هواوی بهعنوان دومین تولیدکنندهی بزرگ گوشیهای هوشمند در جهان، امروز از پرچمداران سری میتِ خود رونمایی کرد. این گوشیها که با نامهای میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو معرفی شدند، در این نسل از ویژگیهای جدید و بهبودهای سختافزاری بیشتری بهره میبرند تا نیازهای کاربران به بهترین نحوِ ممکن پاسخ داده شود.
با این حال، هواوی تنها به ارتقا مرسوم سختافزار بسنده نکرده و برای نخستینبار از یک ویژگی رونمایی کرده که کاربران میتوانند با بهرهگیری از آن، اقدام به انتقال شارژ باتری دستگاهشان به دیگر دستگاهها کنند. این قابلیت که تنها برای Mate 20 Pro در دسترس قرار دارد، از طریق بستر بیسیم فعالیت میکند.
قطعاُ وجود چنین فناوریای در پرچمدار جدید چینیها میتواند برای افرادی که همواره چندین دستگاه را با خود حمل میکنند، بسیار کارگشا باشد و آنها را از خرید پاوربانکها سنگین و بزرگ رهایی دهد.
بهنظر میرسد که موسس اسپیسایکس (SpaceX) و مدیر عامل تسلا، ایلان ماسک یکی از بزرگترین طرفداران فیلمهای انیمیشن ژاپنی است؛ کارآفرین سیلیکون ولی بهتازگی توئیتی در ساخت ایجاد "مکا" در مقیاس واقعی منتشر کرد. مکا (Mecha) در دنیای داستانهای علمی تخیلی، اساساً به ربات غولپیکر انساننمای جنگجو اطلاق میشود. معروفترین حضور مکا در سری فیلمهای تبدیلشوندگان یا ترنسفورمرز است که یکی از پرطرفدارترین محصولات سینمایی طی سالهای اخیر به شمار میرود.

آخر هفته گذشته ایلان ماسک تریلری از یک فیلم انیمیشن ژاپنی توئیت کرد. پس از آن ماسک نوشت:
وقت آن است که یک مکا بسازیم.
اینکه آیا ماسک فقط فکر میکند بشر از لحاظ فناوری به مرحلهای رسیده است تا چنین پروژهای انجام دهد، یک موضوع محسوب میشود؛ اما اعلام کردن چنین موضوعی به معنای پیگیری ساختن ربات غولپیکر جنگجو در اندازه واقعی، موضوع دیگری است. در مجموع چنین اظهار نظری جالب به نظر میرسد.

دیدن رباتهای غولپیکر در زندگی واقعی بسیار جالب خواهد بود. هم در فیلمهای علمی تخیلی و هم در کارتونها، چنین ماشینهایی برای مبارزه با هیولاهای غولپیکر یا مهاجمان بیگانه مورد استفاده قرار میگیرند. بر اساس آنچه که سینما نشان داده است، مکان درگیری هیچکدام از فیلمها روی زمین نبود و همین موضوع را جالبتر از قبل میکند. شاید ایلان ماسک مطلب جدیدی بداند که سایرین نمیدانند.
در دنیای واقعی، دولتها هر سال میلیاردها دلار برای برنامههای دفاعی صرف و انواع امکانات و تسلیحات جنگی از جمله هواپیماهای جنگنده، هواپیماهای باربری و غیره خریداری میکنند. هنوز هیچ مقام دولتی ندیدهایم که اعلام کند رباتهای غولپیکر جنگنده نسبت به تسلیحات فعلی کارآمدتر هستند و میتوانند اهداف را از راه دور خنثی کنند. شاید یکی از دلایل تخیلی باقی ماندن چنین ایدههایی، عملی نبودن کامل این طرح باشد.
در نهایت شاید توئیت جدید ایلان ماسک تنها شوخی یا برای نشان دادن آرزوهای خود به دنبالکنندگان باشد. اما مرد غیرمنتظره تسلا و سازنده خودروهای برقی، گاهی ایدههایی را اعلام میکند و پس از مدتی به واقعیت تبدیل میشوند؛ مانند طرح اولیه شرکت بورینگ کمپانی که پس از مدتی به واقعیت پیوست و کار خود را آغاز کرد.
لحظاتی پیش هواوی به یک سال انتشار شایعات و گمانهزنیهای بیوقفه در خصوص اعضای جدید خانوادهی Mate پایان داد و طی رویدادی که در لندن برگزار شد، از گوشیهای مورد انتظار هوشمند میت 20 و میت 20 پرو رونمایی کرد. چینیها ادعا میکنند که محصولات جدید این شرکت، بهمدد پردازندهی هفت نانومتری کرین ۹۸۰، دوربین سهگانه و باتریهای حجیم خود، میتوانند تجربهی بینظیری را برای کاربران بهارمغان آورند.

مقالههای مرتبط:
چینیها دوربین سهگانهی بهکاررفته در پی ۲۰ پرو را با اِعمال تغییراتی به Mate 20 و Mate 20 Pro نیز آوردهاند؛ دوربینی توانمند که حاصل همکاری هواوی با لایکا است. دوربین میت ۲۰ سه سنسور ۱۶، ۱۲ و ۸ مگاپیکسلی را بهترتیب در پسِ لنزهایی با دیافراگم f/2.2 و ۱۷ میلیمتری اولترا واید، f/1.8 و ۲۷ میلیمتری در نهایت f/2.4 و ۵۲ میلیمتری با زوم اپتیکال دو برابری دارد؛ در حالی که دوربین میت ۲۰ پرو در بطن خود سنسور ۴۰ مگاپیکسلی رنگی با لنز ۲۷ میلیمتری f/1.8، سنسور ۲۰ مگاپیکسلی با لنز اولترا واید ۱۶ میلیمتری f/2.2 و سنسور ۸ مگاپیکسلی با لنز تلهفوتو ۸۰ میلیمتری f/2.4 با زوم اپتیکال سهبرابری را دارد.

شرکت سازنده ادعا میکند که خانوادهی میت ۲۰ با دوربین منحصربهفرد خود میتواند هر شخصی را به یک «عکاس حرفهای» بدل کند. هواوی ادعا میکند که سنسور ۱/۱.۷ اینچی دوربین میت ۲۰ پرو حدود ۱۲۵ درصد بزرگتر از سایر سنسورهای بهکارگرفته شده در پرچمداران موجود در بازار است و حساسیت بسیار بالایی در برابر نور دارد. دوربین میت ۲۰ پرو میتواند تا ایزوی سطح ۱۰۲۴۰۰ را نیز در اختیار کاربران قرار دهد.
لنز اولترا واید لایکا با فاصلهی کانونی معادل لنزهای ۱۶ میلیمتری فولفریم، میدان دید فوقالعاده عریضی را در اختیار کاربر قرار میدهد که بهموجب آن میتوان حتی در فضاهای کوچک نیز میتوان از سوژههای غولپیکری همچون هواپیماها، باغ گل یا حتی کوهها، بهصورت کامل عکاسی کرد.

هواوی ادعا میکند که خانوادهی میت ۲۰ نخستین گوشیهای دنیا بهشمار میروند که از عکاسی ماکرو با فاصلهی ۲.۵ سانتیمتری تا سوژه پشتیبانی میکنند. بهمدد واحد پردازش عصبی دوگانهی کرین ۹۸۰ یا Dual NPU، دوربین گوشیهای سری میت ۲۰ از قابلیتهای بهبودیافتهی هوش مصنوعی موسوم به Master AI جهت بهبود خروجی خود بهره میبرند؛ بدین ترتیب که گوشی میتواند با شناسایی ۱۵۰۰ سناریو و ۵۰۰۰ سوژه از ۲۵ دسته، پارامترهای عکاسی بهصورت خودکار تنظیم کند.

مقالههای مرتبط:
قابلیت HiVision بهمدد هوش مصنوعی میتواند با شناسایی سازههای تاریخی، بهصورت بیدرنگ، اطلاعاتی را دربارهی آنها ارائه دهد یا با شناسایی کالایی خاص، قیمت آن را در فروشگاههای اینترنتی مختلف بهنمایش بگذارد. قابلیت قابلیت فوکوس خودکار پیشبین AI 4D میتواند با تشخیص چندین سوژه بهصورت همزمان، حرکت آنها را بهصورت بیدرنگ پایش کند. میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو بهمدد حالت ارتقاءیافتهی پرتره، میتواند افکت بوکه را اعوجاج پایین و میزان شارپبودن بالاتری ارائه دهد.
AI Color نام قابلیت جدید دیگری است که با شناسایی اجسام و خطوط اصلی در هر فریم، کاربر را برای ثبت بهتر تصویر راهنمایی میکند. خانوادهی میت ۲۰ با میتوانند با بهرهگیری از هوش مصنوعی، پارامترهایی همچون فام (Hue)، میزان اشباع رنگ و روشنایی را تغییر دهند یا با ایزولهکردن رنگ یک سوژه و اشباعکردن سایر المانهای تصویر، جلوهای خاصی را به عکس بدهند. قابلیت AI Spotlight به میت ۲۰ اجازه میدهد تا با شناسایی ویدیوهایی با تم مشابه، بهصورت خودکار از آنها یک میکس ۱۰ ثانیهای بسازد. لنز اولتراواید بهکاررفته در دوربین اصلی میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو به این گوشیهای هوشمند اجازه میدهد تا ویدیوهایی با نسبت تصویر سینمایی ۲۱:۹ را بهصورت Native ضبط کنند.

همانطور که اشاره کردیم، میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو نخستین گوشیهای اندرویدی دنیا با پردازندهی هفت نانومتری هستند. تراشهی کرین ۹۸۰ از هشت هستهی پردازشی، شامل دو هستهی ۲.۶ گیگاهرتزی Cortex-A76، دو هستهی ۱.۹۲ گیگاهرتزی Cortex-A76 و چهار هستهی کممصرف ۱.۸ گیگاهرتزی Cortex-A55 بهره میبرد و نسبت به نمونههای ۱۰ نانومتری تا ۲۰ درصد بهبود در عملکرد و ۴۰ درصد بهبود در بهرهوری انرژی را به ارمغان میآورد.
مقایسه
| میت 20 هواوی | میت 20 پرو هواوی | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| عرضه | |||||
| معرفی | 2018، اکتبر | 2018، اکتبر | |||
| وضعیت | عرضه در آیندهی نزدیک (اکتبر 2018) | عرضه در آیندهی نزدیک، (اکتبر 2018) | |||
| نمایشگر | |||||
| نوع | IPS LCD لمسی خازنی, 16 میلیون رنگ | AMOLED لمسی خازنی, 16 میلیون رنگ | |||
| سایز | 6.53 اینچ (~88.0% نسبت نمایشگر به بدنه) | 6.39 اینچ، (~87.9% نسبت نمایشگر به بدنه) | |||
| رزولوشن | 2244 در 1080 پیکسل، 18.7:9 (~381 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی) | 3120 در 1440 پیکسل، 19.5:9 (~538 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی) | |||
| محافظ | کورنینگ گوریلا گلس (نسخهی 5) | کورنینگ گوریلا گلس (نسخهی 5) | |||
| - پشتیبانی از HDR10 - EMUI 9.0 | - پشتیبانی از HDR10 - EMUI 9.0 | ||||
| بدنه | |||||
| ابعاد | 158.2 در 77.2 در 8.3 میلیمتر | 157.8 در 72.3 در 8.6 میلیمتر | |||
| وزن | 188 گرم | 189 گرم | |||
| ساخت | پشت و جلو از جنس شیشه و فریم آلومینیومی | پشت و جلو از جنس شیشه و فریم آلومینیومی | |||
| - گواهی IP53 - مقاوم در گرد و غبار و پاشش آب | - گواهی IP68 - مقاوم در برابر آب تا 2 متر برای 30 دقیقه | ||||
| سیمکارت | تک سیمکارته (نانو-سیم) یا دو سیمکارته (نانو-سیم, همزمان یکی فعال) | تک سیمکارته (نانو-سیم) یا دو سیمکارته (نانو-سیم, همزمان یکی فعال) | |||
| پلتفرم | |||||
| سیستمعامل | اندروید 9.0 (پای) | اندروید 9 (پای) | |||
| تراشه | Kirin 980 (هفت نانومتری) | Hisilicon Kirin 980 | |||
| پردازنده مرکزی | 8 هستهای (دو هستهی 2.6 گیگاهرتز Cortex-A76 و دو هستهی 1.92 گیگاهرتز Cortex-A76 و چهار هستهی 1.8 گیگاهرتز Cortex-A55) | 8 هستهای (دو هستهی 2.6 گیگاهرتزی Cortex-A76 و دو هستهی 1.92 گیگاهرتزی Cortex-A76 و چهار هستهی 1.8 گیگاهرتزی Cortex-A55) | |||
| پردازنده گرافیکی | Mali-G76 MP10 | Mali-G76 | |||
| حافظه | |||||
| درگاه حافظه | بله، NM card، تا 256 گیگابایت (استفاده از شیار دوم سیم کارت) | بله، NM card، تا 256GB (استفاده از شیار دوم سیمکارت) | |||
| حافظه داخلی | 128 گیگابایت، 6 گیگابایت رم | 128 گیگابایت، 6 گیگابایت رم | |||
| دوربین | |||||
| اصلی | سه گانه: 16 مگاپیکسل (f/2.2, سایز سنسور 1.17, لرزشگیر اپتیکال) + 12 مگاپیکسل (27 میلیمتری، f/1.8) و 8 مگاپیکسل (52 میلیمتری، f/2.4), بهرهمندی از لنزهای لایکا, 2x بزرگنمایی اپتیکال, تشخیص فاز و فوکوس خودکار لیزری, فلاش دوگانهی LED | سه گانه: 40 مگاپیکسل (f/1.8, سنسور عریض، لرزشگیر اپتیکال، 27 میلیمتری) + 20 مگاپیکسل (f/2.2) و 8 مگاپیکسل (f/2.4), بهرهمندی از لنزهای لایکا, 3x بزرگنمایی اپتیکال, تشخیص فاز و فوکوس خودکار لیزری, فلاش دوگانهی LED | |||
| قابلیتها | بهرهمندی از لنزهای لایکا، فلاش دوگانهی LED دوگانه -tone فلاش، پانوراما، HDR | برچسبگذاری جغرافیایی, فوکوس لمسی, تشخیص چهره و لبخند, پبهرهمندی از لنزهای لایکا، فلاش دوگانهی LED، پانوراما، HDR | |||
| ویدیو | 2160p@30fps، 1080p@60fps، 1080p@30fps (لرزشگیر الکترونیکی تصویر-ژیروسکوپی)، 720p@960fps | 2160p@30fps, 1080p@30/60fps | |||
| سلفی | 24 مگاپیکسل, f/2.0 | 24 مگاپیکسل, لنز عریض 26 میلیمتری با سایز پیکسل 1.4 میکرومتر، f/2.0 | |||
| صدا | |||||
| جک ۳.۵ میلیمتری | بله | خیر | |||
| - صدای 32 بیت/384 کیلوهرتز - لغو کنندهی نویز صدا از طریق میکروفون اختصاصی - تبدیل USB نوع C به جک 3.5 میلیمتری صدا | - صدای 32 بیت/384 کیلوهرتز - لغو کنندهی نویز صدا از طریق میکروفون اختصاصی - تبدیل USB نوع C به جک 3.5 میلیمتری صدا | ||||
| باتری | |||||
| باتری | باتری غیر قابل تعویض لیتیوم پلیمری با ظرفیت 4000 میلی آمپر ساعت | باتری غیر قابل تعویض لیتیوم پلیمری با ظرفیت 4200 میلی آمپر ساعت | |||
| قابلیتها | |||||
| حسگرها | حسگر اثرانگشت (پشت گوشی), شتابسنج, ژیروسکوپ, سنسور مجاورت, فشارسنج, قطبنما | فیس آیدی، حسگر اثرانگشت (زیر نمایشگر), شتابسنج, ژیروسکوپ, سنسور مجاورت, فشارسنج, قطبنما | |||
| - شارژ سریع باتری 40 واتی - پخشکنندهی DivX/XviD/MP4/H.265/WMV - پخشکنندهی MP3/eAAC+/WMA/WAV/Flac - ویراستار اسناد - ویراستار عکس و فیلم | - شارژ سریع باتری 40 واتی (70% در 30 دقیقه) - شارژ بیسیم سریع 15 واتی - امکان شارژ سایر دستگاههای بیسیم توسط گوشی - پخشکنندهی DivX/XviD/MP4/H.265/WMV - پخشکنندهی MP3/eAAC+/WMA/WAV/Flac - ویراستار اسناد - ویراستار عکس و فیلم | ||||
| شبکه | |||||
| فناوری | GSM / HSPA / LTE | GSM / HSPA / LTE | |||
| اتصالات | |||||
| شبکه بیسیم | Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, دو بانده, DLNA, WiFi Direct, هاتاسپات | Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, دو بانده, DLNA, WiFi Direct, هاتاسپات | |||
| بلوتوث | 4.2, A2DP, aptX HD, LE | 5.0، A2DP، aptX HD، LE | |||
| GPS | بله، با دو بانده A-GPS، GLONASS، BDS، GALILEO | بله, با A-GPS, GLONASS, BDS | |||
| NFC | بله | بله | |||
| رادیو | خیر | خیر | |||
| USB | 3.1, Type-C 1.0 ,USB Host | 3.1, Type-C 1.0 ,USB Host، کانکتور ریورسیبل | |||
| متفرقه | |||||
| رنگها | آبی, سبز، مشکی، صورتی، طلایی | سبز، مشکی، آبی، صورتی، طلایی | |||
| محدوده قیمت | حدود 800 یورو | حدود 1000 یورو | |||
واحد پردازش گرافیکی Mali-G76 نسبت به نسل گذشته، در تسکهای گرافیکی، ۴۶ درصد بهبود عملکرد و ۱۷۸ درصد بهبود بهرهوری انرژی را به همراه دارد، ضمن اینکه بهموجب فناوری افزایش فرکانس، میتواند با استفاده از هوش مصنوعی، بارهای پردازشی بازی را تشخیص داده و منابع را هوشمندانهتر تخصیص دهد. خانوادهی میت ۲۰ بهمدد ارتقاء مودم خود، از لحاظ تئوری میتوانند به سرعت فوقالعادهی ۱.۷۳۲ گیگابیتبرثانیه نیز دست پیدا کنند.

هواوی برای میت تأمین انرژی میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو بهترتیب دو باتری حجیم ۴۰۰۰ و ۴۲۰۰ میلیآمپرساعتی را نظر گرفته است. فبلتهای سری میت همواره در زمینهی شارژدهی عملکرد درخشانی داشتهاند و بهنظر میرسد که اعضای جدید این خانواده نیز با ظرفیت بالای باتری و پردازندهی بهینهی هفت نانومتری خود، از این قاعده مستثنی نخواهد بود. هر دو گوشی سری میت ۲۰ از فناوری فوق سریع و ۴۰ واتی SuperCharge بهره میبرند که بسیار بالاتر از توان ۲۲.۵ واتی نسل گذشته است و ظرف مدت یک ساعت میتواند گوشی را تا ۷۰ درصد شارژ کند.
میت ۲۰ پرو در یک نسخه با حافظهی رم ۶ گیگابایتی و حافظهی ذخیرهسازی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی روانهی بازار خواهد شد، در حالی که نسخهی عادی میت ۲۰ در دو نسخهی ۴ یا ۶ گیگابایتی و حافظهی ۱۲۸ گیگابایتی در دسترس کاربران خواهد بود؛ اما امروز هواوی با همکاری توشیبا، استاندارد کارت حافظهی nanoSD را نیز معرفی کردند که فرمی مشابه سیمکارت نانو دارد، هر دو فبلت جدید میت ۲۰ از حافظهی نانوSD تا سقف ۲۵۶ گیگابایت پشتیبانی میکنند. فبلتهای جدید چینیها از فناوری شارژ بیسیم سریع ۱۵ واتی نیز بهره میگیرند که باز هم نسبت به فناوری شارژ بیسیم ۱۰ واتی آیفون ۱۰ اس مکس، سریعتر محسوب میشود، هواوی ادعا میکند که فناوری شارژ بیسیم میت ۲۰ حدود ۷۰ درصد از رقبا سریعتر عمل میکند.

قابلیت جالب توجه دیگر که تنها میت ۲۰ پرو از آن بهره میبرد، امکان قابلیت شارژ بیسیم معکوس (Wirless Reverse Charging) است که به فبلت بالاردهی هواوی اجازه میدهد تا دستگاههایی با قابلیت شارژ بیسیم دیگر را نیز شارژ کند.
میت ۲۰ پرو از نمایشگر ۶.۳۹ اینچی OLED با لبههای خمیده، رزولوشن +QHD و نسبت تصویر ۱۹.۵:۹ بهره میبرد که اکنون حاشیههای بسیار باریکی دارد و در لبهی بالا به یک بریدگی عریض ختم میشود؛ در حالی که نسخهی عادی میت ۲۰ از نمایشگر ۶.۵۳ اینچی LCD با رزولوشن +FHD، نسبت تصویر ۱۸.۷:۹، روشنایی ۸۲۰ نیتی در کنار پشتیبانی از محتوای HDR و فضای رنگی DCI-P3 استفاده میکند که در لبهی بالا بریدگی کوچکی بهفرم قطره دارد. باید توجه داشته باشید که دلیل تفاوت در ابعاد بریدگیها، به بهرهگیری میت 20 پرو از سیستم تشخیص چهرهی سهبعدی بازمیگردد.
سیستم تشخیص چهرهی میت ۲۰ پرو با نگاشت چهرهی کاربر از طریق هزار پرتو مادون قرمز کار میکند و امکان احراز هویت برای تراکنشهای مالی Alipay ،WeChat Pay و Huawei Pay را فراهم میآورد. هواوی مدعی است که سیستم مورد بحث ظرف مدت ۵۰۰ میلیثانیه، چهرهی کاربر را شناسایی میکند و خطای آن یک در میلیون خواهد بود. داخل بریدگی نمایشگر میت ۲۰ پرو، ماژولهایی مانند دوربین سلفی ۲۴ مگاپیکسلی RGB، پرتابکنندهی پرتوهای مادون قرمز و دوربین IR قرار دارد.

وجه تمایز دیگر میت ۲۰ پرو با نسخهی عادی، به اضافهشدن حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر با تشخیص پویای ۱۰ سطح فشار در این فبلت گرانقیمت بازمیگردد، در حالی که میت ۲۰ چنین قابلیتی ندارد و از حسگر اثر انگشت عادی برای احراز هویت استفاده میکند، این حسگر در پنل پشتی گوشی و پایین ماژول دوربین اصلی جای دارد.

پرچمداران جدید هواوی بهصورت پیشفرض با اندروید ۹.۰ پای و رابط کاربری EMUI 9.0 روانهی بازار خواهند شد. چینیها زبان طراحی EMUI را بهبود دادهاند و ظاهر اپلیکیشنهای مختلف همخوانی دارد. هواوی ادعا میکند که طراحی رابط جدید ارگونومیکتر از گذشته است؛ بهعنوان مثال بسیاری از المانهای UI به نیمهی پایینی انتقال یافته تا بدین ترتیب در دسترستر از گذشته باشند، ضمن اینکه برای ارتقاء تجربهی بصری، ناوبری مبتنی بر ژستهای حرکتی نیز مانند آنچه از گوشیهای جدید اپل سراغ داریم، در EMUI 9.0 قابل استفاده خواهد بود.

چینیها ادعا میکنند که رابط کاربری EMUI 9.0 در میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو بهمدد هوش مصنوعی، میتواند الگوی استفادهی کاربر از گوشی را تشخیص دهد و با تخصیص بهینهی منابع، سرعت و پایداری دستگاه را در طولانیمدت حفظ کند. فناوری GPU Turbo 2.0 نیز در رابط کاربری سری میت ۲۰ حاضر است و از بازیهایی همچون PUBG Mobile، Vainglory، NBA2K18، Arena of Valor و Rules of Survival پشتیبانی میکند، این فناوری بهلطف AI منابع را بهصورت بهینه تخصیص میدهد تا بازیها روانتر اجرا شوند، ضمن اینکه کاربران امکان ضبط بازی را داشته باشند. GPU Turbo 2.0 از لمسهای تصادفی نیز جلوگیری میکند. میت ۲۰ پرو همانند نسل قبل با استفاده از قابلیت PC Mode میتواند تجربهی دسکتاپ را برای کاربر به ارمغان آورد.

مقالههای مرتبط:
میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو از اسپیکر استریو استفاده میکنند؛ اما برخلاف پرچمداران دیگر، اسپیکر اصلی در لبهی پایین جای ندارد و در عوض، صدا از پورت USB - C خارج خواهد شد. هواوی جک ۳.۵ میلیمتری را در میت ۲۰ حفظ کرده؛ اما آن را از نسخهی پرو کنار گذاشته است. پرچمداران جدید چینیها طراحی متقارنی دارند و میت ۲۰ پرو نخستین گوشی هوشمند دنیا بهحساب میآید که در طراحی آن به ضریب درگ بدنه نیز توجه شده است، هواوی به این موضوع با عنوان Flowing Design اشاره میکند؛ بدین ترتیب که گوشی با لبههای منحنیشکل خود بهخوبی در دست قرار میگیرد، ضمن اینکه چینیها روی بدنهی گوشی الگویی موسوم به Hyper Optical Pattern استفاده کردهاند تا بدین ترتیب سطح گوشی لغزنده نباشد و بهسادگی اثر انگشت را جذب نکند.

هواوی ماژول دوربین سهگانهی هر دو گوشی را به چهار نقطهای شامل سه دوربین و فلش LED قرار داده است تا نمای پشتی محصول یادآور چراغهای خودروی سوپر اسپرت پورشه ۹۱۸ اسپایدر باشد. میت ۲۰ مقاومت چندان بالایی در برابر آب و گردوغبار ندارد و توانسته است تا گواهی IP53 را دریافت کند؛ در حالی که میت ۲۰ پرو مقاومت بسیار بالایی دارد و گواهی IP68 را از مؤسسهی IEC دریافت کرده است. هواوی فبلت میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو را در پنج رنگ سبز، آبی، توایلایت، صورتی و مشکی عرضه خواهد کرد؛ اما توجه داشته باشید که تنها سه رنگ سبز، آبی و توایلایت الگوی Hyper Optical را روی بدنهی خود خواهند داشت.

کوالکام بهعنوان بزرگترین تولیدکنندهی پردازندههای موبایلی جهان بهتازگی از خانوادهی جدیدی از تراشهها رونمایی کرده که سرعت اتصالا وایفای را تا ۱۰ گیگابیت بر ثانیه افزایش میدهند. این تراشهها که برای موبایل، لپتاپ، روتر و... در نظر گرفته شدهاند، آغازگر نسل جدیدی از استاندارد فوقسریع وایفای خواهند بود؛ با این حال، قرار نیست این تراشهها سرعت وبگردی را افزایش دهند.
هماکنون فناوری وایفای در مسیر یک تغییر بزرگ قرار دارد. در طول سالهای آینده، ما روترها، موبایلها، لپتاپها و دستگاههای دیگری را خواهیم دید که از فناوری جدیدی موسوم به Wi-Fi 6 پشتیبانی میکنند. انتظار میرود که بهواسطهی این فناوری قدری شاهد افزایش سرعت باشیم؛ اما این افزایش قرار نیست خیلی چشمگیر و باورنکردنی باشد؛ در واقع هدف اصلی از توسعهی این فناوری نیز ابداً چنین نیست.
در عوض، استاندارد وایفای دیگری بهروزرسانی خواهد شد که برای استفادهی روزانهی کاربران در خانه یا محیطهای عمومی در نظر گرفته نشده است. این گونهی خاص از امواج وایفای برای اهداف مشخصی مانند استفادهی بیسیم از هدستهای واقعیت مجازی استفاده خواهند شد.
در طول سالهای گذشته، تولیدکنندگان تنها از طریق فناوری بیسیم WiGig از چنین قابلیتی بهره میبرند. WiGig بر مبنای استاندارد 802.11ad توسعه یافته که تا بازهی ۱۰ متری، قادر به ارائهی سرعتی تا ۵ گیگابیت بر ثانیه است.
حال تراشههای جدید کوالکام قرار است این فناوری قدیمی را با استاندارد بیسیمِ جدیدی با نام 802.11ay بهروزرسانی کنند. طبق گفتهی مسئولان کوالکام، توسط استانداردِ جدید، افراد میتوانند تا دو برابر به سرعت بیشتری دسترسی پیدا کنند؛ همچنین بازهی آنتندهی آن تا ۱۰۰ متر افزایش پیدا کرده است.
طبق گفتهی متخصصان، استاندارد جدید نرخ اوجِ داده را از طریق WiGig افزایش میدهد؛ این در حالی است که طیف بهرهوری بهبود مییابد و تأخیر نیز کاهش پیدا میکند.

با این حال این پرسش پیش میآید که چرا از این استاندارد بهعنوان نمونهی عادی وایفای استفاده نمیشود؟ دلیلِ این کار مشکلاتی است که چنین فناوری برای کاربران عادی بهوجود میآورد. این استاندارد فوقسریع بر اساس موجهای رادیویی میلیمتری روی موج ۶۰ هرتز کار میکند؛ به این مفهوم که با سرعت بالایی روبرو هستیم؛ اما وجود موانع غیرقابل نفوذی چون دیوار میتواند بهرهگیری از آن را برای کاربرانِ عادی غیرموجه کند. از این رو، تنها در صورتی سرعت فوق ارائه میشود که هیچ مانعی بین فرستنده و گیرنده وجود نداشته باشد.
همین موضوع باعث شده تا استاندارد 802.11ay نیز به مانند نسل پیشینِ خود تنها در حد یک گزینهی انتخابی برای فناوری فعلی وایفای باشد. اگر استفادهی خاصی از این سرعت دارید، قطعاً برای مصارف خود راهی پیدا خواهید کرد؛ اما این موضوع را در نظر داشته باشید که برای استفاده از این سرعت، حتماً باید روتر و دستگاه گیرنده را در یک اتاق قرار دهید تا مانعی بر سرِ راه امواج نباشد.
در حالی که این فناوری پتانسیل بالایی برای عرضه اندام در حوزهی گیمینگ واقعیت مجازی دارد؛ اما نسخههای قبلی این فناوری در سالهای اخیر نتوانستهاند با استقبال قابلتوجهی همراه شوند.
ایسوس یکی از شرکتهایی است که از این فناوری برای گوشی گیمینگ Rog Phone استفاده کرده است؛ همچنین کوالکام نیز با فیسبوک همکاری میکند تا شاهد استفاده از آن در پروژهی Terragraph باشیم؛ پروژهای که بهصورت بیسیم اینترنت را برای خانهها به ارمغان میآورد.
افزون بر موارد فوق، WiGig به نحوی با تکنولوژی 5G نیز رقابت خواهد کرد. از آنجایی که عرصهی فعالیت 5G در محیطهای خانگی نیست، WiGig میتواند با بهرهگیری از این فرصت، به جایگاه خوبی در بین کاربران خانگی دست پیدا کند. هماکنون فیسبوک قصد دارد در پروژهی Terragraph را با استفاده از برجهای مجهزشده به WiGig اینترنت به خانهها ارسال کند. در سویی دیگر نیز ورایزون قرار دارد که عمل مشابهی را با فناوری 5G انجام میدهد.
اگر قصد دارید در سال آینده روتر خریداری کنید، احتمالاً بیشتر با واژهی Wi-Fi 6 مواجه خواهید شد.
دیدگاه خود را در این زمینه با ما و دیگر کاربران در میان بگذارید.
پس از یک سال انتشار شایعات و گمانهزنیهای بیوقفه، بالاخره روز موعود فرا رسید و هواوی فردا ساعت ۱۶:۳۰ بهوقت تهران طی رویدادی که در لندن برگزار میشود، از نسل جدید فبلتهای سری میت پرده برخواهد داشت. گفته میشود که چینیها فردا از دو گوشی هوشمند میت ۲۰ و میت ۲۰ پرو رونمایی خواهد کرد؛ اما ممکن است Huawei همانند رسم چند سال گذشته، نسخهی پورشهدیزاین فبلت مورد انتظار میت 20 را نیز با خود به لندن بیاورد. میدانیم که Mate 20 از پردازندهی هفت نانومتری کرین ۹۸۰ بهره خواهد برد و علاوهبر این براساس تصاویر متعدد فاششده، پیشبینی میکنیم که فبلت جدید هواوی درستمانند پی ۲۰ پرو از دوربین سهگانه نیز بهره خواهد برد و هوش مصنوعی نقش عمدهای در عملکرد آن ایفا خواهد کرد.
حال باید دید که شرکت سازنده غیر از موارد فاششده، میتوانند با قابلیتی متفاوت ما را شگفتزده کنند یا خیر، در هر صورت خوشبختانه برای پیبردن به حقیقت، نیازی نیست زمانی طولانی را بهانتظار بنشینیم. زومیت همانند قبل، برای آنکه شما کاربران عزیز را بهصورت لحظهبهلحظه از اتفاقات رویداد فردا و تازههای هواوی آگاه کند، آن را بهصورت زنده، در قالب متنی و ویدیویی پوشش خواهد داد" با ما همراه باشید. علاوهبر این، شما میتوانید برای اطلاع از خبرهای رویداد فردا، زومیت را در شبکههای اجتماعی اینستاگرام وتوییتر نیز دنبال کنید.
پوشش زندهی ویدیویی
پوشش زندهی متنی
برای دنبال کردن اخبار مرتبط با محصولات جدید هواوی با زومیت همراه باشید
مراسم هواوی به پایان رسید
قیمت دستبند هوشمند بند ۳ پرو نیز ۹۹ یورو تعیین شده است
هواوی واچ جی تی به ترتیب در دو نسخه اسپورت و کلاسیک و قیمت ۱۹۹ و ۲۴۹ یورویی راهی بازار خواهد شد
میت ۲۰ ایکس نیز با برچسب قیمت ۸۹۹ دلاری راهی بازار میشود
اگر پیگیر اخبار مربوط به دنیای سیاست باشید، مسلماً دربارهی مسئلهی ناپدیدشدنِ جمال خاشقچی در سفارت عربستان سعودی اطلاع دارید. این روزنامهنگارِ مطرح عربستانی که در نشریهی واشنگتنپُست فعالیت میکرد، اوایل اکتبر برای اخد مجوز ازدواج به سفارت عربستان در شهر استانبول مراجعه میکند؛ اما پس از ورودِ او به این سفارت، تاکنون اثری از وی یافت نشده است.
مسئلهی ناپدیدشدن این روزنامهنگارِ منتقدِ حکومتِ عربستان چند روزی میشود که به بحث داغ رسانههای سیاسی سراسرِ دنیا تبدیل شده است؛ با این حال بهنظر میرسد که ابعاد این مسئله گستردهتر از قبل شود.
مقالههای مرتبط:
عربستان سعودی با سرمایهگذاری هنگفت خود روی موضوعات فناوری قصد دارد از شرکتهای بزرگ این حوزه برای پیشرفتِ کشور خود کمک بگیرد؛ در همین راستا، روز ۲۳ اکتبر کنفرانسی در شهر ریاض برگزار میشود تا بزرگان فناوری در آن حضور پیدا کنند؛ با این وجود، ابعاد گستردهی مفقودشدنِ جمال خاشقچی باعث شده تا عرصهی فناوری نیز از این قضیه متأثر شود.
طبق اعلام گوگل، دایان گرین، رهبر بخش فضای ابری این شرکت که قرار بود در این کنفرانس حضور داشته باشد، به ریاض فرستاده نخواهد شد؛ اگرچه این غول دنیای فناوری دربارهی تصمیمِ اخیرِ خود توضیحِ بیشتری نداده؛ اما باتوجه به جهتگیریهای دیگر شرکتهای تکنولوژی، میتوان نتیجه گرفت که تصمیمِ این شرکت نیز تحتتأثیر مسائل سیاسی اخیر عربستان سعودی بوده است.
دارا خسروشاهی، مدیرعامل ایرانی اوبر نیز از دیگر کسانی بوده که بهشدت از مسئلهی ناپدیدشدنِ جمال خاشقچی اظهار نگرانی کرده و شرکت تحت مدیریتش را از مشارکت در کنفرانس آتی فناوری عربستان منع کرده است.
اوایل سال جاری میلادی، Google قراردادی را با عربستان به امضاء رساند که طبق آن، این شرکت موظف به توسعهی ۵ مرکز نوآوری در عربستان شد؛ اکنون با توجه به اتفاقاتِ پیشآمده، باید منتظر ماند و دید که گوگل چه برنامهای برای ادامهی فعالیتش در این کشور خواهد داشت.
گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- عبدالله عبداللهی:
پاسخ مختصر:
- ایران در بالاترین تخمینهای موسسات وابسته به آمریکا، سالانه 16 میلیارد دلار در مجموع برای امنیت و مصارف دفاعی خود هزینه میکند. این رقم 40 برابر کمتر از هزینههای نظامی اعلام شده آمریکاست. همچنین در مقایسه با کشورهای منطقه نیز کل هزینههای ایران در این جوزه حدوداً یک پنجم عربستان سعودی است.
- اگر بخواهیم تمام فاکتورهای موثر اعم از درآمدسرانه یک کشور و صادرات و واردات آن را در نظر گرفته و نهایتاً میزان باری که هزینههای امنیتی و نظامی بر روی دوش اقتصاد یک کشور میگذارد را مقایسه کنیم، بررسیهای موسسات وابسته به پنتاگون نشان میدهد هزینههای دفاعی و امنیتی ایران کمترین بار را در بین کشورهای منطقه بر دوش اقتصاد کشور گذاشته است. از این نظر، عمان و عربستان با هزینه های کلان نظامی در مقایسه با حجم و قدرت اقتصادی کشورشان، بیشترین بار را به دوش اقتصاد میگذارند و پس از آنها عراق و رژیم صهیونیستی و کویت و بحرین قرار دارند. ایران و قطر از این منظر که مهمترین فاکتور در این تحقیق است، در قعر جدول قرار دارند و به عبارت بهتر کمترین فشار را به اقتصادشان وارد میکنند.
- با در نظر گرفتن میزان موفقیت و شکستهای کشورهای مورد بررسی در پیگیری سیاستهایشان، له یا علیه مقاومت، میتوان این ارقام را به صورت معنادارتری فهمید. در حالی که ایران یک پنجم عربستان سعودی در منطقه هزینه کرده، اما تقریباً تمام سیاستهای عربستان علیه مقاومت ناکام مانده است.
- این هزینهها با احتساب جملهی مشهور ترامپ بهتر فهمیده میشود. رئیسجمهور آمریکا طی یکی دو سال اخیر مدام تکرار کرده است که آمریکا 7 تریلیون دلار در منطقه خاورمیانه هزینه کرده و هیچچیز به دست نیاورده است.
پاسخ مشروح به همراه جدول و نمودارهای مرتبط:
موضوع هزینههایی که ایران برای مصارف دفاعی در داخل و منطقه میکند به مسئلهای پرمناقشه طی سالهای اخیر تبدیل شده است. داشتن تصویری شفاف از این موضوع از دو جهت حائز اهمیت است، نخست آنکه ایران غالباً از سوی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی و نیز بعضی از کشورهای حاشیه خلیج فارس متهم میشود که با اختصاص بودجهها و هزینههای کلان در منطقه، رقابت و درگیریهای نظامی به راه انداخته است، و دیگر اینکه در داخل نیز بعضاً این تفکر وجود دارد که سهم عمده درآمدها و بودجه کشور مصروف هزینههای نظامی است و همین مسئله بار سنگینی را بر دوش اقتصاد ایران گذاشته است. اما چگونه میتوان این مسئله را بررسی کرد؟
کل بودجه مربوط به امور دفاعی و امنیتی ایران در بودجه 1397، کمتر از 63 هزار میلیارد تومان برآورد شده است. این مبلغ مجموع تمام هزینههای مربوط به مباحث دفاعی و امور امنیتی و انتظامی درباره ایران است که از بودجههای جاری مانند هزینه پرسنل تا سایر مخارج اعم از عمرانی و تحقیقاتی تمام نیروهای نظامی و انتظامی مانند ارتش، نیروی انتظامی، سپاه، بسیج و اطلاعات... را شامل میشود.
جدول شماره 1- کل هزینههای دفاعی و امنیتی ایران بر اساس بودجه سال 97
اگر به دلار 4000 تومانی، یعنی نرخ حدودی دلار در زمان بررسی و تصویب بودجه 97، این بودجه را به دلار محاسبه کنیم، چیزی کمتر از 15 میلیارد و 750 میلیون دلار خواهد بود. با این حال اگر این بودجه به نرخ حدودی دلار طی روزهای اخیر (24 مهر 97) یعنی حدود 13 هزار تومان محاسبه شود، عدد کل بودجه امنیتی و دفاعی ایران در سال 97 رقم 4 میلیارد و 845 میلیون دلار خواهد بود. همچنین در مقام مقایسه با سایر اعداد و ارقام بودجه رسمی کشور، بودجه شرکتهای دولتی و بانکها 830 هزار میلیارد تومان است، بدین ترتیب کل بودجه دفاعی و امنیتی کشور معادل 7.5 درصد بودجه شرکتهای دولتی و بانکهاست. هزینههای جاری دولت، یعنی رقمی که دولت خرج خودش(حقوق کارمندان و سایر مخارج خود) میکند، 293 هزار میلیارد تومان یعنی 5 برابر کل هزینههای دفاعی و امنیتی کشور است. هزینههای جاری دولت به این معناست که این هزینهها شامل هزینههای عمرانی و سازندگی دولت نمیشود. بلکه با احتساب هزینههای عمرانی، بودجه عمومی دولت در سال 97، عدد443 هزار میلیارد تومان است.
با این حال مدنظر قرار دادن این عدد به استناد بودجه رسمی ایران، احتمالاً نمیتواند به همه سوالات در این باره پاسخ دهد؛ سوالاتی از این قبیل که اولاً آیا این عدد رقم واقعی هزینههای ایران است و ثانیاً این عدد در مقایسه با کلیت اقتصاد ایران و اوضاع اقتصادی مردماش چه معنایی مییابد؟ و ثالثاً این عدد در قیاس با هزینههای دشمنان و همچنین همسایگان ایران در منطقه و جهان، ایران بیش از دیگران هزینه میکند یا کمتر؟ و این نسبت به چه شکل است؟
برای رهایی از شبهه سوال اول، یعنی قابل اطمینان بودن یا نبودن عدد و رقم ذکر شده در بودجه رسمی کشور، اساساً بهتر است با صرفنظر از این بودجه، مبنا را همان اعداد و ارقامی قرار دهیم که موسسات مطالعاتی و تحقیقاتی وابسته به غرب و حتی دشمنان ایران ارائه کردهاند. موسسات و اشخاص مختلف اعداد مختلفی را در این باره ذکر کردهاند، با این حال دامنهی این اعداد را میتوان بین 6 تا 16 میلیارد دلار در بالاترین تخمینها و ادعاها در نظر گرفت.
موسسه Trading Economics هزینه نظامی ایران در سال 2017 را حدود 14 میلیارد دلار برآورد میکند.

تخمین هزینه دفاعی-امنیتی ایران در موسسه Trending Economics
با این حال موسسه Global Fire Power کل بودجه دفاعی ایران را 6 میلیارد و 300 میلیون تومان تخمین زده است (اینجا).

تخمین هزینه دفاعی-امنیتی ایران توسط موسسه Global Fire Power
موسسه American Action Forum هم در سال 2015 بودجه دفاعی ایران را 14.7 میلیارد دلار ارزیابی کرده بود(اینجا). باراک اوباما رئیسجمهور سابق آمریکا هم طی مصاحبهای با یک شبکه آمریکایی گفته بود کل بودجه دفاعی ایران 15 میلیارد دلار است در حالی که بودجه دفاعی کشورهای خلیج فارس 150 میلیارد دلار است.(اینجا)
اما آخرین گزارش تفصیلی قابل توجه درباره هزینههای نظامی کشورهای منطقه غرب آسیا، اخیراً (4 سپتامبر 2018، 13 شهریور 1397) توسط موسسه مشهور(CSIS) «مرکز مطالعات استراتژیک و بینالملل» Center for Strategic and International Studies منتشر شده است. CSIS به عنوان یک اتاق فکر(Think Thank) بسیار مشهور در آمریکا و جهان در امور نظامی و امنیتی شناخته میشود و به صورت اعلام نشده ارتباطات ویژهای با پنتاگون و مراکز امنیتی آمریکا دارد. گزارش مورد اشاره با تمرکز بر روی ایران نوشته شده و نویسنده اصلی آن کردزمن (Anthony H. Cordesman) است. کردزمن پیش از این نیز گزارشهای متعددی درباره ایران (به عبارت بهتر، علیه ایران) نوشته است. از سوابق او مشاورت و دستیاری در امور مربوط به امنیت ملی برای جان مککین سناتور مشهور ضدایرانی در کمیته امور تسلیحاتی سنا (یکی از عالیترین مراکز مربوط به امور نظامی در آمریکا) است.

تصویر جلد گزارش اخیر CSIS درباره هزینههای نظامی و امنیتی در منطقه
نوع رویکرد موسسه CSIS، نویسنده اصلی گزارش اخیر، عنوان آن و زمانی که این گزارش منتشر شده، همگی نشانههایی است از اینکه این گزارش بیشتر به سمت اغراق درباره هزینههای دفاعی و امنیتی ایران متمایل است تا تخفیف و تقلیل آن؛ بویژه اینکه آمریکا و اروپا در ماههای اخیر بر روی موضوع فعالیتهای ایران در منطقه به نحو ویژهای ورود و فشار هماهنگ با آمریکا به ایران را به این موضوع متمرکز کردهاند تا جمهوری اسلامی وادار به دادن امتیازهای سنگینی به غرب شود. تجربه نیز نشان داده چنین موسساتی غالباً به عنوان جزئی از اِعمال سیاستهای کلان آمریکا و غرب، دست کم درباره ایران، عمل میکنند.
با این حال میتوان برای درنظر گرفتن بدترین حالت، همین گزارش CSIS را مبنا قرار داد و بر اساس آن یک جمعبندی از نسبت اقتصاد ایران و کشورهای منطقه و هزینههای نظامی و دفاعی آنها ارائه کرد.
بر اساس گزارش CSIS، صادرات سالانه ایران 110.8 میلیارد دلار است که از این میان تقریباً نصف این صادرات (52.7 میلیارد دلار) را صادرات نفتی تشکیل میدهد. این رقم برای امارات 313.5 میلیارد دلار صادرات (65.6 صادرات نفتی) و برای عربستان 231.5 میلیارد دلار صادرات سالانه (159.7 میلیارد دلار صادرات نفتی) است. در واقع عربستان حدوداً 2 برابر ایران در سال صادرات انجام میدهد اما حدود 70 درصد صادرات آن نفتی است در حالی که این رقم برای ایران 47 درصد است.

میزان صادرات نفتی و غیرنفتی و تولید ناخالص ملی ایران(GDP) در مقایسه با سایر کشورهای منطقه و شورای هماهنگی خلیج فارس بر اساس گزارش CSIS
ارقام مقایسهای که CSIS ازکل هزینههای امنیتی و دفاعی ایران در مقایسه با هزینههای نظامی کشورهای حاشیه خلیج فارس، رژیم صهیونیستی و بعضی دیگر از کشورهای منطقه ارائه کرده در جدول زیر قابل مشاهده است. بر این اساس بعد از عربستان با 76.7 میلیارد دلار هزینه نظامی و امنیتی در سال، عراق با 19.3 و رژیم صهیونیستی با 18.5، ایران با 16 میلیارد دلار در جایگاه چهارم قرار میگیرد. بعد از ایران، عمان، کویت، مصر، لبنان، اردن و بحرین در جایگاههای بعدی هستند.

بر اساس جدول بالا، عربستان تقریباً 5 برابر ایران در سال در امور نظامی و امنیتی هزینه میکند. قاعدتاً نقشآفرینی به عنوان تامینکننده اصلی مالی تروریسیم در منطقه یکی از علتهای اصلی این هزینهکرد نجومی برای عربستان است.
همچنین در جدول زیر، CSIS روند تغییرات بودجه نظامی این کشورها را بر اساس دادههای موسسه SIPRI(موسسه تحقیقات صلح بینالمللی استکهلم) را نمایش میدهد:

بر مبنای این جدول ایران تقریباً روند ثابت (با افزایش و کاهشهای نسبی در برخی سالها مانند 2012 و 2016) در هزینههای دفاعی و امنیتی داشته اما روند صعودی هزینههای نظامی عربستان سعودی(نمودار آبی رنگ) بسیار قابل توجه است. بعد از عربستان، امارات متحده عربی مشخصترین افزایش بودجه نظامی را طی سالهای اخیر دارد به نوعی که از سال 2000 تا 2014 بودجه نظامی این کشور حدوداً 4 برابر شده است.
نمودار روند تغییرات واردات تسلیحات توسط این کشورها (تصویر پایین) نیز بسیار قابل توجه است. در طرح گرافیکی زیر، CSIS بر اساس دادههای SIPRI، تغییرات میزان واردات تسلیحات در این کشورها دربازهی سالهای 2012تا2016 در مقایسه با میزان واردات آنها در بین سالهای 2007 تا 2011 نشان داده شده است. حجم دایره سبز رنگ نشانگر میزان واردات تخمینی این کشورها در حد فاصل سالهای 2007 تا 2011 و دایره نارنجی رنگ مشخصهی این فاکتور در بین سالهای 2012 تا 2016 است. بر اساس این طرح گرافیکی، حجم واردات تسلیحاتی ایران در سالهای اخیر(2012 تا 2016) نسبت به دوره قبل از آن(2007-2011) کمتر نیز شده است اما این موضوع درباره سایر کشورها مانند عراق، کویت، امارات، قطر، بحرین، عمان و بویژه عربستان سعودی بسیار متفاوت است.

مقایسه واردات تسلیحات کشورها بین دو بازهی 2007-2011 و 2012-2016
آنچنان که مشخص است از سال 2012 تا 2016 حجم واردات تسلیحاتی عربستان سعودی تقریباً سه برابر شده است. این مقطع زمانی با آغاز بحران سوریه و ماجراهای داعش و نیز جنگ عربستان علیه یمن منطبق است و قاعدتاً عربستان این تسیلحات را برای جنگ خود علیه مردم یمن و نیز کمک تسلیحاتی به داعش و دیگر گروههای تروریستی به کار گرفته است.
با این حال نمودارهای فوق که نشاندهنده اختلاف نجومی هزینهکردهای کشوری مانند عربستان با ایران است، همچنان نمیتواند از مسئله اصلی که نسبت این هزینهها با اقتصاد کشور است گرهگشایی کند. قاعدتاً این شبهه میتواند همچنان پابرجا باشد که عربستان و امارات به این دلیل هزینههای نظامی بیشتری دارند که صادرات و GDP بیشتر و بالاتر و جمعیت کمتری نیز دارند و بر همین مبنا این هزینه فشاری بر اقتصاد آنها وارد نمیکند. اما نمودار زیر که به نظر میرسد یکی از مهمترین نمودارهای گزارش اخیر CSIS باشد، پاسخ قابل اعتنایی به این موضوع میدهد.

نمودار مقایسهای نمایشگر "باری که هزینههای نظامی امنیتی هر کشور بر دوش اقتصادش میگذارد"
نمودار بالا در واقع با در نظرگرفتن پارامتر مهم GDP (تولید ناخالص ملی) هر کشور و همچنین احتساب هزینههای نظامی و امنیتی آن، فاکتور بسیار مهمی را استخراج میکند که عبارت است از: "باری که این هزینههای نظامی به دوش اقتصاد یک کشور میگذارد".
بر اساس نتایج این مقایسه، با مد نظر قرار دادن دادههای هر دو موسسه IISS (موسسه بینالمللی تحقیقات استراتژیک) و IHS، در واقع هزینههای دفاعی و امنیتی ایران کمترین فشار را در بین سایر کشورهای مورد تحقیق بر روی اقتصاد میگذارد. در عین حال، هزینههای نظامی عمان و عربستان سعودی بالاترین فشار را بر اقتصاد این کشورها گذاشته است. ایران و قطر در رتبههای آخر قرار میگیرند.
با این حال، علیرغم اینکه بر اساس مطالعات و جمعبندی CSIS، هزینههای نظامی و امنیتی ایران کمترین فشار را بر روی اقتصادش در بین کشورهای منطقه قرار داده، اما در عین حال به اعتقاد بسیاری از کارشناسان بالاترین دستاوردها را نیز داشته است. در حالی که بخش مهمی از مجموع هزینههای عربستان و بحرین و کویت و رژیم صهیونیستی و بعضاً قطر برای مقابله با محور مقاومت در منطقه، تامین مالی تروریسم و ستیزهجویی علیه ایران مصرف میشود، اما ایران با هزینه بسیار کمتر موفقیتهای اصلی را از آن خود کرده است. عقیم گذاشتن داعش و سایر گروههای تروریستی در منطقه مهمترین دستاورد طی سالهای اخیر بوده است.
ضمن اینکه در دادههای مقایسهای فوق، هزینههای سنگینی که آمریکا و برخی کشورهای اروپایی در منطقه غرب آسیا علیه ایران و به نفع کشورهای حاشیه خلیج فارس و گروههای تروریستی انجام میدهند در نظر گرفته نشده است که قاعدتاً باید جمعبندی نهایی درباره هزینهها و دستاوردها با احتساب آنها صورت بگیرد. یکی از مهمترین دادهها در این باره اذعان دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا است. او بارها تاکید کرده است که دولت آمریکا مبلغی معادل 7000000000000 (هفت تریلیون) دلار در منطقه غرب آسیا تاکنون هزینه کرده و در واقع "هیچچیز" به دست نیاورده است!

تعداد خودروی برقی و هیبریدی در سراسر جهان و استرالیا بهطور روزافزون افزایش مییابد؛ برآورد میشود که تا سال ۲۰۴۰ بیش از ۵۰۰ میلیون دستگاه خودروی الکتریکی در جهان وجود داشته باشد. تحقیقات جدید انجام شده در دانشگاه موناش و سازمان غیرانتفاعی ویژن استرالیا نشان میدهد که عابران پیاده نابینا و کمبینا به دلیل افزایش شمار خودروی برقی و هیبریدی در جادهها، بیشتر در معرض خطر هستند. در حالی که این روزها تعداد وسایل نقلیه هیبریدی و الکتریکی در استرالیا و سایر نقاط جهان افزایش مییابد، نگرانیها نسبت به سلامت عابران پیاده خاص بیشتر شده است. دلیل اصلی این مسئله، صدای کمتر خودروهای الکتریکی و هیبریدی نسبت به محصولات احتراق داخلی ذکر میشود.

محققان دانشگاه موناش از مسئولان استرالیا خواستهاند که استانداردهای ایمنی وسایل نقلیه خود را با اروپا هماهنگ کنند و از نصب سامانهی هشدار صوتی خودرو (AVAS) برای تمام خودروهای هیبریدی و الکتریکی، اطمینان حاصل شود.
کارن نایت، مدیرکل ویژن استرالیا گفت:
خودروهای برقی و هیبریدی در هنگام رانندگی با سرعت ۲۰ کیلومتر بر ساعت یا بیشتر، نیاز به سیستم هشدار صوتی دارند؛ این خودروها باید هنگام حرکت به جلو یا عقب، صدای مشخصی تولید کنند تا مشکلی برای عابران پیاده نابینا و کمبینا ایجاد نشود. مقامات نظارتی در ایالات متحده و اروپا، مقررات مربوط به استانداردهای حداقل میزان صدا برای خودروی الکتریکی و هیبریدی در هنگام حرکت با سرعت کم را تصویب کردند و ما اکنون معتقدیم که زمان اعمال آن برای استرالیا نیز فرا رسیده است.

اگرچه خودروهای هیبریدی و برقی بسیار کمصدا هستند، اما این مسئله خطر مضاعفی برای عابران پیاده نابینا و کمبینا بههمراه دارد؛ زیرا این عابران وابستگی زیادی به صدای پیشرانه و موتور الکتریکی خودروی برقی برای تشخیص بودن یا نبودن خودرو در جاده دارند.
کارن نایت افزود:
درحالی که خودروهای برقی مزایای بسیاری دارند، اما موتور الکتریکی آنها شرایط دشواری در سرعتهای کم به وجود میآورد. این مسئله برای عابران پیاده نابینا یا کمبینا، کودکان و سالمندان مشکل ایجاد میکند.
براساس این تحقیق، اکثر حوادث مربوط به خودروهای برقی و هیبریدی در مناطقی اتفاق میافتد که عابران پیاده قصد دارند از جاده (تقاطعها) عبور کنند. یکی از افراد تحت بررسی در این تحقیق، سه بار بهدلیل نشنیدن صدای پیشرانه خودروها تا آستانهی تصادف پیش رفت.

دانا دایسون، کارشناس ویژن استرالیا میگوید:
افراد باید مراقب یکدیگر باشند و بتوانند ایمنی را برای عابران پیاده ناتوان فراهم کنند. جامعه نابینایان و کمبینایان به توجه عمومی برای امنیت و سلامت خود نیاز دارند و از عصا و سگ برای اطمینان از ایمنی استفاده میکنند؛ اما آنها نیاز به مقررات حمایتی در جامعه دارند. البته این موضوع بهنفع بسیاری از اعضای جامعه منجمله افراد سالم، کودکان و نوجوانان نیز خواهد بود.
تصمیمگیریهای ساده با استفاده از منطق خشک و سخت، بهراحتی انجام میشوند. انسان از این طریق میتواند روی گامهای تدریجی کار کند که راه به یک پاسخ میبرند. اما روند تصمیمگیریهای پیچیده اینگونه نیست؛ این دسته مشکلات نیاز به خلاقیت بیشتری در بهدام انداختن شبکهای از ایدههای مرتبط دارند. ممکن است حل این مشکلات از طریق منطق و استدلال بهتنهایی میسر نشود. به همین دلیل نیاز است که به قدرت بلاشک ناخوداگاه رجوع کنیم.
ساختار مغزی ما بدین صورت است که کارهای ناتمام را بیشتر از مواردی بهخاطر آوریم که بهصورت کامل به پایان رساندهایم. این پدیده در روانشناسی با عنوان اثر زیگارنیک شناخته میشود و نام آن به افتخار بلوما زیگارنیک، انتخاب شده که اولین پژوهشگر این مفهوم بوده است.
در نتیجهی این اثر، وظایف و تصمیمات ناتمام، ذهن را بیشتر از مواردی اشغال میکنند که به انجام رسیده و پایان یافتهاند؛ تمرکز زمانی حاصل میشود که بررسی این موارد مزاحم را کنار بگذاریم. اثر زیگارنیک زمانی که در تلاش برای تمرکز کردن هستیم، کاری میکند که توجه ما به موردی غیرمهم جلب شود و ذهن سرگردان شود.
در این لحظات احتمالا به راهحل مسئلهی مهمی رسیدهاید. ممکن است این اتفاق در زمان دوش گرفتن، دریافت ایمیل یا قدم زدن در گالری هنری بیفتد. مغز فرد به ناگهان متوجه میشود که راهحلی برای یک مشکل پیدا کرده است که برای چند ساعت راجعبه آن فکر نکرده بود. در آن لحظه، قطعات پازل بهطرز رضایتبخشی در کنار یکدیگر قرار میگیرند و در جایشان چفت میشوند.

دو موضوع در این لحظه عینیت پیدا میکنند: اول اینکه، بینش شما در واقع پاسخی به مشکل بوده که فکرتان را مشغول کرده بود. دوم اینکه، ذهن شما احتمالا در زمان انجام انجام کاری دیگر که نیازمند تمام توجهتان نبود، سرگردان بوده است. میتوان به این حالت از سرگردانی مغز، «تمرکز پراکنده» گفت.
انسان بهسبب اثر زیگارنیک، هر مشکل بزرگ و تازهای در درون ذهن را ذخیره میکند. درنتیجه، فرد از روی درماندگی در جستجوی راهحلهای بدیع، هر تجربهی جدید را به این مسائل حلنشده ارتباط میدهد.
بینش نهانی در زمان انجام دادن کاری بدون اختصاص تمرکز و از سر عادت، از دو ناحیه ناشی میشود: ذهن سرگردان و محیط خارجی.
به یک مثال توجه کنید:
تصور کنید که فردی شما را به مکانی محرمانه دعوت کرده که در آن به حل مسائل بهرهوری آزمایشی مشغول شوید. ابتدا از شما دعوت به نشستن میشود، زمانسنج روی ۳۰ دقیقه تنظیم میشود و از شما پرسیده میشود که مسئلهی بهظاهر سادهای را حل کنید: عدد ۸.۵۴۹.۱۷۶.۳۲۰ منحصربهفردترین عدد ده رقمی است. چه دلیلی باعث این تمایز شده است؟ تصور کنید که نمیتوانید این مسئله را در زمان اختصاصدادهشده حل کنید؛ هرچند که غیرمنطقی هم نیست، چرا که این تست گمراهکننده است. سوال مطرحشده پس از ترک آن محل نیز در ذهن شما باقی میماند.

اندکی بعد، شما به بنبست میرسید و مسئله را به حافظهتان رمزگذاری میکنید. هر زمان که چشمانتان را میبندید، آن اعداد را در پیش چشم خود میبینید. (طبیعتا هرچه بهتر مسئلهی پیچیدهای را بهخاطر آورید، احتمال رسیدن به یک نتیجهی خلاقانه بیشتر میشود.)
ذهن شما تا حدودی بهسبب اثر زیگارنیک، بهطور خودکار تجارب جدید را به این مسئله ارتباط میدهد. با اعداد درجشده در ذهنتان به سرکار برمیگردید و متوجه میشوید که ذهنتان مرتب به مسئله مشغول میشود؛ برخی اوقات حتی این اتفاق، خلاف ارادهتان رخ میدهد. درواقع احتمال دارد ذهنتان بیش از حد عادی، سرگردان شود؛ افکار در زمانیکه دغدغهی حل یک مسئلهی پیچیده را داریم، بیشتر منحرف میشوند. این موضوع باعث میشود تا در زمان انجام وظایف شغلی، بسیار بیشتر از حد نرمالتان اشتباه مرتکب شوید.
در ساعت دیگری از روز، در حال انجام فعالیتی در حالت تمرکز پراکندهی عادی و روزانه هستید؛ برای مثال، قفسهی کتابتان را بر اساس الفبا مرتب میکنید. کتاب اصل ۸۰/۲۰ به قلم ریچارد کوچ را برمیدارید. ذهنتان در حال پردازش مکانی است که کتاب باید در آنجا قرار بگیرد. با خود میگویید:
بسیار خوب؛ اولین رقم، ۸ است. پس این کتاب را به همراه کتابهای دیگری قرار میدهم که با یک عدد شروع میشوند.
چقدر جالب! اولین عدد تست دوستم هم ۸ بود.
پاسخ مانند پتکی بر سرتان فرود میآید.
۸/۵۴۹/۱۷۶/۳۲۰
هشت، پنج، چهار، ۹...
الف، ب، پ، ت، هشت، پنج، چهار، ج، چ،...
اعداد به ترتیب حروف الفبا چیده شدهاند!

این نمونهای روشن از بهذهنرسیدن بینشی ساده است که عموما زیرکانهتر هستند و ذهن را به فکر کردن به شکلی دیگر برای سازماندهی مجدد نقاط ذهنی معرفیکنندهی یک مسئله، معطوف میکنند. این مثال بیانگر یک مفهوم ساده است: یک ذهن سرگردان، مسائلی را که فرد با آنها درگیر است، با تجاربش و مواردی که در آنها ذهنش به سرگردانی میرسد، ارتباط میدهد.
نگاهی به اکتشافهای لحظهای افراد مطرح در دنیا کنید. علاوهبر رسیدن به بنبست در زمان تمرکز بر مشکلات، برخی متفکران بهدنبال یک سرنخ خارجی، به راهحلهایی میرسند. ارشمیدس در زمانی که به سرازیر شدن آب در وان حمامش نگاه میکرد، متوجه شد که چطور میتوان حجم یک جسم نامنظم را محاسبه کرد. نیوتون در زمانی که سقوط یک سیب را از درخت تماشا میکرد، به نظریهی جاذبه رسید؛ این مورد، احتمالا معروفترین بینش یکباره در تاریخ است. ریچارد فاینمن، فیزیکدان مشهور و برندهی جایزهی نوبل در موقعیتی عادی و با تمرکز پراکنده در کافه نشسته بود که به او امکان سرگرم شدن میداد و با دریافت الهامی، سریع معادلاتی را روی دستمالهای نوشیدنی یادداشت کرد.

ذهن ما همچنین در مسائل مختلفی غرق میشود. یک بررسی نشان داده که ذهن انسان در ۱۲ درصد مواقع در مورد گذشته، ۲۸ درصد زمانها در مورد زمان حال و ۴۸ درصد مواقع به آینده فکر میکند. مرتبط کردن این سه مقصد ذهنی کمک میکنند تا ایدهها و راهحلهای متنوع را برای مشکلاتمان کنار هم بگذاریم.
بینشهای یکباره، جالبتوجه هستند. ممکن است پرندهای در حال نوک زدن به بسته چیپستان باشد و شما ناگهان متوجه شوید که باید چیپستان را دور بیندازید تا چند گرمی اضافهوزن پیدا نکنید. ممکن است در زمان خوردن صبحانه، عمدا در حال خیالپردازی باشید و ناگهان بهیاد آورید که به چه روشی از پس حل یک اختلاف کاری برآمدهاید و متوجه شوید آن روز از همان تکنیک در چه راهی میتوان استفاده کرد. هرچه بیشتر از روی عمد به ذهنتان اجازهی سرگردانی بدهید و محیطتان نیز برای این زمینه غنیتر باشد، بینشهای بیشتری کسب میکنید.
لحظاتی را بهیاد آورید که بیشترین ایدههای خلاقانه به ذهنتان خطور کردهاند. در این زمان، هر جایی که باشید، بر مشکلات تمرکز نداشتهاید. اگر اکنون روی یک مسئلهی خلاقانه دغدغه دارید، سعی نکنید فعالانه به حل آن بپردازید. خودتان را مشغول کنید؛ اجازه دهید ذهنتان سرگردان شود و در عوض به اطرافتان بیشتر نگاه کنید.
ساندار پیچای، مدیرعامل گوگل، روز دوشنبه در جریان بیستوپنجمین کنفرانس WIRED اعلام کرد که نتایج آزمایشات داخلی موتور جستجوی سانسورشده برای چین بسیار امیدوارکننده بودهاند. بهگفتهی پیچای:
مشخص شده است که ما میتوانیم پاسخگوی بالغ بر ۹۹ درصد از تقاضاهای جستجو باشیم. در بسیاری از حوزهها، ما اطلاعاتی بهتر از آنچه اکنون در دسترس کاربران قرار دارد ارائه میدهیم.
برای مثال، پیچای به نتایج جستجو برای «درمانهای سرطان» در موتورهای جستجوی فعلی در چین اشاره کرد و گفت:
امروزه [وقتی کاربران به جستجو در رابطه با درمانهای سرطان میپردازند] یا به درمانهای ساختگی دست پیدا میکنند؛ یا اطلاعات مفیدی دریافت میکنند.

هرچند پروژهی موتور جستجوی اختصاصی چین (موسوم به پروژهی Dragonfly) پروژهای بحثبرانگیز بوده است؛ اما پیچای از صحبت کردن در رابطه با این پروژه امتناع نمیورزد و آن را همراستا با اصول کاری این شرکت جهت رساندن اطلاعات به جهان میداند. مدیرعامل گوگل در اینباره میگوید:
بهواسطهی هدفی که داریم، ناگزیر هستیم تا اطلاعات را در اختیار همگان قرار دهیم و چین نیز ۲۰ درصد از جمعیت جهان را تشکیل میدهد.
مقالهی مرتبط:
البته مدیرعامل ۴۶ سالهی گوگل اذعان دارد که ساخت چنین موتور جستجویی، تصمیمی چالشبرانگیز برای گوگل بوده است. وی معتقد است که هرچند مردم این مسئله را بهطور کامل درک نمیکنند؛ اما گوگل همواره در هر کشور جدیدی در حال حفظ تعادل میان مجموعهای از ارزشها است. پیچای از دسترسی به اطلاعات، آزادی بیان و حریم شخصی کاربران بهعنوان برخی از این ارزشها یاد کرد؛ ولی در ادامه گفت:
اما ما همچنان از قوانین هر کشوری پیروی میکنیم.
تصمیم کنونی غول دنیای جستجو در تضاد با تصمیم هشت سال پیش این شرکت است. در آن زمان گوگل ویژگی جستجو را بهصورت سانسورشده در اختیار کاربران چینی قرار میداد؛ اما در نهایت تصمیم گرفت تا از این بازار خارج شود. بهگفتهی پیچای، اکنون زمانی است برای ارزیابی مجدد تصمیمی که هشت سال پیش گرفتهشد. او میگوید:
این بازار، یک بازار فوقالعاده و خلاق است. ما میخواهیم بدانیم که حضورمان در چین چگونه خواهد بود؛ پس این موتور جستجو را درون شرکت توسعه دادیم. با توجه به اهمیت این بازار و تعداد کاربران حاضر در آن، ما خود را ملزم میدانیم تا با دقت به این مسئله فکر کنیم و نگاهی طولانیمدت داشته باشیم.

وقتی نوبت به صحبت کردن در رابطه با همکاری گوگل با وزارت دفاع رسید، مدیرعامل گوگل نشان داد که نمیخواهد تمرکز زیادی بر حوزهی دفاعی داشته باشد. یکی از موارد مطرحشده در این زمینه، قرارداد بحثبرانگیز گوگل با وزارت دفاع بود که با نام پروژهی Maven شناخته میشد. این پروژه با هوش مصنوعی و فناوری تشخیص چهره مرتبط بود؛ دو فناوری که میتوانند در جنگافزارهای کنترل از راه دور مورد استفاده قرار گیرند.
مقالهی مرتبط:
کارکنان گوگل و جامعهی فناوری از جمله گروههایی بودند که به دلائل اخلاقی با این پروژه مخالفت میکردند. پس از این مخالفتها، گوگل در خردادماه (ژوئن) سال جاری تصمیم گرفت تا این پروژه را تمدید نکند. اوائل ماه جاری میلادی نیز گوگل از شرکت در مناقصهی برنامهی جدید وزارت دفاع آمریکا موسوم به «برنامهی دفاع سازمانی مشترک» یا JEDI انصراف داد؛ هرچند که یکی از دلائل انصراف گوگل، شانس بالای آمازون برای پیروزی در این مناقصه بود.

با این حال، پیچای نیز اظهار داشت که بازخورد دریافت شده از کارکنان یکی از دلائل انصراف از پروژههای Maven و JEDI نبود. پیچای در اینباره گفت:
در تمام تاریخ گوگل، ما حق اظهارنظر زیادی به کارکنان خود دادهایم؛ اما این شرکت را با برگزاری رفراندوم اداره نمیکنیم. [البته] بازخوردهای کاربران مهم هستند و آنها را جدی میگیریم. [ولی در زمینهی Maven] این بیشتر مباحثهای در جامعهی هوش مصنوعی بود؛ اینکه کارهای ما در این زمینه چگونه دیده میشوند.
در عین حال، مدیرعامل غول دنیای جستجو اعلام کرد که همکاریهای نظامی این شرکت به پایان نرسیدهاند. وی ادعا کرد که پروژههای این شرکت در زمینهی امنیت در فضای مجازی، حملونقل و آماد و پشتیبانی ادامه خواهند یافت؛ چرا که گوگل از توانایی کافی در این زمینهها برخوردار است. اما تنها زمینهای که باید در آن «سنجیدهتر» عمل کرد، استفاده از هوش مصنوعی در تسلیحات خودکار است.
پیچای پیشرفتهای کنونی در هوش مصنوعی را با پیشرفتهای حاصل شده در زیستشناسی مقایسه کرد. بهگفتهی پیچای وقتی بسیار زود به یک فناوری قدرتمند دست پیدا میکنید، گاهی باید برای کنترل خودتان قوانینی وضع کنید.
.: Weblog Themes By Pichak :.






ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید