، یک تجهیز دستی با نام Flat-plate 1385 بود. این دستگاه سرعت عملکردی پایینی داشت و نمی‌توان عنوان یک دستگاه کپی واقعی را به آن داد. پس از آن، سال‌ها تحقیق فنی و بازاری نیاز بود. به‌هرحال سرعت این دستگاه پایین بود و در نتیجه، به‌عنوان یک دستگاه تولید صفحات چاپ برای فناوری‌های افست و لیتوگرافی استفاده شد.

زیراکس / Xerox

چستر کارلسون در کنار اولین دستگاه کپی

پس از تجهیز ۱۳۸۵، نوبت به اولین پرینتر اتوماتیک با فناوری زیروگرافی (الکتروفتوگرافی) رسید. این دستگاه در سال ۱۳۳۴ (۱۹۵۵) و با نام Copyflo معرفی شد. این دستگاه، یک پرینتر مایکروفیلم بود که با استفاده از نگاتیوهای این دسته، کار می‌کرد. توسعه‌ی این محصول، منجر به تولید محصولی کوچک‌تر و سبک‌تر با نام ۱۸۲۴ شد.

Xerox 914

Xerox 914 برای سال‌ها درآمدی میلیون دلاری عاید زیراکس کرد

ظهور شهرت و اعتبار شرکت زیراکس در سال ۱۳۲۸ شمسی (۱۹۵۹ میلادی) و با معرفی دستگاه ۹۱۴ شروع شد. این دستگاه زمانی به‌عنوان موفق‌ترین محصول تجاری تاریخ شناخته می‌شد. کارلسون و هانس دسار، در ساخت این دستگاه با هم همکاری کردند. ۹۱۴، اولین دستگاه فتوکپی کاغذ در جهان بود. شهرت این دستگاه به حدی رسید که درآمد زیراکس را تا پایان سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱) به ۶۰ میلیون دلار رساند.

زیراکس / Xerox

نمایشگاهی برای معرفی Xerox 914

کمپین‌های تبلیغاتی اولین دستگاه فتوکپی زیراکس نیز قابل توجه بود. آنها در تبلیغات خود ادعا می‌کردند که حتی یک میمون نیز می‌تواند تنها با فشار دادن یک دکمه روی این دستگاه، فرآیند کپی گرفتن را انجام دهد. این سادگی طراحی و کاربری آسان محصولات، به‌نوعی امضای زیراکس در تجهیزات بعدی شد. تا سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)، درآمد شرکت به بیش از ۵۰۰ میلیون دلار رسید.

درآمدهای سرشار دهه‌ی ۱۳۴۰ خورشیدی (۱۹۶۰ میلادی)، نتیجه‌ی سرمایه‌گذاری‌های صبورانه در دهه‌‌های قبل در بخش‌های تحقیق و توسعه بود. اولین بخش تحقیق و توسعه شرکت نیز در شروع همین دهه و در منطقه‌ی وبستر نیویورک با نام Wilson Center for research and Technology تأسیس شد. این مراکز تحقیق و توسعه بعدها تأثیرات بزرگی روی تاریخ دنیای فناوری داشتند.

زیراکس / Xerox

کارلسون در کنار مدیران زیراکس

عرضه‌ی عمومی سهام شرکت در همین دهه‌ی پرسود ۱۳۴۰ (۱۹۶۰) انجام شد. آن‌ها با نام اختصاری XRX وارد بازار سهام نیویورک شدند و حدود ۳۰ سال بعد نیز بازار سهام شیکاگو، میزبان زیراکس بود.

توسعه‌ی محصولات کاربردی

Xerox 813 نام محصول مهم بعدی این شرکت بود که در سال ۱۳۴۲ (۱۹۶۳) معرفی شد. این محصول، نتیجه‌ی چشم‌انداز کارلسون برای تولید دستگاه کپی بود که ابعادی مناسب برای قرار گرفتن روی میز هر فردی داشته باشد. در سال‌های بعد، توسعه‌ی این محصول و همچنین ۹۱۴ افسانه‌ای، محصولاتی حرفه‌ای‌تر، سریع‌تر و با کارایی بیشتر با به همراه داشت که از این میان می‌توان مدل‌های ۴۲۰، ۷۲۰، ۳۳۰، ۶۶۰ و ۷۴۰ را نام برد.

