تأمین باتری یکی از چالش‌های پیش‌روی صنعت خودروهای برقی است. ماه می امسال مدیر تأمین شرکت تسلا بیان کرد درحال برنامه‌ریزی و آماده‌شدن برای مواجه با کمبود مواد کلیدی باتری هستند. خودروسازان در حال کار روی پیاده‌سازی استراتژی ادغام عمودی در سازمان خود و ساخت باتری هستند تا خیالشان از بابت تأمین باتری در موارد مورد نیاز راحت باشد.

علت اصلی کمبود این است که باتری‌های لیتیوم-یون، [تنها] استاندارد سلول‌های قابل شارژ هستند و در هرچیزی، از دوربین‌ها و تلفن‌ها گرفته تا خودروها استفاده می‌شوند. علاوه بر گران‌بودن و وابستگی به منابع اولیه کمیاب، باتری‌های لیتیوم-یون خطراتی همچون داغ‌شدن، آتش‌گرفتن و حتی انفجار را هم دارند و به همین دلیل خطوط هوایی تمایلی ندارند این باتری‌ها را حتی حمل کنند. از آن طرف، ساخت کارخانه‌های تولید باتری لیتیوم-یون بسیار گران تمام می‌شود و بسیار هم زمان‌بر است. Tesla فقط قریب به ۵ میلیارد دلار در کارخانه‌ گیگافکتوری خود در نوادا سرمایه‌گذاری کرده است تا بتواند مدل 3 را در داخل شرکت تولید کند. درحال حاضر ظرفیت تولید باتری تسلا درحدود ۲۴ گیگاوات ساعت است و پس از تکمیل ظرفیت در سال آینده به ۳۵ گیگاوات ساعت خواهد رسید.

 تکنولوژی قدیم، کاربرد جدید

در چنین شرایطی، چیزی که درحال حاضر درباره باتری‌ها واقعاً اهمیت دارد و به آن نیاز داریم این است: معماری جدیدی که روش ساخت راحت‌تری داشته باشد. اگر چگالی انرژی بیشتر و سرعت شارژ سریع‌تری هم داشته باشد که نور علی نور می‌شود و کاملاً مناسب استفاده در خودروها خواهد بود.

حال شرکتی به نام XNRGI مستقر در حوالی پورتلند اورگان مدعی‌ است که پاسخ را یافته است. اما فرق XNRGI [بخوانید اِکس اِنرجی] با سایرین در این است که آن‌ها چندین حق اختراع ثبت شده و نشده دارند که مستقیماً به تکنولوژی باتری‌شان به نام Powerchip مربوط می‌شود و مضاف بر آن، از طرف بخش تحقیق و توسعه سازمان انرژی ایالات‌متحده نیز سرمایه دریافت کرده‌اند. با این اوصاف، یعنی داشتن سرمایه و حق اختراعات محفوظ، خیلی هم مشتاق هستند تا به همه‌ دنیا اعلام کنند دقیقاً چه ساخته‌اند.

رئیس هیات مدیره XNRGI، آقای کریس دی-کوتو می‌گوید:

معتقدیم دیگر پاسخ بسیاری از مشکلات باتری‌های لیتیوم-یون را یکجا در اختیار داریم.

تفاوت کلیدی یک باتری لیتیوم-یون معمولی با باتری پاورچیپ XNRGI در نحوه‌ ترکیب‌بندی آنهاست. یعنی درحالیکه ساختار باتری‌های لیتیوم-یون شامل دوغابی از گرافیت روی یک رسانای مسطح دوبعدی است، باتری‌های XNRGI از فلز لیتیوم روی ویفر سیلیکونی سه‌بعدی استفاده می‌کند. ویفر سیلیکونی مورد استفاده‌ آن‌ها هم همان دیسک‌های سیلیکونی هستند که دهه‌هاست توسط سازندگان صنعت نیمه‌هادی‌ها تولید می‌شود.

دی-کوتو می‌گوید:

درواقع ما چیزی را از یک صنعت برداشته و روی صنعت دیگری پیاده کرده‌ایم. و می‌توانیم به راحتی و بدون اینکه نیازی به سرمایه‌گذاری کلان برای ساخت کارخانه داشته باشیم، ویفرهای سیلیکونی را بخریم.

اما بهترین قسمت قضیه این است که باتری‌های XNRGI را با ویفرهای سیلیکونی قدیمی و ضخیم‌تری می‌سازند که امروزه دیگر تقاضایی برایشان وجود ندارد و از قبل هم زیرساخت‌های جهانی آن برای تولید ویفر ارزان در حجم انبوه موجود است.

مزیت اصلی ساخت باتری با استفاده از ویفر‌های سیلیکونی به فرایند معروف و از قبل توسعه یافته‌ دیگری در همین صنعت نیمه‌هادی‌ها مربوط می‌شود. در طراحی XNRGI از ویفرهای سیلیکونی مشبّک برای ایجاد سطحی شبیه بیسکوئیت ویفر استفاده می‌شود. هر دیسک تقریباً ۳۰ سانتی سیلیکون، ۱۶۰ میلیون خلل و فرج میکروسکوپی دارد که یک سمتشان با ماده‌ای نارسانا و سمت دیگرش با فلزی رسانا برای عبور جریان، روکش می‌شود.

حتی روش روکش کردن‌ها را چه در قسمت فلزی و چه در قسمت نارسانا، از صنعت تولید چیپ (تراشه) برداشته‌ایم و در این فرایند  چیزی را اختراع نکرده‌ایم.

ذات متخلخل ویفرها باعث افزایش سطح مقطع باتری تا ۷۰ برابر سطوح دوبعدی می‌شود. ضمناً تمام این روزنه‌ها به‌صورت فیزیکی از منافذ مجاور جدا هستند که این امر کمک می‌کند از اتصال‌ کوتاه جریان داخلی جلوگیری شده و باتری در طول زمان در برابر افت ظرفیت مقاوم شود. وی می‌گوید:

هرکدام از این چاله‌های ریز درواقع برای خودشان یک ریز باتری هستند و هرزمان هم که یکی از آن‌ها خراب شود، آن خرابی دیگر پخش نمی‌شود. این معماری، باتری‌ها را کاملا در برابر نشت جریان و انفجار، ایمن و مقاوم می‌کند.

چگالی انرژی و ظرفیت بهتر

تکنولوژی ویفر XNRGI به بخش آند باتری مربوط می‌شود. در یک باتری کاملا شارژ شده، آند حکم سطلی پر از الکترون را دارد. به مرور که باتری خالی می‌شود، الکترون‌ها از راه مدارها به سمت کاتد جاری می‌شوند و وقتی هم که باتری شارژ می‌شود، سطل آند دوباره پر می‌شود. دی-کوتو این‌طور توضیح می‌دهد:

امروزه وقتی از یک باتری لیتیوم-یون حرف می‌زنید یعنی لیتیوم کارگذاشته شده در کنار گرافیت. از ابتدای پیدایش باتری‌های لیتیومی هم همینطور بوده و از گرافیت در بخش آند باتری استفاده می‌کردند تا محلی برای انباشت و خالی شدن یون‌های لیتیوم باشد.

یکی از مزایای بزرگ طراحی مُشبّک ویفر سیلیکونی این است که قسمت آند XNRGI سطحی معادل هفتاد برابر سطح  گرافیت دارد و از لیتیوم خالص نیز استفاده می‌کند. درنتیجه، آند باتری پاورچیپ تقریباً ۱۰ برابر آند باتری‌های لیتیوم-یون معمول چگالی بیشتری دارد. وی اظهار می‌کند:

به چگالی انرژی بیشتری رسیدیم چون افزایش سطحی سه‌بعدی داشتیم.

رسوب کمتر، عمر باتری بیشتر

یکی از دلایلی که باتری‌های قابل شارژ به مرور زمان دچار افت ظرفیت می‌شوند این است که آند مرتباً  درحال تکرار چرخه‌ شارژ و دشارژ (تخلیه) است که باعث پدیدآمدن رسوبات شیمیایی در سطح آند می‌شود و به آن‌ها دندرایت (dendrite)  یا رگه می‌گویند که مشابه قندیل‌های آهکی استالاکتیت هستند. نهایتاً این رگه‌ها در سطح جداساز بین آند و کاتد رسوخ کرده و ایجاد اتصالی می‌کنند. دی-کوتو می‌گوید:

وقتی رگه‌ها، سطح جداساز را سوراخ می‌کنند، خرابی سریع باتری چیزی است که نصیبتان می‌شود.

یون‌های لیتیوم مواد دیگری را هم با خود حمل می‌کنند که رسوباتی همچون پلاک در جداساز بین آند و کاتد باتری را تشکیل می‌دهند که اساساً باعث گرفتگی باتری و کاهش کارایی می‌شود. اما آند XNRGI به سبب روکش نارسانای ویفر سیلیکون در برابر تشکیل چنین پلاک‌هایی مقاوم بوده و باعث افزایش عمر باتری می‌شود. همچنین عناصری که همراه یون‌های لیتیوم حمل می‌شوند دیگر به سطح نچسبیده و نمی‌توانند به آسانی رسوب کنند و پلاک تشکیل دهند. دی-کوتو تخمین می‌زند عمر مفید باتری‌های XNRGI چیزی بین سه الی پنج برابر عمری است که امروزه باتری‌های لیتیوم-یون می‌توانند به آن برسند.

زمان شارژ کمتر و بُرد حرکتی بیشتر

سطح بیشتر در پاورچیپ به این معنا است که می‌تواند درمقایسه با باتری‌های لیتیوم-یون معمولی، با سرعت بیشتری هم شارژ یا دشارژ شود. یعنی نه‌تنها نیروی بیشتری درهنگام رانندگی در اختیارتان قرار دارد بلکه مهم‌تر از آن، زمان شارژ سریعتری هم خواهید داشت.

به‌گفته‌ دی-کوتو، قسمت آند پاورچیپ قادر است ظرف 15 دقیقه از حالت خالی به 80 درصد شارژ برسد. یعنی در همین مدت هم می‌تواند  از 10 به 90 درصد که سناریوی رایج‌تری است برسد. علاوه بر شارژ سریع، XNRGI تخمین می‌زند باتری‌های پاورچیپ می‌توانند مسافت قابل پیمایش خودروهای برقی را در مقایسه با پک باتری لیتیوم-یون معمول، تا 280 درصد افزایش دهد. یعنی یک خودروی برقی با بُرد 400 کیلومتر می‌تواند حدود 1100 کیلومتر بُرد داشته باشد.

از سوی دیگر، باتری XNRGI بسیار سبک‌تر از باتری‌های امروزی است. درنتیجه خودروسازان می‌توانند با استفاده از باتری‌هایی کوچکتر، خودروهایی سبک‌تر با بهره‌وری بالا تولید کنند یا با همان وزن باتری‌های امروزی، خودرویی با برد حرکتی بیشتر تولید نمایند.

چه زمانی راهی بازار خواهد شد؟

درحال حاضر، XNRGI درحال کار با شرکت‌هایی همچون تولید‌کنندگان لوازم مصرفی برقی و خودروسازان و حتی توزیع کنندگان شبکه برق است که انواع باتری‌های ریز و درشت را استفاده می‌کنند. این شرکت تخمین می‌زند فرایند اعطای مجوزها و اجرای آن در کالاهای مصرفی ظرف دو الی پنج سال آینده، بسته به نوع کاربرد، نهایی شود. دی-کوتو می‌گوید:

تخمین می‌زنیم باتری‌هایمان تا سال ۲۰۲۰ در لوازم نقلیه‌ای همچون موتورسیکلت‌، اسکوتر‌، ربات‌ و امثالهم استفاده شود. در بخش خودروهای برقی هم، ابتدا در مقیاس محدود سال ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۳ و سپس تا سال ۲۰۲۴ در مقیاس انبوه به کار گرفته خواهد شد. این همان زمان مورد نیاز و معمول در صنعت خودروسازی برای تست و آزمایش‌های سنگین است.

حضور هم‌زمان ایمنی، سرعت، دوام و برد زیاد در تکنولوژی یک باتری، حقیقتاً برای صنعت خودروهای برقی تحول‌ساز خواهد بود. اما با نگاه به پشت سرمان و تمامی کوشش‌های فراوانی که تابحال محققین و مهندسین در سراسر دنیا انجام داده‌اند، جای تعجبی ندارد که ببینیم بالاخره کسی توانسته است به آن دست پیدا کند.

ال‌جی، آخرین گوشی هوشمند مقرون به‌صرفه‌ خود را در کره‌ جنوبی با نام ال‌جی ایکس ۲ (‌۲۰۱۹)‌ با بهره‌مندی از تراشه‌ چهارهسته‌ای، نمایشگر HD+ بدون بریدگی بالای نمایشگر و دوربین تکی در پنل پشتی رونمایی کرد. این دستگاه با قیمتی درحدود ۱۶۰ دلار در بازارهای جهانی به‌فروش می‌رسد. 

الجی در کنار معرفی گوشی هوشمند ایکس ۲ نسخه‌ی ۲۰۱۹ در کره‌ی جنوبی ، این گوشی را با نام الجی کی ۳۰ راهی بازارهای اروپایی (از جمله آلمان، ایتالیا و لهستان) و بازار آمریکای شمالی خواهد کرد.

این گوشی هوشمند با بهره‌مندی از تراشه‌ اسنپدراگون ۴۲۵، ظرفیت حافظه‌ رم ۲ گیگابایتی و ظرفیت حافظه‌ داخلی ۳۲ گیگابایتی قابل ارتقا از طریق میکرو اس‌دی به بازار عرضه می‌شود. گوشی هوشمند جدید ال‌جی مجهز به دوربین ۱۳ مگاپیکسلی در پنل پشتی دستگاه و دوربین ۵ مگاپیکسلی سلفی درکنار باتری ۳۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی با پورت microUSB است. سیستم‌عامل دستگاه جدید اندروید پای بوده و از اتصال به NFC، بلوتوث ۵، Wi-Fi 802.11 a/b/g/n پشتیبانی می‌کند.

براساس اعلام سئونگ-جین، قائم‌مقام و مدیرعامل ال‌جی انتظار می‌رود گوشی هوشمند جدید ال‌جی در رنگ جدید Aurora Black به بازار عرضه شود. این گوشی هوشمند برای کاربرانی که در فکر خرید دستگاهی ارزشمند با مشخصات خوب برای یک گوشی هوشمند هستند، بسیار مناسب خواهد بود.

قیمت به‌روز، مشخصات فنی و هر اطلاعاتی که برای خرید ارزان و آگاهانه‌ انواع گوشی ال‌جی نیاز دارید را در بخش محصولات زومیت بیابید؛ مقایسه‌ مشخصات فنی انواع گوشی‌های سری G، V، ThinQ و K ال‌جی و گالری تصاویر رسمی این محصولات همگی در بخش محصولات در دسترس شما خواهد بود.

اگر جزو افرادی هستید که به‌واسطه‌ کارتان دائما در محیط‌ بیرون به سر می‌برید و همیشه با معضل اتمام شارژ باتری درگیر هستید، احتمالاً شیائومی در آینده اخبار خوشی برایتان خواهد داشت. 

به‌تازگی وب‌سایت LetsGoDigital پتنت طراحی جدیدی را از شیائومی کشف کرده که گوشی هوشمندی را با صفحه‌ خورشیدی یکپارچه به‌ تصویر می‌کشد. 

در این پتنت، دستگاهی با طراحی تمام‌صفحه را می‌بینیم که روزنه‌ مربوط به دوربین نیز در آن پیدا نیست؛ از‌این‌رو انتظار می‌رود دوربین سلفی به‌مانند حسگر اثرانگشت در زیر نمایشگر قرار گرفته باشد. 

جالب توجه است که وجود صفحه‌ خورشیدی روی ضخامت دستگاه اثری نگذاشته است؛ به‌طوری‌که اگر از زاویه بالا به‌ دستگاه نگاه کنیم، هیچ‌چیز غیرعادی به‌چشم نمی‌خورد. شیائومی به‌دنبال این است که ازطریق صفحه‌ خورشیدی موردبحث، معظل کاربرانی که همواره به‌دنبال شارژر و اتصال دستگاهشان به برق هستند را برای همیشه برطرف سازد تا بدون اینکه کاری انجام دهند، به‌واسطه‌ تابش اشعه‌ خورشید، گوشی خود را شارژ کنند. 

با‌این‌حال، پرسش مهمی که پیش‌ می‌آید، عملی‌بودن این ایده در دنیای واقعی است. پیش‌تر و در سال ۲۰۱۰ الجی توانسته بود دستگاهی با همین کارکرد را توسعه‌ دهد که تابش ۱۰ دقیقه‌ای خورشید، ۲ دقیقه به شارژدهی دستگاه برای مکالمه می‌افزود؛ اما از‌آنجایی که این اتفاق مدت‌ها پیش رخ داده و درطول سال‌های گذشته، فناوری پیشرفت چشمگیری کرده است قطعاً راهکار‌های فعلی از حیث عملکرد، بهینه‌تر هستند.

سؤال دیگری که به‌وجود می‌آید، مدیریت گرمای تولید شده از صفحه‌ خورشیدی است. باتوجه‌به‌ جنس این صفحات، معمولاً گرمای زیادی نیز توسط صفحات خورشیدی تولید می‌شوند. حال باید دید چینی‌ها برای غلبه بر این چالش چه راهکار‌هایی را در نظر گرفته‌اند.

این روزها اخبار مختلفی درباره‌ی شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G و کاربردها و قابلیت‌های آن منتشر می‌شود. انتظار می‌رود نسل بعدی شبکه‌ی اینترنت بتواند تحولی در اتصال گوشی‌های هوشمند به اینترنت ایجاد کند و کاربران بتوانند از مزایای 5G با سرعت فراوان و تأخیر بسیار کم و ظرفیت نامحدود بهره‌مند شوند. در‌حقیقت، شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G می‌تواند تحولی در صنایع مدرن امروزی ایجاد کند. فناوری واقعیت افزوده (AR) هم از این قاعده مستثنی نیست و می‌توان به‌جرئت گفت وقتی از فناوری واقعیت افزوده صحبت می‌شود، نقش شبکه‌ی اینترنت نسل پنجم در ایجاد تحول و توسعه‌ی فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده دوچندان می‌شود. 

شاید این سؤال پیش بیاید که منظور از فناوری واقعیت افزوده دقیقا چیست؟ برای درک بهتر موضوع، ابتدا باید تعریف روشنی از واقعیت افزوده ارائه بدهیم. واقعیت افزوده (Augmented Reality) که به‌اختصار به‌صورت AR نیز نامیده‌ می‌شود، فناوری‌ای است که در آن ازطریق هدست‌های مخصوص، دنیای مجازی و دنیای واقعی با یکدیگر ترکیب می‌شوند و اشیای مجازی به دنیای پیرامون ما اضافه می‌‌شوند. 

واقعیت مجازی (Virtual Reality) که به‌اختصار VR نامیده ‌می‌شود، دنیای مجازی کاملا مستقلی ایجاد می‌کند که در آن، کاربر می‌تواند خود را کاملا در آن غرق کند. واقعیت افزوده کمک می‌کند کاربر محیط پیرامونی و فیزیکی خودش را بهتر درک کند و درواقع، عناصری را به محیط پیرامونی اضافه می‌کند.

در‌حال‌حاضر، واقعیت افزوده به‌شدت جای خود را در صنایع نوین پیدا کرده است و کاربران ازطریق هدست‌های مخصوص یا حتی ازطریق جلوه‌های سلفی می‌توانند تجربه‌ی جالبی از واقعیت افزوده داشته باشند. بااین‌حال، به‌نظر می‌رسد با معرفی نسل پنجم اینترنت، وضعیت تغییر خواهد کرد و کاربران می‌توانند از تجربیات بهتری از واقعیت افزوده برخوردار شوند.

براساس برآورد Statista، ارزش بازار واقعیت افزوده از ۵.۹۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ به ۱۹۸.۱۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش می‌یابد. بی‌شک شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G در رشد بازار واقعیت افزوده نقش بسزایی ایفا خواهد کرد و درواقع، می‌توان گفت رشد بازار فناوری واقعیت افزوده تا حد زیادی به شبکه‌ی نسل پنجم هم مربوط می‌شود. 

واقعیت افزوده

همان‌طورکه گفته شد، واقعیت افزوده فناوری جدیدی نیست و در‌حال‌‌حاضر، کاربران ابزارهایی برای تجربه‌ی واقعیت افزوده دراختیار دارند. باید گفت برای تجربه‌ی خوشایند واقعیت افزوده، نیاز به سخت‌افزار متناسب را نباید نادیده گرفت. برای اضافه‌کردن اشیاء و عناصر مجازی به دنیای واقعی، نه‌تنها به پردازند‌ه‌های قدرتمند و دوربین‌های مناسب و حسگرهای پیشرفته‌ نیاز است؛ بلکه باید از نرم‌افزار مناسبی نیز کمک گرفت. در‌حال‌حاضر، اپلیکیشن‌های مختلفی برای تجربه‌ی واقعیت افزوده معرفی شده‌‌اند. 

شایان ذکر است برای تجربه‌ی دل‌چسب واقعیت افزوده، باید از داده‌ها در زمان واقعی رندر گرفته شود تا بتوانند تجربه‌ی متقاعدکننده‌ای از AR ارائه بدهند. درصورت ضعیف‌بودن هرکدام از بخش‌هایی که به آن‌ها اشاره شد، کاربر نمی‌تواند تجربه‌ی ملموس و موفقی از واقعیت افزوده داشته باشد. در تجربه‌ی واقعیت افزوده، حجم زیادی از داده در زمان واقعی پردازش می‌شود؛ به‌ همین دلیل، اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده در گوشی‌های هوشمند عموما به‌صورت آفلاین این کار را انجام می‌دهند و حتی در گوشی‌های هوشمند قدرتمند نیز محدودیت‌هایی برای تجربه‌ی واقعیت افزوده وجود دارد.  

با شبکه‌های 4G فعلی نمی‌توان واقعیت افزوده را به‌صورت آنلاین تجربه کرد. همچنین به‌دلیل زمان تأخیر، فاصله‌ی زمانی بین داده‌های ورودی و خروجی وجود دارد؛ به‌ همین دلیل، امکان تجربه‌ی بی‌درنگ واقعیت افزوده با شبکه‌ی اینترنت نسل چهارم مقدور نیست.

شبکه‌ی 5G تجربه‌ی جدیدی از واقعیت افزوده ارائه می‌دهد 

شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G می‌تواند تجربه‌ی جدیدی از واقعیت افزوده را دراختیار کاربران قرار دهد و سطح جدیدی از فناوری را ارائه دهد. نسل بعدی شبکه‌ی اینترنت به‌‌دلیل زمان تأخیر پایین و افزایش حجم داده‌ها می‌تواند به‌صورت فزاینده‌ای تجربه‌ی جدیدی برای کاربر فراهم کند. تحقیقات ABI پیش‌بینی می‌کند شبکه‌ی 5G به افزایش ۱۰ برابری حجم داده‌های ورودی و کاهش ۱۰ درصدی زمان تأخیر و افزایش ۱۰۰ درصدی ظرفیت ترافیک داده در مقایسه با شبکه‌ی 4G کمک خواهد کرد. این بدان معنی است که شبکه‌ی 5G نه‌تنها ازنظر کیفی بهتر از نسل قبلی خودش خواهد بود، بلکه می‌تواند برای کاربردهایی همچون واقعیت افزوده و واقعیت مجازی نیز استفاده شود.

در چنین وضعیتی، اپلیکیشن‌های فعلی واقعیت افزوده می‌توانند ازطریق بهره‌مندی از پردازش در فضای ابری، کارآمدتر، ارزان‌تر و بهتر از قبل در خدمت کاربران باشند. پروژه‌ی عینک هوشمند گوگل برای تجربه‌ی واقعیت افزوده سال‌ها قبل کار خود را آغاز کرده است. با شبکه‌ی نسل پنجم اینترنت، تجربه‌ی واقعی‌تری از گجت‌های پوشیدنیدراختیار کاربران قرار خواهد گرفت. با وجود شبکه‌ی اینترنت 5G، انتظار می‌رود اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده بتوانند با پیچیدگی‌های بیشتر منتشر شوند و تجربه‌ی واقعی سریع را برای کاربران ایجاد کنند. امکان ارسال رویدادهای زنده‌ی ارتقایافته‌ی واقعیت افزوده نمونه‌ای از قابلیت‌هایی است که با دردسترس قرارگرفتن نسل پنجم اینترنت شاهد آن خواهیم بود. 

واقعیت افزوده درکنار شبکه‌ی اینترنت 5G و ازطریق فیدبک هپتیک و HUDs بهبودیافته، بستری برای ارائه‌ی قابلیت‌های جدیدی در پهپادهای کنترل از راه دور و ربات‌ها فراهم می‌کند. درواقع، انتظار می‌رود Tactile Internet به چهارمین انقلاب صنعتی منجر شود. البته، ممکن است تا وقوع چهارمین انقلاب صنعتی هنوز فاصله‌‌ داشته باشیم؛ ولی محققان مؤسسه‌ی ETRI کره‌‌جنوبی بر این باورند که این اتفاق رخ خواهد داد. در ژانویه‌ی ۲۰۱۹، مؤسسه‌یETRI اعلام کرد که در حال توسعه‌ی فناوری‌های مبتنی‌بر شبکه‌ی 5G است تا برای واقعیت افزوده استفاده شود و سرعت انتقال داده‌ها را در مقایسه با شرایط فعلی چند برابر کند. 

هوان سئوک چانگ، مدیر تیم تحقیاتی ETRI، معتقد است: 

ربات‌ها و خودروها و سایر دستگاه‌هایی را در بازار شاهد خواهیم بود که به شبکه‌ی اینترنت متصل می‌شوند. با نسل پنجم اینترنت بی‌سیم Tactile Internet، کاربران و ماشین‌ها قادر خواهند بود به‌راحتی با یکدیگر از فاصله‌ی دور در تعامل باشند.

واقعیت افزوده و زندگی ما

بی‌شک 5G مزایای بسیاری دارد؛ اما ممکن است این سؤال پیش بیاید که در سال‌های آتی، چگونه می‌تواند بر آینده‌ی واقعیت افزوده برای کاربران تأثیر مثبتی داشته باشد؟ اولین نکته‌ای که باید بدان توجه کرد، آن است که واقعیت افزوده به‌صورت گسترده‌ای در زندگی روزمره کاربرد دارد و هرروز پیشرفت‌های بیشتری در فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده را شاهد هستیم. شرکت‌های گوگل و اپل که دو سیستم‌عامل مطرح و بزرگ دنیا را دراختیار کاربران گوشی‌های هوشمند قرار می‌دهند، هر دو به‌شدت مشغول سرمایه‌گذاری روی فناوری‌های مبتنی‌بر هوش مصنوعی هستند. خرداد ۱۳۹۶، اپل ARKit را برای اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده و گوگل نیز در مرداد ۱۳۹۶ARCore را رونمایی کرد.  

درحال‌حاضر، فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده یکی از موضوعات مهم در دستگاه‌هایی با سیستم‌عامل iOS و اندروید محسوب می‌شود و اپلیکیشن‌های بی‌شماری در هر دو پلتفرم با فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده توسعه‌ یافته‌اند. اپل و گوگل برنامه‌های گسترده‌‌تری در حوزه‌ی فناوری‌های مرتبط با واقعیت افزوده را دنبال می‌کنند. انتظار می‌رود کوپرتینویی‌ها در رویداد WWDC آتی، فناوری‌های جدید را در سیستم‌عامل iOS و macOS با پشتیبانی از هدست‌های واقعیت افزوده به‌نمایش بگذارند. 

تاکنون، اخبار مختلفی از عینک واقعیت افزوده‌ی اپل منتشر شده است. اواخر اسفند سال گذشته، گفته شد هدست واقعیت افزوده اپل سال ۲۰۲۰ عرضه می‌شود. اردیبهشت‌ امسال، گوگل نیز نسخه‌ی جدید هدست واقعیت افزود‌ه‌ی خود، گوگل گلس اینترپرایز ۲ را با قیمت ۹۹۹ دلار معرفی کرد و اواسط همان ماه، اعلام شد واقعیت افزوده به جست‌وجوی گوگل اضافه می‌شود. 

افزون‌براین، فیسبوک نیز به‌شدت روی فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده سرمایه‌گذاری می‌کند. مهر سال گذشته، آکیولس کوئست، هدست مستقل واقعیت مجازی جدید فیسبوک، با قیمت ۳۹۹ دلار و چند ماه بعد، آکیولس ریفت، عینک‌ واقعیت افزوده همین شرکت، معرفی شد. از سال ۲۰۱۷، فیسبوک ویژگی‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده را به شبکه‌‌ی اجتماعی خود اضافه کرد. از مسنجر فیسبوک تا اینستاگرام و Facebook ads از فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده پشتیبانی می‌کنند و ازطریق AR Studio نیز این اجازه به شرکت‌های شخص ثالث داده می‌شود تا در عمل بتوانند در این حوزه فعالیت کنند.

مایکروسافت نیز در بازار فناوری‌های مربوط به واقعیت افزوده حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. اسفند ۱۳۹۷، هولولنز 2 مایکروسافت با تراشه اسنپدراگون ۸۵۰ و قیمت ۳,۵۰۰ دلاری رونمایی و حتی بازی واقعیت افزوده‌ی Minecraft Earth معرفی شد. انتظار می‌رود با واقعیت افزوده وارد مرحله‌ی جدیدی از کاربری‌های مختلف شویم و نه‌تنها در گوشی‌های هوشمند، بلکه در صنایع مختلف بیش‌ازپیش به‌کار گرفته شود. در این حوزه، شبکه‌ی نسل پنجم اینترنت می‌تواند انقلابی در فناوری‌های مبتنی‌بر واقعیت افزوده ایجاد کند. 

در سال‌های اخیر، جرایم سایبری در سراسر جهان شیوع پیدا کرده است و تأثیرات گسترده‌ای بر دنیای تجارت گذاشته‌ است. حالا توسعه‌ی بیش‌‌از‌پیش حملات سایبری تهدیدی مهم محسوب می‌شود و در مقایسه با گذشته، بسیار پیچیده‌تر شده و تعداد آن‌ها هم روزبه‌روز در حال افزایش است. سازمان ملل این‌بار به‌طور دقیق‌تری تخمین زده است که عامل حدود ۸۰درصد این حملات سازمان‌های جنایت‌کاری پیشرفته درزمینه‌ی فناوری هستند که اطلاعات و ابزار و تخصص دراختیار دارند. تخمین زده می‌شود تا سال ۲۰۲۱، جرایم سایبری بیش از دوتریلیون دلار به اقتصاد جهانی خسارت خواهد زد. این موضوع شرکت‌ها را ملزم می‌کند در مبارزه با جرایم سایبری باهم همکاری کنند و به‌جای پذیرفتن این تهدیدها، رویکردی آگاهانه‌تر دربرابر آن‌ها داشته‌ باشند. به‌طور کلی، رهبران امنیت سایبری با سه مسئله‌ی اساسی در حفظ امنیت اطلاعات رو‌به‌رو هستند: مهارت و نگرش و سرعت.

کمبود مهارت مسئله‌ی بزرگی است؛ زیرا از جنگ علیه جرایم سایبری جلوگیری می‌کند. همان‌گونه که حملات سایبری روزبه‌روز پیشرفته‌تر و پیچیده‌تر می‌شود، ابزار موردنیاز برای حفظ اطلاعات درمقابل آنان هم پیچیده‌تر می‌شود. کمبود مهارت شکافی در صنعت امنیت اطلاعات ایجاد می‌کند و همواره تعداد افراد دارای مهارت کافی کم است؛ افرادی که بتوانند راه‌حلی برای مبارزه با مجرمان سایبری بیایند و این مسئله را مدیریت کنند.

گفتنی است با پیشرفت روزافزون در عرصه‌ی امنیت سایبری، کمبود افراد ماهر، تنها مشکلی نیست که رهبران امنیت سایبری با آن مواجه هستند؛ بلکه باید این نیروها همواره با این پیشرفت همگام باشند و مهارت آن‌ها نیز پاسخ‌گوی آنچه این عرصه‌ی رو به رشد می‌طلبد، باشد.

مسئله‌ی دیگری که متخصصان هنگام تصمیم‌گیری‌های استراتژیک درباره‌ی امنیت با آن رو‌به‌رو هستند، ماهیت اطلاعات است. بهره‌گیری از اطلاعات ارزشمند در حوزه‌ی فناوری و تجارت، برای افزایش هوشمندی و سرعت در اتخاذ تصمیمات تجاری ضروری است؛ اما همچنان که بستر صنعت امنیت سایبری گسترش می‌یابد، با مشکلاتی درزمینه‌ی میزان و ماهیت اطلاعاتی مواجه می‌شود که این صنعت برای مقابله با مجرمان سایبری در برخورد با موضوعی خاص نیاز دارد. به زبان ساده‌تر، صنعت امنیت سایبری نمی‌تواند این حجم از اطلاعات را کسب کند. البته، مشکل فقط کسب اطلاعات نیست؛ بلکه پردازش آن اطلاعات هم کار دشواری است.

سرعت عمل سومین و آخرین مانعی است که متخصصان امنیت سایبری برای رفع آن می‌کوشند. سرعت حملات سایبری به‌طور روزافزونی افزایش می‌یابد؛ بنابراین، اقدام سریع درمقابل هریک از این حملات امری ضروری است. در برخی از ایالات کشور آمریکا، قانون برای اطلاع‌رسانی از هر جرم سایبری، مدت زمان چهار ساعت و مقررات حفاظت از اطلاعات عمومی این مدت زمان را تا ۷۲ ساعت تعیین کرده است. درصورت انجام‌ندادن اقدام به‌موقع، باید منتظر پیامدهایی نظیر خسارت‌های تجاری باشیم.

پیش‌بینی براساس تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

هوش مصنوعی راه‌حلی برای رفع تمام این موانع پیش روی متخصصان امنیت سایبری قرار می‌دهد. در برخورد با تهدیدهای امنیتی‌ سایبری، با بهره‌گیری از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به‌کمک هوش مصنوعی و نیز یادگیری ماشینی میزان دقت و سرعت عمل به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. افزون‌براین با تشخیص رفتار غیرعادی، می‌تواند تهدیدهای داخلی و خارجی و مجرمان سایبری را در زمان واقعی شناسایی کند و اطلاعات موردنیاز گروه امنیتی برای تصمیم‌گیری را در اختیارشان قرار دهد. همچنین، سبب می‌شود جرایم مرتکب‌شده فعالیت کاربران نظیر استفاده از اینترنت‌بانک را کمتر دچار اختلال کنند.

درحال‌حاضر نیز، تعدادی برنامه برای انجام چند نوع تحلیل ساخته شده‌اند. «پیش‌بینی براساس تحلیل داده‌ها» می‌تواند ناهنجاری‌های اینترنتی و بدافزارها را شناسایی کند و علاوه‌بر آن، به‌منظور یافتن تهدیدهای داخلی و شناسایی کاربران مشکوکِ درونِ سازمان‌ها و خنثی‌سازی عملیات آن‌ها، الگوهای رفتاری کاربران را نیز تجزیه‌وتحلیل کند.

قابلیت‌های دیگر این برنامه‌ها که چندان هم شناخته‌شده نیستند، در بخش امنیت به‌چشم می‌خورند. با استفاده از یادگیری ماشینی، متخصصان امنیت سایبری می‌توانند موارد مثبت کاذب در آزمایش امنیت برنامه را به‌طور چشمگیری کاهش دهند. علاوه‌براین، با بهره‌گیری از هوش مصنوعی در الگوهای رفتاری کاربران، می‌توانیم به‌راحتی هویت کاربران را با استفاده از نحوه‌ی استفاده‌ی آن‌ها از صفحه‌کلید و ماوس و تلفن‌همراه تشخیص دهیم. همین امر امنیت کاربران را افزایش می‌دهد و فرصت تجربه‌ای بهتر و راحت‌‌تر را برای آن‌ها فراهم می‌کند.

پادشاهی به‌نام «ماهیت اطلاعات»

درواقع، تحزیه‌و‌تحلیل داده‌ها درزمینه‌ی هوشمندسازی کمک می‌کند، اطلاعات تجارت را با تکنیک‌های مبارزه با جرایم سایبری یکپارچه و انبوهی از اطلاعات را پردازش می‌کند، از دلِ این اطلاعات سرنخ‌هایی به‌دست می‌آورد و با اولویت‌بندی این اطلاعات، به تصمیم‌گیری درباره‌ی آن‌ها کمک می‌کند.

همچون انسان‌ها که برای به‌دست‌آوردن اطلاعات و پردازش آن، تحقیق و مطالعه و مباحثه می‌کند، هوش مصنوعی هم می‌تواند به کامپیوترها زبان امنیتی را با استفاده از تکنیک‌هایی مانند پردازش زبان طبیعی در مقیاس بزرگ (NLP) آموزش دهد. این امر تا حد زیادی در به‌دست‌آوردن اطلاعات مربوط به امنیت سایبری کمک می‌کند تا تحلیلگران امنیتی کارآمدتر و سریع‌تر عمل کنند. برای مثال، شرکت IBM توانست به واتسون (سامانه‌ی کامپیوتر‌ی هوش مصنوعی) زبان امنیت سایبری را با استفاده از میلیاردها عنصر دارای ساختار و میلیون‌ها سند فاقد ساختار آموزش دهد.

به‌طور خلاصه، گراف دانش با اطلاعات به‌دست‌آمده همگام‌سازی می‌شود و به استدلال و کشف مفاهیم از دلِ اطلاعات کمک می‌کند. یکی از شرکت‌ها با به‌کاربستن این ابرکامپیوتر توانست مدت زمان صرف‌شده برای جست‌وجو در یافتن جرایم امنتیتی‌ سایبری را تا ۹۷ درصد کاهش دهد.

مشاوری معتمد و مطمئن

هوش مصنوعی و پیش‌بینی براساس تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به برنامه‌های امنیتی هماهنگی می‌بخشد و آن‌‌ها را قادر می‌سازد تا از تهدیدها جلوگیری و مشکلات را حل کنند و به حملات سایبری پاسخ دهند و حتی با استفاده از تصمیمات مشابه پیشین اتخاذشده با برخی از خطرهای کم‌اهمیت مقابله کنند.

علاوه‌بر پاسخ سریع‌تر، هوش‌های مصنوعی می‌توانند به‌عنوان مشاوری معتمد و مطمئن عمل کنند و بهترین توصیه‌های عملی را ارائه دهند. برای مثال، با شناسایی کاربر مشکوک وی را تعلیق می‌کنند یا می‌کوشند از ایمن‌بودن فعالیت کاربر مطمئن شوند. هوش مصنوعی می‌تواند از زمان صرف‌شده برای تصدیق اطلاعات کاربران بکاهد و درباره‌ی تصدیق اطلاعات کم‌اهمیت به‌طور خودکار عمل کند. این امر سبب می‌شود کارکنان امنیت سایبری تمرکز بیشتری روی شرایط پرخطر داشته داشته‌ باشند.

درواقع، فناوری هوش مصنوعی چرخه‌ای مداوم از بازخورد مردم به‌علاوه‌ی نتایج تجزیه‌وتحلیل الگوهای رفتاری است که به‌همراه یادگیری ماشینی برای شناخت و مقابله با خطرها و نیز اولویت‌بندی برای اقدام تخصیص یافته‌ است.

مدیریت دیدگاه‌های متعصبانه

همچنان‌که قدرت افزایش می‌یابد، مسئولیت هم بیشتر می‌شود. درحقیقت، نگاه متعصبانه در ساخت و استفاده از برنامه‌های هوش مصنوعی برای امنیت سایبری، می‌تواند مشکلات زیادی در این حوزه به‌وجود آورد. چنین نگاهی ممکن است تمرکز سازندگان این برنامه‌ها را از خطرهای واقعی دور کند و مجموعه داده‌های مغرضانه برای آموزش و ساخت هوش مصنوعی نمای جزئی از مسئله مطرح می‌کند و بروز نتایج نادرست را سبب می‌شود. به همین ترتیب، اگر افرادی که برنامه را طراحی می‌کنند از فرهنگ یا پیشینه‌ی مشابهی برخوردار باشند، تنوع شناختی کم و نتایج تک‌بعدی در این برنامه‌ها نمایان خواهند شد. از‌این‌رو، شرکت‌ها برای مقابله با تهدیدها و بازیگران متنوع حوزه‌ی جرایم سایبری، به سیستم‌های هوش مصنوعی متنوع و بی‌طرف نیاز دارند.

کلام آخر

شرکت‌ها باید آگاه باشند که هوش مصنوعی فرشته‌ی نجات آن‌ها نیست. به‌خاطر داشته‌ باشید مجرمان سایبری هم از وجود هوش مصنوعی باخبر هستند و این مجرمان هم به‌طور روزافزونی پیشرفت و هوشمندانه‌تر عمل می‌کنند و برای منحرف‌کردن و اخلال در فعالیت هوش مصنوعی می‌کوشند. بنابراین، هم‌زمان با پیشرفت در هوش مصنوعی، باید با چشمی باز کارآمدی هریک از آن‌ها را تشخیص دهیم و به‌عنوان صنعتی برای مقابله با مجرمان سایبری، باید آگاه باشیم که این مجرمان نیز از برنامه‌های هوش مصنوعی بهره می‌برند و باید بهترین راهکار را برای مبارزه با آن بیابیم.

بی‌ام‌و Z4 M40i و تویوتا سوپرا از شاسی و پیشرانه‌ی مشابهی استفاده می‌کنند؛ بنابراین، هر خبر خوشحال‌کننده‌ای درباره‌ی سوپرا، برای بی‌ام‌و Z4 نیز خوشحال‌کننده خواهد بود؛ به همین دلیل، بسیار جالب است که بدانید تنظیم ساده‌ی ECU می‌تواند قدرت سوپرا را تا ۴۲۰ اسب‌بخار افزایش دهد. لیچ‌فیلد موتورز (Litchfield Motors) که به‌دلیل تیونینگ نیسان GT-R و افزایش قدرت آن به ۶۳۱ اسب‌بخار شناخته می‌شود، محصول جدیدی دارد. افزایش قدرت با تیونینگ ساده خیلی تعجب‌آور نیست؛ زیرا این خودرو اسپرت ژاپنی درواقع بدین‌منظور ساخته شده است که تیونرهای مختلف آن را تقویت کنند.

بااین‌حال، تیونر انگلیسی لیچ‌فیلد توانست با استفاده از تنظیم ساده‌ی ECU، قدرت خروجی پیشرانه‌ی B58 I6 تویوتا سوپرا را افزایش و ۴۲۰ اسب‌بخار قدرت و ۵۹۷ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند؛ در‌حالی‌که نسخه‌ی اصلی این خودرو ۳۳۵ اسب‌بخار قدرت و ۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور داشته است.

داینو در ابتدا نشان داد که تویوتا سوپرا درواقع می‌تواند ۳۷۶ اسب‌بخار قدرت و ۵۲۹ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند. این، یعنی تنظیم ECU حدود ۵۰ اسب‌بخار دیگر به قدرت پیشرانه‌ی سه‌لیتری قدرتمند بی‌ام‌و اضافه کرده است. 

لیچ‌فیلد فقط به همین تنظیم ساده بسنده نمی‌کند و علاوه‌بر ECU، با هدف رساندن قدرت پیشرانه به ۴۵۰ اسب‌بخار و حتی بیشتر با میل‌تک (Milltek) و آکراپوویچ (Akrapovic) برای ارتقای سیستم اگزوز خودرو همکاری می‌کند. ناگفته نماند پیش‌ازاین، آکراپوویچ اگزوز تویوتا سوپرا را نیز ارتقا داده است.

انتظار می‌رود لیچ‌فیلد در آینده تغییرات بیشتری در تویوتا سوپرا اعمال کند. همچنین، گفته می‌شود این شرکت تیونر در حال تولید خنک‌کننده‌ی روغن برای پیشرانه و به‌روزرسانی شاسی و تنظیمات سیستم تعلیق با همکاری Bilstein و KW است. تعویض بوش‌های تعلیق نیز ازجمله کارهای مدنظر لیچ‌فیلد به‌شمار می‌رود و این تیونر به کمی زمان نیاز دارد تا نسخه‌ی نهایی سوپرا را با قدرت بیشتر عرضه کند.

احتمال ابتلا به سرطان پوست در افرادی که رژیم غذایی آن‌ها حاوی میزان درخورتوجهی از ویتامین A بود، در مقایسه‌ با افرادی که مقادیر متوسطی از این غذاها و مکمل‌های غنی مصرف می‌کردند، ۱۷ درصد کمتر بود. این نتیجه را پژوهشگران دانشگاه براون پس از تجزیه‌و‌تحلیل داده‌های حاصل از دو مطالعه‌ی مشاهده‌ای بلندمدت گزارش کرده‌اند. یون یانگ چو، پژوهشگر این مطالعه می‌گوید:

کارسینوم سلول‌ سنگ‌فرشی پوست دومین نوع شایع سرطان پوست است. این موضوع که ویتامین A برای رشد و بلوغ سلول‌های پوستی ضروری است، قبلا نشان داده شده؛ اما نتایج مطالعات گذشته درباره‌ی مؤثربودن آن روی کاهش سرطان پوست مختلط بوده است.

او ادامه می‌دهد:

مطالعه‌ی ما دلیل دیگری برای مصرف مقادیر زیادی از میوه‌ها و سبزیجات به‌عنوان بخشی از رژیم غذایی سالم بیان می‌کند.

پیشگیری از سرطان پوست ازجمله کارسینوم سلول‌ سنگ‌فرشی دشوار است؛ اما این مطالعه نشان می‌دهد مصرف رژیم غذایی سالم و غنی از ویتامین A، علاوه‌بر استفاده از ضدآفتاب و کاهش مواجهه با نورخورشید، ممکن است راهی برای کاهش خطر ابتلا باشد. نتایج این پژوهش در مجله‌ی Journal of the American Medical Association Dermatology منتشر شده است.

پژوهشگران با هدایت چو، رژیم غذایی و ابتلا به سرطان را در شرکت‌کنندگان دو مطالعه‌ی مشاهده‌ای بزرگ و بلندمدت مدنظر قرار دادند. در مطالعه‌ی نخست، ۱۲۱ هزار و ۷۰۰ زن آمریکایی از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۲ و در مطالعه‌ی دوم ۵۱ هزار و ۵۲۹ مرد آمریکایی از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۲ پیگیری شده بودند. در این دو مطالعه، حدود ۱۲۳ هزار شرکت‌کننده‌ی سفیدپوست با خطر بیشتر توسعه‌ی سرطان پوست و بدون سابقه‌ی سرطان حضور داشتند که چندین‌بار گزارش‌های مربوط به رژیم غذایی را تکمیل کرده بودند.

در بین افرادی که در تجزیه‌و‌تحلیل بعدی در نظر گرفته شده بودند، در دوره‌های پیگیری ۲۴ یا ۲۶ ساله، درمجموع ۳,۹۷۸ مورد کارسینوم سلول‌ سنگ‌فرشی گزارش و تأیید شد. در هر دو مطالعه، از شرکت‌کنندگان درباره‌ی رنگ مو و تعداد آفتاب‌سوختگی‌های شدید و سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به سرطان سؤال شده بود و دانشمندان برای این عوامل و برخی عوامل دیگر تصحیح انجام دادند. البته در مطالعه‌ی مذکور، از شرکت‌کنندگان درباره‌ی پرهیز از آفتاب ظهر سؤال نشده بود که یکی از خطرهای اصلی ابتلا به سرطان پوست است.

پژوهشگران پس از گروه‌بندی شرکت‌کنندگان در پنج گروه براساس سطوح مصرف ویتامین A، دریافتند احتمال ابتلا به سرطان پوست در افراد گروه با بیشترین مصرف ویتامین A در مقایسه با افراد گروه با حداقل مصرف ویتامین A حدود ۱۷ درصد کمتر بود. در افراد گروه با بیشترین مصرف ویتامین A، این میزان مصرف معادل مصرف روزانه‌ی یک سیب‌زمینی شیرین پخته متوسط یا دو هویج بزرگ و در افراد گروه با حداقل مصرف ویتامین A، این میزان معادل مصرف یک‌سوم فنجان سیب‌زمینی شیرین سرخ‌شده یا یک هویج کوچک بود. همچنین، پژوهشگران دریافتند بیشتر ویتامین A موجود در رژیم غذایی شرکت‌کنندگان از میوه‌ها و سبزیجات و نه غذاهای حیوانی یا مکمل‌ها حاصل می‌شود.

منابع گیاهی ویتامین A فقط سیب‌زمینی‌های شیرین و هویج را شامل نمی‌شود؛ بلکه سبزیجات با برگ سبز و میوه‌هایی نظیر زردآلو و گرمک نیز حاوی این ویتامین هستند. شیر و برخی از انواع ماهی و جگر نیز منابع حیوانی سرشار از ویتامین A هستند. چو هشدار می‌دهد مصرف مقدار زیاد ویتامین A، به‌ویژه ازطریق مکمل‌ها و منابع حیوانی، می‌تواند به تهوع، سمیت کبدی، افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی لگن و حتی نقایص تولد منجر شود. اثرهای جانبی ناشی از مصرف میزان فراوان ویتامین A گیاهی ناچیز است.

افزون‌براین، پژوهشگران دریافتند مصرف میزان فراوان از دیگر رنگ‌دانه‌های گیاهی شبیه ویتامین A مانند لیکوپن که به‌طور معمول در گوجه‌فرنگی و هندوانه یافت می‌شود، با کاهش خطر سرطان پوست همراه است. ازآنجاکه این تجزیه‌وتحلیل مبتنی‌بر مطالعاتی است که تعداد زیادی از افراد را ازنظر رژیم غذایی و ابتلا به سرطان پوست بررسی کرده‌اند و مطالعه‌ی بالینی تصادفی نیست، نمی‌توان علت و معلول را تعیین کرد. این احتمال وجود دارد که علل دیگری موجب این اختلاف شده باشند؛ مثلا شاید افرادی که مقدار بیشتری ویتامین A مصرف می‌کنند، گرایش کمتری به نوشیدن الکل دارند.

چو برای مرحله‌ی بعد این مطالعه، مایل است پژوهشی بالینی انجام دهد تا ببیند آیا مکمل‌ ویتامین A می‌تواند از کارسینوم سلول‌ سنگ‌فرشی پیشگیری کند. البته، او توضیح می‌دهد انجام آزمایش رژیمی بالینی ازنظر فنی چالش‌برانگیز است و راهی وجود ندارد که مطمئن شد شرکت‌کنندگان به رژیم غذایی توصیه‌شده پایبند بوده‌اند. او می‌گوید:

اگر نتوان آزمایش بالینی انجام داد، انجام مطالعه‌ی آینده‌نگر در مقیاس وسیع، بهترین گزینه برای مطالعه‌ی رژیم غذایی است.

پایگاه خبری "اسپیس" منتخبی از اخبار فضایی برتر روزهای اخیر را منتشر کرد.

اخترشناسان با پیگیری الگوی حرکتی زمین و زهره به دور خورشید متوجه شدند که این دو سیاره یک الگوی بسیار دیدنی می‌سازند.

ناسا در عکس روز خود تصویری از سیاره مشتری را با کاربران به اشتراک گذاشت.