در طول سالهای گذشته و با استفاده از فناوری نوین شارژ سریع در گوشیهای هوشمند، فرآیند شارژ شدن دستگاههای موبایل با بهبودهای چشمگیری از نظر سرعتِ شارژ روبرو شده است.
با این حال، با در نظر داشتنِ ماهیتِ پیشروندهی فناوری در حوزههای مختلف، بدونِ شک پس از گذشتِ مدتی، نیاز به بهبود و ارتقاء در هر محصولی دیده میشود. اکنون بهنظر میرسد کوالکام، به عنوان بزرگترین تولیدکنندهی پردازندههای موبایلی در جهان، قصد دارد نسل آتی فناوری شارژ سریع را در سال ۲۰۱۹ میلادی در دسترس تولیدکنندگان قرار دهد.
این شرکت آمریکایی قصد دارد تا با استفاده از نسل جدید فناوری شارژ سریع، زمان شارژشدنِ دستگاهها را تا کمتر از ۳۰ دقیقه کاهش دهد؛ این در حالی است که وقوع چنین اتفاقی، باعث افزایش ظرفیت باتریها نیز میشود.
طبق گزارشات منتشر شده از منابع نزدیک، کوالکام برای نسل آتی فناوری شارژ سریع خود، توانِ خروجی نامتعارف ۳۲ واتی را در نظر گرفته است. در مقام مقایسه، خوب است بدانید که هماکنون نسل چهارم Quick Charge توان خروجی ۱۸ واتی را ارائه میکند؛ از این رو، تحقق عدد نامبرده، بهبودِ قابلتوجهی را شاملِ حالِ این فناوری نوظهور میکند.
با تمامی این اوصاف، نحوهی پیادهسازی آن نیز از اهمیت بسیاری بالایی برخوردار است. از آن جهت که ۳۲ وات رقم بسیار بالایی برای دستگاههای موبایل برشمرده میشود، باید دید که کوالکام چگونه میخواهد از گرمشدنِ مدارهای دستگاه جلوگیری کند. پیشتر، این شرکت جلوی بروز این مشکل را با تکنیکی موسوم به دوال شارژ گرفته بود؛ به کمک این روش، انرژی الکتریسیته از دو مسیر مجزا عبور میکرد تا علیرغم حفظ سرعت، از بروز گرما در دستگاه نیز جلوگیری شود. این احتمال وجود دارد که شارژ سهگانه راهکار آمریکاییها برای این مورد باشد؛ اما تا زمان معرفی رسمی این فناوری، هنوز نمیتوان با قطعیت دربارهی آن سخن گفت.
نسل بعدی فناوری شارژ سریع احتمالاُ با نام Quick Charge 5.0 و در کنار پردازندهی اسنپدراگون ۸۱۵۰، سال آیندهی میلادی معرفی خواهد شد.
سرویس اپلنیوز توانست با گذشت سه سال از عرضهی رسمی روی آیفونها و آیپدها، به رکورد ۹۰ میلیون خواننده دائمی دست پیدا کند. این آمار از سوی نشریهی نیویورک تایمز منتشر شده که مدتی است با تیم ادارهکنندهی این سرویس برای نمایش نحوهی فعالیت آنها، همکاری میکند. همچنین این روزنامه خبر از راهاندازی قابلیت پرداخت حق اشتراک برای نشریههای گوناگون در آیندهای نزدیک میدهد.
در گذشته نیز شایعاتی مبنی بر تصمیم اپل برای تغییر ماهیت سرویس نیوز و افزودن امکانات جدید به آن منتشر شده بود و حالا خبر منتشر شده از سوی نیویورک تایمز میتواند حکم تأییدی بر اخبار قبلی باشد. در مقالهی این نشریه گفته شده است که اپل میخواهد چندین روزنامه و مجله را بهصورت یک بستهی یکپارچه با پرداخت حق اشتراک ماهانه، به کاربران خود ارائه دهد؛ تقریباً شبیه به کاری که نتفلیکس برای سریالهای تلویزیونی و فیلمها انجام میدهد.
از سوی دیگر نمیتوان انتشار این خبر را چندان غیرقابل پیشبینی و ناگهانی عنوان کرد. اپل در اوایل سال میلادی جاری سرویس Texture را خریداری کرد که به ازای پرداخت ۱۰ دلار در ماه، دسترسی به مجلههای معتبری مانند نیویورکر وتایم را فراهم میکرد. البته این سرویس همچنان در حال فعالیت است اما تعداد مخاطبین آن هرگز به رقم مشترکان اپلنیوز نزدیک نشده است که به صورت پیشفرض روی آیفونها، آیپدها و مکهای جدید نصب است. خبرگزاری بلومبرگ چندی قبل مدعی شده بود که سرویس پرداخت حق اشتراک اپل از سال آیندهی میلادی در دسترس قرار میگیرد درحالی که نیویورک تایمز از انتشار تاریخ دقیق خودداری کرده و معتقد است کاربران بهزودی میتوانند از قابلیت جدید اپلنیوز استفاده کنند.

در این مقاله به احساس و دیدگاه متفاوت و متناقص ناشران نسبت به اقدام جدید اپل نیز اشاره شده است. بیشتر نشریههای بزرگ ضربههای سنگینی از سوی غولهای فناوری متحمل شدهاند و این امر موجب شده تا خوانندگان زیادی از دست بدهند؛ در حالی که پلتفرمهای این شرکتها میتوانند به مکانی مناسب برای جذب مخاطب جدید تبدیل شوند. برای مثال فیسبوک به آنها قول خوانندگان تازه و درآمد بالا را داده بود درحالی که هیچیک از وعدههای این سرویس عملی نشد و تنها به نشریهها آسیب وارد کرد.
مسئلهی مهم دیگر این است که اپل همچنان به تجربهی نیروی کار انسانی ارزش میورزد و سعی دارد در مسیری درست از آن استفاده کند درحالی که بسیاری از رقبا روشهای متفاوتی را در پیش گرفتند و به رباتها و هوشمصنوعی خود اعتماد بیشتری دارند. برای مثال قسمت مقالههای مهم در اپلنیوز همچنان توسط سردبیرها و ژورنالیستها انتخاب میشود و آنها تصمیم میگیرند که چه محتوایی در ابتدا برای کاربر در صفحهی اصلی نمایش داده شود. این روش میتواند مقالههای نامعتبر و دارای مشکل را حذف کند یا بازدید آنها را به سطح کمتری برساند. البته سایر بخشهای اپلیکیشن اپل توسط الگوریتمهای رایانهای مدیریت میشود و مشخص نیست که نسبت به ارائهی اطلاعات غلط به کاربران مصون است یا خیر؛ مسئلهای که در سالهای اخیر جنجالهای زیادی در سرویسهای مختلف از جمله فیسبوک ایجاد کرده است.
همانطور که احتمالاً مطلع هستید، اپل قرار است در روز سهشنبهی هفتهی جاری (۸ آبان ۱۳۹۷)، رویدادی را برای معرفی محصولات سختافزاری جدیدِ خود برگزار کند. انتظار میرود که این شرکت در جریان این مراسم، از آیپد پرو ۲۰۱۸ با ظاهری جدید رونمایی کند تا یکپارچگی بیشتری با طراحی آیفون ۱۰ داشته باشد.
حالا در آستانهی برگزاری این رویداد، وبسایت بلومبرگ گزارشی را در قالب انتظاراتِ خود از مراسم پیشرو ارائه کرده و در آن نکتهی جالبی را دربارهی طراحی آیپدِ جدید بیان میکند. طبق گفتهی این وبسایت، اهالی کوپرتینو قصد دارند با کنارگذاشتن لبههای گردِ کناری بدنه، از لبههای مسطحی استفاده کنند که پیشتر در طراحی آیفون ۵ شاهدش بودیم.
مارک گارمن که پیشتر نیز گزارشات قابلاطمینانی را دربارهی محصولاتِ اپل منتشر کرده بود، در گزارش خود میگوید:
این دستگاه از لبههای مسطحی بهره خواهد برد که سالها پیش اپل از آن در آیفون ۵، آیفون ۵ اس و آیفون SE استفاده کرده است.
پیشتر، گزارشی نیز با اشاره به همین موضوع، از بازگشت اپل به اصول طراحی پیشین خود در آیپد پرو ۲۰۱۸ اشاره کرده بود. اگر این موضوع در جریان معرفی آیپد پرو جدید به حقیقت بپیوندد، با بزرگترین بازطراحیِ تاریخ آیپدهای این شرکت مواجه خواهیم شد.
به همین مناسبت، خوب است به تاریخچهی آیپدهای اپل نگاهی گذرا داشته باشیم.
- سال ۲۰۱۰: نسل نخستِ آیپد با طراحی برآمده در قسمت پشتی دستگاه معرفی شد.
- سال ۲۰۱۱: یک سال پس از معرفی نسل اول تبلت اپل، آیپد ۲ با کاهش ۳۲ درصدی در ضخامت بدنه، رونمایی شد.
- سال ۲۰۱۲: آیپد ۳ برای نخستینبار از فناوری رتینا در صفحهنمایش خود بهره برد؛ اگرچه در این نسل شاهد افزایش اندکی در ضخامت دستگاه بودیم؛ اما طراحی کلی آیپد ۳ نسبت به نسل پیشین خود تفاوت چندانی نکرده بود.
- سال ۲۰۱۳: آیپد ایر، نخستین بازطراحی آیپد پس از معرفی آیپد ۲ بود که حاشیههای باریکتر، نازکتر و لبههای گرد را برای قرارگیری راحتتر دستگاه در دست ارائه میکرد.
- سال ۲۰۱۴: آیپد پرو ۲، ادامهدهندهی راه سری محصولات ایر بود. در این نسل، اپل توجه خود را به کاهش وزن و ضخامت دستگاه معطوف کرده بود؛ همچنین دکمهی هوم در آیپد برای نخستینبار میزبانِ سنسور اثرانگشت تاچ آیدی بود.
- سال ۲۰۱۵: اپل با معرفی آیپد پرو ۱۲.۹ اینچی، بزرگترین دستگاه iOS تاریخ خود را با پشتیبانی از قلم اپل (Apple Pencil) روانهی بازارها کرد. آیپد پرو جدید اهالی کوپرتینو از نظر طراحی، نمونهای بزرگتر شده از آیپد ایر ۲ محسوب میشد.
- سال ۲۰۱۶: آیپد پرو ۹.۷ اینچی برای آندسته از افرادی که اندازهی سابق آیپدهای اپل را میپسندیدند، معرفی شد.
- سال ۲۰۱۷: آیپد پرو ۱۰.۵ اینچی با کاهش قابلتوجه حاشیههای کناری صفحهنمایش معرفی شد.
طبق انتظارت، اپل در جریان رویداد آتی خود از دو مدلِ جدید آیپد پرو با اندازهی ۱۲.۹ و ۱۰.۵ اینچی رونمایی خواهد کرد. باتوجه به عرضهی آیفون ۱۰ در سال گذشته و استفاده از طراحی کاملاً جدید، اهالی فناوری معتقدند که اپل امسال آیپد پرو ۲۰۱۸ را با الهام از آیفونهای جدید خود طراحی کرده است. در کنار کاهش حاشیههای کناری صفحهنمایش در گوشههای دستگاه به ۵.۸ میلیمتر، پشتیبانی از فیس آیدی و جایگزینی آن با سنسور اثرانگشت تاچ آیدی از جمله تغییراتِ مهم تبلتهای جدید کوپرتینونشینها محسوب میشوند.

افزون بر مواردِ فوق، انتظار میرود که اپل برای نخستینبار در تاریخ تبلتهای خود، استفاده از جک هدفون ۳.۵ میلیمتری را کنار بگذارد؛ از این رو، احتمالِ معرفی نسل جدید ایرپادهای این شرکت در جریان رویدادِ پیشِ رو وجود دارد.
گزارشها تاکنون حاکی از این بودند که اپل استفاده از درگاه اختصاصی لایتنینگ را نیز کنار خواهد گذاشت و برای اولینبار به درگاه USB-C در محصولات iOS روی خواهد آورد؛ بهرهگیری از این درگاهِ جدید، نوید کارکردی حرفهایتر را به کاربران آیپدهای پرو ۲۰۱۸ میدهد. طبق گمانهزنی، احتمال میرود که نسل دوم اپل پنسل نیز در جریان مراسم اپل رونمایی شود.
از بعد سختافزاری نیز طبق سنت همیشگی اپل، احتمالاً شاهد بهکارگیری نسخهی قدرتمندتر پردازندهی A12 Bionic خواهیم بود که امسال در آیفون XS، آیفون XS مکس و آیفون XR مورد استفاده قرار گرفت.
معرفی نسل جدیدِ مکبوک ایر، بهروزرسانی سختافزاری مکمینی و آیمکها نیز از دیگر موارد موردانتظار در این رویداد محسوب میشوند.
شما میتوانید پوشش زندهی این رویداد را در روز سهشنبه، ۸ آبان ۹۷ از طریق وبسایت زومیت دنبال کنید.
به نظر میرسد بانکهای مرکزی جهان، فاصلهی خود را با بیتکوین حفظ میکنند، اما تمایل به صدور ارز دیجیتالخصوصی خود را، پنهان نمیکنند. بررسی جدید IBM نشان میدهد که این زیرساختها، در آینده چگونه ظاهر خواهند شد.
پیشزمینه
تحقیقات مشترک IBM و فروم رسمی پولی و مالی OMFIF حاکی از آن است که تعداد بانکهای مرکزی، که ارزCBDC (ارز دیجیتال بانک مرکزی) را میپذیرند، رو به افزایش است. مرور اولیهی نتایج نظرسنجیها نشان میداد که بانکها در ابتدا، در برابر این تغییرات تکنولوژیکی مقاومت میکنند. علت اصلی ناسازگاری بانکها نیز اختلافنظر در مورد دستهبندی ارزهای دیجیتال در بخش خردهفروشی و عمدهفروشی بود. به گزارش IBM-OMFIF، خردهفروشی CBDC به این معنا است که هرکسی حق دارد معادل با پول نقد خود، ارز دیجیتال بانکی دریافت کند. اما CBDC عمدهفروشی، برای تبادلات بینبانکی مؤسسات مالی کاربرد خواهد داشت. در این گزارش آمده است:
هیچکدام از بانکهای مرکزی قصد ندارند در آیندهی نزدیک، یک CBDC خردهفروشی را به مرحلهی اجرا درآورند. بااینحال، بحث در مورد CBDC عمدهفروشی، به سمت « امکانپذیری و ملاحظات عملی» پیش میرود.

اکثر بانکهای مرکزی، عمدهفروشی CBDC را ترجیح میدهند
IBM و OMFIF در ادامهی گزارش توضیح میدهند که CBDC عمدهفروشی، چگونه در سیستم پرداخت مرکزی، مطرح و تست میشود و سپس توسعه پیدا میکند.
این مطالعه همچنین به چالشهای رگولاتوری و ریسکهای سیاسی یک بانک مرکزی، در صورت پذیرش و امتحان CBDC اشاره میکند. قابلذکر است که نتایج این تحقیقات، پس از بررسی پاسخهای ۲۱ بانک مرکزی ازجمله بانک مرکزی برزیل، بانک مرکزی آفریقای جنوبی، بانک فدرال آلمان و بانک فنلاند بهدست آمده است. این نظرسنجی عمدتاً ایده و نظر این بانکها را در مور سیستم CBDC جویا شده بود.
طبق نتایج، ۶۹ درصد از بانکها اذعان میکنند که یکی از مشکلات آنها، زیرساختهای مالی بینالمللی فعلی است. ۵۴ درصد از آنها معتقدند که CBDC میتواند هزینه، سرعت و انعطافپذیری پرداختهای فرا مرزی را بهبود دهد. ۳۸ درصد از بانکهای مرکزی پاسخدهنده نیز در حال بررسی راهکارهای CBDC هستند، درحالیکه سایرین هنوز به این فضا وارد نشدهاند.
یکی دیگر از نتایج جالبتوجه نظرسنجی مذکور، این است که اکثر بانکها، تمایلی ندارند ارز دیجیتال خصوصی خود را روی بلاکچین عرضه کنند. درواقع ۶۱ درصد از ۲۱ بانک پاسخ دهنده، اظهار کردند که هیچ ویژگی قابلتوجه و متقاعدکنندهای در تکنولوژی دفتر کل دیجیتال، نمیبینند. آنها معتقد بودند که بلاکچین تاکنون دستاوردها و مزایای اندکی داشته و صدور ارز دیجیتال بانک مرکزی، مستلزم بلاکچین نیست.
همزمان، این نظرسنجی نشان میدهد که نیمی از بانکهای مرکزی، ترجیح میدهند که در ساخت CBDC، از بخش خصوصی کمک بگیرند. ۵۰ درصد از بانکها معتقدند که ذینفعان، باید از ابتدای کار در جریان تغییرات دیجیتالی قرار داشته باشند و تکنولوژی نباید به آنها تحمیل شود.
اتفاقنظر در مورد CBDC عمدهفروشی
موضوع دیگری که در تحقیقات موردبررسی قرارگرفته بود، چگونگی حمایت از CBDC بود. به این معنی که ارز دیجیتال بانک مرکزی، بر اساس چهارچوب سیاسی آربیتراژ (خریدوفروش همزمان یک دارایی برای کسب سود از تفاوت قیمتها) باید صرفاً توسط یک ارز واحد پشتیبانی شود یا سبدی از داراییها. نتایج نشان میداد که اگر ارزش توکنهای دیجیتال، بر اساس پول نقد تثبیت شود، تأثیر خاصی در سیاستهای پولی نخواهد داشت. همچنین پاسخدهندگان بر این باور بودند که اگر ارز دیجیتال بهعنوان یک دارایی ذخیرهشده منتشر شود، مجموعهی سیاستگذاریها، تغییرات محدودی را شاهد خواهد بود.
اما از طرف دیگر، اگر با مقیاسپذیری CBDC، این ارز به یک دارایی یا ذخیرهی ارزش جهانی تبدیل شود و همراستا با خط واحد پولی صندوق بینالمللی پول (SDR) عمل کند؛ در آن صورت الزامات رگولاتوری و ژئوپولیتیک، پیچیدگی بیشتری را شاهد خواهد بود.
در سه قسمت قبلی فیزیک کلاسیک را به شکلی جامع بررسی کردیم، سپس به دنیای فیزیک کوانتوم گام نهادیم و نارساییهای متعدد فیزیک کلاسیک را شرح و تفسیر دادیم، اکنون به لزوم ایجاد فیزیکی جدید و اصول موضوعهای نوین واقف هستیم. در این قسمت یک گام دیگر برای آشنایی بیشتر با فیزیک کوانتوم بر میداریم.
همان طور که در قسمتهای قبلی این مجموعه مقالات نیز بیان کردیم، هدف و علاقهی ما از نگارش این مجموعه مقالات، بیان روایتی جذاب و در عین حال قابل فهم است، تا مخاطبی که پایهی ریاضیات محکمی ندارد و در عین حال علاقهمند به علم است نیز این از روایت لذت ببرد. گرچه بسیاری از مواقع ورود به ریاضیات اجتناب ناپذیر است.
با توجه به اینکه در قسمت قبلی، به فراخور مطلب استفاده از روابط ریاضیاتی الزامی بود، در نظر داشتیم در این قسمت بخشی از فیزیک نوین را برای شما روایت کنیم، که جذاب، پرکشش و در عین پیچیده بودن قابل تصور باشد و چه انتخابی بهتر از یک واقعهی علمی که در خلال همان سالهای داغ جدال فیزیک کلاسیک و نوین رخ داد؟
نظریه نسبیت اینشتین در ابتدا نه تنها درک نشد، بلکه مورد مخالفت جدی قرار گرفت، اما گذر زمان و پیشرفت فیزیک حقانیت و صحیح بودن آن را به اثبات رساند. نگارندهی آن معروفترین، شاخصترین و شاید متفاوتترین فیزیکدان قرن بیستم است، یعنی آلبرت اینشتین، مردی که در آلمان متولد شد به سوییس کوچ کرد و در نهایت در ایالات متحده آرام گرفت.
نسبیت
نسبیت با یک پرسش معمولی آغاز میشود؛ هرگاه ما نسبت به یکدیگر در حال حرکت باشیم، فیزیک شما به فیزیک من چگونه مربوط میشود؟ گالیله چنین پاسخ میدهد؛ که اگر سرعت نسبی ما یکسان باشد، دقیقا قوانین مکانیک یکسانی را مییابیم. نیوتون همان چیز را میگوید، اما به تفصیل بیشتر با ارجاع همه حرکتها (شما، من و هر کس دیگر) به چارچوب مرجع مطلق در فضا و زمان!
در قرن ۱۹ میلادی نظریهپردازان میپنداشتند، واسطهی گسیل نور محیط با واسطهای به نام اِتِر است، که فضا را پر میکند. آنان اعتقاد داشتند، که برای انتشار پرتو الکترومغناطیس، وجود محیط اتری لازم است. بر اساس این نظریه، نور آشوب اِتِر محسوب میشد که به موجب آن، اتمهایش به طرز خاصی مرتعش شده و موجب گسیل نور میشوند.
مقالههای مرتبط:
فیزیک اِتِر در میان دانشمندان دوره ویکتوریا مجاهدت برجستهای بود، اما نقصهای مهلکی داشت. از یک لحاظ، فیزیکدانانی که اِتِر را پذیرفته بودند، هرگز نتوانستند با یک مدل استاندارد برای ساختار مکانیکی اِتِر توافق داشته باشند. همچنین مفهوم حرکت در یک اِتِر با تکیه بر چارچوب مرجع مطلق نیوتون سؤال انگیز و قابل تردید بود. در سالهای ۱۸۸۰ یک سری آزمایشهایی به منظور تشخیص حرکت زمین نسبت به یک دریای اِتِر به وسيله آلبرت مایکلسون و ادوارد مورلی انجام شد(برای مطالعهی جزییات آن به قسمت اول رجوع کنید) که به ناکامی چشمگیری انجامید. واقعیت سرسختانهای که همیشه مشاهده میشد، این بود که سرعت نور در فضای خالی، صرف نظر از سرعت و جهت چشمه نور، یکسان است.
یک مأمور تحقیق اداره ثبت اختراع در شهر برن سویس به نام آلبرت اینشتین در سال ۱۹۰۵ مقالهای منتشر کرد، که مسئلهی اِتِر را به سادگی با نادیده گرفتن آن، حل میکرد. اینشتین دو اصل تجربی غیرقابل انکار را مسلم فرض کرد:
- ثابت بودن سرعت نور
- تعمیمی از اصل نسبیت گالیله برای شمول پدیدههای الکترومغناطیسی و اپتیکی.
با شروع این دو اص، و بدون توسل به مفهوم اِتِر، او ثابت کرد برای ناظرانی که با سرعتهای ثابت (متفاوتی) نسبت به یکدیگر حرکت میکنند، اندازههای طول و زمان متفاوت است و شاید هر چه سرعت به سرعت نور نزدیکتر باشد، این تفاوت شدیدتر خواهد بود. به طور مثال، اگر ناظر ساکنی مراقب ساعتی باشد، که با سرعت زیاد حرکت میکند، میبیند که این ساعت کندتر از وقتی تیک تاک میکند، که ناظری با ساعت در حرکت باشد.

علاوه بر این تأخیر یا اتساع زمان، اینشتین در مقاله سال ۱۹۰۵ خود اصرار میورزد که بُعد طول ساعت، یا هر چیز دیگر در جهت حرکت برای ناظر ساکن، منقبض میشود.
اینشتین در سال ۱۹۰۵ نظریهی نسبیت خاص خود را با دو محدودیت مطرح کرد: این نظریه بر سیستمهای لَخت (inertial) متمرکز بود، سیستمهایی که با سرعتهای نسبی ثابت در حرکت بودند و گرچه این نظریه با معادلات ماکسول برای میدان الکترومغناطیسی سازگار بود، حوزهی آن نظریه بزرگ دیگری از گذشته، یعنی نظریه نیوتونی را شامل نمیشد. اینشتین به زودی دریافت که یک نظریهی عام نسبیت میباید، هم آثار گرانشی و هم سیستمهای غیرلخت، یعنی سیستمهایی را که نسبت به یکدیگر شتاب دارند، مشخص کند. نخستین مرحله در آن جهت که بعدها اصل هم ارزی نامیده شد، تاکیدی بود بر بهترین اندیشه اینشتین که شتاب و گرانش عمیقا به یکدیگر مربوطند؛ جایی که شتاب وجود دارد و آثار گرانشی مصنوعی که از واقعی آن غیرقابل تمیز است نیز وجود دارد.
اینشتین همچنان که با اصل هم ارزی به عنوان رهنمون کارش پیش میرفت، به این آگاهی دست یافت که فضا و زمان به طور خاصی در سیستمهای شتابدار پیچیده شدهاند؛ فرمولهای اقلیدسی از جمله محاسبه نسبت محیط به قطر در دایره به عنوان عدد پی یا Π اندکی با خطا همراه است. این موضوع سر رشتهای حیاتی به او داد که نظریهی عام نسبیت میباید، براساس هندسهی غیر اقلیدسی باشد. از قضا، یک نظریهی کامل فضاهای غیراقلیدسی، که در سالهای ۱۸۵۰ به وسیله برنهارد ريمان بسط یافته بود، دقیقا ابزارهایی ریاضی را برای اینشتین فراهم آورد، تا بنای محکمی برای نظریهای که هندسه و گرانش را به هم متصل میکرد، بسازد. در همان زمان، او یک معادله عامّی از حرکت را یافت، که آن نیز به شیوهی ریمانی با هندسه مشخص میشد.
شعار او؛ فیزیک به صورت هندسه، را بسیاری از جانشینانش ادامه دادند!
آغاز
در سال ۱۹۰۵، به هنگامی که اینشتین در سن بیست و شش سالگی بود، شادمانه در ادارهی ثبت اختراع برن کار میکرد، با وجود این به منظور برقراری آشنایی بیشتر با فیزیکدانان نظری دیگر، او سه مقاله در سالنامه فیزیک منتشر کرد. این سالنامه مُجلد ۱۷ از مجله بود و چنانکه ماکس بورن اظهار میکند؛
این شماره، یکی از برجسته ترین مجلدها در کل ادبیات علمی است. این سالنامه شامل سه مقاله از اینشتین، هر یک درباره موضوع متفاوتی بود، که امروزه هر کدام یک شاهکار به شمار می آید.
نخستین مقاله او در سال ۱۹۰۵ سهمی از نظریه کوانتوم داشت، که با تصور و توصیف باریکههای نور به صورت بارشهایی از ذرات یا کوانتومها، نظريهی اثر فوتوالکتریک را شکوفا کرد.(برای مطالعهی کامل اثر فوتوالکتریک بهقسمت سوم رجوع کنید)
مقالهی دوم، دربارهی واقعیت مولکولهای مشاهده پذیر به صورت ذرات کلوئیدی بود.
توجه این بخش از بحث ما، بر روی سومین مقاله است، که در واقع برداشت اینشتین از نظریه نسبیت را شرح میدهد.
هنگامی که اینشتین وارد این میدان شد، نظریهی نسبیت، تاریخی طویل و برجستهای داشت. اینشتین در زمرهی پیشگامانی که بعضی از آنها، غولهایی همچون گالیله، نیوتون، ماکسول و لورنتس بودند، محسوب میشود.
گالیله میگوید، اصل نسبیت برای علم مکانیک در شیوه معمولی او که آشکارا مشاهده پذیر است، به کار میآید؛
با دوست خود در کابین زیر عرشهی کشتی بزرگی بروید و تعدادی مگس، پروانه و جانداران پرنده دیگر همراه خود ببرید. کاسهی بزرگی محتوی آب که چند ماهی در آن باشد فراهم کنید؛ بطری محتوی آبی را در جایی آویزان کنید، به طوری که آب درون آن قطره قطره روی ظرف پهنی که زیر آن باشد، بریزد. در کابین را ببندید. وقتی کشتی آرام و بی حرکت است، به دقت مشاهده کنید که چگونه پرندگان کوچک با سرعتهای مساوی به همه اطراف کابین پرواز میکنند، اما ماهی بی تفاوت در همه جهات شنا میکند؛ قطرهی آب در ظرف زیر آن میافتد و در پرتاب چیزی به طرف دوست خود، لازم نیست قوت پرتاب شما در یک جهت بیشتر از جهت دیگر باشد. البته در صورتی که فاصلهها مساوی باشند. با پاهای خود به طور هماهنگ به بالا بجهيد، در هر جهت از فضاهای مساوی میگذرید. وقتی همه این موارد را به دقت مشاهده کردید (گرچه شکی نیست که وقتی کشتی آرام و بی حرکت است هر چیزی میباید به همین طریق صورت گیرد) اگر کشتی با هر سرعتی که شما میخواهید پیش برود، مادامی که حرکت یکنواخت است، افت و خیزی ندارد و شتاب نمیگیرد، در مییابید که در تمام موارد مذکور کمترین تغییری حاصل نمیشود، به طوری که در هر یک از آن موارد نمیتوانید بگویید کشتی در حال حرکت است یا در حال سکون!
کشتی گالیله، یا هر سیستم دیگری که با سرعت ثابت حرکت میکند، در واژگان جدید یک چارچوب مرجع لخت اینرشیال، یا فقط چارچوب تخت نامیده میشود، زیرا در آن قانون لختی گالیله محفوظ میماند. تعمیم اصل نسبیت گالیله به ما میگوید، که قانونهای مکانیک در هر چارچوب لختی دقیقا یکسان است. (شما نمیتوانید از هر یک از آثار مشاهده شده در کشتی، بگویید که کشتی در حال حرکت است یا در حال سکون)
گزاره اصل نسبیت نیوتون، که او از سه قانون حرکتش استخراج کرد، بیان مشابهی بود، به جز آن که موضوع بحث انگیز فضای ساکن را مطرح میکرد؛ حرکتهای اجسامی که در فضای معینی گنجیدهاند، در میان خودشان به یک منوال است، خواه آن فضا در حال سکون باشد، یا به طور یکنواخت حرکت کند، به جلو در یک خط مستقیم، بدون هرگونه حرکت دورانی.
اما این پرسش پیش میآید که در حال سکون را نسبت به چه چیزی تعریف میکنیم؟
نیوتون به مفهوم فضای مطلق باور داشت، فضای مطلقی که هرگونه حرکت یا فقدان حرکتی را میتوان به آن ارجاع کرد. او به همین منوال یک چارچوب زمان مطلق را اتخاذ کرد، که در آن اندازهگیری هرگونه حرکتی امکان پذیر میشد؛ یک چارچوب زمان برای همه ناظران به کار می آید.
ماکسول و معاصران او مفهوم فضای مطلق نیوتون را پذیرفتند و آن را با ملأ فراگیری به نام اِتِر پر کردند. نقش اصلی اِتِر برای نظریه پردازان قرن نوزدهم این بود، که قطع نظر از فضای خالی مکانیسمی برای انتشار نور و میدانهای مغناطیسی دیگر فراهم آورد.
معلوم شده بود که اِتِر ابزار نظریهای چندکاره است. نظریهپردازان بریتانیا و دیگر کشورهای اروپایی هرگز نتوانستند به این اجماع نظر برسند، که کدام یک از مدلهای متعدد مطرح شده برای اِتِر ، یک مدل استاندارد است.