بهبودهای اولیه‌ی دستگاه‌ها، در جهت افزایش سرعت عملکرد بود

به‌هرحال دستگاه‌های معرفی شده هنوز توانایی کپی کردن در سرعت بالا را نداشتند. زیراکس در سال‌های بعد تلاش کرد تا این محصولات با کاربری شخصی و اداری را به سرعتی نزدیک به ماشین‌‌های افست و چاپ برساند. اولین نتیجه‌ی این تلاش، Xerox 2400 بود که در سال ۱۳۴۵ شمسی (۱۹۶۶ میلادی) معرفی شد. عددهای مدل این دستگاه، نشان‌دهنده‌ی تعداد کپی‌های قابل انجام در یک ساعت بود.

زیراکس / Xerox

سهام شرکت هالوید

این دستگاه سرعت ماشین‌های افست را نداشت اما اولین‌های متعددی را به بازار کپی ارائه کرد. اولین تغذیه‌کننده، پرتاب‌کننده و سوراخ‌کننده‌ی کاغذ اتوماتیک در این مدل معرفی شدند. پس از مدتی، این دستگاه نیز بهبودهایی را دریافت کرد و با افزایش سرعت ۵۰ درصدی، با نام Xerox 3600 Duplicator معرفی شد.

تیم‌های تحقیقاتی زیراکس در میانه‌های قرن بیستم با دقت و پشتکار بالا به‌دنبال توسعه‌ی محصولات بودند. گروه کوچکی از آنها در پروژه‌ای برای اتصال دستگاه‌های کپی با استفاده از خطوط تلفن درگیر بود. آنها در تلاش بودند تا با اتصال دو دستگاه ۹۱۴، فرآیند اسکن را در یک دستگاه و پرینت را در دستگاه دیگر انجام دهند. این فناوری با نام LDX شناخته شد و اولین نمونه‌های کاربردی آن درسال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) معرفی شدند.

فناوری LXD پایه‌های طراحی و توسعه‌ی دستگاه‌های فکس امروزی را بنا کرد. به‌بیان دیگر، فرآیندهای چندگانه‌ی دستگاه‌های امروزی فکس، رؤیای کارلسون در مورد این دستگاه‌ها بوده است.

زیراکس / Xerox

اولین دستگاه فکس زیراکس

سال‌های پایانی دهه‌ی ۱۳۴۰ (۱۹۶۰) با توسعه‌ی هرچه بیشتر فعالیت شرکت همراه بود. در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)، پیتر مک‌کولو مدیرعامل جدید زیراکس شد و دفاتر مدیریتی شرکت نیز به راچستر نیویورک و برجی ۳۰ طبقه در منطقه‌ای به‌نام میدان زیراکس در این شهر، منتقل شدند.

کپی رنگی و پرینت دیجیتال

دستگاه‌های فکس چندکاره، رؤیای نهایی کارلسون را متولد کردند

زیراکس در سال ۱۳۵۰ خورشیدی (۱۹۷۱ میلادی) اولین دستگاه کپی رنگی خود را با نام Xerox 6500 معرفی کرد. توسعه‌ی دستگاه‌های قدیمی نیز در دهه‌ی ۱۳۵۰ شمسی (۱۹۷۰ میلادی) با قدرت ادامه پیدا کرد. دستگاه ۹۲۰۰ با سرعتی دوبرابر ۳۶۰۰ معرفی شد و بازار هدف آن، فروشگاه‌ها و مراکز کپی و پرینت بودند. محصول حرفه‌ای‌تر در آن سال‌ها، ۹۵۰۰ با توانایی تغییر زوم در کپی و همچنین تنظیم نور و روشنایی عرضه شد.

یکی از بحران‌های بزرگ زیراکس در همین دهه رخ داد. در سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۵)، کمیسیون تجارت فدرال ایالات متحده آمریکا از این شرکت شکایت کرد و در نتیجه‌ی آن، بسیاری از محصولات زیراکس مشمول کسب مجوز پتنت خصوصا از رقبای ژاپنی شدند. در نتیجه‌ی این اقدامات،‌در طول ۴ سال سهم زیراکس از بازار کپی در آمریکا از ۱۰۰ درصد به کمتر از ۱۴ درصد رسید.

زیراکس / Xerox

اولین عبارت چاپ شده با فناوری Xerography

شکست بعدی در این سال‌ها، خرید شرکت Western Union International با هدف توسعه‌ی خدمات در زمینه‌ی ارتباطات بود. هدف نهایی این خرید، توسعه‌ی سرویس Xerox Telecommunication Network بود که البته پس از ۳ سال و با شکست در توسعه، وسترن یونیون به MCI فروخته شد. خرید و فروش این شرکت، خسارات مالی را به زیراکس تحمیل کرد.

زیراکس با ترس از ضربه به بازار فعلی، رونمایی از پرینتر لیزری را به تعویق انداخت

پرینترهای لیزری برای اولین بار توسط یکی از محققان زیراکس با نام گری استارک‌وذر و با کار روی نسخه‌ای دستگاه کپی Xerox 7000 ساخته شدند. مدیریت شرکت در آن زمان نگران بود که این پرینترها به کسب‌وکار زیراکس آسیب برساند و به‌همین دلیل، این اختراع و محصول آن یعنی 9700 را برای مدتی مسکوت گذاشت. پس از مدتی، آی‌بی‌ام اولین پرینتر لیزری را با نام مدل ۳۸۰۰ معرفی کرد.

البته زیراکس در این مدت، نمونه پرینترهایی که آسیبی به محصولات قبلی نمی‌رساندند، معرفی کرد. در این میان، Xerox 1200 یکی از محصولاتی بود که با بهینه‌سازی دستگاه کپی ۳۶۰۰ و در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳) معرفی شد. این پرینتر به یک تولیدکننده‌ی کاراکتر نوری مجهز بود که فیل چن آن را طراحی کرد.

زیراکس / Xerox

پرینتر لیزری Xerox 9700

سرانجام در سال ۱۳۵۶ (۱۹۷۷) و پس از معرفی محصول IBM، زیراکس نیز مدل ۹۷۰۰ را به بازار عرضه کرد تا کسب‌وکار میلیون‌دلاری خود در پرینترهای لیزری را شروع کند. در سال‌های پایانی دهه‌ی ۱۳۵۰ شمسی (۱۹۷۰ میلادی)، فناوری جدیدی همراه با Xerox 350 Color slide system معرفی شد. این فناوری به‌نوعی نسل اول آن امکاناتی بود که امروز در ادوبی فتوشاپ می‌بینیم.

مرکز تحقیقات پالو آلتو

دهه‌ی ۱۳۵۰ (۱۹۷۰) با یک اتفاق ماندگار دیگری در زیراکس نیز همراه بود. مرکز تحقیقات این شرکت در منطقه‌ی مشهور پالو آلتو، در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰) تأسیس شد. این مؤسسه که نام Xerox PARC شناخته می‌شد و زادگاه برخی از بزرگترین نوآوری‌های تاریخ کامپیوتر است. نوآوری‌هایی همچون GUI، ویرایشگرهای متنی ویزیویگ (WYSIWYG)، پرینترهای لیزری و اترنت، از دل همین مرکز تحقیقاتی بیرون آمده‌اند.

زیراکس / Xerox

اولین ماوس تاریخ، محصول زیراکس پارک

یکی از اولین نمونه‌های کامپیوترهای شخصی با نام Xerox Alto نیز در این مرکز تحقیقاتی ساخته شد. این کامپیوتر شباهت زیادی به ورک‌استیسن‌ها و کامپیوترهای شخصی امروزی داشت. درواقع زیراکس آلتو را به‌خاطر امکانات متنوع می‌توان اولین کامپیوتر شخصی جهان نامید. این کامپیوتر مجهز به صفحه‌نمایش پرتوی کاتدی، ماوس و کیبرودQWERTY بود. البته زیراکس هیچ‌گاه متوجه ظرفیت‌های این ماشین مدرن خود نشد و آلتو نیز به فروش انبوه نرسید.

کامپیوتر آلتو تنها در دفاتر زیراکس در سرتاسر جهان و دفاتر دولتی و نظامی ایالات متحده‌ی آمریکا نصب شد. کامپیوترهای این مراکز با اتصال شبکه‌ی اختصاصی خود زیراکس بر پایه‌ی LAN با هم ارتباط داشتند. این ارتباطات اولیه‌ی شبکه در آن سال‌ها، باعث شد تا مرکز PARC، اولین پروتکل‌های ارتباط بین شبکه‌ای را با نام PUP معرفی کند.

زیراکس / Xerox

کامپیوتر زیراکس آلتو

استیو جابز در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹) یک معامله‌ی پرسود با زیراکس انجام داد. او که شرکتی با پتانسیل بالا داشت، به بخش سرمایه‌گذاری زیراکس اعلام کرد که تنها در صورت اجازه دادن به بازدید از تحقیقات جاری، مجوز سرمایه‌گذاری یک میلیون دلاری آنها در سهام اپل را صادر خواهد کرد. پس از بازدید جابز و همکارانش از مرکز پالوآلتو، آنها شیفته‌ی ایده‌ی در حال کار آنها با نام WIMP شدند. این ایده، پنجره، آیکن، منو و ماوس را به‌عنوان ترکیبی برای رابط کاربری کامپیوتر تشریح می‌کرد.

محققان زیراکس پارک، فناوری داشتند که از پتانسیل‌های آن بی‌خبر بودند

پس از بازدید از پالو آلتو، روند طراحی و تولید Apple Lisaتغییر کرد تا ایده‌های گفته شده در آن پیاده‌سازی شوند. جابز زمانی گفته بود: «آنها (مدیران زیراکس) نمی‌دانستند که چه امکاناتی در دست دارند». در نهایت او با هوش بالا توانست یافته‌های مرکز پالو آلتو را تجاری کند. جابز حتی در سال‌های بعد از مهندسان متعدد مرکز PARC دعوت کرد تا در توسعه‌ی محصول جدیدش همکاری کنند.

زیراکس / Xerox

کامپیوتر زیراکس استار

زیراکس سرانجام در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) اولین محصول خود در دنیای کامپیوترها را معرفی کرد. آنها Xerox Star را با بهبود کارایی آلتو تولید کردند که تمام امکانات کامپیوترهای شخصی در آن زمان یعنی محیط کاربری بر اساس پنجره، ماوس، شبکه‌ی اترنت، مدیریت فایل، مدیریت پرینتر و ایمیل را داشت. این کامپیوتر و نسخه‌ی بعدی یعنی Daybreak باوجود نوآوری‌های انقلابی، به‌خاطر قیمت بالا فروش مناسبی نداشتند. کامپیوتر استار قیمت ۱۶ هزار دلاری را یدک می‌کشید و یک پکیج کامل از این کامپیوتر همراه با خدمات پرینت و شبکه، حدود ۱۰۰ هزار دلار قیمت داشت.

یک شایعه می‌گوید که این نبرد بر سر تولید کامپیوترهای شخصی، به تلاش اپل برای خرید زیراکس نیز منتهی شده که البته هیچ‌گاه نهایی نشده است. اپل در عوض امتیاز GUI کامپیوتر آلتو را خرید و از آن برای طراحی و ساخت سیستمی قوی‌تر استفاده کرد. سیستم اپل با تمرکز بر اهداف تجاری و آموزشی ساخته شد و موفقیت فراوانی را نیز به‌همراه داشت.

زیراکس / Xerox

کامپیوتر زیراکس دی‌بریک

توسعه‌ی فعالیت‌ها هم‌زمان با انقلاب دیجیتال

دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ شمسی (۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی) با تلاش هرچی بیشتر زیراکس در توسعه‌ی کیفیت و طراحی محصولات همراه بود. دیوید تی.کرنس مدیر اجرایی شرکت از سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) بود و تلاش می‌کرد تا فعالیت‌های زیراکس را به صنایعی فراتر از کپی، گسترش دهد. ماشین‌های تایپ با حافظه‌های الکترونیکی، اولین محصولات این طرح توسعه بودند که با نام Memorywriter معرفی شدند. این دستگاه‌ها به‌خاطر وجود رقبای بزرگی همچون آی‌بی‌ام، تنها ۲۰ درصد از سهم بازار را در اختیار گرفتند.

افزایش درآمد و رشد مناسب زیراکس در دهه‌‌های قبل باعث شد تا آنها بازار بیمه را نیز به‌عنوان هدف خود انتخاب کنند. در سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۳)، شرکت بیمه‌‌ای Crum & Forster توسط Xerox خریداری شد و یک سال بعد، شرکت خدمات مالی زیراکس XFS شروع به کار کرد. البته فعالیت شرکت در این حوزه عمر زیادی نداشت و در زمان مدیرعاملی پائول آلیر در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰)، این بخش به خدمات خود خاتمه داد.

