یکی از برجسته‌ترین مأموریت‌های علمی و فضایی روسیه در شوروی سابق، دیروز شنبه از پایگاه فضایی بایکانور پرتاب شد. تلسکوپ پرتو ایکس اسپکتر-آرجی (Spektr-RG) که پروژه‌ای مشترک با همکاری آلمان است، به نقشه‌برداری دقیق و بی‌سابقه‌ی از کل آسمان شب خواهد پرداخت.

به عقیده‌ی پژوهشگران، اطلاعات به‌دست‌آمده از تلسکوپ اسپکتر-آرجی به ردیابی ساختارهای عظیم کیهان کمک خواهد کرد. آن‌ها امیدوار هستند این تلسکوپ جدید دیدگاه‌های تازه‌ای را در مورد رفتار انبساط کیهانی به آن‌ها بدهد. اسپکتر-آرجی می‌تواند تعداد بی‌شمار از منابع جدید پرتو ایکس ازجمله سیاه‌چاله‌های بسیار بزرگ مرکز کهکشان‌ها را شناسایی کند.

حرارت گاز هم‌زمان با ورود به سیاه‌چاله‌های غول‌آسا افزایش می‌یابد، سپس تجزیه‌ و به شکل پرتوهای ایکس منتشر می‌شود. پرتوها اساسا یک آشکارساز برای این شدیدترین پدیده‌ی کیهانی محسوب می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود اسپکتر-آرجی در دوره‌ی خدمت خود، نزدیک به سه میلیون سیاه‌چاله‌ی کلان‌جرم را کشف کند.

مأموریت اسپکتر-آرجی درواقع شامل دو تلسکوپ است

تلسکوپ جدید روسیه، روز شنبه در ساعت ۱۷:۳۱ به وقت محلی (۱۷:۰۱ به وقت ایران) سوار بر راکت پروتون از پایگاه فضایی بایکانور قزاقستان به فضا سفر کرد. البته چند هفته زمان لازم است تا مأموریت تلسکوپ به‌صورت جدی آغاز شود.

فضاپیما در ابتدا باید به موقعیت متداول رصد در فاصله‌ی ۱.۵ میلیون کیلومتری زمین برسد؛ این نقطه به نقطه‌ی لاگرانژ ۲ معروف است. از چنین مرحله‌ای، اسپکتر-آرجی می‌تواند از محیط پایدار و خالی از نوسان‌های دما و سایه مأموریت خود را آغاز کند (نوسان‌های دما و سایه در مدارهای نزدیک به زمین بیشتر است). به‌محض آنکه آزمایش‌ها به پایان برسند، رصدخانه می‌تواند مأموریت نظارت بر آسمان را آغاز کند.

 اسپکتر-آرجی از دو تلسکوپ تشکیل شده است؛ سیستم eRosita آلمانی بیشترین بخش فضاپیما را اشغال می‌کند و در کنار آن سخت‌افزار علمی روسی موسوم به ART-XC قرار گرفته است. هر دو سیستم از خوشه‌ای شامل هفت ماژول آینه‌ای لوله‌ای برای هدایت پرتو ایکس به آشکارسازهای حساس دوربین استفاده می‌کنند. eRosita و ART-XC همراه‌با یکدیگر به نقشه‌برداری از پرتوهای کیهانی در طیف انرژی ۰.۲ تا ۳۰ کیلو الکترون‌ولت (KeV) می‌پردازند.

دانشمندان روس برای توسعه‌ی تلسکوپ اسپکتر-آرجی چند دهه زمان صرف کردند

دو تلسکوپ یادشده در طول شش ماه باید نقشه‌ای کامل از آسمان را تهیه کنند سپس این فرایند را برای بهبود جزئیات تکرار کنند. طبق پیش‌بینی دانشمندان، داده‌های این تلسکوپ انقلابی خواهند بود؛ تاکنون هرگز هیچ نقشه‌ی پرتو ایکسی از کل آسمان با دقت بالا تهیه نشده است.

هدف اصلی اسپکتر-آرجی بررسی مؤلفه‌های اسرارآمیز کیهانی است که با نام‌های ماده‌ی تاریک یا انرژی تاریک شناخته می‌شود. این ماده نزدیک به ۹۶ درصد از تراکم انرژی کیهان را تشکیل می‌دهد؛ اما هنوز اطلاعاتی از آن به دست نیامده است. به نظر می‌رسد جاذبه‌ی این ماده بر ماده‌ی مرئی جهان تأثیر می‌گذارد، درعین‌حال ماده‌ی مرئی در انبساط کیهان با سرعت بالایی نقش دارد.

eRosita: خوشه‌ای شامل هفت ماژول آینه‌‌ای که پرتوهای ایکس را به سمت آشکارسازهای دوربین هدایت می‌کند

اسپکتر-آرجی با نقشه‌برداری از توزیع گازهای داغ پرتو ایکس به پیش‌بینی پدیده‌ها می‌پردازد. به این صورت خوشه‌های بزرگی از کهکشان‌ها در کل جهان آشکار خواهند شد و درنتیجه می‌توان محل بزرگ‌ترین تراکم‌های ماده‌ی تاریک را شناسایی کرد. به‌گفته‌ی پروفسور ناندرا از مؤسسه‌ی فیزیک فرازمینی مکس پلانک در گارشینگ آلمان:

هدف ما کشف تقریبا ۱۰۰ هزار خوشه است که بسیار فراتر از محدوده‌ی جرم قابل‌انتظار است. در مرحله‌ی بعد جرم خوشه‌ها و چگونگی تکامل تعدادی از خوشه‌های دارای جرم مشخص در طول عمر کیهانی را بررسی می‌کنیم. به این صورت اندازه‌گیری دقیقی از ماده‌ی تاریک خواهیم داشت. با چنین حساسیتی می‌توانیم به نقشه‌برداری از تمام اجرامی در فواصل دوردست بپردازیم که عمرشان برابر با نیمی از عمر کل جهان است. با این اکتشافات موفق به رصد ساختارهای عظیمی خواهیم شد که تاکنون دیده نشده‌اند. همچنین می‌توانیم نحوه‌ی تکامل این ساختارها را بررسی کنیم و به آزمایش مدل‌های کیهانی و تأثیر انرژی تاریک و تغییر احتمالی آن در طول زمان بپردازیم.

ده‌ها سال طول کشید تا اسپکتر-آرجی توسعه پیدا کند. دانشمندان روس در طول سال‌ها با مشکلات سرمایه‌گذاری غیر یکپارچه دست‌وپنجه نرم می‌کردند و درنتیجه فضاپیمایی که روز شنبه پرتاب شد کاملا متفاوت با آنچه است که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود. این مأموریت یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های مشترک اخترفیزیک است که از زمان جماهیر شوروی سابق آغاز شد. به‌گفته‌ی پروفسور ناندرا:

با این مأموریت روس‌ها پیشتاز اخترشناسی پرتوی ایکس می‌شوند که فرصتی بزرگ و استثنایی است.

سیگما در رویداد هفته‌ی گذشته‌ی خود در ژاپن، علاوه‌بر معرفی سه لنز جدیدی که همگی منتظر آمدن آن‌ها بودند، از محصول جدید دیگری هم رونمایی کرد که هیچ‌کس انتظار آن را نداشت: دوربین fp برای مانت L؛ کوچک‌ترین و سبک‌ترین دوربین جیبی و فول‌فریم دنیا.

همه می‌دانستند که سیگما از همان زمان اعلام اتحادیه‌ی L-mount توسط پاناسونیک، لایکا و سیگما مشغول کار روی یک دوربین در مانت L بوده است؛ اما Sigma FP همه را شگفت‌زده کرد. این دوربین فوق‌العاده سبک و کوچک، دوربینی با ابعاد ۴۵٫۳ × ۶۹٫۹ × ۱۱۲٫۶ میلی‌متر و تنها ۳۷۰ گرم وزن بدون باتری و کارت حافظه است. این دستاورد ناشی از حذف کامل شاتر مکانیکی است و بد نیست بدانید که وزن کلی دوربین به‌همراه باتری و یک کارت حافظه‌ی SDروی‌هم‌رفته ۴۲۲ گرم است.

در این محصول، حسگر Foveon (که سیگما به‌خاطر استفاده از آن معروف است) جای خود را به حسگر ۲۴٫۶ مگاپیکسلی BSI-CMOS با یک فیلتر سنتی بایر داده است. بدنه‌ی دوربین به‌شدت دربرابر نفوذ آب‌و‌هوا مقاوم است و یک نمایشگر ۳٫۲ اینچی با وضوح ۲٫۱ میلیون پیکسل، یک شکاف کارت حافظه‌ی SD، درگاه HDMI، درگاه همگام‌سازی فلش، درگاه میکروفون و هدفون، درگاه USB 3.1 و درگاه ریموت شاتر دارد.

گالری سیگما fp؛ برای دیدن تصاویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر روی آن‌ها کلیک کنید

با نگاهی به ویژگی‌های برشمرده‌شده برای این محصول می‌توان گفت دوربین سیگما fp این قابلیت را دارد که فایل‌های ۱۴ بیتی DNG RAW را با سرعت ۱۸ فریم در ثانیه و حداکثر برای ۱۲ فریم پیاپی ثبت کند. این دوربین از محدوده‌ی ایزوی ۱۰۰ الی ۲۵۶۰۰، سیستم فوکوس خودکار ۴۹ نقطه با تشخیص کنتراست با پشتیبانی از تشخیص چهره و چشم و نیز سیستم ردیابی سوژه برخوردار است. همچنین، سیگما fp از قابلیت پیش‌فرض HDR خودکار که به ثبت و ترکیب سه حالت نوردهی در زمان عکاسی کمک می‌کند و حالت سینماگراف (Cinemagraph) برخوردار است که عکاس می‌تواند با کمک آن فایل‌های GIF را طوری بسازد که تنها بخش‌های متحرک آن پویانمایی شده باشد.

عملکرد دوربین در بخش فیلم‌برداری از این هم چشمگیرتر است. به‌لطف هیت‌سینکهای داخلی این دوربین، آن‌ها می‌توانند ویدیوهای ۱۲ بیتی CinemaDNG RAW را در فرمت 4K و با سرعت ۲۴ فریم در ثانیه روی یک دستگاه ضبط‌کننده‌ی خارجی متصل به درگاه USB 3.1 ضبط کند. علاوه‌براین، دوربین سیگما fp از قابلیت نمایش ویوفرم (waveform monitoring)، کنترل زاویه‌ی شاتر و تایم کد نیز پشتیبانی می‌کند. بنابراین، شعار سیگما مبنی بر اینکه fp «تمام‌وکمال از فیلم‌برداری پشتیبانی می‌کند»، سخنی گزاف نیست.

نکته‌ی آخر اینکه این دوربین بسیار جمع‌وجور به‌صورت ماژولار طراحی و ساخته شده و قرار است سیگما و سایر تولیدکنندگان، بخش‌هایی مانند منظره‌یاب LCD، کفشک، دسته‌های مختلف و لوازم جانبی دیگر را در آینده برای آن تولید کنند.

دوربین سیگما fp پاییز آینده روانه‌ی بازار خواهد شد؛ ولی هنوز قیمتی برای آن اعلام نشده است. در ادامه نیز قرار است یک مدل از همین دوربین با حسگر Foveon در اختیار کاربر قرار بگیرد. هنوز جزئیاتی درباره‌ی این مدل منتشر نشده؛ جز اینکه گفته می‌شود این دوربین شامل حسگری با قدرت ۲۰ مگاپیکسل در هر لایه با وضوح کلی بیشتر از ۶۰ مگاپیکسل است.

هر روز که می‌گذرد، تبلت‌های ویندوزی محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند، ولی اگر به‌دنبال گستره‌‌ی وسیعی از اپلیکیشن‌های متنوع باشید، اندروید حرف اول را می‌زند.

درحالی که نصب اندروید روی رایانه‌های رومیزی بسیار ساده است، انجام این کار روی تبلت‌های ویندوزی کمی مشکل به‌نظر می‌رسد. یکی از مشکلات نیز به مجهز نبودن تبلت‌‌ها به درایور CD و DVD بازمی‌گردد.

در اینجا قصد داریم نحوه‌ی نصب سیستم‌عامل اندروید روی تبلت‌های ویندوزی را به شما آموزش دهیم. با زومیت همراه شوید.

از چه تبلتی استفاده می‌کنید؟

قبل از ادامه باید توجه داشته‌ باشید که اندروید را فقط می‌توان روی تبلت‌های ویندوزی ۳۲ و ۶۴ بیتی استاندارد نصب کرد. تبلت‌هایی که از پردازنده‌های ARM استفاده می‌کنند، امکان نصب اندروید را ندارند، مثل مدل‌های قدیمی سرفیس RT مایکروسافت.

در‌ همین‌ حال، نحوه‌ی نصب اندروید روی تبلت‌های ویندوزی از دستگاهی به دستگاه دیگر متفاوت است. البته رویکرد اصلی در بین همه یکسان است.

تبلت‌هایی که از ویندوز ۸ استفاده می‌کنند، امید چندانی برای تبدیل به دستگاهی با یک سیستم‌عامل مفید ندارند. در بسیاری از موارد ویندوز ۱۰ می‌تواند راه چاره باشد. بااین‌حال، کمبود اپلیکیشن و پیچیدگی روزافزون ویندوز ۱۰می‌تواند شما را از ارتقا به این نسخه نیز بازدارد.

اندروید برای بسیاری از افراد تنها راه چاره برای استفاده از یک تبلت قدیمی با سخت‌افزار قابل قبول است.

برای نصب اندروید روی تبلت‌های ویندوزی به چه نیاز است؟

کار را با گردآوری ابزارهای زیر شروع می‌کنیم که پیش‌نیاز نصب اندروید روی تبلت‌های ویندوزی است:

• تبلت‌ ویندوزی متصل به برق
• یک حافظه‌ی فلش ۱‍۶ گیگابایتی یا بیشتر
• یک حافظه‌ی فلش دیگر که نصب‌کننده‌ی ویندوز روی آن قرار گرفته باشد (برای احتیاط در زمان‌هایی که مشکلی بروز کند)
• نرم‌افزار رایت اطلاعات روی حافظه‌ی فلش (ما Etcher را پیشنهاد می‌کنیم)
• یک صفحه‌کلید (استفاده از ماوس اختیاری است)
• یک هاب USB برای اتصال دستگاه‌های مختلف به تبلت به‌طور هم‌زمان
• نسخه‌ی مناسب اندروید برای سیستم شما

هنگامی که صحبت از نصب اندروید می‌شود، اولین گزینه‌ای که باید امتحان کنید Phoenix OS است. با دریافت این سیستم‌عامل آن را طبق دستورالعمل‌ها روی دستگاه خود نصب کنید.

همچنین، اینتل برای دستگاه‌های ویندوزی نسخه‌هایی از اندروید را درنظر گرفته است. شما می‌توانید از پروژه‌ی متن باز Celadon به این نسخه‌ها دسترسی پیدا کنید که از سایت GitHub قابل دریافت است.

قبل از ادامه‌، روش انجام این کار را برای تبلت خودتان در اینترنت جست‌و‌جو کنید. داشتن یک آموزش گام‌به‌گام برای جلوگیری از هرگونه اشتباهی که به پاک‌‌شدن حافظه‌ی دستگاه شما منجر شود بسیار مهم است. این کار برای پیشگیری از مواجه‌‌شدن با خطاهایی که مانع از بوت‌شدن دستگاه شما شود لازم است.

چرا باید روی تبلت ویندوزی سیستم‌عامل اندروید نصب کرد؟

ویندوز دارای رابط‌کاربری مفیدی در حالت تبلت (tablet mode) و صفحه‌‌ی لمسی است، ولی فروشگاه اپلیکیشن‌های مایکروسافت اصلا توانایی رقابت با نسخه‌های اندرویدی را ندارد.

اگر قبلا تجربه‌ی استفاده از تبلت‌های اندرویدی را داشته‌اید و محیط کاربری لمسی ویندوز را دوست ندارید، مهاجرت به اندروید، در صورت امکان معقول است. به‌لطف پشتیبانی اندروید از OTG که با استفاده از آن می‌توان دستگاه‌های USB مختلف را به تبلت متصل نمود، حتی شاید تغییری احساس نکنید.

البته باید توجه داشته باشید که شما به استفاده از اپلیکیشن‌هایی که از سیستم x86 پشتیبانی می‌کنند محدود هستید. تعداد آن‌ها هر روز درحال افزایش است، ولی نباید انتظار داشت که تمامی اپلیکیشن‌های پلی‌استور قابل اجرا باشند.

تنظیم تبلت ویندوزی برای نصب اندروید

برای نصب یک سیستم‌عامل ثانویه روی دستگاهی که برای ویندوز طراحی شده، باید تغییراتی را در راه‌انداز (setup) سیستم اعمال کنید.

ابتدا باید مطمئن شوید که گزینه‌ی راه‌اندازی ایمن یا Secure Boot غیرفعال است. برای انجام این کار به Settings رفته و سپس به Update and Recovery و Recovery مراجعه کنید و از بخش Advanced Start-up روی Restart Now کلیک کنید. پس از راه‌اندازی مجدد سیستم، از کلیدهای جهت‌نمای روی صفحه‌کلید استفاده کرده و Troubleshoot را انتخاب کنید، سپس به Advanced Options رفته و UEFI Firmware Settings را انتخاب کنید.

در صفحه‌ی بازشده، از منوی سمت چپ گزینه‌ی Security را یافته و به‌وسیله‌ی Supervisor password یک رمزعبور تنظیم کنید. بعد از اینکه این‌ کار را انجام دادید، Boot را باز کرده و گزینه‌ی Secure Boot را بیابید و آن را روی Disabled تنظیم کنید.

در مرحله‌ی بعد دکمه‌ی Power را نگه‌دارید تا سیستم ری‌استارت شده و کلید ویندوز (Windows) را نگه دارید تا زمانی‌که تصویر صفحه برگردد. با این کار به‌شکل میانبر به صفحه‌ی بایوس منتقل می‌شوید که باید مطمئن شوید UEFI Mode انتخاب شده باشد.

سپس تبلت را خاموش کرده و هاب USB را مستقیما به درگاه USB متصل کنید. از داک استیشن استفاده نکنید.

صفحه‌کلید و حافظه‌ی فلش را به هاب USB متصل کرده و با فشاردادن مکرر کلید F12 تبلت را روشن کنید تا به صفحه‌ی بوت برود. در منوی بوت، با استفاده از کلیدهای جهت‌نما حافظه‌ی فلش را انتخاب کنید. در زمان‌هایی مثل فعال‌کردن بوت دوگانه که نیاز است انتخابی را انجام دهید از کلیدهای تنظیم صدای دستگاه استفاده کنید.

نسخه‌های مختلف نصب‌کننده‌ی اندروید گام‌هایی با تفاوت‌های اندک دارند. در اکثر موارد باید گزینه‌ی بوت دوگانه یا dual boot انتخاب شود. معمولا حذف کامل ویندوز معقول به‌نظر نمی‌رسد زیرا برای بوت کردن اندروید به بوت‌لودر نیاز است.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، هنگامی که شما دوباره تبلت خود را روشن کنید، باید شاهد یک منوی بوت باشید که می‌توانید بین اندروید و ویندوز یکی را برای بوت انتخاب کنید.

راه‌های جایگزین برای اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی روی ویندوز

اگر تنها انگیزه‌ی شما برای نصب اندروید روی تبلت ویندوزی اجرای اپلیکیشن است، استفاده از موتورهای شبیه‌ساز گزینه‌ی بهتری است. شما می‌توانید از ابزارهای مختلفی برای اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی استفاده کنید:

NoxPlayer: یکی از بهترین شبیه‌سازهای اندرویدی برای ویندوز است.

BlueStacks: گزینه‌ای ایده‌آل برای هواداران بازی‌های اندرویدی است.

Andy: شامل قابلیت‌هایی برای توسعه‌ی اپلیکیشن و بازی است.

توجه داشته باشید که عملکرد مناسب این ابزارها به قدرت سخت‌افزار دستگاه شما وابسته است.

تبلت ویندوزی خود را با یک ماشین مجازی به اندروید تبدیل کنید

نصب اندروید روی تبلت‌های ویندوزی می‌‌تواند مشکل باشد. ممکن است برای یافتن بسته‌ی مناسب مدت‌ها زمان صرف شود. حتی احتمال دارد نسخه‌ی مناسبی از اندروید برای دستگاه شما پیدا نشود.

ولی نباید تسلیم شوید. اگر شبیه‌ساز اندروید را مناسب نمی‌دانید، می‌توانید به‌جای آن از ماشین مجازی استفاده کنید.

ابزارهایی مثل VMWare Player و VirtualBox یک محیط مجازی ایجاد می‌کنند که می‌توانید روی آن سیستم‌عامل اندروید را نصب کنید. این سیستم می‌تواند شامل همان سیستم‌عاملی باشد که شما قبلا برای نصب روی تبلت خود دریافت کرده‌اید یا سیستم‌عامل Phoenix OS که پیش‌تر معرفی شد.

درهرصورت، این راهی ساده‌تر از بوت دوگانه یا حذف کامل ویندوز از روی تبلت است. کافی است ویندوز را بوت کنید، ماشین مجازی را باز کنید و اندروید را اجرا کنید.

اجرای اندروید روی تبلت ویندوزی

شاید انجام این کار کمی دشوار باشد، ولی درنهایت شما می‌توانید اندروید را روی تبلت ویندوزی خود نصب کنید. شما می‌توانید از بوت دوگانه استفاده کنید یا استفاده از ماشین مجازی را ترجیح دهید. درهرحال، با نصب اندروید می‌توانید از اجرای اپلیکیشن‌ها و بازی‌های اندرویدی روی تبلت خود لذت ببرید.

با انجام موارد گفته‌شده و نصب و بوت اندروید همه چیز باید به‌درستی کار کند. بااین‌حال، از هر کدام از روش‌های گفته شده که استفاده کنید، قابلیت‌هایی را به دست می‌آورید و بعضی ویژگی‌ها را از دست می‌دهید.

به‌همین دلیل بهتر است با نصب فروشگاه Google Apps اپلیکیشن‌های کاربردی مثل یوتیوب، جی‌میل، گوگل‌پلی و سایر گزینه‌های محبوب ارائه شده توسط گوگل را روی دستگاه خود نصب کنید.

جهان در آستانه‌ی تجربه‌ی تحول بزرگی است و شهرهای مختلف جهان اقلیمی را تجربه خواهند کرد که صدها کیلومتر با آن‌ها فاصله دارد. دانشمندان می‌گویند تا سال ۲۰۵۰، بیش از سه‌چهارم شهرهای جهان دچار تغییراتی در سیستم اقلیمی خواهند شد. ۲۰ درصد از شهرها شرایطی را تجربه خواهند کرد که در حال حاضر در هیچ‌کدام از مناطق جهان دیده نمی‌شود.

البته این اولین‌بار نیست که دانشمندان به ما می‌گویند چنین تغییرات باورنکردنی و شگرفی در حال وقوع هستند. مطالعه‌ای که چندین ماه پیش منتشر شد، نشان داد که تا سال ۲۰۸۰، اقلیم شهرهای آمریکای شمالی به اقلیم مناطقی شباهت پیدا خواهد کرد که ۸۰۰ کیلومتر از آن‌ها دورتر از هستند و این تغییر در بیشتر موارد درجهت گرما و رطوبت بیشتر است؛ گویی کل کشور آمریکا به آمریکای جنوبی منتقل شده باشد. اما پژوهش جدید با همان رویکرد گام را فراتر می‌گذارد. دانشمندان آزمایشگاه کروثر در مؤسسه‌ی فناوری فدرال زوریخ برای نخستین بار اندازه‌ی این تغییرات را در مقیاس جهانی پیش‌بینی کردند و سرنوشت اقلیمی ۵۲۰ شهر بزرگ جهان را طی سه دهه به تصویر کشیدند.

شهرهای جهان و تغییرات اقلیمی پیش‌بینی شده

پژوهشگران برای این پیش‌بینی‌ها از داده‌های مبتنی بر سناریوی RCP 4.5 مجمع بین‌المللی تغییرات اقلیمی استفاده کردند. این سناریو به‌طور کلی چشم‌اندازی خوشبینانه درنظر گرفته می‌شود که طبق آن میزان انتشارات کربنی در اواسط قرن جاری به اوج خود می‌رسد. نویسندگان در مقاله‌ی خود توضیح می‌دهند:

این سناریو، یک سناریوی تثبییت است که در آن تثبیت واداشت تابشی تا قبل از ۲۱۰۰ و توسعه‌ی فناوری‌ها و راهبردهای جدید درجهت کاهش انتشارات گازهای گلخانه‌ای درنظر گرفته می‌شود. با استفاده از این سناریوی خوشبینانه‌ی تغییرات اقلیمی، ما تغییرات محافظه‌کارانه‌ای را در شرایط اقلیمی نشان دادیم که حتی اگر روند تغییرات اقلیمی به‌شدت کند شود، احتمال اتفاق افتادن آن‌ها وجود دارد.

حتی در این مدل خوشبینانه نیز تغییرات اقلیمی در راه است و سیستم اقلیمی شهرها تغییر خواهد کرد و هرکدام مشابه شهری دیگر در نقطه‌ای دور روی کره‌ی زمین خواهد شد. پژوهشگران می‌گویند تا سال ۲۰۵۰، ازلحاظ اقلیمی شهر لندن شبیه بارسلونای امروزی خواهد شد. سیاتل مانند سان‌فرانسیسکو و استکهلم همچون بوداپست خواهد شد. پاریس کانبرای جدید خواهد شد و ریکیاویک در ایسلند مانند ولینگتون در نیوزلند خواهد شد.

از آنجایی که جهان به‌سوی شرایط نیمه‌گرمسیری پیش می‌رود، بیشتر این تغییرات به این مفهوم خواهد بود که هوا به‌خصوص در نیمکره‌ی شمالی گرم‌تر و مرطوب‌تر خواهد شد. پژوهشگران توضیح می‌دهند که برای مثال در سرتاسر اروپاهم تابستان‌ها و هم زمستان‌ها گرم‌تر خواهند شد و متوسط دمای این فصول به‌ترتیب ۳/۵ و ۴/۷ درجه‌ی سانتیگراد بالاتر خواهد رفت. این تغییرات معادل یک جابه‌جایی هزار کیلومتری به سمت جنوب و مناطق زیرگرمسیری خواهد بود. شما می‌توانید وضعیت آینده‌ی شهرهای مختلف جهان را در این لینک ببینید.

طبق گفته‌ی پژوهشگران ۷۷ درصد از ۵۲۰ شهر مورد مطالعه، تا سال ۲۰۵۰، تغییر قابل ملاحظه‌ای را ازنظر شرایط اقلیمی تجربه خواهند کرد که موجب می‌شود آن‌ها شبیه شهر دیگری در دنیای امروز شوند. البته همه‌ی شهرها ازنظر اقلیمی همتایی روی زمین نخواهند داشت. نتایج تجزیه‌و‌تحلیل نشان می‌دهد که ۲۲ درصد از شهرهای کنونی جهان احتمالا در آینده دارای سیستم اقلیمی پیش‌بینی‌نشده‌ای شوند که امروزه روی زمین وجود ندارد. تام کروثر، اکولوژیست و پژوهشگر این مطالعه در مصاحبه با گاردین گفت:

این‌ها شرایط محیطی هستند که در حال حاضر در هیچ جای سیاره‌ی زمین دیده نمی‌شوند. این بدان معنا است که چالش‌های سیاسی جدید و چالش‌های زیرساختی جدیدی پیش خواهد آمد که قبلا با آن‌ها مواجه نبوده‌ایم. ما مطلقا برای چنین وضعیتی آماده نیستیم.

این موضوع وحشتناکی است. این موضوعی است که ما از فکر کردن درمورد آن هراس داریم ولی باید درمورد آن فکر کنیم. پژوهشگران می‌گویند نکته‌ی مهم مطالعه‌ی حاضر، آن است که فاصله‌ی بین درک عمومی و علمی از تغییرات اقلیمی حذف شود و مردم با تصور تغییراتی که با تجربه‌های واقعی آن‌ها ارتباط دارد، نسبت‌به آنچه در این بحران اقلیمی در حال وقوع است، آگاه شوند. سپس، با درک آنچه که ما با آن مواجه هستیم، امید می‌رود اقدامات موثری درجهت مبارزه با این تغییرات خطرناک شکل گیرد. دانشمندان می‌گویند:

تاریخ بارها به ما نشان داده است که داده‌ها و حقایق به‌تنهایی موجب نمی‌شوند انسان‌ها باورها یا اعمال خود را تغییر دهند. نتایج پژوهش‌های زیادی نشان می‌دهد ایجاد یک تصویر ذهنی از مشکل، موثرترین رویکرد برای ایجاد انگیزه‌ای درجهت تغییر رفتار است.

یافته‌های این پژوهش در نشریه‌ی PLOS One منتشر شده است.

گروهی از دانشمندان دانشگاه فلیندرز در جنوب استرالیا واکسن جدیدی توسعه داده‌اند که به‌نظر می‌رسد اولین داروی انسانی در جهان محسوب می‌شود که کاملا به‌وسیله‌ی هوش مصنوعی توسعه داده شده است. اگرچه قبلا نیز داروهایی با استفاده از کامپیوتر طراحی شده بود، اما این واکسن حاصل کاری پیشرفته‌تر بوده و به‌صورت مستقل با استفاده از یک برنامه‌ی هوش مصنوعی طراحی شده است که SAM یا «الگوریتم جستجوی لیگاندها» خوانده می‌شود. نیکولای پترووسکی که رهبری این پروژه را بر عهده داشته است، می‌گوید:

نام این الگوریتم برگرفته از کاری است که باید انجام دهد: جستجوی تمام ترکیبات ممکن برای یافتن یک داروی مناسب انسانی (که لیگاند نیز نامیده می‌شود). ما مجبور بودیم برنامه‌ی هوش مصنوعی را با استفاده از اطلاعات مجموعه‌ای از ترکیبات شناخته‌شده که سیستم ایمنی انسان را فعال می‌کنند و مجموعه‌ای از ترکیباتی که روی این سیستم اثری ندارند، آموزش دهیم. سپس وظیفه‌ی هوش مصنوعی این بود که بتواند به‌خودی‌خود بین دارویی که اثربخش است و دارویی که اثری ندارد، تمایز قائل شود. سپس برنامه‌ی دیگری به نام «داروساز مصنوعی» ساختیم که تریلیون‌ها ترکیب شیمیایی مختلف را ایجاد کرد و آن‌ها را وارد سیستم SAM کردیم تا تمام این ترکیبات را بررسی کند و ببیند کدام‌یک می‌تواند داروی مناسبی برای انسان باشد.

پژوهشگران در ادامه‌ی کار، کاندیداهای برتری را که SAM شناسایی کرده بود، انتخاب کرده و آن‌ها را در آزمایشگاه سنتز و سپس برای بررسی اثربخشی آن‌ها را روی سلول‌های خونی انسان آزمایش کردند. پترووسکی گفت:

نتایج نشان می‌داد که SAM نه‌تنها توانایی شناسایی داروهای خوب را دارد بلکه حتی نسبت‌به داروهای موجود، داروهای بهتری را پیشنهاد می‌کند. ما داروهای معرفی‌شده به‌وسیله‌ی SAM را سنتز و وارد آزمایش‌های حیوانی کردیم تا توانایی آن‌ها را در زمینه‌ی بهبود اثربخشی واکسن آنفلوآنزا تأیید کنیم.

پترووسکی می‌گوید که این روش به‌طور بالقوه فرایندهای کشف و توسعه‌ی داروها را چندین سال کوتاه‌تر می‌کند و هزینه این کار را نیز میلیون‌ها دلار کاهش می‌دهد. این پژوهش از سوی مؤسسه‌ی ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی آمریکا (بخشی از مؤسسه‌ی ملی سلامت کشور آمریکا) حمایت مالی شد. پترووسکی گفت:

ما در حال حاضر براساس نتایج حاصل از آزمایش‌های حیوانی می‌دانیم که این واکسن در برابر آنفلوآنزا بسیار محافظت‌کننده است و نسبت‌به واکسن‌های موجود عملکرد بهتری دارد.

واکسن جدید هم‌زمان با آغاز شیوع آنفلوآنزا در استرالیا مورد آزمایش قرار می‌گیرد. تا قبل از ژوئن سال ۲۰۱۹، در این کشور ۲۲۸ فرد در اثر مشکلات مرتبط با آنفلوآنزا از دنیا رفتند که ۵۷ نفر از نیو ساوت‌ولز و ۴۸ نفر از ویکتوریا بودند.دیمیتار ساجکوف با اشاره به این موضوع که امسال حتی چندین نفر که واکسن‌های آنفلوآنزای معمول را دریافت کرده بود، دچار بیماری شدند، بر لزوم ساخت واکسنی بهتر برای مقابله با آنفلوآنزا تأکید کرد. او گفت:

این فوق‌العاده است که ببینیم چنین واکسن امیدوارکننده‌ای که با اولین آزمایش‌های انسانی توسعه داده‌ایم، به مرحله‌ی جهانی می‌رسد. تا این زمان از سال ۲۰۱۹، بیش از ۹۶ هزار مورد آنفلوآنزا در سرتاسر استرالیا دیده شده است. این تعداد در غرب استرالیا دو برابر شده و به ۱۰ هزار مورد رسیده است و شمار مرگ‌و‌میرها نیز، ۷۵ مورد در نیو ساوت‌ولز، ۴۴ مورد مرگ در جنوب استرالیا و حدود ۴۰ مورد نیز در کوئینزلند اتفاق افتاده است.

پترووسکی امیدوار است که این واکسن موثرتر از واکسن‌های موجود باشد و به‌عنوان یک واکسن استاندارد آنفلوآنزا جایگزین یا مکمل واکسن‌های موجود شود. او می‌افزاید:

اگر چنین روشی نتیجه‌بخش باشد، همین تکنولوژی که ما از آن برای واکسن انفلوآنزا استفاده می‌کنیم، می‌تواند برای بهبود یا توسعه‌ی واکسن‌های دیگر به کار رود.

البته این نخستین باری نیست که دانشگاه فلیندرز در زمینه‌ی توسعه‌ی واکسن به موفقیتی مهم دست یافته است. در سال ۲۰۰۹ نیز پژوهشگران این دانشگاه نخستین کسانی بودند که یک واکسن آنفلوآنزای خوکی را توسعه دادند. اما پترووسکی می‌گوید هرچند پژوهشگران دانشگاه فلیندرز کارهای برجسته‌ای انجام داده‌اند اما موضوع تأمین مالی توسعه‌ی واکسن‌های جدید در استرالیا همواره یک چالش بوده است:

استرالیا دارای سابقه‌ی برجسته‌ای در زمینه‌ی انتشار علوم پزشکی بنیادین و سابقه‌ی ضعیفی در ارتباط‌با توسعه‌ی داروها یا درمان‌های جدید است. مؤسسات حمایت‌کننده‌ی استرالیایی نظیر NHMRC بیشتر منابع مالی خود را صرف پژوهش‌های مؤسسات پژوهشی بزرگ می‌کنند. این موضوع موجب می‌شود پژوهشگرانی که خارج از مؤسسات پژوهشی یا دانشگاه‌های بزرگ کار می‌کنند، از دریافت حمایت مالی محروم بمانند و قادر به رقابت با دیگران نباشند. این وضعیت به‌خصوص برای پژوهشگران مبتنی بر بیمارستان مانند خود ما حتی با اینکه پژوهشگرانی مانند بری مارشال در پژوهش‌های بیمارستانی توانسته‌اند جایزه‌ی نوبل را دریافت کنند، وجود دارد. چنین شرایطی به‌معنای آن است که پژوهشگران بومی اغلب مجبور می‌شوند از کشور بروند. من از روی ناچاری و پس از اینکه درخواست من برای اختصاص اعتبار پژوهشی از سوی NHMRC رد شد، به‌عنوان آخرین تلاش برای نجات حرفه‌ی پژوهشی خود درخواستم را به مؤسسه‌ی ملی سلامت آمریکا ارائه دادم. در کمال تعجب و شادی، درخواست من مورد پذیرش واقع شد و پژوهش من فرصتی برای بقا پیدا کرد.

از آن زمان، پترووسکی بیش از ۱۰ اعتبار پژوهشی از سوی این مؤسسه‌ی آمریکایی دریافت کرده است. او می‌گوید حتی با استانداردهای آمریکایی نیز این نتیجه فوق‌العاده بوده است:

من فکر می‌کنم علت آن باشد که سیستم آمریکایی برای پژوهش‌های بلندپروازانه، ابتکاری و آینده‌نگر ارزش قائل است در‌حالی‌که مؤسسات مالی استرالیایی به‌شدت محافظه‌کارانه عمل کرده و تنها روی پژوهش‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که نتایج آن عمدتا مشخص است.

یک سخنگوی NHMRC می‌گوید:

درخواست‌های مالی برای پروژه‌های سلامت و پزشکی به‌طور موشکافانه ازسوی کارشناسان بررسی می‌شود تا معیارهای لازم در زمینه شفافیت، درستی و منصفانه بودن را داشته باشد. بنابرین تنها درخواست‌هایی که دارای بالاترین کیفیت باشند، ازسوی NHMRC تأمین مالی می‌شوند.

استارتاپ هوش مصنوعی چینی مگوی (Megvii)، از نرم‌افزار تشخیص چهره برای نظارت بر برنامه‌های دولت چیناستفاده می‌کند. انتظار می‌رود این تکنولوژی به انسان منحصر نشود و خدمات فناوری خود را به فراتر از انسان گسترش دهد تا درنتیجه بتواند چهره‌های مختلف حیوانات خانگی را نیز شناسایی کند. به گزارش خبرگزاری Abacus، برنامه جدید مگوی برای تشخیص سگ‌ها به‌وسیله اثر بینی آموزش داده شده است. بینی سگ مثل اثر انگشت انسان، الگوی منحصربه‌فردی دارد که می‌توان برای شناسایی از آن استفاده کرد. درواقع، بینی سگ، اثر انگشت او است.

این استارتاپ چینی بیان می‌کند برای استفاده از اپلیکیشن مگوی، به‌سادگی می‌توانید اسکن بینی سگ خود را ازطریق دوربین گوشی ثبت کنید و از این اپلیکیشن استفاده کنید. درست مثل چگونگی ثبت اثر انگشت برای باز کردن بیومتریک، این اپلیکیشن از کاربر می‌خواهد عکس‌ بینی سگ خود را از زوایای مختلف ثبت کنید. به گزارش مگوی، میزان دقت این اپلیکیشن ۹۵ درصد است و با استفاده از آن، ۱۵ هزار حیوان خانگی به آغوش صاحبانشان بازگردانده شدند.

تشخیص چهره برای حیوانات خانگی در طول چند سال گذشته گسترده‌تر شده است. جرقه اولیه چنین ایده‌ای از سوی پژوهشگران حفاظت از حیات وحش مطرح شد. در ایالات متحده، اپلیکیشنی به نام Finding Rover نیز از فناوری تشخیص چهره برای پیدا کردن سگ‌ها و گربه‌هایی استفاده می‌کند که به‌عنوان گم‌شده گزارش شده‌اند.

به‌گفته‌ی استارتاپ چینی مگوی، این اپلیکیشن عملکردی بیش از بازگرداندن حیوانات خانگی گم‌شده به صاحبانشان دارد. این استارتاپ با داشتن روابطی با دولت، ادعا می‌کند که می‌تواند از این اپلیکیشن برای نظارت بر «نگه‌داری نادرست» حیوانات خانگی که صاحبانشان از آن‌ها به درستی مراقبت نمی‌کنند، استفاده کند. همچنین می‌تواند کسانی را که بدون پرداخت اجاره برای حضور حیوانات خانگی در فضای عمومی، اقدام به بیرون بردن و راه بردن حیواناتشان می‌کنند، شناسایی کند.

فیلیمو با انتشار گزارش عملکرد سالیانه‌ی خود، آمار جالب توجهی را در رابطه با رفتار کاربران ایرانی در قبال این سرویس ارائه کرده است. براساس آمارهای ارائه شده توسط فیلیمو که شامل بازه‌ی خرداد ۹۷ تا خرداد سال جاری می‌شود، تعداد کاربرانی که از این سرویس استفاده می‌کنند، با افزایشی ۱۲۰ درصدی در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته همراه شده است. این میزان افزایش حاصل تماشای بیش از ۴ میلیارد و ۶۶۰ میلیون دقیقه محتوای ویدیویی شامل فیلم و سریال است. آنچه که در آمارهای ارائه شده توسط فیلیمو خودنمایی می‌کند اختصاص بیش از ۵۷ درصد از محتوای تماشا شده در فیلیمو به سریال‌ و فیلم‌های ایرانی است. 

نکته‌ی جالب دیگری که در آمار و ارقام ارائه شده توسط فیلیمو مشاهده می‌شود، پلتفرم‌هایی است که کاربران از آن‌ها برای دسترسی به محتوای فیلیمو استفاده می‌کنند. براساس آمار ارائه شده، بیش از ۵۳ درصد از کاربران فیلیمو، محتوای ویدیویی مدنظر خود را از طریق گوشی موبایل تماشا می‌کنند. نکته جالب نزدیک بودن آمار تلویزیون‌های هوشمند به رایانه‌ها است، بطوریکه ۲۱ درصد از کاربران با استفاده از تلویزیون‌های هوشمند و ۲۶ درصد با استفاده از رایانه‌ها به تماشای فیلیمو می‌پردازند. 

دسترسی به فیلیمو از طریق ایرانسل و همراه اول نیز به ترتیب با آمار ۲۴.۶۷ و ۲۱.۶۱ درصدی به ترتیب بیشسترین آمار را به خود اختصاص داده است. نکته‌ای که در این مورد حائز اهمیت است، اختصاص نزدیک به نیمی از ترافیک فیلیمو به دو اپراتور مخابراتی موبایل فعال در کشور است. به نظر می‌رسد نبود زیرساخت مخابراتی مناسب برایاینترنت ثابت و محدود بودن پهنای باند برای اغلب کاربران نظیر سرویس‌های ADSL و ارائه‌ی سرویس‌های مبتنی بر فیبر به‌صورت محدود باعث شده تا کاربران برای دسترسی به سرویس‌هایی نظیر فیلیمو به سراغ اپراتور‌های موبایل نظیر ایرانسل و همراه اول بروند. 

نکته جالب دیگری که در گزارش فیلیمو به چشم می‌خورد، پیروی از سیاستی مشابه نتفلیکس در این سرویس استریم ایرانی است. فیلیمو در گزارش خود با اشاره به استقبال کاربران از محتوای ویدیویی اختصاصی این سرویس VOD به در پیش گرفتن این سیاست یا همان تولید محتوای اختصاصی با استفاده از آمارهای کاربران اشاره کرده است. 

اقبال بالای کاربران به محتوای ایرانی در کنار دسترسی و همچنین سهولت تماشای سریال‌ بر بستر فیلیمو باعث شده تا میزان سریال‌های نمایش داده شده در این پلتفرم نسبت به سال گذشته بیش از ۲۴۰ درصد افزایش داشته باشد. 

به نظر می‌رسد مایکروسافت به‌طور پیوسته در حال تبدیل «برنامه‌های یونیورسال» ویندوز ۱۰ معروف به UWP بهPWA یا «برنامه‌های پیشرفته‌ی وب» است.

فلوریان بی، دولوپری علاقه‌مند به مایکروسافت، در توییتر خود تصاویر زیر را به‌ اشتراک گذاشته است و به این موضوع اشاره می‌کند که احتمالا به‌زودی عرضه‌ی نسخه‌ی PWA وان‌درایو را شاهد خواهیم بود.

نکته‌ی جالب آن است که این نسخه روی به‌روزرسانی ماه آوریل ویندوز ۱۰ هم کار می‌کند و درنتیجه، برای همه‌ی کاربران دردسترس خواهد بود. بعضی از کاربران از مایکروسافت توقع دارند وان‌درایو را برای پشتیبانی بهتر از عکس‌ها بهینه کند و امکانات جدیدی برای مدیریت عکس‌ها به این فضای ابری اضافه کند. در‌حال‌حاضر، باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا مایکروسافت هم‌زمان با انتشار نسخه‌ی جدید وان‌درایو، قصد دارد ویژگی‌های جدید اضافه کند یا خیر.

اواخر سال گذشته، گوگل ابزار مدیریت وبلاگ خود، Blog Compass را عرضه کرد. این ابزار توانایی کار با وردپرس و بلاگر را داشت و به مدیران و مالکان وبلاگ‌ها خدماتی ازجمله موضوعات روز و پنل مدیریت برای تجزیه‌و‌تحلیل و بخش نظرات ارائه می‌داد. با تمام این‌ها، زمان آن رسیده است گور دیگری به قبرستان گوگل اضافه کنیم؛ زیرا  Blog Compass نیز مُرده است.

وقتی در پلی استور Blog Compass را بازمی‌کنید، پیام خداخافطی به نمایش درمی‌آید. در پیام آمده است:

بعد از گذشت چند ماه، تصمیم گرفتیم به کار این برنامه پایان دهیم. اگر می‌خواهید مدیریت وبلاگ خود را ادامه دهید، می‌توانید از Blogger یا Site Kit یا WordPress استفاده کنید.

طبق دیدگاه‌های کاربران، برنامه‌ی مذکور از اوایل اکتبر مشکلاتی داشت که کاربران نمی‌توانستند با حساب کاربری گوگل وارد شوند. آخرین گزارش‌ها نیز به اواخر ماه گذشته مربوط می‌شود. به‌گفته پلی‌استور، این برنامه در حدود ۱۰ تا ۵۰ هزار با نصب شده است.

در بخش دیدگاه‌ها، کاربران به برخی از ایراد‌های این برنامه اشاره کرده‌اند؛ ازجمله «وارد نمی‌شود» و «بعد از واردشدن، نام کاربری گوگل را درخواست می‌کند؛ ولی بعد از واردکردن نام کاربری هیچ اتفاقی نمی‌افتد» و «کار نمی‌کند».

گوگل هیچ حرفی درباره این تصمیم خود نزده است؛ اما به نظر می‌رسد برنامه‌ای که تمام عمر خود محدود به کشور هند بوده است، هیچ بختی برای موفقیت ندارد. همچنین گوگل از سال ۲۰۱۶، پلتفرم بلاگر خود را به‌روزرسانی نکرده است. این امر بی‌علاقگی گوگل به وبلاگ‌نویسی را نشان می‌دهد.

روی لبه‌های آبدره‌های گرینلند بقایای پایگاه‌های دورافتاده‌ی اسکاندیناوی عصر وایکینگ‌ها دیده می‌شود که حدود ۵۰۰ سال پیش قبل از اینکه به‌طور مرموزی رها شوند، شکوفا شده بودند. اکنون این فرهنگِ از‌دست‌رفته در حال تجربه‌ی زوال دیگری است که به‌وسیله‌ی تغییرات اقلیمی آغاز شده است.

براساس نتایج پژوهشی که به‌تازگی در مجله‌ی Scientific Reports منتشر شده است، از میان تمام محوطه‌های باستان‌شناسی موجود در سرزمین گرینلند، سکونتگاه‌های اسکاندویناوی با گرم‌شدن قطب شمال، درمعرض بیشترین خطر تخریب قرار می‌گیرند. طبق برآورد این مطالعه، ۷۰ درصد از مواد آلی موجود در این مکان‌ها تا سال ۲۱۰۰ پوسیده خواهند شد. آنچه از دست می‌رود، رکوردی منحصر‌به‌فرد از آثاری است که به‌میزان درخورتوجهی در این محیط حفظ شده است؛ یعنی مو، منسوجات، استخوان انسان‌ها و حیوانات، چوب، چرم و پر. همان‌طورکه خاک گرم می‌شود و شمار روزهای بدون یخ افزایش پیدا می‌کند، میکروب‌ها به این مواد آلی شکننده حمله و آن‌ها را تجزیه می‌کنند. یورگن هولسن، پژوهشگر ارشد موزه‌ی ملی دانمارک می‌گوید:

در‌حال‌حاضر، این تغییرات در نزدیکی شهر نوک، پایتخت گرینلند، در حال وقوع است. در اینجا، مکان‌هایی داریم که می‌دانیم در آن، حدود ۴۰ سال پیش مصنوعات و استخوان‌های زیادی پیدا می‌شد؛ اما امروزه آثار باقی نمانده است. اینجا زمانی استخوان‌هایی وجود داشت که اکنون فقط خُرده‌های ریزی از آن‌ها باقی مانده است.

یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی که در مجمع‌الجزایری در خارج از نوک در غرب گرینلند واقع شده است.

مقاله‌های مرتبط:

• کشف دو گور کشتی وایکینگ‌ها در سوئد
• شناسایی قدیمی‌ترین فسیل انسان امروزی در خارج از آفریقا

آن جنسن، باستان‌شناس دانشگاه آلاسکا در فیربنکس است که مناطق باستان‌شناسی را در محدوده‌ی شیب شمالی آلاسکا اکتشاف می‌کند. وی در این زمینه می‌گوید:

این، آشکارا مسئله‌ی مهمی در سراسر قطب شمال است.

جنسن می‌گوید پژوهش جدید و کارهای مشابه می‌توانند به باستان‌شناسان کمک کنند درباره‌ی این موضوع تصمیم بگیرند که کدام مناطق را کاوش و کدام مناطق را رها کنند.

با گرم‌شدن قطب شمال، محوطه‌های باستان‌شناسی با تهدیدهای مختلفی مواجه می‌شوند. فرسایش ساحلی و بالا آمدن سطح آب دریا ویرانه‌ها را به باتلاق تبدیل می‌کند. ضخیم‌شدن پوشش گیاهی می‌تواند آثار سطحی مناطق باستان‌شناسی را پنهان کند و ریشه‌ها می‌توانند به لایه‌های باستان‌شناسی نفوذ کنند و آن‌ها را در هم بریزند. درنهایت، میکروب‌ها در خاک گرم‌ فعال‌تر می‌شوند و مواد آلی‌ای را مصرف می‌کنند که مدت زمان طولانی حفظ شده بودند.

هولسن و همکارانش ایستگاه‌های آب‌و‌هوایی خودکاری در پنج مکان باستان‌شناسی در منطقه‌ی نوک مستقر کردند و به‌مدت دو سال اطلاعات و نمونه‌هایی از خاک و مواد ارگانیک را از محدوده‌ای به‌ وسعت ۱۲۰ کیلومتر جمع‌آوری کردند. این مناطق به سکونتگاه‌های اسکاندیناوی محدود نبود؛ بلکه محوطه‌هایی از تمدن‌های ساکاک و دورست وتول را نیز شامل می‌شد. پژوهشگران این نمونه‌ها را از جنبه‌های مختلفی نظیر تخلخل و هدایت گرمایی بررسی کردند. همچنین، این موضوع را آزمایش کردند که مواد آلی موجود در خاک در شرایط مختلف رطوبت و دما با چه سرعتی تجزیه می‌شوند. این اطلاعات در مدل کامپیوتری استفاده‌شده برای پیش‌بینی تغییرات خاک دراثر ذوب لایه‌ی منجمد خاک گنجانده شد. نتایج تجزیه‌و‌تحلیل نشان می‌داد اگر دما ۲.۵ یا ۵ درجه‌ی سانتی‌گراد افزایش پیدا کند، این مناطق ۳۰ تا ۷۰ درصد از مواد آلی خود را از دست خواهند داد. هولسن می‌گوید:

محوطه‌های عصر وایکینگ‌ها در اسکاندویناوی در بخش محدوده‌ی بالایی این مقیاس قرار می‌گیرند؛ چراکه در خاک خشک قرار گرفته‌اند.

پژوهشگران در حال بررسی مواد آلی یافت‌شده در یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی اسکاندویناوی (Iffiartarfik). یکی از آثاری که آن‌ها پیدا کردند، استخوان حکاکی‌شده بود.

خاک خشک‌ موجب دسترسی بیشتر میکروب‌ها به اکسیژن و فعال‌ترشدن آن‌ها می‌شود. پژوهشگران برآورد می‌کنند که ۳۵ درصد از مواد آلی موجود در محوطه‌ی وایکینگ‌ها ممکن است در ۳۰ سال آینده از بین برود. داگلاس بولندر، باستان‌شناس دانشگاه ماساچوست، معتقد نداشته است:

این خسران، ضربه‌ای برای پژوهش‌های مرتبط با وایکینگ‌ها خواهند بود.

او توضیح می‌دهد گرینلند در جهان وایکینگ‌ها ازنظر حفظ آثاری مانند مو، منسوجات، استخوان و دیگر مواد شکننده منحصر‌به‌فرد است. برخی از این مواد اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی این جوامع دراختیار ما می‌گذارد. برای مثال، این منسوجات نشان‌دهنده‌ی کار زنان در این جامعه است. او می‌افزاید:

وقتی برخی از انواع این مواد، به‌‌ویژه مواد آلی را از دست بدهیم، درواقع، تجربه‌ی برخی از انسان‌ها پاک خواهد شده است. تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند تجزیه‌و‌تحلیل DNA باستانی نیز می‌توانند اطلاعات زیادی درباره‌ی جا‌به‌جایی و اختلاط جوامع فراهم کنند. اکنون ما باید از زمان سبقت بگیریم و این ابزارها را برای مواد ارگانیک موجود در گرینلند به کار ببریم.

هولسن خاطرنشان می‌کند که نمی‌توانیم همه‌ی ۱۸۰ هزار مکان باستان‌شناسی شناخته‌شده در گرینلند را قبل از ورود آسیب اکتشاف کنیم. محوطه‌های باستان‌شناسی روسیه، کانادا و آلاسکا همه در حال تجربه‌ی آسیب‌های مشابهی هستند و حتی اگر باستان‌شناسان بتوانند همه‌چیز را حفظ کنند، موزه‌های جهان فضای کافی برای حفاظت از این مواد نخواهد داشت.

اکنون هولسن و گروهش در حال کار برای ترکیب‌کردن اطلاعات جدید مرتبط با خاک با داده‌های فرسایش ساحلی و آسیب ناشی از رشد پوشش گیاهی هستند تا ارزیابی جامعی برای گرینلند انجام دهند و باستان‌شناسان بتوانند براساس آن اولویت‌بندی کنند. این وضعیت موجب اندوه بسیاری از باستان‌شناسان منطقه‌ی قطب شمال شده است. جنسن می‌گوید:

این میراث فرهنگی مردم است که در حال از‌بین‌رفتن است.