اپل (Apple) مشغول برنامه‌ریزی برای عرضه‌ی اولین محصول واقعیت افزوده‌ی (AR) خود در سال ۲۰۲۲ است. طبق گزارشی که چندی پیش در سایت The Information و به نقل از منابع حاضر در جلسه‌ی درون سازمانی اپل برای معرفی محصولات منتشر شد، کوپرتینونشین‌ها درصدد عرضه‌ی یک هدست واقعیت افزوده در سال ۲۰۲۲ و یک عینک واقعیت افزوده تا سال ۲۰۲۳ هستند. در گذشته، شایعات زیادی درباره‌ی عینک‌های اپل به‌گوش می‌رسید که صحبت از آغاز عرضه‌ی آن‌ها در سال ۲۰۲۰ کرده بودند، اما حالا براساس گزارش‌های جدید به‌نظر می‌رسد که این غول فناوری برنامه‌ی بسیار ملموس‌تر و واقعی‌تر از آنچه در گزارش‌های پیشین گفته می‌شد، برای محصول خود در نظر دارد.

جزئیات زیادی درباره‌ی محصول جدید اپل در دست نیست؛ اما گزارش فوق به چند مورد در طراحی محصول اشاره کرده است. محصولات جدید به‌گفته‌ی بلومبرگ شامل قابلیت‌هایی برای برگزاری جلسات مجازی، تماشای ویدئو و بازی خواهد بود. قابلیت‌های مذکور نتیجه‌ی استفاده از سیستم حسگر سه‌بعدی جدیدی هستند که در سال‌های گذشته توسط خود کوپرتینویی‌ها طراحی و تولید شده است. به‌نظر می‌رسد که حسگر جدید نسخه‌ی توسعه‌یافته‌ی فناوری FaceID مورد استفاده در آیفون‌های جدید است. گفته می‌شود که اپل مشغول کار روی لنزهایی است که در صورت استفاده‌ی کاربر از واقعیت مجازی، به رنگ تیره درمی‌آیند. این کار باعث می‌شود که دیگران بدانند حواس فرد مذکور به آن‌ها نیست.

حدود ۱۰۰۰ نفر از مهندسان اپل مشغول کار روی ایده‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده‌ هستند. تیم کوک، مدیرعامل این شرکت، چندین سال است که همچنان مصرانه روی ایده‌ی واقعیت افزوده پافشاری می‌کند. همچنین، گزارش‌ها به برنامه‌های اپل مبنی‌بر اجرای برنامه‌هایی برای جلب توجه برنامه‌نویسان به این پلتفرم در سال ۲۰۲۱ اشاره کرده‌اند. آنچه آشکار است آن است که اپل برنامه‌ی مذکور را به‌عنوان تعهدی بزرگ در حوزه‌ی کسب‌وکار خود تعیین کرده است، نه یک پروژه‌ی جانبی کوچک.

عینک‌های اپل، جایگزینی برای آیفون

شاید جالب‌توجه‌ترین بخش از گزارش فوق آن بخشی باشد که به باور اپل درباره‌ی تصاحب موقعیت گوشی‌های هوشمند توسط عینک واقعیت افزوده اشاره می‌کند. طبق آنچه مدیران اپل در جلسه‌ی داخلی خود گفته‌اند، این اتفاق در کمتر از یک دهه اتفاق خواهد افتاد. آن‌ها امیدوار هستند که تا سال ۲۰۳۰ گوشی‌های آيفون و در مرحله‌ی بعد، همه‌ی گوشی‌های اندرویدی (حداقل در بازارهای پیشرفته‌تر غربی) منسوخ بشوند.

انجام آنچه در فکر مدیران اپل می‌گذرد، کار آسانی نیست. عینک‌های واقعیت افزوده‌ی فعلی لزوما باید به یک گوشی هوشمند متصل شوند تا اتصال داده‌ها، ذخیره‌سازی و انبوهی از قابلیت‌های پردازشی موردنیاز اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده امکان‌پذیر باشد. سوق دادن این محصول به‌سمت عینک‌هایی سبک‌وزن و صیقل‌خورده نیازمند پیشرفت‌های مهندسی بسیاری است. اولین نسل از محصولات واقعیت افزوده‌ی اپل قطعا قابلیت انجام کارها به‌صورت مستقل را نخواهد داشت و کاربر همچنان متکی به گوشی‌های داخل جیب خود خواهد بود. اما گزارش می‌رسد که مهندسان اپل به‌شدت مشغول کار روی سیستم‌عامل جدیدی به‌نام rOS هستند تا امکان کار دستگاه‌های موجود با هدست‌ها و عینک‌های آینده را فراهم سازند.

در صورت برطرف کردن موانع فنی، چرا نباید باور کرد که عینک‌های واقعیت افزوده می‌توانند جایگزین بسیاری از نیازهای کاربران به گوشی‌های هوشمند شوند؟ با استفاده از این عینک‌ها، ارسال پیام و برقراری تماس قطعا شدنی خواهد بود؛ تماشای ویدئو و بالا و پایین کردن نقشه‌های دقیق در جهت‌های مختلف هم شدنی است. مانع دیگری که در حال برطرف شدن است، تعامل کاربر با عینک بوده که این مشکل از لحاظ تشخیص صدا پیشرفت‌هایی را تجربه کرده است و به احتمال زیاد، فناوری تشخیص اشیاء سه‌بعدی نیز کلید حل این مشکل خواهد بود.

به‌راحتی می‌توان کارهای امکان‌پذیر با واقعیت افزوده را تصور کرد. حتی محبوبیت برخی از کاربردهای آن تاکنون ثابت هم شده است. پدیده‌ی پوکمون گو (Pokemon Go) که در سال ۲۰۱۶ رواج پیدا کرد را می‌توان اولین مواجهه‌ی بسیاری از افراد با دنیای واقعیت افزوده دانست. امروزه، بسیاری از کاربران از این فناوری برای فیلترهای اسنپ‌چت، ترجمه‌ی فوری متن، تماشای ستاره‌ها و تجهیز خانه‌ها استفاده می‌کنند. واقعیت افزوده، هم‌اکنون، ابزاری مفید در گوشی‌های هوشمند است؛ اما عینک‌های واقعیت افزوده امکانات جدیدی برای کسب تجاربی جذابت‌تر و حتی مفیدتر پیش روی کاربران قرار می‌دهد؛ تجربه‌هایی که از بازی در جهان واقعی تا جمع‌آوری فوری اطلاعاتی محتوایی درباره‌ی موضوعات مختلف، از جهت‌یابی تا شناخت انسان‌ها را در برمی‌گیرد.

مسیری که واقعیت افزوده پیمود تا به اینجا برسد

به‌طور یقین، اپل اولین شرکتی نیست که با این باور رسیده که واقعیت افزوده، آینده‌ی محصولات مصرفی است. مایکروسافت هم سال‌ها است که مشغول کار روی هولولنز بوده و به‌تازگی هولولنز ۲ را با قیمت  ۳۵۰۰ دلار و تنها برای مقاصد تجاری به بازار عرضه کرده است.

عینک گوگل هم یکی دیگر از محصولات واقعیت افزوده‌محور است که به‌خاطر فشارهای طرفداران حفظ حریم خصوصی در همان دوره‌ی فروش نمونه‌‌ی اولیه‌ی آن، مجبور به ترک بازار شد. اما این عینک همچنان در دست توسعه برای کاربران سازمانی قرار دارد. شرکت‌های دیگری هم هستند که مشغول کار روی چنین ایده‌ای هستند که از آن جمله می‌توان به توشیبا، اپسون و Vuzix اشاره کرد. نکته‌ی تامل‌برانگیز آنکه، بیشتر ایده‌های فوق در دسته‌ی محصولات سازمانی و حرفه‌ای می گنجند.

اپل تمامی تلاش خود را معطوف جذابیت‌های کاربرپسند کرده که خواسته‌ای بسیار بزرگ است. شاید استقبال از عینک‌های اپل گرم‌تر از استقبالی باشد که از عینک گوگل به عمل آمد. چرا که رسانه‌های آمریکایی معمولا اخبار کوپرتینو را بهتر از اخبار مانتین ویو پوشش می‌دهند.

نمی‌توان این حقیقت را منکر شد که عینک‌های واقعیت افزوده تغییراتی اساسی در نحوه‌ی تعامل کاربر با جهان و با افراد دیگر و حتی نحوه‌ی تعامل فناوری با انسان‌ها ایجاد خواهند کرد. دستگاه‌های اختصاصی واقعیت افزوده مانند عینک‌ها، حتی داده‌های بیشتری هم درباره‌ی محیط اطراف انسان‌ها استفاده می‌کنند و برای تولید و ارائه‌ی محتوا، سرنخ‌های صوتی و تصویری بسیاری از زندگی انسان‌ها ثبت می‌کنند. افزون بر این، انسان‌ها مجبور خواهند شد بسیار بیشتر از زمانی‌که گوشی‌ها را در جیب‌ها و کیف‌های خود حمل می‌کردند، این عینک‌ها را روی چشمان خود نگه دارند و حتی آن‌ها را شریک لحظه‌ی خصوصی زندگی خود کنند. نکته‌ی تامل‌پذیر آن است که به‌نظر نمی‌رسد درباره‌ی پیامدهای استفاده از این محصولات خانگی هوشمند در حریم خصوصی کاربران به آن‌ها آگاهی و هشدار داده شده باشد.

واقعیت افزوده و آینده‌ی محاسبات شخصی

واقعیت افزوده را می‌توان گام اجتناب‌ناپذیر بعدی در محاسبات شخصی و سازمانی دانست. کاربردهای این فناوری را در طیف وسیعی از ضروریات زندگی، از تفریح گرفته تا اهداف کاری می‌توان مشاهده کرد.

آشکار است که واقعیت افزوده، جایگاهی محوری در برنامه‌های آینده‌ی محصولات اپل دارد و این نقش تنها به تلاش‌های زیادی که این شرکت برای توسعه‌ی این فناوری انجام می‌دهد، محدود نمی‌شود. انتظار می‌رود که در سال‌های آینده، واقعیت افزوده در گوشی‌های هوشمند آینده، در هر سطح و قیمتی، حضور بسیار بیشتری داشته باشد. حضور این فناوری در گوشی‌های همراه طی سال‌های آتی، سنگ زیربنای اولین محصولات مبتنی‌بر واقعیت افزوده، مانند عینک گوگل را بنا خواهد گذاشت.

باید منتظر ماند و دید که آیا محصولات پوشیدنی مانند عینک اپل را می‌توان همان فرم فاکتوری دانست که مسیر آینده‌ی واقعیت افزوده را تعیین می‌کنند یا خیر. واقعیت افزوده برای آنکه جهش بزرگ بعدی انسان‌ها در دنیای فناوری باشد، از شانسی برابر با سایر رقبای خود برخوردار است.

با ورود به ماه پایانی سال ۲۰۱۹، Netmarketshare آمار خود را منتشر کرده و سهم مرورگرها ثابت مانده؛ در بخش سیستم‌عامل نیز ویندوز ۱۰، کاهش سهم اندکی را شاهد بوده است.

ویندوز ۱۰ طی دو ماه گذشته رشد چشمگیری را ثبت کرده است؛ بنابراین دیدن افت، کمی عجیب به‌نظر می‌رسد. بااین‌حال، این افت چندان قابل‌توجه نیست؛ زیرا ویندوز ۱۰ از ۵۴/۳۰ درصد بازار، به ۵۳/۷۸ درصد رسیده است. در مقابل، macOS  اپل نیز شاهد کاهش سهم بوده و از ۵/۱۱ درصد به ۴/۰۶ درصد رسیده است. ویندوز ۷ و ویندوز ۸.۱ نیز کمی افت داشته‌اند و اکنون به ترتیب، ۲۶/۶۷ درصد و ۳/۶۶ درصد سهم بازار را در اختیار دارند.

در بخش مرورگرهای وب، تغییر چشمگیری در سهم بازار ایجاد نشده است. گوگل کروم با در ۶۷/۳۰ درصد همچنان بر بازار مسلط است و پس از آن فایرفاکس با ۸.۶۱ درصد و اینترنت اکسپلورر با ۷/۴۳ درصد قرار دارند. در آخر نیز، مایکروسافت اج با ۶/۲۳ درصد از سهم بازار مرورگرها قرار دارد.

بازار در ماه نوامبر (آبان و آذر) تغییر بزرگی را شاهد نبوده و انتظار می‌رود که همین روند در ماه دسامبر (آذر و دی) نیز ادامه داشته باشد.

فقدان خواب دیگر تنها به‌عنوان نشانه‌ای از بهره‌وری یا موفقیت در نظر گرفته نمی‌شود. پژوهش‌ها بارها و بارها نشان داده‌اند که چشم‌پوشی از خواب یکی از بدترین کارهایی است که می‌توانیم با خود بکنیم.

ممکن است بدن ما به خواب زیادی نیاز نداشته باشد اما مغز مطمئنا نیاز دارد؛ وقتی ما خواب هستیم کارهای زیادی در مغز انجام می‌شود و فقدان خواب به‌ویژه اگر حالت مزمن داشته باشد، مانع از انجام این کارهای ضروری می‌شود. نتایج دو مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که فقدان خواب روی مهارت‌های تفکر ما در روز بعد و توانایی مغز برای پاک کردن مواد زائد اثر دارد.

در اولین مطالعه از دانشگاه ایالتی میشیگان، ۷۷ نفر در آزمایشگاه تمام شب را بیدار بودند و ۶۳ نفر به منزل رفته و به‌طور عادی خوابیدند. تمام شرکت‌کنندگان قبل از آغاز مطالعه استراحت کرده بودند و سپس به دو گروه تقسیم شدند: کسانی که یک شب بی‌خوابی می‌کشیدند و کسانی که به‌طور عادی استراحت می‌کردند. پژوهشگران هنگام عصر و صبح روز بعد از آن‌ها آزمون‌های توجه و شناخت گرفتند. شرکت‌کنندگان محروم از خواب نسبت‌به افرادی که استراحت کرده بودند، آشکارا در آزمون‌ها عملکرد بدتری داشتند: آن‌ها عصر روز قبل دارای ۱۵ درصد خطا در آزمایش شناختی UNRAVEL بودند و این میزان خطا در صبح روز به بعد به ۳۰ درصد رسید. درمقابل، عملکرد گروهی که استراحت کرده بودند، در هر دو زمان تقریبا یکسان بود. افراد محروم از خواب در‌مقایسه‌با گروهی که استراحت کرده بودند، در زمینه‌ی توجه نیز ضعیف‌تر عمل می‌کردند. کیمبرلی فن، نویسنده‌ی مطالعه می‌گوید:

پژوهش ما نشان می‌دهد که محرومیت از خواب احتمال اشتباه کردن در انجام وظایفی که شامل مراحل متوالی هستند را دوبرابر و میزان انحراف در توجه را سه برابر می‌کند. افراد محروم از خواب باید درمورد هر کاری که انجام می‌دهند، احتیاط کنند و به‌سادگی نمی‌توانند به عملکرد خود اطمینان کنند. اغلب اوقات، مثلا هنگام نشستن پشت فرمان اتومبیل، این خطاها می‌تواند پیامدهای غم‌انگیزی داشته باشد.

همه‌ی کارهایی که ما انجام می‌دهیم ممکن است تحت‌تأثیر کمبود خواب قرار نگیرند اما بیشتر آن‌ها چنین هستند. فن می‌گوید:

محرومیت از خواب موجب نقصان گسترده‌ای در تمام جنبه‌های زندگی می‌شود.

درحالی‌که مطالعه اول نشان می‌دهد چگونه محرومیت از خواب بی‌درنگ می‌تواند به اثرات شناختی منجر شود، مطالعه‌ی بعدی این موضوع را مورد بررسی قرار داده است که چگونه محرومیت از خواب می‌تواند فرد را در بلندمدت در معرض خطرات مشکلات جدی‌تری مانند زوال شناختی و زوال عقل قرار دهد. در مطالعه‌ی دوم از دانشگاه بوستون، پژوهشگران رفتار مایع مغزی‌نخاعی (CSF) را در مغز افرادی که خواب بودند، مورد بررسی قرار دادند. پژوهشگران می‌خواستند بدانند که آیا فعالیت امواج مغزی با جریان خون و جریان مایع مغزی‌نخاعی پیوسته است یا نه. پژوهشگران از شرکت‌کنندگان خواستند تا کلاهک‌های EEG (کلاهک‌های قادر به ثبت فعالیت مغزی) را روی سر خود قرار دهند تا بتوانند امواج مغز را اندازه‌گیری کنند. آن‌ها همچنین در یک دستگاه MRI می‌خوابیدند تا پژوهشگران بتوانند حرکت دو مایع در مغز را مورد نظارت قرار دهند.

چیزی که پژوهشگران مشاهده کرده‌اند، این بود: وقتی سلول‌های مغز خاموش می‌شدند و امواج مغز در جریان خواب آرام می‌شد، خون از مغز خارج و با انجام این کار، مایع مغزی‌نخاعی وارد مغز می‌شد.

پژوهش‌های گذشته نشان داده‌اند که امواج مغزی طی خواب تغییر می‌کنند و البته مطالعه‌ی دیگری نیز نشان داده است که مایع مغزی‌نخاعی برای شستن مواد زائد ازجمله پروتئین‌هایی که در بیماری آلزایمر در مغز تجمع پیدا می‌کنند، به جریان می‌افتد اما تاکنون کسی ارتباط این دو پدیده را مشاهده نکرده بود.

مطالعات مشاهده‌ای نیز نشان داده‌اند که فقدان خواب با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های عصبی و ازجمله آلزایمر همراه است. پژوهش‌های جدید، مطالعات گذشته را به‌خوبی به هم پیوند می‌زند و اگرچه هر کدام به جنبه‌های مختلف و مقایس زمانی متفاوتی از محرومیت از خواب توجه کرده‌اند، یادآورهای خوبی هستند که نشان می‌دهند کمبود خواب هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت دارای عوارض شدیدی است.

در آزمایشی تازه، وقتی کلاغ‌ها می‌دیدند که غذای بهتری در راه است، می‌توانستند از خوردن چیزی که به آن‌ها ارائه‌ شده اجتناب کنند. پژوهشگران گفتند این پژوهش که روی کلاغ‌های کالدونیای جدید (Corvus moneduloides) انجام شده، نخستین آزمایش از نوع خود محسوب می‌شود که به‌طور هم‌زمان روی کودکان و کلاغ‌ها اجرا شده است.

آزمایش مذکور مبتنی‌بر آزمایش مشهوری است که در دهه‌ی ۱۹۶۰ روی کودکان انجام می‌شد و آزمایش مارشمالو استنفورد نام دارد. در این آزمایش، کودک همراه‌با یک مارشمالو (نوعی کلوچه) در اتاقی قرار می‌گرفت. پژوهشگران به او می‌گفتند که اگر بتواند به‌مدت ۱۵ دقیقه خود را کنترل کرده و کلوچه را نخورد، یک کلوچه‌ی دیگر به او داده می‌شود. این توانایی به تأخیر انداختن خوشنودی نشان‌دهنده‌ی توانایی‌های شناختی مانند برنامه‌ریزی برای آینده است و در ابتدا برای مطالعه این موضوع انجام می‌شد که چگونه شناخت انسان توسعه پیدا می‌کند؛ مخصوصا از این نظر که انسان در چه سنی به آن اندازه باهوش است که اگر قرار باشد در آینده به چیز بهتری دست پیدا کند، خوشنودی خود را به تعویق بیندازد.

بدیهی است که آزمایش را دقیقا به همین شکل نمی‌توان روی کلا‌غ‌ها اجرا کرد. تا آنجا که ما می‌دانیم آن‌ها زبان انسان را نمی‌توانند درک کنند. به‌همین خاطر، آزمایش اصلاح شد. پژوهشگران تحت هدایت راشائل میلر از دانشگاه کمبریج دستگاهی متشکل از یک سینی چرخان در یک محفظه‌ی شفاف را استفاده کردند. سپس دو ماده غذایی (برای کودکان استیکر) روی سینی گذاشته می‌شد که یکی فورا در دسترس بوده و دیگری که بهتر بود، زمانی در دسترس قرار می‌گرفت که سینی پس از مدت کوتاهی می‌چرخید. مورد دوم ازنظر کیفیت (مثلا گوشت به‌جای سیب و استیکر جذاب‌تر) یا از نظر مقدار بیشتر بود.

۹ کلاغ وحشی و ۶۱ کودک دارای سن بین ۳ تا ۵ سال درمورد نحوه‌ی عملکرد دستگاه آموزش دیدند و سپس با دو شرط مورد آزمایش قرار گرفتند؛ با پاداش‌های قابل مشاهده یا پاداش پنهان زیر پوشش روی سینی. وقتی پاداش‌ها قابل‌مشاهده بودند، هر دو گروه کلاغ‌ها و کودکان در به تأخیر انداختن خشنودی خود و رسیدن به پاداش بهتر عملکرد خوبی داشتند و مخصوصا وقتی کیفیت پاداش دوم بهتر بود (و نه مقدار آن)، تمایل بیشتری به صبر کردن داشتند. اما درموردی که پاداش‌ها پنهان بود، کودکان نسبت‌به کلاغ‌ها عملکرد بهتری داشتند.

پژوهشگران می‌گویند علت تفاوت عملکرد یادشده دقیقا مشخص نیست؛ اما شاید ارتباطی با وحشی بودن کلاغ‌ها داشته باشد. هر زمان که پژوهشگران وارد فضای آزمایش می‌شدند تا سینی را مرتب کنند، کلاغ‌ها دور می‌ماندند و تنها زمانی‌که انسان دور می‌شد، به سینی نزدیک می‌شدند. بنابراین آن‌ها نمی‌دانستند که چه پاداشی زیر پوشش پنهان است و تنها متکی بر استدلال خود در این مورد بودند تا بفهمند که آیا پاداش پنهان‌شده ارزش انتظار دارد یا نه. درمقابل، کودکان چنین ترسی نداشتند و می‌توانستند ببینند که پژوهشگران چه چیزی را زیر پوشش پنهان می‌کنند و سپس به‌خاطر بیاورند که زیر پوشش چه چیزی بود. البته پژوهشگران به این نکته نیز اشاره می‌کنند که شاید ردیابی دست انسان به‌وسیله‌ی کلاغ‌ها و سپس استدلال درمورد پاداش پنهان شده موجب تحمیل بار اضافی روی حافظه‌ی کاری آن‌ها شود و به همین علت، کلاغ‌ها عملکرد خوبی ندارند.

نتایج مطالعه‌ی حاضر با نتایج مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، هم‌خوانی دارد. در مطالعه‌ی مذکور نیز که مبتنی بر آزمایش مارشمالو بود، به کلاغ‌های کالدونیای جدید یک وعده‌ی غذایی داده و به آن‌ها آموزش داده شد که اگر منتظر بمانند وعده غذایی بهتری دریافت می‌کنند (ازنظر کیفیت یا کمیت). در این آزمایش نیز پرندگان نشان دادند که اگر وعده‌ی غذایی بعدی ازنظر کیفیت بهتر باشد، نسبت‌به حالتی که فقط مقدار آن بیشتر باشد، بیشتر تمایل دارند که برای آن منتظر بمانند.

با این حال، مطالعه‌ی دیگری که در سال ۲۰۱۴ ارائه شد، نشان داد که کلاغ‌های کالدونیای جدید مانند کودکان می‌توانند علت و اثر را درک کنند. این توانایی در یک آزمایش جا‌به‌جایی آب نشان داده شد. لوله‌های حاوی آبی به کلاغ‌ها ارائه می‌شد که یک ماده‌ی خوراکی روی سطح آب شناور بود ولی در حالت عادی کلاغ به آن‌ها دسترسی نداشت. کلاغ‌ها می‌توانستند اشیاء را در آب بیندازند تا سطح آب بالا آمده و به آن پاداش دست پیدا کنند. پژوهشگران مطالعه چنین گفتند که این درک مشابه درک در کودک ۷ ساله است. بنابراین شاید اگر کلاغ‌ها بتوانند ردیابی دست را یاد بگیرند و مشاهده کنند که انسان چه چیزی را در کجا قرار می‌دهد، بتوانند در آزمایش مطالعه‌ی حاضر درست مانند کودک انسان عمل کنند. پژوهشگران در مقاله‌ی خود نوشتند:

این نتایج به دانش ما در زمینه‌ی خودکنترلی در پرندگان می‌افزاید؛ به‌ویژه در شناسایی برخی از عوامل زمینه‌ساز که ممکن است روی عملکرد در این آزمایش‌ها تأثیرگذار باشند. این عوامل باید هنگام طراحی آزمایش‌های آینده و هنگام مقایسه‌ی عملکرد بین گونه‌های مختلف درنظر گرفته شود. بنابراین یافته‌های ما به ایجاد پایه‌ای برای پژوهش‌های آینده درمورد مکانیسم‌های کنترل خود کمک می‌کند.

نتایج این پژوهش در مجله‌ی Animal Cognition منتشر شده است.

پس از آنکه هیئت‌مدیره‌ی اچ‌پی به‌اتفاق آراء با پیشنهاد زیراکس، رقیب قدیمی خود مبنی بر خرید این شرکت مخالفت کرده و پیشنهاد زیراکس را برای خرید شرکت اچ‌پی رد کردند؛ زیراکس قصد دارد با درنظرگرفتن پیشنهاد ۳۳/۵ میلیارد دلاری برای تصاحب اچ‌پی مستقیما با سهام‌داران رقیب مذاکره کند که به اصطلاح به آن Hostile Bid گفته می‌شود.

جان ویسنتین، مدیرعامل زیراکس در نامه‌ای سرگشاده که اخیرا به اچ‌پی ارسال کرده است، گفت:

امتناع اچ‌پی از مشارکت متقابل به‌دلیل عدم سخت‌کوشی و زیرسوال بردن زیراکس منطقی نیست.

جان ویسنتین، همچنین سعی کرد تا نگرانی‌های اچ‌پی مبنی‌بر عدم توانایی زیراکس به تأمین اعتبار معامله‌ها را نیز برطرف کند؛ چراکه پیش‌تر، هیئت‌مدیره‌ی اچ‌پی در رد پیشنهاد زیراکس، کاهش درآمد آن‌ها را به‌عنوان دلیلی منطقی بیان کرده بود. ویسنتین در نامه‌ی خود بر لزوم تدبیر و احترام متقابل بین دو شرکت تأکید کرد و گفت:

درحالی که اچ‌پی ممکن است تاکتیک «تهاجمی» ما را درک نکند، ما نیز در پی عذرخواهی بابت آن نخواهیم بود. کارآمدترین روش برای اثبات دامنه‌ی این فرصت با اطمینان کامل، از طریق تدبیر و همکاری متقابل خواهد بود که اچ‌پی همچنان از آن امتناع می‌کند؛ بنابراین ما به‌هر طریقی موظف به انجام آن هستیم. درنتیجه، زیراکس قصد دارد مستقیما با سهام‌داران رقیب خود، اچ‌پی، مذاکره کند و به‌دنبال جلب حمایت آن‌ها برای تشویق هیئت‌مدیره‌ی خود برای انجام تصمیمی درست و این فرصت قانع‌کننده است.

آنچه بر اچ‌پی و زیراکس گذشته است

پس از آنکه اچ‌پی در جوابیه‌ی خود طی ارسال نامه‌ای به زیراکس ادعا کرده بود که نگرانی‌های قابل توجهی در هردو مورد تضمین سلامت کوتاه مدت و ارزش پایدار طولانی مدت تجارت با این شرکت دارد؛ زیراکس تصمیم گرفت نامه‌ی شفاف و محکمی برای اچ‌پی ارسال کند.

در نامه‌ای که چیپ برگ، رئیس هیئت‌مدیره‌ی مستقل اچ‌پی به نمایندگی از سهام‌داران خود نوشته شده بود، اچ‌پی به نامه‌ی اول ویسنتین پاسخ داده و بار دیگر نگرانی‌هایی را در مورد چگونگی تأمین اعتبار مالی زیراکس برای معامله‌ها ابراز کرده و گفته است:

هیئت‌مدیره‌ی اچ‌پی نامه‌ی شما را در ۲۱ نوامبر (برابر با ۳۰ آبان) بررسی کرده و تمام موارد ذکر شده در آن را به‌دقت درنظر گرفته؛ اما اطلاعات تازه‌ای فراتر از نامه‌ی ارسالی شما در تاریخ ۵ نوامبر در آن ارائه نشده است. ما مجدداً تأیید می‌کنیم که پیشنهاد زیراکس را رد می‌کنیم زیرا به‌طور قابل‌توجهی اچ‌پی را کم‌ارزش می‌کند. علاوه‌براین، انجام چنین مشارکتی مشروط بر عوامل فراوان و نامشخصی است. اما به‌طور خاص، همچنان عدم اطمینان در مورد توانایی زیراکس در افزایش بخش نقدینگی به‌طور قابل ملاحظه‌ای وجود دارد و نگرانی در مورد احتیاط ناشی از بار بدهی برون سپرده شده بر ارزش سهام شرکت مشترک نیز وجود دارد؛ حتی اگر تأمین اعتبار به دست آمده باشد. درنتیجه، پیشنهاد شما به‌عنوان همکاری و احترام متقابل یا هرگونه مذاکره‌ای قابل پذیرش نیست.

همچنین، قبل از اینکه زیراکس پیشنهاد خود را به‌طور رسمی علنی کند، این دو شرکت مدتی درگیر مذاکره در مورد ادغام احتمالی شرکت‌ها بودند. به‌گفته‌ی اچ‌پی، اگر زیراکس قادر به ارائه‌ی اطلاعات دقیق و شفاف بود، این شرکت مایل به ادغام با رقیب خود می‌شد.

گفتنی است، علاوه‌بر زیراکس، کارل آیکان، فعال میلیاردر، کارآفرین و سرمایه‌دار آمریکایی که ۱۰/۶ درصد از سهام زیراکس و ۴/۲۴ درصد سهام اچ‌پی را دراختیار دارد نیز در تلاش برای ادغام این دو شرکت است.

ال‌جی به‌تازگی ویدئوی جدیدی در کانال یوتیوب خود منتشر کرده که آخرین نسخه‌ی رابط کاربری این شرکت به‌نام UX 9.0 را نمایش می‌دهد. این رابط کاربری شباهت زیادی به One UI سامسونگ دارد. ویدئو روز چهارشنبه منتشر شده و قابلیت‌های جدیدی که به‌زودی به دستگاه‌های ال‌جی اضافه می‌شود را نشان می‌دهد.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، پنل اعلان UX 9.0 هنگام باز شدن کامل، بیشتر آیکون‌ها را در نیمه‌ی پایینی صفحه‌نمایش نشان می‌دهد. رابط کاربری سامسونگ نیز از ترفند مشابهی برای کاربری راحت‌تر با یک دست استفاده می‌کند. ظاهرا تفاوت اصلی بین این دو، وجود نوار اسلایدر روشنایی در One UI و عدم وجود آن در رابط کاربری ال‌جی است.

مجددا، نرم‌افزار تماس ال‌جی شباهت قابل‌توجه زیبایی‌شناختی با One UI دارد. هر دو نرم‌افزار دارای بخش‌هایی به‌صورت افقی در پایین و بخشی که در بعضی قسمت‌ها با سایه‌ای از رنگ سبز برجسته شده هستند. نام بخش‌ها متفاوت بوده اما ایده همان است.

مشخص است که هر دو رابط کاربری در بخش ساعت از نظر زیبایی‌شناختی مشابه‌اند و از سایه‌ای از رنگ آبی استفاده می‌کنند. کلماتی که بخش‌ها استفاده شده کاملا یکسان هستند؛ هرچند که بخش‌ها Stopwatch و Timer جابه‌جا شده‌اند. هردو نرم‌افزار برای جدا کردن شهرها از بیضی استفاده می‌کنند؛ اگرچه نرم‌افزار ساعت One UI، شهرها را به نیمه‌ی پایین صفحه نزدیک‌تر کرده است.

رابط کاربری جدید ال‌جی حتی با وجود شباهت با One UI، پیشرفت قابل‌توجهی نسبت به UX 8.0 داشته است. نرم‌افزارها یکپارچه‌تر شده‌اند و حالت تاریک برای تمام سیستم قابلیت فعال شدن دارد. نرم‌افزار گالری ساده‌تر از گذشته به‌نظر می‌رسد و فضای بیشتری برای آلبوم‌های کاربر دارد.

دسترسی UX 9.0 برای گوشی‌های ال‌جی هنوز مشخص نیست؛ هرچند این رابط کاربری برای G8X ThinQ که مبتنی بر اندروید ۹ بوده، منتشر شده است. ال‌جی برنامه‌ی پیش‌نمایش اندروید ۱۰ در کره جنوبی را آغاز کرده است و قصد دارد تا پایان سال نسخه‌ی پایداری در این کشور منتشر کند. پس می‌توان انتظار داشت که برخی کشورها سال آینده این به‌روزرسانی را دریافت کنند.

شاید اینتل توانسته باشد عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی تراشه‌های جهان را از سامسونگ پس بگیرد اما شرایط برای این شرکت همچنان سخت است به‌خصوص اینکه AMD توانسته در این مدت پردازنده‌های دسکتاپ و ایستگاه کاری ۷ نانومتری و حتی GPU خود را ارائه دهد.

باوجود درآمدهای رکوردی اینتل در سه‌ماهه‌ی سوم سال، مشکلات عرضه‌ی پردازنده‌های ۱۴ نانومتری اینتل همچنان ادامه دارد و این باعث شده است که تولید و عرضه‌ی پردازنده‌های دسکتاپ ۱۰ نانومتری این شرکت نیز به تأخیر بیفتد. این ماجرا ظاهرا تاکنون به نفع AMD بوده تا پردازنده‌های Ryzen را در آمازون با موفقیت به فروش برساند.

اما در این میان اینتل بی‌کار نبوده و مطابق گزارش رسانه‌های کره جنوبی، به TSMC و سامسونگ روی آورده تا بخشی از تولیدات تراشه‌ها را به عهده بگیرند و مشکلات مربوط به تقاضای بیش از حد انتظار را برطرف کنند. براساس این گزارش‌ها، سامسونگ تعداد زیادی سفارشات اینتل را برای تولید تراشه‌های ۱۴ نانومتری دریافت کرده است. احتمالا سامسونگ از این همکاری استقبال خواهد کرد و این قرارداد بسته خواهد شد چراکه تقاضا در بازار حافظه در این روزها کاهش یافته و این فرصت خوبی برای تجارت سامسونگ خواهد بود.

بلک فرایدی یکی از مشهورترین جشنواره‌های فروش بین‌المللی است که در سال‌های اخیر فروشگاه‌های آنلاین هم نقش مهمی در آن داشته‌اند. این جشنواره عموما با تخفیف‌‌های قابل‌توجه و واقعی روی کالاها شناخته می‌شود و مصرف‌کننده‌ها برای تهیه‌ی مایحتاج خود، بلک فرایدی را فرصتی عالی می‌دانند. در فروشگاه‌های آنلاین بین‌المللی، جشن فروش دیگری نیز به‌ مناسبت روز شکرگزاری برگزار می‌شود که امسال با ۴/۲ میلیارد دلار رکوردشکنی کرد.

جشنواره‌ی فروش بلک فرایدی در سال ۲۰۱۹ با رکوردشکنی مجدد همراه بود. آمارهای منتشرشده، فروش ۷/۴ میلیارد دلاری را بیان می‌کنند که البته کمتر از پیش‌بینی‌ها بود. ادوبی آمار خرید آنلاین در بلک فرایدی امسال را منتشر کرد و هرگونه خرید از طریق کامپیوتر، تبلت و گوشی هوشمند را در آن قرار داد. آمار امسال نسبت به سال گذشته با رشد ۱/۲ میلیارد دلاری همراه بود. البته ادوبی قبلا در گزارش‌های خود ۷/۵ میلیارد دلار را برای بلک فرایدی امسال پیش‌بینی کرد. آمار Salesforce کمتر از ادوبی بود و ۷/۲ میلیارد فروش را ثبت کرد.

آمار بلک فرایدی امسال نشان می‌دهد که اسباب‌بازی‌ها در دسته‌ی پرفروش آنلاین قرار داشته‌اند. از مشهورترین آن‌ها می‌توان به اسباب‌بازی‌ها با تم انیمیشن Frozen 2 و L.O.L Surprise و Paw Ptrol اشاره کرد. در دسته‌ی پرفروش‌ترین‌‌های بازی ویدئویی نیز نام‌هایی همچون FIFA 20 و Madden 20 و کنسول بازی Nintendo Switch به چشم می‌خورند. در دسته‌ی پرفروش‌ترین‌های صنعت الکترونیک نیز لپ‌تاپ‌های اپل، ایرپادها و تلویزیون‌های سامسونگ در بالاترین رتبه‌ها قرار گرفتند.

گوشی‌های هوشمند ۲/۹ میلیارد دلار از فروش آنلاین بلک فرایدی را به خود اختصاص دادند. درواقع این حجم از فروش در گوشی‌های هوشمند رخ داد که سرعتی بیشتر از سرعت رشد فروش آنلاین را نیز نشان می‌دهد. درنتیجه درحال رسیدن به نقطه‌ای هستیم که احتمالا به‌زودی گوشی‌های هوشمند سهم بیشتری از فروش را نسبت به خرید از طریق وب و کامپیوترهای شخصی به خود اختصاص می‌دهند.

تیلور شراینر، تحلیل‌گر ارشد و مدیر بخش تحلیل دیجیتال ادوبی در بیانیه‌ای پیرامون آمار فروش بلک فرایدی نوشت:

با نزدیک شدن به کریسمس، مصرف‌کننده‌ها اکنون به‌جای ایستادن در صف، از گوشی‌های خود استفاده می‌کنند. حتی در خرید از فروشگاه‌ها نیز ۴۱ درصد از مشتریان پیش از مراجعه برای دریافت کالا، خرید خود را به‌صورت آنلاین انجام می‌دهند. باتوجه به آمارهای کنونی، پلتفرم موبایل برای کسب‌وکارهای کوچک‌تر که به‌دنبال حضور بهتر در جشنواره‌ی فروش Small Business Saturday هستند نیز فرصتی عالی محسوب می‌شود. این جشنواره برای خرده‌فروش‌هایی عالی محسوب می‌شوند که توانایی عرضه‌ی خدمات و محصولات متمایز نسبت به غول‌های خرده‌فروشی را دارند.

بخش تحلیل ادوبی (Adobe Analytics) به‌صورت زنده ۸۰ فروشگاه از ۱۰۰ فروشگاه آنلاین برتر آمریکا را رصد می‌کند. تحلیل مذکور در دوره‌ی فروش تعطیلات آخر سال، شامل ۵۵ میلیون انواع محصول و نزدیک به یک تریلیون تراکنش می‌شود. Salesforce از داده‌ی Commerce Cloud و تحلیل‌های آماری مشابه استفاده می‌کند که بیش از نیم میلیارد خریدار بین‌المللی را در ۳۰ کشور جهان مورد ردگیری قرار می‌دهد.

کارشناسان یکی از دلایل فروش کمتر نسبت به پیش‌بینی تحلیل‌گران را شروع زودتر دوره‌ی فروش تعطیلات می‌دانند. بلاک فرایدی به‌عنوان روزی مهم پس از شکرگزاری، همیشه از سوی فروشنده‌ها به‌عنوان شروع فصل خرید تعطیلات شناخته شده است. با گذشت زمان و تلاش خرده‌فروش‌ها برای فروش بیشتر در دوره‌ی طولانی‌تر، تعریف دوره‌ی فروش تعطیلات نیز تغییر کرد.

افزایش تعداد خریداران با افزایش قیمت کالاهای خریداری‌شده نیز همراه می‌شود. ادوبی می‌گوید میانگین قیمت کالاهای فروخته‌شده در بلک فرایدی امسال به ۱۶۸ دلار رسید که نسبت به سال گذشته ۵/۹ درصد افزایش داشت. فروش گوشی‌های هوشمند با رشد ۲۱ درصدی نسبت به سال گذشته همراه بود. به‌علاوه ۶۱ درصد از ترافیک مرور فروشگاه‌های آنلاین نیز از سمت گوشی‌های هوشمند بود که رشد ۱۵/۸ درصدی را نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد.

غول‌های تجارت الکترونیک، مانند سال‌های گذشته آمار فروش بهتری نسبت به بازیگران کوچک‌تر داشتند. فروشگاه‌های با فروش بیش از یک میلیارد دلار در سال، در این دسته قرار می‌‌گیرند. آن‌ها در بلاک فرایدی امسال، گوشی‌های هوشمند بیشتری به فروش رساندند و ۶۶ درصد از مرور وب‌سایت‌هایشان نیز از طریق گوشی هوشمند رخ داد. ادوبی می‌گوید بازیگران بزرگ در فصل فروش کنونی ۶۶ درصد رشد را تجربه کرده‌اند؛ درحالی‌که آمار مذکور برای فروشگاه‌های کوچک ۲۷ درصد بود.

فروش بیشتر غول‌های تجارت الکترونیک نسبت به بازیگران کوچک‌تر در دیگر رخدادهای فروش مانند جشن شکرگزاری نیز دیده شد. کارشناسان الگوی مشابهی را به‌عنوان دلیل این فروش بیشتر تفسیر می‌کنند. فروشگاه‌های بزرگ، تنوع بیشتری در محصولات دارند و همچنین قادر به ارائه‌ی تخفیف‌های بیشتر روی برخی کالاها هستند. همین رویکرد، مشتریان را به اضافه کردن کالاهای بیشتر (حتی با تخفیف کمتر) به سبد خرید تشویق می‌کند. درنهایت فروشگاه‌های بزرگ توانایی بیشتری در ارائه‌ی تخفیف دارند.

فروشگا‌ه‌های بزرگ، توانایی ارائه‌ی گزینه‌های ارسال متنوع‌تری نسبت به رقبای کوچک خود دارند. از نمونه‌های مرسوم در فروشگاه‌های بین‌المللی می‌توان به خرید و تحویل در فروشگاه اشاره کرد که طبق آمار ادوبی، نسبت به سال گذشته با رشد ۴۳ درصدی همراه بود. البته همه‌ی آمارها برای فروشگاه‌های آنلاین عالی نیستند و تحلیلی همچون Edison Trends، نتایج متفاوتی را درباره‌ی عملکرد فروشگاه‌ها ارائه می‌کند.

الگوی خرید آنلاین در روزهای پیش‌رو از ایام فروش تعطیلات، تغییرات بیشتری را تجربه خواهد کرد. Cyber Monday روز مهم بعدی در فروش تعطیلات آخر سال محسوب می‌شود که ادوبی آمار ۹/۴ میلیارد دلار را برای آن پیش‌بینی می‌کند. همان‌طور که گفته شد یک روز هم به خرید از کسب‌وکارهای کوچک اختصاص دارد که تاکنون ۴۷۰ میلیون دلار برای آن گزارش شده است. ادوبی پیش‌بینی می‌کند که آمار مذکور به سه میلیارد دلار برسد.

اینتل هفته‌ی گذشته گزارش و آمار درآمدی خود را منتشر و به ادامه‌داربودن مشکلات تأمین محصول اشاره کرد. رویکرد کوپرتینویی‌ها در اعلام ادامه‌ی مشکل در زنجیره‌ی تأمین، به‌خودی‌خود عجیب محسوب می‌شد؛ اما اخبار جدید از بازیگران دیگر، تا حدودی رفتار اینتل را توجیه می‌کند. دل در گزارش درآمدی فصل سوم، انتظار کاهش درآمد سالانه را به‌‌دلیل مشکلات تأمین اینتل اعلام کرد.

دل در گزارش خود اشاره‌ی مستقیمی به شرایط زنجیره‌ی تأمین نکرد؛ شرایطی که طبق ادعای اینتل و پیش‌بینی‌ کارشناسان، در سال مالی ۲۰۲۰ هم ادمه می‌یابد. شایان ذکر است لحن و گفتار مدیران این شرکت در اعلام مشکلات جالب‌ بود. مدیرعامل دل، جفری کلارک، در گزارش مالی نوشت:

شرایط کمبود پردازنده‌های اینتل فصل‌به‌فصل بدتر می‌شود. کمبودها اکنون روی بازار کامپیوترهای شخصی تجاری و کامپیوترهای شخصی مصرفی حرفه‌ای ما تأثیر می‌گذارد؛ درنتیجه پیش‌بینی فروش ما در فصل چهارم نیز تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد.

اینتل تابه‌امروز خسارت‌های کمبود عرضه‌ی محصول را در دسته‌ی پایین‌رده تحمل کرده است و در همکاری احتمالی با TSMC، کسب‌وکار تراشه و محصولات مکمل را در نظر دارد. غول پردازنده اکنون تأیید می‌کند که در تولید محصولات، با فاندری‌های (تولیدکننده‌های تراشه) متفرقه نیز همکاری خواهد کرد. به‌هرحال شرایط کنونی نشان می‌دهد تصور بهبود شرایط زنجیره‌ی تأمین در اینتل صحیح نبوده است.

کارشناسان اعتقاد دارند شرایط اینتل و همکاران تجاری و مشکلات کنونی، ترکیبی از مشکلات متعدد است. اینتل در سال ۲۰۱۴ در راه‌اندازی مرکز تولیدی Fab 42 تأخیر داشت. فرایند راه‌اندازی مرکز در سال ۲۰۱۷ از سر گرفته شد؛ اما نهایی‌شدن شرایط تولید، تا سال ۲۰۲۰ طول خواهد کشید. به‌علاوه، اینتل باید ابعاد قالب‌‌های تولیدی خود را برای رقابت با پردازنده‌های رایزن و اپیک AMD افزایش می‌داد. دلیل دیگر نیز دشواری‌های بهینه‌سازی فرایند تولید ۱۰ نانومتری است.

اینتل امروز همه‌ی تلاش خود را به‌کار می‌گیرد تا مشکلات مذکور را رفع کند. البته استراتژی کنونی و زمان‌بندی اعلام‌شده‌ی شرکت، تا حدودی شرایط را دشوار می‌کند. اینتل انتظار دارد پردازنده‌های ۱۰ نانومتری را تا تعطیلات سال ۲۰۱۹ به بازار عرضه کند.

پیش‌بینی اینتل برای عرضه‌ی پردازنده‌های ۱۰ نانومتری به بازار در تعطیلات ۲۰۱۹، یعنی آن‌ها باید سهم عمده‌ای از فضای تولیدی خود را به این دسته اختصاص دهند. ناگفته نماند بازدهی ۱۰ نانومتری‌ها درمقایسه‌با تراشه‌های ۱۴ نانومتری کمتر است و تولید در این فرایند، به‌معنای مشکلات بیشتری برنامه‌ریزی در فاندری خواهد بود.

هرچه فرایندهای تولید تراشه (Process Nodes) کوچک‌تر باشند، می‌توان تراشه‌های بیشتری از ویفر نیمه‌هادی تولید کرد. همچنین، کاهش بازدهی تولید این مزیت را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. درباره‌ی برنامه‌های مرکز تولیدی اینتل باید بدانید نصب ابزارها در Fab 42 تا ابتدای سال ۲۰۲۰ طول خواهد کشید. این مرکز تولید تراشه‌های ۱۰ نانومتری را برعهده خواهد گرفت و درنهایت، تولید هفت‌نانومتری‌ها نیز در آن انجام می‌شود و اینتل نیز هنوز تاریخ مشخصی برای تولید انبوه در کارخانه‌ی مذکور اعلام نکرده است.

هنوز مشخص نیست شرایط دشوار اینتل تا کِی ادامه خواهند یافت و این شرکت می‌تواند AMD را در بازارهای متعدد شکست دهد یا خیر. از شرکای تجاری دیگر می‌توان به اچ‌پی اشاره کرد که آن‌ها نیز ادامه‌ی شرایط دشوار کنونی را تا میانه‌ی سال ۲۰۲۰ پیش‌بینی کرده‌اند.