آخرین تحقیقی که از فیسبوک منتشر شده، نشان می‌دهد وظایفی که مدل‌های یادگیری ماشینی شرکت مذکور انجام می‌دهند شاید برای انسان‌ها نسبتا معمولی باشد، اما برای کامپیوترها هنوز هم به‌غایت دشوار است. این پروژه‌ها با هدف ناشناس‌کردن چهره‌ی افراد، ایجاد توانایی شبیه‌سازی اعمال دست در ماشین‌های مجازی و شاید پیچیده‌تر از همه، مشاوره‌ی معتبر در زمینه‌ی مد راه‌اندازی شده‌اند.

این تحقیقات اخیرا در میان ده‌ها مقاله‌ی دیگر از فیسبوک در کنفرانس بین‌المللی Computer Vision (بینایی رایانه‌ای) ارائه شد. شرکت یادشده سرمایه‌گذاری عظیمی را روی تحقیقات هوش مصنوعی، به‌ویژه بینایی رایانه‌ای انجام داده‌ است. بینایی رایانه‌ای علمی میان رشته‌های مختلف است که با چگونگی دستیابی کامپیوترها به سطحی بالا از درکِ عکس‌ها و ویدئوهای دیجیتالی سروکار دارد. به بیان ساده‌تر بینایی رایانه‌ای کمک می‌کند تا کامپیوترها تصاویر و ویدئوها را همانند انسان تجزیه‌و‌تحلیل کنند.

این روزها کاربران تغییر چهره در ویدئوها و تصاویر متحرک را به واسطه‌ی فناوری دیپ‌فیک و دیگر برنامه‌های ناهنجار شاهد هستند. اما تیم فیسبوک تصمیم گرفته تا به‌صورت بالقوه‌ای نوع بشردوستانه‌تری از فناوری یادشده را توسعه دهد. دیپ‌فیک با استفاده از درک دقیقی از نشانه‌ها و ویژگی‌های چهره که از قبل تعبیه شده، عبارات و حرکات یک شخص را روی چهره‌ای کاملا متفاوت شبیه‌سازی می‌کند. تیم فیسبوک از همان نشانه‌ها و ویژگی‌ها استفاده می‌کند اما به‌جای شبیه‌سازی چهره‌ی افراد، از‌ المان‌های یادشده استفاده کرده و با ایجاد اندکی  تغییر در چهره‌ی کاربران، تصاویر را برای موتورهای جست‌و‌جویی که براساس تشخیص چهره‌ی اشخاص کار می‌کنند، غیر قابل تشخیص می‌کند.

افرادی که می‌خواهند در ویدئوها حضور داشته باشند اما فارغ از هر دلیلی به‌صورت عمومی شناسایی نشوند، با کمک فناوری جدید فیسبوک می‌توانند بدون استفاده از ماسک یا گریم‌های سنگین با خیال راحت در ویدئوها ظاهر شوند. با این فناوری چهره‌ی کاربران در ویدئوها و تصاویر به‌دست آمده اندکی شبیه به خودشان است، با اینکه تفاوت که برخی جزئیات دستخوش تغییر می‌شود. برای مثال چشم‌‌ها اندکی گشادتر شده، دهان کوچک‌تر شده و پیشانی کوتاه‌تر می‌شود.

سیستمی که فیسبوک ساخته به‌نظر خوب کار می‌کند، با این حال پیش از آن‌که به‌عنوان یک محصول پا به عرصه بگزارد، نیاز به اندکی بهینه‌سازی دارد. اما به‌راحتی می‌توان تصور کرد که فناوری مذکور تا چه حدی توانایی مفید‌بودن را دارد. قابلیت یادشده برای اشخاصی که در معرضِ خطر مجازات توسط ستم‌گران سیاسی هستند یا بنا به ترجیحاتی که برای حفظ حریم خصوصی خود دارند نمی‌خواهند شناسایی شوند، سودمند خواهد بود.

در فضای مجازی شناسایی اشخاص تا حدودی می‌تواند دشوار باشد. قسمتی از این دشواری به دلیل فقدان گزینه‌ی جست‌و‌جو براساس نشانه‌های غیر کلامی است که به‌صورت روزمره در زندگی شاهدشان هستیم. قسمت دیگر از تحقیق فیسبوک مربوط به ضبط، دسته‌بندی و بازتولید این حرکاتِ غیر کلامی یا حداقل مربوط به حرکاتی است که افراد با دستانشان انجام می‌دهند. شاید فکر کردن به این موضوع اندکی خنده‌دار به‌نظر آید، اما واقعا داده‌های زیادی وجود ندارد که نشان دهد کاربران هنگام صحبت‌کردن، چگونه دستانشان را حرکت می‌دهند. بنابراین محققان دقیقا ۵۰ ساعت از مکالمه‌ی افرادی که به‌صورت دو به دو مکالمه‌ای معمولی می‌کردند را ضبط کردند. مکالمه‌ی افراد باید آن‌قدر عادی می‌بود که مناسب برای ابزارهای بالارده‌ی ضبط مکالمه باشد.

مکالمات نسبتا طبیعیِ مذکور که با حرکات دست و بدن همراه بود، توسط مدل یادگیری ماشینی به کار گرفته شد. مدل یادشده چگونگی معاشرت‌کردن را آموخت. برای مثال هنگامی که افرادِ در حال مکالمه از عبارت «در آن زمان» استفاده می‌کردند، آن‌ها به پشت سرشان اشاره می‌کردند یا هنگام به کار‌گیری عبارت «همه‌جا-در همه‌جا» آن‌ها با بالا بردن دستشان با ژستی خاص فراگیر بودن عبارت را تأیید می‌کردند.

سؤال این است که قابلیت یادشده چه کاربردی دارد؟ شاید یکی از موارد استفاده‌ی آن ایجاد مکالمات به‌ظاهر طبیعی در محیط‌های مجازی باشد. اما این امکان نیز فراهم است آن دسته از تولیدکنندگان انیمیشن که دوست دارند حرکات کاراکترهایشان ریشه در زندگی واقعی داشته باشد، بدون اینکه خودشان مجبور به ثبت حرکات باشند، از حرکاتی که فیسبوک به‌واسطه‌ی برنامه‌ی خود ثبت کرده استفاده کنند. به‌نظر می‌رسد پایگاه داده‌ی فیسبوک از نظر مقیاس و جزئیات بسیار بزرگ‌تر از فناوری‌های موجود است، از این رو می‌توان گفت سیستم مذکور در نوع خود ارزش بالایی دارد.

سیستم دیگری که در این تحقیقات به آن اشاره شده و همانند دو مورد قبلی بی‌همتا است، ه البته کارایی کمتری دارد. سیستم سوم به کاربران کمک می‌کند تا نوع پوشش و استایلشان را بهتر کنند. اگر قرار بر این باشد که در آینده آینه‌های هوشمندی داشته باشیم، درست نیست که آن‌ها قادر به ارائه‌ی پیشنهاد‌ها برای کاربرانشان باشند؟

سیستم یادشده با نام ++Fashion با کتاب‌خانه‌ی عظیمی از تصاویری با برچسب‌هایی مانند کلاه، دامن و روسری که در خود جای داده و قابلیت مُدپذیری در مقیاس ذهنی، می‌تواند با نگاه‌کردن به استایلِ سوژه‌ای که ورودی آن بوده است، پیشنهاداتی را در رابطه با تغییر پوشش و استایل ارائه دهد. تغییراتی که ++Fashion پیشنهاد می‌دهد پیچیده و کلی نبوده و تنها شامل اعمالی چون گزاشتن پیراهن زیر شلوار یا حذف یک لایه از لباس‌ها است.

این فناوری به اندازه‌ی یک دستیار دیجیتال در زمینه‌ی مد کارایی ندارد، اما تحقیق مذکور نشان می‌دهد ++Fashion توانسته در همین ابتدای کار با ارائه‌ی پیشنهاداتی برای سوژه‌های مختلف، نظر افراد در دنیای واقعی را به خود جلب کرده و حتی ایده‌ی خوبی به‌نظر آید. اینکه برنامه‌ی مذکور چگونه تا این حد از مدپذیری را دارد نشان‌دهنده‌ی حیرت‌انگیز بودن ++Fashion است.

تحقیقات ICCV فیسبوک نشان می‌دهد که شرکت مذکور و محققان آن در جست‌وجوی پاسخ نسبتا همه‌جانبه‌ای برای این سؤال هستند که بینایی رایانه‌ای توانایی انجام چه کارهایی را دارد؟ اینکه بتوان چهره‌ها را در یک عکس سریع‌تر و دقیق‌تر شناسایی کرد، همیشه ویژگی مثبتی بوده و به‌درد‌بخور است، اما مشخصا جنبه‌های مبهم و غافل‌گیرکننده‌ی دیگری در زندگی دیجیتال وجود دارد که می‌توانند با ذره‌ای هوش بصری، بهبودهای چشم‌گیری را شاهد باشند.

BASF شرکت آلمانی فعال در صنعت شیمی و بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی محصولات شیمیایی در جهان است. گروه BASF زیرمجموعه‌ها و فعالیت‌های شراکتی متعددی در ۸۰ کشور جهان دارد. این برند آلمانی علاوه بر ۶ کارخانه‌ی تولیدی اصلی، در ۳۹۰ سایت تولیدی دیگر در قاره‌های اروپا، آسیا، استرالیا، آمریکا و آفریقا، محصولات شیمیایی تولید می‌کند. مرکز مدیریت BASF در شهر لودویگسهافن قرار دارد و محصولات خود را در ۱۹۰ کشور جهان به مجموعه‌ای از صنایع وابسته عرضه می‌کند.

شرکت شیمیایی BASF با وجود ابعاد عظیم و فعالیت در حوزه‌های متنوع، شهرت زیادی در اذهان عمومی ندارد. آن‌ها از دهه‌ی ۱۹۹۰ فعالیت و عرضه‌ی محصولات با برند BASF را در صنعت محصولات الکترونیکی مصرفی متوقف کردند که در کاهش شهرت عمومی، تأثیر زیادی داشت. سهام BASF اکنون در بازارهای بورس فرانکفورت، لندن و زوریخ عرضه می‌شود. برند آلمانی قبلا سهام خود را در بازار نیویورک نیز به فروش می‌رساند که از سال ۲۰۰۷ از آن بازار خارج شد.

تاریخچه‌ی تأسیس

تأسیس غول شیمیایی آلمانی به قرن ۱۹ و کشف اولین رزانه (جوهر) مصنوعی از قطران زغال سنگ باز می‌گردد که توسط هنری ویلیام پرکین، صنعت‌گر انگلیسی‌تبار رخ داد. استفاده از قطران زغال سنگ به‌عنوان ماده‌ی اولیه‌ی ساخت جوهر، پس از این کشف و از سال ۱۸۵۶ ممکن شد. فریدریش انگلهورن، تاجر و طلاساز مالک شرکت صنایع گازی در مانهایم بود. او به‌سرعت به ظرفیت‌های قطران زغال سنگ پی برد که توسط شرکت خودش تولید می‌شد. او به‌سرعت تولید مواد رنگرزی قرمز فوچسین و آنیلین را شروع کرد.

مرکز تولید BASF در لودویگسهافن

انگلهورن پس از مشاهده‌ی نتایج مناسب تولید جوهر شیمیایی، ایده‌ی تأسیس شرکتی مجزا برای تولید مواد واسط از مواد اولیه‌ی ساده را توسعه داد. او در ششم آوریل ۱۸۶۵ شرکتش را به‌نام Badische Anili & Sodafabrik در مانهایم تأسیس کرد. او ابتدا تصمیم داشت تا مراکز تولیدی خود را با خرید املاکی در منطقه‌ی بادن رودخانه‌ی راین در مانهایم راه‌اندازی کند که موفق به خرید نشد. به‌همین دلیل کارخانه‌ها در منطقه‌ی لودویگسهافن در پالاتن تأسیس شدند که در آن زمان بخشی از فرمانروایی پادشاهی باواریا بود.

شرکت BASF از ابتدای تأسیس رویکردهای ساختارشکن و مدرنی را در مراکز تولیدی و مدیریتی خود دنبال می‌کرد. آن‌ها یک سال پس از تأسیس کارخانه، اولین پزشک را استخدام کردند که در صنعت شیمی آلمان نیز اولین محسوب می‌شد. دپارتمان پزشکی و سلامت BASF در سال‌های بعد توسعه یافت و به کلینیک سرپایی مجهز در آستانه‌ی قرن بیستم تبدیل شد. مرکز پزشکی BASF در آن زمان امکانات قابل‌توجهی همچون مراکز درمان و جراحی پیشرفته، اتاق‌های تصویربرداری اشعه‌ی ایکس، فیزیوتراپی و درمان‌های دارویی حرفه‌ای داشت.

کارخانه‌ی BASF در دهه‌ی ۱۸۶۰

تحقیق و توسعه از اقدام‌های مهم ابتدایی BASF بود. آن‌ها برای توسعه‌ی هرچه بهتر محصولات، شیمی‌دان‌های متخصص را از سال‌های ابتدایی استخدام کردند. هاینریش کارو سه سال پس از تأسیس به شرکت اضافه شد و مسئولیت مدیریت واحد تحقیقات را بر عهده گرفت. رویکرد مذکور به شکل‌گیری استراتژی تحقیقات داخلی در BASF انجامید که اولین محصولش در سال ۱۸۶۹ مشاهده شد. کارو با همکاری شیمی‌دان‌های اهل برلین، کارل گرابه و کارل لیبرمن، اولین جوهر طبیعی را تولید کرد. آلیزارین یا جوهر روناس، محصول مصنوعی هم‌تراز با جوهر قرمز بود که از ریشه‌ی گیاه روناس به دست می‌آید. این محصول، اولین فروش‌های بین‌المللی را نیز برای BASF به‌همراه داشت.

اولین مرکز تولیدی BASF در خارج از آلمان، در سل ۱۸۷۷ در بوتریکی مسکو روسیه تأسیس شد. یک سال بعد، فرانسه و شهر لیون، میزبان BASF بود. البته تولید BASF در کارخانه‌های خارجی در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ تنها به‌عنوان یک استثنا پیگیری می‌شد و زمان‌هایی که محدودیت‌های پتنتی یا موارد مشابه وجود داشتند، این کارخانه‌ها به کار گرفته می‌شدند. به‌هرحال رویکردهای صادراتی از همان دهه‌های ابتدایی در برند آلمانی وجود داشتند که با همکاری نماینده‌ها و آژانس‌های بین‌المللی انجام می‌شدند.

هاینریش کارو

یکی از محصولات انقلابی BASF که شهرت شرکت را جهانی کرد، رنگ نیل به‌نام Indigo Pure BASF بود که برند آلمانی را به پیروزی در رقابت تولید سلطان جوهرهای طبیعی رساند. رنگ نیل به‌سرعت به یکی از محصولات اصلی BASF تبدیل شد و موفقیت‌های بی‌شماری را در پی داشت؛ چرا که تولید رنگ آبی از منابع طبیعی در آن سال‌ها دشوار بود و امکان ترکیب مواد مصنوعی برای ساخت رنگ مورد نظر، حکم برگ برنده را در صنایع شیمیایی داشت.

دستیابی به محصول انقلابی رنگ نیل، حاصل ۱۷ سال تحقیق و توسعه و سرمایه‌گذاری به میزان ۱۸ میلیون مارک طلا بود که بیش از دارایی سهامی شرکت محسوب می‌شد. به‌هرحال با وجود موفقیت‌های بی‌شمار رنگ نیل برای BASF، شرکت فرایندهای تحقیق و توسعه را ادامه داد و به محصول مشابهی به‌نام ایندانترین (Indanthrene) رسید که به‌عنوان جوهر رنگ آبی فروخته شد. محصول جدید، به‌نوعی رقیب داخلی رنگ نیل بود و بازارها را به‌سرعت به تصاحب خود درآورد. رنگ نیل تا دهه‌ی ۱۹۶۰ خواهان زیادی نداشت تا اینکه شلوارهای جین به کالایی پرطرفدار در صنعت پوشاک جهان تبدیل شدند و بار دیگر نیل را به ستون اصلی کسب‌وکار BASF تبدیل کردند.

طیف محصولات رنگی BASF در قرن ۱۹

ایندانترین محصولی بود که نسبت به نیل، رنگ بیشتر و مقاومت بیشتر در برابر نور داشت. رنه بون در سال ۱۹۰۱ این محصول را در BASF کشف کرد که به‌صورت پودرهای محلول در آب به بازار عرضه شد. جوهر آبی به‌خاطر قابلیت‌های خوب انحلال در آب، دوران تازه‌ای را در صنعت نساجی و چاپ پارچه ایجاد کرد. BASF در تاریخچه‌ی خود، سال‌های گذرانده شده از تأسیس تا عرضه‌ی جوهر آبی به صنعت را به‌نام دوران صنایع شمیایی جوهر نام‌گذاری می‌کند.

تولید کود شیمیایی

یکی از شرکای تجاری BASF در کارلسروهه، فریتز هابر (Fritz Haber) بود که تحقیقاتی را روی آمونیاک انجام می‌داد. تیمی تحت مدیریت کارل بوش در BASF، فعالیت‌های هابر را ادامه دادند و از سال ۱۹۰۸ به‌دنبال کشف روشی برای ترکیب آمونیاک در مقیاس صنعتی بودند. درسال ۱۹۱۳، اولین مرکز تولید آمونیاک شرکت در اوپائو لودویگسهافن مشغول به کار شد. تولید صنعتی آمونیاک توسط BASF را می‌توان مثالی بارز از همکاری دانشگاه با صنعت دانست.

هابر (چپ) و بوش (راست)

تولید صنعتی آمونیاک، دوران تازه‌ای را در ساخت کودهای شیمیایی شروع کرد. تا به امروز، روشی که به‌نام هابر-بوش شناخته شده و در تولید کودهای شیمیایی به‌کار گرفته می‌شود، پرورش غذا و گیاهان را برای میلیاردها انسان ممکن می‌کند. روش مذکور، به BASF امکان داد تا به‌عنوان اولین شرکت، فناوری تولید کود با فشار بالا را اجرا کند؛ روشی که به‌مرور صنعت مواد شیمیای را شکل داد.

تولید موفق اولین کود شیمیای با استفاده از آمونیاک، BASF را مجاب کرد تا فعالیتی جدی‌تر در صنعت کشاورزی داشته باشد. آن‌ها در سال ۱۹۱۴ ایستگاه تحقیقات کشاورزی خود را در نزدیکی لودویگسهافن تأسیس کردند که امروز به‌نام BASF Agricultural Center Limburgerhof شناخته می‌شود. هدف اصلی مرکز تحقیقاتی مذکور، شناسایی تأثیر انواع کود بر گیاهان و خاک کشاورزی و باغ‌داری بود. به‌علاوه دستورالعمل استفاده از کودها برای مشتریان نیز در همین مرکز آماده می‌شد. مرکز تحقیقاتی جدید، مسیر را برای فعالیت بین‌المللی BASF در صنعت کشاورزی فراهم کرد. 

جنگ جهانی اول و سلاح‌های شیمیایی

جنگ جهانی اول در تابستان ۱۹۱۴ شروع شد. آلمان منابع خود را به فعالیت‌های نظامی اختصاص داد که فشار زیادی را به اقتصاد کشور وارد کرد. جنگ به جامعه‌ی صنعتی شده‌ی آلمانی نشان داد که بسیاری از محصولات‌شان، طبیعت دوگانه دارند. بیش از همه، صنایع شیمیای به این کاربرد دوگانه پی بردند. آمونیاک که زمانی برای تولید کود و درنهایت پرورش غذای بهتر برای مردم استفاده می‌شد، تحت فشار دولت کاربردی دیگر پیدا کرد.

دولت آلمان، BASF را مجبور کرد تا تولید آمونیاک را در اولیویت اول قرار دهد. آمونیاک تولیدشده در مرکز تولید اوپائو، سپس به نیتریک اسید تبدیل می‌شد که در صنعت مهمات انفجاری کاربرد داشت. فریتز هابر در آن زمان مدیریت دپارتمان شیمی وزارت جنگ پادشاهی پروس را بر عهده داشت. او پیشنهاد ساخت سلاح‌های شیمیایی با گاز کلر را به مسئولان نظامی ارائه داد. در سال ۱۹۱۵، اولین حمله‌ی شیمیایی در جبهه‌ی غربی جنگ جهانی اول در نزدیکی ایپر بلژیک رخ داد. جنگ شیمیایی به‌صورت رسمی از آن سال شروع شد.

یکی از کارخانه‌‌های BASF در جنگ جهانی اول - توزیع غذا بین آوارگان و کارگران

در جریان جنگ جهانی اول، سلاح‌های شیمیایی متعدد دیگری هم توسعه یافتند. از میان آن‌ها می‌توان به فسژن و گاز خردل اشاره کرد. BASF به‌عنوان تولید و توزیع‌کننده‌ی اصلی گاز خردل و فسژن در جنگ جهانی اول شناخته می‌شد. فسژن که از ابتدای قرن بیستم به‌عنوان ماده‌ی واسط در تولید جوهر رنگی استفاده می‌شد، به‌صورت مستقیم به وزارت جنگ می‌رفت تا به‌عنوان سلاح استفاده شود. به‌علاوه مواد اولیه‌ی تولید گاز خردل نیز توسط BASF برای کارخانه‌های دیگر تولید می‌شد.

جنگ جهانی اول علاوه بر تولید سلاح‌های شیمایی با رخداد تأسف‌بار کار اجباری نیز همراه بود. شهروندان خارجی و زندانیان نظامی در بخش‌های صنعتی و کشاورزی آلمان، مجبور به کار بودند. تعدادی از آن‌ها در کارخانه‌های BASF در لودویگسهافن، اوپائو و مرزبورگ به کار گماشته می‌شدند تا جایگزین نیروهای اعزام‌شده به جنگ باشند. شهروندان لهستانی و بلژیکی و زندانیان نظامی از ایتالیا و روسیه، در کارخانه‌‌های BASF مجبور به کار می‌شدند. 

مرکز پزشکی و فیزیوتراپی BASF

در سپتامبر سال ۱۹۲۱، انفجار بزرگی در یکی از کارخانه‌های اوپائو رخ داد که ۵۰۰ نفر را به کام مرگ کشاند. مناطق اطراف کارخانه نیز خسارت‌های بسیاری را تجربه کردند. حادثه‌ی مذکور در جریان نرم کردن نیترات سولفات آمونیوم در انبارها رخ داد که باعث تعطیلی تولید این کود از سوی BASF شد. تولید کود مذکور تا دهه‌ی ۱۹۴۰ و توسعه‌ی روشی بهینه، متوقف باقی ماند.

توسعه‌ی فناوری و افزایش حوزه‌های فعالیت

اثر جنگ جهانی اول بر اقتصاد و صنعت آلمان تا سال‌ها ادامه یافت. BASF که پس از پایان جنگ به‌دنبال بازیابی اقتصادی بود، با چالش‌های متعددی همچون ناآرامی‌های سیاسی،‌ پرداخت غرامت جنگی، از کار افتادن کارخانه‌ها، کمبود مواد اولیه همچون زغال سنگ، چالش‌های حمل‌ونقل، اشغال منطقه‌ی غربی راین توسط فرانسوی‌ها و کشیده شدن مرز فرضی روی این رودخانه روبه‌رو شد. شرکت‌های متعدد صنایع شیمیایی آلمان تصمیم گرفتند تا ادغام فناوری‌ها و مراکز تولیدی، اقتصادی شیمیایی را احیا کنند.

شرکت I.G. Farben Aktiengesellschaft در سال ۱۹۲۵ در اثر ادغام BASF با پنج شرکت شیمیایی دیگر تأسیس شد. مرکز رسمی شرکت جدید در فرانکفورت قرار داشت. سایت‌های تولیدی لودویگسهافن و اوپائو، مراکز اصلی گروه جدید در منطقه‌ی بالایی رودخانه‌ی راین بودند. شرکت فاربن، چهار مرکز تولیدی در سرتاسر آلمان داشت. از سال ۱۹۳۳، سهم عمده‌ای از محصلات فاربن در سیاست‌های حکومت آلمان مبنی بر توسعه‌ی نظامی کاربرد پیدا کردند. به‌همین دلیل همکاری در نگه‌داری و تولید محصولاتی همچون نیتروژن، گازوئیل و بونا برای دولت شروع شد.

فریدریش برگوس، شیمی‌دان اهل هانوفر در سال ۱۹۱۳ پتنت قابل‌توجهی برای محصولات شیمیایی ثبت کرد. او راهی برای تولید مواد مایع شیمیایی کاربردی در واکنش‌های تولید سوخت مصنوعی پیدا کرده بود که با اعمال فشار زیاد و هیدروژنه کردن زغال سنگ انجام می‌شد. ماتیاس پیر، شیمی‌دان ‌BASF، از ایده‌ی برگوس استفاده کرد و آن را در فرایندهای صنعتی به‌کار برد. فرایند جدید در مرکز تولیدی لیونا شرکت فاربن به‌کار گرفته شد و اولین محصول آن یعنی گازوئیل، در سال ۱۹۲۷ انبارهای BASF را ترک کرد. 

مراکز تولید لودویگسهافن و اوپائو در ۱۹۳۹

تولید پلاستیک، دستاورد بزرگ BASF در قرن بیستم بود. آن‌ها اولین تحقیقات را روی فعالیت‌های تحقیقاتی را در صنعت پلیمر انجام دادند که منجر به تولید استایرن در لودویگسهافن شد. از سال ۱۹۲۹ و با موفقیت در تولید اولین مواد پلاستیکی، سهم عمده‌ای از فعالیت‌های مرکز لودویگسهافن و اوپائو به تولید این مواد اختصاص یافت.

بسیاری از مواد تولیدی BASF در صنعت پلیمر، برای تولید انبوه پلاستیک‌ها استفاده می‌شود. ترکیب‌های آکرلیک پلمیری، پلی‌استایرن، پلی‌واینیل کلراید، پلی‌سابوتایلین، پلی‌واینیل اتر و پلی‌اتیلین از محصولاتی بودند که تا پایان دهه‌ی ۱۹۳۰ در BASF تولید و به صنایع وابسته فروخته شدند. همین فعالیت‌های تحقیقاتی ابتدایی باعث شد تا برند آلمانی در اوج‌گیری صنعت پلاستیک در دهه‌ی ۱۹۶۰ عملکرد تأثیرگذار داشته باشد و امروز هم یکی از فعالان اصلی و موفق صنعت محسوب شود.

انفجار در مرکز اوپائو

برند آلمانی BASF با فعالیت در صنایع شیمیایی و حوزه‌های وابسته، نقش مهمی در توسعه‌ی محصولات فناوری اطلاعات هم داشت. آن‌ها در توسعه‌ی نوارهای صوتی، ویدئویی و دستگاه‌های انتقال داده که از بازیگران اصلی تولد عصر اطلاعات بودند، نقشی حیاتی داشتند. همه‌ی محصولات مذکور، نوارهای مغناطیسی هستند که تولیدشان تاحدودی به صنایع شیمیایی وابسته می‌شود.

نوار مفناطیسی BASF با دستگاه ضبط AEG

مهندسان BASF با ترکیب تجربه و تخصص از حوزه‌های متنوع صنعتی، دستاورد انقلابی دیگری شکل دادند. تولید پودر آهن کربونیل از سال ۱۹۲۴ در سایت لودویگسهافن انجام می‌شد. محصول مذکور برای تولید سیم‌پیچ‌های القایی کابل‌های تلفن کاربرد داشت. همین محصول، زمینه را برای ورود به صنعت نوارهای مغناطیسی برای BASF فراهم کرد. آن‌ها در سال ۱۹۳۴، اولین محموله‌ی ۵۰ هزار متری نوار مغناطیسی صوتی را به شرکت الکترونیکی AEG تحویل دادند. یک سال بعد، AEG اولین دستگاه ضبط نواری را به بازار عرضه کرد. نوارهای مغناطیسی تولید BASF، قطعات بنیادی در محصول جدید AEG بودند.

جنگ جهانی دوم و تکرار تاریخ

با شروع جنگ جهانی دوم، بار دیگر اقتصاد آلمان وارد فاز جنگی شد. شرکت فاربن هم مجبور به ادغام در سیستم جدید ایزوله‌ی نازی‌ها بود و فعالیت خود را مبتنی بر تولید محصولات ویژه یعنی نیتروژن، لاستیک و گازوئیل ادامه می‌داد. بار دیگر تعداد زیادی از کارمندان مرد شرکت در دوران جنگ به جبهه‌های نبر فراخوانده و با کارمندان زن، زندانی‌های سیاسی و جنگی و نیروهای کار اجباری جایگزین شدند. زندانیان کمپ‌های کار اجباری، بیشتر به سایت تولید بونا در آشویتس فرستاده می‌شدند که در تاریخ جنگ جهانی دوم، به دفعات به آن پرداخته شده است.

اردوگاه‌های کار اجباری، بخشی اجتناب‌ناپذیر از تاریخ جنگ جهانی دوم هستند. شرکت BASF در دومین جنگ جهانی هم مانند نبرد اول، در مراکز متعدد از زندانیان این اردوگاه‌ها بهره‌برداری کرد. زندانیانی از لهستان، اتحاد جماهیر شوروی، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، بلژیک، هلند، کرواسی و اسلواکی در کارخانه‌های متعدد BASF در لودویگسهافن و اوپائو به کار گرفته می‌شدند که تعداد آن‌ها در آوریل ۱۹۴۳ به اوج رسید و رکورد ۱۳،۷۲۷ نفر (حدود یک سوم کل کارگران کارخانه) را ثبت کرد.

جنگ‌‌های جهانی، نقطه‌های تاریک تاریخچه‌ی BASF هستند که تأثیر این برند عظیم را علاوه بر به‌کارگیری نیروی کار اجباری، در تولید سلاح‌های شیمیایی هم نشان می‌دهند. فاربن در جریان جنگ جهانی دوم، مواد جنگ‌افزاری همچون تابون و سارین و گاز خردل را در سایت‌های گوناگون خود تولید می‌کرد. سیکلون ب، محصول شیمیای دیگری بود که توسط نازی‌ها برای قتل‌عام در اردوگاه‌های کار اجباری استفاده می‌شد. این ماده، تولیدی یکی از شرکت‌هایی بود که فارین، سهام عمده‌ای از آن را در اختیار داشت. دادگاه‌های نظامی پس از جنگ جهانی دوم، به‌دنبال پیدا کردن نقش و آگاهی فاربن از کاربرد سیکلون ب، تحقیقات متعددی انجام دادند و هنوز به نتیجه‌ای مشخص نرسیده‌اند.

BASF در بخشی از تاریخچه‌ی خود که به نقش آن‌ها در تولید سلاح‌های شیمیایی اشاره می‌کند، مسئولیت تاریخی و اخلاقی خود را متذکر می‌شود. برند آلمانی امروز می‌داند که در قتل‌عام میلیون‌ها نفر در جریان دو جنگ جهانی نقش داشته است. این شرکت به‌‌همراه چند شرکت آلمانی دیگر، بنیادی به‌نام «Remembrance, Responsibility and Future» را در سال ۲۰۰۰ تأسیس کردند تا خسارت واردشده به قربانیان رژیم نازی را جبران کنند. BASF بیش اتز ۷۰ میلیون یورو به بنیاد مذکور کمک مالی انجام داده است.

ساختمان قدیمی BASF در لودویگسهافن

بازسازی تا اوج‌گیری صنعت پلاستیک

سال‌های پس از جنگ، مجددا دشواری‌های توسعه و ازسرگیری فعالیت‌ها را برای BASF به‌همراه داشت. کارل ورستر، از مدیران برند آلمانی در میانه‌ی قرن بیستم درباره‌ی بازسازی پس از جنگ می‌گوید:

سال‌های بازسازی از مارس ۱۹۴۵ تا اصلاحات ارزی در ژوئن ۱۹۴۸، دشوارترین سال‌های تاریخ BASF بودند. دستاوردهای ما در آن زمان بدون تلاش‌های همه‌جانبه‌ی نیروی کار و ازخودگذشتگی آن‌ها ممکن نمی‌شد. نیرویی که در شرایط دشوار کاری و حتی با حداقل درآمد و غذا، به توسعه‌ی کارخانه کمک می‌کردند.

بازسازی تا سال ۱۹۴۸ با دشواری تمام پیش رفت و درنهایت سایت‌های لودویگسهافن و اوپائو مجددا نزدیک به ۲۲ هزار نیروی کار در اختیار گرفتند تا به فعالیت عادی نزدیک به سال‌های پیش از جنگ بازگردند.

از سال ۱۹۴۹، دوران تازه‌ای در توسعه‌ی محصول در BASF شروع شد. پس از سه سال تحقیق و توسعه در مرکز تحقیقات کشاورزی، اولین تولیدات در دسته‌ی حفاظت از محصولات زراعی به بازار عرضه شدند. علف‌کش U46، اولین محصولی بود که خانواده‌ی محصولات دفاعی برند آلمانی را شکل داد. تا سال ۱۹۶۴ انواع محصولات دفاعی و حفاظتی کشاورزی و با‌غ‌داری توسعه یافتند که همگی حاصل تحقیق و توسعه در مرکز کشاورزی لیمبورگرهوف بودند.

BASF در میانه‌ی دوم قرن بیستم، توسعه‌ی محصولات پلاستیکی و مواد اولیه‌ی صنعت پلاستیک را با قدرت ادامه داد. آن‌ها پلی‌استایرنی به‌نام Styropor را در سال ۱۹۵۱ به بازار عرضه کردند که بعدها موفق به فتح بازارهای جهانی شد. ماده‌ی مذکور که به نام فوم هم شناخته می‌شود، شامل ۹۸ درصد هوا است و درنتیجه حاصیت عایق‌بندی هوا را نیز دارد. مهندسان سازه و طراحان بسته‌بندی، از پلی‌استرایرن جدید کاربردهای زیادی استخراج کردند و امروزه شاهد استفاده‌ی وسیع از آن در عایق‌بندی سقف و دیوار کف و انواع بسته‌بندی هستیم.

در سال ۱۹۶۴ مرکز توایدی جدیدی در آنتورپ بلژیک توسط BASF تأسیس شد. این مرکز به‌خاطر موقعیت لجستیکی عالی به‌مرور لقب دومین سایت بزرگ اروپایی BASF را به‌دست آورد. تولید کود، واسطه‌های فیبری، پلاستیک و مواد اولیه‌ی شیمیای در مرکز آنتورپ انجام می‌شود.

BASF در سال ۱۹۶۵، جشن ۱۰۰ سالگی خود را برپا کرد و برای توسعه به بازارهای جدید آماده شد. مدیران تصمیم داشتند تا شرکت را به مجموعه‌ای بین‌المللی تبدیل کنند و در این راه، انواع فعالیت‌ها را از تأسیس سایت‌های خارجی تا سرمایه‌گذاری‌های عظیم در آمریکا و دیگر کشورهای صنعتی جهان انجام دادند. به‌علاوه توسعه‌ی تولید به محصولات باکیفیت و مصرفی نیز در برنامه‌های رشد قرن دوم فعالیت BASF دیده می‌شد.

صنعت پوشش‌دهی، یکی از صنایع جانبی شیمیایی محسوب می‌شود که جریان مالی مناسبی را هم به‌همراه دارد. BASF در سال ۱۹۶۵ با خرید یکی از بزرگ‌ترین تولیدکننده‌های مواد پوششی در اروپا (Glasurit) به‌صورت مستقیم وارد فرایند تولید شد. برند آلمانی تا قبل از آن تنها مواد اولیه‌ی صنعت پوشش‌دهی را برای صنایع وابسته تأمین می‌کرد. خرید و ادغام‌های مشابه در سال‌ها و دهه‌های بعد ادامه پیدا کرد که منجر به شکل‌گیری زیرمجموعه‌ی مستقل پوشش‌دهی BASF شد. از محصولات کنونی زیرمجموعه‌ی Coating Division می‌توان به مواد پوششی صنعت خودرو اشاره کرد.

مرکز تولیدی BASF در مکزیک

فرایندهای خرید و ادغام در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ (دوران اوج‌گیری صنعت پلاستیک) رشد BASF را در صنایع متعدد به‌همراه داشت. آن‌ها ابتدا با Wintershall AG از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز آلمان ادغام شدند که دسترسی به امکانات فراوان صنعت پتروشیمی را به‌همراه داشت. شرکت مذکور در سال ۱۹۹۰ همکاری جدی را با غول نفتی روسیه، Gazprom شروع کرد که به توسعه‌ی بازارهای نفتی‌اش انجامید.

صنعت پلی‌اورتان، مقصد دیگر BASF بود که با خرید کامل سهام Elastomer/Elastogran Group انجام شد. پلی‌اورتان، محصولات فومی را شامل می‌شود که کاربرد گسترده‌ای در صنایع خودرو و محصولات ورزشی دارند. ورود به آمریکا نیز در شراکت با Dow Chemical Company در سال ۱۹۵۸ رخ داد. در سال ۱۹۶۹ شرکت Wyandotte Chemicals در میشیگان به زیرمجموعه‌ی BASF پیوست و توسعه‌ی بازار آمریکا را ممکن کرد.

اولین سایت تصفیه‌ی آب لودویگسهافن، در سال ۱۹۷۴ و پس از ۱۷ سال تحقیق و توسعه راه‌اندازی شد. مرکز BASF را می‌توان بزرگ‌ترین تصفیه‌خانه‌ی مکانیکی-بیولوژیکی آب در اورپا نامید. ظرفیت این مرکز، توانایی تصفیه‌ی آب مصرفی برای ۶ تا هفت میلیون نفر را دارد. روند توسعه و بهینه‌سازی مرکز مذکور به‌صورت ادامه‌دار در BASF جریان دارد. به‌‌عنوان مثال از سال ۲۰۰۱ فرایند مدرن نیتریفیکاسیون در آن مرکز به‌ کار گرفته شد. فرایند جدید، دفع نیتروژن از کارخانه‌های BASF را به رودخانه‌ی راین، از ۳،۵۰۰ تن در سال ۲۰۰۱ به ۵۹۳ تن در سال ۲۰۱۳ کاهش داد.

قرن ۲۱ و وضعیت کنونی BASF

دهه‌ی پایانی قرن بیستم با مدرن‌سازی و سلامت هرچه بیشتر فعالیت‌های BASF سپری شد. آن‌ها از سال ۱۹۹۴، مدل پایایی (Sustainability) را به سازوکار خود اضافه کردند. با مدل کاری جدید،‌ موفقیت اقتصادی با مسئویت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست ترکیب می‌شود. به‌هرحال از آن سال استراتژی‌های برند آلمانی بر پایه‌ی مفاهیم مذکور شکل گرفت و در تدوین بیانیه‌های مأموریت نیز نقش مرکزی داشت.

تصفیه‌خانه‌ی لودویگسهافن

یرند آلمانی برای پیاده‌سازی برنامه‌های توسعه‌ی پایا، روش‌های تحلیلی متعدد را به‌کار گرفت. آن‌ها با هدف توسعه در سه حوزه‌ی محیط زیست، جامعه و اقتصاد، ابتدا برنامه‌ی تحلیل Eco-Efficiency را در سال ۱۹۹۶ اجرا کردند. برنامه‌ی بعدی، SEEbalance نام داشت که در همان سال اجرا شد. برنامه‌ی تحلیلی اول، هزینه و فاکتورهای تأثیرگذاری بر محیط زیست همچون انرژی و مواد اولیه را بررسی می‌کرد. برنامه‌ی دوم، فرایندهای تحلیل را به تأثیرگذاری‌های اجتماعی توسعه داد.

سموم دفع آفات، از سال‌ها و دهه‌های اولیه‌ی فعالیت در نقطه‌ی تمرکز BASF قرار داشت. آن‌ها در سال ۱۹۹۶ ماده‌ای قارچ‌کش به‌نام BRIO را به بازار عرضه کردند که دوران تازه‌ای را در قارچ‌کش‌های با مواد تشکیل‌دهنده‌ی فعال شروع کرد. از محصولات بعدی این خانواده می‌توان به Opera حاوی F500 در سال ۲۰۰۲ اشاره کرد که فروش مناسبی را در برزیل به‌همراه داشت. محصولات حاوی F500 فروش بسیار بالایی در دفع آفات در سرتاسر جهان دارند.

فعالیت جدی در بازارهای آسیایی، با ورود به قرن ۲۱ در استراتژی BASF شکل گرفت. مرکز کوانتان مالزی در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد که نقشی اساسی در استراتژی برند آلمانی در منطقه‌ی آسیا و اقیانوسیه داشت. مرکز بعدی در سال ۲۰۰۵ در نانجینگ چین و با همکاری شرکت چینی SINOPEC تأسیس شد. سایت چینی، بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری انفرادی در تاریخ BASF بوده است.

فرایندهای خرید و ادغام با هدف توسعه‌ی پورتفولیو و صنایع فعالیت، در قرن ۲۱ در BASF با قدرت پیگیری شدند. از اهداف اصلی برند آلمانی در خرید شرکت‌ها می‌توان به در اختیار گرفتن کسب‌وکارهای مبتنی بر خدمات مشتری و فعال در حوزه‌های نوآوری و رشد اشاره کرد. شرکت Engelhard در نیوجرسی یکی از این خریدها محسوب می‌شود که در صنعت پوشش‌دهی سطوح و تولید حلّال فعالیت می‌کند. از خریدهای دیگر می‌توان به German Deguss فعال در صنعت تولید مواد شیمیایی ساخت‌وساز و Johnson Polymer فعال در صنعت رزین اشاره کرد.

مارتین بروپرمولر، مدیرعامل کنونی BASF

BASF مانند بسیاری از شرکت‌های باسابقه‌ی صنعتی، در سال‌های اخیر پیاده‌سازی سازوکارهای مدرن را در فرایندهای خود در نظر گرفته است. آ‌ن‌ها دیجیتالی کردن فرایندهای تحقیقاتی را به‌عنوان اولویتی در مراکز تحقیق و توسعه‌ی خود لحاظ کردند. ازفعالیت‌های جدی در دیجیتالی کردن تحقیقات می‌توان به نصب یک ابرکامپیوتر در سایت لودویگسهافن اشاره کرد که قدرتی برابر با ۱/۷۵ پتافلاپس دارد. مدل‌سازی و شبیه‌سازی سریع‌تر و گسترده‌تر، از قابلیت‌های ابرکامپیوتر جدید BASF محسوب می‌شود.

آخرین آمارهای BASF، درآمد شرکت را در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۶۳ میلیارد یورو عنوان می‌کنند. برند باسابقه‌ی آلمانی اکنون بیش از ۱۲۲ هزار کارمند در سرتاسر جهان داشته و مارتین بروپرمولر، مسئولیت مدیریت عامل را در آن بر عهده دارد. برند BASF درحال‌حاضر رتبه‌ی ۹۹ باارزش‌ترین برندهای رسانه‌ی فوربز را به خود اختصاص داده است.

حتما این اتفاق برای شما هم پیش آمده است که هنگام مطالعه یک متن به زبان‌ انگلیسی، با کلمه‌ای رو‌به‌رو شده باشید که نحوه تلفظ آن را نمی‌دانید. نگران نباشید؛ گوگل این هفته ویژگی جدیدی را معرفی کرده است که به یاری شما خواهد آمد.

فقط کافی است تا در قسمت جستجوی گوگل، عبارت «کلمه مورد نظر + Pronounce» را تایپ کنید.

اولین نتیجه جستجوی شما، مستطیلی خواهد بود که نحوه تلفظ آوایی کلمه مد نظر در آن نوشته شده است. همچنین حرفی که هنگام تلفظ باید روی آن تکیه (stress) داشته باشید نیز پررنگ نشان داده می‌شود.

هنگام جستجوی معنی لغات در گوگل نیز یک آیکون بلندگو نمایش داده می‌شود که با فشار آن نحوه صحیح  تلفظ آن کلمه را خواهید شنید.

اما بخش جذاب و هوشمندانه این قابلیت جدید گوگل این است که با فشار دکمه Practice، می‌توانید خودتان کلمه مورد نظر را تلفظ کنید. در این حالت، سیستم تشخیص صدا و یادگیری ماشین گوگل، نحوه تلفظ شما را بررسی می‌کنند و فورا نکته‌هایی مفید برای بهبود تلفظ ارائه خواهند کرد.

Tal Snir یکی از مدیران ارشد محصول در گوگل در پستی وبلاگی نوشت:

مطالعات نشان داده است که تمرین مکرر تلفظ یک واژه، تأثیر مثبتی در یادگیری و به‌خاطر سپردن آن دارد؛ مخصوصا وقتی که قصد دارید زبانی جدید بیاموزید. پیش از این وقتی شما عبارت «کلمه + how to Pronounce» را جست‌وجو می‌کرید، تنها به تلفظ آن کلمه دسترسی داشتید اما با اضافه شدن این قابلیت جدید، می‌توانید با استفاده از میکروفون گوشی، واژه مربوطه را خودتان تلفظ کنید و بلافاصله از گوگل بازخورد بگیرید و ایراد خود را اصلاح کنید.

 در این قابلیت جدید، در صورت تمایل می‌توانید نحوه تلفظ کلمات را با دور آهسته نیز بشنوید. همچنین انیمیشنی نیز هم‌زمان به نمایش در می‌آید که در آن شیوه صحیح ‌حرکت لب‌ها و دهان در هنگام تلفظ کلمه نشان داده می‌شود که البته کارشناسان هنوز در میزان سودمندی این روش آموزشی، اتفاق نظر ندارند.

همان‌طور که احتمالا می‌دانید تلفظ کلمات انگلیسی در گویش‌های آمریکایی و بریتانیایی اندکی متفاوت است. خوشبختانه با کمک این قابلیت جدید، کاربران به هر دو شیوه تلفظ کلمات، دسترسی خواهند داشت.

Tal Snir در ادامه افزود:

پیشرفت‌های سیستم تشخیص صدا و ماشین یادگیری گوگل، می‌توانند به آموزش زبان کمک کنند. ما امیدواریم این قابلیت‌های جدید، روشی خلاقانه‌تر و مؤثرتر برای تمرین، تصویرسازی، یادگیری و به‌خاطر سپردن کلمات باشد و تصمیم داریم در آینده، این ویژگی را برای زبان‌ها، گویش‌ها و نواحی دیگر جهان نیز فعال کنیم.

در نظر داشته باشید که این قابلیت برای تمامی کلماتی که جست‌وجو می‌کنید در دسترس نیست و تنها واژه‌هایی را که کاربران دیگر در تلفظ آن‌ها دچار مشکل شده‌اند به شما پیشنهاد می‌کند. در هرصورت، اگر برای تلفظ کلمه‌ای به مشکل برخوردید و این کلمه در فهرست کلمات سرویس تلفظ گوگل وجود نداشت، احتمالا با تماشای ده‌ها ویدیوی یوتیوبی که در نتایج جست‌وجو به نمایش در می‌آیند، پاسخ سوالتان را پیدا خواهید کرد.

قابلیت جدید تلفظ گوگل در حالی رونمایی می‌شود که این شرکت به‌تازگی اعلام کرده بود، امکان جدیدی را نیز برای گوگل مپس فعال خواهد کرد تا مسافران بتوانند با کمک آن، تلفظ صحیح نام خیابان‌ها،هتل‌ها و سایر اماکن دیدنی را به زبان مردم همان کشور بشنوند.

امیدواریم این سرویس جدید ، برای تمامی همراهان عزیز زومیت و به‌خصوص زبان آموزان مفید باشد.

  در پایان می‌توانید ویدیوی معرفی این سرویس جدید گوگل را مشاهده کنید:

بعضی از فناوری‌ها آنقدر در زندگی روزمره اساسی و مهم هستند، که انسان‌ها انتظار دارند همیشه به خوبی کار کنند. وقتی تجهیزی ساده مثل بوق خودرو که حتی فکر نمی‌کنیم دقیقا چه زمانی به آن احتیاج داریم، خراب شود؛ احتمالا مضطرب خواهیم شد. بوق خودرو، گاهی اوقات می‌تواند برای راننده، سرنشینان و حتی عابرین پیاده ایجاد مزاحمت و دردسر کند. از جمله این موارد شرایطی ایت که بوق به هیچ وجه کار نمی‌کند یا برعکس، نمی‌توان صدای آن‌را قطع کرد.  

بوق خودرو چگونه کار می‌کند؟

بوق خودرو به بعضی فناوری‌های ساده تکیه می‌کند. اصول اساسی اکثر سیستم‌های بوق خودرو برای ده‌ها سال بدون تغییر باقی مانده است. ایده‌ی اصلی این است که بعضی از سوییچ‌ها، که معمولاً جایی در فرمان قرار دارند، مدار بوق را فعال می‌کنند. بعضی از خودروها دارای بوق واحد هستند و بعضی دیگر از دو بوق بهره می‌برند که هر کدام با فرکانس متفاوتی کار می‌کنند.

در مدار معمولی بوق خودرو، سوئیچ یا دکمه‌ی بوق زیر دست راننده به رله‌ای وصل می‌شود. رله‌ی (Relay) بوق به سه بخش کلید بوق، قطب مثبت باتری و قطعه‌ی اصلی بوق متصل است. وقتی راننده بوق را فعال می‌کند، رله به بوق، برق لازم را انتقال می‌دهد. چنین فرایندی باعث ایجاد عیوب احتمالی در کلید بوق، رله‌ی بوق، قطعات بوق و سیم‌کشی می‌شود. وقتی یکی از این موارد معیوب شوند، سیستم، به‌درستی کار نمی‌کند. مشکلات احتمالی در اینجا شامل معیوب شدن کلید بوق است که احتمالا نمی‌تواند رله را فعال کند. اگر رله‌‌ معیوب شود هم نمی‌تواند برق را به بوق بفرستد.  

در نظر داشته باشید رله برخلاف فیوز پوششی مات دارد و درون آن مشاهده نمی‌شود و از ابعاد بزرگ‌ترین نسبت به فیوز برخوردار است. 

مشکلی که هنگام نقص در فعال‌سازی سیستم بوق وجود دارد، عدم آگاهی راننده تا زمانی‌ است که نیاز به بوق پیدا کند. شرایطی که راننده قادر به استفاده از بوق برای هشدار داد به سایر رانندگان یا عابرین پیاده نباشد، می‌تواند پیامدی بسیار فاجعه‌بار رقم بزند.  

چه عواملی باعث ایجاد بوق ممتد می‌شوند؟

دو دلیل اصلی که مانع از توقف بوق ممتد خودرو می‌شود، شامل خرابی کلید و معیوب شدن رله است. بروز عیب در هر کدام از این قطعات به‌تنهایی، می‌تواند منجر به کار نکردن دائمی بوق شود، اما ممکن است در بعضی موقعیت‌ها هر دو با هم معیوب شوند.

چگونه می‌توان بوق ممتد خودرو را متوقف کرد؟

اولین اقدام زمانی‌که راننده‌ی خودرو یا هر وسیله‌ی دیگر به‌طور ناگهانی با مشکل بوق ممتد روبه‌رو شود، حفظ آرامش و خونسردی است. سایر رانندگان و عابرین پیاده، احتمالا تصور می‌کنند که راننده به دلیل خشم غیر قابل کنترل دست خود را روی بوق گذاشته است و آن‌را رها نمی‌کند. راننده باید در چنین شرایطی، خود را به مکانی ایمن و خارج از محدوده‌ی تردد منتقل و در اسرع وقت جعبه فیوز خودرو را پیدا کند.

سریع‌ترین راه برای مقابله با مشکل بوق ممتد و معیوب شدن بوق، کشیدن فیوز بوق یا رله‌ی بوق است. در صورت عدم موفقیت یا در شرایطی که فرد نتواند به درستی فیوز یا رله‌ را پیدا کند، می‌توان از جدا کردن فیوز اصلی یا اتصال کلی باتری استفاده کرد. چنین کاری به فرد این امکان را می‌دهد تا بدون آسیب‌دیدگی به شنوایی خود به مشکل بوق خودرو رسیدگی کند.

کار را با این فرض آغاز می‌کنیم که بوق ممتد خودرو متوقف نمی‌شود و قصد داریم به‌دنبال عیب‌یابی برویم. برای کسب اطلاع از علت ایجاد عیب و نحوه‌ی رفع آن، بررسی بخش‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

۱ . ابتدا باید جعبه فیوز خودرو را پیدا کرد. معمولا اگر به زیر داشبورد یا محفظه‌ی داخل آن نگاه کنید؛ متوجه محل جعبه فیوز خواهید شد. همچنین، زیر کاپوت، دور لبه‌های درپوش و محفظه‌ی پیشرانه نیز، محلی مخصوص فیوزها  وجود دارد. بعضی خودروها دارای جعبه فیوزهای متعددی هستند. اگر جعبه فیوز خودرو به‌راحتی پیدا نشد، باید به کتابچه راهنما مراجعه کنید.

۲ . درپوش جعبه فیوز را باز کنید.

۳ . قسمت داخلی درپوش جعبه‌فیوز را برای یافتن برچسب راهنمای فیوز‌ها بررسی کنید.

۴ . با یافتن فیوز مربوط به بوق یا رله‌ی بوق (Horn)، آن‌را از جایگاه بیرون بکشید. بسیاری از جعبه فیوزها مجهز به ابزار کشیدنی (مانند انبردستی پلاستیکی و کوچک) برای فیوزهای کوچک هستند. اگر فیوز با دست جدا نمی‌شود، باید به‌دنبال یکی از این ابزارها در جعبه فیوز یا درپوش آن باشید.

اگر فیوز بوق یا رله‌ی مربوطه به‌درستی برداشته شود، بوق ممتد خودرو بلافاصله متوقف خواهد شد. در نظر داشته باشید در برخی از خودروهای چندین فیوز و رله‌ی یدکی در جعبه‌فیوز خودرو قرار دارند که آن‌ها را می‌توان با همان نقشه‌ی حک شده درون پوشش جعبه‌فیوز یافت.

چگونه می‌توان بوق خودرویی را که به‌صورت ممتد صدا می‌کند، تعمیر کرد

 ازآنجاکه خودروهای مختلف، سیم‌کشی متفاوت دارند؛ عیب‌یابی سیستم بوق با چالش‎‌های رو‌به‌رو است. با این حال، معمولاً مشکل اصلی به خراب شدن سوئیچ بوق یا اتصال کوتاه داخل رله ربط دارد.

اگر خوش‌شانس باشد، این نوع از تشخیص را می‌تواند بدون هیچ‌گونه ابزار خاصی انجام دهد؛ اما احتمالاً به بعضی از ابزارهای اضافی نیز احتیاج پیدا خواهد کرد. مهم‌ترین ابزار در این شرایط مولتی‌متر (اهم‌متر) است. اگرچه راننده می‌تواند از لامپ تست برای بررسی مدارات برق استفاده کند. البته باز هم در صورت نیاز به آزمایش عملکرد کلید بوق، به اهم‌متر نیاز دارد تا اتصال آن‌ها را بررسی کند.

اگر رله‌ی بوق خودرو مشابه رله‌ای باشد که در مدار دیگری استفاده می‌شود. در این صورت، فرد می‌تواند رله‌ی مشابه را با رله‌ی بوق معیوب تعویض کرده و بررسی کند که آیا بوق ممتد متوقف می‌شود یا نه. اگر بوق با رله‌ی تعویضی کار کند، فرد باید فقط رله‌ی جدیدی بخرد و مشکل را برطرف کند. اگر رله‌ی مشابه برای آزمایش در اختیار نباشد، باید کلید و رله‌ی بوق را جداگانه آزمایش کرد. 

اگر رله دچار اتصال کوتاه داخلی نشده باشد، فرد باید رله را از مدار بردارد و ببیند که کدام دو سیم به کلید بوق وصل شده‌اند. سپس می‌تواند از مولتی‌متر برای بررسی اتصال بین این سیم‌ها استفاده کند. اگر کلید سالم باشد، فشار دادن دکمه‌ی بوق یا پوشش فشاری در فرمان خودرو باید باعث تغییر در مقادیر نشان‌داده‌شده روی مولتی‌متر شود.

به خاطر داشته باشیم که بعضی از خودروسازان مدرن، کلید بوق را با ماژول کیسه هوا ادغام می‌کنند. اگر وسیله‌ی نقلیه از چنین سیستمی بهره می‌برد، باید روش‌های صحیح را جست‌وجو کرد یا خودرو را برای تعمیر به مکانیک متخصص و واجد شرایط ارجاع داد تا اختلالی در عملکرد کیسه‌های هوا به‌وجود نیاید.فعال‌شدن کیسه هوا به‌طور تصادفی می‌تواند اشتباهی بزرگ و خطرناک باشد.

چرا بوق خودرو کار نمی‌کند؟

روش تشخیص و رفع عیب بوقی که به هیچ وجه کار نمی‌کند، شبیه به تعمیر بوقی است که اصلاً از کار کردن نمی‌ایستد، اما چند نکته‌ی اضافی وجود دارد. اولین چیزی که باید بررسی شود این است که آیا رله‌ی بوق، برق دریافت می‌کند یا خیر. اگر اینگونه نباشد، باید به سیم‌کشی بین رله و باتری نگاه کرد. اگر برق به رله می‌رسد، راننده باید بررسی کند آیا فشار دادن بوق باعث رساندن برق به ترمینالی از رله که به بوق وصل شده است، می‌شود یا خیر. اگر این‌گونه نباشد، در رله یا کلید مشکلی وجود دارد که فرد می‌تواند به همان روشی که در بالا توضیح داده شده است، بررسی کند.

اگر راننده فهمید که فشار دادن کلید یا پد بوق باعث برق‌رسانی به ترمینال خروجی رله‌ی بوق نمی‌شود، احتمالاً مشکلی در مونتاژ بوق یا سیم‌کشی مدار وجود دارد. در چنین شرایطی فرد باید اتصالات برق مثبت و منفی (بدنه) را در بوق بررسی کند. اگر برق مثبت و منفی پیدا شد، احتمالاً تعمیرکار فقط به یک یا چند بوق جدید برای آزمایش احتیاج دارد. وقتی مشکلی از نظر اتصال برق وجود نداشت، عیب مربوط به سیم‌کشی است.

عیوب مربوط به بوق، کیسه هوا و دزدگیر خودرو

درحالی‌که بسیاری از مشکلات بوق را می‌توان در خانه و بدون هیچ مشکل خاصی برطرف کرد، لازم است به یاد داشته باشیم که بوق خودرو اغلب به سیستم‌های دزدگیر متصل است. همچنین تعویض یا آزمایش کلید معیوب بوق نیز می‌تواند به ماژول کیسه هوا آسیب برساند.

ازآنجاکه سیستم‌های اعلام خطر و دزدگیر بسیار متنوع هستند، به دلیل پیچیدگی در سیستم دزدگیر خودرو، روش ساده‌ای برای رفع عیب بوق ممتد یا کار نکردن بوق وجود ندارد.

چنین مشکلی گاهی اوقات در اثر ضعیف شدن باتری، خراب شدن کامل باتری یا جدا کردن باتری ایجاد می‌شود؛ گاهی اوقات با فشار دادن ترکیبی از دکمه‌های روی ریموت دزدگیر یا با استفاده از ریموت درحالی‌که سوئیچ در حالت IG قرار دارد، می‌توان عیب را برطرف کرد. البته چنین روش‌هایی برای برندها و خودروهای مختلف، متفاوت است. مشکلات مشابهی نیز می‌تواند در اثر رطوبت و نقص سخت‌افزاری ایجاد شود.

هنگام برخورد با عیوب بوق در خودروی مجهز به کیسه هوا، بسیار مهم است که قبل از انجام هر کاری برای بررسی کلید بوق، فرمان یا ستون فرمان، روش صحیحی برای غیرفعال کردن کیسه‌های هوا جست‌وجو کرد. اگر فرد به هر دلیلی این توصیه‌ها را جدی نگیرد، ممکن است ایربگ به‌طور تصادفی باز شده و منجر به آسیب شود. تعمیر یا تعویض ماژول کیسه هوا، معمولا پرهزینه است.

به افرادی که دارای اضافه وزن هستند توصیه می‌شود که ورزش کنند تا از احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی و همچنین دیابت نوع ۲ در امان بمانند. اما اکثر افراد زمان کافی برای انجام ورزش ندارند و نمی‌توانند آن‌طور که دوست دارند بدون درنظرگرفتن زمان، ورزش کنند. بنابراین، یافتن عواملی که از فواید ورزش می‌کاهد، ضروری به‌نظر می‌رسد.

اخیرا مطالعه‌ای که درباره‌ی انجام ورزش منتشر شده، روی عواملی تحقیق کرده است که از مزایای ورزش کردن می‌کاهد. این امر به زمان ورزش کردن ارتباط دارد و از سویی باعث صرفه‌جویی در زمان هم می‌شود؛ یعنی با افزایش فواید ورزش می‌توان مدت‌زمان کمتری را به ورزش اختصاص داد و درنتیجه زمان بیشتری را می‌توان در اختیار خانواده، کار و سایر جنبه‌های زندگی قرار داد.

پیش از آگاهی بیشتر درباره‌ی اینکه چه عواملی سبب کاهش فواید ورزش می‌شوند، بهتر است کمی با انسولین آشنا شوید. انسولین هورمونی است که سطح قند خون را در افراد تنظیم می‌کند. برای مثال، یکی از وظایف انسولین این است که بعد از خوردن یک وعده‌ی غذایی، سبب انتقال قند خون به سلول‌های ماهیچه‎ای می‌شود. سپس این سلول‌ها قند را ذخیره کرده یا از آن به‌عنوان منبع سوخت برای تولید انرژی استفاده می‌کنند.

زمانی‌که افراد در زندگی خود تحرک کمی داشته باشند و اضافه‌وزن پیدا کنند، اثربخشی انسولین در بدن کمتر شده و درنتیجه، بدن مجبور است انسولین بیشتری تولید کند؛ به عبارت دیگر حساسیت سلول‌ها به انسولین کاهش پیدا می‌کند. درواقع همین امر افزایش احتمال ابتلا به بیماری دیابت نوع ۲ و نیز بیماری‌های قلبی را در افراد چاق توضیح می‌دهد.

یکی از مهم‌ترین فواید ورزش برای بدن این است که باعث می‌شود حساسیت سلول‌ها به هورمون انسولین بالا رود. بنابراین، بدن قادر خواهد بود به‌راحتی سطح قند خون را کنترل کند. البته ممکن است افرادی که ورزش می‌کنند متوجه وقوع چنین تغییری در بدن خود نشوند اما به‌هرحال این پدیده در بدن ورزشکاران رخ می‌دهد. اکنون مشخص شده است که «زمان» غذا خوردن با «زمان» ورزش کردن در ارتباط و از اهمیت زیادی برخوردار است.

دانشمندان طی مطالعه‌ای، به‌مدت شش هفته نتایج حاصل از ورزش را که زیر نظر پژوهشگران بوده و شامل سه جلسه‌ی ۵۰ دقیقه‌ای در هفته بود مورد ارزیابی قرار دادند. در یک گروه مردان دارای اضافه وزن قرار داشتند که پیش از خوردن صبحانه (در حالت ناشتا) ورزش کردند. در این گروه، حساسیت شرکت‌کنندگان به انسولین افزایش یافت. این بدان معنا است که این افراد با تولید انسولین کمتر، قادر به کنترل میزان قند خون خود بودند. درنتیجه، احتمال ابتلا به بیماری‌هایی نظیر دیابت نوع ۲ در افرادی که پیش از خوردن صبحانه ورزش می‌کنند کمتر است.
اما هیچ‌گونه افزایش حساسیت نسبت به انسولین در گروه دیگری که همان ورزش‌ها را بعد از خورن صبحانه انجام دادند دیده نشد.

همچنین، مردانی که پیش از خوردن صبحانه ورزش کرده بودند، حدود دو برابر بیشتر از مردانی که بعد از خوردن صبحانه ورزش کرده بودند، چربی‌سوزی داشتند. شواهد به‌دست آمده از این مطالعه نشان می‌دهد که افزایش چربی‌سوزی در ورزش از مزایایی است که با ورزش کردن پیش از خوردن صبحانه حاصل می‌شود و برای سلامتی مفید است.

آیا ورزش کردن پیش از خوردن صبحانه تأثیر بیشتری در کاهش وزن دارد؟

ورزش کردن پیش از صبحانه سبب افزایش چربی‌سوزی می‌شود؛ اما این بدان معنا نیست که ورزش در حالت ناشتا سبب از دست دادن وزن بیشتری می‌شود. درواقع کاهش وزن فقط از یک معادله پیروی می‌کند؛ معادله‌ی میزان انرژی دریافتی و میزان انرژی مصرفی. هرچه میزان انرژی دریافتی بیشتر از انرژی مصرفی باشد، انتظار می‌رود شخص افزایش وزن داشته باشد و هرچه میزان انرژی مصرفی بیشتر از میزان انرژی دریافتی باشد، شخص دچار کاهش وزن می‌شود.

شواهد نشان می‌دهد که اگر وعده‌ی صبحانه را در طی یک شبانه‌روز به‌کل حذف کنیم و به‌جای آن ورزش کنیم، معادله‌ی میزان دریافت و مصرف انرژی تغییر می‌کند و بیشتر به‌سوی چاقی گرایش پیدا می‌کند.

همچنین شواهد دیگری حاکی از آن است که حتی اگر پیش از صبحانه ورزش کنیم و سپس صبحانه خود را میل کنیم - با وجود افزایش چربی‌سوزی - باز هم میزان کاهش وزن نسبت به زمانی‌که بعد از میل کردن صبحانه ورزش کنیم برابر خواهد بود. بنابراین، افزایش چربی‌سوزی الزاما به‌معنای از دست دادن وزن بیشتر نیست.

اکنون دانشمندان تأکید دارند که این مطالعه باید روی زنان هم صورت گیرد. البته احتمالا نتایج آزمایش‌ها با نتایج مطالعه‌ی انجام شده روی مردان یکسان باشد، چرا که در یک مطالعه‌ی دیگر مشخص شده است که ورزش کردن پیش از خوردن صبحانه باعث افزایش چربی‌سوزی در زنان می‌شود.

همچنین در این مطالعه مقصود از ورزش فقط ورزش‌های مقاومتی طولانی‌مدت نظیر دو آهسته و دوچرخه سواری بوده است. بنابراین، شاید نتوان نتایج بدست‌آمده را به ورز‌ش‌های دیگری مانند بدنسازی و ورزش‌های شدید تعمیم داد.

یافتن راه‌هایی برای افزایش مزایای سلامتی ناشی از ورزش ممکن است به کاهش شیوع روز افزون بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲ کمک کند. در مجموع، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که انجام ورزش پیش از وعده‌های غذایی برای سلامتی مفیدتر است.

سیستم‌عامل macOS به طیف گسترده‌ای از ژست‌های حرکتی ترکپد مجهز است که استفاده از آن‌ها می‌تواند به افزایش بهره‌وری از مک‌بوک کمک شایانی کند. همان‌طور که در نقد و بررسی مک‌بوک پرو 13 نیز اشاره کردیم، ترکیب فضای بزرگ و مناسب ترکپد مک‌بوک به‌همراه ژست‌های حرکتی متنوع و مناسب باعث شده تا با بهتربن ترکپد موجود در بازار روبه‌رو باشیم.

ممکن است از قبل با چند مورد از این ژست‌های حرکتی آشنا باشید، با این حال سعی شده تا مجموعه‌ای از مفیدترین ژست‌های حرکتی ترکپد مک‌بوک آماده شود. قطعا یادگیری این مجموعه بسیار ارزشمند خواهد بود؛ زیرا، این ژست‌های حرکتی می‌توانند تأثیر بالقوه‌ای در نحوه و سرعت تعامل شما با مک برای انجام دادن کارها داشته باشند. 

بازکردن Launchpad

آیا می‌خواهید به سرعت برنامه‌ای را باز کنید؛ سریع‌ترین و آسانترین راه برای مرور برنامه‌ها، استفاده از Launchpad است که به شما امکان مرور سریع همه‌ی برنامه‌های نصب‌شده را می‌دهد.

برای اجرای Launchpad، سه انگشت و انگشت شست خود را روی ترکپد قرار دهید؛ سپس آن‌ها را به سمت یکدیگر حرکت داده و به هم بچسپانید. خواهید دید که صفحه‌ای شامل آیکون برنامه‌ها ظاهر خواهد شد. برای بستن Launchpad نیز کافی است همین ژست را معکوس کنید.

نمایش دادن دسکتاپ

درست برعکس ژست اجرا Launchpad، دور کردن سه انگشت و انگشت شست از یکدیگر باعث می‌شود برنامه‌های باز کنار رفته و دسکتاپ نمایش داده شود. اگر فایلی روی دسکتاپ دارید و می‌خواهید به سرعت به آن دسترسی پیدا کنید، این ژست حرکتی کمک فوقالعاده‌ای خواهد بود.

این ژست حرکتی در بعضی موارد بسیار مفید است؛ برای مثال، فرض کنید در حال نوشتن یک ایمیل هستید و می‌خواهید فایلی را به آن ضمیمه کنید. با استفاده از این ژست حرکتی دسکتاپ را به نمایش درآورده سپس فایل را به سمت آیکون ایمیل در داک کشیده و آن را به‌راحتی به ایمیل خود ضمیمه کنید.

کشیدن و رها کردن فایل‌ها

گاهی اوقات کشیدن و رها کردن فایل‌ها با ترکپد می‌تواند به کار طاقت‌فرسایی تبدیل شود، به‌خصوص اگر مجبور شوید فایلی را برای مسافتی طولانی بکشید. خوشبختانه اپل راهکار ساده‌تری برای انجام این امر در نظر گرفته است؛ کشیدن و رها کردن سه انگشتی.

برای فعال کردن این ژست حرکتی، System Preferences را باز کرده و روی Accessibility کلیک کنید؛ سپس در ستون سمت چپ روی Pointer Control کلیک کنید. روی Trackpad Options کلیک کرده و از منوی کشوی روبه‌روی Enable dragging استفاده و گزینه کشیدن و رها کردن سه انگشتی را انتخاب کنید.

استفاده از  فورس کلیک

کلمه‌ای را می‌خواهید جست‌وجو کنید؟ فقط کافی است یک فورس کلیک (یا تپِ سه انگشتی در برخی نسخه‌های macOS) روی آن انجام دهید تا پنجره‌‌ای حاوی تعاریف فرهنگ لغت، لغت‌های مترادف، اطلاعات اضافی از سیری، اطلاعات روی نقشه و موارد بیشتر، نمایش داده شود.

طبق گفته‌ی اپل، فورس کلیک می‌تواند روی هر چیزی کار کند؛ آدرس، شماره تلفن، آدرس ایمیل، لینک وب‌سایت‌ها یا هرچیز دیگری که بتوانید در macOS انتخاب کنید. برای مثال با فورس کلیک روی یک لینک، پیش‌نمایشی از صفحه وب نشان داده می‌شود. کاربردهای مختلف این ژست حرکتی باعث شده تا استفاده از آن بسیار کاربردی و مفید باشد.

بازکردن Mission Control

هرچه استفاده شما از مک در طول روز بیشتر باشد احتمالا برنامه‌هایی که از آن‌ها استفاده می‌کنید نیز بیشتر می‌شود. مدیریت این امر می‌تواند دردسرساز باشد، به‌خصوص زمانی‌که می‌خواهید پنجره‌ای خاص را در بین سایر موارد باز شده، پیدا کنید.

با این حال، سوایپ سریع چهار انگشتی به سمت بالا می‌تواند این مشکل را برطرف کند. این ژست حرکتی با فراخوانی Mission Control، مدیریت بهتری روی پنجره‌های باز را برای شما به ارمفان می‌آورد؛ علاوه بر این، می‌توان از Mission Control برای مدیریت ساده‌تر دسکتاپ‌ها نیز استفاده کرد.

پنهان کردن تمامی برنامه‌های دیگر

با سوایپ سریع چهار انگشتی به پایین می‌توانید فقط پنجره‌های یک برنامه خاص را مشاهده کنید؛ این ژست حرکتی پنجره‌‌های دیگر برنامه‌ها را مخفی کرده و فقط پنجره‌هایی که متعلق به برنامه فعال هستند را نمایش می‌دهد.

قبل از استفاده از این ژست حرکتی باید آن را فعال کنید. برای انجام این کار System Preferences را باز کرده و روی Trackpad کلیک کنید؛ سپس تب More Gestures در بالای صفحه را انتخاب و App Expose را فعال کنید.

جابه‌جا شدن بین دسکتاپ‌ها

اگر از چندین دسکتاپ استفاده می‌کنید، روشی سریع برای جابه‌جایی بین آن‌ها وجود دارد که به بهبود سرعت عملکرد شما کمک شایانی خواهد کرد؛ کشیدن چهار انگشت به‌صورت افقی روی ترکپد، به‌سادگی شما را بین دسکتاپ‌ها جابه‌جا می‌کند.

اگر تعدادی برنامه را در حالت تمام صفحه باز کرده‌اید، این ژست حرکتی باعث جابه‌جایی بین برنامه‌های باز می‌شود؛ در چنین وضعیتی، برای جابه‌جایی بین دسکتاپ‌ها مجبور به استفاده از Mission Control خواهید شد.

برای نخستین بار، نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد که چگونه هورمون‌های گلوکوکورتیکوئیدی مانند کورتیزول، سطوح قند و چربی را به‌طور متفاوتی طی ۲۴ ساعت شبانه‌روز و در جریان سیری و ناشتا، استراحت و فعالیت و شب و روز کنترل می‌کنند.

پژوهش جدید که روی موش‌ها انجام شده است، نشان می‌دهد که چرخه‌ی متابولیکی وابسته به زمان، با رژیم غذایی پرکالری دچار تغییر می‌شود. از آن جایی که گلوکوکورتیکوئیدها به‌عنوان داروهایی برای درمان بیماری‌های التهابی مورد استفاده قرار می‌گیرند، این یافته‌ها نشان می‌دهند که پاسخ بیماران لاغر و چاق دربرابر درمان‌های استروئیدی یکسان نیست. این پژوهش همچنین نشان‌دهنده‌ی عملکرد بیولوژیکی ریتم‌های روزانه‌ی ترشح هورمون (ترشح زیاد قبل از بیدار شدن از خواب و سیری، ترشح کم در هنگام خواب و ناشتا) و نیز چرخه‌های روزانه‌ی ذخیره‌ یا آزاد شدن قند و چربی در کبد است.

هر سلول بدن انسان تحت‌تأثیر یک ساعت درونی قرار دارد که ریتم‌های شبانه‌روزی ۲۴ ساعته‌ای را دنبال می‌کند. این ریتم‌ها به‌وسیله‌ی چرخه‌ی طبیعی روز و شب و عمدتا به کمک نور خورشید و تاحدودی نیز به‌وسیله‌ی عادات اجتماعی تنظیم می‌شوند.

در یک سیستم سالم، هورمون‌های گلوکوکورتیکوئیدی، هر روز صبح از غدد فوق کلیوی ترشح می‌شوند. ترشح گلوکوکورتیکوئیدها پیش از بیدار شدن موجب می‌شود که بدن اسیدهای چرب و قند را به‌عنوان منبعی از انرژی مصرف کند تا ما بتوانیم فعالیت‌های روزانه‌ی خود را آغاز کنیم. هنگامی که ریتم شبانه‌روزی دچار اختلال می‌شود (مثلا طی شب‌کاری یا پرواززدگی) یا زمانی‌که سطوح گلوکوکورتیکوئیدها تغییر می‌کند (مثلا در سندرم کوشینگ یا استفاده‌ی بالینی طولانی‌مدت از این داروها)، اختلالات متابولیکی شدیدی مانند چاقی، دیابت نوع۲ و بیماری کبد چرب ممکن است بروز کند. بنابراین، هدف پژوهشگران از انجام مطالعه‌ی حاضر، درک قله‌های روزانه‌ی ترشح هورمون استرس، تأثیر این هورمون‌ها روی ساعت درونی بدن و نقش آن‌ها در چرخه‌های روزانه‌ی متابولیسم بود.

اعمال متابولیکی گلوکوکورتیکوئیدها در کبد

پژوهشگران برای مطالعه‌ی اعمال متابولیکی گلوکوکورتیکوئیدها در کبد، با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته، فعالیت گیرنده‌ی آن‌ها را که گیرنده‌ی گلوکوکورتیکوئیدی نامیده می‌شود، مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها کبد موش‌ها را هر چهار ساعت در طول روز و شب تجزیه‌و‌تحلیل کردند. موش‌ها یا در شرایط طبیعی قرار داشتند یا از رژیم‌های غذایی پرچرب تغذیه می‌کردند. آن‌ها سپس از تکنولوژی‌های پیشرفته ژنومیک، پروتئومیک و بیوانفورماتیک استفاده کردند تا نشان دهند که گیرنده‌ی گلوکوکورتیکوئید، کی و کجا اثرات متابولیکی خود را اعمال می‌کند.

پژوهشگران تأثیر حاصل از افزایش ترشح گلوکوکورتیکوئیدها را در چرخه‌ی ۲۴ ساعته متابولیسم کبد تشریح کردند. آن‌ها توانستند نشان دهند که چگونه گلوکوکورتیکوئیدها متابولیسم را در جریان ناشتا (وقتی موش‌ها خواب بودند) و در جریان سیری (وقتی آن‌ها فعال بودند)، با اتصال به ژنوم که وابسته به زمان بود، تنظیم می‌کنند. علاوه‌بر‌این، آن‌ها نشان دادند که چگونه اکثر فعالیت‌های ریتمیک ژنی به‌وسیله‌ی این هورمون‌ها کنترل می‌شود. وقتی این کنترل از بین می‌رفت، سطوح خونی قند و چربی تحت‌تأثیر قرار می‌گرفت. این امر توضیح می‌دهد که کبد چگونه سطوح خونی قند و چربی را به‌طور متفاوتی طی روز و شب کنترل می‌کند.

پژوهشگران در مرحله‌ی بعد، از آن جایی که گیرنده‌ی گلوکوکورتیکوئیدی یک هدف دارویی رایج در ایمنی‌درمانی است، اثرات ژنومیک آن را پس از تزریق داروی دگزامتازون مورد بررسی قرار دادند. دگزامتازون یک گلوکوکورتیکوئید مصنوعی است که این گیرنده‌ها را فعال می‌کند. دکتر فابیانا کوآگلیارینی توضیح می‌دهد:

ما با این آزمایش دریافتیم که پاسخ به دارو در موش‌های چاق با موش‌های لاغر تفاوت دارد. این نخستین بار است که نشان داده می‌شود رژیم غذایی می‌تواند پاسخ دارویی و هورمونی بافت‌های متابولیکی را تغییر دهد.

بینش‌های جدید برای درمان بیماری‌های متابولیکی و کرونوتراپی

گلوکوکورتیکوئیدها گروهی از هورمون‌های استروئیدی طبیعی یا مصنوعی مانند کورتیزول هستند. آن‌ها دارای خاصیت ضدالتهابی و سرکوب‌کننده‌ی سیستم ایمنی هستند و می‌توانند فعالیت سیستم ایمنی را کنترل کنند. به‌همین دلیل است که آن‌ها در پزشکی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرند. مهم‌ترین ایراد این گروه از داروها آن است که گلوکوکورتیکوئیدها به‌علت توانایی تعدیل متابولیسم قند و چربی موجب ایجاد عوارض جانبی شدیدی می‌شوند: بیماران ممکن است دچار چاقی، هیپرتری‌گلیسریدمی، کبد چرب، فشار خون بالا و دیابت نوع۲ شوند.

درک این موضوع که گلوکوکورتیکوئیدها چگونه چرخه‌های ۲۴ ساعته‌ی فعالیت ژنی را در کبد و به تبع آن سطوح قند و چربی خون را کنترل می‌کنند، بینش‌های جدیدی درمورد کرونوتراپی و توسعه‌ی بیماری متابولیکی فراهم می‌کند. ما می‌توانیم ارتباط جدیدی را بین سبک زندگی، هورمون‌ها و فیزیولوژی در سطح مولکولی تعریف کنیم که نشان می‌دهد افراد چاق ممکن است دربرابر ترشح روزانه‌ی هورمون‌ها یا داروهای گلوکوکورتیکوئیدی واکنش متفاوتی داشته باشند. این مکانیسم‌ها پایه‌ای برای طراحی رویکردهای درمانی آینده خواهد بود.

این پژوهش در مجله‌ی Molecular Cell منتشر شده است.

هیوندای در حال توسعه و کار روی سیستم حذف صداهای اضافی در کابین خودرو است. این فناوری Road Active Noise Control نام دارد که به‌صورت کوتاه‌شده RANC نامیده می‌شود. فناوری که هیوندای در حال حاضر از آن استفاده می‌کند تنها می‌تواند صدای یکنواخت و قابل پیش‌بینی جاده را حذف کند و این مسئله مقداری کارایی سیستم را کاهش می‌دهد. 

به‌گفته‌ی هیوندای با فناوری جدید RANC می‌توان صداهای مختلفی مانند صدای تایرها و صدای جاده را تشخیص داد تا به شکل بهتری آن‌ها را خنثی کند. فناوری جدید برای این کار به حسگرهایی متکی است که با تحلیل صداها، توسط بلندگوهای کابین فرکانسی را ارسال می‌کند تا صدای اضافی را خنثی کند. میکروفن قرار گرفته درون کابین خودرو به‌طور پیوسته به تحلیل صداها می‌پردازد تا سیستم حذف نویز عملکرد موثرتری داشته باشد. به‌گفته‌ی هیوندای فناوری RANC مقادر به کاهش صداهای داخل کابین تا ۳ دسی بل است که در مقایسه با سایر سیستم‌های ANC فعلی تا دو برابر کارایی بهتری دارد. 

به‌گفته‌ی گانگدوک لی، مدیر مرکز تحقیقات NVH هیوندای:

RANC فناوری بسیار قابل‌توجهی است که سیستم کاهش صدای آزاردهنده‌ی محیطی (NVH) را وارد سطوح جدیدی خواهد کرد. ما به پیشگامی خود در زمینه‌ی فناوری‌های NVH ادامه خواهیم داد تا بهترین سطح از این سیستم‌ها را به مشتریان خود ارائه کنیم. 

هیوندای ۶ سال صرف توسعه‌ی RANC =کرده است. غول خودروسازی کره جنوبی در این مدت با دو مؤسسه‌ی علمی تحقیقاتی کره‌ای به نام‌های WeAcom و BurnYoug همکاری کرده است. به‌گفته‌ی هیوندای این فناوری، به‌خصوص در خودروهای هیدروژنی (که فاقد پیشرانه‌ی پر سروصدای احتراق داخلی هستند و تنها صدای باد و تایر درون کابین آن‌ها شنیده می‌شود) کارایی بالایی دارد و می‌تواند راحتی سرنشینان را به طرز چشمگیری افزایش دهد. هیوندای در توسعه‌ی فناوری جدید خود از تأمین‌کنندگان داخلی و آمریکایی نیز استفاده کرده و در صورت موفقیت پروژه تولید انبوه آن توسط شرکت Harman انجام خواهد شد. 

نگاهی به سامانه‌های حذف صدا در دنیای خودرو 

اولین خودرویی که از فناوری حذف صدا در آن استفاده شد نیسان بلوبرد مدل ۱۹۹۲ بود. مهندسان نیسان در آن سال‌ها از چهار میکروفون که در سقف خودرو برای دریافت امواج صدا استفاده کردند؛ این فرکانس‌ها سپس به یک میکروپردازنده ارسال می‌شد که تا با تحلیل و تولید امواجی معکوس، نویز محیط را کاهش دهد تا جایی که آن سامانه می‌توانست صدای پیشرانه را در دور موتور زیر ۴ هزار دور بر دقیقه خنثی کند.

در سال ۲۰۱۲ بوز (Bose) از نسخه‌ی دیگر از سیستم‌های حذف صدا رونمایی کرد که مورد توجه خودروسازانی از جمله فورد و مرسدس بنز قرار گرفت. مرسدس بنز نیز سیستم مختص به خود را توسعه داد که البته برای مقصودی متفاوت طراحی شده بود. سیستم مرسدس بنز که Pre-Safe Sound نام دارد در هنگام تصادف صدایی را از بلندگوها پخش می‌کند تا از آسیب دیدن گوش سرنشینان بر اثر صدای حاصل از برخورد جلوگیری شود. بنابر اعلام مرسدس بنز براساس آزمایش‌های انجام شده، صدای حاصل از تصادف درون خودرو تا ۸۰ دسی بل کاهش می‌دهد.

اورکلاک بنابر تعرف عام و به‌صورت خلاصه فرایندی است که موجب افزایش سرعت کاری قطعات سخت‌افزاری کامپیوتر می‌شود. این عمل به‌طور عمده در مورد پردازنده کامپیوتر و کارت گرافیک یا همان پردازنده گرافیکی آن قابل تعریف است. اورکلاک در میان کاربران حرفه‌ای و کسانی که قصد استفاده از حداکثر توان قطعات سخت‌افزاری کامپیوتر خود را دارند، بسیار پرطرفدار محسوب می‌شود.

با این حال نتایج آماری مربوط به اورکلاک پردازنده نشان از آن دارد که این عمل هر روز با چالش بیشتری نسبت به قبل همراه است. دلیل این امر را می‌توان در محدودیت‌های بنیادینی که قطعات نیمه رسانا و سیلیکونی به کار رفته در انواع پردازنده با آن دست به گریبان هستند جست‌وجو کرد.

وب‌سایت سیلیکون لاتری از جمله مراکز معتبری است که علاقه‌مندان به پردازنده‌های اورکلاک شده می‌توانند محصولات مورد نظر خود را از آن تهیه کنند. در این وب‌سایت می‌توان هم محصولات اورکلاک شده‌ی اینتل و AMD را جست‌وجو کرد و آن‌ها را یافت. در حال حاضر یکی از محصولات پرطرفدار این وب‌سایت پردازنده Corei9-9900KS اینتل است که خود نسخه‌ی بهینه‌سازی شده‌ای از پردازنده پرتوان اینتل Core i9-9900K به شمار می‌رود.

نمونه‌های موجود از پردازنده 9900KS اینتل که برای کار در فرکانس ۵/۱ گیگاهرتز تنظیم شده، از قیمت ۷۴۹ دلار برخوردار است. نمونه‌هایی هم که برای کار در فرکانس ۵/۲ گیگاهرتز تنظیم شده است با قیمت ۱۱۹۹ دلار در مرکز یاد شده به فروش می‌رسد. گذشته از اختلاف قیمت قابل توجهی که میان نسخه‌های ۵/۱ گیگاهرتزی و ۵/۲ گیگاهرتزی پردازنده اورکلاک شده‌ی 9900KS اینتل وجود دارد، اختلاف تعداد پردازنده‌هایی که تحت دو فرکانس یاد شده فعالیت می‌کنند هم بسیار جالب به‌نظر می‌رسد. در شرایطی که ۳۱ درصد از تراشه‌های 9900KS اینتل از توان فعالیت در فرکانس ۵/۱ گیگاهرتز برخوردار هستند، تنها ۳ درصد از آن‌ها می‌توانند در فرکانس کاری ۵/۲ گیگاهرتز فعالیت کنند. امری که موجب کمیابی نسخه‌های ۵/۲ گیگاهرتزی این پردازنده شده است و نشان از محدودیت‌های اورکلاک آن در فرکانس کاری بالا دارد. 

اینتل در طول سال‌های اخیر برای رقابت با AMD ناگزیر از عرضه‌ی تراشه‌های ۱۰ نانومتری به بازار و تلاش برای تکامل آن‌ها بوده است. کاهش قابلیت اورکلاک پردازنده پرچم‌دار اینتل یکی از دشواری‌های این شرکت برای انجام هدف مذکور را بازتاب می‌دهد. شاید راه ساده‌تر برای اینتل آن بود تا تراشه‌ای به بازار عرضه کند که بتواند با ۴ درصد از حداکثر توان آشکار کلاک خود در یک حجم مناسب به فعالیت بپردازد و نکات مثبتی را در مورد کیفیت خط تولید قطعات سیلیکونی ۱۴ نانومتری این شرکت بازتاب دهد. این استراتژی کم و بیش به همان مدلی که اخیرا توسط اینتل اتخاذ و در سال ۲۰۱۷ میلادی منجر به تولید محصولات نیمه رسانا ++14nm شد شباهت فراوانی دارد. با این حال عملکرد رو به رشد AMD در بازار پردازنده طی یکی دو سال اخیر اینتل را وادار به انجام واکنشی متفاوت کرد.     

اقدامات اخیر AMD موجب شده است تا این شرکت بتواند در ارائه کردن نرخ کلاک مناسب برای عملکردهای سطح بالای مبتنی بر میکرو پردازنده‌های دسکتاپ حرف‌های تازه‌ای برای گفتن داشته باشد. یکی از عوامل مؤثر دراین‌زمینه را می‌توان انتشار نسخه‌ی جدید معماری جامع فشرده‌ی نرم‌افزاری AMD یا همان AGESA قلمداد کرد. امری که در عمل منجر به بهبود قابلیت کلاک قطعات نیمه رسانا و تراشه‌های سیلیکونی ۷ نانومتری این شرکت شد. مهندسان AMD معتقد هستند که مشخصات تراشه‌های ۷ نانومتری این شرکت موجب افزایش توان کلاک اعضای خانواده‌ی Ryzen 7 3000 شده است.

اکنون هر دو رقیب حاضر در بازار پردازنده کامپیوتر یعنی اینتل و AMD به تلاش برای بهبود سرعت کلاک و بهینه‌سازی سیستم‌های مدیریت حرارتی محصولات خود ادامه می‌دهند و برای استفاده از حداکثر توان قطعات نیمه رسانا و سیلیکونی برنامه‌های متعددی دارند. با این حال می‌توان کاهش تدریجی قابلیت اورکلاک محصولات رده بالای این دو شرکت را به‌عنوان یکی از نتایج این تلاش برشمرد.‌ این موضوع که چندان خوشایند هواداران اورکلاک نیست را می‌توان در پردازنده‌های ۱۰ نانومتری اینتل مشاهده کرد. محصولاتی که اکنون خط تولید آن‌ها به‌طور کامل فعال است. در بخش موبایل، قابلیت اورکلاک این پردازنده‌ها به طرز قابل توجهی نسبت به مدل‌های ++14nm کاهش یافته است. البته بهبود شاخص دستور کار هر دوره یا IPC در این پردازنده‌ها کاستی‌ کیفیت عملکرد آن‌ها را تا حدی جبران می‌کند. با این حال اینتل توان طراحی حرارتی برخی از پردازنده‌های موبایل خود را به ۲۵ وات افزایش داده است.

در مجموع می‌توان انتظار داشت که اینتل بتواند سرعت کلاک پردازنده‌های ۱۰ نانومتری خود را با طراحی مدل‌های +10nm و ++10nm تا حدی بهینه کند؛ یعنی بهبودی شبیه به همان الگویی که در نسخه‌های بهینه شده از پردازنده‌های ۱۴ نانومتری این شرکت شاهد آن بودیم. شاید بتوان انتظار داشت که قابلیت اورکلاک این محصولات هم از الگوی مشابهی پیروی کند. در سوی دیگر قضیه AMD قرار دارد با این احتمال که بتواند از تراشه‌های ۷ نانومتری TSMS برای دست یافتن به فرکانس‌های کوچک کاری بهره بگیرد. این قطعات نیمه رسانا از تکنولوژی لیتوگرافی فرابنفش حداکثری استفاده می‌کنند.

باتوجه به آن که اینتل و TSMS جزو سازندگان اصلی قطعات نیمه رسانا و تراشه‌های سیلیکونی هستند، شاید این دو شرکت بتوانند مشکلات و موانع موجود بر سر راه را کنار بزنند و با تولید قطعات سیلیکونی جدید امکان دستیابی پردازنده کامپیوتر به سرعت کاری بالاتر را فراهم کنند. به این ترتیب شاید بتوان شاهد رونق مجدد بازار اورکلاک بود. البته این مشکلات و موانع آن‌چنان پیش پا افتاده یا ناچیز نیست که به همین راحتی بتوان بر آن‌ها غلبه کرد.

تراشه‌های ۱۰ نانومتری اینتل هنوز برای تکامل یافتن با مشکلات متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. از سوی دیگر TSMC هم در ساخت پردازنده‌های مبتنی بر معماری x86 تجربه و تبحر چندانی ندارد و تاکنون نتوانسته است محصولاتی مشابه با AMD مانند Epyc و Ryzen را عرضه کند. بر همین اساس شاید اکنون نتوان در بحث اورکلاک دورنمایی را برای عبور کامل از قله‌ی ۵ گیگا‌هرتز به‌عنوان سرعت کاری پردازنده کامپیوتر متصور بود. اگرچه دست یابی به این هدف و ارتقا دادن آن به هیچ وجه غیر ممکن نیست اما هواداران اورکلاک نور درخشانی را در انتهای تونل مشاهده نمی‌کنند.

پیدایش پدیده‌هایی مانند یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی و اینترنت اشیا سبب شده است تا صنعت بزرگ کامپیوتر هنگام مواجه شدن با تحولات و تغییرهای کلان مشکلات و دردسرهای کمتری را پیش روی خود ببیند. با این حال شاید بهتر باشد مشتاقان اورکلاک و کسانی که به سرعت کلاک و عملکرد بهینه پردازنده براساس پردازش‌های تک مسیر اهمیت می‌دهند به‌دنبال یافتن روش‌های پردازشی تازه‌ای در طولانی مدت باشند.

در حال حاضر فناوری جدیدی که از آن به‌عنوان یک جایگزین برای فناوری CMOS یاد می‌شود فناوری MESO است. این فناوری اسپینترونیک می‌تواند گزینه‌های تازه‌ای را برای افزایش قدرت پردازش کامپیوتری از جنبه‌‌ی میزان کارایی و چگالی آن در اختیار طراحان سخت‌افزار کامپیوتر قرار دهد. یکی از قابلیت‌های مهم MESO توانایی این فناوری در پردازش‌های کامپیوتری مبتنی بر توان پایین است. در حال حاضر گزینه‌های اندکی برای افزایش عملکرد محاسباتی یا بالا بردن کارایی پردازشی هنگام استفاده از پردازش‌های تک مسیر وجود دارد. مشکلی که برطرف کردن آن به کمک استفاده از فناوری MESO امکان‌پذیر خواهد بود. شاید به همین دلیل است که اینتل اکنون تمرکز ویژه‌ای بر تکامل این فناوری دارد.

معرفی نسل جدید پردازنده‌های Ryzen توسط AMD موجب شد تا بازار پردازنده کامپیوتر در طول دو سال و نیم اخیر تحول قابل توجهی را نسبت به شش سال گذشته تجربه کند. این تحولات به ایجاد تغییرات عمده در خانواده محصولات اینتل و AMD منجر شد و معرفی انواع و اقسام پردازنده جدید توسط آن‌ها را به‌همراه داشت. محصولاتی که سرعت کلاک بیشتر و عملکرد اجرایی بالاتری را نسبت به نمونه‌های پیشین خود ارائه می‌کنند.

بهبود چگالی در قطعات نیمه رسانا و سیلیکونی فرایندی است که همچنان ادامه خواهد یافت و احتمالا منجر به معرفی نسل جدید پردازنده کامپیوتر با بهره‌مندی از هسته‌های بیشتر توسط اینتل و AMD خواهد شد. اما آیا این پردازنده‌ها قادر به برآورده کردن انتظارات کاربران حرفه‌ای برای اورکلاک خواهد بود؟ پاسخ نهایی این پرسش کلیدی را آینده روشن خواهد کرد. البته شواهد فعلی برای دادن پاسخ مثبت به آن چندان دلگرم کننده و امیدواری بخش نیست. در مجموع آینده برای اورکلاک به‌خصوص اورکلاک پردازنده کامپیوتر تا حدی تیره و تار به‌نظر می‌رسد. نظر شما در این باره چیست؟ آیا با این ادعا موافق هستید یا آن را نادرست می‌دانید؟ در صورت تمایل می‌توانید نظرات خود را با زومیت و خوانندگان آن در میان بگذارید.