زیراکس / Xerox

سیر تکامل لوگوی زیراکس

همان‌طور که گفته شد، بخش‌های تحقیق و توسعه‌ی زیراکس نقش مهمی در پیشگامی این شرکت در صنعت داشته‌اند. توسعه‌ی دستگاه‌های دیجیتال و بازطراحی محصولات قدیمی با فناوری‌های جدید در دهه‌ی ۱۳۷۰ (۱۹۹۰)، بار دیگر این شرکت را در خط مقدم صنعت کپی قرار داد. خط تولید محصولات الکترونیکی در آن سال‌ها با نام DocuTech توسط زیراکس معرفی شد که فرآیند اسکن، ویرایش و پرینت سریع را به کاربران عرضه می‌کرد.

ورود به صنعت بیمه یکی از شکست‌های تاریخ زیراکس بوده است

ماشین‌های چندکاره با قابلیت‌های پرینت تحت شبکه و ارسال فکس، پس از ظهور فناوری پرینت لیزری معرفی شدند. این ماشین‌ها، قابلیت اتصال به کامپیوتر را داشتند و دوران تازه‌ای در صنعت مدیریت اسناد شروع کردند. زیراکس از آن زمان تصمیم گرفت تا فعالیت خود را به‌صورت ارائه‌ی کامل خدمات مرتبط با اسناد به شرکت‌ها ادامه دهد. آنها تمامی خدمات تأمین، نگهداری، برنامه‌ریزی و پشتیبانی کاربری را برای مشتریان خود اجرا می‌کردند که تا به امروز نیز، جزو خط مشی اصلی این شرکت به‌حساب می‌آید.

زیراکس / Xerox

زیراکس برای تأکید هرچه بیشتر به ارائه‌ی خدمات کامل به مشتریان، شعار The Document Company را برای خود انتخاب کرد. استفاده از المان دیجیتالی X در طراحی لوگو نیز، نشان‌دهنده‌ی تحول خدمات شرکت زیراکس در دوران دیجیتالی‌ شدن بود.

با شروع قرن ۲۱ و پس از یک جابجایی کوتاه در تیم مدیریتی، آنه مولکاهی به‌عنوان مدیرعامل زیراکس شروع به کار کرد. او تغییرات سازمانی متعدد و کاربردی را در شرکت ایجاد کرد که در نتیجه‌ی آنها، سوددهی عملیاتی شرکت افزایش قابل توجهی داشت. در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) درآمد این شرکت با افزایش قابل توجهی روبرو شد و هزینه‌ی بالایی نیز برای بخش تحقیق و توسعه اختصاص یافت.

زیراکس هم مانند بسیاری از شرکت‌های بزرگ، فرآیندهای خرید و ادغام را در برنامه‌های خود داشته است. آنها در سال ۱۳۷۹  شمسی (۲۰۰۰ میلادی) شرکت Tektronix، فعال در حوزه‌ی تصویربرداری و چاپ را به قیمت ۹۲۵ میلیون دلار خریداری کردند. این خرید، بعدها به ایجاد زیرمجموعه‌ی Phaser و فناوری مشهور Solid Ink انجامید.

زیراکس / Xerox

فناوری Solid Ink در پرینترهای سری Phaser

خرید بعدی، در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶) انجام شد و شرکت نرم‌افزاری XMPie به تصاحب زیراکس درآمد. البته این شرکت پس از خرید و تا به امروز به‌صورت مستقل فعالیت می‌کند. یک سال بعد، تغییر مدیریتی باز هم به سراغ Xerox آمد و اورسولا برنز به‌عنوان اولین زن آفریقایی-آمریکایی، مدیرعامل شرکتی با ابعاد زیراکس شد.

یکی از خریدهای بزرگ زیراکس در سال‌های اخیر، شرکت خدمات تجاری و نرم‌افزاری ACS بود که در سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰) خریداری شد. زیراکس در مجموع ۶.۴ میلیارد دلار برای خرید این شرکت پرداخت کرد.

سال‌های اخیر و وضعیت کنونی برند Xerox

دهه‌ی ۱۳۹۰ خورشیدی (۲۰۱۰ میلادی) باز هم با خرید و فروش‌های شرکتی برای زیراکس همراه بود. آنها در سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱) شرکت خدمات نرم‌افزاری NewField IT را خریداری کردند که برای توسعه‌ی خدمات مدیریت چاپ، ابزارهای مختلفی اعم از Asset DB را توسعه داده است. خرید این شرکت کوچک، کمک شایانی به سلطه‌ی زیراکس در این بخش از بازار خدمات چاپ اسناد کرد.

زیراکس / Xerox

دفتر زیراکس در کانادا

گروه شیمی، مهندسی و طراحی محصول Solid Ink زیراکس در ویلسون‌ویل، در سال ۱۳۹۲ (۲۰۱۳) فروخته شد. به‌علاوه دارایی‌های دیگر نیز که از تک‌ترونیکس و 3d Systems خریداری شده بودند، در همین سال فروخته شدند. مجموع این فروش‌ها، ۳۲.۵ میلیون دلار وجه نقد به زیراکس واریز کرد. خدمات برون‌سپاری ACS نیز در سال ۱۳۹۳ (۲۰۱۴) به قیمت ۱.۰۵ میلیارد دلار به شرکت Atos فروخته شد.

شرکت زیراکس در سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶) و تحت فشار یکی از سهام‌داران عمده، بخش خدمات کسب‌وکاری خود را از شرکت اصلی جدا کرد. این کسب‌وکار جدید با نام Conduent شروع به‌کار کرد و تجارت قدیمی چاپ و کپی با همان برند Xerox به کار خود ادامه داد.

زیراکس / Xerox

شرکت Fuji Xerox یک همکاری مشترک میان زیراکس و فوجی‌فیلم است که برای طراحی، ساخت و فروش محصولات مرتبط با صنعت کپی در آسیا و اقیانوسیه، در سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲) تأسیس شد. فوجی‌فیلم ۷۵ درصد و زیراکس، ۲۵ درصد از سهام این شرکت را در اختیار دارند. در دی ماه ۱۳۹۶ (ژانویه‌ی سال ۲۰۱۸) اعلام شد که فوجی‌فیلم، ۵۰.۱ درصد از سهام کنترلی شرکت زیراکس را خریداری و آن را به بخشی از فوجی-زیراکس تبدیل خوهد کرد. 

بخش خدمات تجاری به‌صورت یک شرکت مستقل از زیراکس جدا شد

در اردیبهشت ۱۳۹۷ (می ۲۰۱۸)، رئیس هیئت مدیره یعنی رابرت کریگان و مدیرعامل جف جیکوبسون اعلام کردند که به‌همراه ۴ عضو دیگر هیئت مدیره، استعفا خواهند داد. این استعفا، طبق توافقی با سهام‌دار عمده‌‌ی شرکت کارل ایکانانجام شد که با خرید سهام توسط فوجی‌فیلم مخالف بودند. در نهایت شرکت زیراکس از معامله‌ی مذکور عقب‌نشینی کرد.

در حال حاضر، جان ویسنتین به‌عنوان مدیرعامل زیراکس فعالیت می‌کند. طبق آخرین آمار، درآمد این شرکت حدود ۱۲.۲۶۵ میلیارد دلار گزارش شده است. این برند در سال‌های اخیر در دسته‌بندی‌های بزرگ مانند فوربز حاضر نبوده و تنها مؤسسه‌ی Reputation آن را در میان برندهای معتبر جهان در رتبه‌ی ۷۳ قرار داده است. زیراکس در حال حاضر بیش از ۳۵ هزار کارمند در سرتاسر جهان دارد.

زیراکس / Xerox

برج ۳۰ طبقه‌ی Xerox

نکته‌ی جالب توجه در مورد برند Xerox، کلمه‌ی آن و شهرت جهانی مورد استفاده برای آن است. درواقع امروز زیراکس به معادل کلمه‌ی فتوکپی در تمام جهان تبدیل شده است. در اصطلاحات فارسی نیز مانند زبان انگلیسی، از این کلمه به وفور استفاده می‌شود و شاید دلیل آن را سابقه‌ی طولانی‌مدت زیراکس ایران در زمینه‌ی ارائه‌ی خدمات اداری به سازمان‌ها بیان کرد.

البته استفاده از کلمه‌ی زیراکس به‌عنوان یک فعل، برای شرکت زیراکس آن‌چنان مفید نیست. مدیران نگران آن هستند که این کلمه زمانی به یک عبارت عمومی تبدیل شود و برند شرکتی آنها در معرض تهدید قوانین باشد. به‌همین دلیل، تیم‌های بازاریابی زیراکس تلاش می‌کنند تا در کمپین‌های مختلف، استفاده از این کلمه به‌عنوان فعل را منسوخ کنند. البته بر خلاف تمام تلاش‌های مدیران زیراکس، هنوز برخی از دیکشنری‌ها مانند آکسفورد از کلمه‌ی زیراکس به‌عنوان یک فعل یاد می‌کنند.



تاريخ : شنبه 12 آبان 1397 | 08:01 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...771772773774775...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید