آسانا، استارتاپ کاری برنامهریزی و بهرهوری است که داستین موکویتز، از بنیانگذاران فیسبوک، آن را خلق کرده است. این استارتاپ امروز اعلام کرد که ۵۰ هزار مشتری تجاری دارد. آسانا تنها در ۱.۵ سال از ۲۰۰۰۰ کاربر به این تعداد رسیده است.
این رقم بدون در نظر گرفتن تعداد کاربران نسخه رایگان آسانا است که پیشبینی میشود بیش از یک میلیون نفر باشند.
موسکویتز در این رابطه میگوید:
۲۰۱۸ در حال تبدیل شدن به یک سال اساسی برای ما است. کسبوکار ما سریعاْ در حال رشد است.

برای پیشروی متناسب با این رشد سریع، این شرکت ۱۰۰ نیروی جدید را در سه دفتر سان فرانسیسکو، نیویورک و دوبلین استخدام کرده است. بخش قابل توجهی از نیروهای جدید در دفتر دوبلین مستقر شدهاند، که وظیفه پشتیبانی از مشتریان منطقه EMEA (اروپای شرقی و میانه، خاورمیانه و آفریقا) را بر عهده دارند.
۵۰ درصد از رشد سود سال ۲۰۱۸، از خارج از آمریکا بوده است. این رقم قابل توجهی است، زیرا طبق گفتهی کریس فاریناچی، مدیر بخش کسبوکار Asana، این استارتاپ تنها از سال گذشته سرمایهگذاری جهانی را شروع کرده است.
بزرگترین بازار آسانا در منطقه EMEA، طبق انتظار انگلستان است. کشوری که مشتریان مشهور و بزرگی مثل شهر منچستر، ودافون و سوپرمارکت بزرگ تسکو را برای آسانا به همراه داشته است.
تیمهای دیجیتال تسکو از آسانا برای توسعه محتوای دیجیتال و تحویل تمامی برندهای این شرکت استفاده میکنند. این تیمها با کمک آسانا متوجه میشوند که هرکسی در چه زمانی در حال انجام چه کاری است.
خبر رشد مشتریان، تنها قطرهای از سیل اخبار خوب آسانا است. این شرکت، سال را با افزایش ۷۵ میلیون دلاری ارزش خود آغاز کرد. آسانا هماکنون ۹۰۰ میلیون دلار ارزش دارد که برای یک محصول SaaS (نرم افزار بهعنوان سرویس) در فضای بهرهوری، رقم فوقالعادهای محسوب میشود. آسانا بیش از دوبرابر رقیب اصلی و مشهور خود یعنی ترلو، ارزش دارد.
اخبار مهم و خوشایندی در زمینه توسعه این محصول هم به گوش میرسد، با عرضه یک پلاگین جدید اسلک و قابلیت جدید خطوط زمانی (Timelines)، تیمها میتوانند پیشرفت پروژههای خود را به دقت زیر نظر بگیرند.
آسانا با محکمکردن جای پای خود در دنیای شرکتها، بیشتر تمرکز خود را بر ارائهی خدمات به کاربران تجاری گذاشته است.
آسانا بهتازگی مجوز SOC 2 نوع ۱ را دریافت کرده که موجب تکمیل چهارچوب حریم شخصی موجود این شرکت میشود. این مجوز مانند توافقنامههای حفاظت از حریم خصوصی اروپا-آمریکا (EU-US) و سوییس-آمریکا (Swiss-US) است.
این شرکت همچنین با تمرکز روی قابلیتهایی مثل اکانتهای سرویسدهنده،، تأمین کاربران، SAML (زبان نشانهگذاری توافق امنیتی) و پشتیبانی از APIها، قصد افزایش سادگی کار با آسانا برای مشتریان شرکتی خود را دارد.
مسکویتز با موفقیت دوباره با استارتاپ جدیدش به همگان نشان داد که موفقیت Facebook اتفاقی نبوده و او فرد با استعدادی در زمینهی استارتاپهاست.
آیا با این استارتاپ آشنایی داشتید؟ آیا از این استارتاپ یا سرویسهای مشابه مانند ترلو بهره میبرید؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
مرسدس بنز کلاس G از زمان تولدش در پایان دههٔ ۷۰ میلادی همواره خودروی جذابی بوده است. در طول سالها، نمونههای متنوعی از این خودرو ساخته شده است اما شاید نسخههایی که اخیراً از کلاس G ساخته شدهاند دیوانهوارترین آنها باشند؛ مثل مدل G63 6x6 یا G500 4x42. آخرین نسخهٔ ویژهای که از سری W463 این خودرو ساخته شد نیز مدل G650 Landaulet بود که با نشان مرسدس-مایباخ بهعنوان نسخهای لوکستر از کلاس G معمولی در تعداد محدودی به بازار عرضه شد.

به تازگ، مالک یک G500 4x42 تیونینگ شده توسط برابوس، تصمیم گرفته است خودروی خود را به یک نمونهٔ لندالت تبدیل کند. بدین منظور G500 خود را به کارگاهی بنام RDB LA بُرده و خواهان حذف سقف آن شده است. هرچند این پروژهٔ بسیار دشواری به نظر میرسید ولی کارکنان RDB کار خود را با الهام از مرسدس میباخ G650 لندالت آغاز کردند. آنها در نظر داشتند نتیجهٔ نهایی پروژه تا حد ممکن به نمونهٔ استاندارد کارخانه نزدیک باشد؛ بنابراین باید سقف جمع شوندهٔ خودرو همانند مایباخ لندالت کاملاً کاربردی ساخته میشد.

این کار ساده نبود چراکه به مایباخ G650 ویژگیها و تجهیزات بسیار گرانقیمتی اضافه شد تا ۶۱ سانتیمتر هم طول بیشتری نسبت به G500 معمولی داشته باشد. همچنین بااینکه بُرش سقف خودرو کار سادهای بود اما اِعمال دقیق جزئیات یک چالش واقعی محسوب میشد؛ بنابراین این پروژه چیزی بسیار بیشتر از برداشتن سقف خودرو بود؛ اما نهایتاً RDB با ساخت ستونهای C و D سفارشی و همینطور پنجرهٔ مثلثی شکل، در G500 4x42نمایی مشابه میباخ لندالت ایجاد کرد.

برای این خودرو صندلیهای سفارشی جدیدی هم در نظر گرفته شده است که با تنظیمات برقی در هشت جهت ارائه میشوند؛ اما درحالیکه فاصلهٔ محوری مایباخ G650 لندالت به میزان قابلتوجهی کشیدهتر از نسخهٔ استاندارد است، در این G500 4x42 فاصلهٔ محوری تغییری نکرده است؛ پس برای اینکه فضای پای بیشتری برای سرنشینان عقب فراهم شود، صندلیها عقبتر نصب شدهاند. به همین دلیل، فضای صندوق بار بسیار کم شده است. همچنین با توجه به تغییر محل قرارگیری صندلیها، کفپوشها دوباره طراحی شدهاند. کل فرایند ساخت این خودروی منحصربهفرد شش ماه طول کشیده است.
گوشیهای دو سیمکارت پس از استقبال گستردهی کاربران در سراسر جهان، به نوعی استاندارد تبدیل شدند تا جایی که حتی اپل نیز در رویداد اخیر خود نسخهی خاصی از آیفون را با قابلیت استفاده از دو سیمکارت معرفی کرد. اما تمام گوشیهای دو سیمکارت، قابلیتهای یکسانی در اختیار کاربران قرار نمیدهند.
به دلایل متعددی اعم از کاهش قیمت و نبود فضای کافی، تولیدکنندگان موبایل طی سالهای گذشته از درگاه مخصوصی در محصولات خود بهره گرفتهاند. این قابلیت که از آن گوشی هوشمند دو سیمکارت هیبریدی نامیده میشود، در یکی از بخشهای خود به یک درگاه سیمکارت و در بخش دیگر خود به اسلات کارتحافظه / سیمکارت مجهز است. بدین ترتیب در صورتی که نیاز به استفاده از دو سیمکارت داشته باشید، امکان افزایش حافظهی داخلی گوشی خود را با استفاده از کارتهای حافظهی میکرو اسدی نخواهید داشت و بالعکس.

اما همراه اول با اطلاع از این چالش و استفادهی عموم کاربران کشور از دو سیمکارت بهصورت همزمان و نیاز به کارت حافظهی داخلی، در جریان نمایشگاه ایران تلکام ۲۰۱۸ از سیمکارت هیبریدی جدیدی رونمایی کرد که نه تنها قابلیت انجام وظایف خود را بهعنوان سیمکارت و اتصال به شبکههای مخابراتی دارد، بلکه به لطف حافظهی داخلی قابلیت استفاده بهعنوان کارت حافظهی جانبی و ذخیرهسازی محتوای کاربران را نیز دارد.
این محصول که Sim-SD نامیده میشود، با تمام گوشیهای هوشمند مجهز به اسلات هیبریدی سیمکارت/میکرو اسدی سازگار است. سیماسدی از یک کارت حافظهی میکرو اسدی و سیمکارت نانو تشکیل شده است. سیم-اسدی با شبکهی نسل چهارم مخابرات کشور سازگار است و در ظرفیتهای ۸، ۱۶، ۳۲ و ۶۴ گیگابایت به بازار عرضه خواهد شد.
همراه اول هنوز جزئیاتی در خصوص قیمت و زمان عرضهی Sim-SD اعلام نکرده است.
رتبهبندی بهترین برندهای جهانی ۲۰۱۸ نشان میدهد که مرسدس بنز در حال حاضر باارزشترین برند خودروسازی لوکس دنیا است. در رتبهبندی کلی، این برند لوکس آلمانی در جایگاه هشتم قرار گرفته درحالیکه رقیب آن بیامو در رتبهٔ سیزدهم ایستاده است. مرسدس بنز همچنین تنها برند اروپایی محسوب میشود که در بین ۱۰ نام تجاری برتر سازمان اینتربرند (Interbrand) ایالاتمتحده قرار دارد. ارزش این برند نیز ۴۸.۶ میلیون دلار نسبت به سال ۲۰۱۷ افزایش یافته است.

اصلالت، نوآوری، انعطافپذیری مداوم و تطبیق با رویهها عواملی هستند که یک برند را در صدر این فهرست قرار میدهند. چندین سال است که در رتبهبندی بهترین برندهای جهانی، تویوتا عنوان باارزشترین برند خودرویی دنیا را در اختیار دارد اما امسال مرسدس بنز بسیار به تویوتا نزدیک شده و تنها یک رتبه با آن فاصله دارد. این نوزدهمین نسخه از فهرست سالانهٔ بهترین برندهای جهانی است که توسط اینتربرند منتشر شده است. مدیران عامل شرکتهای سراسر جهان این مطالعه را بهعنوان معیاری رقابتی برای تعیین ارزش برندهای بینالمللی در نظر میگیرند.
مقالههاي مرتبط:

اینتربرند از سه عامل اصلی برای ارزیابی و اعلام صد برند باارزش جهان استفاده میکند. این سه عامل عبارتاند از:
عملکرد مالی محصولات و خدمات برند
نقش برند در فرایند تصمیمگیری خرید
قدرت برند در رابطه با حفاظت از درآمد آیندهٔ شرکت

مرسدس بنز در رتبهبندی فعلی Global 500 سال ۲۰۱۸ هم پیشروی خودروسازان لوکس جهانی است. این رتبهبندی توسط شرکت آمریکایی برند فاینانس انجام میگیرد که طی آن ۵۰۰ برند مختلف را بررسی و ارزیابی میکند. در این رتبهبندی، مرسدس بنز ارزشمندترین برند خودروسازی پریمیوم اروپایی محسوب میشود. ارزش برند این شرکت آلمانی امسال با ۲۴ درصد افزایش نسبت به سال قبل، به ۴۳.۹ میلیارد دلار رسیده و در رتبهٔ پانزدهم فهرست Global 500 قرار گرفته است.
زمانی که صحبت از شاسیبلندهای قدرتمند و سریع میشود نامهایی همانند لامبورگینیاوروس، بنتلی بنتایاگا، مازراتی لوانته و آئودی SQ7 یادآور میشوند؛ در این بین اما، نباید یکی از مهمترین خودروهای این کلاس، پورشه کاین توربو (Cayenne) را از قلم انداخت.
نسل سوم این خودرو به تازگی وارد بازار شده و سطوح بالایی از عملکرد و قدرت را به نمایش گذاشته است. پورشه کاین جدید را باید یک شاسیبلند اسپرت تمام عیار دانست که تواناییهای فنی بسیار زیادی دارد. ابتدا بگذارید به مشخصات این خودرو بپردازیم. روی کاغذ پورشه کاین توربو به یک پیشرانهی V8 از نوع توئین توربو مجهز است؛ این پیشرانه ۴ لیتر حجم دارد و میتواند ۵۵۰ اسب بخار قدرت و ۷۷۰ نیوتنمتر گشتاور تولید کند.

رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برای این شاسیبلند قدرتمند تنها ۴.۱ ثانیه زمان میبرد و بر اساس گفتههای مقامات پورشه، حداکثر سرعت این خودرو نیز ۲۸۶ کیلومتر بر ساعت است. اما تنها اعلام رسمی مشخصات فنی برای همه کافی نیست. برای مثال تیم اتوتاپ NL که ویدئویهای جذابی از آزمایش نهایت سرعت خودروهای مختلف در اتوبانهای آلمان تهیه میکند، اینبار به سراغ پورشه کاین توربو و بررسی عملکرد فنی آن رفته است. ویدئوی اتوتاپ NL در انتهای این مطلب قرار داده شده است؛ با دیدن آن متوجه میشویم که حداکثر سرعت پورشه کاین توربو در عمل تفاوت واضحی با مشخصات اعلامی سازنده دارد.
در این ویدئو پورشه کاین توربو به سرعت ۳۰۷ کیلومتر بر ساعت دست پیدا میکند. نکتهای که با دیدن این بررسی ویدئویی به ذهن خطور میکند این است که چرا متخصصین پورشه، نهایت سرعت این مدل را بهطور دقیق اعلام نکردهاند. اگر سرعت ۳۰۷ کیلومتر بر ساعت را نهایت عملکرد واقعی پورشه کاین بدانیم باید گفت این خودرو در کنار لامبورگینی اوروس، یکی از سریعترین خودروهای شاسیبلند موجود در بازار است.
به این نکته هم باید اشاره کرد که لامبورگینی اوروس از نظر قدرت اختلاف زیادی با پورشه کاین توربو دارد؛ درواقع لامبورگینی اوروس با پیشرانهای مشابه کاین، ۶۵۰ اسب بخار قدرت و ۸۵۰ نیوتنمتر گشتاور دراختیار دارد. پیشنهاد میکنیم، ویدئوی تست جالب اتوتاپ NL را از دست ندهید.
چند سال پیش بیان جملاتی از جانب یک مرد جوان، دنیا را متعجب کرد:
باید آگاه باشید هر مرزی که از آن عبور میکنید، هر خریدی که انجام میدهید، هر تماسی که برقرار میکنید، هر دکل تلفن همراهی که از کنار آن عبور میکنید، هر دوستی که دارید، مقالهای که نوشتید، سایتی که از آن بازدید میکنید، موضوعی که تایپ میکنید و بستهای که به جایی ارسال میکنید، همگی در دست یک سیستم است؛ سیستمی که دسترسیاش نامحدود است؛ اما حفاظت اطلاعاتش نه.
این عین جملاتی است که ادوارد اسنودن در گفتگوهای خود با لورا پواتراس فیلمساز بیان کرده است. این گفتهها به سال ۲۰۱۳ و هنگامی باز میگردد که اسنودن درمورد سیستمهای ردیابی و استراق سمع NSA با پواتراس در ارتباط بود. با این حال، از زمانی که فیسبوکپس از انتخابات سال ۲۰۱۶ تحت نظارت و حساسیت عمومی بیشتری قرار گرفت، این هشدار اسنودن به پواتراس بهطور فزاینده ای مورد توجه واقع میشود و چنین بهنظر میآید که گفتههای وی درمورد این پلتفرم اجتماعی مطرح هم صادق باشد.
در حال حاضر ما دسترسی بهظاهر نامحدود عملیات دادهکاوی فیسبوک را میشناسیم. ما میدانیم که این سیستم در گذشته و شاید در همین زمان فعلی، موارد نوشتهشده و پاکشده توسط کاربران، وبسایتهای مورد بازدید آنها و صفحاتی را که کاربران از آن بازدید میکنند (حتی زمانی که آفلاین باشند) ردگیری میکند. فیسبوک برنامههای کاربردی نصبشده توسط شما و دوستانان را ثبت میکند و سایر کارهایی از این دست. در برخی موارد احتمالا آنها از میزان دارایی کاربر و موجودی حساب بانکی وی نیز آگاه باشند.

ما همچنین میدانیم که فیسبوک میتواند امکانی را فراهم کند که کاربران با استفاده از اطلاعات تماسی که آن را هرگز در سایت ثبت نکردهاند، با تبلیغات مرتبطی هدف قرار گرفته شوند. کشمیر هیل یکی از کاربران فیسبوک است و در گزارشی برای پایگاه خبری گیزمودو، اشاره کرده بود که این شرکت حسابها و پروندههای مرتبطی را که بهدنبال پیدا کردنشان است، شکار میکند! این پرونده و دادهها بهعنوان مثال میتواند شماره تلفن دیگری باشد که شاید هیچگاه در حساب کاربری فیسبوکتان قرار ندادهاید. فیسبوک در ادامه به تبلیغکنندگان اجازه میدهد تا از این شماره استفاده کرده و آگهیهای مورد نظرشان را به بخش نیوز فید کاربر هدایت کنند.
مقالههای مرتبط:
بهعبارت دیگر، ما درمورد دسترسی بهظاهر نامحدود فیسبوک اطلاع داریم. از هفتهی گذشته هم اخباری پیرامون محدودیتهای حفاظتی این سیستم منتشر شده است و این دو رویداد، همان دو عامل کلیدی در انتهای صحبتهای ادوارد اسنودن هستند.
بهتازگی، حداقل ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک یک پیام امنیتی دریافت کردند و به آنها هشدار داده شد که حساب کاربریشان در معرض خطر قرار گرفته است. شخصی در جایی، پلتفرم را هک کرده و به دهها میلیون حساب کاربری دسترسی پیدا کرده است. این بزرگترین شکاف امنیتی در تاریخ فیسبوک بود.
برپایهی اعلام فیسبوک، هکر (یا هکرها) از نقصی در سیستم استفاده کرده است که به او اجازه میداد تا توکنهای دسترسی به فیسبوک را سرقت کند. اینها معادل کلیدهای دیجیتالی است که افراد را بهصورت لاگینشده در فیسبوک نگه میدارد تا نیازی نباشد که کاربران در هر بار استفاده از برنامه، دوباره رمز عبور خود را وارد کنند. در حال حاضر، برخی کاربران دادخواست شکایتی علیه شرکت تنظیم کرده و در آن به بیتوجهی ادامهدار و مطلقی که فیسبوک برای نگهداری و بهبود [اطلاعات شخصی] صاحبان حساب در پیش گرفته است، اشاره کردهاند.

بهنظر میرسد که آسیبپذیری این پلتفرم در جایی مربوط به قابلیت «مشاهده بهعنوان» یاView As فیسبوک نهفته بوده است. این قابلیتی است که به کاربران اجازه میدهد تا پروفایل خود را از نگاه دیگران و آنگونه که سایر کاربران مشاهده میکنند، ببینند. علاوهبر ۵۰ میلیون حساب کاربری با مسائل امنیتی شناختهشده، فیسبوک به ۴۰ میلیون نفر دیگر هم هشدار داده است که آنها در سال گذشته در معرض جستجوی تعبیهشده در قابلیت View as بودهاند و از همین رو ممکن است خطری حساب کاربری آنها را تهدید کند.
این توضیح به چه معناست؟ میتوانیم بگوییم افرادی که قصد داشتهاند با کمک این قابلیت، درمورد نظارت سایر کاربران بر حساب خودشان آگاهی بیشتری داشته باشند و خودشان را از نظارت ناخواسته مصون نگه دارند، این بار عملا تحت نظارت ناخواسته قرار گرفتهاند؛ توسط هکرها.
این وقایع شرحی مفید و مختصر از یک مسئلهی اساسی هستند: با وجود افشاگریهای اسنودن، بحث نظارت و حفاظت از اطلاعات کاربران کمتر مورد توجه بوده و عملا هنوز هم در موضع ضعف هستیم.
مکس رید، سال گذشته در مقالهای منتشرشده در مجلهی نیویورک، پرسشی را پیش روی خوانندگان گذاشت:
آیا مارک زاکربرگ، موسس و مدیرعامل فیسبوک، واقعا فکر میکرده است که پلتفرمش عملا چگونه خواهد بود؟ فیسبوک به اندازهی زیادی رشد کرده و بهاندازهای همهشمول شده است که ما دیگر نمیتوانیم همهی آن را در آن واحد درک کنیم.
مکس رید در ادامه اشاره میکند که فیسبوک مانند یک شی چهار بعدی است و بخشهایی از آن را هم تنها هنگامی درک میکنیم که از میان دنیای سهبعدی قابل درک برای خودمان عبور کند.

در آن زمان، زاکربرگ مشغول برگزار کردن یک تور در سراسر ایالات متحده بود. این درواقع آخرین مورد از مجموعه برنامههای بلندپروازانهای بود که زاکربرگ تا به حال برای خود در نظر گرفته است (پروژهی قبل از آن مربوط به خوردن گوشت تنها از حیواناتی بود که خودش شکارشان کرده باشد!). تور سراسری منجر به طرح این سوال در اذهان شد که آیا زاکربرگ در حال برنامهریزی برای ورود جدی به دنیای سیاست است؟ مکس رید درمورد تعامل مدیرعامل فیسبوک با مردم در هر ایالت تامل دقیقتری داشت و سعی کرد تا از دیدههای خود نتایجی منطقی برسد. وی چنین نتیجه گرفت:
اگر فیسبوک بزرگتر، جدیدتر و مرموزتر از یک شرکت صرف باشد، بهطور قطع سفر زاکربرگ هم بزرگتر، جدیدتر و مرموزتر از یک برنامهی ریاست جمهوری صرف خواهد بود.
البته نظرات او شامل شماری از امکانات احتمالی دیگر هم میشد؛ امکان اینکه فیسبوک یک دولت نظارتی است و و زاکربرگ هم نقش یک دیکتاتور را در زمینهی تبلیغات و پروپاگاندا ایفا میکند. اما مارک زاکربرگ در عمل بیشتر از هر چیز دیگری، هدف گسترش وبسایت خود را دنبال میکرد. او در حال جمعآوری اطلاعات بود. در میان همهی طریقههایی که با استناد به آن ممکن است فیسبوک را در حال حاضر شبیه یک ابزار برای نظارت دولتی بدانیم (اگر نگوییم که آنها خودشان یک دولت نظارتکننده هستند)، یک مورد اشتراک با نهادهای امنیتی و اطلاعاتی دولتی ما را به فکر فرو خواهد برد: فلسفه مشترک جمع آوری دادهها. این چیزی نیست که بهسادگی بتوانیم از کنارش بگذریم.
جیمز بریدل در کتاب «عصر تاریک جدید: فناوری و هدف آیند» مینویسد:
آژانس امنیت ملی [NSA] معتقد است که در قلب جهان رازهایی وجود دارد و ما اگر بتوانیم به آنها پی ببریم، همه چیز بهتر خواهد شد. آژانس برای رسیدن به این رازها، تا جایی که میتواند اقدام به جمعآوری اطلاعات میکند و برای این کار از منابع بسیاری بهره میبرد؛ تحت این تصور که همهی این اطلاعات در جایی با یکدیگر سازگار درمیآیند تا به شناخت واضحتر و قابل فهمتر جهان کمک کنند. در این مسیر شاید از وقوع حوادثی پیشگیری شود یا شاید برخی حملات تروریستی ناکام بمانند. در این گفتمان، دانش کلی برابر است با حفاظت کامل.
Facebook نیز با کمی تغییر به همین نگاه باور دارد. زاکربرگ در سال گذشته در همین راستا در بیانیهی خودش به این موضوع اشاره کرد و این بخش از مطلب کاملا با حروف بولد و مشخص هایلایت شده بود. وی تصریح کرده بود:
فیسبوک میخواهد زیرساخت اجتماعی را توسعه دهد که مردم در آن قدرت ایجاد یک جامعهی جهانی را داشته باشند؛ جامعهای که برای همهی ما نتیجهبخش باشد. زاکربرگ و بهدنبال آن فیسبوک، میخواهند مردم زمین را متحد کنند؛ حالا شاید نه از نظر ایدئولوژیکی یا سیاسی، ولی دستکم از لحاظ تکنولوژیکی قصد این کار را دارند.
اما پرسش این است که فیسبوک چگونه این کار را انجام میدهد؟ با یافتن اطلاعاتی پیرامون شما (تا حد امکان) و استفاده از آن اطلاعات برای اتصال شما بهعنوان یک کاربر به قسمتهای دیگر از شبکه. بهنظر میرسد در اینجا هم اعتقاد بر این است که در قلب جهان رازی وجود دارد و اگر آن راز کشف شود، میتواند تمام زندگی را بیاندازه بهتر کند. فیسبوک دادههای ما را جمعآوری میکند؛ غول شبکهی اجتماعی این کار را بهطور وسواسآمیزی انجام میدهد و برای حل معماهای موجود تلاش میکند. اگر تنها فیسبوک بتواند همهچیز را در مورد همه بداند، طبق نظریهی فوق باید به این نتیجه برسیم که فیسبوک میتواند همهی ما را متحد کند.
در نهایت، جدای از این که مخاطب ما NSA است یا فیسبوک، منطق حاکم بر سیستم ما را با یک نتیجهی قطعی روبرو میکند: در برخی موارد، این نهادها (دولت و شرکتهای بزرگ)، ما را بهتر از خودمان میشناسند و فقط هم در همین صورت است که جامعهای کامل میتواند ساخته شود. اکنون پس از گذشت ۵ سال هنوز هم ما یک سوال بیپاسخ را پیش روی خود میبینیم: آیا چنین هدفی واقعا ممکن است؟ آیا مزایای یک جامعهی واحد و جهانی واقعا بهاندازهای هستند که شرکتها امنیت اطلاعات کاربران را هم قربانی این هدف کنند؟ درست مانند اتفاقی که چند روز پیش افتاد. آیا واقعا باید برای تبدیل شدن ایدهی زاکربرگ به واقعیت صبر کنیم و قانع شویم که تمام این سرقتهای اطلاعاتی و عدم امنیت دادههایمان، ارزش یک هدف مهمتر را دارد؟
پاسخ به این پرسش در شرایط فعلی احتمالا منفی باشد. با این حال ممکن است روند تاریخ طور دیگری رقم بخورد.
مایکروسافت روز گذشته دومین بهروزسانی بزرگ امسال ویندوز ۱۰ را با اسم رمز رداستون ۵، بیلد ۱۸۰۹ یا آپدیت اکتبر ۲۰۱۸ منتشر کرد؛ اما قرارگیری خودکار آن در دسترس کامپیوترهای شخصی از هفتهی آینده آغاز خواهد شد و کاربران ویندوز ۱۰ اعلان دریافت این بهروزرسانی را از سهشنبه ۹ اکتبر (۱۷ مهر) مشاهده خواهند کرد. مایکروسافت روز گذشته در وبلاگ خود نوشت:
اگر هماکنون صاحب یک کامپیوتر ویندوز ۱۰ هستید و بهروزرسانی خودکار آن را فعال کردهاید، آپدیت اکتبر ۲۰۱۸ به محض آماده بودن دستگاه شما، برایتان ارائه خواهد شد.
مایکروسافت طبق رویهی پیشین خود، ارتقاء خودکار (دریافت بهروزرسانی در پسزمینه و سپس مطلع کردن کاربر از نیازمندی دستگاه به راهاندازی مجدد) را به سیستمهایی محدود خواهد کرد که معتقد است به احتمال زیاد میتوانند این بهروزرسانی را با موفقیت نصب کنند. مایکروسافت نامزدهای دریافت بهروزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ را با استخراج حجم گستردهای از دادههای دورسنجی تعیین میکند که توسط دستگاههای ویندوز ۱۰ گردآوری و به این شرکت منتقل شدهاند.
مایکروسافت به جای ارائهی همزمان بهروزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ برای تمام کامپیوترها، فرایند انجام این کار را با گروه کوچکی آغاز میکند و در این راستا دادههای دورسنجی را جمعآوری یا دیگر بازخوردها را ارزیابی میکند، دست به اعمال تغییرات میزند تا باگهای موجود در برخی از بهروزرسانیها را رفع کند و سپس بهروزرسانی را مجددا برای دستهای دیگر از سیستمها منتشر میکند. ردموندیها برای انجام این اقدامات به بهرهگیری از هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (ML) روی آوردهاند تا کامپیوترهایی را که میتوانند از پس دریافت بهروزرسانیها بربیاند، شناسایی کنند و به تبع آن از تعداد سیستمهایی که قادر به نصب آنها نیستند، بکاهند و در نتیجه با سادهسازی این فرآیند، گرفتاری اهالی فناوری اطلاعات را کاهش دهند.
Microsoft در وبلاگ خود نوشته است:
رویکرد هدفمند مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین ما در انتشار بهروزرسانی، پایینترین تماس و درخواست پشتیبانی آنلاین را برای هر نسخهی ویندوز ۱۰ در پی داشته است. ما در ادامه عملکرد الگوی یادگیری ماشین خود را با مشارکت دادن سیگنالهای بیشتر از دستگاهها نظیر دورسنجی بهبودیافته و سنجش وزن ویژگیهای کلیدی از جمله نرمافزار ضد بدافزار، همزمان با گسترش انتشار مرحلهای ارتقاء خواهیم داد.
با این حال، کاربرانی که همین حالا مایل به نسب بهروزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ هستند، میتوانند فعالانه نسبت به دریافت آن اقدام کنند. بدین منظور باید به مسیر تنظیمات و منوی Update & Security بروید و روی گزینهی «Check for updates» کلیک کنید. اگر از جمله کاربران خوششانس باشید، سیستم شما باید همین حالا فرآیند دریافت و نصب بهروزسانی اکتبر ۲۰۱۸ را آغاز کند؛ در غیر این صورت، میتوانید به روش زیر این بهروزرسانی را دریافت کنید.
- به صفحهی دریافت ویندوز ۱۰ در مرورگر خود مراجعه و روی دکمهی Update Now کلیک کنید.

- برنامهی ارتقاء ویندوز ۱۰ را که هماکنون دریافت کردید، اجرا کنید. این اپلیکیشن با اسکن کامپیوترتان از توانایی شما برای نصب بهروزرسانی اطمینان حاصل میکند. اغلب کامپیوترها باید این تست را با موفقیت پشت سر بگذارند.

- روی دکمهی Update Now در اپلیکیشن کلیک کنید و سپس گزینهی Next را بزنید. در این مرحله باید تا دریافت فایلهای مورد نیاز منتظر بمانید.

- پس از اتمام دریافت، باید کامپیوتر خود را راهاندازی مجدد کنید. در این حین، ویندوز ۱۰ نسخهی ۱۸۰۹ نصب خواهد شد. این فرآیند میتواند تا چندین دقیقه به طول بیانجامد.
استفاده از حسگرهای زیاد در ساخت خودروی خودران، آنها را بسیار پیچیده کرده است. در حال حاضر ناوگان خودران نیسان NV200 از لیدار (حسگرهای مبتنی بر لیزر که فاصله بین خود و اشیا را اندازهگیری میکنند) علاوه بر رادار، GPS و سایر واحدهای اندازهگیری سرعت استفاده میکنند. خودروی خودران ویمو (ون کرایسلر پاسیفیکا) متعلق به گوگل نیز به طور مشابه از لیدار، رادار و دوربینهای پیشرفته بهره میبرد.

سروش صالحیان (سمت چپ عکس) و مینا رزک (Mina Rezk)، مدیران استارتاپ آئهوا (Aeva) در دره سیلیکون ادعا میکنند که همهی این آرایهها روی یک بردار مهم و حیاتی حرکت میکنند که شامل سرعت لحظهای با رزولوشن بالا است. به همین دلیل ۱۸ ماه پیش آنها تصمیم گرفتند وسیله جدیدی طراحی کنند که مانند لیدار میتواند فاصله بین اجسام را اندازهگیری کند؛ اما با این تفاوت که دقت بازتابی بسیار بالایی دارد و فاصله اشیاء در هر واحد زمانی محاسبه میشود.

سروش صالحیان که سابقا برای دپارتمان خودروهای خودران اپل کار می کرده است، در مورد لیدار آئهوا به خبرنگاران گفت:
ما تصمیم گرفتیم، سیستمهای سنجش نسل آینده برای خودروهای خودران و مستقل تولید کنیم. تمرکز اصلی ما روی ساخت سیستمهای با عملکرد و محدوده بهتر بوده است، اما میخواهیم شکاف بین فناوریهای مختلف را از بین ببریم. حسگر جدید ترکیبی از مزیتهای کلیدی لیدار، رادار، بینایی ماشین و حساسیت حرکتی با دقت بالا را ترکیب میکند.
به تازگی آئهوا اعلام کرد که سرمایهگذاری ۴۵ میلیون دلاری توسط دو شرکت لاکس کپیتال (Lux Capital) و کنعان (Canaan) برای توسعه حسگر جدید انجام شده است. کنعان دومین سرمایهگذار در شرکت پرایمسنس (primesense) به شمار میرود که در زمینه سنجش سهبعدی، فناوری حسگر کینکت (Kinect) و سایر حسگرهای Face ID در آخرین مدلهای آیفون فعالیت میکند. البته اپل شرکت پرایمسنس را در سال ۲۰۱۳ تصاحب کرد.

مینا رزک که قبلا سختافزار نوری برای نیکون (Nikon) طراحی کرده است، در کنار سروش صالحیان در گروه پروژه خودروی خودران اپل فعالیت میکرد. او مزایای طراحی حسگر تکتراشهای آئهوا را توضیح داد:
لیدار عادی میتواند تنها دادههای سرعت غیر مستقیم برای خودروی خودران فراهم کند؛ این سیستم به سرعت پالسهای جداگانهای از نور لیزر را به اشیاء میتاباند و در طول هر میلیثانیه فریمهایی از اجسام اطراف نمایش میدهد. در مقابل، حسگر مکعبی و فشرده آئهوا موج پیوستهای با اثر مشخص ثبت میکند.
این تفاوت اساسی در روش تشخیص، نه تنها محدوده (۲۰۰ متر)، مصرف برق (کمتر از ۱۰۰ وات) و دقت (کمتر از سانتیمتر بر ثانیه) بالاتری دارد؛ بلکه عملکرد خوبی هم در هوای نامساعد با اشیاء بازتابنده مانند نردههای فلزی ارائه میکند. با دستیابی به قابلیت تشخیص فوتون از سیگنال هنگام پرش از اشیاء، حسگر آئهوا قادر به انجام چندین اندازهگیری در هوا بدون خطر تداخل و تطابق محدوده نسبت به دیگر حسگرهای لیزری است.

سروش صالحيان گفت:
با این روش، قيمت هر حسگر تنها به چند صد دلار تبديل میشود. استارتاپ لومینار (Luminar) در سانفرانسیکو میگوید که سیستم لیدار مکانیکی این شرکت با محدوده ۲۵۰ متر نیز چنین هدفی دارد. قیمت رقابتی آئهوا میتواند لیدار ولودین (Velodyne) با محدوده ۳۰۰ متر و قیمت ۷۵ هزار دلار، همراه با سیستم VLP-16 متعلق به شرکت SKU با قیمت ۴۰۰۰ دلار را شکست دهد.

مقالههای مرتبط:
حسگر جدید آئهوا با ليدار معمولی تفاوت بسياری دارد. این حسگر دارای مزایای اصلی فناوری لیدار است، اما توانایی اندازهگیری بسیار دقیق سرعت لحظهای نیز بر آن افزوده میشود. تنها سیستم سنجش آئهوا میتواند جسمی را در فاصله بیش از ۲۰۰ متر تشخیص دهد و به طور همزمان جنس آن (انسان یا خودرو) را شناسایی کند. اندازهگیری سرعت حرکت این جسم نیز به صورت آنی انجام خواهد شد و خودروی خودران میتواند به سادگی پیشبینی کند که طی ثانیههای بعد چه اتفاقی میافتد.

یکی از مهمترین رقبای آئهوا در این فناوری، شرکت بلکمور (Blackmore) محسوب میشود که روی حسگرهای لیدار موج فرکانسی پیوسته به کمک تابش پرتو نور کار میکند. دو استارتاپ دیگر شامل کوانرژی (Quanergy) و اریکس ویژن (Oryx vision) نیز در حال بررسی فناوری مشابه هستند. اما رزک و صالحيان ادعا دارند كه پلتفرم آنها به آسانی قابل دستیابی و مشابهسازی، نخواهد بود.

استراتاپ آئهوا که حدود ۵۰ کارمند دارد، اکنون فروش حسگرهای خود را به تولیدکنندگان و قطعهسازان بخش خودرو آغاز کرده است. صالحیان و رزک از افشای نام این شرکتها خودداری کردند؛ اما شهین فرشچی از شرکای لاکس کپیتال گفت که مشتریان این حسگر شامل شرکتهای بزرگ خودروسازی و اشتراک سواری هستند. آئهوا امیدوار است که مانند شرکتهای حاضر در حوزه فناوری خودران (مثل تسلا، اپل، گوگل و اوبر)، جایگاه مهمی در بازار جهانی پیدا کند.
هفتهی گذشته، نخستین تصاویر رسمی از هواوی میت ۲۰ پرو فاش شد. نوبتی هم که باشد، اینبار نوبت نسخهی معمولی و ارزانقیمت هواوی میت ۲۰ است تا طراحی ظاهری و مشخصاتش در مقام مقایسه با هواوی میت ۲۰ پرو قرار گیرد.
با نگاهی به پنل جلویی هواوی میت ۲۰، متوجه تفاوتهای طراحی آن با هواوی میت ۲۰ پرو میشویم. هواوی میت ۲۰، بهجای بهره بردن از نمایشگر ۶.۳ اینچی AMOLED و دارای خمیدگی در لبهها، دارای نمایشگر ۶.۵ اینچی کاملا مسطح LCD خواهد بود.
از زاویهی طراحی حاشیه نیز، بهنظر میرسد نسخهی معمولی حاشیهی باریکتری نسبت به نسخهی پرو داشته باشد. حاشیهی دو طرف نسخهی هواوی میت ۲۰، بسیار باریک است و همچنین دارای بریدگی بالای نمایشگر بسیار کوچک و قطرهای شکل است. در این بریدگی بسیار کوچک، دوربین سلفی و سنسور مجاورتی قرار دارد.

متاسفانه با توجه به ابعاد کوچک بریدگی بالای نمایشگر، Huawei Mate 20 از فناوری تشخیص چهره سهبعدی برخوردار نیست. با نگاهی به پنل پشتی گوشی متوجه میشویم که هواوی میت ۲۰ و Huawei Mate 20 Pro دقیقا طراحی مشابهی دارند. از نظر مشخصات، فقط از یک نظر با یکدیگر تفاوت خواهند داشت؛ این ویژگی متمایزکننده، اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر در هواوی میت ۲۰ پرو است. پیشتر نیز گفته شده بود که تصاویر غیررسمی میت ۲۰ پرو هواوی، اسکنر اثر انگشت در پنل پشتی را تایید میکنند.

هواوی میت ۲۰ پرو از سنسور اثر انگشت زیر نمایشگر بهره میبرد. اسکنر اثر انگشت در پنل پشتی، دقیقا در قسمت پایین ماژول دوربین سهگانه قرار گرفته است. ماژول دوربین سهگانه، شامل یک دوربین ۲۰ مگاپیکسلی، یک دوربین تک رنگ ۱۲ مگاپیکسلی و همچنین دوربین جدید ۸ مگاپیکسلی است.
هواوی میت ۲۰ پرو از تراشهی کرین ۹۸۰ و ظرفیت حافظهی رم ۴ گیگابایتی بهره میبرد. انتظار میرود حداقل ظرفیت حافظهی داخلی ۶۴ گیگابایت داشته باشد. با این وجود، گرانقیمتترین نسخهی آن از حافظهی رم ۸ گیگابایتی و حافظهی داخلی ۵۱۲ گیگابایتی بهره خواهد برد. علاوهبر این انتظار میرود هواوی میت ۲۰ با شروع قیمت ۷۵۰ یورو در اروپا بهفروش برسد. پیشتر گفته شد که میت ۲۰ هواوی ۲۴ مهرماه در لندن رونمایی میشود.
براساس آخرین خبرها، سامسونگ علامت تجاری جدید Galaxy 360 را ثبت کرده است. این علامت تجاری پیشتر برای محصول دیگری بهکار برده نشده است.
با ثبت این علامت تجاری، فرصت خوبی در اختیار سامسونگ قرار میگیرد تا از آن برای دوربین ۳۶۰ درجه شرکت کرهای استفاده کند. پیشتر این محصول با نام تجاری گیر ۳۶۰ (Gear 360) به بازار عرضه شد. اخیرا سامسونگ برخی از محصولات خود را از زیر چتر علامت تجاری گیر خارج کرده و آنها را زیر چتر علامت تجاری گلکسی برده است. یکی از این محصولات، ساعت هوشمند گیر سامسونگ است. همانطور که میدانید، آخرین ساعت هوشمند سامسونگ، گلکسی واچ نام گرفت. مردادماه سال جاری، گلکسی واچ سامسونگ در دو نسخه ۴۲ و ۴۶ میلی متری رونمایی شد.

علامت تجاری Samsung Galaxy 360
همانطور که گفته شد، پیشتر سامسونگ علامت تجاری ساعت هوشمند را تغییر داد و اکنون انتظار میرود همین کار را در مورد سایر محصولات خود نیز بهانجام برساند. خردادماه ۱۳۹۷ خبری مبنی بر تصمیم جدید سامسونگ برای تغییر نام تجاری هدست واقعیت مجازی گیر منتشر شد. پیشتر گفته شد که هدست واقعیت مجازی گیر وی آر سامسونگ، به گلکسی وی آر تغییر نام خواهد داد. در نتیجه انتظار میرود همین رویکرد برای دوربین گیر ۳۶۰ نیز در نظر گرفته شود.

Samsung تاکنون دو نسل از دوربین ۳۶۰ درجه خود را به بازار عرضه کرده و در حال توسعهی نسل بعدی برای عرضه به بازار است. دو نسل قبلی دوربین ۳۶۰ درجه با علامت تجاری گیر ۳۶۰ به بازار عرضه شدند. اگر مراحل اداری ثبت علامت تجاری Galaxy 360 در اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده (USPTO) به نتیجهی نهایی برسد، انتظار میرود دوربین ۳۶۰ درجهی نسل بعدی سامسونگ زیر چتر علامت تجاری Galaxy 360 به بازار عرضه شود. ثبت علامت تجاری جدید سامسونگ تایید میکند که سامسونگ در حال توسعهی دوربین ۳۶۰ درجهی جدیدی است. با این وجود تا این لحظه، اطلاعات بیشتری در مورد محصول جدید در دسترس نیست و نمیدانیم دوربین جدید چه تفاوتهایی با نسل قبلی خود خواهد داشت. حتی مشخص نیست سامسونگ قصد دارد در چه تاریخی دوربین ۳۶۰ درجهی جدید خود را به بازار معرفی و عرضه کند. نسل قبلی سامسونگ Gear 360ابتدای سال ۲۰۱۷ میلادی (فروردینماه ۱۳۹۶) معرفی شد.
گفتنی است علامت تجاری Galaxy Watch، سه ماه قبل از معرفی ساعت هوشمند سامسونگ به ثبت رسید. شاید همین رویکرد برای علامت تجاری Galaxy 360 و دوربین ۳۶۰ درجهی نسل بعدی هم طی شود و تا سه ماه آینده شاهد معرفی این محصول باشیم.
.: Weblog Themes By Pichak :.

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید