
ارتش آمریکا قصد دارد سلاح لیزری جدیدی را به کار گیرد که کشنده نیست و تنها صدا و نور تولید میکند.
به نقل از گیزمگ، نیروی تفنگداران دریایی آمریکا در نظر دارد از یک سلاح لیزری جدید استفاده کند که مرگبار نیست اما میتواند صدای خود را به افرادی که در فاصله یک کیلومتری قرار دارند، برساند. این سازمان در یک تماس تلفنی خصوصی، از نیاز خود به یک سلاح جدید خبر داد که قابل حمل روی وسیله نقلیه باشد و درد بدون جراحت ایجاد کند تا به این شکل، هشدارهای صوتی واضحی را تا فاصله 1000 متری بفرستد.
این سلاح موسوم به "اسکالپس"(SCUPLS)، یک سلاح لیزری سبکوزن و کارآمد توصیف شده که هدف آن، نابود کردن دشمن نیست بلکه سلاحی برای مقابله با ناآرامیها بدون استفاده از سلاحهای کشنده است. این سلاح میتواند با استفاده از لیزر، پلاسمای بادوام و قابلکنترلی ایجاد میکند که کشنده نیست و تنها برای هشدار و ترساندن استفاده میشود.
سلاحهای پیشین ارتش آمریکا نیز مبتنی بر "اثرات لیزر ناشی از پلاسما" (LIPE) بودند و امیدوارکننده به نظر میرسیدند اما این سلاحها به دلیل داشتن وزن سنگین، قابل نصب روی وسایل نقلیه نبودند.
اسکالپس، مجموعه سلاحهایی را در بر دارد که در آنها از "لیزر با پالس مافوق کوتاه"(USPL) استفاده شده است. طول این پالسها، یک فمتوثانیه است که در ترکیب با یک لیزر با طول نانوثانیه کار میکند. لیزر فمتوثانیه، مواد را با هدف تولید پلاسما گرم میکند و لیزر نانوثانیه نیز آنها را روشن میکند. نتیجه این فرآیند، یک روشنایی ناگهانی و صدای بلندی شبیه به صدای نارنجک است.
به علاوه، میتوان لیزر را برای تولید احساس گرمای شدید روی پوست انسان به کار گرفت که آسیبی به همراه ندارد و میتواند همین اثرات را از فاصله 100 متری روی پارچه، کتان یا چرم ایجاد کند.

شرکت سوییسی رباتسازی "ABB" در نظر دارد یک کارخانه رباتسازی در چین احداث کند.
به نقل از انگجت، شرکت سوییسی رباتسازی "ABB" به تازگی اعلام کرده است که در حال سرمایهگذاری ۱۵۰ میلیون دلاری برای ساخت یک کارخانه پیشرفته رباتیک در چین است.
قرار است این کارخانه در "شانگهای" احداث شود.
در این کارخانه، رباتها به ساخت ربات مشغول خواهند شد.
این شرکت سوییسی با استفاده از رباتهای تک بازویی خود به نام "یومی"( YuMi) به ساخت ربات خواهد پرداخت.

ربات "یومی" پیش از این رهبری یک ارکستر موسیقی را نیز بر عهده داشت.

برنامهریزی شده است که در این کارخانه از نرمافزار "SafeMove۲" استفاده گستردهای شود. این نرمافزار به ربات "یومی" و دیگر ماشینهای خودکار این کارخانه اجازه خواهد داد که با رعایت ایمنی در کنار انسانها کار کنند.
شرکت "ABB" گفته است که قصد دارد کارخانه شانگهای را به پیشرفتهترین کارخانه رباتیک جهان مبدل سازد.
در این کارخانه حتی یک مرکز تحقیقاتی وجود خواهد داشت که کار کارخانه در حوزه هوش مصنوعی را سرعت خواهد بخشید.
علاوه بر آن، این کارخانه رباتهایی برای کارخانههای مختلف خواهد ساخت که از این میان میتوان به رباتهایی برای کارخانههای خودروسازی و تولیدکنندگان وسایل الکترونیکی اشاره کرد.

پس از آمریکا، چین دومین بازار بزرگ شرکت "ABB" است. ساخت این کارخانه جدید نیز حضور این شرکت در بازارهای جهانی را گستردهتر خواهد کرد.
انتظار میرود مساحت این کارخانه ۷۵هزار متر مربع باشد و در اواخر سال ۲۰۲۰ میلادی بازگشایی شود.

اگرچه ممکن است این خبر برای بعضی افراد یک خبر تعجبآور باشد، اما پژوهشگران "دانشگاه پردیو "(Purdue University) ایالات متحده آمریکا در مطالعه اخیرشان اعلام کردهاند که میتوان با تحریک عصبی الکتریکی، افرادی را که بیماریهای گوارشی دارند درمان کرد.
به گزارش ایسنا و به نقل از مدگجت، بیماریهای دستگاه گوارش به همه بیماریهایی که مربوط به دستگاه گوارش باشد گفته میشود. این شامل بیماریهای مری٬ معده٬ سه بخش اول٬ دوم و سوم دوازدهه، تهیروده، چمروده، ایلئوسکال و مجموعه روده بزرگ(شامل کولون صعودی٬ عرضی و نزولی)٬ سیگموئید و راستروده(رکتوم) میشود.
پژوهشگران دانشگاه پردیو در مطالعه اخیر اظهار کردند که میتوان با تحریک عصبی الکتریکی، مشکلات گوارشی افراد را درمان کرد برای مثال، آنها میتوانند با تحریک و خنثی کردن "عصب واگ"(vagus nerve) معده را خالی کرد تا مشکلات معده در بیماران مبتلا به "نوروپاتی خودگردان دیابتی"(diabetic autonomic neuropathy) و دیگر مشکلات گوارشی را درمان کرد.
پژوهشگران دانشگاه پردیو از اسکن ام.آر.آی برای مشخص کردن دقیق چگونگی تحریک معده برای خالی کردن آنچه در داخل آن است، استفاده کردند.
پژوهشگران آزمایشاتی را روی موشها انجام دادند و آنها را تحت روش ام.آر.آی قرار داده و به طور مکرر عصب واگ آنها را تحریک کردند و سپس به بررسی و مشاهده رخدادهای درون معده آنها پرداختند.
آنها دریافتند که "اسفنکتر بابالمعده" ،"بندآر" یا" دریچه پیلور معده"(pyloric sphincter) در حین درمان، فعالیتی انجام نمیداده و در حال استراحت بوده است.
اسفنکتر بابالمعده اصطلاحی در تعریف بخشی از معده است، که آن را به دوازدهه متصل میکند. اسفنکتر بابالمعده دریچه طبیعی کنترل کننده راه عبور مواد از معده به روده کوچک است.
استراحت این بخش، معده را قادر میسازد تا محتوای آن پاک شود و در نتیجه روده کوچک میتواند با هضم مناسب به فعالیت خود ادامه دهد.

مرحله نوزدهم رقابتهای فرمول یک ۲۰۱۸ که در کشور مکزیک و پیست هرمانوس رودریگز برگزار شد، با قهرمانیمکس وشتاپن از تیم ردبول به پایان رسید. در این رقابت نفسگیر، وشتاپن توانست با زمان ۱ ساعت و ۳۴ دقیقه و ۱۸.۶۴۳ در جایگاه نخست گرندپری مکزیک قرار بگیرد. پس از مکس وشتاپن هلندی، سباستین فتل و کیمی رایکونن از تیم تیم فراری در جایگاه دوم و سوم ایستادند. لوئیس همیلتون از تیم فرمول یک مرسدس، نیز با عنوان چهارم در این مسابقه، به پنجمین قهرمانی خود در مسابقات فرمول یک دست یافت.

مسابقه با استارت فوقالعاده وشتاپن و همیلتون و پیشتازی راننده جوان ردبول آغاز شد؛ در همان لحظات ابتدایی مسابقه برخورد خودروی برندون هارتلی و استبان اکن و پرتاپ قطعات آن به زیر خودروی فرناندو آلونسو، منجر به خروج راننده مکلارن از رقابت شد. کارلوس ساینز نیز دومین رانندهای بود که از مسابقه خارج شد تا برای لحظاتی شرایط خودروی ایمنی مجازی اعمال شود. سرجیو پرز راننده مکزیکی فورس ایندیا هم به دلیل مشکل خودرویش از ادامه مسابقه کنار کشید. پرز سومین رانندهای است که پس از آلونسو و ساینز از مسابقه خارج میشود.
رانندگان مرسدس در دور دوازدهم با مراجعه به پیتاستاپ، لاستیکهای خود را با مدل سوپرسافت تعویض کردند. در ادامه مکس وشتاپن نیز لاستیکهای خود را تعویض کرد تا رانندگان فراری به ردههای اول و دوم برسند. هرچند که جایگاه دومی رایکونن خیلی طول نکشید و وشتاپن کمی بعد از او سبقت گرفت و به رده دوم رسید. در ادامه سباستین فتل و کیمی رایکونن نیز لاستیکهای خود را با مدل سوپرسافت تعویض کردند تا رانندگان پیشتاز همگی یکبار لاستیک تعویض کرده باشند. طی این اتفاقات، جایگاه رانندگان بار دیگر به نفع وشتاپن و همیلتون تغییر کرد تا آنها در صدر قرار بگیرند و فتل بار دیگر به رده چهارم برسد.

همیلتون به مشکل خوردگی لاستیک جلوی خودرویش اشاره میکند که باعث ایجاد دردسر برای ادامه مسابقه خواهد شد. به همین علت تیم ردبول به ریکیاردو اعلام کرد که با توجه به خوردگی لاستیک جلوی همیلتون، برای سبقتگیری فشار بیاورد. شرایط خودروی ایمنی مجازی تاحدودی به نفع فتل شد تا راننده آلمانی پس از بازگشت شرایط عادی با سبقتگیری به رده سوم برسد. هرچند که لاستیکهای فتل هم وضعیت مناسبی نداشتند، اما فتل توانست با استفاده از DRS به خوبی از رقیب اصلی خود سبقت بگیرد و به رده دوم برسد. در ادامه فتل توانست چند بار سریعترین رکورد پیست را به نام خود ثبت کند.

با حاد شدن مشکل لاستیک همیلتون و سبقت گرفتن ریکیاردو از راننده انگلیسی، مدیران تیم مرسدس اجازه رفتن به پیتاستاپ را صادر کردند. فتل و همیلتون در فاصله بسیار کمی به پیتاستاپ رفتند و لاستیکهای التراسافت روی خودروی خود انداختند. فتل که تا رده دوم پیش رفته بود، با مراجعه به پیتاستاپ به جایگاه سوم بازگشت. همیلتون نیز در این تغییرات تا رده پنجم و جلوتر از بوتاس پایین رفت. همیلتون که با همین رده نیز به مقام قهرمانی زودهنگام فرمول یک ۲۰۱۸ خواهد رسید، مسابقه را با آرامش بیشتری ادامه میدهد تا مشکل غیرمنتظرهای برایش پیش نیاید.

خروج دنیل ریکیاردو در دورهای پایانی و در شرایطی که در جایگاه دوم قرار داشت، منجر به جلو افتادن رانندگان فراری شد. در ادامه با اعمال شرایط خودروی ایمنی مجازی، بوتاس به پیت استاپ رفت و لاستیک التراسافت استفاده کرد. بوتاس با لاستیکهای جدید چند بار رکورد سریعترین دور پیست را جابجا کرد تا بیشترین رکوردهای فصل ۲۰۱۸ را به نام خود ثبت کند.

به این ترتیب مکس وشتاپن با ثبت زمان ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه و ۲۸.۸۵۱ در جایگاه نخست گرندپری فرمول یکمکزیک ۲۰۱۸ ایستاد. سباستین فتل با اختلاف ۱۷.۳۱۶ نسبت به وشتاپن در رده دوم ایستاد و کیمی رایکونن نیز با اختلاف ۳۲.۵۹۸ ثانیهای نسبت به همتیمی خود، به رده سوم بسنده کرد. در حال حاضر لوئیس همیلتون از تیم مرسدس با ۳۵۸ امتیاز در جایگاه نخست رانندگان فرمول یک ۲۰۱۸ قرار دارد و سباستین فتل با ۲۷۶ امتیاز او را تعقیب میکند. پس از فتل، کیمی رایکونن از تیم فراری، بوتاس از مرسدس، وشتاپن و ریکیاردو از ردبول در ردههای سوم تا ششم قرار دارند.
| رتبه | راننده | امتیاز |
|---|---|---|
| ۱ | لوئیس همیلتون | ۳۵۸ |
| ۲ | سباستین فتل | ۲۹۴ |
| ۳ | کیمی رایکونن | ۲۳۶ |
| ۴ | والتری بوتاس | ۲۲۷ |
| ۵ | مکس وشتاپن | ۲۱۶ |
| ۶ | دنیل ریکیاردو | ۱۴۶ |
| ۷ | نیکو هالکنبرگ | ۶۹ |
| ۸ | سرجیو پرز | ۵۷ |
| ۹ | کوین مگنوسن | ۵۳ |
| ۱۰ | فرناندو آلونسو | ۵۰ |
در جدول تیمی نیز تیم مرسدس بنز با توجه به عملکرد نسبتا خوب همیلتون و بوتاس در این هفته، با ۵۸۵ امتیاز جایگاه نخست را به خود اختصاص داده است. تیم فراری با ۵۳۰ امتیاز و ردبول با ۳۶۲ امتیاز در رده دوم و سوم قرار گرفتهاند. تیمهای رنو، هاس، مکلارن، فورس ایندیا، سائوبر، تورو روسو و ویلیامز نیز به رتبههای بعدی بسنده کردهاند.
| رتبه | تیم | امتیاز |
|---|---|---|
| ۱ | مرسدس | ۵۸۵ |
| ۲ | فراری | ۵۳۰ |
| ۳ | ردبول | ۳۶۲ |
| ۴ | رنو | ۱۱۴ |
| ۵ | هاس | ۸۴ |
| ۶ | مکلارن | ۶۲ |
| ۷ | فورس ایندیا | ۴۷ |
| ۸ | سائوبر | ۳۶ |
| ۹ | تورو روسو | ۳۳ |
| ۱۰ | ویلیامز | ۷ |
مرحله بیستم رقابتهای فرمول یک ۲۰۱۸ از ۲۰ آبان ماه امسال در کشور برزیل برگزار خواهد شد. ویدئوی لحظات حساس گرندپری مکزیک ۲۰۱۸ تا ساعات آینده در همین خبر قرار داده خواهد شد.
اپل موفق شده است تا در آخرین نسخهی سیستمعامل iOS، ابزارهای هک و نفوذ مورد استفاده پلیس را از دسترس خارج کند. مشهورترین این ابزارها، GrayKey نام دارد که اکنون تنها به اسباببازی گرانقیمتی برای نیروهای قضایی تبدیل شده است. بسیاری از نیروهای پلیس و امنیتی در سراسر جهان از این ابزار برای استفادههای قضایی و در بعضی موارد، جاسوسی استفاده میکردند اما اپل توانسته است بار دیگر نشان دهد حریم خصوصی کاربران اهمیت بسیار بالایی برای غول بزرگ فناوری دارد.
توماس بروستر از نشریهی فوربز از زمان انتشار اولین خبرهای پیرامون GrayKey، دنبالکنندهی رخدادهای پیرامون آن بوده است. او در روز چهارشنبه اطلاعاتی دریافت کرد که نشان میداد تلاشهای اپل برای جلوگیری از دسترسی ابزار مذکور به آیفونهای قفل شده، سرانجام به نتیجه رسیده است. ابزار نفوذ به آیفون توسط شرکت Grayshift ساخته شده است که شفافیت چندانی پیرامون عملکرد آن وجود ندارد. اکنون این ابزار ۱۵ هزار دلاری تنها میتواند بهصورت جزئی اطلاعات آیفونها را استخراج کند که شامل چندین نوع فایلهای غیررمزگذاری شده و متادیتاها است که ارزش چندانی ندارند.
یکی از منابع رسمی نشریهی فوربز، کاپیتان جان شروین از واحد پلیس شهر روچستر در مینهسوتا است. وی تأیید کرده است که پس از انتشار iOS 12، ابزار GrayKey توانایی خود در دور زدن محدودیتهای امنیتی آیفون را از دست داده است.

تغییرات Apple در نسخهی جدید iOS برای جلوگیری از فعالیت ابزار گفته شده همچنان مشخص نیست. درگذشته گزارشهایی منتشر شده بود که نشان میداد GrayKey راهی برای حملهی جستجوی فراگیر (Brute-Force Attack) از طریق حدس زدن رمزها بهصورت متوالی پیدا کرده است درحالی که اپل استفاده از این روش را درگذشته، مسدود کرده بود؛ بههمین دلیل روش کار دقیق GrayKey بهطور دقیق مشخص نشده است. اطلاعات چندانی پیرامون شرکت سازندهی محصول نیز در دسترس نیست. گفته میشود که حداقل یکی از اعضای سابق تیم امنیتی اپل در GrayShift فعالیت دارد. کاربران عادی حتی نمیتوانند به سایت این شرکت دسترسی داشته باشند و تنها از طریق رمزی که در اختیار نهادهای دولتی قرار دارد میتوان به آن متصل شد. شایعاتی پیرامون همکاری این شرکت با سازمانهایی به جزء نهادهای قضایی نیز بهگوش میرسد که نگرانیهایی پیرامون حریم شخصی کاربران ایجاد کرده بود.
در iOS 12 شاهد قابلیت جدیدی بهنام USB Restricted Mode هستیم. بهکمک این قابلیت میتوان دسترسی به iPhone از طریق درگاه لایتنینگ را غیرفعال کرد مگر اینکه در یک ساعت گذشته گوشی توسط کاربر آنلاک شده باشد. بهنظر میرسد اقدام اساسی صورت گرفته توسط اپل برای جلوگیری از روشهای نفوذ شرکتهایی مثل GrayShift و Cellebrite همین قابلیت جدید است؛ اما ممکن است در پشت پرده، تغییرات دیگری نیز در کدهای iOS رخ داده باشد. اپل تاکنون از اظهارنظر پیرامون این مسئله خودداری کرده است.
اگر میخواهید قابلیت بالا را در آیفون خود فعال کنید ابتدا باید دستگاه خود را به iOS 12 بهروزرسانی کنید. سپس میتوانید با رفتن به بخش Settings و سپس FaceID and Passcode، قابلیت مورد نظر را در پایین صفحه پیدا کنید و آن را فعال کنید.

مشخص نیست که رقبای GrayShift موفق به یافتن روشهای جدیدی برای نفوذ به آیفونها شدهاند یا خیر. اما دیر یا زود این پدیده رخ میدهد زیرا درباره بازاری میلیون دلاری صحبت میکنیم که مشتریان بزرگی مانند دولتها، کارتلها و نهادهای جاسوسی مشتاق آن هستند.
لحظه فروپاشی کوههای عظیم یخ در اقیانوس... نگاه سوزناک آخرین خرسهای قطبی آواره بر تکه های یخ... کشتیهای به گل نشسته در میان بیابان...
شاید اینها از منظر نگاه تردیدآمیز شما تنها تصاویری رسانهای با اهداف ژورنالیستی باشند؛ یا خوشبینانهتر این که شاید کاملا فاجعه را درک کردهاید، اما لااقل آن را فعلا دغدغهی خود و امثال خود نمیدانید.
در هر حال واقعیت این است که این روزها حتی اگر کسی روی این سیاره، از بحرانی با نام تغییرات اقلیمی چیزی نشنیده باشد، دست کم با عواقب هولناک آن نظیر کمآبی، خشکسالی (و یا حتی بعضا بحرانهای اقتصادی) در زندگی روزمره خود و اطرافیانش مواجه شده است.
با وجود تلاش جامعهی جهانی در قالب معاهدههایی نظیرتوافق پاریس با هدف محدودسازی روند گرمایش کرهی زمین به زیر ۲ درجه سانتیگراد، امروزه گمان می رود تحقق این چشم انداز، تنها با کاهش انتشار Co2 میسر نخواهد بود.
همین نیاز منجر به تعریف و اشاعهی شاخهی جدیدی از دانش با عنوان تکنولوژیهای انتشار منفی (Negative Emission Technologies یا به اختصار NET) از سوی مجامع بین المللی فعال در حوزهی تغییرات اقلیمی شده است. بهطور خلاصه، این دانش را میتوان علم شناخت و معرفی روشهای جذب و امحای دیاکسید کربن موجود در اتمسفر زمین معرفی کرد. حال اگر از خود میپرسید اینگونه روشها تا به چه اندازه ای عملی یا دارای توجیه اقتصادی هستند، باید بدانید که نه تنها هیچکدام از این روشها هنوز در جایی از جهان پیاده سازی نشده؛ بلکه حتی صحت عملکرد برخی از آنها در مقیاس بزرگتر، هنوز بهدرستی اثبات نشده است. با این حال، شاید مطالعه ادامهی این نوشتار بتواند به درک و قضاوت بهتر شما در این زمینه کمک کند.
حال به شرح برخی از راهکارهای پیشنهادی به همراه فواید و معضلات احتمالی آنها می پردازیم.
۱- جنگلکاری و بازجنگلکاری
این روش، بسیار ساده است؛ تا می توانیم جنگل بکاریم و جنگل های در حال مرگ را احیا کنیم.
جنگلها، ششهای کرهی زمین و سیستم طبیعی جذب دیاکسید کربن و تبدیل آن به زیست توده هستند. پس طبیعی است که به آنها بهعنوان اولین راهحل در بین تکنولوژیهای انتشار منفی نگاه کرد.
اصطلاح جنگلکاری (Afforestation)، بهمعنای درختکاری در نقاطی است که پیش از این، درختی در آنجا وجود نداشته است و اصطلاح بازجنگلکاری (Reforestation) بهمعنای احیای درختان در نقاطی است که بافت جنگلی آنها بهعلت قطع درختان یا عوامل دیگر، در معرض خطر نابودی قرار گرفته است.
بازجنگلکاری نیز روشی است که در مقابله با اثرات تغییرات اقلیمی از مقبولیت جهانی بالایی برخوردار است؛ بهخصوص اگر این به معنای احیای گونههای بومی از درختان در نقاط مختلف جهان باشد. بسیاری از کشورها از همین حالا در حال پیاده سازی این راهکار هستند؛ بهعنوان مثال، کشور برزیل متعهد به احیای ۱۲ هکتار از جنگلهای خود شده است. در این راستا، سازمان ملل متحد نیز سازوکاری را تحت عنوان توسعه یپاک تدارک دیده است که مشوقهای مالی لازم را با هدف افزایش ذخایر جنگلی کشورها در برمیگیرد.
با کمک این دو روش، می توان سالیانه حدود ۳/۷ تن دیاکسید کربن در هر هکتار را با هزینه ای معادل ۲۰ الی ۱۰۰ دلار در ازای هر تن، جذب و ذخیرهسازی کرد.
مقالههای مرتبط:
با این حال، محدودیت در زمین مورد دسترس، یکی از موانع پیش رو است. طیف وسیعی از عوامل نظیر جمعیت جهانی، رژیم غذایی، بازدهی زراعت و افزایش رقابت ناشی از تقاضا برای زیست توده، بر اجرای این راهکار سایه افکنده است. همچنین گمان میرود جنگلکاری در مقیاس وسیع، خودمیتواند عاملی برای اختلال در پوشش ابر (Cloud cover)، بازتابش و برهم خوردن تعادل آب و خاک در منطقه محسوب شود که همهی اینها در مجموع شرایط اقلیمی زمین را تحت شعاع قرار خواهند داد.

۲- جذب و ذخیره سازی کربن (CCS)
این روش شامل جمع آوری دیاکسید کربن از محل تولید (نیروگاهها و کارخانجات صنعتی)، انتقال گاز از طریق حمل و نقل یا لوله و در نهایت دفن آن در بسترهای زیرزمینی است.
ممکن است این ایراد را وارد کنید که روش فوق بیشتر به راهکاری پیشگیرانه شباهت دارد تا یک تکنولوژی انتشار منفی. در پاسخ باید بدانیم که هم اکنون دو سوم انرژی الکتریکی مورد نیاز جهان از منابع فسیلی تامین می شوند. بهعلاوه تقریبا منبع انتشار یک چهارم از کل دیاکسید کربن در جهان، صنایعی هستند که سوختهای فسیلی را بهعنوان مادهی اولیه خود مصرف می کنند.
مزیت اصلی این روش، هزینهی اجرایی بسیار کمتر جمعآوری آلاینده از منبع نسبت به روشهای دیگر است. با این حال، تعدد و پراکندگی بسیار زیاد منابع انتشار کربن در سطح جهان و عدم توجیه فنی و اقتصادی مناسب برای پیاده سازی این روش در برخی کشورهای کمتر توسعه یافته میتواند از موانع اصلی اجرای طرح تلقی گردد.با درنظر گرفتن نیروگاهها و صنایع آلاینده بهعنوان بخشی انکارناپذیر از اکوسیستم فعلی، دور از منطق نیست که برخی کارشناسان، روش جذب و ذخیرهسازی کربن را در زمرهی تکنولوژیهای انتشار منفی قلمداد کنند.
۳- تولید انرژی زیستتوده به همراه جذب و ترسیب کربن (BECCS)
روشی که در حوزهی تکنولوژیهای انتشار منفی تاکنون تا حد زیادی مورد اقبال عمومی قرا گرفته است، تولید انرژی زیستتوده به همراه جذب و ترسیب کربن (BECCS) است. این روش شامل مراحل زیر است:
- پرورش وسیع گونههایی از گیاهان و محصولات زراعی است که حین رشد، مقادیر زیادی دیاکسید کربن را جذب می کنند.
- سوزاندن محصولات در نیروگاههای برق مجهز به فیلترهای جمع آوری کربن
- دفن کربن جمعآوریشده در زیر زمین
مزیت اصلی روش این است که حین بهرهبرداری از زیستتوده در نیروگاه، جذب کربن نیز انجام شده و دیگر نیاز به بازطراحی و اعمال روش جذب و ذخیرهسازی کربن نخواهد بود.
بد نیست بدانید کارشناسانی که طی دههی اخیر مشغول ارائهی سناریوهای محدودسازی گرمایش جهانی به زیر دو درجهی سانتیگراد بودند، اکثرا همین روش را در فرضیات مدلسازی خود بهکار گرفتهاند. بهعنوان نمونه، در آخرینگزارش ارزیابی هیئت بینالمللی در مورد تغییرات اقلیمی که در سال ۲۰۱۴ منتشر شده بود، از میان ۱۱۶ سنارویی که شانس احتمالی را برای رسیدن به محدودهی گرمایش دو درجهای را داشتهاند، ۱۱۱ سناریو بر مبنای روشهایBECCS بودهاند. همچنین در ۶۷ درصد از این سناریوها عنوان شده است که تا سال ۲۱۰۰، این روش میتواند حداقل ۲۰ درصد از انرژی اولیهی موردنیاز جهان را تامین کند. مطالعهای تازهتر نشان میدهد که این روش بهصورت سالیانه میتواند حدود ۱۲ میلیارد تن دیاکسید کربن را در جهان جذب و ترسیب کند.
طرح پیادهسازی این روش در مقیاسی جهانی، سوالات بیپاسخ فراوانی را در رابطه با مسئلهی آب و زمین مورد نیاز باقی گذاشته است. بهعنوان مثال، آیا عمل آوری این حجم بالای زیستتوده، تعارضی با تولید محصولات غذایی و حفظ تنوع زیستی نخواهد داشت؟ همچنین آیا ظرفیت کافی و محل مناسبی برای ذخیرهسازی دیاکسید کربن در زیر زمین وجود دارد؟

۴- بیوچار (Biochar)
این روند نیز شباهت زیادی به روش قبل دارد، تفاوت در این است که در این روش ضایعات چوبی و زراعی طی فرآیند پرولایز و در محیطی با اکسیژن کم یا بدون اکسیژن، سوزانده شده و بهنوعی زغال به نام بیوچار تبدیل میشوند. این ماده که بهعنوان افزودنی به خاک افزوده میشود، قابلیت بالایی در جذب دیاکسید کربن از هوا را دارد و میتواند تا صدها یا هزاران سال کربن را در خود محبوس کند.
از مزایای این محصول، کاربری چندگانه بهعنوان کود آلی جهت افزایش باروری خاک و نگهدارندهی رطوبت خاک است. نمونهای از این کاربرد مربوط به خاک زمین سیاه (Terra preta) در برزیل است و علت نامگذاری آن مربوط به بیوچاری است که ۲۵۰۰ سال پیش، بومیان هندی به خاک نابارور این منطقه افزودند.
از مزایای دیگر فرآیند تولید بیوچار، خلاصی از شر محصولات زراعی زائد در کنار تولید حرارت و زیستتوده بهعنوان محصولات جانبی فرآیند پرولایز است. این محصول، قابلیت جذب ۴/۸ میلیارد تن دیاکسید کربن در سال را دارد و برخلاف روشهای پیشین، نیاز زیادی به زمین و آب ندارد.
با این حال، بیوچار مادهای سیاه رنگ است و استعمال آن به بهای افزایش جذب تابش خورشید توسط خاک و ایجاد گرمای بیشتر در سطح زمین خواهد بود. همچنین شواهدی وجود دارد که احتمال فرسایش تدریجی این ماده و خطر نشت تدریجی آن به آبهای آزاد را مطرح میکند.

۵- احیای ذخایر کربن آبی
اصطلاح کربن آبی (Blue carbon)، به کلیهی گونههای زیستی و غیرزیستی در محیطهای دریایی یا ساحلی اطلاق میشود که قابلیت جذب و ذخیرهسازی کربن را داشته باشند. از جمله این گونهها می توان به مردابهای نمکی، گیاهان دریایی و گیاهان خانواده شاهپسند اشاره کرد. این گونهها نقش یک سیستم دفاعی طبیعی را در برابر تغییرات اقلیمی ایفا میکنند، بهاینصورت که دیاکسید کربن را (حتی با سرعتی بیشتر از گونههای خاکی) از هوا جذب کرده و آن را در برگ، ساقه و نیز خاک بستر خود ذخیره میکنند. هماکنون نزدیک به یکسوم از تالابها و مناطق ساحلی در جهان بهعلت فعالیتهای اقتصادی بشر نظیر ساختوسازهای مسکونی و احداث بندرگاهها نابود شده است و این قضیه، عرصه را برای حیات ذخایر کربنی تنگ کرده است.
مقالههای مرتبط:
بدتر از همه اینکه خاک بدون پوشش، دیاکسید کربن نهفته را آزاد میکند و این بهمعنای تغییر نقش اکوسیستمهای ساحلی از منابع جذب گازهای گلخانهای به منابع جدید انتشار این گازهاست. گمان میرود میزان کربن آزاد شده ناشی از نابودی بسترهای ساحلی، به ۹ الی ۱۲ درصد از میزان کربن آزاد شده ناشی از نابودی جنگلها برسد. حفظ و احیای این ذخایر کربنی، علاوه بر کاهش انتشار کربن، نقش بهسزایی در احیای زندگی گونههای طبیعی موجود در این بسترها و همچنین کاهش ریسک خسارات ناشی از طوفانهای ساحلی خواهد داشت.
۶- ساختوساز با استفاده از مصالح زیست توده
از دیرباز مصالحی با پایهی گیاهی یا زیستتوده وجود داشتهاند که همچنان قابلیت استفاده در ساختمانهای امروزی را دارند. مصالح زیستتوده، میتوانند تا پایان عمر ساختمان، مانع از انتشار کربن ذخیره شده طی فرآیند فتوسنتز شوند.بامبو، کنف و پشم نمونههایی از این نوع مصالحاند که میتوانند به راحتی جایگزین مصالح استاندارد امروزی شوند، ضمن اینکه استفاده از این نوع مصالح مزایایی نظیر جذب آلودگی و تنظیم رطوبت ساختمان را نسبت رقبای مدرن خود در پی خواهد داشت.
معماران، در آغاز راه استفاده از مصالح طبیعی در طراحیهای نوین خود هستند. در سال ۲۰۱۵، تعداد هفت خانهی شهری ساخته شده از کاه، در شهر بریستول انگلستان رونمایی شد، اما هنوز موانع بزرگی نظیر کمبود سرمایهگذاری، استاندارد و تخصص لازم بر سر راه توسعهی کاربری این محصولات در مقیاسهای بزرگ وجود دارد.
۷- قلیایی کردن ابر یا دریا
زمانی که دیاکسید کربن در آب حل میشود، اسید کربنیک تولید میشود. حالا میتوانید علت افزایش بیسابقهی اسیدیتهی آب اقیانوسها را همزمان با افزایش غلظت دیاکسید کربن در اتمسفر درک کنید. برای میلیونها سال، اقیانوسها نقش موثری در کنترل حجم کربن موجود در اتمسفر داشتهاند. در حالت طبیعی، دیاکسید کربن حلالیتپذیری قابل توجهی در آبهای آزاد ندارد؛ ولی این مورد را میتوان با افزایش عمدی خاصیت قلیایی آب اصلاح کرد. این موضوع انگیزهی متخصصین را در مطالعهی روشهایی نظیر انحلال مقادیر زیادی آهک در اقیانوسها بهصورت گسترده یا اسپری کردن مواد قلیایی قوی در میان ابرها با هدف تولید بارانهای قلیایی تقویت کرده است.
در روش قلیایی کردن آب اقیانوس توسط آهک، نیاز به سطح وسیعی جهت توزیع آهک در آب است، این کار برای جلوگیری از اشباع آب و بازتولید سنگ آهک ضروری است. برآورد شده است اجرای این روش هزینهای معادل ۷۲ الی ۱۵۹ دلار در ازای جذب هر تن دیاکسید کربن در بر خواهد داشت. همچنین جذب یک میلیارد تن دی اکسید کربن از اتمسفر، نیاز به ۲/۵ میلیارد تن آهک خواهد داشت، این در حالیست که کل ظرفیت فعلی تولید جهانی آهک حدود ۸ میلیارد تن در سال است.
۸- جذب مستقیم از هوا
تکنولوژی جذب مستقیم از هوا یا Direct air capture) DAC) شامل مراحل مکش مستقیم هوا، جداسازی و نهایتا دفن دیاکسید کربن در زیر زمین (یا تبدیل آن به موادی نظیر پلاستیک یا سوخت) است. مرحلهی جداسازی معمولا بهصورت عبور هوا از سطح محلولی خاص با قابلیت جذب بالای دیاکسید کربن است. پس از اشباع محلول، دیاکسید کربن حل شده با کمک حرارت بازیافت شده و محلول برای استفادهی مجدد آماده میشود.
این تکنولوژی که با نام درخت مصنوعی نیز شناخته شده است، برخلاف رقبای طبیعی خود نیاز به فضای کمی دارد و (در صورت غلبه بر چالشهای فنی و اقتصادی) حتی قابلیت بازجذب تمام دیاکسید کربن منتشر شده در طول سال را خواهد داشت.
از جمله مشکلات پیش روی جمعآوری دیاکسید کربن به روش مستقیم، غلظت کم (۰/۰۴ درصدی) این ماده در هواست که این بهمعنای نیاز به مصرف انرژی بسیار زیاد جهت تکمیل فرآیند بازیافت است. برخی شرکتها هزینهی اجرای این روش را حدود ۲۵ دلار در ازای جذب هر تن دیاکسید کربن محاسبه کردهاند و برخی دیگر برآورد صحیح را عددی بین ۴۰۰ الی ۱۰۰۰ دلار اعلام کردهاند. تنها با یک حساب سرانگشتی، جمعآوری سالیانه یک میلیارد تن دیاکسید کربن از هوا، به مجموع ظرفیت نیروگاهی با توان ۱۶ گیگاوات به صورت ۲۴ ساعته و در ۷ روز هفته نیاز خواهد داشت. واضح است تامین این حجم انرژی الکتریکی تقریبا غیرممکن است و متخصصین استفاده از انرژی حرارتی بازیافت شده از سایر فعالیتهای صنعتی (نظیر کورهی ذوب فلزات) را بهجای استفاده مستقیم از انرژی الکتریکی در فرآیند بازیافت این تکنولوژی، پیشنهاد دادهاند.
۹- بهبود باروری اقیانوس
این همان کشت اقیانوسی یا به عبارتی جنگلکاری زیر آب است!
گیاهان دریایی نیز مانند گونههای خاکی برای فتوسنتز نیاز به دیاکسید کربن دارند. این امر درمورد گونههای میکروسکوپی موجود در آب نیز صادق است. ما میتوانیم با تزریق مواد ریزمغذی نظیر آهن در آب اقیانوسها، زمینه را برای رشد و نمو گونههایی میکروسکوپی مانند فیتوپلانکتونها فراهم کنیم. با افزایش جمعیت این موجودات و مصرف تمام دیاکسید کربن موجود در بستر، مازاد موردنیاز از طریق هوا تامین میشود. در پایان عمر این گونهها، کربن ذخیره شده در ساختار آنها بهصورت رسوب در بستر اقیانوس انباشته و برای هزاران سال حفظ میگردد. غیر از روش یاد شده، تزریق نیتروژن یا پمپاژ مواد مغذی از بستر اقیانوس به سطح آن نیز مکانیزم مشابهی را در افزایش رشد و نمو گونههای دریایی ایجاد خواهد کرد.
همچنین این روش میتواند موجب افزایش تولید «دیمیتیلسولفید» توسط گونههای دریایی شود و این امر هم می تواند در اصلاح شدت بازتاب ابرها و متعاقبا کاهش نرخ افزایش دما اثرات مثبتی به ارمغان آورد.
این بار، همه چیز مطابق میل به نظر میرسد.
اما با وجود تمام این مزایا، هنوز با پرسشهای مهمی در مسیر پیادهسازی فراگیر این ایده مواجه هستیم. چگونگی تامین این حجم عظیم از مادهی ریزمغذی، هزینهی اجرا، محدودیتهای ناشی از قوانین بینالمللی و حتی آثار غیرقابلپیشبینی ناشی از تداخل روش کشت اقیانوسی با سایر چرخههای طبیعی، همگی بخشی از پرسشهای تاملبرانگیزی هستند که ارادهی جامعه جهانی را در تصمیم گیری نهایی به چالش کشانده است.
۱۰- هوازدگی تسریعشده
اصول کار این روش هم بر مبنای دخالت انسان در بخشی از یک پروسهی طبیعی به نام هوازدگی است که ابتدا آن را شرح میدهیم.
داستان با بارش باران آغاز میشود .قطران باران در مسیر نزول از آسمان، بخشی از دیاکسید کربن موجود در جو را جذب کرده و کمی خاصیت اسیدی مییابند. با شستشوی خاک یا سنگها توسط باران، به مرور اسید کرنیک موجود در آب باران با مواد معدنی موجود در خاک یا سنگ وارد واکنش شده و به بیکربناتها تبدیل میشود. بیکربناتها در مسیر جریان آبهای جاری وارد اقیانوسها شده و در بستر اقیانوسها مدفون میشوند.
در روش مصنوعی، پروسهی یادشده با تولید و توزیع سنگهای خردایششده بهصورت پودر تسریع شود. پودر سنگها در سطح وسیعی از مزارع کشاورزی توزیع میگردد. این مواد علاوه بر افزایش حاصلخیزی، با کمک میکروبهای موجود در خاک، سرعت واکنشهای هوازدگی را بالا میبرند. همچنین این پودر را میتوان بهطور مستقیم بر سطح اقیانوسها پاشید.
برآوردها نشان میدهد با کمک این روش میتوان سالیانه ۳/۷ میلیارد تن دیاکسید کربن را (با هزینهای بین ۱۵ الی ۳۶۱ یورو در ازای هر تن) جذب و ذخیرهسازی کرد. بهعلت خاصیت قلیایی سنگهای خردایششده، ورود تدریجی این مواد به آبهای آزاد، خود اقدامی موثر در مقابله با پدیدهی افزایش اسیدیتهی آب اقیانوسها محسوب میشود.
هوازدگی تسریع شده، یکی از موضوعات محوری در برنامهی مهندسی زمین دانشگاه آکسفورد است و بهتازگی دانشگاه شفیلد نیز از برنامه ارائه شده از سوی مرکز مقابله با تغییرات اقلیمی لورهولم بهمنظور آزمایش و توسعهی تکنیکهای هوازدگی تسریع شده با ارزش ده میلیون یورو خبر داده است.
۱۱- ترسیب کربن در خاک
اصول کار این روش مبتنی بر جذب دیاکسید کربن از هوا و ذخیرهسازی آن در خاک بستر گیاهان است و راهکار قابلارائه، اصلاح روشهای کشت مدرن معرفی شده است.
هواداران این سازوکار بر این باورند که از زمان انقلاب صنعتی، تغییر کاربری اکوسیستمهای طبیعی به زمینهای زراعی فعلی، موجب آزادسازی و انتشار ۵۰ الی ۱۰۰ میلیارد تن کربن دفنشده در فضای اتمسفر شده است که دلیل آن کاهش حجم ریشه و بقایای گیاهان موجود در خاک و فرسایش شدید خاک در ازای افزایش بازدهی تولید محصولات زراعی است. این در حالیست که احیای مجدد مراتع طبیعی، تالابها و دریاچهها میتواند بخش عظیمی از این کربن آزاد شده را به خاک برگرداند.
در ابتدای سال، گروهی از پژوهشگران با انتشار مقالهای، امکان افزایش تولید گوشت را در برزیل همزمان با کاهش انتشار کربن (از طریق روش ترسیب کربن در خاک) مورد بررسی قرار دادند:
در بیشتر چراگاهها، گونهای از گیاهان استوایی با نام Brachiaria کشت میشود، گونهی یاد شده قابلیت ویژهای در جذب دیاکسید کربن از هوا و ذخیره کردن آن در ریشههای خود دارد. مطالعات نشان میدهد درصورت مدیریت صحیح، از این مراتع میتوان بهعنوان روشی برای ذخیره کردن کربن در خاک بهره گرفت. همزمان با رشد تقاضا برای گوشت، دامداران میزان استفاده از گیاهان موجود در مراتع خود بالاتر خواهند برد و این قضیه به نوبهی خود منجر به ذخیرهی بیشتر کربن در خاک می شود. واضح است که تقاضای کمتر، اثری معکوس در پی خواهد داشت.
با این حال هنوز تردیدهایی در مورد میزان مؤثر بودن این روش وجود دارد؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از مناطق دنیا با بحران گرمای بیسابقه و کمآبی شدید مواجه شدهاند.