کسی که فیزیک اِتِر و ارتباطهای آن را با نظریهی میدان با وضوح بسیار می دانست و در عین حال به اینشتین یاری رساند تا راه خود را بیابد، هندریک نورت بود؛ او از سالهای ۱۸۷۷ تا ۱۹۱۲ استاد فیزیک نظریی در دانشگاه لیدن بود، نسلهای مختلف از فیزیکدانان جوان توانایی فوقالعاده او برای ایفای نقش دوگانهای را که به عنوان نظریه پرداز خلاق و منتقد مشفق داشت، می ستودند. شیوهی کار او مانند ماکسول و گیبس جمع آوری مکتبی از دانشجویان محقق نبود، با این وجود فیزیکدانانی از سراسر جهان در جلسات سخنرانیهایی که دربارهی الكترودینامیک داشت، حضور مییافتند. در ابتدای قرن همگی او را به عنوان رهبر جامعه بین المللی فیزیک میشناختند. در آغاز سال ۱۹۱۱، لورنتس به عنوان رئیس کنفرانسهای سلوی در بروکسل عمل میکرد. ارنست سلوی یک شیمیدان صنعتی با ثروت فوق العاده بود و علاقهای غیرحرفهای به فیزیک داشت. او صورت حساب هزینه مکان و پذیرایی شایسته شرکت کنندگان کنفرانس را میپرداخت. لورنتس تنها کسی بود، که میتوانست میان این جمعیت بین المللی که اینشتین، آنها را ساحرههای یکشنبه ها مینامید، هماهنگی ایجاد کند. یکی از زندگینامه نویسان لورنتس، راسل مک کورمکمینویسد؛
اظهارنظر دیگران در بارهی لورنتس خبر از، دانش بی همتای او، حسن تدبیر، توانایی تلخیص بغرنجترین مباحث و استدلالهایی به طور واضح و مهمتر از همه، مهارت زبان شناختی بی رقیب او میداد.
اینشتین پس از نخستین حضور در کنفرانس سلوی، به یکی از دوستانش نوشت:
لورنتس اعجوبه ای از تیزهوشی، ذکاوت و تدبیر استادانه است. او یک اثر هنری زنده است. به عقيده من او هوشمندترین نظریه پرداز عصر حاضر است!
هدف اصلی لورنتس، به عنوان یک نظریه پرداز، ایجاد وحدت فیزیک ماده در سطح مولکولی با فیزیک میدانهای الکترومغناطیسی ماکسول بود. یکی از مبانی نظريهی لورنتس این مفهوم بود، که جایگاه میدانهای الکتریکی و مغناطیسی یک اِتِر مطلقا ساکن است، که بدون مقاومت قابل اندازهگیری در کل ماده نفوذ میکند، سنگ بنای دیگر با این فرض فراهم آمد، که ماده مرکب از ذرات باردار بسیار کوچکی است و لورنتس سرانجام تشخیص داد، آنها همان ذراتی به نام الکترونها هستند، که ج.ج. تامسن در سال ۱۸۹۷ در پرتوهای کاتودی کشف کرده است. الکترونها میدانهای الکتریکی و مغناطیسی تولید میکنند و این میدانها به نوبهی خود، راهنمای الکترونها در اِتِر ساکن میشوند. لورنتس معادلات ماکسول را برای چارچوب مرجع اِتِر ساکن نوشت تا میدانها را توصیف کند و پیام این معادلات را پذیرفت که در آن چارچوب، سرعت نور صرف نظر از سرعت و جهت منبع نور همواره یکسان است.
برای تلخیص و نقل داستان پیرامون نقطه نظر اینشتین، دو ناظر را تصور کنید که یکی در اِتِر ساکن است و دیگری در اتاقی ساکن است، که با سرعت ثابتی نسبت به اِتِر حرکت میکند. این اتاق حامل یک منبع نور ثابت است و دو ناظر اثرات پیامهای نوری تولید شده از منبع را مقایسه میکنند. برطبق نظریهی لورنتس، ناظر اول متوجه میشود، که سرعت یک باریکهی نور مستقل از جهت آن است. اما ناظر دوم چنین چیزی را متفاوت میبیند؛ فرض کنید یکی از دیوارهای اتاق او از باریکهی نور، پس از تولید شدن، دور می شود، در حالی که دیوار مقابل به طرف باریکهی نور نزدیک میشود. اگر منبع نور در مرکز اتاق ثابت باشد، باریکهی نور گسیل یافته به طرف دیوارهای که از باریکهی نور پَس کشیده میشود کُندتر از باریکه نوری به نظر میرسد که به طرف دیواره دیگر گسیل مییابد، دیوارهای که به باریکه نزدیک می شود. بنابراین برای ناظر دوم سرعت نور در همه جهات یکسان نخواهد بود.
برای اینکه این بحث را به ماورای یک آزمایش ببریم، می توانیم زمین را به منزلهی یک اتاق تصور کنیم که در اِتِر حرکت میکند و نتیجهگیری کنیم که برای ما، یعنی ساکنان اتاق، سرعت نور باید به هنگامی که نور در جهات گوناگون منتشر می شود، متفاوت باشد. در اواخر قرن نوزدهم چند آزمایش برای این انگیزه، طراحی و اجرا شد. ظریفترین این آزمایشها را آلبرت مایکلسون و ادوارد مورلی، در سال ۱۸۸۷ به انجام رساندند. نتیجهگیری آنها، احتمالا مشهورترین نتیجه منفی در تاریخ فیزیک، این بود که سرعت نور در فضای خالی اصلا به حرکت، جهت، یا محل منبع نور بستگی ندارد!
این امر ضربه زبان آوری برای نظريهی الكترونی لورنتس بود، اما کاملا مهلک نبود. او دریافت که میتواند نتیجه گیری مایکلسون- مورلی را با این فرض توضیح دهد که اشیای مادی در جهت حرکتشان اندکی منقبض میشوند و فقط همین کافی است تا آزمایش مایکلسون- مورلی و تلاشهای دیگر، برای مشخص کردن حرکت زمین در اِتِر به وسیله تغییرات اندازهگیری در سرعت نور را عقيم سازد. به نظر لورنتس این انقباض، تغییر بسیار جزئی نیروهای مولکولی در جهت حرکت بود.
اکنون وقت آن است که اینشتین، یک اندیشمند درجه یک را به میدان بیاوریم و بررسی آفرینش آنچه را که با نامنظریهی نسبیت خاص به ذهن او رسیده بود، دنبال کنیم. او با اصل نسبیت گالیله آشنا شد، از مفهوم فضا و زمان مطلق نیوتون آگاهی یافت. آثار لورنتس را با دقت تمام خواند و تحت تأثیر این امر قرار گرفت که آزمایشگران نمیتوانند به وسیله اندازهگیری تغییرات در سرعت نور، راهی برای تشخیص حرکت زمین نسبت به اِتِر بیابند.
(پس از پایان بحث نسبیت، گریزی به بحث پرتوهای کاتدی و اشعه ایکس و الکترونها و مطالب مرتبط با آن خواهیم زد، اما اکنون به ادامهی این بحث جذاب و شیرین خواهیم پرداخت)
مکتب فضا-زمان
دو نوع نظریهی مهم برای اینشتین وجود داشت. او می نویسد:
آنها اکثرا سازندهاند و میکوشند تا با شروع از مطالب نسبتا ساده و بررسی آنها، تصویری از پدیدههای پیچیده تر بسازند.
او به عنوان مثال نظريهی مولکولی گازها را ذکر میکند. این نظریه با فرضیهی حرکت مولکولی آغاز میشود و از آن توجیهی برای تنوع وسیعی از خواص مکانیکی، گرمایی و پخشندگی گازها ساخته میشود. اینشتین ادامه میدهد که؛ وقتی ما میگوییم در فهمیدن گروهی از فرایندهای طبیعی موفق بودهایم، همواره منظورمان این است که یک نظریه سازنده یافت شده است که فرایندهای مورد بحث را در بر میگیرد.
از گالیله و نیوتون به بعد نظریهپردازان نیز آنچه را که اینشتین نظریههای اصلی می نامد، آفریدهاند. اینها نظریههایی هستند که؛ روشهای تحلیلی را به کار میگیرند نه روشهای ترکیبی (سنتزی). عناصری که اساس و نقطه شروع آنها را تشکیل میدهند، به طور فرضی ساخته نشدهاند، بلکه آنها به طور تجربی کشف شدهاند، ویژگیهای عمومی فرایندهای طبیعی را دارند، اصولی که به ضوابط فرمولبندی شده ریاضیاتی آنها رونق میبخشد، ضوابطی که فرایندهای جداگانه یا بازنماییهای نظریهای آنها را ارضا میکند.
اینشتین برای ارائه نمونه عالی یک نظریهی اصلی به علم ترمودینامیک اشاره میکند، که بر اصول انرژی و آنتروپی بنا شده است و امروزه قانونهای اول و دوم ترمودینامیک نامیده میشوند.
اینشتین نسبیت را به چشم یک نظریه اصلی مینگریست. او مقالهی سال ۱۹۰۵ خود، درباره نسبیت را با مسلم دانستن دو اصل تجربی آغاز کرد، دو اصلی که نظریهاش، با همهی استنتاجات شگفتانگیزش، بر پایهی آنها قرار گرفته است. اصل نخست، اصل نسبیت تعمیم یافتهی گالیله بود، با این بیان که؛ (آن طور که اینشتین چند سال بعد آن را مطرح کرد)
قانونهای طبیعت مستقل از حالت حرکت چارچوب مرجع است،
مادامی که این چارچوب بدون شتاب باشد(چارچوب لخت باشد).
عبارت قانونهای طبیعت همه چیز را شامل میشود منشأ قانونهای الکتریکی، اپتیکی و مکانیکی را در بر میگیرد. این اصل دموکراتیک باشکوهی است که؛ همه چارچوبهای مرجع لخت برابرند، هیچ تفاوت و ارجحیتی وجود ندارد!
اصل دوم اینشتین بازشناسی رسمی ثابت بودن نور را ارائه میدهد:
نور در فضای خالی همواره با سرعت معینی منتشر میشود و این امر مستقل از حالت حرکت جسم گسیلنده است.
در حالی که لورنتس برای توضیح تغییر ناپذیری سرعت نور با یک نظریهی سازنده، در کشمکش با نظریهای بود که، حرکت نور را وابسته به نیروهای مولکولی فرض میکرد، اینشتین تمام این پیچیدگیها را کنار گذاشت و به سادگی ثابت بودن سرعت نور را به صورت یک اصل مسلم ارتقا بخشید. برای لورنتس و معاصران او این امر یک مسئله و چالش حل نشدنی و برای آلبرت اینشتین آلمانی یک اصل بود!
دو اصل اینشتین او را به این نتیجه گیری هدایت کرد، که سرعت نور در فضای آزاد تنها اندازهی فضا و زمان است که به طور موثقی از یک ناظر به ناظر دیگر ثابت است. همهی چیزهای دیگر نسبی است. ناظران متفاوت نمیتوانند قانونهای فیزیکی خود را در یک چارچوب مرجع مطلق مشترک، آنچنان که نیوتون تعلیم میداد، بیان کنند. ناظران در چارچوبهای لخت متفاوت به اینکه دنیاهای فیزیکیشان، بنابر مکتب فضا و زمان متفاوت است، پی میبرند. این همان چیزی است که اینشتین مطرح میکند.
طرح کلی در فضا-زمان، ادغام فضا و زمان با یکدیگر و در نتیجه ایجاد یک محیط یکپارچه با دستگاه مختصاتی یکتا است. برای این کار به سه بُعد مکانی معمول(طول، عرض، ارتفاع) و یک بُعد زمان نیاز داریم؛ این بُعدها مؤلفههای مستقل لازم برای مشخص کردن یک نقطهی خاص در یک فضای تعریف شدهاند. مثلاً در محیط کرهی زمین طول و عرض جغرافیایی دو مؤلفهی مستقل دستگاه مختصاتاند که تنها بهوسیلهی هر دوی آنها باهم میتوان موقعیت یک نقطهی خاص را تعیین کرد؛ حال در فضا-زمان، شبکه مختصاتی ۱+۳ بُعد را پوشش میدهد و چون زمان به عنوان مؤلفهی جدید اضافه شده است، در نتیجه دستگاه مختصات نه تنها میتواند نقاط را در محیط مکانیابی کند، بلکه میتواند رویدادها را نیز تعیین موقعیت نماید. به این ترتیب این دستگاه مختصات میتواند تعیین کند که کِی و کجا یک رویداد اتفاق افتاده است. در فضا زمان نمیتوانیم محور زمان را به صورت جداگانه نشان دهیم، اگر بخواهیم محور زمان را در دستگاه مختصات نشان بدهیم، ناگزیریم که محور زمانی و مکانی را هر دو باهم، و در یک دستگاه مختصات قرار دهیم و این به دلیل ماهیت یکپارچهی فضا-زمان و آزادی در انتخاب دستگاه مختصات است. برخلاف دستگاه مختصات فضایی معمولی، محدودیتهایی برای چگونگی اندازهگیریهای مکانی و زمانی وجود دارد؛ این محدودیتها به مدل ریاضی خاص آن و تفاوتهایش با ریاضیات و هندسهی اقلیدسی باز میگردد.

تا آغاز قرن بیستم گذر زمان مستقل از حرکت در نظر گرفته میشد و فرض این بود که در تمام دستگاههای مختصات، زمان تنها در یک محور مشخص با سرعت ثابت پیش میرود؛ اما تجربیات بعدی نشان داد که زمان در سرعتهای بالا کندتر حرکت میکند (کاهش سرعت زمان با عنوان تأخیر زمان در نسبیت خاص توضیح داده شدهاست)؛ برای مثال یک ساعت اتمی را بر روی یک شاتل فضایی نصب کردند و دیدند که زمان برای ساعت روی شاتل کندتر از زمان در سطح زمین میگذرد.
عبارت فضا-زمان به عنوان یک مفهوم عمومی فراتر از رویدادهای فضا-زمان در ۱+۳ بُعد معمولی در نظر گرفته میشود، فضا-زمان واقعاً ترکیبی از مکان و زمان است، اما برخی دیگر پیشنهاد کردهاند که بُعدهای جدیدی که بعدها اضافه میشود هم در مجموعهی تئوری فضا-زمان قرار گیرد (نظریههای دیگری وجود دارند که توانستهاند بُعدهای جدیدی را اضافه کنند که این بُعدها دیگر شامل مکان و زمان نمیشوند)؛ اینکه واقعاً چند بُعد برای توصیف جهان لازم است سؤالی است که هنوز پاسخ قطعی برای آن پیدا نشدهاست. تئوریهایی مانند تئوری ریسمان پیشبینی میکند، که ۱۰ تا ۲۶ بُعد جدید را بتوان اضافه کرد، یا تئوری-اِم داشتن ۱۱ بُعد شامل ۱۰ بُعد مکانی و ۱ بُعد زمانی را ممکن میداند؛ باید به این نکته توجه داشت که: داشتن بیش از چهار بعد فقط در اندازههای زیر اتمی تفاوت ایجاد میکند.
اتساع زمان
اتساع زمان یکی از مفاهیم فیزیکی مربوط به نظریه نسبیت خاص آلبرت اینشتین است، که مبنی بر پایه نسبیت این گونه بیان میشود که؛ از دید دو ناظر متفاوت گذر زمان بررسی میشود. در مثال آزمایشی ساده؛ یکی با دو سرعت نزدیک به سرعت نور و سرعتی کمتر از سرعت نور (بهطوریکه دو بردار سرعت با هم زاویه غیر از ۱۸۰ و صفر درجه بسازند، برای احساس بهتر پدیده اتساع) فرض میشود و ناظر دوم ساکن فرض میشود.
با انجام یک مجموعه عملیات ریاضی در نهایت فرمولهای محاسبه اتساع زمان در نسبیت خاص به شرح زیر است:

به طور کلی میتوان گفت، ساعت در حال سکون زمان بیشتری را اندازهگیری میکند، به طور مثال اگر شخصی با سرعت ۰.۹۹ سرعت نور به مدت یک سال در حرکت باشد، این زمان معادل با ۷ سال زمان گذشته در زمین است. در زندگی عادی، جایی که با سرعتی بسیار اندک نسبت به سرعت نور حرکت میشود نمیتوان اتساع زمان را مشاهده کرد اما در سرعتهای بالا (نزدیک به سرعت نور) پدیده اتساع زمان را میشود یافت. با این وجود یکی از کاربردهای این پدیده در ساعت ماهوارههای GPS است که آنها را دقیق میکند. بدون اطلاع از اتساع زمان GPS بیارزش بود.
انقباض طول
انقباض طول که به انقباض لورنتس–جرالد نیز معروف است، یکی از نتایج نظریهی نسبیت خاص است که آلبرت اینیشتین در سال ۱۹۰۵ ارائه داده بود.
مطابق این نتیجه، در تمام اجسامی که با سرعتی غیر از صفر نسبت به یک ناظر در حال حرکت هستند، طول کاهش مییابد. نکته مهم این است که این تغییر طول در سرعتهای پایین بسیار ناچیز و قابل چشم پوشی است و تنها در مواردی محسوس است که سرعت جسمی حداقل یک دهم سرعت نور باشد.

همارزی جرم و انرژی
معادله های اتساع زمان و انقباض طول، بیان کننده نسبیت زمان و طول است که آموزهی جدید فضا و زمان اینشتین را مجسم میکند، این معادلهها آنچه را که فیزیکدانان، سینماتیک یعنی فیزیک بدون مفهوم انرژی مینامند، در بر میگیرد. گام بعدی اینشتین توسعه نظریهاش در علم دینامیک بود که انرژی را نیز شامل میشد. او در مقاله درخشان دیگر سال ۱۹۰۵ خود، ساختن علم دینامیکی را آغاز کرد که به نتیجه بسیار جالبی انجامید: جرم یک جسم اندازهای از محتوای انرژی آن است.
این قضیه به مدت چند سال مشغله فکری او بود. در سال ۱۹۰۶، این فکر به ذهن او خطور کرد که، پایستگی جرم حالت خاصی از قانون پایستگی انرژی است. یک سال بعد او به این نتیجه رسید که، با توجه به لختی (اینرسی)، جرم m، هم ارز با محتوای انرژی، به بزرگی mc2 است. این مطلب بیان کلامی معادلهای است که امروزه شهرت جهانی دارد یعنی؛
زیر بنای این معادلهی انرژی، این مفهوم است که جرم، مانند زمان و طول، نسبی است. زمان و طول هر دو، به سرعت نسبی جسم مشاهده شده بستگی دارند و بنابراین در مورد جرم هم چنین است.
در این فرمول E به معنای انرژی یک سامانه فیزیکی، m جرم سیستم و c سرعت نور در خلاء است.
از آنجا که سرعت نور در مقایسه با واحدهای روزمره عدد بسیار بزرگی است، این فرمول نشان میدهد که هر مقدار کوچکی از ماده حاوی مقدار بسیار زیادی از انرژی است. مقداری از این انرژی ممکن است به صورت نور و گرما توسط فرایندهای شیمیایی یا هستهای آزاد شود. همچنین این فرمول بیان میکند، که یکاهایی از جرم به یکاهایی از انرژی (بدون توجه به اینکه کدام یک از سامانههای اندازهگیری به کار رود) تبدیل میشود.
همارزی جرم و انرژی در اصل به عنوان یک پارادوکس در نسبیت خاص بوده که توسط آنری پوانکاره شرح داده شده و اینشتین آن را در سال ۱۹۰۵ در مقالهی آیا اینرسی یک جسم به انرژی درونش بستگی دارد؟ ارائه کردهاست. اینشتین اولین کسی بود که پیشنهاد داد هم ارزی جرم و انرژی یک اصل کلی باشد و آن را نتیجهای از تقارن فضا-زمان میدانست.
یکی از نتایج همارزی جرم و انرژی این است، که اگر یک جسم ایستا (بیتغییر) باشد، باز هم مقداری انرژی درونی یا داخلی دارد که به آن انرژی نامتغیر یا انرژی سکون گفته میشود. جرم سکون و انرژی سکون هم ارزند و با یکدیگر متناسب میمانند. وقتی جسمی در حال حرکت (نسبت به یک ناظر) است، مقدار کل انرژیاش از انرژی سکون بیشتر میباشد. جرم سکون (یا انرژی سکون) یک مقدار خاص در این مورد است، زیرا بدون در نظر گرفتن آن، حرکت ثابت باقی میماند، حتی در سرعتهای شدید یا گرانشِ در نظر گرفته شده در نسبیت خاص و عام؛ بنابراین آن را جرم ثابت نیز مینامند.
باید توجه شود که در نظریه نسبیت عام، جرم لختی و جرم گرانشی با هم برابر هستند، بنابراین این فرمولبندی برای جرم گرانشی نیز صادق است. همانطور که گفته شد، در اینجا m، جرم جسم در حال سکون است. اما اگر این جسم با سرعت v در حال حرکت باشد آنگاه داریم:
حال اگر سرعت این جسم بسیار کمتر از سرعت نور باشد ( ) آنگاه از معادله بالا به راحتی به دست میآوریم:
که نشان میدهد، انرژی یک جسم متحرک با سرعت بسیار پایین (که در زندگی روزمره با آنها سر و کار داریم) به اندازه ( ) بیشتر میشود؛ که این مقدار برای ما آشنا است و همان انرژی جنبشی است، که در مکانیک کلاسیک با آن سر و کار داریم.
پس از آنکه قانون پایستگی جرم و انرژی در کنشهای هستهای نقض شد، توسعهی پایستگی جرم-انرژی سبب عدم ابطال قانون پایستگی گشت. این معادله گاه برای توضیح پدیدههای فیزیک هستهای مثلاً در واپاشی هستهای به کار میرود.
برای فهم بهتر این موضوع یک مثال معروف را مطرح میکنیم.
واکنش تشکیل هیدروژن را در نظر بگیرید:
(H2(g) + O2(g) → 2 H2O(l) + 572 kJ (286 kJ/mol
در تشکیل یک کیلوگرم (H2O) در حدود 1/5 × 10(1/10) کیلوگرم جرم به انرژی تبدیل میشود. واکنشهای هستهای مؤثرترند، آنها چند دهم از یک درصد جرمی را که وارد واکنش میشود به انرژی تبدیل میکنند. وقتی ماده با پادماده برخورد میکند، تبدیل کامل است. اینشتین در مقالهی ۱۹۰۵ خود اظهارنظر کرد که مواد رادیواکتیو، مانند رادیم، در جریان واپاشی مقداری جرم قابل اندازهگیری از دست میدهند، اما سالهای زیادی او نتوانست پیامدهای عملی هم ارز جرم - انرژی را ببیند. (در سال ۱۹۳۴، روزنامه پیتزبرگ گازت داستان یک سخنرانی اینشتین را با تیتر درشت چنین گزارش کرد: اینشتین امید انرژی اتمی را خاردار کرد. تلاشهای آزاد شدن نیروی عظیم بی ثمری نامیده میشود.) درس کامل (هم ارزی انرژی و جرم) در سالهای ۱۹۴۰ و ۱۹۴۵ با ظهور فیزیک هستهای، سلاحهای هستهای، راکتورهای هستهای و اضطراب هستهای، آموخته میشد.

توفیق بیشتری از نظریهی نسبیت این بود، که نقطه پایان ابدی بر مفهوم اِتِر گذاشت، تنها به این وسیله که برای وجود اِتِر، هیچگونه دلیل موجهی باقی نگذاشت. اگر اِتِری وجود میداشت، یک چارچوب مرجع مطلق و برتری، مخالف با اصل اول اینشتین فراهم می آورد و اگر حرکت در اِتِر با تغییراتی در سرعت نور آشکار میشد، اصل دوم او را نقض میکرد. آگهی درگذشت اِتِر را که اینشتین و لئوپولد اینفلد در کتاب ارزندهای برای خوانندهی عام با عنوان تکامل فیزیک، چنین می خوانیم:
اتر نه ساختار مکانیکی و نه حرکت مطلقش را آشکار میکند. چیزی از خواص آن باقی نمیماند، مگر آنکه برای منظوری اختراع شده باشد، یعنی تواناییاش برای انتقال امواج الکترومغناطیسی.
فیزیک در حکم هندسه
نظریهی ۱۹۰۵ اینشتین در طرحهایش گزاره توانمندی دربارهی جهان فیزیکی ایجاد کرده بود، اما اینشتین بلافاصله دانست که جا برای اصلاح آن وجود دارد. از یک سو به نظر میرسید که این نظریه به سیستمهای لخت محدود باشد. از سوی دیگر با نظريهی الكترومغناطیسی ماکسول سازگار بود اما با نظریهی بزرگ دیگر که اینشتین به ارث برده بود، یعنی نظریه گرانش نیوتون سازگاری نداشت. برای تحقق یافتن پتانسیل آن، نظریه باید سیستمهای غیر لخت (non inertial) یعنی سیستمهایی را که نسبت به یکدیگر شتاب میگیرند، بازشناسی کند و در عین حال حوزهاش را تا گرانش گسترش دهد.
نخستین مرحلهای که اینشتین در این راه پیمود، با یک تیر دو نشان زد. چنان که او بعدا شرح داد:
من در اداره ثبت اختراعات در برن روی یک صندلی نشسته بودم، ناگهان فکری به خاطرم خطور کرد؛ اگر شخصی به طور آزاد سقوط کند، وزن خودش را احساس نخواهد کرد. من بهت زده شده بودم. این فکر ساده، تأثیر عمیقی بر من داشت و مرا به سوی نظریهای از گرانش سوق داد.
این نخستین تصویر ذهنی اینشتین بود، از آنچه بعدا او آن را اصل هم ارزی نامید. ایده اصلی این است که گرانش امری نسبی است. مثلا شخصی که درون یک آسانسور در بستهی در حال سقوط، به آزادی ساقط میشود، متوجه هیچ گونه شاهدی از گرانش نمیشود؛ همه چیز در آسانسور بدون وزن و در حال سکون به نظر میرسد. از سوی دیگر، ناظر بیرونی، آسانسور را در حال شتاب چسبیده به یک میدان گرانشی میبیند.
ساکنان آسانسور تجربه مخالفی دارند، هرگاه آسانسور از میدان گرانشی جدا شود و به وسیله طناب پیوسته به آسانسور، با آهنگ ثابتی به سوی بالا شتاب گیرد. در این حال ناظر بیرونی متوجه میدان گرانشی نمی شود، در حالی که ناظر درونی و همه متعلقات او چنان به کف آسانسور ثابت نگه داشته میشوند، که گویی آنان دقیقا در یک میدان گرانشیاند.
در اینجا هم ارزی بین یک سیستم شتابدار در فضای بدون میدان و یک سیستم لخت در میدان گرانشی است. اینشتین با این طریق استدلال به آغاز این ادراک رسید، که چگونه میتوان هم گرانش و هم شتاب را در نظریه نسبیت مطرح کرد.
تصویر آسانسور بر یک طناب (که بعدها به وسیله اینشتین و اینفلد توسعه یافت) نشان میدهد، که چگونه اصل هم ارزی شکل اولیهی پیشگویی اینشتین درباره خَمِش پرتوهای نور بر اثر گرانش را، که ده سال بعد جنجال جهانی را برای او به بار آورد، توجیه می کرد. آسانسوری بر یک طناب را با پرتو نوری تصور کنید که در عرض آسانسور از چپ به راست سیر می کند. ناظر بیرونی آسانسور و پرتو نور را آن طور که در شکل زیر نشان داده شده است، می بیند. چون پرتو نور زمان معینی برای سیر از یک دیواره به دیواره دیگر میگیرد و آسانسور در طی آن زمان با شتاب بالا میرود، ناظر بیرونی مسیر پرتو نور را آن طور که نشان داده شده است، اندکی خمیده میبیند. ناظر درونی نیز پرتو نور را خمیده میبیند، اما آگاهی از شتاب ندارد و این اثر را به میدان گرانشی هم ارز آن که ناظر را به کف آسانسور نگه داشته است، نسبت میدهد. ناظر درونی باور دارد، که پرتو نور میباید به میدان گرانشی واکنش نشان دهد زیرا میدان انرژی دارد و بنابراین، با تجویز (فرمول هم ارزی) جرم نیز دارد. از این رو پرتو نور مانند هر جسم جرم دار دیگر، به یک میدان گرانشی واکنش نشان میدهد.

اینشتین با اصل هم ارزی به عنوان راهنما، در سال ۱۹۰۷ عمومیت دادن نظریه نسبیت اش را به طوری آغاز کرد که گرانش و شتاب را در بر گیرد. همچنان که او پیش میرفت، به طور فزایندهای متقاعد می شد که با مسئلهای در نوع عجیبی از هندسه سروکار دارد. حتی در نسبیت خاص نشانه هایی وجود دارد که شتاب و گرانش هم ارز، تخطّیهایی از بعضی قضیههای اقلیدسی تشکیل میدهند، قضیههایی مانند این قاعده که نسبت محیط دایره به قطر آن برابر با عدد (عدد π) است. مثلا اینشتین توانست با استفاده از نسبیت خاص استدلال کند، که نسبت اندازهگیری شدهی محیط به قطر برای دیسکی که به سرعت میچرخد، باید اندکی بزرگتر از (عدد π) باشد.
در سال ۱۹۱۲، وقتی که اینشتین از پراگ به زوریخ بازگشت، امیدوار بود راه نجات را در ریاضیات از هندسهی غیراقلیدسی بیابد. او کمکهای مهمی از دوست ارجمندش مارسل گروسمان استاد ریاضیات در ETH زوریخ، دریافت کرد. او به اینشتین توصیه کرد، که اثر برنهارد ريمان درباره هندسهی دیفرانسیلی را بخواند. در سالهای ۱۸۵۰، ریمان مطالعه جامعی از فضاهای غیراقلیدسی با مشخص کردن انحنای خطوط کشیده شده در آن فضاها، به عمل آورده بود.
ریمان برای محاسبهی انحناها از ابزاری ریاضی استفاده کرد، که مینکوفسکی شصت سال بعد، آن را به صورت عنصر خط مربع شده (ds2) وام گرفت. دقیقا آن طور که ریاضیدانان میخواهند، ریمان شکل عمومی کاملی از معادلهی عنصر خط را تصور میکرد، شامل هر تعداد بُعد و در برگیرندهی همه جملات مجذور ممکن.
مثلا، هندسه دو بعدی اقلیدسی با عنصر خط را در نظر بگیرید:
ds2= dx2 + dy2
در طرح ریمان، ما این معادله را بسط میدهیم، تا شامل جملههایی شود غیر از دو عامل درجهی دوم ممکن از لحاظ ریاضی، یعنی dxdy و dydx
ds2= (1)dx2 + (0)dxdy + (0)dydx + (1)dy2
جملات اضافی در ضرایب صفر ضرب میشوند، زیرا آنها واقعا در معادلهی ds2 ظاهر نمیشوند. دو جملهی دیگر ضریب یک دارند، مانند معادلهی اولیه همهی آن چه لازم است، ما دربارهی هندسهی اقلیدسی دو بُعدی در آنالیز ریمانی بدانیم، چهار ضریب در پرانتزها در اخرین معادله است. که آنها را به شکل ماتریس g نشان داده و آن راتانسور متریک مینامیم.
مادهی خام ریاضیاتی برای محاسبه انحنای ریمانی در تانسور متریک، برای هندسه موردنظر محصور شده است؛ فرض کنید هندسهای با تانسور متریکش مشخص و تعریف شده است، ریمان نشان میدهد که چگونه انحنای آن را محاسبه کنیم. سه تانسور متریک به دست آمده، اتفاقا انحنای صفر به دست میدهد؛ آنها هندسههای تخت را مشخص میکنند. اما بسیاری هندسههای دیگر انحنا دارند و بنابراین غیراقلیدسیاند، به طوری که تانسورهای متریکشان در آنالیز ریمانی آشکار میشود.
سرانجام اینشتین در سال ۱۹۱۵ دریافت که با ابزارهای ریاضیاتی ریمانی میتواند یک معادله میدان به دست آورد، که گرانش و هندسه را به طور کامل به هم متصل کند. معادله او، تقلیل یافته به ساده ترین شکل آن به صورت زیر است:
که در آن G ثابت گرانشی نیوتونی و G و T تانسورها هستند، به این معنی که آنها مخصوصا به طوری مشخص شدهاند که این معادله دقیقا یک شکل ریاضی در همه چارچوبهای مرجع، چه لخت و چه غیر لخت را داشته باشد. (در نظر داشته باشید که G و G معانی متفاوت دارند)

تانسور G اقتباس اینشتین از محاسبهی انحنای ریمان است؛ این امر به طور کلی بستگی دارد به ارتباط تانسور متریک فضا-زمان و مشتقات آن. تانسور T همهی اطلاعات لازم دربارهی منبع گرانش را به وسیلهی مشخص کردن توزیع انرژی و ماده، تأمین میکند. بنابراین، معادله میدان هندسه را در طرف چپ و گرانش را در طرف راست نشان میدهد. در نظر گرفتن یک منبع گرانش (T) و این معادله، تانسور G و در نهایت هندسه را بر حسب تانسور متر یک فضا و زمان g به اینشتین می دهد.
در معادلات میدان اینشتین، گرانش هندسه را معین میکند و بدون شگفتی، هندسهی حرکت را معین میکند. اینشتین با ادامهی استدلال فیزیکیاش، معادلهی تعمیم یافتهای از حرکت استخراج کرد، که جزء ریاضی اصلیاش ضرورت تانسور متریک فضا زمان g است. بنابراین توالی کل محاسبه به صورت زیر است
منبع گرانش → انحنا → تانسور متریک g → معادلهی حرکت
منبع گرانش با Tو انحنا با G بیان می شود، تانسور متریک از G استخراج و معادله حرکت با g معین میشود. به طور صریح و بی ابهام این یک راه نقل داستان نسبیت عام اینشتین است. توجه داشته باشید، که در این مورد ذکری از نیروها به میان نیامده است؛ هندسه رابطهی بین گرانش و حرکت است و به همین دلیل عنوان این بخش را نیزفیزیک در حکم هندسه نامگذاری کردیم.
هندسه آن طور که از معادلهی میدان اینشتین آشکار میشود، اگر گرانش موجود باشد، همیشه به معنی انحنای فضایی یا هندسهی غیراقلیدسی است. اما به جز در موارد خاص (به عنوان مثال؛ سیاهچالهها) دامنهی انحنا فوقالعاده کوچک است. ریچارد فاینمن با استفاده از نظریه اینشتین برآورد میکند که فرمول اقلیدسی (مساحت سطح کره) برای محاسبهی مساحت سطح کرهای با شعاع r به قدر ۱٫۳ قسمت در میلیون، در میدان گرانشی شدید در سطح خورشید، اشتباه است!
اینشتین دو کاربرد به عنوان امتحانهایی برای اعتبار نظريهی عامش پیشنهاد کرد. یکی محاسبهی خمیدگی پرتوهای نور نزدیک به خورشید، که بعدها به وسیلهی هیئتهای اعزامی مشهور ادینگتون و کروملین تأیید شد. دیگری محاسبهی مدار عطارد بود، که نشان میداد بنا به اقتضای نظریهی نیوتون ثابت نیست، اما جهتگیری آن به کندی با آهنگ ۴۲٫۹ ثانیه قوسی در یک قرن تغییر میکند. این اثر رصد شده بود و اندازه ۴۳٫۵ ثانیه را نشان میداد. وقتی اینشتین موفقیت نظریهاش را دید به وجد آمد. او به یکی از دوستانش نوشت؛ به مدت چند روز از شدت هیجان از خود بیخود بودم.
پایس متذکر می شود، از آن زمان او می دانست؛ که طبیعت سخن گفته است، او باید دقیق باشد!
به جای مانده از قبل
در خلال بحث نسبیت، موضوعی به عنوان پرتوهای کاتدی مطرح شد، همان طور که آنجا ذکر کردم، برای فاصله نیفتادن میان بحث جذاب و متوالی نسبیت، قرار بر این شد که در پایان بحث گریزی به موضوع پرتوهای کاتدی و اشعه ایکس و الکترونها و مطالب مرتبط با آن بزنیم. پس شاید بد نباشد، در پایان این مقاله نسبتا طولانی، این قسمت را با بررسی این موضوع به پایان برسانیم.
پرتوهای کاتدی، اشعه ایکس و الکترونها
در سال ۱۸۷۷ میلادی ویلیام کروکس (۱۹۱۹-۱۸۳۲ میلادی) لامپهای تخلیهای با فشار گاز بسیار پائین ساخت و نشان داد که پرتو کاتدی، ذرات بارداری است که به وسیله میدان مغناطیسی منحرف میشوند.
در سال ۱۹۸۵ میلادی ویلیام رونتگن با لامپ کروکسی که خود ساخته بود، آزمایشاتی انجام داد. او پرتو حاصل از لامپ را روی یک سطح که با مادهی شیمیایی فسفرسانس پوشیده شده بود، تاباند و متوجه تابش سبزگونه ضعیفی از آن شد. او در سر راه این سطح و لامپ اجسام مختلفی قرار داد، ولی تابش سبز گونه هم چنان میدرخشید و این اجسام بر آن تأثیر نداشتند. رونتگن متوجه شد، که لامپ تشعشع جدیدی که برای او ناشناخته بود، منتشر میکند. او اسم آن را به علت ناشناخته بودنش، پرتو ایکس نامید و در ادامه آزمایش با این پرتو، متوجه شد که اگر فیلم عکاسی، حتی اگر در لفاف کدری پوشیده شده باشد و در معرض این پرتو قرار گیرد، سیاه می شود. رونتگن دست خود را بین فیلم عکاسی و اشعه قرار داد و اثر استخوانهای دستش را که روی فیلم ثبت شده بود مشاهده کرد. این کشف اهمیت زیادی در علم پزشکی برای تعیین شکستگیها و وجود اجسام خارجی در بدن یافت. کشف رونتگن اثرات زیادی در پیشرفتهای بعدی فیزیک داشت.
پژوهشهای بیشتر در مورد ماهیت این پرتو نشان داد، که این پرتوها مشابه امواج الكترومغناطیسی بوده و مانند پرتوهای کاتدی باردار نبوده و نظیر نور پراشیده میشوند. این پرتوها به علت طول موج بسیار کوچک، برای پراشیده شدن به مانعهای بسیار ریز نیاز داشتند. برای اندازه گیری طول موج پرتو ایکس از بلورهایی با فاصله سطوح اتمی کوچک استفاده شد. بعدها این روش و با استفاده از پرتو ایکس با طول موج مشخص برای تعیین ساختمان اتمی بلورها به کار گرفته شد. روش پراش اشعه ایکس امروز مهم ترین ابزار برای تعیین ساختار مولکولی و اتمی بلورها و مواد غیر بلوری است.
قبلا گفتیم که آزمایشات سِر جی. جی. تامسون نشان میداد، که پرتو کاتدی شاهدی بر پرتوهای الکترونی است و این پرتو به وسیله میدانهای الکتریکی و مغناطیسی منحرف میشود. تامسون به کمک میدانهای الکتریکی و مغناطیسی این پرتوها را منحرف کرد و راه پیدا کردن نسبت بار به جرم این ذرات ( e/m ) را یافت. تامسون دریافت این نسبت برای کلیهی گازهای به کار رفته در لامپهای تخلیه گازی یکسان است.

در سال ۱۹۰۹ میلادی رابرت.ای. میلیكان ( ۱۹۵۳-۱۸۹۸ میلادی) به طور تجربی نشان داد که پرتوهای کاتدی فقط در واحد یا بسته های جدا وجود دارند. او این کار را با متوازن کردن وزن قطرات روغن باردار بین صفحات موازی یک خازن باردار در مقابل نیروهای الکتریکی که بین این صفحات به ذرات وارد میشد به اثبات رساند و با اندازهگیری وزن چندین قطره روغن و نیروهای الکتریکی وارد بر آنها نشان داد، که بار الکتریکی این قطرات کوانتیده است، به طور تجربی نشان داده شد که تقریبا 6.242 × 1018 الکترون باری برابر یک کولن دارند. بنابراین بار هر الکترون 1.6× 10(1/10) کولن است.
الكترونها کوچکترین بار الکتریکی شناخته شده در طبیعت هستند. فیزیکدانان نظری عقیده دارند، بارهایی برابر با ۱/۳ بار الکترون که کوارکها نامیده می شوند، در طبیعت وجود دارد.
چند ویژگی دیگر الكترونها چنین است:
١) جرم الكترونها ۱/۱۸۳۶ جرم پروتون و برابر با 9.11 × 31(1/10) کیلوگرم است.
٢) این ذره در میدانهای الکتریکی و مغناطیسی منحرف میشود.
٣) اگر این ذرات را شتاب بدهیم، از خود تشعشع الكترومغناطیسی گسیل میکنند.
۴) در شتابهای بالا این تابش به شکل پرتو ایکس است.
تامسون برای اندازه گیری نسبت e/m پرتو کاتدی را از میان، صفحات موازی باردار عمود بر هم که درون لامپ تخلیه قرار گرفته بودند، عبور داد. او با قرار دادن دو پیچک مغناطیسی عمود بر صفحات الکتریکی موازی میتوانست پرتوها را منحرف کند. با انتخاب جهت مناسب جریان عبوری از پیچکها می توان جهت انحراف پرتوهای کاتدی را در جهت خلاف انحراف به وسیلهی میدان الکتریکی صفحات موازی باردار که پرتو از داخل آن می گذرد تنظیم کرد. نیروی مغناطیسی وارد بر الکترونها بستگی به بار و سرعت الکترونها و شدت میدان مغناطیسی دارد. تامسون با اعمال میدانهای الکتریکی و مغناطیسی و تنظیم انحرافها توانست مقدار e/m را به دست آورد.
یکی از مهمترین ویژگیهای مویک پرو (Mavik Pro)، قدرت فیلمبرداری و دوربین آن بود. اکنون با عرضهی مویک ۲ پرو، به عنوان محصول بعدی و جایگزین مویک ۲، ظاهراً DJI تمرکز بیشتری روی دوربین آنبورد پهپاد دارد. در اصل یکی از ویژگیهای کلیدی که نسل بعدی مویک را از نسل قبلی آن متمایز میکرد، دوربین متصل به پهپاد است.
ازنظر دیجیآی دوربین یکی از مهمترین قسمتهای پهپاد محسوب میشود؛ به همین دلیل مدل ارتقاء یافتهی مویک ۲، به غیر از ارتقاء و بهروزرسانی دوربین، تغییر دیگری نکرده است. برخی از ویژگیهای دوربین آنبورد، مثل افزایش گسترهی دینامیکی برای گرفتن تصاویر بهتر در تنظیمات نور مختلف، بهبود یافته است. همانطوری که از نام مویک ۲ پرو مشخص است، نسبت به دو مدل قبلی ارتقاء یافتهتر است. این اولین مدل پهپادی است که از سال ۲۰۱۷ با دوربینهای هسلبلاد، به بازار معرفی میشود. دوربین این پهپاد تصاویر ۲۰ مگاپیکسلی را ضبط میکند و از تکنولوژی اختصاصی رنگ طبیعی (HNCS) هسلبلاد برای ایجاد تصاویری با رنگ دقیقتر بهره میبرد. دیافراگم این دوربین قابل تنظیم است و برای شرایط نوردهی مختلف میتواند بین f/2.8-f/11 تنظیم شود.
دیجیآی معتقد است که طراحی جدید باعث میشود تا کشش بدنه تا ۱۹ درصد کاهش یافته و پهپاد قادر به پرواز تا سرعت ۷۰ کیلومتربرساعت باشد. در حال حاضر شرکت آموت در ایران فروش و خدمات پس از فروش محصولات DJI را ارائه میکند و شما میتوانید مویک ۲ پرو و مویک ۲ زوم را به صورت پیشسفارش تهیه نمایید. با هم جعبه گشایی این محصول را میبینیم:
تماشا در یوتیوب | تماشا در IGTV
روز پنجشنبه، یک نقاشی تولید شده توسط هوش مصنوعی در خانهی حراج کریستی، واقع در نیویورک به قیمت۴۳۲,۵۰۰ دلار به فروش رسید. این قیمت ۴۰ برابر قیمتی بود که انتظار میرفت این نقاشی به فروش رود.
نقاشی یادشده که در واقع نسخهای چاپی و پرینتشده است «ادمون دو بلامی (Edmond de Belamy» نام دارد و رنگهای آبرنگی شکل آن که به لطف الگوریتمهای یادگیری ماشین خلق شدهاند، نقاشی عکاس اسپانیایی، فرسکو، از عیسی مسیح را در ذهن تدایی میکند؛ نقاشی مخدوشی که در بازسازی آن به قدری بد عمل شد که دستمایهی طنز قرار گرفت.
نقاشی کشیده شده به دست هوش مصنوعی یکی از ۱۱ نقاشی خلق شده با این فناوری است که همگی اعضای خانوادهی خیالی بلامی را به تصویر میکشند. امضایی پای تمامی این نقاشیها وجود دارد که با یک فرمول ریاضی به وجود آمده است و نشانگر الگوریتم استفاده شده در آن نقاشی است.
در تعریف محصول به حراج گذاشته شده، از آن با عنوان اولین اثر هنری ساخته شده با هوش مصنوعی و نمادی از آینده یاد شد.

جدا از این موضوع که نقاشی مورد بحث کاملا توسط هوش مصنوعی آفرینش شده است، محصول فوق الذکر حقیقتا نتیجهی ماهها تلاش سه فرد در آپارتمانی در پاریس است که یکی از آنها دانشجوی دکترای تخصصی یادگیری ماشین است.
قرارگیری این اثر هنری در کنار آثاری از چاک کلوز و جف کونس در حراج کریستی از سویی باعث بهت و حیرت جامعهی هنری شد و از سوی دیگر توجه کارشناسان حوزهی هوش مصنوعی را به خود جلب کرد. آنها تصور نمیکردند که یک الگوریتم بتواند به تنهایی خالق یک اثر هنری بشود؛ علیالخصوص که الگوریتم به کار رفته از نوعGANs و مربوط به سال ۲۰۱۴ است و از انواع نه چندان پیشرفته به حساب میآید.
مارک ریدل، استادیار مؤسسهی فناوری جورجیا میگوید الگوریتم تنها ابزار به کار رفته در خلق این اثر نیست. GANs از خود اختیاری ندارد. آنچه میبینیم نتیجهی استفاده از پارامترهای ریاضی در بهکارگیری قلممو است. قلممو جلوههایی را به دست میدهد که در صورت عدم استفاده از آن دستنیافتنی هستند.
در واقع ریدل بر این مسئله تأکید دارد که اثر هنری مورد بحث توسط هوش مصنوعی خلق نشده، بلکه تولید شده است.
هوگو کاسل دوپقه، دانشجوی مقطع دکترای تخصصی یادگیری ماشین و یکی از سه نفری که تحت عنوان تیم Obvious روی این پروژه کار کردهاند، میگوید رسانهها در مورد این نقاشی اغراق کردهاند. این نقاشی به گفتهی او با هدف افزایش آگاهی عمومی نسبت به محدودیتهای هوش مصنوعی تولید شده است. او تأکید میکند که الگوریتمها نوعی ابزار هستند و به تنهایی خلاقیتی از خود ندارند. هوگو میگوید:
در حال حاضر مسئلهی جایگزینی افراد با الگوریتمها موضوعیتی ندارد؛ در خصوص آینده باید مراقب بود؛ اما فعلا الگوریتمها بیش از هرچیز دیگر یک ابزار به حساب میآیند.
در واقع ما قصد داشتیم یک مثال عینی از آنچه که این ابزارهای هوش مصنوعی قادر به انجام آن هستند نشان دهیم. امضای نقاشی با فرمولهای ریاضی نیز راه جالبی برای انتقال این مفهوم به مخاطبین عام بود.
این که آنها تا چه اندازه در انتقال این مفهوم موفق بودند مشخص نیست. ریچارد لوید، مسئول نقاشیهای حراج کریستی میگوید دلیل انتخاب اثر مذکور دقیقا این بوده است که انسان در خلق آن، هرچند اندک، دست داشته است.

الگوریتمهای GANs از دادههای عظیمی که در اختیار آنها قرار میگیرد یاد میگیرند و پس از یک دورهی تعلیم و تمرین طولانی از دانش کسب شده برای تولید استفاده میکنند. بنابراین، آنچه در اینجا اهمیت مییابد دادههایی است که در اختیار GANs قرار میگیرد. گزینش صحیح دادههای ورودی و بهینهسازی پارامترهای ریاضی به کار رفته میتواند در نهایت منتج به خروجی دقیقتری شود.
کاسل دوپقه میگوید:
ما مجبور بودیم دادهها را انتخاب و سپس سازماندهی کنیم. بعد از آن، چندین بار تعلیم را تکرار میکردیم؛ یعنی نوع کار به این شکل است که شما باید دستهای از پارامترها را انتخاب کنید و نتایج را شخصا بررسی کنید. اگر نتایج مطلوب باشد و مورد پسندتان قرار بگیرد، میتوانید با تغییر جزئی پارامترها آن را بهبود ببخشید. ما این کار را بارها و بارها انجام دادیم.
آخرین نسخهای که از الگوریتمها به دست آمد، بهترین نسخهای بود که تیم ما تحت عنوان Obvious به آن دست پیدا کرده بود و کاملا با اهداف تیم همسو بود. به کمک این نسخه صدها نقاشی تولید شد که از آن بین ۱۱ مورد دستچین شد. ما با دقت تمام تصاویری را انتخاب کردیم که بیشترین جذابیت را داشتند.
با توجه به توضیحات فوق، باید گفت که مسئولیت خلق اثر به دوش انسان بوده است و اساسا الگوریتمها بدون دادههای گزینش شدهای که انسان در اختیار آنها میگذارد خلاقیتی ندارند. در واقع هرچند خروجی کار حاصل همکاری ماشین و انسان است، در مقام قیاس، کفهی ترازوی خلاقیت به سمت انسان سنگینی میکند.
بر اساس اظهارات ریدل، نقاشی فروخته شده، حاصل همکاری انسان و ابزار بوده است. ریدل میگوید او در تحقیقات خود مرزی بین انسان و ابزار قائل نیست و به عقیدهی وی هرگز بشر به طور کامل از این چرخه خارج نخواهد شد.
روابط ایران و آمریکا در سالهای گذشته هیچگاه بهسمت همکاری حرکت نکرده است؛ اما با این حال، ایرانی - آمریکاییها از میان خصومتها سر برآوردهاند. چگونگی دستیابی آنان به این مهم نه تنها برای نسل جدید نوآوران، بلکه برای سیاستگذاران، فعالان مهاجرت و هرکسی که خواهان درک رابطه ایالات متحده و کشورهای دیگر است، میتواند سرمشق باشد.
نسل خسروشاهی پس از انقلاب سال ۵۷، به آمریکا مهاجرت کردند. فرهاد محیط مهاجر دیگری است که در سال ۵۷ و در سن ۹ سالگی، ایران را ترک کرد. او بعدها BizRate، Shopzilla و Flipagram را بنیانگذاری کرد. پدر وی پزشک و مدیر تنظیم خانواده کل تهران بود. محیط میگوید: «آنها کسانی نبودند که با ثروتهایشان از مرز رد شوند.». با این حال بیشتر آنها توانستند یک زندگی آبرومندانه و متوسط در آمریکا برای خود دستوپا کنند. «بسیاری از افرادی که در آن زمان ایران را ترک کردند، قبل از آن هم میتوانستند کشور را ترک کنند و بیشتر آنان تحصیل کرده بودند».
فرزندان این مهاجران در جهت ریاضیات و علوم حرکت کردند و به سمت رایانه و دره سیلیکون کشیده شدند. برای موجی از ایرانیان مثل خسروشاهی، تشویق بقیه مهاجران، کار بسیار دشواری بود زیرا تعداد بسیار کمی موقعیتی داشتند که دیگران را تحت تاثیر خود قرار میداد.
اما به محض موفق شدن بعضی از اعضای خانواده، سایر اعضا نیز تشویق شدند. «پسرعموهای من واقعا در موفقیت من نقشی کلیدی داشتند،». این جمله امیر خسروشاهی است که نه فقط به دارا خسروشاهی بلکه به برادر دارا یعنیکاوه و پسرعمههای دوقلویش، علی و هادی پرتوی اشاره میکند. آنها اولین سرمایهگذاران استارتاپ Nervanaبودند، استارتاپی که بعدها به اینتل فروخته شد. « آنها مرا در روند ایجاد یک کسب و کار راهنمایی کردند».

بیایید به داستان آرش فردوسی، همبنیانگذار دراپباکس (Dropbox) بپردازیم. آرش فردوسی در کانزاس و از والدین مهاجر ایرانی متولد شد. وقتی که در MIT مشغول به تحصیل بود، طی یک دوره تابستانی کارورزی با پرتوی ملاقات کرد. پرتوی از وی خوشش آمد و وقتی فردوسی MIT را برای راهاندازی دراپباکس ترک کرد، به او مقداری سرمایه اولیه پیشنهاد داده و توصیههای زیادی هم برای او داشت. وقتی فردوسی به همراه همکارش درو هیوستون(Drew Houston) دراپباکس را برای جمعی از سرمایهگذاران احتمالی توضیح میداد، با پژمان نوزاد آشنا شد. نوزاد در استارتاپهایی همچون Doordash وشرکت دراپباکس سرمایهگذاری کرده است.
مقالههای مرتبط:
فردوسی میگوید: «به محض اینکه ارائه ما تمام شد، پژمان به سمت ما دوید و با من به فارسی شروع به صحبت کرد. او بسیار هیجان زده بود، هم برای ایدهمان و هم برای اینکه من ایرانی بودم.» نوزاد قبلاً یک تاجر فرش و قالی بود که به یک سرمایهگذار در دایره فناوری ایرانی-آمریکاییها مبدل شده بود. برای سالیان سال، نوزاد یک صبحانه ایرانی در روزهای جمعه و در پالو آلتو تدارک میدید
. برنامه صبحانه وی چنان محبوب شد که نسخههای مشابه آن هماکنون در سانفرانسیسکو، منلو پارک، اورنج کانتی، ونکوور، بارسلونا و لندن برگزار میشود. او از سرمایهگذاران اولیه در تعدادی از شرکتهای موفق فناوری با بنیانگذاران ایرانی- آمریکایی مانند Aquantia،SoundHound و AppLovin است. بعد از ملاقات با فردوسی، وی در دراپباکس سرمایهگذاری میکند.
نوزاد میگوید:
وقتی که من به کارآفرینان نگاه میکنم، دنبال بخشی از خودم در تمامی این مردم میگردم، و اگر آن را پیدا کنم به سرعت ارتباط برقرار میکنم. وقتی شما ایرانی باشید و ما درباره غذا، داستان زندگی و فرهنگ با هم صحبت کنیم، مانند آهنربا جذب هم میشویم.
پیروز پرورنده، مدیر عامل اجرایی Aquantia و بنیانگذار پروژه غیرانتفاعی مشارکتهای ایرانی - آمریکایی است. تعدادی از وکلای ایرانی - آمریکایی میگویند: «برای وارد شدن به حوزه قانون باید ابتدا تسلط کاملی به زبان انگلیسی داشت که نسل اول مهاجران فاقد آن بودند. آنها به طور طبیعی به سمت مواردی که نیاز به تسلط بر زبان نداشتند، مانند ریاضیات و علوم، کشیده شدند. اما حال نسل دوم فرصتهای بسیار بیشتری برای غنیمت شمردن در اختیار دارد.
در ادامهی این مقاله، لیستی از مهمترین بنیانگذاران، مدیران اجرایی و سرمایهگذاران ایرانی فعال در سیلیکون ولی را مشاهده میکنید. این لیست بر اساس حروف الفبا مرتب شده است.
آلفابت/گوگل
- سالار کمانگر ، عضو مدیریت اجرایی آلفابت، مدیرعامل سابق یوتیوب

سالار کمانگر
کمانگر نهمین کارمند استخدام شده در گوگل بوده و نقشهای زیادی را در دوران کاری خود برعهده داشته است. وی نزد بنیانگذاران گوگل، لری پیج و سرگئی برین، دارای ارزش بالایی است.
- فرزاد خسروشاهی، مسئول مهندسی، Area 120


راست: امیر خسروشاهی / چپ: فرزاد خسروشاهی
فرزاد یکی از پسرعموهای دارا خسروشاهی است که در کارگاه جدید گوگل برای محصولات آزمایشی کار میکند. از او به عنوان خالق Google Sheets یاد میکنند.
- پریسا تبریز، مسئول مهندسی

پریسا تبریز
پریسا تبریز زمانی به عنوان «شاهزاده امنیت» شناخته میشد. او قبلاً عضو سرویس دیجیتال ایالات متحده بودهاست.
آمازون
- بابک پرویز، معاون و مدیر تیم تحقیقاتی Grand Challenge

بابک پرویز
بابک پرویز نسخه آمازونی مرکز تحقیقات بلندمدت گوگل (گوگل X) را اداره میکند. او کارمند سابق گوگل و خالقGoogle Glass است.
AppLovin
- آدام فروغی

آدام فروغی
AppLovin به توسعهدهندگان بازیهای موبایل کمک میکند تا مخاطبین خود را پیدا کرده و از بازیهایشان کسب درآمد کنند. AppLovin به تازگی به ارزش ۲ میلیارد دلاری رسیده و فروغی انتظار دارد تا سهام شرکت خود را طی ۱۸ الی ۲۴ ماه آتی به صورت عمومی عرضه کند.
Aquantia
- فرج اعلایی، مدیرعامل
- رامین فرجاد، همبنیانگذار، معاونت ارشد تحقیقات و توسعه
- پیروز پرورنده، مدیر عامل اجرایی

فرج اعلایی
Aquantia یک شرکت تولید نیمههادی است که روی شبکههای پرسرعت تمرکز دارد. این شرکت در سال ۲۰۰۴ بنیانگذاری شده و فرج اعلایی سهام شرکت را در سال ۲۰۱۷ به طور عمومی عرضه کرد. ارزش بازار آکوانتیا، حدود ۴۰۰ میلیون دلار است.


راست: پرویز پرورنده / چپ: رامین فرجاد
Bonobos
- بابی یزدانی
بابی یزدانی مسیر شغلی خود را از اوراکل و در دهه ۸۰ آغاز کرد. او هم اکنون به یک سرمایهگذار برجسته و پرورنده مبدل شدهاست. او بنیانگذار Cota Capital است که در سال ۲۰۱۴ آغاز به کار کرد. یزدانی در شرکتهایی همچون گوگل، سیلزفورس، سوییتگرین و اوبر هم سرمایهگذاری کرده است.
Brite
- نیوشا زاده، همبنیانگذار و مدیرعامل
نیوشا زاده
برایت استارتاپی در زمینه سلامتی است که از هوش مصنوعی برای مدیریت دوره بالینی استفاده میکند.
Code.org
- علی پرتوی، همبنیانگذار
علیپرتوی، یکی از پسرعمههای خسروشاهی، یک بنیانگذار و سرمایهگذار مطرح در دنیای فناوری است. او در تاسیس Link Exchange مشارکت داشت، یک نرمافزار تبلیغات اینترنتی سرآمد که توسط مایکروسافت در سال ۱۹۹۸ به مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار تصاحب شد. او یک سرویس اجتماعی موسیقی به نام iLike بنیانگذاری کرد که در سال ۲۰۰۹ توسط MySpace به قیمت ۲۰ میلیون دلار خریداری شد. او در حال حاضر مدیرعامل Neo ، یک صندوق سرمایه گذاری مشترک است.
- هادی پرتوی، مدیرعامل و همبنیانگذار
مقالههای مرتبط:
هادی، برادر دوقلوی علی، در بنیانگذاری TellMe Networks نقش داشت. یک سرویس تشخیص صوت که در سال ۲۰۰۷ توسط مایکروسافت و به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار تصاحب شد. او همچنین با برادرش iLike را همبنیانگذاری کرد. برادران پرتوی Code.org را ایجاد کردند تا به نوجوانان در یادگیری برنامهنویسی رایانه، کمک کنند. ۳۰ درصد از دانشآموزان ایالات متحده در Code.org حساب کاربری دارند.
علی و هادی پرتوی در استارتاپهای متعدد و مشهور همچون Airbnb، Change، ClassPass، Convoy، دراپباکس، فیسبوک، ایندیگوگو، اسپیس ایکس، ThriveMarket و Thumbtack نیز سرمایهگذاری کردهاند.

برادران پرتوی
Coriant
- شایگان خردپیر، مدیرعامل سابق

شایگان خردپیر
خردپیر مدیرعامل Juniper Networks در سال ۲۰۱۴ بود و تا ژوئن ۲۰۱۸، Coriant را مدیریت میکرد. Coriant اندکی بعد توسط Infinera و به قیمت ۴۳۰ میلیون دلار تصاحب شد.
دراپباکس
- آرش فردوسی، همبنیانگذار، مدیر ارشد تکنولوژی سابق

درو هیوستون (راست) و آرش فردوسی (چپ)
فردوسی کمک کرد تا دراپباکس از یک استارتآپ متعلق به Y Combinator به یک شرکت عمومی با ارزش بیش از ۹ میلیارد دلار و سود سالیانه بیش از ۱ میلیارد دلار تبدیل شود.
eBay
- پیر امیدیار، بنیانگذار

پیر امیدیار
امیدیار در یک استارتاپ افسانهای دره سیلیکون به نام General Magic کار میکرد و در اولین روزهای شبکه جهانی وب، یک فروشگاه خرید و فروش اجناس دست دوم مبتنی بر کاربران را متصور شد. eBay از نخستین موفقیتهای زمان دات کام به شمار میرود و امروزه ارزشی معادل ۲۸.۵ میلیارد دلار دارد. امیدیار هماکنون یک خیرخواه و سرمایهگذار است. او از Code.org، آکادمی رهبری آفریقایی، Kiva، Meetup و تعدادی از سایر کسبوکارهای اجتماعی حمایت میکند. او همچنین بنیانگذار The Intercept است، یک استارتاپ روزنامهنگاری و رسانهای دیجیتال که تا به حال تعدادی فیلم و مستند مانند Spotlight (اسکار بهترین فیلم سال ۲۰۱۶) و Dark Money ساختهاست.
فیسبوک
- امین ذوفنون (ذوالفنون)، معاونت توسعه

امین ذوفنون
امین ذوفنون کل زندگی کاری خود را در بخش توسعه گذرانده است. وی قبل از ملحق شدن به فیسبوک در سال ۲۰۱۱، هشت سال را در پستی مشابه در گوگل گذراند.
Flipagram
- فرهاد محیط، همبنیانگذار

فرهاد محیط
فرهاد محیط یک کارآفرین سریالی است که Bizrate را راهاندازی کرد تا به مشتریان در زمینه تجارت الکترونیک مشاوره ارائه دهد. او سپس Shopzilla را خلق کرد، یک موتور جستجوی خرید. در سال ۲۰۰۵، Shopzilla را به E.W. Scripps و به مبلغ ۵۶۵ میلیون دلار فروخت. وی بعد از آن به سراغ اپلیکیشن اجتماعی محبوب به اشتراکگذاری تصاویر Flipgram رفت که در سال ۲۰۱۷ به تصاحب Bytedance درآمد.
Genius
- مهبد مقدم، همبنیانگذار

مهبد مقدم
مهبد مقدم یکی از سه همبنیانگذار RapGenius است که بعدها به Genius تغییر نام داد. Genius سایتی است که به توضیح متن آهنگهای رپ و سایر متنها اختصاص دارد. مقدم به دلیل عناوین پر زرق و برقش توجه بسیاری را به سوی این استارتاپ تازه پا گرفته جلب کرد. البته وی خود و شرکتش را به دردسر انداخت.. او در ماه در می ۲۰۱۴ از Genius به علت ارسال نظرات نه چندان جالب، اخراج شد.
Home Care Assistance
- لیلی صرافان، مدیرعامل

لیلی صرافان
لیلی صرافان مدیریت این شرکت فعال در حوزه سلامت سالمندان را بر عهده دارد.
اینتل
- امیر خسروشاهی، مدیر ارشد تکنولوژی، محصولات هوش مصنوعی
یکی دیگر از پسرعموهای دارا خسروشاهی، بنیانگذار و مدیر ارشد تکنولوژی Nervana است، استارتاپی در زمینه هوش مصنوعی که اینتل در سال ۲۰۱۶ و به مبلغ ۴۰۸ میلیون دلار تصاحب کرد.
Intuit
- ساسان گودرزی، مدیرعامل آینده

ساسان گودرزی
مانند خسروشاهی، گودرزی نیز با خانوادهاش و وقتی تنها 9 سال داشت به آمریکا مهاجرت کرد. بعد از اینکه پدر گودرزی فوت کرد، برادر بزرگترش یک کسب و کار برای حمایت از خانواده راهاندازی میکند. این ارتباط ابتدایی با کسبوکاری کوچک، به گودرزی تجاربی داد تا بعدها به کمک آن، مقامش را در Intuit بالا ترفیع دهد. این شرکت در آگوست قبل اعلام کرد که ساسان گودرزی مدیرعامل بعدی این شرکت از ژانویه ۲۰۱۹ خواهد بود.
Kobalt
- آوید لاریزاده دوگان، مدیر راهبرد و کسبوکار

آوید لاریزاده دوگان
در ژانویه ۲۰۱۸، کوبالت، که انتشار کاتالوگهای موسیقی را مدیریت میکند، دوگان را استخدام کرد تا استراتژیهای جهانی را برای این شرکت اجرا کند.
نوکیا
- حسین معین، رئیس سابق تکنولوژی و استراتژی

حسین معین
معین بیش از ۳۰ سال سابقه در صنعت فناوری دارد و از ۲۰۱۰ تا فوریه ۲۰۱۸ در نوکیا مشغول به کار بودهاست. در نهایت، شایگان خردپیر، مدیرعامل سابق Coriant، وی را به عنوان مشاور اجرایی استراتژیک برای برنامههای 5G شرکت استخدام کرد.
اوراکل
- باب ماینر، همبنیانگذار

بنیانگذاران اوراکل، باب ماینر (دومی از سمت راست)
داستان ماینر با سایر ایرانیان حاضر در تکنولوژی اندکی متفاوت است. والدین او در دههی ۲۰ میلادی به ایالات متحده مهاجرت کردند. او در دههی سوم زندگی خود، یک مدیر اجرایی فناوری موفق محسوب میشد. در سال ۱۹۷۷، ماینر با لری الیسون در Ampex ملاقات کرد.
ماینر اندکی بعد آنجا را ترک کرد تا با دو همکار دیگرش و الیسون یک شرکت جدید تاسیس کند. او بخش مهندسی را برعهده داشت (الیسون مسئول تیم فروش بود) و Oracle نسخه ۳ را خودش خلق کرد. او به رعایت تعادل بین زندگی شخصی و کار اعتقاد داشت و اجازه نمیداد مهندسانش ساعتهای طولانی کار کنند. وی در سال ۱۹۹۴ و در سن ۵۲ سالگی بر اثر بیماری مزوتلیوما فوت کرد.
PriceGrabber
- کامران پورزنجانی، بنیانگذار
پورزنجانی PriceGrabber را در سال ۱۹۹۹ شروع کرد. ابزاری برای مقایسه قیمت کالاها که در سال ۲۰۱۵ توسط Connexity خریداری شد. (Connexity نام جدید Shopzilla است که فرهاد محیط آنرا بنیانگذاری کرده بود). پورزنجانی در لگال زوم و زیپرکروتر نیز سرمایهگذار است.
Radius Intelligence
- داریان شیرازی، همبنیانگذار و مدیرعامل

داریان شیرازی
پسردایی دارا خسروشاهی، یکی از اولین کارمندهای فیسبوک بوده و قبل از شروع کسبوکار پلتفرم آنالیز داده Radius در سال ۲۰۰۸، در eBay کار میکرد.
Roche
- نرگس بنیاسدی، معاون سابق

نرگس بنیاسدی
نرگس بنیاسدی Bina Technologies را که یک استارتاپ آنالیز دادههای ژنومیک است، همبنیانگذاری کرد. در سال ۲۰۱۴، Roche، این استارتاپ را با مبلغ ۱۲۱ میلیون دلار خریداری کرد. بنیاسدی هماکنون به عنوان کارآفرین در Zinc VC فعالیت دارد.
Tinder
- شاون راد، همبنیانگذار، مدیرعامل سابق

شاون راد
والدین راد در دهه ۷۰ از ایران به لسآنجلس مهاجرت کردند. در سال ۲۰۱۲، شاون تیندر را همبنیانگذاری کرد. راد مسیر شغلی بحثبرانگیزی داشتهاست. همکاران وی و دیگر همبنیانگذاران تیندر، جاستین متین و ویتنی ولف هردو شرکت را به دلیل یک ماجرای آزار و اذیت جنسی، ترک کردند. راد به عنوان مدیرعامل تیندر انتخاب شد اما پس از مدتی، از شرکت مادر تیندر، Match Group با نظراتی عمومی انتقاد کرد. در آگوست ۲۰۱۸، راد شکایتی علیه Match Group ترتیب داده و در آن ذکر کرده که این شرکت غرضورزانه ارزش تیندر را پایین آورده تا به او و سایر کارمندان پول کمتری بپردازد.
تامبلر
- بیژن ثابت

بیژن ثابت
بیژن ثابت از طریق Spark Capital، در سال ۲۰۰۷ بر روی تامبلر و در سال ۲۰۰۸ بر روی توییتر سرمایهگذاری نمود. تامبلر در سال ۲۰۱۳ و با مبلغ ۱ میلیارد دلار توسط یاهو خریداری شد و توییتر هم همان سال یک عرضه عمومی موفق را تجربه کرد. ثابت، در توییتر نیز بهعنوان سرمایهگذار حضور دارد.
توییتر
- امید کردستانی ، مدیر اجرایی

امید کردستانی
امید کردستانی سابقه اجرایی موفقی در دره سیلیکون داشتهاست. وی در HP، استارتاپهایی نظیر Go، 3DO وNetscape فعالیت داشتهاست. کردستانی کارمند یازدهم گوگل و اولین مدیر اجرایی بخش کسبوکار این شرکت بودهاست. او به گوگل کمک کرد تا به شرکتی تبدیل شود که در سال سودی ۷۰ میلیارد دلاری به دست میآورد. وقتی همبنیانگذار توییتر، جک دورسی، در اکتبر ۲۰۱۵ به این شرکت بازگشت تا مدیرعامل آن شود، کردستانی را به عنوان مدیر اجرایی منصوب کرد.
- کیوان بیکپور، سرپرست محصول و همبنیانگذار Periscope

کیوان بیکپور
بیکپور اپلیکیشن استریم زنده ویدیویی Periscope را همبنیانگذاری کرد و قبل از شروع به کار آن در سال ۲۰۱۵، توییتر آن را به مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار خریداری کرد. در ژوئن ۲۰۱۸، وی به عنوان سرپرست محصول گمارده شد.
اوبر
- دارا خسروشاهی، مدیرعامل

دارا خسروشاهی
خسروشاهی یک کاندیدای غیرمنتظره برای مدیرعاملی اوبر بود اما او این سمت را در آگوست ۲۰۱۷ به دست آورد. خسروشاهی از سال ۲۰۰۵ مدیرعامل Expedia است. علاوه بر آن او یکی از مدیران اجرایی IAC بوده و در سمتهای گوناگونی برای بری دیلر کار کردهاست. او در شرکت Convoy نیز بهعنوان سرمایهگذار حضور دارد.
- پدرام کیانی، سرپرست مهندسی

پدرام کیانی
Virgin Hyperloop One
- شروین پیشهور، همبنیانگذار

شروین پیشهور
شروین پیشهور یکی دیگر از بنیانگذاران برجسته و بحثبرانگیز این لیست است. پیشهور بیشتر به عنوان یک مخترع شناخته میشود. وی Hyperloop One را در سال ۲۰۱۴ در پاسخ به ایده حمل و نقل سریع ایلان ماسکبنیانگذاری کرد. در اکتبر ۲۰۱۷، سر ریچارد برنسون در این شرکت سرمایهگذاری عظیمی انجام داد. در دسامبر ۲۰۱۷، پیشهور بعد از اتهامات سوء رفتار جنسی، از سمت مدیریت اجرایی خود استعفا داد. وی این اتهامات را رد کرده و اذعان داشته که این اتهامات از روی عمد و برای لکهدار کردن نام وی به او نسبت داده شدهاند.
پیشهور از سرمایهگذاران مهم شرکتهایی همچون Rent The Runway، اوبر و واربی پارکر است.
Y Combinator
- علی روغنی، مدیرعامل

علی روغنی
علی روغنی در سال ۲۰۱۴ به عنوان همکار به Y Combinator پیوست و Continuity را راهاندازی کرد. Continuity یک شتابدهنده استارتاپی است. روغنی کمک کرد تا برای مرحله ابتدایی حدود ۷۰۰ میلیون دلار سرمایه جمعآوری شود. وی در بخش برنامهریزی استراتژیک پیکسار به عنوان مدیر ارشد مالی و معاون ارشد کار کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۳ در سمتهای مدیریت ارشد مالی و مدیریت ارشد اجرایی توییتر مشغول بوده است.
یاهو
- فرزاد ناظم، مدیر ارشد فناوری سابق
فرزاد ناظم از سال ۱۹۸۵ برای اوراکل کار کردهاست. او به اوراکل کمک کرد تا به غول فعلی پایگاه داده تبدیل شود. یاهو ناظم را در سال ۱۹۹۶ به استخدام خود در آورد تا تیم مهندسی خود را به او بسپارد. او در رشد استعداد فنی شرکت نقشی اساسی داشته و با تصاحب چندین استارتاپ، ساخت سرویسهای اینترنتی یاهو را ممکن کرد. ناظم در سال ۲۰۰۷ بازنشست شده و از آن پس به عنوان مشاور و سرمایهدار فعالیت میکند.
ناظم در بخش سرمایهگذاری نیز فعال بوده است و شرکتهایی همچون Color Genomics و Ginkgo Bioworks و Ubiom نیز بهعنوان سرمایهگذار حضور دارد.
Zoosk
- الکس مهر، همبنیانگذار
مهر این سرویس آنلاین دوستیابی را در سال ۲۰۰۷ راهاندازی کرد. این سرویس در سال ۲۰۱۳ حدود ۲۰۰ میلیون دلار سود کسب کرده و در شرف عرضه عمومی است. البته محبوبیت تیندر مانع از دستیابی این شرکت به چشماندازهای خود شد و مهر و زاده هردو با لغو عرضه عمومی سهام شرکت در دسامبر ۲۰۱۴، آن را ترک کردند. مهر MentorBox را همبنیانگذاری کرد، برنامه آموزشی اجرایی جدیدی که مهر مدیرعامل آن است.
- شایان زاده، همبنیانگذار
زاده و مهر در مدرسه با یکدیگر آشنا شدند و با هم Zoosk را خلق کردند. زاده در حال حاضر مدیرعامل و بنیانگذار Leap Rail، یک پلتفرم آنالیز دادههای عملهای جراحی است.

الکس مهر (راست) و شایان زاده (چپ)
نظر شما در این رابطه چیست؟ آیا ایرانیان دیگری را میشناسید که در دره سیلیکون فعالیت کنند؟ اگر این استعدادها در کشور خودمان فعالیت میکردند چهره امروز فناوری ایران چگونه بود؟ نقطه نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
سه ماه از انتشار نسخهی پایدار اندروید پای میگذرد و همچنان هیچ ردی از آن در آمار ماهانهی توزیع این سیستمعامل به چشم نمیخورد. این در حالی است که اوریو از ماه شهریود (سپتامبر) تاکنون در مسیر رشد قرار داشته و ارقام مربوط به اندروید نوقا نیز حاکی از کاهش اندک سهم این نسخه از سیستمعامل محبوب گوگل است.
براساس آخرین دادهها، اوریو دومین نسخهی برتر اندروید در ماه اکتبر بوده است. این نسخه در مجموع روی ۲۱.۵ درصد از دستگاهها اجرا میشود. مارشمالو که پیش از این در جایگاه دوم قرار داشت، اکنون با ۲۱.۳ درصد سهم به ردهی سوم سقوط کرده است. نوقا، هفتمین نسخهی اندروید که در سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶) منتشر شد، همچنان رایجترین نسخه از سیستمعامل گوگل بهشمار میرود و همانطور که در نمودار دیده میشود، بیشترین سهم را با مجموع ۲۸.۱ درصد در اختیار دارد.

در طرف دیگر، نسخهی تقریبا قدیمی لالیپاپ همچنان روی ۱۷.۹ درصد از دستگاهها در حال اجرا است. سهم باقی دیگر نسخههای اندروید نظیر کیتکت و جلیبین نیز همچنان تقریبا در حدود همان درصدهای پیشین باقی مانده است.
رشد اندروید اوریو احتمالا بدین دلیل است که تولیدکنندگان بیشتری در حال بهروزرسانی دستگاههایشان به این نسخه هستند یا عرضهی دستگاههای جدید در کلاس میانرده و پایینرده موجب افزایش سهم اندک نسخهی هشتم سیستمعامل گوگل شده است. با کمی دقت میتوان دریافت که اغلب دستگاههای جدیدی که در چند ماه گذشته روانهی بازار شدند، بهصورت پیشنصب نسخهی ۸.۰ یا ۸.۱ اوریو را اجرا میکردند. در هر صورت، با افزایش سهم اوریو، امید میرود که اندروید پای سرانجام در ماههای آتی موفق به کسب سهم بیشتر و راه یافتن به نمودار شود.
هوشمند سازی نرمافزار، قدم بسیار بزرگی در صنعت تلویزیونها بهحساب میآید. با معرفی تلویزیونهای هوشمند در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، قابلیت استفاده از تلویزیون از تماشای برنامههای تلویزیونی فراتر رفت و اکنون با دنیایی از محتواهای هوشمند و قابلیتهای نرمافزاری روبهرو هستیم که تجربه تماشای تلویزیون رو بیشازپیش هیجانانگیز میکند. تلویزیون هوشمند مانند تلفن هوشمند عمل میکند. این تلویزیونهای قادرند سرویسهای مختلف اینترنتی را از طریق تلویزیون به کاربر ارائه دهند؛ یعنی تلویزیون هوشمند معادل یک تلویزیون معمولی با یک کامپیوتر داخلی است که سرویسهای متنوعی را به کاربر میدهد. کاربر میتواند در تلویزیون هوشمند خود نرمافزار نصب کند، ویدیو و تصاویر آنلاین را مشاهده کند، صفحات وب را مرور کند، بازی اجرا کند و از همه مهمتر به کانالهای اینترنتی متصل شود.
سیستمعامل تایزن در سال ۲۰۱۵ توسط سامسونگ معرفی شد. در سال 2016 محیط گرافیکی بسیار جذاب و امکان دسترسی آسان رو برای کاربران فراهم کرد بهطوریکه در تلویزیونهای هوشمند سال ۲۰۱۸ سامسونگ کاربر بهسادگی و با فشردن چند دکمه روی ریموت کنترل میتواند از برنامههای کاربردی و بازیهای موجود در استور تلویزیونهای هوشمند سامسونگ استفاده کند. برای سادگی بیشتر گلچینی از اپلیکیشنهای محبوب و پرطرفدار در منوی اصلی تلویزیون تعبیهشده و کاربر با فشردن دکمه منوی تلویزیون میتواند از آنها استفاده کند. رابط کاربری تمام تلویزیونهای هوشمند دارای صفحه اصلی است که در آن صفحه میتوان به امکانات مختلف تلویزیون دسترسی داشت. در صفحه اصلی Smart TV ها لینک به فروشگاه نرمافزارها وجود دارد در حال حاضر اکثر نرمافزارهای تلویزیونهای هوشمند بهصورت مجانی در اختیار کاربر قرار داده میشوند ولی تولیدکنندگان تلویزیون هوشمند امیدوارند با محبوبیت این نوع از تلویزیونها، از فروش نرمافزار نیز درآمد کسب کنند.
در ابتدا نگاهی کامل به فروشگاه اپلیکیشنهای تلویزیون هوشمند سامسونگ داشته باشیم:
دراینبین سامسونگ تلاش بسیار زیادی کرده است تا بتواند سبک و سیاق کاربران ایرانی را لحاظ کند و اپلیکیشنهای را توسعه دهد که بهواسطه آن کاربران در ایران بتوانند بهترین استفاده از تلویزیون را داشته باشند. یکی از اپلیکیشنهای که بهعنوان شبکه اجتماعی کاربران تلویزیونهای هوشمند شناخته میشود، اپلیکیشن هم سام است. هم سام یک شبکه اجتماعی ایرانی است که در ابتدا در دسترس کاربران تلویزیونهای هوشمند سامسونگ قرارگرفته است. شما در این شبکه میتوانید از امکانات تلویزیونهای هوشمند بهرهمند شوید، امتیاز جمعآوری کنید و برنده شوید.
اگر بخواهید بهصورت تکنفره و یا دونفره در خانواده خود به رقابت درزمینهٔ اطلاعات عمومی بپردازید، اپلیکیشن حاضرجواب برای شما طراحیشده است. در این اپلیکیشن فرایندهایی در نظر گرفتهشده که میتواند ساعتها شما را درگیر کند. رقابت بهصورت آنلاین نیز طراحیشده که از هیجان بسیار خاصی برخوردار است.
برای کسانی که پیگیر تمامی اخبار ورزشی بهخصوص فوتبال هستند، اپلیکیشن «پیشبینی» در نظر گرفتهشده است. با ثبت پیشبینی خودتان در این اپلیکیشن میتوانید از امتیازهایی بهرهمند شوید که در افزایش شانس شما برای شرکت در قرعهکشی تأثیر دارد.
در فروشگاه نرمافزاری تلویزیونهای هوشمند سامسونگ تعداد بسیار زیادی اپلیکیشن ایرانی فراهمشده است. دانلود و نصب اپلیکیشنها بر روی تلویزیون فرآیند سختی ندارد و با ورود بهحساب کاربری سامسونگ میتوانید به این منبع قابلتوجه از اپلیکیشنها دسترسی پیدا کنید. اپلیکیشنهای بازی و سرگرمی از بازیهای نوستالژیک منچ و مارپله گرفته تا بازی حاضرجواب و پانتومیم که توانایی ذهنی و اطلاعات عمومی کاربر رو به چالش میکشند، برای دوستداران اپهای سرگرمی گزینههای مناسبی هستند. همچنین اپهای ویدئویی و ورزشی و خبری برای آگاهی از اخبار روز، آخرین رویدادهای ورزشی و تماشای عناوین مختلف سریال و فیلم در نظر گرفتهشده است. اگر شما هم تجربه استفاده از این اپلیکیشنها را دارید با ما به اشتراک بگذارید.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید