اینتل رویکرد موفقی در بازار تراشه‌های مودم نداشت و امروز، خبر از فروش این بخش به اپل به گوش می‌رسد. رویکردهای رقابتی کوالکام در بازار تراشه، یکی از دلایلی بود که بسیاری از کارشناسان به‌عنوان علت خروج اینتل از بازار پیش‌بینی می‌کردند. اکنون غول دنیای پردازنده بیانیه‌ای صادر کرده است که از حکم کمیسیون فدرال تجارت آمریکا علیه کوالکام دفاع می‌کند؛ تصمیمی که در ماه مه سال جاری اتخاذ شد. حکم مذکور، کوالکام را متهم می‌کند که قراردادهای تجاری مجوز با موضوع CDMA و LTE را با رویکردی در مسیر خارج کردن رقبا از بازار تنظیم کرده است.

بیانیه‌ی جدید اینتل که در یک پست وبلاگی هم به آن اشاره شد، ادعا می‌کند که رویکردهای کوالکام، آن‌ها را از بازار تراشه‌ی مودم خارج کرد. در بخشی از بیانیه می‌خوانیم:

اینتل از رویکرد ضدرقابتی کوالکام در بازار، خسارت‌های متعددی متحمل شد. ما از فرصت‌های موجود در بازار مودم محروم شدیم و توانایی فروش به مشتریان خود را نداشتیم. به‌علاوه باید محصولات خود را با قیمت‌هایی می‌فروختیم که به‌نوعی کوالکام تنظیم کرده بود.

اینتل در ادامه‌ی بیانیه، خود را جزو رقبایی می‌داند که کوالکام با رویکردهای ضد رقابتی از بازار خارج کرده است.

اپل و کوالکام چند ماه پیش تصمیم به اتمام شکایت‌های متقابل حقوقی گرفتند. اپل در سال ۲۰۱۷ ادعا کرده بود که کوالکام برای استفاده از پتنت تراشه‌های خود، هزینه‌ی بیش‌ از‌ حدی را دریافت کرده است. همین ادعای اولیه، موجب شکل‌گیری دعاوی عظیم حقوقی میان این دو شرکت شد. توافق دو غول دنیای موبایل، با پرداخت هزینه از طرف اپل و کوالکام و اهدای مجوز ۶ ساله‌ی استفاده از فناوری‌ها و پتنت‌ها همراه شد. به‌علاوه مجوز استفاده از تراشه‌های کوالکام در محصولات اپل نیز صادر و تمدید شد.

توافق اپل و کوالکام، با اعلام خروج اینتل از بازار مودم همراه شد. اپل قبلا تصمیم گرفته بود تا به‌جای تراشه‌های مودم کوالکام از محصولات اینتل استفاده کند که حل چالش‌های حقوقی، تصمیم اینتل را قابل پیش‌بینی کرد. به‌هرحال کوالکام در بازار تراشه‌های مودم گوشی‌های هوشمند به‌عنوان پیش‌گام صنعت شناخته می‌شود و قطعا کوپرتینویی‌ها محصولات آن‌ها را به اینتل ترجیح می‌دادند. سپس اپل در ماه ژوئیه اعلام کرد که قصد خرید بخش گوشی‌های هوشمند اینتل را دارد. تصمیم کوپرتینویی‌ها، گمانه‌زنی‌ها را پیرامون تصمیم جدی آن‌ها برای تولید داخلی تراشه‌های ارتباطی در آینده و کاهش وابستگی به کوالکام افزایش داد.

اینتل در پست وبلاگی خود به سرمایه‌گذاری‌های میلیارد دلاری در کسب‌وکار تراشه‌ی مودم اشاره می‌کند. فروش این بخش به اپل که طبق ادعاها حدود یک میلیارد دلار درآمد برای آن‌ها به‌همراه داشت، قطعا خسارت‌های واردشده را جبران نمی‌کند. به‌هرحال شاید غول قدیمی دنیای پردازنده از موضع خود در برابر کوالکام عقب‌نشینی نکند و اصرار بر فشار بیشتر بر این رقیب داشته باشد.

تمامی اخبار دنیای پردازنده تأیید می‌کنند که AMD از زندگی در سایه‌ی اینتل، به رقیبی قابل‌ احترام و رو به‌ رشد تبدیل شده است. انواع آمارها و بررسی‌ها نیز ادعای رسانه‌ها و کارشناسان دنیای پردازنده را تأیید می‌کنند. نظرسنجی جدید European Hardware Association نشان می‌دهد شهرت AMD در دو سال گذشته، ۵۰ درصد رشد داشته است.

در جدیدترین نظرسنجی انجام‌شده در بازار اروپا که بین ۱۰ هزار نفر انجام شد، ۶۰ درصد از شرکت‌کننده‌ها AMD را به‌عنوان انتخاب احتمالی بعدی خود برای خرید پردازنده ذکر کردند. مدیر مؤسسه‌ی EHA، کوئن کریجنس در توضیح نظرسنجی انجام‌شده گفت:

AMD در سه سال گذشته سرعت رشد بالایی را در دسته‌ی کاربران فوق علاقه‌مند به کامپیوتر و پردازش تجربه کرد. این شرکت با سری رایزن از پردازنده‌های مرکزی، هرگونه فاصله‌ی عملکردی و قدرتی را با اینتل کاهش داد. در سری مذکور، نسبت مناسبی از قیمت / کارایی نیز به کاربران ارائه می‌شود.

AMD در سال‌های اخیر با سرعتی نسبتا خوب توجه طرفداران بازار کامپیوتر شخصی را به خود جلب کرد. نظرسنجی مشابهی در سال ۲۰۱۸ انجام شده بود که ۴۰ درصد از شرکت‌کننده‌های آن، AMD را به رقبا ترجیح می‌دادند. همین آمار در نظرسنجی انجام‌شده در ماه مه سال جاری به ۵۰ درصد رسید. کریجنس می‌گوید دلیل افزایش ۱۰ درصدی طرفداران AMD در طول چند ماه گذشته را می‌توان به عرضه‌ی نسل سوم از از پردازنده‌های دسکتاپ رایزن مرتبط دانست.

AMD در بازار کارت‌های گرافیکی نیز افزایش کاربر و طرفدار را تجربه می‌کند. البته انویدیا هنوز در این بازار حرف اول را می‌زند. ۷۲/۸ درصد افراد حاضر در نظرسنجی، انویدیا را انتخاب اول خود در بخش کارت‌های گرافیکی عنوان کرده‌اند، اما به‌هرحال در نظرسنجی جدید AMD نیز شاهد رشد چهار درصدی طرفداران در ۶ ماه گذشته بود که از ۱۹ به ۲۳ درصد افزایش یافت.

نظرسنجی در بخش پردازنده‌های گرافیکی ثابت کرد که طرفداران خرید کارت‌های گرافیکی AMD، آن‌ها را در ترکیب با پردازنده‌های مرکزی همان شرکت ترجیح می‌دهند. تمایل استفاده از پردازنده‌ی اینتل در کنار کارت گرافیکی AMD تنها در میان ۲/۹ درصد از شرکت‌کننده‌ها دیده شد. اروپا تنها منطقه‌ای نیست که در آن شاهد افزایش طرفداران AMD هستیم. در جدیدترین فهرست آمازون از پرفروش‌ترین پردازنده‌‌ها، تنها دو جایگاه از فهرست در اختیار AMD قرار ندارد. غول پردازنده در ژاپن نیز شاهد رشد فروش بود و موفق به شکست رقیب قدیمی در این کشور شد.

رنو اسپرت آماده‌ی حضور در مسابقات آندروس ترافی (Andros Trophy) است. آن‌ها خودروی الکتریکی و هیجان‌انگیز زویی را برای شرکت در این مسابقات آماده کرده‌اند. رنو زویی (Zoe) مسابقه‌ای از دو موتور الکتریکی روی هر محور بهره می‌برد (سیستم تمام‌چرخ‌محرک) و قدرت ترکیبی آن ۳۳۵ اسب‌بخار است؛ درحالی‌که ۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت باتری ۲۷ کیلووات ساعت رنو زویی برقی می‌تواند در ۲۵ دقیقه شارژ شود. وزن زویی ۱۰۳۰ کیلوگرم اعلام شده که ۴۰۰ کیلوگرم کمتر از وزن نسخه‌ی تولیدی استاندارد است. 

خودروی مسابقه‌ای رنو زویی همچنین از تجهیزات تقویت‌شده از جمله ترمزهای بزرگتر برای کمک به مدیریت قدرت استفاده می‌کند که ۲۰۲ اسب‌بخار بیشتر نسبت به خودروی استاندارد است. فاصله‌ی محوری این خودرو ۸۸ میلی‌متر کاهش یافته و به ۲،۵۰۰ میلی‌متر رسیده است. بدنه‌ی پهن و سفارشی از مواد کامپوزیتی ساخته می‌شود و زویی جدید از رینگ‌های مسابقه‌ای قرارگرفته در لاستیک‌های بزرگ، رول‌کیج و طرح مسابقه‌ای استفاده می‌کند.

ژان باپتیست دوبورگ که قصد دارد همراه‌با نیكلاس پراست و امانوئل موینل در مسابقات قهرمانی شرکت کند، اظهار داشت:

من مشتاقانه منتظر اتفاقات جدیدی هستم كه با تیم DA Racing در مسابقات Andros e-Trophy خواهیم داشت. ما با حمایت عمده‌ی رنو و موتول، خودمان را با چالشی جسورانه رو‌به‌رو کرده‌ایم. این سری از مسابقات آندروس ترافی برای خودروهای برقی و چالش هولناکی است که من قصد دارم به‌عنوان قهرمان چهار دوره‌ی این مسابقات، از عنوان قهرمانی دفاع کنم. این مسابقات چالش ورزشی واقعی است که طی هفته‌های آینده انتظار ما را می‌کشد و ما برای آن آماده هستیم. 

مسابقات قهرمانی Andros e-Trophy روزهای ۷ و ۸ دسامبر در رشته کوه‌های آلپ فرانسه آغاز و در سال ۲۰۲۰ دنبال می‌شود. 

اطلاعات جدیدی از گوشی سامسونگ گلکسی اس ۱۱ فاش شده که نشان از ثبت پتنت جدیدی در اداره‌ی مالکیت معنوی اتحادیه اروپا (EUIPO) دارد. این پتنت جزئیات حسگر جدیدی با نام «Bright Night» را شرح می‌دهد که طبق توضیحات، در گوشی‌ هوشمند و تبلت‌ها استفاده می‌شود. دوربین مورد نظر ممکن است حسگری اختصاصی برای عکاسی و فیلم‌برداری در شب باشد که در سری اس ۱۱ به کار گرفته می‌شود؛ یا نامی فانتزی برای حسگر بزرگ ۱۰۸ مگاپیکسلی باشد.

سامسونگ پیش از این از «Bright Night» به‌عنوان حالت شب اختصاصی در سری اس ۱۰ و نوت ۱۰ استفاده کرده بود؛ اما اکنون قصد دارد آن را به یک قابلیت سخت‌افزاری تبدیل کند. چندین رندر از دوربین‌های اس ۱۱ و اس ۱۱ پلاس فاش شده که نشان از استفاده‌ی پنج دوربین در قابی مستطیل شکل دارد و از دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی و یک ماژول پریسکوپ با بزرگ‌نمایی ۵ برابری تشکیل شده است.

هر سه مدل اس ۱۱ فوکوس خودکار لیزری دارند و قادر به ثبت ویدئوهای 8K هستند. همچنین حالت‌های Dirctor‘s View، Night Hyperlapse، Single Take Photo و Vertical Panorama برای این گوشی‌ها در نظر گرفته شده؛ بنابراین مشخص است که سامسونگ قصد دارد تغییرات اساسی در دوربین پرچم‌داران خود ایجاد کند.

شرکت ژاپنی پاناسونیک تصمیم دارد تا کسب‌وکار تراشه‌ی خود را به شرکت تایوانی Nuvoton واگذار کند. آن‌ها در روز پنجشنبه اعلام کردند که فروش بخش زیان‌ده در مسیر استراتژی‌های تغییر مسیر متمرکز بر کسب‌وکارهای مفید برای کل شرکت انجام می‌شود.

بخشی از کسب‌وکار تولید تراشه‌ی پاناسونیک به‌نام Panasonic Semiconductor Solutions در استان کیوتو فعالیت می‌کند. بخش دیگر، TowerJazz نام دارد که با همکاری شرکت Tower Semiconductor تأسیس شد و مرکز فعالیت آن در استان تویاما قرار دارد. پاناسونیک تصمیم دارد سهام خود را در هر دو شرکت مذکور واگذار کند.

شرکت‌های ژاپنی تولیدکننده‌ی تراشه، زمانی به‌عنوان پیش‌گام صنعت شناخته می‌شدند. در سال‌های اخیر رقبای قدرتمندی از سرتاسر جهان، خصوصا تایوان و کره‌ جنوبی در این صنعت متولد شده‌اند که فعالیت را برای ژاپنی‌ها دشوار کردند. به‌هرحال تصمیم پاناسونیک مبنی بر فروش بخش تولید تراشه نشان‌دهنده‌ی وضعیت نه‌چندان مناسب یکی از قدیمی‌ترین بازیگران این کشور در صنعت سخت‌افزار است. تصمیم مدیران پاناسونیک همچنین نشان‌دهنده‌ی فعالیت جدی آن‌ها در مسیر کاهش هزینه‌ها نیز هست. کاهش فروش در چین به‌خاطر درگیری‌های تجاری آن کشور با ایالات متحده، موجب کاهش درآمد پاناسونیک شد که اجرای سیاست‌های کاهش هزینه را الزامی کرد.

پاناسونیک هفته‌ی گذشته خبر خروج از یکی از حوزه‌های کسب‌وکاری زیان‌ده دیگر را نیز رسانه‌ای کرد. آن‌ها کل تولید پنل‌های LCD را تا سال ۲۰۲۱ متوقف خواهند کرد. شرکت ژاپنی در مسیر برنامه‌ی سه‌ساله‌ی کسب‌وکار خود (که از آوریل امسال شروع می‌شود) تصمیم به کاهش حدود ۹۰۰ میلیون دلاری هزینه‌ها (برابر با ۱۰۰ میلیارد ین) دارد. ۳۰ میلیارد ین از صرفه‌جویی هزینه با تعدیل نیروی انسانی انجام می‌شود و ۴۰ میلیارد ین دیگر، با تعطیلی کسب‌وکارهای زیان‌ده محقق خواهد شد.

ورود پاناسونیک به صنعت تولید تراشه از دهه‌ی ۱۹۵۰ شروع شد. آن‌ها در سال ۱۹۵۲ شرکتی مشترک را با همکاری شرکت الکترونیکی هلندی فیلیپس تأسیس کردند. فروش تراشه‌های مخصوص تلویزیون در دهه‌ی ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ درآمد بسیار بالایی را برای این شرکت به‌همراه داشت. البته از همان سال‌ها رقبای آسیایی متعددی در برابر پاناسونیک قد علم کردند و آن‌ها را به وضعیت امروز رساندند.

مدیرعامل پاناسونیک، کازوهیرو تسوگا، ابتدای ماه جاری میلادی اعلام کرد که شرکت تحت مدیریتش تمامی بخش‌های زیان‌ده را تا پایان سال مالی منتهی به مارس ۲۰۲۲ تعطیل خواهد کرد. تمرکز پاناسونیک از این پس روی کسب‌وکارهای سودده همچون باتری و دیگر تجهیزات خودرو معطوف خواهد ماند. در مسیر همین سیاست‌ها، شرکت ژاپنی در ماه ژوئیه خبر از تعطیلی یک مرکز تولید تلویزیون در مکزیک داد که سوددهی پایینی داشت.

پاناسونیک در اسناد مالی خود پیش‌بینی می‌کند که در سال مالی کنونی منتهی به ماه مارس آینده،‌ کاهش فروش و سود خالص را تجربه خواهد کرد. چنین آماری برای اولین‌بار در سه سال گذشته برای پاناسونیک رخ می‌دهد. پیش‌بینی مذکور می‌گوید که سود خالص گروه پاناسونیک، با کاهش ۲۹/۶ درصدی در سال مالی کنونی به ۲۰۰ میلیارد ین خواهد رسید. میزان فروش نیز با کاهش ۳/۸ درصدی به ۷/۷ تریلیون ین می‌رسد.

سازمانی که استاندارد معماری تراشه‌ی RISC-V را توسعه می‌دهد، علاوه بر درگیری‌های همیشگی همچون نبرد سازنده‌ها بر سر ISA یا Instruxtion Set Architecture، نگرانی‌های تقریبا سیاسی هم دارد. نبردهای سیاسی، عدم اطمینان شدیدی را بر این سازمان وارد می‌کند و درنتیجه بنیاد RISC-V تصمیم دارد تا مرکز فعالیت خود را به سوئیس منتقل کند. آن‌ها به‌دنبال شرایط هرچه آرام‌تر برای توسعه‌ی استاندارد متن‌باز ISA هستند.

نبرد تجاری به‌مرور آثار خود را بر صنعت جهانی فناوری نشان می‌دهد. حتی اظهارنظرهای اخیر سیاست‌مداران تأثیر چندانی بر بهبود شرایط نداشت. دونالد ترامپ اخیرا اعلام کرده بود که چین و آمریکا در فاز اول به توافقی برای عدم اعمال مالیات روی کالاهای وارداتی یکدیگر رسیده‌اند.

شرکت‌هایی همچون اپل قبلا موفق به دریافت مهلت از دولت ترامپ برای کالاهای تعرفه‌ای شده‌اند. درمقابل، غول‌های دیگر فناوری همچون هواوی، شرایط نه‌چندان مناسبی را در میانه‌ی نبرد تجاری تجربه می‌کنند. به‌علاوه فشار زیادی بر بسیاری از تولیدکننده‌های تراشه وجود دارد تا مراکز تولیدی خود را به داخل ایالات متحده منتقل کنند. دلیل فشارهای مذکور، ارزیابی و شناسایی بهتر تهدیدهای امنیتی سخت‌افزارها است.

بنیاد RISC-V درنتیجه‌ی فشارهایی که مشابه با دیگر سازمان‌های فناوری در آمریکا تحمل می‌کند، تصمیم به نقل مکان به سوئیس گرفته است. مدیران سازمان امیدوار هستند که از الزام برای رویارویی با سیاست‌مداران معاف شوند. آن‌ها نمی‌خواهند با سیاست‌مدارانی درگیر شوند که همکاری‌شان را با دولت‌ها و دانشگاه‌ها و شرکت‌های خارج از آمریکا محدود می‌کنند.

هدف جابه‌جایی مرکز مدیریت بنیاد RISC-V، هدایت بهتر توسعه‌ی فناوری متن‌بازی عنوان شد که اخیرا طرفداران زیادی پیدا کرده است. جذابیت فناوری جدید تنها به‌خاطر عالی بودن فرایندهای تولیدی در آن نیست. بلکه رایگان و متن‌باز بودن استاندارد برای پورت کردن نرم‌افزارها، امکان قابل‌توجه آن محسوب می‌شود. استاندارد متن‌باز به همه امکان می‌دهد تا سخت‌افزار اختصاصی خود را برای اجرای نرم‌افزار مورد نظر توسعه دهند.

برای درک بهتر مزایای فناوری متن‌باز می‌توان به اخبار چند ماه گذشته پیرامون طراحی و توسعه‌ی تراشه رجوع کرد. دو بازار بزرگ جهان اخیرا اعلام کردند برنامه‌هایی برای کاهش وابستگی به فناوری آمریکایی دارند و از راهکارهای مبتنی بر RISC-V استفاده خواهند کرد. یکی از آن‌ها چین است که ۲۹ میلیون دلار روی فعالیت‌های تولید داخلی نیمه‌هادی سرمایه‌گذاری خواهد کرد. اتحادیه‌ی اروپا نیز در این رویکرد در کنار چین قرار می‌گیرد و حتی اولین طراحی‌های خود را آماده‌ی عرضه دارد. آن‌ها تا سال ۲۰۲۱ اولین محصولات نهایی را به بازار عرضه خواهند کرد.

بنیاد RISC-V می‌گوید سال گذشته برای تصمیم‌گیری پیرامون جابه‌جایی رأی‌گیری برگزار کرده است. سوئیس تنها مکان هدف این بنیاد نبود، اما درنهایت در رأی‌گیری اعضا انتخاب شد. خبر نهایی رأی‌گیری نیز در دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. کالیستا ردموند، مدیر اجرایی بنیاد RISC-V در مصاحبه‌ای با رویترز پیرامون تصمیم جدید گفته بود:

ما از اعضای خود در سرتاسر جهان متوجه شدیم که عدم فعالیت در آمریکا، برای اهداف بنیاد بهتر خواهد بود.

آمریکا هنوز هیچ محدودیتی را برای بنیاد RISC-V ایجاد نکرده است. البته به‌هرحال برخی از اعضا نگران هستند که رویکردهای مبتنی بر جغرافیای سیاسی، در عملکرد سازمان خلل ایجاد کند. ۳۲۵ شرکت در سرتاسر جهان، حق عضویت در بنیاد RISC-V را پرداخت می‌کنند. از میان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین آن‌ها می‌توان به کوالکام، NXP، هواوی، انویدیا، نوکیا، مدیاتک، بنیاد رزبری و گروه چینی علی‌بابا اشاره کرد.

تصمیم بنیاد RISC-V بر خروج از آمریکا نشان می‌دهد که شرکت‌ها در برابر افزایش فشارها از سوی دولت، شاید تصمیم به دور زدن آن‌ها به‌کمک جابه‌جایی جغرافیایی بگیرند. به‌هرحال وزارت بازرگانی آمریکا می‌گوید رویکردهای محدودیت‌زا با هدف «جلوگیری از دست‌رسی مجرمان به فناوری‌هایی انجام می‌شود که برای شهروندهای آمریکایی یا منافع ایالات متحده مضر هستند. به‌علاوه قوانین تلاش می‌کنند تا با ترویج نوآوری، موتور محرکه‌ی پیش‌گامی آمریکا را در دنیای فناوری روشن نگه دارند».

جمهوری‌خواهان ایالات متحده از تصمیم بنیاد RISC-V مبنی بر نقل مکان به کشوری بی‌طرف نگران هستند. آن‌ها می‌گویند چنین رویکردهایی احتمالا تأثیری بلندمدت بر اقتصاد آمریکا خواهد داشت. نگرانی اصلی این است که جابه‌جایی بنیاد استاندارد، به اعضای چینی آن امکان دهد که روی روند توسعه‌ی معماری تراشه‌ی RISC-V تأثیر بیشتری داشته باشند؛ روندی که به اعتقاد جمهوری‌خواهان، به‌سود چینی‌ها تمام می‌شود و آن‌ها در رقابت فناوری پیش می‌افتند. به‌هرحال آن‌ها فراموش کرده‌اند که فناوری مذکور با هدف متن‌باز بودن توسعه می‌یابد و آن‌چنان به‌معنای پیش افتادن گروهی خاص نخواهد بود. به‌هرحال هواوی به‌عنوان یکی از اعضای چینی از تصمیم جدید بر انتقال مرکز مدیریت دفاع می‌کند و آن را در مسیر چشم‌اندازهای خود برای ساختن دنیای باز و ناهمگن می‌داند.

مقام‌های آمریکایی یک متخصص رمزارز و از اعضای پروژه‌ی اتریوم را به‌خاطر سفر به کره‌‌ شمالی و شرکت در یک کنفرانس فناوری دستگیر کردند. این متخصص در کنفرانس مذکور ارائه‌ای پیرامون استفاده از رمزارز و بلاک‌چین برای دور زدن تحریم‌های بین‌المللی انجام داده بود.

ویرجیل گریفیث ۳۶ ساله، اهل سنگاپور و شهروند ایالات متحده بود که به محض ورود به فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس، دستگیر و به دادگاه احضار شد. اتهامات او در دادگاهی علنی در روز ۲۹ سپتامبر، قرائت و ابلاغ شدند. وزارت دادگستری آمریکا در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که گریفیث در آوریل سال جاری به کره‌ی شمالی سفر کرده بود. او در کنفرانس رمزارز و بلاک‌چین در پیونگ‌یانگ شرکت کرد. اسناد وزارت دادگستری ایالات متحده نشان می‌دهد که وزارت امور خارجه، گریفیث را از سفر و شرکت در کنفرانس رمزارز منع کرده بود.

جان دمرز، معاون دادستان کل ایالات متحده درباره‌ی دستگیری کارشناس حوزه‌ی رمزارز گفت:

گریفیث باوجود دریافت هشدار، به یکی از کشورهای اصلی دشمن ایالات متحده، کره‌ی شمالی سفر کرد. او در سفر خود به مخاطبان خود آموخت که چگونه از فناوری بلاک‌چین برای دور زدن تحریم‌ها استفاده کنند. ما با شکایت‌نامه‌ی کنونی، به‌دنبال اجرای قانون علیه این رویکرد اشتباه هستیم.

در بخشی از سند شکایت حقوقی ادعا می‌شود که گریقیث قصد راه‌اندازی مسیری برای تبادل رمزارز (احتمالا اتر) بین کره‌ی شمالی و جنوبی داشته است. چنین فعالیتی، مقابله با تحریم‌های ایالات متحده تفسیر می‌شود.

مقام‌های آمریکایی می‌گویند گریفیث تحریم‌های دولت آمریکا علیه کره‌ی شمالی را نقض کرده است. قوانینی که نقض شدند، شامل قانون IEEPA و قوانین اجرایی ۱۳۴۶۶ و ۱۳۷۲۲ آمریکا می‌شوند که به‌ترتیب توسط رؤسای جهور این کشور، جرج بوش و باراک اوباما تصویب شدند. تحریم‌های مذکور، تمامی شهروندان و سازمان‌ها و شرکت‌های خصوصی آمریکایی را از هرگونه ارائه‌ی کمک به دولت کره‌ی شمالی منع می‌کنند.

جفری اس. برمن، از دادستان‌های ایالات متحده‌ی آمریکا پیرامون دستگیری گریفیث گفت:

بنابر ادعاها، ویرجیل گریفیث اطلاعات بسیار فنی را به کره‌ی شمالی ارائه کرد که این اطلاعات در پول‌شویی و دور زدن تحریم‌ها برای کره‌ی شمالی کاربردی خواهد بود. گریفیث با انجام فعالیت‌های مذکور، تحریم‌هایی را نقض کرد که هم کنگره و هم رئیس‌جمهور برای ایجاد حداکثر فشار بر کره‌ی شمالی تصویب کرده بودند.

اگر گریفیث در دادگاه‌های آتی محکوم شناخته شود، احتمال صدور حکم زندان ۲۰ ساله برای او وجود دارد. حساب کاربری گریفیث در مدیوم می‌گوید که عضو گروه پروژه‌های ویژه‌ی بنیاد اتریوم نیز هست. او همچنین سابقه‌ی فعالیت در یک سرویس Tor-to-Web به‌نام Onion.city را نیز دارد.

کره‌ی شمالی تاکنون دو کنفرانس رمزارز برگزار کرده است. رویداد اول در ماه‌های پایانی سال ۲۰۱۸ و دیگری که گریفیث در آن حضور داشت، در بهار ۲۰۱۹ برگزار شد. به‌هرحال کارشناسان متعدد آمریکایی نیز می‌گویند گریفیث پس از دریافت هشدار از سوی وزارت‌خانه‌های متعدد، نباید ریسک سفر به کره‌ی شمالی را می‌پذیرفت. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ماه سپتامبر سال جاری، تحریم‌هایی را علیه سه گروه هکری کره‌ی شمالی تصویب کرد. آمریکایی‌ها ادعا می‌کنند که گروه‌های مذکور، با هک کردن بانک‌ها و صرافی‌های رمزارز، به جذب سرمایه توسط دولت پیونگ‌یانگ کمک کرده‌اند؛ سرمایه‌ای که طبق ادعای منتشرشده، در برنامه‌های تولید سلاح و موشک هزینه می‌شود.

نسخه‌ی ۲.۰.۷ پیام‌رسان آیگپ با قابلیت‌های بهبودیافته و جدید منتشر شد. آیگپ اعلام کرد که در نسخه‌ی جدید تازه‌ترین خدمت خود در جهت حمایت از زبان‌های محلی کشور، زبان کردی را به امکانات خود اضافه کرد. هموطنان کردزبان می‌توانند با مراجعه به بخش تنظیمات زبان برنامه، زبان کردی را انتخاب کرده و تجربه‌ای جدید را با آیگپ داشته باشند. این پیام‌رسان در کنار زبان‌های فارسی، انگلیسی، فرانسه، روسی، عربی و کردی، به‌زودی زبان آذری را نیز به امکانات خود اضافه خواهد کرد.

سرویس خبر نیز دیگر امکانی است که در نسخه جدید اضافه شده است. علاقمندان با عضویت در سرویس «اولین خبر» می‌توانند اخبار خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های خبری را در لحظه دریافت کنند و در جریان اخبار روز ایران و دنیا قرار گیرند.

افزودن گالری تصاویر، ویدئو و موسیقی، افزودن امکان حذف فایل از حافظه در زمان حذف پیام از چت، افزودن انتخاب چندتایی در کلیک لیست مخاطبان و افزودن اشتراک‌گذاری مستقیم در صفحه‌نمایش تصاویر و ویدیوها از دیگر امکانات جدیدی است که به نسخه جدید آیگپ افزوده شده است.

آیگپ همچنین در این نسخه سعی بر بهبود عملکرد خود داشته است.

بهبود عملکرد ریپلای در زمانی‌که جست‌وجو فعال است، به‌روزرسانی عملکرد صفحه کانال‌های پرمخاطب، بهبود عملکرد نمایش ایموجی‌ها و بهبود عملکرد زبان دستگاه‌های اندروید ۷ و افزودن تمامی زبان‌های موجود در آیگپ به بخش پرداخت قبض از جمله این تغییرات است که باعث عملکرد بهتر آیگپ خواهد شد.

 خبر‌های خوش و مهمی که طی روز‌های اخیر توسط فرماندهان نیروی دریایی ارتش بیان شد نشان داده جمهوری اسلامی ایران اگرچه دقیقا ۱۰ سال پیش توانست ناو جماران را در سال ۱۳۸۸ عملیاتی کند، اما به سرعت، خط تولید این محصول مهم دریایی را ساماندهی کرده است.

از زمانی که جماران به عنوان اولین شناور از خانواده سری موج به ایران و جهان معرفی شد، روند طراحی و تولید ناو‌ها در صنایع دفاعی کشورمان به جایگاه قابل تحسینی رسیده و در سال‌های بعد و تا به امروز که فقط حدود ۱۰ سال از ورود به خدمت جماران می‌گذرد اعضای جدیدی از این خانواده در مراحل مختلف ساخت و عملیاتی شدن قرار دارد. اما علاوه بر سرعت گرفتن تولید، مسئله مهم‌تر در این جا تغییرات بسیار مهم و سطح بالایی است که در اعضای جدید سری موج ایجاد شده و اصولا دیگر شباهت زیادی با جماران وجود ندارد و همین موضوع نشان می‌دهد در نیرو‌های مسلح ایران علاوه بر تولید، ارتقاء همزمان نیز مد نظر قرار دارد.

به مناسبت فرارسیدن روز نیروی دریایی، در این گزارش سعی خواهیم کرد به این تفاوت‌ها بپردازیم.

پایه طراحی کلاس موج به شناور‌های کلاس الوند بازمی گردد که قبل از پیروزی انقلاب و در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط انگلستان برای نیروی دریایی ایران طراحی و ساخته شد. ایران ۴ فروند از این ناو‌ها را تحویل گرفت که یکی از آن‌ها در جریان نبردی نابرابر با آمریکا در سال ۶۷ در خلیج فارس جاودانه شد. انتخاب این طرح قدیمی برای پایه کلاس سری موج نشان می‌دهد که طراحان نیروی دریایی ارتش و سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع در گام اول برای این طرح مهم، انتخابی محافظه کارانه و مرسوم داشتند.

یکی از ناو‌های سری کلاس الوند در خدمت نداجا

ناو جماران - اولین ناو از سری شناور‌های کلاس موج

ناو‌های سری موج در تناژ وزنی بین ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ تن قرار دارند و طول آن‌ها نیز در حدود ۹۵ متر است. در این شناور‌ها از موشک‌های ضد کشتی کروز مثل سری نور یا قدر استفاده می‌شود و در بخش ضد هوایی نیز معمولا دو تیر موشک‌های سری محراب یا صیاد ۲ روی شناور‌ها نصب شده است. در بحث طراحی بدنه در ناو جماران و دماوند ۱ با طراحی نزدیک بدنه با شناور‌های گذشته رو به رو بودیم. در کل می‌توان ابتدای برنامه موج را امکان سنجی توان ساخت یک شناور رزمی در داخل برشمرد، اما کم کم نبوغ و خلاقیت مهندسان ایرانی در تغییرات سایر اعضای سری موج مشخص شد.

حادثه برای دماوند و درسی مهم در بخش پیشرانه

اواخر سال ۹۶ با حادثه‌ای غم بار برای نداجا همراه بود. ناو دماوند به عنوان اولین شناور کلاس موج در دریای خزر در ساحل بندر انزلی دچار حادثه شده و سازه این شناور دچار خسارت بسیار سنگین شد. بنا به توضیحات که اخیرا توسط فرمانده نداجا مطرح شده این حادثه تاثیر مهمی در سرعت بخشیدن به تغییر طراحی سری جدید ناو‌های کلاس موج خصوصا در بحث پیشرانه داشته است.

ناو دماوند حادثه دیده در بندر انزلی

فرمانده نیروی دریایی ارتش در این خصوص این گونه گفته است: "در ترمیم و تعمیر دوباره ناوشکن دماوند نگاه جدیدی به شناور‌های سنگین در دریای خزر داشتیم. دماوند جدید به لحاظ طراحی سازه کاملا جدید و متفاوت است و حتی ضخامت بدنه این سازه متناسب با شرایط جوی تغییر کرده، موتورخانه از یکی به ۲ عدد و موتور‌ها از ۲ به ۴ موتور پراکنده افزایش یافته و تعداد شناور‌ها هم بیشتر شده و قطر پروانه‌ها کوچکتر و قدرت حرکت تقویت شده است. "

بر اساس صحبت‌های رییس سازمان صنایع دریایی نیز ناو‌های کلاس موج از پیشران دیزلی با قدرت ۵ هزار اسب بخار نیرو می‌گیرند. البته باید دید در طرح افزایش تعداد موتور‌ها نیرو نهایی همان مقدار قبل بوده و در بین موتور‌های بیشتر تقسیم شده یا ۲ موتور جدید هر کدام توانی به اندازه دو موتور قبلی دارند که در این صورت شاهد افزایش بسیار زیاد در توان سیستم پیشران شناور‌های کلاس موج خواهیم بود.

تلاش برای سطح مقطع راداری در طراحی سازه ناو‌های موج

یکی از اصلی‌ترین مباحث در خصوص طراحی ناو‌های کلاس سری موج، طراحی سازه بیرونی و ظاهر این ناو بوده است در ناو‌های موج و دماوند ۱ شدیدا از طرح اولیه سری الوند الگو گرفته و جزو نسل‌های جدید موجود در دنیا محسوب نمی‌شدند، اما با انتشار تصاویر از سری جدید ناو‌های سری موج مشخص شد که تغییرات بسیار شدیدی در بحث طراحی بدنه انجام شده تا سطح مقطع راداری ناو‌های مورد نظر را کاهش دهد.

ناو سهند - به تغییرات در طراحی بدنه به نسبت جماران دقت کنید

ناو دماوند ۲ - محل دودکش با فلش مشخص شده- به طراحی متفاوت و مدرن‌تر بدنه در مقایسه با جماران دقت کنید

اگر به اعضای مختلف خانواده شناور موج خصوصا عضو جدید این سری یعنی سهند نگاهی داشته باشیم متوجه می‌شویم که از جماران تا سهند تغییرات خاصی در ساخت سازه شناور ایجاد شده و طراحان ایرانی به سمت طرح‌های با افزایش سطح پنهانکاری رفته اند. امروزه در جهان دریانوردی و در حوزه نظامی تقریبا تمام سازندگان عالی رتبه و اصلی شناور‌های رزمی در اکثر کلاس‌ها و وزن ها، به سمت طراحی پنهانکار رفته اند چراکه این طراحی پنهانکار باعث افزایش سطح بقاء پذیری شناور در میدان نبرد می‌شود.

البته ذکر این مسئله نیز بسیار مهم است که طراحی پنهانکار صرفا به سازه محدود نشده و نیاز دارد که در بخش‌های دیگر مثل کاهش حرارت خروجی گاز‌های سیستم پیشران و طراحی سامانه‌های تسلیحاتی و اپتیکی که بر روی بدنه نصب می‌شوند نیز مواردی لحاظ شوند.

در بحث کاهش حرارت نیز با نگاهی به تصاویر موجود از شناور جدیدی که برای ناوگان شمال کشور در کلاس موج در حال ساخت است، می‌بینیم که نیروی دریایی نیز به سمت طراحی دو دودکش کوچک‌تر رفته این در حالی است که در نسل اولیه مثل ناو جماران یک دودکش وجود داشت. افزایش تعداد دودکش‌ها و کوچک‌تر شدن باعث کاهش اثر حرارتی می‌شود در عین حال با اضافه شدن سیستم‌های خنک کننده می‌توان از سطح حرارت خروجی نیز کم کرد.

چشم عقاب جایگزین عصر می‌شود

یکی دیگر از بحث‌های مهم در هر شناور مدرن مسئله رادار و سیستم الکترونیکی و ارتباطی است. در شناور‌های سری موج اولیه از رادار عصر استفاده شده است. در چینش اولیه رادار برای شناور جماران، با یک رادار جستجوی سطحی و هوایی با ظاهری قدیمی رو به رو بودیم که از نظر ظاهری به رادار AWS-۱ ساخت انگلستان شباهت فراوانی داشت که یک رادار ۲ بعدی با بردی در حدود ۱۰۰ کیلومتر است.

اما خیلی طول نکشید تا جایگزین قدرتمند ایرانی این رادار به میدان پا بگذارد و در ۶ آذر سال ۱۳۹۲ از رادار آرایه فازی فعال و سه بعدی عصر ساخت ایران رونمایی شد.

ناو جماران با رادار اولیه

رادار عصر بر روی ناو جماران

این رادار نخستین رادار سه بُعدی آرایه فازی ایران بود و می‌تواند اهداف را تا شعاع ۲۰۰ کیلومتری کشف کند. از مهمترین ویژگی‌های این رادار، قابلیت کشف و رهگیری اهداف هوایی و سطحی، توانایی رهگیری ۱۰۰ هدف به صورت همزمان و مقابله با جنگ الکترونیک است.

ماکت رادار چشم عقاب

اما این رادار جوابگوی نیاز‌های رو به افزایش یک نبرد مدرن نبوده و نداجا با علم به این مهم، به دنبال طرحی جدید و پیشرفته رفته است. آذر ماه سال گذشته و در نمایشگاهی از دستاورد‌های نیروی دریایی، ماکتی از طرح رادار کنترل آتش آینده نیروی دریایی ارتش رونمایی شد که "چشم عقاب" نام دارد. این سیستم راداری یک سامانه هدایت تیر سه بعدی غیرچرخان است که با هدف کشف و رهگیری بیش از ۱۰۰ هدف سطحی و هوایی و انتقال اطلاعات آن‌ها به سامانه‌های موشکی و توپخانه نصب شده روی ناوها، طراحی شده است.

برد رادار مورد نظر در حدود ۲۰۰ کیلومتر بوده و ارتفاع کشف آن نیز در حدود ۳۰ کیلومتر است. این رادار در هر وجهه خود دارای ۱۰۰۰ المان بوده و هر وجه قادر به رهگیری همزمان ۳ هدف است. یعنی رادار چشم عقاب توان رهگیری ۱۲ هدف به صورت همزمان را نیز دارد. تعداد کل المان‌ها نیز با این حساب در "چشم عقاب"، ۴ هزار المان است که هر کدام از این المان ها، نقش مهم و اثرگذاری در کشف و شناسایی هدف ایفا می‌کنند.

چشم عقاب توانایی بروزرسانی وضعیت اهداف را در زیر ۱ ثانیه در هر نوبت داشته و امکان ارسال تصادفی پالس، تغییر سریع فرکانس و تجزیه و تحلیل سیگنال‌های اخلالگر را دارد که این توانایی‌ها جزو زیر مجموعه بحث مقابله بر علیه اقدامات متقابل الکترونیک یا ECCM قرار می‌گیرد. این رادار به نسبت مدل‌های قدیمی‌تر نیاز کمتری به تعمیر و نگهداری داشته و سطح مقطع راداری بدنه و سازه آن به دلیل ساختار و نوع طراحی آن به نسبت نمونه‌های قبلی بسیار کمتر است. این رادار می‌تواند اهداف بسیار متفاوتی مثل شناور، هواپیما، بالگرد، پهپاد و موشک کروز را کشف و تعقیب کند.

شکل ماکت و طراحی این رادار ایرانی نیز شبیه به یکی از پروژه‌های موفق و مشهور در دنیا یعنی طرح APAR از شرکت تالس که یک شرکت چند ملیتی با مرکزیت فرانسه است، می‌باشد و طبیعتا توانایی‌های آن نیز در حوزه دریایی و هوایی، همچون اینگونه رادارها، قابل اتکا و دلگرم کننده است. البته رادار عصر نیز بر اساس گفته فرمانده نیروی دریایی ارتش با ارتقاء در کنار چشم عقاب حفظ شده و وظیفه هشدار اولیه را خواهد داشت.

تسلیحات؛ از دفاع نقطه‌ای تا پرتابگر‌های عمودی

یکی از دیگر نقاط ضعف در سری اول شناور‌های کلاس موج، عدم وجود سیستم‌های دفاع نقطه‌ای بود که مشخصا در اعضای جدید این ضعف تا حد زیادی با حضور سامانه کمند پوشش داده شده است. این سامانه اولین بار بر روی شناور سهند دیده شده و بنا به گفته دریادار خانزادی توان شلیک ۴ هزار گلوله در دقیقه را دارد.

سامانه کمند بر روی ناو سهند

مسئله بسیار مهم و راهبردی در خصوص سامانه تسلیحاتی در ناو‌های سری موج جدید اضافه شدن پرتابگر‌های عمودی به آن‌ها است. این لانچر‌ها نقش بسیار ویژه در افزایش تعداد موشک‌های قابل حمل توسط شناور‌های رزمی و البته کاهش سطح مقطع راداری ناو‌ها خواهند داشت. به نظر می‌رسد ناو‌های دماوند ۲ و دنا به این سامانه مجهز خواهند شد. هنوز مشخص نیست که چه نوع موشک‌هایی از این پرتابگر‌ها شلیک خواهد شد. با توجه به صحبت‌های رییس سازمان صنایع دریایی مبنی بر تحویل ناو دنا تا پایان سال به نداجا به نظر به زودی به جزییات بیشتری در خصوص موشک‌های نصب شده روی ناو‌های جدید سری موج دست پیدا خواهیم کرد.

موشک‌ها به صورت معمول در شناور‌های قدیمی‌تر درون پرتابگر‌های جعبه‌ای و به صورت مایل قرار می‌گرفتند و این مسئله باعث جا گیری بسیار بالا در فضای ناو شده و عملا شناور‌ها با وجود این که توان حمل تعداد بیشتری از موشک‌ها را از نظر وزنی داشتند، ولی به دلیل کمبود فضا به داشتن تعداد کمی موشک بسنده می‌کردند. از دهه ۸۰ میلادی در شناور‌های غربی و شرقی پرتابگر‌های عمودی کم کم وارد کار شدند. این لانچر‌ها که در داخل بدنه شناور‌ها نصب می‌شوند این امکان را فراهم می‌کنند که توان حمل موشک شناور‌ها افزایش خاصی پیدا کند. در دنیا با دو نوع پرتابگر رو به رو هستیم که یکی سرد و دیگری گرم هستند و آنچه ایران با سامانه باور ۳۷۳ بدست آورده پرتابگر‌های عمودی از نوع پرتاب گرم است.

به صورت کلی باید گفت که در پرتابگر‌های سرد معمولا از یک منبع تولید هوای پرفشار استفاده می‌شود که موشک مورد نظر را به سمت بالا و به بیرون از آن فرستاده و سپس موتور موشک فعال می‌شود. سامانه‌هایی مثل اس ۳۰۰ یا تور که هر دو ساخته روسیه هستند و در سازمان رزم نیرو‌های مسلح ما نیز وجود دارند از سیستم پرتاب سرد بهره می‌برند.

اما در سیستم‌های پرتاب گرم، موشک مورد نظر در درون مخزن مورد نظر خود فعال شده و معمولا از طریق محل‌های خاصی که در اطراف آن در نظر گرفته شده حرارت خارج می‌شود و موشک حرکت عمودی خود را آغاز کرده و شروع به پرواز می‌کند. پرتابگر‌های عمودی از نوع گرم در جهان امروز، خصوصا در دنیای غرب از محبوبیت خاصی برخوردار هستند و خصوصا در اکثر نیرو‌های دریایی نزدیک به بلوک غرب از پرتابگر‌های عمودی با سیستم پرتاب گرم بهره گرفته می‌شود. بالاتر در بحث طراحی پنهانکار به بحث سیستم‌های تسلیحاتی نیز اشاره شده بود. نصب موشک‌ها در داخل بدنه شناور از جمله اقدامات مهمی است که باعث کاهش سطح مقطع راداری خواهد شد.

آنچه در بالا به آن اشاره شد روایتی فشرده از داستان سری موج بود که از شاید نزدیک به دو دهه پیش آغاز و امروز در حال رسیدن به اوج و کمال خود است. آغاز کار با یک طرح مرسوم که سال‌ها از عمر آن گذشته است و حالا رسیدن به طراحی‌هایی که مشخصا تجمیع آن‌ها در شناوری در وزن ۱۵۰۰ تن و طولی کمتر از ۱۰۰ متر نشان از پیشرفت خارق العاده تفکر طراحی و مهندسی دریایی در کشور ما دارد که تغییر در طراحی سازه، پیشرانه، رادار و سیستم سلاح آنهم فقط در یک دهه، اقدامی قابل تحسین و چشمگیر است.

طبیعتا تا پایان سال جاری و با رونمایی از حداقل یکی از اعضای جدید سری موج می‌توانیم تحلیل‌های دقیق تری از نسل جدید شناور‌های رزمی نداجا را به رشته تحریر در بیاوریم تا مشخص شود چرا نیرو‌های مسلح همواره با خلاقیت و ابتکار پیش می‌روند، اما برخی صنایع رانتی، مدام در حال در جا زدن و حتی عقبگرد هستند.

مراسم رونمایی از آخرین دستاورد‌های نیروی دریایی ارتش با حضور امیر دریادار حسین خانزادی فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و جمعی از فرماندهان ارتش در ستاد نیروی دریایی ارتش رونمایی شد.

در این مراسم از پروژه‌های جهاد خودکفایی نیروی دریایی ارتش با نام‌های پهپاد دریاپایه پلیکان، سامانه موشکی زیر سطح به سطح با نام جاسک ٢، سامانه موقعیت یابی لحظه‌ای سورن، بمب هدایت شونده بردبلند بالابان، رادار چشم عقاب، رادار عصر بهینه، انواع سلاح‌های انفرادی و تیربار، سایت تاکتیکی GIS، سامانه سیار دفاع سایبری نداجا، نفربر تاکتیکی مکران، سامانه بوتراستر ناوشکن کلاس موج و انواع قطعات ضروری که در مرکز تحقیقات و جهاد خودکفایی نیروی دریایی ارتش ساخته شده رونمایی شد.

انتهای پیام/