۱۲- الکترو ژئو شیمیایی
یکی از جدیدترین روشهای نوظهور در حوزهی تکنولوژیهای انتشار منفی، جذب دیاکسید کربن هوا بهصورت الکترو ژئو شیمیایی است که علاوه بر کارکرد اصلی آن، دارای مزایایی نظیر تولید سوخت پاک (هیدروژن) و نیز دیگر فرآوردههای جانبی قلیایی به منظور کاهش اسیدیتهی آب اقیانوسها است.
نتایج مطالعات تازهای که در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸ در مقالهای از سوی مجله Nature Climate Change منتشر شده است، به ارزیابی مزایای فنی و اقتصادی این روش پرداخته است. مدل پیشنهادی فعلی، شامل مراحل ذیل است:
- الکترولیز آبهای شور با استفاده از انرژی منابع پاک و تجدیدپذیر (نظیر خورشیدی، بادی و غیره) با هدف استخراج اکسیژن و هیدروژن
- واکنش محصولات الکترولیز با مواد معدنی رایج (نظیر کربناتها و سیلیکاتها) با هدف تولید محلولهای شیمیایی با قابلیت بالا در جذب و انحلال دیاکسید کربن هوا
- جذب دیاکسید کربن هوا توسط محلول و تبدیل آن به محلول بیکربنات (مادهای معدنی فراوان در آب اقیانوس با خاصیت قلیایی بالا)
کلام آخر:این تکنولوژی علاوه بر عملکرد موفقیتآمیز در بازجذب دیاکسید کربن موجود در هوا با بازدهی بالاتر و احتمال آلودگی کمتر نسبت به روش تولید انرژی زیستتوده به همراه جذب و ترسیب کربن، خاصیت قلیایی آب را نیز افزایش میدهد که این به نوبهی خود، گام مؤثری در جهت مقابله با تهدید ناشی از افزایش بیرویهی اسیدیتهی آب اقیانوسها محسوب خواهد شد. هرچند روش BECCS به خاطر وجود زیرساختهای تولید انرژی زیستتوده از لحاظ اجرایی یک گام جلوتر است و نیز بهدلیل تولید مستقیم برق به جای سوخت هیدروژن درحالحاضر مقبولیت بالاتری دارد.
در این نوشتار به چکیدهای از ۱۲ سازوکار مطرح در زمینهی تکنولوژیهای انتشار منفی با هدف مقابله با بحران محیط زیست اشاره شد. مطالعهی راهکارهای ارائهشده، یک نکتهی ظریف اما مهم را برای ما آشکار میسازد و آن عمق پیچیدگی و درهمتنیدگی تمامی اجزای سیستمی است که قصد بهبود آن را داریم. با درنظرگرفتن تمامی این ابعاد، شاید شما هم به این نکته پی برده باشید که درحالحاضر یک راهکار منحصربهفرد برای مواجهه با بحران فعلی وجود ندارد. شاید دلیل این امر، تجربهی اندک ما در فرصت تعامل و شناخت اکوسیستمی چند میلیون ساله است.
باید پذیرفت علیرغم نبوغ و پشتکار حیرتآور نژاد بشر در شناخت مسئله و ارائه راهکار، ما تنها مسافرانی تازهوارد در یک اکوسیستم پیچیده و عظیم هستیم که بهواسطه هوش ذاتی و با بهکارگیری ابزار، یک دورهی تخریب شدید را در این اکوسیستم، رقم زدهایم و حال با عواقب ناخوشایند عمل خود مواجه شدهایم. این تجربهی ناخوشایند، باعث شده بخشی از فعالیتهای پرآسیب خود را متوقف کرده و اندکی به جبران مافات برآییم. از منظر نگارنده، هر یک از راهکارهای ارائه شده برای معضل فعلی، به تنهایی قابلیت اجرای فراگیر را نخواهد داشت و راهکار عملی، در نهایت بهکارگیری ترکیبی از همهی راهکارهای یاد شده به فراخور شرایط اقلیمی، فنی و اقتصادی در محل اجرا خواهد بود.
بر اساس آخرین گزارشهای CB Insights تا به حال ۸۵۰ میلیون دلار روی استارتاپهایی با موضوع افزایش طول عمر سرمایهگذاری شده است. میزان سرمایهگذاری روی استارتاپهایی با موضوع افزایش طول عمر انسانها در سال ۲۰۱۶ حدود ۳۲۴ میلیون دلار و تا پیش از آن صفر بوده؛ درنتیجه در سالهای اخیر رشد صعودی قابل توجهی داشته است.
علاقهی انسان به پیدا کردن راهی برای جلوگیری از افزایش سن، زمانی آغاز شد که اطلاعات علمی ارزشمندی در مورد چگونگی روند پیری منتشر شد. در واقع میتوان گفت ماجرا از سال ۲۰۱۳ و با انتشار مقالهای در مجلهی Cell (در مورد ۹ دلیل بیولوژیکی و اصلی که باعث افزایش سن و پیری میشود) آغاز شد. از آن زمان به بعد دانشمندان دنبالداروهایی هستند که با دلایل اصلی پیری انسانها مقابله کند. حتی موسسات ملی سلامتی نیز، سازمانی را به انجام تحقیقات بیشتر در مورد افزایش سن اختصاص دادهاند.
سازمان ملی سلامت آمریکا، پیری را عامل اصلی بیماریهای مانند آلزایمر، بیماریهای قلبی، سرطان و دیابتمیداند. درنتیجه دانشمندان میتوانند با پیدا کردن راهی برای جلوگیری از روند پیری، درمانی برای تمام این بیماریها پیدا کنند. هرقدر بودجهی بیشتری به این مدل تحقیقات اختصاص داده شود، آزمایشات بالینی بیشتری انجام خواهد شد. در سال ۲۰۱۵ تعداد آزمایشات بالینی با موضوع افزایش سن، جهش بزرگی داشت و حال تعداد آنها به بیشترین مقدار خود در سه سال اخیر رسیده است.
سرمایهگذاران کلیدی و شرکتها
مقالات مرتبط:
طبق گزارشهای ارائه شده تعداد شرکتهای فعال در زمینهی مطالعهی پیری و بودجهی تحقیقاتی آنها افزایش پیدا کرده است. بهعنوان مثال شرکت Samumed در دورهی جذب سرمایهی اخیر خود، ۴۳۸ میلیون دلار بودجه دریافت کرده است. هدف شرکت این است که از سلولهای بنیادی برای بازسازی مو، پوست، استخوان و مفاصل استفاده کند و محصول نهایی آنها دارویی برای درمان استئوآرتریت است. استئوآرتریت بیماری غضروفی است که با نام آرتروز شناخته میشود.
نکتهی جالب توجه این است که یکی از شرکتهای اصلی سرمایهگذاری در زمینهی افزایش سن انسانها، شرکتی به نام Longevity Fund است که توسط لورا دمینگ ۲۴ ساله هدایت میشود. شرکتهایی که توسط Longevity Fund سرمایهگذاری شدهاند تاکنون ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه جذب کردهاند.
شرکت Unity Biotechnology یکی از شرکتهای سرمایهگذاری شده توسط Longevity Fund است که به کمککلینیک مایو توسعه پیدا کرده است. این شرکت روی ساخت داروهایی کار میکند که سلولهای پیش سرطانی انباشته شده در بافتهای آسیبدیده و پیر را از بین میبرد. این شرکت همچنین توسط جف بزوس، بنیانگذارآمازون پشتیبانی میشود و پتانسیل جذب سرمایهی بیشتر را دارد.

Kizoo Technology Ventures یکی دیگر از شرکتهای سرمایهگذاری است که از سال ۲۰۱۳ تا به حال روی ۴ استارتاپ با موضوع افزایش طول عمر سرمایهگذاری کرده است. روز به روز به تعداد میلیونرهای سرمایهگذار و شرکتهای سرمایهگذاری علاقهمند به این موضوع افزوده میشود و شاهد نتایج پیشرفتهتری از سوی شرکتهای تحقیقاتی خواهیم بود.
Novartis یکی دیگر از شرکتهایی است که تحقیقاتی را در زمینهی داروهایی مشابه رپامایسین (داروی مورد استفاده برای پوشش دادن استنتهای قلبی و پیشگیری از رد پیوند) انجام میدهد تا واکنش سیستم ایمنی بیماران مسن و ریسک عفونت را مشاهده کند. نتایج استفاده از این دارو نشان داده است که میزان عفونتهای تنفسی بیماران در زمستان و فصل آنفولانزا بیش از ۶۵ درصد کاهش داشته است.
فعالیت شرکتهای دیگری مانند Celgene (که از سلولهای بنیادی جفت برای افزایش طول عمر و درمانبیماریهایی مانند سرطان و بیماری خودایمنی استفاده میکند) نشان دهندهی این است که تحقیقات و سرمایهگذاری روی چنین شرکتهایی ادامه داد و در آینده بیشتر نیز خواهد شد.
خودروهای اسپرت و سوپراسپرت معمولاً بخش زیادی از عمر خود را در فرایند طراحی و توسعه سپری میکنند. مثلاً آغاز پروژهی توسعهی نسل جدید آکورا NSX در سال ۲۰۰۷ اعلام شد اما نسخهی تولیدی آن نهایتاً در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. تویوتا سوپرا هم مثال دیگری برای این موضوع است که فرایند توسعهی نسل جدید آن حتی از NSX هم بیشتر طول کشیده است. نسل چهارم سوپرا در سال ۲۰۰۲ از خط تولید کنار رفت اما مدت زیادی طول نکشید که شایعاتی مربوط به تولد دوبارهی آن منتشر شد. در سال ۲۰۰۷ رسماً احتمال ساخت نسل کاملاً جدید این اسپرت مشهور ژاپنی در رسانههای خودرویی مطرح شد؛ درحالیکه قرار است محصول نهایی این پروژه دیماه در نمایشگاه خودروی دیترویت ۲۰۱۹ رونمایی گردد. در این مطلب با ما همراه شوید تا بر فرایند ۱۲ سال توسعه و احیای نسل جدید تویوتا سوپرا، مروری داشته باشیم.
سال ۲۰۰۷: کانسپت FT-HS

همهچیز با کانسپت FT-HS آغاز شد. این خودرو که در نمایشگاه دیترویت ۲۰۰۷ به نمایش درآمد، توسط مرکز تحقیقات Calty تویوتا طراحی شده بود. هرچند، هیچگاه رسماً گفته نشد که FT-HS پیشنمایشی از نسل جدید سوپرا است اما شایعات زیادی در این مورد وجود داشت. این کانسپت به قوای محرکهی هیبریدی شامل پیشرانهی ۳.۵ لیتری V6 بنزینی مجهز شده بود که مجموعاً ۴۰۰ اسب بخار قدرت تولید میکرد.
سال ۲۰۱۰: بازگشت نام سوپرا

سه سال بعد از معرفی FT-HS، تویوتا نام سوپرا را مجدداً در ایالاتمتحده به ثبت رساند زیرا از سال ۲۰۰۶ از این نام دستکشیده بود. در این مرحله، هشت سال از خداحافظی سوپرا با خط تولید گذشته بود. با اینکه پس از ثبت دوبارهی نام سوپرا، گزارشهایی احتمال ساخت نسل جدید آن را مطرح کردند، اما هنوز هیچ تأیید و اعلام رسمی در این رابطه از سوی تویوتا منتشر نشده بود.
سال ۲۰۱۲: در آستانهی تأیید رسمی

همزمان با معرفی مدل GT86 بهعنوان جدیدترین محصول اسپرت تویوتا، مهندس ارشد این شرکت، تتسویا تادا اعلام کرد که ساخت سوپرای جدید در آیندهای نزدیک، امکانپذیر است. البته این صرفاً یک تأیید احتمالی در مورد بازگشت سوپرا به سبد محصولات تویوتا محسوب میشد. تادا در آن زمان اشاره کرد توسعهی این خودرو حداقل پنج سال طول خواهد کشید و حالا مشخص شد که او اشتباه نکرده است.
سال ۲۰۱۳: همکاری با بیامو

با مطرح شدن شایعات بازگشت سوپرا، تویوتا در اقدام غیرمنتظرهای اعلام کرد، با بیامو همکاری میکند. این دو شرکت گزارش دادند که بهمنظور توسعهی پلتفرمی برای خودروهای اسپرت جدید باهم همکاری خواهند داشت. در آن زمان نه تویوتا و نه بیامو جزئیات دقیقی در مورد این خودروهای اسپرت منتشر نکردند اما امروز میدانیم که این اولین قدم در پروژهی مشترک توسعهی بیامو Z4 و تویوتا سوپرا بوده است.
سال ۲۰۱۴: کانسپت FT-1

مقالههای مرتبط:
در سال ۲۰۱۴، تویوتا برای اولین بار کانسپت FT-1 را در نمایشگاه دیترویت بهنمایش درآورد. معرفی این کانسپت مصادف شد با انتشار گزارشهایی که ادعا میکردند نسل جدید سوپرا در سال ۲۰۱۴ معرفی میشود. همچنین ظاهر جذاب FT-1 نیز پیشنمایشی از نسخهی تولیدی سوپرای جدید، ارائه کرد. ترکیب پیشرانه جلو-محور عقب این کانسپت از خودروهای اسپرت ژاپنی مثل داتسون 240Z، تویوتا 2000GT و البته نسلهای قبلی سوپرا الهام گرفته شده بود. کمتر از یک ماه بعد، تویوتا سوپرا را بهعنوان یک نام تجاری به ثبت رساند که این موضوع شایعات مربوط به بازگشت این خودروی اسپرت را افزایش داد.
سال ۲۰۱۶: آزمایش نسخههای اولیه

در سال ۲۰۱۶، تویوتا نام سوپرا را این بار در اروپا به ثبت رساند. گزارشها نیز حاکی از آن بودند که نسخهی نهایی این خودرو تنها دو سال بعد رونمایی میشود، در کنار نسل جدید بیامو Z4 در اتریش به تولید خواهد رسید و در سراسر جهان عرضه خواهد شد. این گزارشها، قوای محرکهی سوپرا را از نوع هیبریدی میدانستند که با همکاری بیامو توسعه پیدا کرده است. در شهریور نیز نسل جدید سوپرا برای اولین بار رؤیت شد. این خودرو یک نمونهی اولیه با پوشش استتاری سنگین بود که برای اولین بار در جادههای اروپا مورد آزمایش قرار گرفته بود. در ماههای بعد، تصاویر و فیلمهای جاسوسی بیشتری از این خودرو منتشر شد.
سال ۲۰۱۷: یک قدم مانده به تولید

با استفاده از تصاویر و فیلمهای جاسوسی نسل جدید سوپرا، بهسرعت رندرهای (تصاویر گرافیکی احتمالی) زیادی طراحی شدند. شکل کلی خودرو در این رندرها شباهت چندانی با نسل قبلی نداشت اما ویژگیهایی را از کانسپتهای FT-HS و FT-1 گرفته بود. در همین زمان، استفاده از جعبهدنده اتوماتیک در سوپرای جدید تأیید شد و طرح سوپرشارژر الکتریکی هم توسط تویوتا به ثبت رسید.
سال ۲۰۱۸: آخرین آزمایش نمونههای اولیه

هماکنون در سال ۲۰۱۸ بیشتر از همیشه به زمان رونمایی نسل جدید تویوتا سوپرا نزدیک شدهایم و اطلاعات قابلتوجهی از آن داریم. مثلاً میدانیم که این اسپرت ژاپنی به یک پیشرانهی ۳ لیتری ۶ سیلندر خطی مجهز خواهد بود. تویوتا حتی در فستیوال گودوود امسال آخرین پیشنمونهی سوپرا را نیز به نمایش درآورد اما هنوز از نشان دادن چهرهی نهایی آن خودداری کرده است و همچنان پوششهای استتاری روی خودرو دیده میشوند؛ بنابراین برای دیدن نسخهی نهایی و بدون پوشش نسل جدید سوپرا احتمالاً باید تا اوایل سال ۲۰۱۹ صبر کنیم.
به نظر میرسد که اوضاع برای سهامداران شرکت AMD دائماً بدتر میشود.
شرکت AMD تا مدتی پیش، یکی از گزینههای محبوب بازار بورس بود و ارزش سهام آن طی هشت ماه اول سال جاری، رشدی ۲۳۰ درصدی داشت. اما در طول شش هفتهی گذشته، درآمد ناامیدکننده و همچنین بازگشت رقیب اصلی آن به میدان، ضربهای باورنکردنی به سهام این شرکت وارد کرد.
لازم به ذکر است که قیمت هر سهم AMD در ماه شهریور (سپتامبر)، به بیش از ۳۴ دلار افزایش یافت. علت این صعود، خوشبینی کارشناسان پیرامون تراشهی جدید ۷ نانومتری ایامدی و مشکلات شرکت رقیب، یعنی اینتل در تولید تراشهی ۱۰ نانومتری بود.
اما در اواسط ماه شهریور (سپتامبر)، یک گزارش تحقیقاتی منتشر شد که عنوان میکرد مشکلات اینتل، آنقدر هم که تصور میشود بد نیست. پس از آن بود که ورق برگشت و عدهی زیادی شروع به فروش سهام AMD خود کردند. همین امر باعث شد ارزش سهام این شرکت به شدت افت کند (حدود ۲۰ درصد نسبت به زمان اوج خود).

AMD موفق شد سهام خود را در محدودهی ۲۵ دلار مدیریت کند. اما روز چهارشنبهی هفتهی گذشته، زمانی که گزارش درآمد سهماههی سوم امسال و راهنمای درآمد سهماههی چهارم این شرکت منتشر شد، قیمت سهام آن ۱۵ درصد دیگر سقوط کرد. اخبار روز جمعه، حاکی از فروش بیش از انتظار اینتل بود که برآورد درآمد یک سال مالی این شرکت را بهشدت بالا برد. پیرو این خبر، ارزش سهام AMD به ۵۰ درصد قیمت روزهای اوج خود در طول سال جاری رسید.
مقالات مرتبط:
بااینحال والاستریت هنوز به AMD خوشبین است و طبق دادههای جمعآوریشده توسط بلومبرگ، میانگین قیمت هدف سهام این شرکت؛ ۲۳.۵۸ دلار تعیینشده است.مارک لیپاسیس تحلیلگر گروه مالیجفریز روز پنجشنبه در یادداشت خود به مشتریان نوشت:
در سمت مثبت ماجرا، AMD سرور هفت نانومتری MPU را پیش از اینتل و همچنین یک پردازنده گرافیکی هفت نانومتری را پیش از انویدیا عرضه میکند. ما انتظار داریم که این موضوع به افزایش سود سهام AMD منجر شود. ما برآوردهای خودمان را پایین تعیین میکنیم، اما فروش یکجای ۲۳ درصد از سهام را یک واکنش افراطی میدانیم. ما خریدار ویژهی سهام AMD در شرایط ضعف هستیم.
لیپاسیس قیمت هدف سهام AMD را حدود ۳۰ دلار برآورد میکند، یعنی ۷۰ درصد بالاتر از نرخی که این سهام در روز جمعه معامله شد.
بنا به بررسیهای کوچک و فزاینده در طولانیمدت که حاکی از کاهش چشمگیر جمعیت بیمهرگان است، حشرات در سرتاسر جهان در شرایط بحرانی قرار دارند. یک گزارش جدید نشان میدهد که این مسئله، گستردهتر از تصور پیشین دانشمندان است. بررسی جدید دریافت که شمار بالایی از حشرات در یک جنگل ملی بکر واقع در پورتوریکو از بین رفته و بهدنبال آن، حیوانات حشرهخوار این جنگل نیز تلف شدهاند.
یک تیم بینالمللی از زیستشناسان در سال ۲۰۱۴ تخمین زد که فراوانی بیمهرگانی مانند سوسک و زنبورها در ۳۵ سال گذشته بهمیزان ۴۵ درصد کاهش پیدا کرده است. شمار حشرات در مناطقی که دادههای طولانیمدت در مورد آنها در دسترس قرار دارد، بهخصوص در اروپا، کاهش شدیدی را تجربه میکند. یک بررسی در سال پیش نشان داد که کاهش ۷۶ درصدی حشرات بالدار در چند دههی گذشته در گونهی آلمانی بدون تغییر باقی مانده است. گزارش اخیر که هفتهی گذشته در ژورنال مجموعه علوم آکادمی ملی منتشر شد، نشان میدهد نرخ فراوانی در کاهش تکاندهندهی ذکرشده در حشرات، به آمریکا نیز سرایت پیدا کرده است.

نویسندگان بررسی، تغییرات اقلیمی را دلیل نابودی بیمهرگان گرمسیری میدانند. دیوید واگنر، متخصص حفاظت از بیمهرگان در دانشگاهکانکتیکات است و در این بررسی، نقشی نداشته؛ او میگوید:
گزارش منتشرشدهی اخیر، یک زنگ هشدار مهم است و نشان از پدیدهای با تاثیر بسیار بزرگتر و مهمتر از تصور ما دارد. این پدیده حتی بر اکوسیستمهای دیگر نیز تاثیر میگذارد.
بردفورد لیستر، متخصص زیستشناسی از موسسهی پلیتکنیک رنسلیر نیویورک بوده و مسئولیت بررسی حشرات جنگل بارانخیز پورتوریکو را از دههی ۷۰ بر عهده داشته است. او میگوید: «اگر پورتوریکو را جزیرهی سحرآمیز تلقی کنیم، جنگل بارانخیز این کشور باید جنگل مسحورشده در این جزیرهی مسحورشده باشد». پرندهها و قورباغههای کوکوی این جنگل، در زیر تاجپوش ۱۵ متری زمردین چهچه میزنند. نام این جنگل، El Yunque است و بهخوبی از آن محافظت میشود. آلفونسو دوازدهم، پادشاه اسپانیایی ادعا کرده که این جنگل از قرن ۱۹ بهجا مانده است. تئودور روزولت دههها بعد، این جنگل را به سرمایهی ملی بدل کرد و به این ترتیب، ال یونگ بهعنوان تنها جنگل بارانخیز حارهای در سیستم جنگلهای ملی به حیات خود ادامه داد. لیستر میگوید:
ما به بررسی سالهای ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ پرداختیم تا منابع را بهروشنی و دقت شمارش کنیم؛ حوزههای اندازهگیری شامل حشرات و جانوران حشرهخوار جنگلهای بارانخیز، پرندگان، قورباغهها و مارمولکها بود.

لیستر حدود ۴۰ سال بعد به همراه همکار خود به نام آندرس گارسیا که یک اکولوژیست در دانشگاه مستقل ملی مکزیک بود، به جنگل بازگشت. دانشمندان هرگز تصور نمیکردند که این بازگشت، اسباب ناراحتی آنها شود. لیستر میگوید:
این موضوع بهمحض ورود به جنگل، واضح و آشکار بود. پرندگان بسیار کمتری نسبت به مرتبهی قبل، بالای سرمان در جنبوجوش بودند. پروانهها که زمانی بیشمار بهنظر میرسیدند، همگی ناپدید شده بودند.
گارسیا و لیستر، یک بار دیگر حشرات و دیگر بیمهرگان جنگل (بندپایان) را شمارش کردند؛ بندپایان شامل عنکبوتها و لبپایان میشدند. پژوهشگران، بندپایان را روی سطح صفحات پوشیدهشده از نوعی چسب، به دام انداختند و صفحات متعدد دیگری را نیز در حدود یک متری درون تاجپوش قرار دادند. آنها همچنین به دفعات متعدد، شبکههای توری را روی علفها پهن کردند تا جانداران خزیده در پوشش گیاهی را جمع کنند.
نتایج حاصل از استفادهی تمامی تکنیکها نشان داد که بیومس (وزن خشک تمام بیمهرگان بهدستآمده) بهطرز چشمگیری از سال ۱۹۷۶ تا به امروز کاهش پیدا کرده است. بیومس نمونهی جمعآوریشده، به میزان یکچهارم یا یکهشتم میزان پیشین خود کاهش پیدا کرده بود. میزان گیر افتادن در تلههای زمینی چسبنده بین ژانویهی سالهای ۱۹۷۷ تا ۲۰۱۳ حدود ۶۰ برابر شد. بهگفتهی لیستر:
تمام آمار و ارقام در حال کاهش است؛ نسبت فراوانی شایعترین بیمهرهها در جنگل بارانخیز (شبپره، پروانه، ملخ، عنکبوت و باقی آنها) بسیار کمتر از حد طبیعی آنها است.
واگنر با ناخشنودی از میزان تلف شدن ۶۰ برابری بیمهرگان، اظهار ناامیدی کرد.

تیموتی شووالتر، متخصص حشرهشناسی دانشگاه ایالتی لوئیزیانا است و از نویسندگان گزارش حاضر محسوب نمیشود؛ وی از دههی ۱۹۹۰ مشغول بررسی وضعیت جنگل نامبرده بود. یافتههای پژوهش جدید همگام با دادههای او و همچنین بررسیهای انجامشدهی بیومس اروپایی است. تیموتی میگوید:
ثبت این روندها نیازمند سپری شدن زمان طولانی در سایتهای مورد نظر و سازگاری با نمونهبرداری در طول یک دورهی طولانی است. از نظر من، دادههای آنها کاملا قانعکننده هستند.
نویسندگان بررسی حاضر، در جنگل بازانخیز موفق به گیر انداختن مارمولکهای آنول هم شدند که از بندپایان تغذیه میکنند. آنها، ارقام جدید را با تعداد موجود از دههی ۱۹۷۰ مقایسه کردند. بیومس آنول بهمیزان بیش از ۳۰ درصد کاهش پیدا کرده، برخی از گونههای آن بهطور کامل از جنگل داخلی حذف شده بودند. شمار قورباغهها و پرندگان حشرهخوار هم بهشدت افت کرده بود. تیم پژوهشی دیگری از توریهای نامرئی برای بهدام انداختن پرندهها در سال ۱۹۹۰ و سپس در سال ۲۰۰۵ استفاده کردند. نرخ گیرافتادن آنها نیز به میزان ۵۰ درصد افت کرده بود.
گارسیا و لیستر، دادههایشان را با نگاهی به جانوران حشرهخوار تحلیل کردند. بلدرچین یاکریم سرخ (ruddy quail dove) که از میوه و دانهها تغذیه میکند، هیچگونه تغییر جمعیتی را تجربه نکرد. دستهای از پرندگان سبز درخشان به نام تودی پورتوریکو که بهطور انحصاری از حشرات تغذیه میکنند، به میزان ۹۰ درصد کاهش پیدا کردهاند.

ظاهرا شبکهی غذایی از سطوح پایین قطع شده است. شوالتر میگوید:
اعتقاد بر این است که نویسندگان مقاله، یک توالی را در نابودی بندپایان موثر میدانند؛ چرا که تمام این تاکسونهای (ردهبندی گیاه و جانور) متنوع دارای روال مشابهی هستند (پرندگان، قورباغه و مارمولکهای حشرهخوار)؛ در حالی که چنین موردی در میان پرندگان تغذیهکننده از دانهها دیده نمیشود.
لیستر و گارسیا، این اتفاق مهیب را به تغییرات اقلیمی مرتبط دانستهاند. میانگین درجه حرارت بالا در جنگل بارانخیز ال یونگ در دورهی ۴۰ سالهای که این رویداد به وقوع پیوست، به میزان چهار درجهی فارنهایت (یا ۲/۲ درجهی سانتیگراد) افزایش یافت. دما در مناطق حارهای، تغییر چندانی نمیکند و در بازهی مشخصی باقی میماند. بیمهرگانی که در این مناطق زندگی میکنند نیز با همین درجه حرارت خو گرفتهاند و خارج از این دماها قادر به ادامهی زندگی نیستند؛ حشرات نمیتوانند حرارت داخلی بدن خود را در خارج از این دما تنظیم کنند.
اسکات مریل، از نویسندگان این بررسی و مسئول جمعآوری دادههای مربوط به آفات محصولات از دانشگاه ورمونت است. بهگفتهی او، یک تجزیه و تحلیل مربوط به تغییرات آبوهوایی و حشرات که در ماه اوت در ژورنال Science به انتشار رسید، پیشبینی کرد که جمعیت حشرات حارهای کاهش پیدا میکنند.
مریل و نویسندگان همکار او هشدار میدهند که حشرات در مناطق معتدل و دور از استوا که میتوانند در طیف وسیعی از دماها به زندگی خود ادامه دهند، با افزایش متابولیسم، محصولات کشاورزی بیشتری را درگیر آفت میکنند. بهگفتهی مریل، حشرات با رد شدن دما از یک آستانهی حرارتی مشخص، دیگر قادر به تخمگذاری نخواهند بود و شیمی درونی آنها از هم میپاشد.
نویسندگان یک بررسی منتشرشده در سال ۲۰۱۷ در مورد حشرات بالدار ناپدیدشده در آلمان، به دلایل احتمالی دیگری اشاره میکنند؛ از جملهی آنها آفتکشها و نابودی زیستگاه است. بندپایان جهان همواره با پاتوژنها و گونههای تهاجمی نیز در مواجهه هستند. واگنر میگوید:
من سردرگم شدهام؛ بسیار وحشتزدهام که چگونه این میزان کاهش اتفاق افتاده است. یکی از ترسناکترین قسمتهای این موضوع، این است که هنوز دلیل واضحی پیدا نکردهایم.
از نظر واگنر، یکی از خطرهای مهم در برابر بندپایان، دما نیست؛ بلکه خشکسالی و کمبود بارندگی است. لیستر اشاره میکند که استفاده از آفتکشها از سال ۱۹۶۹ به میزان بیش از ۸۰ درصد در پورتوریکو کاهش پیدا کرده؛ او، دلیل موجه دیگری پیدا نمیکند.
نویسندگان بررسی حاضر از یک روش تحلیلی جدید بهره بردهاند که توسط یک استاد اقتصاد از دانشگاه فوردهم طراحی شده است؛ این روش بهمنظور ارزیابی نقش درجه حرارت مورد استفاده قرار گرفت. بهگفتهی لیستر:
به کمک این روش میتوان یک احتمال را در متغیر X ایجاد کرد که باعث تغییر متغیر Y شود. بنابراین ما از آن استفاده کردیم و پنج عدد از میان ۶ جمعیتی که قویترین پیشتیابی ممکن برای گرما را دریافت میکردند، باعث ایجاد کاهش در فراوانی قورباغهها و حشرات شدند.

شووالتر میگوید که آنها سپس اثرات آبوهواهایی مانند طوفان را مشخص کرده و با این حال، باز هم شاهد روند ثابتی بودند. این امر دلیلی قانعکننده برای تاثیر آبوهوا بود. واگنر میگوید:
تصور میکنم این یافتهها و هشدارها دستکم گرفته میشوند. اهمیت یافتههای آنها و تاثیرات آنها روی جانداران دیگر، بهخصوص مهرهداران، بهشدت هراسناک است.
با این حال واگنر قانع نشده که تغییرات اقلیمی، عامل جهانی برای نابودی حشرات باشد. او میگوید: «کاهش شمار حشرات در اروپای شمالی پیش از تغییرات آبوهوایی رخ داده؛ نرخ کاهشها در نیوانگلند نیز از دههی ۱۹۵۰ آغاز شده است». دانشمندان بدون در نظر گرفتن علت این امر، توافقنظر دارند که اکثر مردم باید اهمیت بیشتری برای پایان عمر حشرات قائل شوند. مریل میگوید:
گزارش سازمان ملل بسیار ترسناک است؛ در این گزارش تخمین زده شده که جهان نمیتواند بیش از یک دهه، تغییرات اقلیمی را تحت کنترل خود درآورد. اما بشریت میتواند به پا خیزد، بیشتر از اتومبیلهای کممصرف سوختی استفاده کند و لوازم الکتریکی بهکارنبرده را روشن نگذارد.
انجمن Xerces مستقر در پورتلند، یک گروه غیرانتفاعی زیستمحیطی است که حفاظت از حشرات را ترویج میکند. این انجمن، کاشت گیاهان بومی را در باغچهها توصیه میکند که در طول سال گل و جوانه بزنند. شووالتر میگوید:
متاسفانه در واشینگتن، مقامی به سخنان ما گوش نمیدهد. ما در نهایت مجبور به شنیدن میشوند؛ چرا که تامین غذای انسان به خطر افتاده است.

۳۵ درصد از محصولات گیاهی جهانی به گردهافشانی زنبورها، زنبورهای عسل و دیگر جانداران وابسته است. در حقیقت، وظیفهی بندپایان بیش از گردهافشانی است. آنها نگهبانان کوچکجثهی زمین بوده و در گوشههای پنهان و دور از نظر مانده بهسختی مشغول کار هستند. آنها چوبهای فاسد و لاشهها را میخورند. شووالتر میگوید:
هیچ انسانی علاقه ندارد که در اطراف خود، مرتب با لاشههای جانوران رودررو شود. طبق برآوردهای یک بررسی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۶، حشرات وحشی سالانه کار جاندار ۶پا را به ارزش ۵۷ میلیارد دلار آمریکا انجام میدهند.
لیستر هشدار میدهد که از بین رفتن حشرات و بندپایان بر شبکهی غذایی جانداران در جنگل بارانخیز تاثیر مخرب دارد و باعث میشود گونههای گیاهی بهدلیل صورت نگرفتن گردهافشانی، منقرض شوند.
اگر جنگلهای حارهای از بین بروند، یک فاجعهی دیگر متحمل کل سیستم زمین خواهد شد. این رخداد، تاثیر گسترده و غیرقابل تصوری بر زندگی انسانها خواهد گذاشت.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید