اگر از کاربران اینستاگرام هستید، احتمالا به خاطر دارید که مدت زمانی را منتظر اضافه شدن قابلیت اعلان به این شبکه اجتماعی بودید؛ این اتفاق بالاخره در نیمهی اول سال ۲۰۱۷ به وقوع پیوست. حال کاربران نسخهی تحت وب اینستاگرام میتوانند اعلانهای مربوط به دریافت لایک، کامنت، دنبالکنندههای جدید و... را دریافت کنند.اینستاگرام لایت که در حال حاضر در مرحله آزمایش قرار دارد نیز به ویژگی فوق مجهز خواهد شد.

قابلیت اعلان، کاربرد نسخهی مبتنی بر وب (و همچنین اینستاگرام لایت) را بسیار نزدیک به اپلیکیشن بومی Instagram میکند؛ اما هنوز هم محدودیتهایی دارد. بدین معنی که شما هنوز هم نمیتوانید پیامی را از طریق دایرکت ارسال کنید یا ویدیویی به اشتراک بگذارید. اما همچنان میتوانید تایملاین و استوریها را مشاهده کنید، تصاویر به اشتراک بگذارید و به جستجو بپردازید.
در حال حاضر اینستاگرام لایت تنها در مکزیک قابل استفاده است؛ اما وبسایت TechCrunch اعلام کرده که تا پایان سال کشورهای بیشتری به این نرم افزار دسترسی خواهند داشت. در حال حاضر دسترسی به اپلیکیشن Instagram Lite از طریق APK Mirror میسر میشود. همچنین، برای ورود به نسخه مبتنی بر وب اینستاگرام کافی است از طریق دستگاه خود به instagram.com وارد شوید.
رویداد جهانی «سید استارز» (Seedstars) که توسط شتابدهنده فارابی در دانشگاه شهید بهشتی در سال ۲۰۱۸ برگزار خواهد شد از حمایت ایرانسل با میزبانی شهرهای اصفهان، تهران و شیراز برخوردار خواهد بود.
سید استارز مسابقهای جهانی است که هدفش رشد ایدهها، پرورش استارتاپها و ساخت شرکتها است. هدف این رویداد، پیدا کردن بهترین استارتاپ در جوامع استارتاپی نو و بازارهای در حال توسعه است؛ استارتاپهایی که مشکلات منطقهای خود را حل کنند یا بتوانند محصول سودده را به بازار جهانی عرضه کنند.
سیداستارز استارتاپهای پیشرو را با هدف حمایت از کسبوکارهای منطقهای و قدرت بخشیدن به آنها شناسایی میکند و در راستای مأموریت خود، برای پیدا کردن کارآفرینان برتر بازارهای نوظهور، امسال این رویداد را در بیش از ۷۰ کشور جهان برگزار میکند تا بهترین استارتاپها را شناسایی و به آنها فرصت ارتباط با سرمایهگذاران و مربیانی از سراسر جهان را بدهد.
نخستین رویداد سیداستارز ۹۷ در ایران، روز ۱۵ مهر در شهر اصفهان برگزار میشود و از میان تمامی استارتاپهای شرکتکننده، ۱۰ تیم به انتخاب سیداستارز برای ارائه به روی صحنه دعوت میشوند. در روز ۱۷ مهر نیز استارتاپهای شیرازی با یکدیگر رقابت میکنند.
در ادامه، روز ۲۰ مهرماه تیم برتر رویداد اصفهان و تیم برتر رویداد شیراز همراه با هشت تا ۱۰ تیم برتر تهران در تالار ابوریحان مرکز همایشهای بینالمللی دانشگاه شهید بهشتی ایدههای خود را در مقابل داوران ارائه میکنند.
برنده رویداد سیداستارز ایران با هزینه سیداستارز به رویداد جهانی در سوئیس اعزام میشود تا برای به دست آوردن جایزههای میلیون دلاری رقابت کند.
استارتاپهایی که در این رویداد ثبت نام میکنند باید کمتر از دو سال از آغاز فعالیتشان گذشته باشد. ثبتنام در سیداستارز، از طریق وبسایت این رویداد به نشانی seedstars.ir در یکی از سه شهر اصفهان، تهران یا شیراز امکانپذیر است.
فوجی فیلم کنفرانس جذابی در نمایشگاه فتوکینا ۲۰۱۸ داشت؛ این شرکت در کنار خبر از توسعهی دوربین مدیوم فرمت بدون آینه و ۱۰۰ مگاپیکسلی خود، از نمونهی فوقالعاده توانمند و مدیوم فرمت GFX 50R نیز رونمایی کرد. این دوربین شباهتهای زیادی با برادر بزرگتر خود، GRX 50S دارد. با این حال سبک طراحی کلاسیک و شباهت آن با دوربینهای رنجفایندر قدیمی، باعث شده است تا دوربین جدید فوجیفیلم در کنار قابلیتهای فوقالعادهی تصویربرداری، ظاهر جذابی نیز داشته باشد.
فوجیفیلم GFX 50R شبیه به نمونهی بزرگتر شدهی دوربین X-E3 است. این دوربین با وجود حفظ کیفیت ساخت عالی و مشخصهی مقاومت در شرایط مختلف آبوهوایی، ۱۴۵ گرم از اولین محصول مدیومفرمت و بدون آینهی این شرکت (GFX 50S) سبکتر است. فوجیفیلم از منظرهیاب الکترونیکی با ۳.۶۹ میلیوننقطه و بزرگنمایی ۰.۷۷ برابر در جدیدترین دوربین حرفهای خود استفاده کرده است. نمایشگر ۳.۲ اینچی و لمسی به کار رفته در GFX 50R نیز تنها قابلیت تیلت به سمت بالا را دارد در حالی که نمونهی موجود در GFX 50S از امکان چرخش در راستای سه محور بهره میبرد.

ابعاد کوچکتر فوجیفیلم GFX 50R منجر به حذف برخی از کلیدهای کنترلی دستگاه شده است. با این حال همچنان حلقههای کنترلی سرعت شاتر، ایزو و جبران نوردهی در دسترس کاربران حرفهای خواهد بود.

دوربین مدیوم فرمت GFX 50R، همانند برادر بزرگتر خود به سنسور ۵۱.۴ مگاپیکسلی در اندازهی ۳۲.۹ × ۴۳.۸ میلیمتر در کنار پردازندهی X Processor Pro مجهز شده است تا در زمینهی عکاسی حرفهای بسیاری برای گفتن داشته باشد. سنسور بزرگ با رزولوشن بالای این دوربین، آن را به آرزوی عکاسان ژانر پرتره، منظره، مد و شهری تبدیل میکند. تعبیهی دو درگاه کارت حافظهی SD با پشتیبانی از انواع UHS-II نیز به عکاسان آزادی عمل بالایی در نحوهی ثبت محتوای تصویری خود خواهد داد.

یکی از برتریهای 50R نسبت به 50S، تجهیز آن به بلوتوث است که امکان برقراری ارتباط و ارسال سریع تصاویر ثبت شده به گوشی یا کامپیوتر شخصی را فراهم میکند. به گفتهی مدیران فوجیفیلم، دوربین GFX 50R به واسطهی استفاده از باتریهای لیتیومیون NP-T125 مشابه با GFX 50S، توانایی ثبت ۴۰۰ تصویر با هر شارژ را خواهد داشت.

فوجیفیلم دوربین مدیوم فرمت GFX 50R را از آبان ماه (نوامبر) با قیمت ۴۴۹۹ دلار (۲۰۰۰ دلار ارزانتر GFX 50S) به فروش خواهد رساند.
نمونه تصاویر ثبت شده با دوربین فوجیفیلم GFX 50R:




نظر شما در رابطه با هیولای مدیوم فرمت و جدید فوجیفیلم چیست؟ آیا با سرمایهگذاری فوجیفیلم، کاهش قیمت و همهگیر شدن این دسته از دوربینها ممکن خواهد بود؟
با وجود فروش نامطلوب و نتایج مالی ناامیدکننده، کمپانی HTC از تولید گوشیهای پرچمدار دست نکشیده است. این شرکت در آخرین اقدام خود توجهها را به سمت محصولی جدید به نام Exodus جلب کرده است؛ یک گوشی هوشمند مبتنی بر فناوری بلاک چین. حالا ممکن است این سؤال در ذهن ایجاد شود که یک گوشی هوشمند بلاکچین چگونه محصولی است؟
در توضیح به طور خلاصه میتوان گفت، این گوشی هوشمند جدید مخصوص تراکنش بر پایهی ارزهای دیجیتال است. بهنوعی میتوان گفت این محصول بهدنبال فاصله گرفتن از فعالیتهای مالی مرسوم است. آنگونه که از نام آن برمیآید، اگزودوس برای کسانی طراحی شده است که به دنیای غیرمتمرکز پولهای دیجیتالی نظیر بیتکوین واتریوم علاقه دارند. نرمافزار گوشی نیز بر پایه سیستم عامل اندروید خواهد بود؛ اما با اپلیکیشنها و پروتوکلهای امنیتی اضافهتر، به این معنا که در زمان رمزگذاریهای ضروری تا حد امکان امنیت سکههای ارزشمند شما تأمین خواهد شد.
در حالیکه هنوز هیچ اطلاعاتی در مورد مشخصات فنی و سختافزار دستگاه در دسترس نیست، این موضوع قطعی است که اچتیسی یک حافظهی اختصاصی برای کیف پولهای رمزنگاری شده در این گوشی قرار داده است. مسؤل اصلی پروژه، فیل چن، اعلام کرده احتمالا پیش فروش اگزودوس از نیمهی مهر (اوایل ماه آینده میلادی) آغاز خواهد شد. البته این به این معنی است که انتشار اعلامیهی رسمی نیز در همان ماه خواهد بود. با این حال، علاقهمندان برای در دست گرفتن این محصول باید تا آذر ماه (دسامبر) منتظر بمانند، زمانی که فروش احتمالی آن آغاز خواهد شد.
بعید است محصولی نظیر یک گوشی هوشمند زنجیره بلوکی (Blockchain) دستاوردهای مالی مهمی را برای اچتیسی به ارمغان بیاورد؛ اما سرمایهگذاری این شرکت روی نوآوریهای متفاوت از سایر رقبای خود نقطهی قوتی به حساب میآید.
مایکروسافت با معرفی سرفیس هاب ۲، تغییرات جذابی را به این رایانهی غولپیکر اعمال کرد. بزرگترین عضو خانوادهی سرفیس در دو نسخه به بازار عرضه خواهد که مدل 2S برای عرضه در سال آینده در نظر گرفته شده است. طبق گفتهی مایکروسافت، این مدل از کارتریجِ پردازنده با طراحی ماژولار بهره میبرد؛ بنابراین دارندگان این نسخه میتوانند با عرضهی سرفیس هاب 2X در سال ۲۰۲۰، دستگاه فعلی خود را به سختافزار جدید ارتقاء دهند.
اهالی ردموند از آن جهت از معماری ماژولار در سرفیس هاب ۲ استفاده کردهاند که بهواسطهی کارتریجها، کاربران میتوانند در طول زمان، سختافزار دستگاه خود را با نیازهای روز همگام سازند؛ این روش علاوه بر سرفیس هاب، برای سرفیس استودیو و کاربران این رایانههای مجتمع نیز بسیار کارآمد خواهد بود.

از معرفی سرفیس استودیو بیش از ۲ سال میگذرد و در این زمان، پیشرفتهای سختافزاری بسیاری برای رایانههای شخصی اتفاق افتاده است. مایکروسافت پیشتر پتنتی را بهثبت رسانده بود که استفاده از طراحی ماژولار در دستگاهی مشابه به سرفیس استودیو را نشان میداد؛ اگرچه این شرکت هرگز این موضوع را تأیید نکرده است، اما امکان ارتقاء سختافزاری این رایانه یا استفادهی جداگانه از نمایشگرِ آن، قطعاً اتفاق جذابی برای علاقهمندان به این محصول خواهد بود.
حال باتوجه به اینکه در نسل دوم سرفیس هاب از پردازندههای کارتریجی استفاده شده است؛ استفاده از این طراحی برای نسل آتی سرفیس استودیو چندان دور از ذهن نیست. مایکروسافت از مدتها پیش روی چنین ایدهای کار میکند؛ اما هنوز مشخص نیست که در سرفیس استودیو ۲ به این معماری روی خواهد آورد یا خیر؟

پردازندهی کارتریجی مورداستفاده در سرفیس هاب ۲
با این حال، استفاده از طراحی ماژولار به هیچ عنوان راحت نیست. تولیدکنندگان گوشیهای هوشمند این شیوه را چندین بار امتحان کردهاند؛ اما این امر هیچگاه با موفقیت بزرگی همراه نبوده است. ممکن مایکروسافت فعلاً از این شیوه برای تبلتهای سرفیس استفاده نکند؛ اما مطمئناً پیشرفتهای تکنولوژیکی که در طول این سالها بدست آمده، شرایط را برای استفاده از معماری ماژولار در رایانهی شخصی مجتمع این شرکت هموارتر کرده است.
باتوجه به این موضوع که نبودِ امکان ارتقاء سختافزاری در رایانههای آلاینوان (AiO) یکی از نقاط ضعف این دستگاهها نسبت به کامپیوترهای عادی برشمرده میشدند، مسلماً استفاده از طراحی ماژولار میتوانند قدم موثری برای تغییر دیدگاه عموم نسبت به این رایانهها بردارد.
تحقیقات اخیری که توسط شرکت Bain روی ۶ هزار نفر از کاربران آمازون پرایم انجام شده است، خبر از علاقهی آنها به سرویسهای مالی احتمالی این شرکت دارد. در این تحقیق، ۶۵ درصد از کاربران آمازون پرایم اعلام کردهاند که در صورت ارائهی حساب بانکی رایگان از سوی این شرکت، آن را امتحان خواهند کرد. بهعلاوه، ۳۷ درصد از افرادی که حتی خریدی از آمازون ندارند، به استفاده از خدمات مالی این شرکت تمایل نشان دادهاند.
خبرهای منتشر شده، بیش از همه برای بانکهای سنتی نگرانکننده است. با نگاهی به تاریخچهی آمازون به این نتیجه میرسیم که این شرکت و مؤسسش از ورود به هیچ بازار جدیدی ترس ندارند. تنها کافی است نگاهی به خرید بزرگ آنها یعنی هول فودز و برنامههای جدی برای ورود به صنعت دارو داشته باشیم.

در گزارش منتشر شده در منبع این خبر آمده است:
تحقیقات ما نشان میدهد که آمازون میتواند روی تقاضای بالا برای خدمات بانکداری حساب کند. در میان شرکتکنندگان عضو سرویس آمازون پرایم (که حق عضویت ماهانهای را برای خدماتی همچون دریافت کالا تا دو روز پس از سفارش پرداخت میکنند)، ۶۵ درصد از آنها عنوان کردهاند که حساب بانکی آنلاین و رایگان آمازون را امتحان خواهند کرد. گفته شده که این حساب بانکی، ۲ درصد از مبلغ خرید را در خریدهای افراد از سایت آمازون به آنها باز میگرداند.
۴۳ درصد از آن دسته از کاربران آمازون که عضو پرایم نیستند نیز به امتحان کردن چنین حساب بانکی ابراز تمایل کردهاند. حتی ۳۷ درصد افرادی که از آمازون برای خریدهای آنلاین استفاده نمیکنند نیز به این سرویس علاقهمند هستند.
مقالههای مرتبط:
این تحقیقات، پس از انتشار خبری در ماه فروردین امسال (مارس ۲۰۱۸) انجام شد. در آن خبر آمده بود که آمازون بهدنبال شراکت با بانکها است. در میان این شرکای احتمالی، نام شرکتهایی همچون کپیتال وان و جیپی مورگان به چشم میخورد. هدف از این شراکت نیز، توسعهی محصولی شبیه به حساب بانکی چکی عنوان شد. بههرحال اگر این توافق اتفاق بیافتد یا آمازون سرویس بانکی مستقل خود را راهاندازی کند، قطعا بانکهای سنتی خسارت خواهند دید.
علاوه بر موارد قبلی، تحقیقات Bain نشان داد که کاربران، شاخص خالص مروجان (NET Promoter Score) را برای آمازون بیشتر از بانکهای سنتی میدانند. آنها امتیاز ۴۷ را به این شرکت دادهاند؛ درحالیکه که میانگین این امتیاز برای بانکهای سنتی منطقهای بیش از ۳۱ و برای بانکهای ملی بیش از ۱۸ نبوده است.
نظر شما چیست؟ آیا آمازون به صنعت خدمات مالی وارد میشود؟ در این صورت چه تهدیدی متوجه بانکها میشود؟
افشاگریهای اخیر دربارهی محصول جدید الجی با نام LG V40 ThinQ بسیاری از طرفداران این برند را سردرگم کرده است. آنها پیش از این با ابهاماتی دربارهی وجود بریدگی بالای صفحه نمایش یا قرارگیری دوربین سهگانه در پشت دستگاه روبهرو بودهاند. البته هیچ راهی بهتر از نگاه به رندر مطبوعاتی تازه منتشر شده توسط ایوان بلاس برای متقاعد کردن طرفداران این برند وجود ندارد.
رندر جدید یک نسخه AT&T از LG V40 ThinQ است که دستگاه را از هر دو طرف جلو و پشت نشان میدهد. نکتهای که در این تصویر جالب بهنظر میرسد بریدگی صفحه نمایش است که احتمالاً توسط یک نوار مشکی رنگ که سرتاسر قاب بالای گوشی را در برگرفته پنهان شده است. با این حال به وضوح میتوانید لوگوی AT&T و اعلان NFC را در بخش ضخیمتر این نوار مشکی رنگ مشاهده کنید.
در پشت دستگاه دوربینی مشاهده میشود که به سه لنز مجهز است و پیشتر نیز شایعهی آن شنیده شده بود. بر خلاف دیگر گوشیهای هوشمند نظیر هواوی P20 Pro و سامسونگ Galaxy A7 با سه دوربین اصلی که به صورت عمودی قرار دارند، ال جی تصمیم گرفته محصول جدید خود را به دوربین سهگانه با چیدمان افقی تجهیز کند. البته بهنظر نمیرسد این موضوع تفاوتی در کارایی دوربین ایجاد کند.
علاوه بر این، رندر جدید مطبوعاتی یک دکمه اضافه در LG V40 ThinQ را نیز نشان میدهد که احتمالاً به منظور فراخوانی دستیار گوگل در کمترین زمان ممکن در نظر گرفته شده است. گوشی LG G7 نیز به دکمهی اختصاصی دستیار گوگل مجهز بود که این موضوع در این روزها نشاندهندهی توجه ویژهی این شرکت به هوش مصنوعی است. با توجه به سیاست جدید الجی در آیندهی نزدیک شاهد استفاده از دکمهی اختصاصی دستیار هوشمند در گوشیهای هوشمند پرچمدار این شرکت به عنوان یک ابزار اصلی خواهیم بود.
قبل از اعمال تحریمهای یکجانبه ایالات متحده آمریکا، ولوو (Volvo) اعلام کرده بود که ایران میتواند قطب اصلی صادرات این شرکت در بازارهای منطقه خلیج فارس و شمال آفریقا باشد؛ اما اتحادیه اروپا از شرکتهای خود حمایت میکند و آمریکا نیز بانکها را تهدید کرده است که اگر با شرکتهای ایرانی داد و ستد کنند، واشنگتن آنها را از سیستم مالی آمریکا حذف خواهد کرد.

به همین دلیل سخنگوی شرکت ولوو اعلام کرد:
تحریمهای جدید دونالد ترامپ و دولت ایالات متحده آمریکا باعث شده که پرداختها و مبادلات مالی شرکت خودروسازی ولوو، قابل انجام نباشد. به همین دلیل ولوو مونتاژ کامیون در ایران را به دلیل تحریمهای آمریکا متوقف کرده است .

ولوو در ایران برای مونتاژ محصولات خود با شرکت سایپا دیزل همکاری میکرد. یکی از مدیران سایپا تایید کرد که ولوو پس از بازگشت تحریمها، توافق خود با سایپا دیزل را متوقف کرده است. این مدیر ساپیا میگوید که آنها بهدلیل تحریمها از اردیبهشت ماه تصمیم گرفتند تا همکاری خود را با ما متوقف کنند و حتی پیشنهاد همکاری جدید را نیز رد کردند.
ترکیب دو ایدهی برنامهنویسی سطح پائین (کار با جزئیات سختافزاری و پیادهسازی ماشین) و طراحی سیستم (ساخت و مدیریت یک مجموعهی پیچیده از مؤلفههای مرتبط) به نظر غیرضروری میرسد؛ اما این قضیه تا چه اندازه صحیح است؟ و از تعریف مجدد سیستمها به چه نتیجهای میتوان رسید؟
دههی ۱۹۷۰: پیشرفت اسمبلی
برای درک تکامل اصطلاح برنامهنویسی سیستم بازگشت به منشأ سیستمهای کامپیوتری مدرن ضروری است. دقیقا مشخص نیست چه کسی این عبارت را اختراع کرده است اما بر اساس پژوهشها تلاشهای جدی برای تعریف سیستمهای کامپیوتری تقریبا از اوایل دههی ۷۰ آغاز شده است. در مقالهای با نام زبانهای برنامهنویسی سیستم به این تعریف اشاره شده است:
یک برنامهی سیستمی مجموعهای یکپارچه از برنامههای فرعی یا زیربرنامه است، زیربرنامهها یک مجموعهی یکپارچه و بزرگتر از مجموعه اجزا را تشکیل میدهند که اندازه و پیچیدگی آن فراتر از یک حد مشخص است. از نمونههای متداول میتوان به سیستمهایی برای برنامهنویسی چندگانه، ترجمه، شبیهسازی، مدیریت اطلاعات و اشتراکگذاری زمانی اشاره کرد. فهرست زیر مشخصات برنامههای سیستمی را ارائه میدهد که بعضی از آنها را میتوان در برنامههای غیرسیستمی هم پیدا کرد و البته ممکن است یک سیستم مشخص تمام این ویژگیها را به صورت یکجا نداشته باشد:
۱. مسئلهی قابل حل ماهیت گستردهای دارد و شامل تعداد زیادی مسائل فرعی و متنوع است.
۲. از برنامهی سیستمی برای پشتیبانی از برنامههای کاربردی و نرمافزاری دیگر استفاده میشود اما درعینحال میتواند بستهی کاملی از برنامهها هم باشد.
۳. برنامهی سیستمی برای تولید پیوسته طراحی شده است نه به عنوان راهحلی یک جا برای حل یک مشکل در برنامهها
۴. برنامهی سیستمی از نظر تعداد و انواع ویژگیهای تحت پشتیبانی به صورت پیوسته در حال تکامل است.
۵. یک برنامهی سیستمی به یک ساختار یا برنامهی مشخص داخل و میان ماژولها (برای مثال برقراری ارتباط) نیاز دارد و معمولا توسط بیش از یک شخص یا گروهی از اشخاص طراحی و پیادهسازی میشود.
این تعریف تا حدودی قابل قبول است. سیستمهای کامپیوتری معمولا دارای مقیاس گسترده و کاربرد طولانی هستند و به مرور زمان تغییر میکنند. البته با این که این تعریف بیشتر توصیفی است اما چشمانداز اصلی آن جداسازی زبانهای سطح پائین از زبانهای سیستمی است (برای مثال مقایسهی اسمبلی با فرترن).

هدف از زبان برنامهنویسی سیستم فراهم کردن زبانی است که بتوان بدون نگرانی در مورد دستکاری بیتها از آن استفاده کرد و درعینحال به کدی دست یافت که عملکرد آن از کدهای دستی بهتر باشد. چنین زبانی باید اختصار و خوانایی زبانهای سطح بالا را با بازدهی فضا و زمان و دسترسی به امکانات سیستمعامل و ماشین زبان اسمبلر را ترکیب کند. زمان طراحی، نوشتن و اشکالزدایی باید بدون تحمیل سربار بر منابع سیستمی به حداقل برسند. پژوهشگرهای CMU زبانی به نام BLISS (زبانی برای برنامهنویسی سیستم) را منتشر کردهاند که به این صورت تعریف میشود:
BLISS یک زبان پیادهسازی است، البته با توجه به این که هدف تمام زبانهای کامپیوتری پیادهسازی است، این تعریف کمی مبهم است. اما در واقع مفهوم عمومی این اصطلاح مدنظر است یعنی زبانهای سطح بالایی که بیشتر بر یک برنامهی مشخص مثل نوشتن سیستمهای بزرگ نرمافزاری تولیدی برای یک ماشین مشخص تأکید میکنند.
زبانهای هدفمند مثل کامپایلر، کامپایلرها در این دسته قرار نمیگیرند و البته لزوما مستقل از ماشین هم نیستند. در این تعریف بر اصطلاح پیادهسازی تأکید میشود و از کلماتی مثل طراحی و مستندسازی استفاده نشده است؛ بنابراین از یک زبان پیادهسازی انتظار نمیرود که طراحی یک سیستم بزرگ یا مستندسازی آن را توصیف کند. مفاهیمی مثل استقلال ماشین، توصیف مشابهی از طراحی و پیادهسازی، خودمستندسازی و مفاهیم دیگر دارند و معیارهایی برای ارزیابی زبانهای مختلف هستند.
در اینجا مؤلفان، زبان پیادهسازی را بالاتر از اسمبلی و پائینتر زبان طراحی میدانند. بر اساس پژوهشهای قبلی، طراحی و پیاده سازی سیستم هرکدام زبان مجزایی دارند. آخرین مدخل مربوط به برنامهنویسی سیستم را میتوان در یک متن آموزشی در مورد یادگیری برنامهنویسی سیستم مشاهده کرد که در ۱۹۷۲ نوشته شده است.
اما تعریف دقیق برنامهنویسی سیستم چیست؟
میتوان کامپیوتر را مثل جانداری درنظر گرفت که از تمام دستورات اطاعت میکند. بر اساس یک تصور دیگر، کامپیوترها انسانهایی هستند که از فلز ساخته شدهاند یا برعکس، انسانها کامپیوترهایی هستند که از گوشت و خون تشکیل شدهاند. با این حال، با نگاهی دقیقتر به کامپیوترها میتوان به این نتیجه رسید که اساسا کامپیوترها ماشینهایی تابع دستورالعملهای مشخص و ابتدایی هستند.
در اولین روزهای اختراع کامپیوتر، مردم با دستورالعملهای ابتدایی بین دو حالت On و Off با کامپیوتر ارتباط برقرار میکردند. خیلی زود مردم به دنبال دستورالعملهای پیچیدهتر رفتند. برای مثال میخواستند خروجی این مسأله را در کامپیوتر ببینند: X=30*Y؛ با توجه به این که Y=10 در نتیجه X کدام است؟ کامپیوترهای کنونی بدون برنامههای سیستمی قادر به درک چنین زبانی نیستند.
مبانی برنامهنویسی سیستم
برنامههای سیستمی (برای مثال کامپایلرها، لودرها، پردازندههای ماکرو، سیستمهای عامل) برای تطبیق بهتر کامپیوترها با نیازهای کاربران توسعه یافتند. علاوه بر این مردم به دنبال کمک یا دستیارهایی برای آمادهسازی برنامههای خود بودند. این تعریف یادآوری میکند سیستمها در خدمت مردم هستند حتی اگر صرفا زیرساختهایی باشند که ارتباط مستقیمی با کاربرها ندارند.
دههی ۱۹۹۰: ظهور اسکریپتنویسی
در دههی ۷۰ و ۸۰ اغلب پژوهشگرها برنامهنویسی سیستم را نقطهی مقابل برنامهنویسی اسمبلی میدانستند. در آن دوره ابزار خوبی برای ساخت سیستمها وجود نداشت (البته هیچ اطمینانی از وجود Lisp در میان این زبانها وجود ندارد هیچ کدام از منابع به Lisp اشاره نکردهاند، با این حال ماشینهای Lisp وجود داشتند).
در اواسط دههی ۹۰، با ظهور زبانهای اسکریپتنویسی داینامیک تغییرات عمدهای در زبانهای برنامهنویسی رخ داد. بهبود سیستمهای اسکریپتنویسی مثل Bash، زبانهایی مثل پرل (۱۹۸۷)، Tcl ، پایتون (۱۹۹۰)، Ruby ،PHP و جاوا اسکریپت (۱۹۹۵) به توسعهی برنامهنویسی کمک کرد. این تغییرات در مقالهی تأثیرگذار اوسترهاوت با عنوان اسکریپت نویسی: برنامهنویسی سطح بالای قرن بیستویک (۱۹۹۸) به اوج خود رسیدند. به موج حاصل از این تغییرات دوگانگی اوسترهاوت بین زبانهای برنامهنویسی سیستمی و زبانهای اسکریپتنویسی گفته میشود.
زبانهای اسکریپتنویسی برای وظایفی متفاوت با زبانهای برنامهنویسی سیستمی طراحی شدهاند و همین مسأله ریشهی تفاوتهای بنیادی این دو زبان است. زبانهای برنامهنویسی سیستمی برای تولید ساختارهای دادهای و الگوریتمها از ابتداییترین عناصر کامپیوتری مثل کلمات حافظه طراحی شدهاند.
مقالههای مرتبط:
در مقابل، زبانهای اسکریپتنویسی برای چسباندن طراحی شدهاند: مجموعهای از مؤلفههای قدرتمند دارند و در اصل برای اتصال این مؤلفهها با یکدیگر در نظر گرفته شدهاند. زبانهای برنامهنویسی برای کمک به مدیریت پیچیدگی،Strongly Typed یا وابستهی زیاد به نوع هستند؛ مفهومی که در مقابل Weakly Typed یا وابسته کم به نوع قرار میگیرد. به این معنی که باید نوع متغیرها، ورودیها و خروجیها توابع و... دقیقا تعیین شوند و کامپایلر پیش از اجرای کدها و رسیدن به مرحلهی اجرای Runtime و بیلد، این مورد را بررسی میکند. در حالیکه زبانهای اسکریپتنویسی Typeless (بدون نوع) هستند. برای مثال میتوان از تعریف متغیر بدون نوع در آنها استفاده کرد و کامپایلر تمام کارها را برعهده دارد. از اینرو برای سادهسازی روابط بین مؤلفهها و توسعهی سریع برنامهها از آنها استفاده میشود. گرایشهای جدید از جمله ماشینهای سریعتر، زبانهای اسکریپتنویسی بهتر، اهمیت فزایندهی واسطههای کاربری گرافیکی و معماریهای مؤلفهای و رشد اینترنت به شدت کاربرد زبانهای اسکریپتنویسی را بالابردهاند.
در سطح تخصصی اوسترهاوت اسکریپتنویسی و سیستم را در راستای محورهای Type Safety (ایمنی نوع) و دستورالعمل به ازای هر عبارت مقایسه کرده است. Type Safety یا ایمنی نوع به قابلیت یا ویژگی یک زبان برنامهنویسی برای جلوگیری یا کاهش رخ دادن Type Errors یا خطاهای ناشی از عدم تطابق نوع گفته میشود. برای مثال تعریف متغیری از نوع اعشاری و به کارگیری آن به جای اعداد صحیح، منجر به وقوع یک Type Error میشود. اوسترهاوت در سطح طراحی بر نقشهای جدید هر کلاس زبانی تأکید میکند: برنامهنویسی سیستم برای ساخت مؤلفهها و اسکریپتنویسی برای چسباندن آنها به یکدیگر درنظر گرفته میشوند.

مقایسهی زبانهای برنامهنویسی بر اساس سطح و درجهی Typing آنها (زبانهای سطح بالاتر دستورالعملهای ماشین بیشتری را برای هر عبارت زبانی اجرای میکنند) زبانهای برنامهنویسی سیستم مثل C از نوع قوی و سطح متوسط هستند (۵ تا ۱۰ دستورالعمل به ازای هر عبارت). زبانهای اسکریپتنویسی مثل Tcl از نوع ضعیف و سطح بالا هستند (۱۰۰ تا ۱۰۰۰ دستورالعمل به ازای هر عبارت).
تقریبا در همین زمان بود که زبانهای موسوم به Garbage Collected به محبوبیت رسیدند. Garbage Collection، زبالهروبی یا بازیافت حافظه، نوعی مدیریت حافظهی خودکار است. در طی این فرآیند فضایی از حافظهی کامپیوتر که قبلا درگیر نگهداری دادهی موردنیاز یک برنامهی کامپیوتری بوده است و اکنون آن برنامه دیگر نیازی به این داده ندارد، آزاد میشود و برای ذخیره و نگهداری دادهی جدید مورد استفاده قرار میگیرد.
در این دهه جاوا و #C به غولهای برنامهنویسی که امروزه میشناسیم تبدیل شدند. با این حال این دو زبان از ابتدا در گروه زبانهای برنامهنویسی سیستمی قرار نگرفتند و از آنها برای طراحی تعداد زیادی از بزرگترین سیستمهای نرمافزاری دنیا استفاده شده است. اوسترهاوت به طور آشکار توضیح میدهد که در دنیای اینترنت کنونی از جاوا برای برنامهنویسی سیستم استفاده میشود.
دههی ۲۰۱۰: مرزها محو میشوند
از دههی گذشته مرز بین زبانهای اسکریپتنویسی و زبانهای برنامهنویسی سیستمی در حال محو شدن است. شرکتهایی مثل Dropbox توانستند سیستمهای مقیاسپذیر و بزرگی را روی پایتون توسعه دهند. از جاوا اسکریپت برای تبدیل UI-های پیچیده و بلادرنگ (Real-Time) در میلیاردها صفحهی وب استفاده شده است. طبقهبندی تدریجی در پایتون، جاوا اسکریپت و دیگر زبانهای اسکریپتنویسی شدت پیدا کرد و به این صورت گذار از کد اولیه به کد تولید تنها با اضافه کردن اطلاعات نوع ایستا امکانپذیر شد.
درعینحال منابع انبوه مهندسی برای زبانهای ایستا (مثل جاوا اسکریپت) و زبانهای پویا (مثل LuaJIT از Lua یا V8 جاوا اسکریپت و PyPy پایتون) وارد کامپایلرهای JIT شدند و آنها را به رقیب عملکردی سیستمهای زبانهای برنامهنویسی سیستمی (C++، C) تبدیل کردند. سیستمهای توزیعشده و بزرگی مثل اسپارک در اسکالا نوشته شدند. زبانهای برنامهنویسی جدید مثل جولیا و سویفت هم محدودیتهایی را برای زبانهای زبالهروب (Garbage Collector) به وجود آوردند.
هیئتی به نام برنامهنویسی سیستم در سال ۲۰۱۴ و بعد از آن، شامل بزرگترین مغزهای زبانهای برنامهنویسی کنونی از جمله بیجارن استروستراپ (خالق ++C)، روب پایک (خالق Go)، آندری آلکساندرسکو (توسعهدهندهی D) و نیکوماتساکیس (توسعهدهندهی Rust). زبان برنامهنویسی سیستم در سال ۲۰۱۴ را این گونه توصیف میکنند:
- نیکو ماستاکیس: برنامهنویسی سیستم مانند نوشتن برنامههای سمت کلاینت است، یعنی دقیقا نقطهی مقابل GO قرار میگیرد. در این برنامهها تأخیر بالایی وجود دارد و همینطور پیشنیازهایی مثل امنیت بالا و پیشنیازهای دیگر وجود دارند که در سمت سرور ارائه نمیشوند.
- بیجارت استروستراپ: برنامهنویسی سیستم از کار با سختافزار سرچشمه گرفته است که بعد از آن پیچیدگی برنامهها افزایش یافت. در برنامهنویسی سیستم با این پیچیدگیها سروکار دارید، پس اگر با مشکلاتی مثل محدودیت منابع روبهرو شدید، بدانید در قلمروی برنامهنویسی سیستم قرار گرفتهاید. محدودیتها تعیین میکنند زبان، برنامهنویسی سیستم است یا خیر. آیا حافظه رو به اتمام است؟ آیا زمان شما رو به پایان است؟
- راب پایک: وقتی برای اولین بار GO را معرفی کردیم آن را یک زبان برنامهنویسی سیستم خواندیم و البته متأسفانه افرادی به اشتباه تصور کردند این زبان برای نوشتن سیستم عامل طراحی شده است. به عقیدهی ما این زبان مخصوص نوشتن سرور است یا میتوان گفت یک زبان زیرساخت ابری است. بر اساس یک تعریف دیگر به برنامهنویسی که در کلود اجرا شود برنامهنویسی سیستم گفته میشود.
- آندری آلکساندرسکو: من چند تست برای تعریف برنامهنویسی سیستم اجرا کردم. زبانهای برنامهنویسی سیستم باید امکان نوشتن تخصیصگر حافظه را بدهند. در این زبان باید قادر به ساخت یک شماره در اشارهگر باشید زیرا عملکرد سختافزار به این صورت است.

رابطهی برنامهنویسی سیستم با عملکرد بالا چیست؟ با محدودیتهای منابع و کنترل سختافزاری چطور؟ یا زیرساخت ابری؟ بهطورکلی به نظر میرسد زبانهایی مثل C ،C++ ،Rust و D از نظر سطح انتزاع و خلاصه بودن از ماشین متمایز میشوند. این زبانها جزئیات سختافزار مثل تخصیص حافظه یا قالب و مدیریت دقیق منابع را نمایش میدهند.
یک تعریف دیگر هم برای آن وجود دارد: در صورت روبهرو شدن با مشکل بازدهی یا بهینهسازی چه مقدار آزادی برای حل آن دارید؟ در زبانهای برنامهنویسی سطح پائین با کنترل دقیق جزئیات ماشین میتوانید هر مشکلی را حل کنید. میتوانید دستورالعمل را بر کل آرایهها اعمال کنید و ساختار دادهای بهدستآمده را در کش (Cache)ذخیره کنید. همانطور که انواع ایستا مثل جمع اعداد صحیح با اطمینان بیشتری اجرا میشوند زبانهای برنامهنویسی سطح پائین هم اجرای مطمئنتر دارند بهطوریکه کدها همانطور که تعریف میشوند اجرا میشوند.
در مقابل، بهینهسازی زبانهای تفسیر شده بسیار پیچیده است. بهراحتی نمیتوان از اجرای قابلانتظار کد توسط Runtime اطمینان حاصل کرد. همین مسئله در کامپایلرهای موازی خودکار هم وجود دارد (Vectorizaiton یا برنامهنویسی آرایهای یک مدل برنامهنویسی نیست. بلکه مانند نوشتن یک واسطه در پایتون است، برای مثال انتظار دارید یک تابع در صورت فراخوانی خروجی int (صحیح) تولید کند).
امروز: بنابراین برنامهنویسی سیستم چیست؟
اغلب به برنامهنویسی سطح پائین، برنامهنویسی سیستم میگویند (با اشاره به جزئیات ماشین)؛ اما معنی سیستم چیست؟ با بازگشت به تعریف ۱۹۷۲ میتوان گفت:
۱.مسئلهی قابل حل، ماهیت گستردهای دارد و شامل تعداد زیادی مسائل فرعی و متنوع است.
۲. از برنامهی سیستمی برای پشتیبانی از برنامههای کاربردی و نرمافزاری دیگر استفاده میشود اما درعینحال میتواند بستهی کاملی از برنامهها هم باشد.
۳. برنامهی سیستمی برای تولید پیوسته طراحی شده است نه به عنوان راهحلی یک جا برای حل مشکلی در برنامهها.
۴. برنامهی سیستمی از نظر تعداد و انواع ویژگیهای تحت پشتیبانی به صورت پیوسته در حال تکامل است.
۵. یک برنامهی سیستمی به یک ساختار یا برنامهی مشخص داخل و میان ماژولها (برای مثال برقراری ارتباط) نیاز دارد و معمولا توسط بیش از یک شخص یا گروهی از اشخاص طراحی و پیادهسازی میشود.
به نظر میرسد این گزینهها بیشتر به مشکلات مهندسی نرمافزار اشاره دارند (پیمانهای بودن، قابلیت استفادهی مجدد، تکامل کد) تا مشکلات عملکردی سطح پائین. این یعنی هر زبان برنامهنویسی که حل این مشکلات را در اولویت قرار دهد یک زبان برنامهنویسی سیستمی است! البته این گزینهها برای تعریف یک زبان برنامهنویسی سیستمی کافی نیستند؛ بنابراین میتوان گفت زبانهای برنامهنویسی پویا یا داینامیک از زبانهای سیستمی دور هستند.

اما مفهوم دقیق این تعریف چیست: زبانهای تابعی مثل Ocaml و Haskell بیشتر از زبانهای سطح پائین مثل C یا ++C به سیستم وابسته هستند. هنگام آموزش برنامهنویسی باید اصول برنامهنویسی تابعی مثل ارزش ثبات، تأثیر سیستمهای نوع غنی در بهبود طراحی واسطه و استفاده از توابع مرتبه بالاتر را درنظر گرفت. مدارس باید برنامهنویسی سیستم و سطح پائین را آموزش دهند.
بنابراین آیا تفاوتی بین برنامهنویسی سیستم و مهندسی نرمافزار وجود دارد؟ پاسخ منفی است اما مشکل اینجاست که مهندسی نرمافزار و برنامهنویسی سطح پائین اغلب اوقات به صورت مجزا تدریس میشوند. با این حال اغلب کلاسهای مهندسی نرمافزار معمولا بر شعار نوشتن واسطهها و تستهای مناسب جاوا متمرکز هستند، به همین دلیل لازم است روش طراحی سیستم با توجه به محدودیتهای زیاد منابع آموزش داده شود.
شاید به این دلیل برنامهنویسی سطح پائین را سیستم مینامند که جذابترین سیستمهای نرمافزاری از نوع سطح پائین هستند (برای مثال، پایگاه دادهها، شبکهها، سیستمهای عامل و...). از آنجا که سیستمهای سطح پائین محدودیتهای زیادی دارند، برای طراحی آنها نیاز به تفکر خلاق است.
در قدم بعدی، برنامهنویس زبان سطح پائین باید به این سؤال پاسخ دهد که کدام ایدههای طراحی سیستم را میتوان برای کار با سختافزار مدرن تطبیق داد. انجمن Rust در این رابطه عملکرد نوآورانهای داشته است، این انجمن چگونگی پیادهسازی اصول برنامهنویسی تابعی یا طراحی نرمافزاری بر مسائل سطح پائین را بررسی میکند (برای مثال مسائلی مثل قراردادها، کنترل خطا یا امنیت حافظه).
به طور خلاصه بهتر است بهجای عبارت برنامهنویسی سیستم از برنامهنویسی سطح پائین استفاده کرد. اهمیت طراحی سیستمهای کامپیوتری به عنوان یک رشته یا زمینه به خاطر نام آن نیست؛ بنابراین جداسازی این دو مفهوم، طراحی زبان برنامهنویسی را شفاف میکند و دیدگاههای مشترکی را نسبت به این دو حوزه به وجود میآورد: چگونه میتوان سیستمی را حول محور ماشین یا برعکس طراحی کرد؟
گزارش سرویس رسانهای CNBC در مورد تبلیغات گوگل بهتازگی منتشر شده است و خبر مهم آن، لغو محدود ممنوعیت تبلیغات ارز رمزنگاری شده است. این رفع محدودیت، به صرافیهای قانونی ارزهای دیجیتال امکان میدهد تا تبلیغات مورد نظر خود را در کشورهای آمریکا و ژاپن از سیستم تبلیغات گوگل خریداری کنند. این لغو محدودیت، از ۹ مهر (ماه آیندهی میلادی) اجرایی میشود.
ممنوعیت تبلیغات ارزهای دیجیتال از فروردین امسال (ماه مارس سال میلادی) اعلام شد. این محدودیت بهخاطر افزایش بیرویهی تبلیغات سکههای دیجیتال (ICO) و دشواری تشخیص کلاهبردارها از فعالان قانونی لحاظ شد. البته گوگل هنوز هم تبلیغات ICO را قبول نخواهد کرد؛ چرا که آنها را روشهایی بدون قانون محکم برای جذب سرمایه میداند. علاوه بر این موارد، تبلیغات کیف پولهای ارزهای رمزنگاری شده و مشاورهی تجارت این ارزها نیز در گوگل ممنوع خواهد ماند.
دلیل رفع محدودیت توسط گوگل هنوز مشخص نیست؛ اما بهنظر میرسد این شرکت به این نتیجه رسیده است که هایپ (HYIP) دروغین پیرامون ارزهای دیجیتال و افزایش ناگهانی قیمت آنها، تقریباً به پایان رسیده است. فیسبوک که اولین محدودیت گسترده در برابر تبلیغات ارزهای دیجیتال را از دی ماه ۱۳۹۶ (ژانویهی ۲۰۱۸) اجرا کرد، در خرداد امسال (ماه ژوئن) محدودیتهای خود را برای برخی تبلیغات این ارزها برداشت.
البته فیسبوک نیز هنوز تبلیغات ICO را ممنوع قلمداد میکند و از شرکتها میخواهد تا قبل از تبلیغات در مورد ارزهای دیجیتال، فرمهای مخصوص آن را پر کرده و فرآیند تأیید را سپری کنند. در نهایت بهنظر میرسد گوگل نیز حاضر به از دست دادن دلارهای باارزش تبلیغات نشده است.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید