شرکت زیست‌فناوری ترمو فیشر مستقر در ماساچوست اعلام کرده فروش تجهیزات به شین‌جیانگ را متوقف خواهد کرد. شین‌جیانگ استانی در چین است که کارزار گسترده‌ای برای نظارت و ردیابی اویغورها به‌راه انداخته‌ است. این شرکت به روزنامه‌ی نیویورک‌تایمز گفته تصمیم جدید آن‌ها با هدف ارزش‌ها و سیاست‌ها و استانداردهای اخلاقی شرکت فیشر اتخاذ شده است.

مقام‌های چینی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ تقریبا به‌ ۳۶ میلیون نفر دستور انجام چک‌آپ دادند. طبق گزارش دیده‌بان حقوق بشر در سال ۲۰۱۷، نمونه‌ی خون، ‌اثرانگشت، ‌تصویر عنبیه و سایر اطلاعات هویتی از مسلمانان اویغور جمع‌آوری شد. ترمو فیشر برخی از این تجهیزات آزمایشگاهی جمع‌آوری DNA را دراختیار چین قرار داده است. براساس گزارش سالیانه‌ی این شرکت، کشور چین ۱۰ درصد از درآمد ۲۰.۹ میلیارد دلاری ترمو فیشر را ازآنِ خود کرده و از این کشور به‌عنوان بزرگ‌ترین داستان موفقیت شرکت در بازارهای نوظهور یاد می‌کند.

چینی‌ها با جمع‌آوری DNA اویغورها به‌دنبال ایجاد پایگاه داده‌ی جامعی هستند تا بتوانند افرادی را راحت‌تر شناسایی کنند که از این سیستم سرپیچی می‌کنند. آن‌ها از داده‌هایی استفاده کردند که پروفسور کنث کید دراختیارشان گذاشته بود و نام او را در اختراعات دولتی چین آورده‌اند؛ هرچند مقام‌های محلی شین‌جیانگ ادعای جمع‌آوری DNA را تکذیب کرده‌اند.

طبق گزارش‌های متعدد گروه‌های حقوق بشر و رسانه‌ها، اویغورها در اردوگاه‌هایی در شین‌جیانگ زندانی می‌شوند. اکثر این افراد مسلمان هستند و اغلب به‌خاطر جمعیت اقلیتشان دربرابر جمعیت حداکثری چینی‌های هان در تبعیض قرار دارند. دولت چین، اویغورها را مسئول حملات تروریستی ۱۰ سال گذشته می‌داند.

شرکت‌های فناوری ایالات متحده‌ی آمریکا گاهی اوقات در ایجاد این سیستم نظارتی به چینی‌ها کمک کرده‌اند. در یکی از نمونه‌ها، می‌توان به نقش شرکت سیسکو در فروش مسیریاب به کشور چین اشاره کرد؛ درست زمانی‌که این کشور به‌دنبال ساخت سیستم سانسور اینترنت در اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰ بود یا شرکت مایکروسافت که برای ادامه‌ی فعالیت خود در کشور چین، نتایج جست‌وجو در موتور جست‌وجوی بینگ در این کشور را سانسور کرد.

برخی از شرکت‌های فناوری نظیر گوگل به‌خاطر نگرانی‌های حقوق بشری از چین خارج شده‌اند؛ اما در اغلب مواقع، با هدف گسترش فعالیتشان در پایگاه بزرگی از کاربران اینترنت که احتمالا به افزایش سودآوری می‌انجامد، به‌صورت غیرمستقیم و مشارکتی با مقام‌های چینی همکاری می‌کنند. در سال ۲۰۰۹، چین فعالیت فیسبوک را ممنوع کرد؛ زیرا فعالان شین‌جیانگ در گزارش‌های خود از به‌کارگیری این پلتفرم برای سازمان‌دهی تظاهرات صحبت کرده بودند؛ هرچند از آن زمان به‌بعد، این شرکت بارها تلاش کرد دوباره فعالیت خود در چین را ازسر بگیرد. همچنین، اخباری در فضای مجازی از بازگشت دوباره‌ی گوگل به بازار چین و احتمال همکاری آن‌ها برای توسعه‌ی موتور جست‌وجوی اختصاصی موردتأیید دولت چین مطرح شده تا به‌صورت هوشمندانه نتایج جست‌وجو را برای کاربران چینی سانسور کند. در چند وقت اخیر، این موضوع نیز جنجال‌های زیادی به‌راه‌ انداخت.

بسیاری از شرکت‌ها با مقوله‌ی اخلاقیات دست‌‌به‌گریبان هستند و برخی از آن‌ها منفعت مالی را بر موازین اخلاقی ترجیح می‌دهند. دیده‌بان حقوق بشر درباره‌ی تصمیم شرکت فیشر مبنی بر توقف فروش تجهیزات به چین گفته که حرکتی ضروری‌، اما ناکافی بوده است. سوفی ریچاردسون،‌ مدیر بخش چین دیدبان حقوق بشر می‌گوید:

این تصمیم شرکت فیشر باعث شد بسیاری از سؤالات نظیر سؤالات مربوط‌به فروش فناوری به پلیس چین در سایر بخش‌های این کشور بی‌پاسخ بماند. جمع‌آوری اجباری اطلاعات DNA از افرادی که هیچ‌ ربطی به جرم‌و‌جنایت نداشتند، فقط در ایالت شین‌جیانگ رخ نداده است.

جمع‌آوری اطلاعات شناسایی افراد تقریبا در سایر نقاط کشور چین نیز رواج دارد؛ هرچند هیچ‌کس درباره‌ی چک‌آپ اجباری گزارشی نداده است. چین از همه‌ی افراد خارجی که وارد فرودگاه‌های این کشور می‌شوند، اثرانگشت می‌گیرد و بیش از ۲۰ میلیون دستگاه دوربین در سراسر کشور نصب کرده تا کسانی که از میانه‌ی مناطق ممنوعه‌ی خیابان عبور می‌کنند و سایر مجرمان خیابانی را شناسایی کنند.

کاهش مصرف و استفاده‌ی مجدد و بازیافت، این راهکارها کفایت نمی‌کنند. وقتی نوبت به بحران مواد زائدپلاستیکی می‌رسد، هنوز به‌دنبال راه‌هایی برای مسدودسازی این جریان هستیم. به‌زودی، ممکن است بتوانیم «تبدیل» (Rewind) را نیز به این فهرست اضافه کنیم. «تبدیل» روش جدیدی است که با استفاده از آن می‌توان پلی‌پروبلین، قسمتی از ضایعات پلاستیکی را به هیدروکربن مایع تبدیل کرد. این روش شاید راه‌حل نهایی نباشد؛ اما ایجاد سوخت از زباله باعث ایجاد انگیزه‌ی اقتصادی جدیدی برای کاهش رفتارهای نادرستمان دربرابر محیط‌زیست می‌شود.

شیمی‌دانان در دانشگاه پردو در ایالات متحده‌ی آمریکا، راه‌حل هوشمندانه‌ای برای تبدیل پلیمرها به مایع کشف کرده‌اند که تقریبا ۲۵ درصد از زباله‌های پلاستیکی را تشکیل می‌دهند. سپس، حاصل این کار را به‌ نوعی محصول شبیه به دیزل تبدیل می‌کنند که به‌عنوان مخلوط سوخت استفاده می‌شود. لیندا وانگ، مهندس شیمی، دراین‌باره می‌گوید:

فناوری تبدیل ما این ظرفیت را دارد که سود صنعت بازیافت را افزایش و میزان پسماند پلاستیکی را کاهش دهد.

روش آن‌ها به خصوصیت عجیبی از آب وابسته است. آب وقتی هم‌زمان هم فشرده و هم گرم می‌شود، می‌تواند به‌گونه‌ای رفتار کند که انگار در یک لحظه هم مایع است و هم گاز. این مرحله‌ی «فوق‌بحرانی» با رساندن دمای آب برای چندین ساعت به نزدیک ۵۰۰ درجه‌ی سلسیوس به‌دست می‌آید؛ در حالی‌که فشاری معادل ۲۳ مگاپاسکال به آن وارد می‌شود.

در این شکل، آب می‌تواند به‌عنوان ترکیبی از حلال و کاتالیزور عمل کند تا باردیگر شکل‌گیری مولکولی پلیمرهای پلاستیک را تغییر دهد و پلاستیک را با کمک اتم‌های هیدروژنی اهدا شده به مایعی از زنجیره‌های متوسط هیدروکربن تبدیل کند که «نفتا» نامیده می‌شود. این فرایند که «مایع‌سازی هیدروترمال» نامیده می‌شود، برای بسیاری از فرایند‌های دیگر مانند ارتقای نفت خام سنگین و حذف آلاینده‌ها از نفت استفاده شده است. این فرایند قبلا برای پلی‌اتلین استفاده شده بود؛ اما نتایج ناکافی و ناامیدکننده بود و درنتیجه، وانگ و گروهش را برآن داشت تا از آن برای مورد دیگری استفاده کنند.

آن‌ها توانستند بیش از ۹۰ درصد از پلی‌پروپیلن مدل را به محصولاتی مانند نفتای سوختی تبدیل کنند. ادامه‌ی بررسی‌ها نشان می‌دهد این فرایند به‌طور بالقوه از روش‌هایی مانند سوزاندن یا حتی بازیافت با محیط‌زیست سازگارتر و ازلحاظ مصرف انرژی کارآمدتر است.

تبدیل بسته‌های تراشه‌های قدیمی به سوخت فسیلی ممکن است قلب طرفداران محیط‌زیست را لبریز از شادی نکند؛ ولی خواسته‌ی ما برای نفت مایع ارزان می‌تواند باعث افزایش ارزش مواد پلاستیکی ناخواسته‌ای شود که درغیر این‌صورت به محیط‌زیست راه پیدا خواهند کرد.

وانگ معتقد است:

استراتژی ما ایجاد نیروی محرکه‌ای برای بازیافت یا تبدیل الیاف پلی‌اتیلن به طیف گسترده‌ای از محصولات باارزش شامل پلیمرها یا نفتا (ترکیبی از هیدروکربن‌ها) یا سوخت‌های پاک است.

نیروی محرکه‌ی فعلی برای بازیافت از زمانی سرد شده که چین دروازه‌های خود را روی زباله‌های جهان بسته است. درواقع، کمتر از ۲۰ درصد از پلاستیکی که استفاده می‌کنیم، برای تولید محصول جدید بازیافت می‌شود. این میزان کمی بیشتر از میزانی است که سوزانده می‌شود و ممکن است مانع از ورود میکروپلاستیک‌ها به اقیانوس‌ها شود؛ اما مسلما باعث انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود.

وانگ گفت:

دفع زباله‌های پلاستیکی، چه ازطریق بازیافت و چه ازطریق دورریختن، به‌معنای پایان داستان نیست. این زباله‌های پلاستیکی به‌آرامی از بین می‌روند و میکروپلاستیک‌های سمّی و مواد شیمیایی را به آب‌ها و زمین وارد می‌کنند. این فاجعه است؛ زیرا به‌محض اینکه این آلودگی‌ها وارد اقیانوس‌ها شوند، هرگز قادر نخواهیم بود آن‌ها را کاملا از اقیانوس‌ها بازیابی کنیم.

تبدیل پلاستیک به محصولی مقرون‌به‌صرفه که آسیب‌های زیست‌محیطی مشابه‌ای به‌وجود نمی‌آورد، به سرمایه‌گذاری بیشتر در صنعت بازیافت می‌تواند منجر شود. همچنین، درحالی‌که این‌کار به تولید دی‌اکسیدکربن می‌انجامد؛ درعوض، از خفه‌شدن لاک‌پشت به‌وسیله‌ی زباله‌های پلاستیکی مانع می‌شود.

این موضوع ممکن است این‌طور به‌نظر برسد که ما تهدید جهانی را با دیگری مبادله می‌کنیم؛ اما در‌حال‌حاضر، دفن زباله‌های پلاستیکی در زمین نیز سهمی در ورود گازهای گلخانه‌ای به جوّ دارد. به‌عنوان منبع سوخت متمرکز، ممکن است حتی امیدی برای مدیریت و جذب این گازها وجود داشته باشد و شاید بتوان دوباره آن‌ها را به پلاستیک تبدیل کرد.

راه‌حل نهایی این خواهد بود که اعتیاد خود را به استفاده از پلاستیک‌ها کاملا با رد یا استفاده‌ی مجدد یا شاید جایگزینی این دسته از محصولات با محصولات جایگزین‌ بادوام و مقرون‌به‌صرفه از بین ببریم. در‌عین‌حال، هنوز با مشکل بزرگی مواجه هستیم که ممکن است دهه‌به‌دهه بزرگ‌تر ‌شود. تبدیل پلاستیک به سوخت ممکن است بهترین پاسخ برای حل این مشکل نباشد؛ اما این راه‌حل ممکن است به ما مسیر یافتن راه‌حل‌های بهتر را نشان دهد. این پژوهش در انتشارات انجمن شیمی آمریکا منتشر شده است.

اینترنت مملو از ویدئوهایی است که در آن افراد متفکر اجسامی را آتش زده‌اند. به‌عنوان مثال یک نمونه از آن‌ها عبارت است از انگورهای آتشین: یک دانه انگور را به دو قسمت تقسیم و مقداری تماس بین پوست دو نیمکره ایجاد کنید. سپس، آن را برای پنج ثانیه در مایکروویو داغ کنید. در یک لحظه‌ی شگفت‌انگیز، نیمه‌های انگور آتشی غیرعادی ایجاد می‌کنند.

استفان بوسی، فیزیکدان از دانشگاه سیدنی این آزمایش را در سال ۲۰۱۱ برای کانالی از یوتیوب انجام داد. دربرابر دوربین، او و مهمانان نمایش با دیدن تابندگی انگور فریاد زدند و البته آن سوی دوربین آن‌ها متوجه شدند که داخل مایکروویو گروه فیزیک دانشگاه را سوزانده‌اند.

اما حتی پس از میلیون‌ها بار تماشای این ویدئو در یوتیوب و احتمالا سوزندان ده‌ها مایکروویو، کسی دقیقا نمی‌دانست که چرا این انفجار اتفاق می‌افتد؟ رایج‌ترین توضیح این بود که برخی می‌گفتند نیمه‌های انگور مانند یک آنتن رفتار می‌کنند و ریزموج‌ها را به‌سوی اتصال کوچک بین حبه‌های انگور هدایت می‌کنند و نخستین جرقه‌ی آتش آغاز می‌شود. اما هیچ‌کس حقیقتا به روش ریاضی به اثبات این موضوع نپرداخته بود.

پس از مدت‌ها تلاش، اکنون سه تن از فیزیکدانان کانادا ظاهرا علت آن را پیدا کرده‌اند. این انفجار صرفا یک حباب داغ از الکترون‌ها و یون‌های سستی است که به‌عنوان پلاسما شناخته می‌شود. آن‌ها می‌گویند جالب‌ترین بخش علم، در مراحل رسیدن به پلاسما وجود دارد. اما سؤال واقعی این بود که چگونه انگور به‌حدی گرم می‌شود که موجب تشکیل پلاسما می‌شود. آن‌ها این کار را به‌طور مکرر با حبه‌های انگور و مهره‌های پلاستیکی خیسانده‌شده در آب انجام دادند. آن‌ها حتی در مایکروویو را با صفحه‌ی مشبک شفافی عوض کردند تا بتوانند با دقت بیشتر از انگورها فیلم‌برداری کنند. نتیجه‌گیری آن‌ها این بود: حبه‌های انگور بیش از اینکه شبیه یک آنتن عمل کنند، شبیه ترومبون(نوعی ساز بادی برنجی) رفتار می‌کنند.

هنگامی که می‌خواهید یک ترومبون را به صدا درآورید، هوای در حال ارتعاش را در آن می‌دمید. ترومبون بسته به محل قرارگیری اسلاید، تنها ارتعاشات دارای طول موج مشخصی را حفظ می‌کند (نت‌های موسیقی که شما می‌شنوید). تنها طول موج‌های خاصی که به‌عنوان «امواج ایستا» شناخته می‌شوند، به‌طور کامل در داخل ترومبون فیت می‌شوند. همان‌طور که هوای در حال ارتعاش با طول موج‌های مختلف وارد ترومبون می‌شود، امواج ایستا به‌طور مؤثر اضافه می‌شوند ولی طول موج‌های دیگر، همدیگر را خنثی می‌کنند. به‌عبارت دیگر، ترومبون امواج ایستا را تقویت و دیگر امواج را خاموش می‌کند.

انگور به‌طور تصادفی دارای اندازه‌ی کاملا مناسب برای تقویت ریزامواجی است که دستگاه مایکروویو آشپزخانه‌ی شما تولید می‌کند. این دستگاه ریزموج‌ها را به‌سوی دو نیمه‌ی انگور سوق می‌دهد؛ جایی که امواج در حال حرکت موجب تمرکز انرژی روی نقطه‌ای از پوست انگور می‌شوند. در هر دو نیمه‌ی انگور، این انرژی در یک بخش کوچکی از پوست دانه متمرکز می‌شود. این انرژی متراکم و زیاد موجب به حرکت در آمدن اتم‌ها و ملکول‌ها در آن نقطه می‌شود و آن‌ها را به‌حدی داغ می‌کند که دیگر نمی‌توانند الکترون‌های خود را نگه دارند و تبدیل به پلاسما شده و درنهایت انفجاری پدید می‌آورند. پابلو بیانوچی، فیزیکدان دانشگاه کنکوردیا می‌گوید:

یک تصور غلط رایج این است که ریزموج‌ها از خارج، روی حبه‌های انگور عمل می‌کنند، مانند گوشت منجمدی که ذوب می‌شود. ولی باید حبه‌های انگور و ریزموج‌ها را به‌عنوان یک کل تصور کنیم که با هم در تعامل هستند.

پژوهشگران همچنین دریافتند که شکل دو نیمه‌ی انگور و پل کوچک اتصال پوستی آن‌ها اهمیتی ندارد. برای مثال شما می‌توانید این انفجار را با استفاده از دو دانه‌ی انگور کامل هم ایجاد کنید و حتی لازم نیست حتما انگور باشد. درواقع هر چیزی که اندازه‌ی دانه‌ی انگور بوده و به‌حد کافی آبکی باشد، همین نتیجه را خواهد داد. آن‌ها این کار را با استفاده از انگورفرنگی، بلک‌بری و حتی تخم بلدرچین نیز انجام دادند.

بوسی می‌گوید این فقط یک زنگ تفریح برای فیزیکدان‌ها نبوده است. این کار دارای نتایج جدی نیز است. آزمایش‌های او با حبه‌های انگور در آزمایش سال ۲۰۱۱ یوتیوب به پایان رسید اما کنجکاوی او نه. بوسی در ایمیلی نوشت:

من تحت‌تاثیر عمق علمی این مقاله قرار گرفته‌ام. مخصوصا که نویسندگان از قوانین ریاضی برای توضیح نقطه‌ی داغ انگورها استفاده کردند. آن‌ها می‌توانند همین قوانین را در مقیاس کوچک‌تری برای ایجاد نقاط داغ مشابهی در نانوذرات به‌کار ببرند. دانشمندان از نانوذرات حرارت‌داده‌شده برای تولید حسگرهای بسیار دقیق یا برای تسهیل واکنش‌های شیمیایی استفاده می‌کنند.

اما بااین‌حال هنوز پرونده‌ی این حبه‌های انگور کامل بسته نشده است. پژوهشگران در جریان آزمایش‌ها خود متوجه شدند دو دانه‌ی انگور که پهلو‌به‌پهلو گذاشته می‌شوند، بارها به همدیگر ضربه می‌زنند. آن‌ها نمی‌دانند که چرا این اتفاق می‌افتد و قصد دارند که این موضوع را در آینده مورد مطالعه قرار دهند.

علاقه شدید طرفداران خودرو با هیچ‌کس دیگری قابل مقایسه نیست. امروز می‌خواهیم به سراغ مانی خوشبین، میلیونر ایرانی-آمریکایی برویم که علاقه‌اش به مرسدس‌بنز مک‌لارن SLR بی‌کران است. او مالک ۵ نمونه مرسدس‌بنزSLR است.

کلکسیون SLR‌های خوشبین شامل ۳ نمونه کوپه و ۲ نمونه رودستر می‌شود که دو نمونه از آن‌ها با رنگ نقره‌ای و تودوزی قرمز هستند. یکی از خصوصیات مورد علاقه مرسدس‌بنز SLR برای خوشبین، کاپوت کشیده و حس سنگینی جلوی خودرو است که به عقیده وی، با سایر سوپر‌اسپرت‌های موتور وسطی که تجربه کرده متفاوت است. هر روز چنین فرصتی وجود ندارد که بتوانیم جزئیات مرسدس‌بنز SLR را از نزدیک مشاهده کنیم.

کاپوت خودرو هم به‌طور جالبی باز می‌شود که با خودروهای قدیمی بی‌ام‌و شباهت دارد. اما بدون شک یکی از جذاب‌ترین ریزه‌کاری‌های این خودرو، کلید استارت آن است که درون محفظه‌ای روی دسته‌دنده قرار گرفته که ما را به یاد دکمه پرتاب موشک می‌اندازد. مانی خوشبین کلید تنظیم بال‌عقب را هم نشان می‌دهد که در قسمت میانی کنسول قرار گرفته است. 

این تنها بخشی از کلکسیون بزرگ خوشبین است. در کلکسیون وی، هایپرکارهای مشهوری از جمله بوگاتی ویرون، پاگانی هوآیرا و مک‌لارن p1 هم موجود است.

کمتر از یک ماه بعدازآنکه رنو نسل پنجم هاچ‌بک کلیو را معرفی کرد، حالا یکی دیگر از برندهای فرانسوی نیز هاچ‌بکشهری کاملاً جدید خود را پیش از آغاز نمایشگاه ژنو ۲۰۱۹ رونمایی کرده است. این خودرو نسل جدید پژو ۲۰۸ است که مسلماً یکی از جذاب‌ترین مدل‌ها در بخش خودروهای کوچک شهری اروپا محسوب می‌شود. البته این چیزی بیشتر از یک چهره‌ی زیبا و جذاب است چراکه نسل دوم پژو 208 دستخوش تغییرات زیادی شده است.

طراحی بیرونی ۲۰۸ جدید به‌شدت تحت تأثیر سدان ۵۰۸ شکل گرفته است. البته نسل قبلی ۲۰۸ هنوز هم خودروی زیبایی به نظر می‌رسد اما این مدل جدید در ظاهر کاملاً متحول شده و ویژگی‌هایی از پرچم‌دار پژو را به ارث برده است. در نمای جلویی خودرو، المان طراحی پنجه‌ی ببر پژو بهتر از همیشه به نظر می‌رسد درحالی‌که تیپ‌های گران‌تر به چراغ‌های جلوی تمام LED هم مجهز هستند. برای این هاچ‌بک کوچک رینگ‌هایی تا ۱۷ اینچی قابل سفارش است و سقف آن نیز به‌منظور تضاد با رنگ اصلی بدنه، مشکی‌رنگ خواهد بود. همچنین مثل ۵۰۸، در اینجا هم نام مدل خودرو در لبه‌ی کاپوت، درست بالای لوگوی پژو به چشم می‌خورد.

در داخل ۲۰۸ جدید نیز پیشرفت‌های چشمگیری روی داده است. پژو صفحه آمپر دیجیتالی خود به‌نام i-Cockpit را ارائه کرده که موجب می‌شود برخی رقبا در مقایسه با این هاچ‌بک جدید فرانسوی، قدیمی به نظر برسند. درکنار این صفحه آمپر دیجیتالی نیز نمایشگر لمسی سیستم اطلاعاتی سرگرمی خودرو جای گرفته که در اندازه‌های ۵، ۷ و ۱۰ اینچی ارائه می‌شود. اکثر کنترل‌های خودرو درون سیستم اطلاعاتی سرگرمی ادغام شده‌اند و بنابراین دکمه‌ها و سوئیچ‌های فیزیکی به حداقل رسیده‌اند. در کابین این خودرو سطوح مشکی براق با عناصر فیبر کربنی ترکیب شده درحالی‌که غربیلک فرمان اسپرت با طرح بالا و پایین صاف نیز موجب می‌شود راننده احساس کند داخل هاچ‌بکی اسپرت نشسته است.

پژو در نسل جدید ۲۰۸ پلتفرم قدیمی را کنار گذاشته و از CMP استفاده کرده که این تغییر پلتفرم علاوه‌بر اینکه کاهش ۳۰ کیلوگرمی وزن را به همراه داشته، به طراحان و مهندسان امکان بهبود آیرودینامیک را هم داده است. این پلتفرم جدید همچنین راحتی خودرو را هم بهبود بخشیده زیرا میزان سروصدا، ارتعاش و خشکی خودرو نسبت به نسل قبلی کاهش یافته است.

پژو برای نسل جدید هاچ‌بک شهری خود یک پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری سه سیلندر توربوشارژ بنزینی و یک نمونه‌ی ۱.۵ لیتری چهار سیلندر دیزلی را در نظر گرفته است. پیشرانه‌ی بنزینی خود در سه سطح قدرت مختلف ۷۵، ۱۰۰ و ۱۳۰ اسب بخاری ارائه می‌شود. انتقال نیروی نسخه‌ی ۷۵ اسب بخاری این پیشرانه صرفاً توسط یک جعبه‌دنده‌ی پنج سرعته‌ی دستی صورت می‌گیرد درحالی‌که در نسخه‌ی ۱۳۰ اسب بخاری این وظیفه بر عهده‌ی یک جعبه‌دنده‌ی هشت سرعته‌ی اتوماتیک قرار دارد؛ اما برای نسخه‌ی ۱۰۰ اسب بخاری دو جعبه‌دنده‌ی مختلف ۶ سرعته‌ی دستی و هشت سرعته‌ی اتوماتیک قابل سفارش خواهد بود.

اما علاوه‌بر این پیشرانه‌ها، پژو برای اولین‌بار نسخه‌ی تمام الکتریکی این خودرو را هم با نام e-208 ارائه کرده است. این نسخه که روی پلتفرم e-CMP ساخته شده، ۱۳۶ اسب‌بخار قدرت و ۲۶۰ نیوتن‌متر گشتاور دارد. این خودرو از سه حالت رانندگی مختلف شامل معمولی، اقتصادی و اسپرت سود می‌برد. حالت اول برای استفاده‌های روزانه مورداستفاده قرار می‌گیرد درحالی‌که حالت اقتصادی به‌منظور رسیدن به حداکثر بهره‌وری طراحی شده است. در حالت اسپرت نیز خودرو تهاجمی‌تر شده و می‌تواند ظرف ۸.۱ ثانیه از صفر به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.

پکیج باتری‌ ۵۰ کیلووات ساعتی این خودرو در زیر کف صندوق بار جای گرفته‌اند که این یعنی هیچ تأثیر منفی روی فضای بار ندارند. e-208 با یک‌بار شارژ کامل باتری‌ها، طبق استاندارد جدید WLTP اروپا می‌تواند تا ۳۵۰ کیلومتر را بپیماید. هنگامی‌که باتری‌ها خالی شوند نیز شارژ کامل آن‌ها با شارژرهای ۷.۴ کیلوواتی، هشت ساعت و با شارژرهای ۱۱ کیلوواتی، پنج ساعت طول می‌کشد. در صورت در دسترس بودن شارژرهای ۱۰۰ کیلوواتی نیز می‌توان تا ۸۰ درصد از باتری‌ها را ظرف تنها ۳۰ دقیقه شارژ کرد. پژو تضمین کرده است که باتری‌های این خودرو پس از هشت سال یا پیمودن ۱۶۰ هزار کیلومتر، همچنان ۷۰ درصد از ظرفیت خود را حفظ خواهند کرد.

امروز ناسا اعلام کرد که یک آزمایش جدید برای ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) به منظور نظارت دقیق بر وضعیت آب و هوای فضا در مقیاس جهانی انتخاب کرده است.

وب‌سایت "Lens Rentals" به معرفی لنزی پرداخته که زاویه دید ۲۷۰ درجه دارد.

نمونه مفهومی اولین خودروی دو نفره برقی تولیدشده در دانشگاه علم و صنعت ایران به نام "یاس" امروز در جریان برگزاری اولین همایش بین‌المللی قوای محرکه نوین رونمایی شد.

کوالکام، همیشه تمایل زیادی به فعالیت در بازار روباتیک داشته است. این صنعت، به‌نوعی قدمی مهم و منطقی برای ادامه‌ی فعالیت غول پردازنده‌ی جهان محسوب می‌شود. به‌علاوه، به‌نظر می‌رسد روباتیک در دنیای کنونی در تمامی بخش‌های صنعت روباتیک تأثیر داشته باشد.

شرکت‌های رباتیکی متعددی، اکنون از پردازنده‌های کوالکام پیشتیانی می‌کنند. شرکت‌های همچون Anki، سونی و iRobot، تا به امروز از انواع پردازنده‌های کوالکام در محصولات و پلتفرم‌های خود استفاده کرده‌اند. کوالکام در نمایشگاه MWC 2019 از پلتفرم جدیدی با نام Robotics RB3 رونمایی کرد که سطحی جدیدی از فناوری‌ توسعه‌ی روباتیک را عرضه خواهد کرد.

پلتفرم جدید کوالکام، بر پایه‌ی SDA/SDM845 توسعه یافته است. این پلتفرم، با بهره‌گیری از سال‌ها تحقیق و توسعه پیرامون فناوری‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری روباتیک پهپادها، ربات‌ها و محصولات دیگر طراحی شد که برای ساخت ربات‌های نسل‌های آینده، کاربردی خواهد بود. برخی از ویژگی‌هایی که در پلتفرم جدید ارائه‌ می‌شوند، قابلیت اتصال LTE، سیستم هوش مصنوعی کوالکام و فناوری پردازش حسگرها هستند که برای کاربردهایی همچون نقشه‌خوانی و مسیریابی کاربرد دارند.

دو سنگ، مدیر بخش روباتیک و پهپادهای کوالکام درباره‌ی پلتفرم جدید شرکت گفت:

ما قصد داریم تا با معرفی پلتفرم RB3 کوالکام، فناوری‌های پیش‌گام هوش مصنوعی، رایانش لبه‌ای و فناوری‌های ارتباطی خود را به دست نوآوران بیشتر در حوزه‌ی روباتیک برسانیم. درنتیجه، توسعه‌ی سریع و تجاری‌سازی نسل جدید ربات‌های هوشمند در صنایعی همچون کشاورزی، ربات‌های مخصوص مصرف‌کننده، ربات‌های تحویل کالا، نظارت، خدمات، ساخت‌وتولید هوشمند، انبارداری و لجستیک، آسان‌تر خواهد شد.

پلتفرم جدید کوالکام علاوه‌بر هماهنگی با ابزارهای نرم‌افزاری اختصاصی آن‌ها، با سرویس‌های دیگر همچون RoboMaker آمازون و اوبونتو نیز هماهنگ خواهد بود. شرکت‌هایی همچون Anki، Misty و JD از اولین خریداران پلتفرم جدید خواهند بود که درحال‌حاضر به‌صورت یک کیت توسعه‌ای ارائه می‌شود. کاربردهای تجاری نیز در ماه‌های آتی سال جاری میلادی معرفی می‌شوند.

پس از آنکه اولین دور از رویداد هکاهلث در سال ۲۰۱۶ میلادی و با تأیید دانشگاه MIT برای اولین‌بار در خاورمیانه به میزبانی دانشگاه علوم پزشکی آبادان برگزار شد، حال دومین دور از این رویداد طی روزهای ۷ تا ۹ اردیبهشت ماه در جزیره‌ی کیش برگزار خواهد شد. باتوجه‌به اینکه هکاهلث یک رویداد بین‌المللی است، از این‌رو جزیره‌ی کیش به‌عنوان محل برگزاری این رویداد انتخاب شده تا علاوه‌بر دسترسی ساده، امکانات عمومی سطح بالای این جزیره نیز به برگزاری هرچه بهتر این رویداد کمک کند.

شاید از خود بپرسید که هکاهلث چه نوع رویدادی است و قرار است در این رویداد به چه موضوعی پرداخته شود؟

هکاتون یک کلمه‌ی مرکب از دو واژه‌ی هک (Hack) و ماراتون (Marathon) است. همان‌طور که از نام این دسته رویدادها پیدا است، هکاتون‌ها در ابتدا رقابت‌هایی برای هک و نفوذ به سیستم‌ها بوده‌اند؛ اما به‌تدریج و با فراگیرتر شدن آن‌ها به رقابت‌هایی برای تولید نرم‌افزارهای کاربردی تبدیل شدند. در ایران هم چند سالی است که گردهمایی‌های مختلفی در زمینه برنامه‌نویسی برگزار می‌شود و برنامه‌نویسان از سراسر ایران گرد هم جمع می‌شوند و با چالش‌های مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

هکاهلث که رویداد ماراتن برنامه‌نویسی سلامت است؛ در ماراتن های برنامه‌نویسی چالش در روز اول رویداد به شرکت‌کنندگان داده می‌شود در صورتی که در ویکندها ایده از سوی خود شرکت کنندگان مطرح می‌شود. تمرکز ماراتن بر روندکدنویسی و اپلیکیشن‌های خروجی شرکت‌کنندگان است در صورتی که در ویکندها عمده‌ی تمرکز بر ایده و ارائه‌ی نهایی است.

دکتر علی سلک غفاری، رئیس پردیس بین‌‌الملل دانشگاه صنعتی شریف نیز اعلام کرد:

رویداد هکاهلث با هدف برطرف کردن تعدادی از چالش‌های حوزه سلامت ایران و با مشارکت نخبگان و صاحب‌نظران جوان حوزه برنامه‌نویسی و بهداشت و درمان کشور و با حضور ۲۵ تیم به میزبانی پردیس بین‌الملل دانشگاه صنعتی شریف در کیش و مشارکت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، معاونتعلمی و فناوری ریاست جمهوری و سازمان منطقه آزاد کیش، طی سه روز از تاریخ ۷ الی ۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۸ برگزار خواهد شد.

وی با بیان اینکه جزیره کیش می‌تواند به‌عنوان پل ارتباطی برای ورود نخبگان و تکنولوژی‌های روز دنیا معرفی شود، اظهار داشت دانشگاه صنعتی شریف در این زمینه پشتوانه و تجربه بسیار خوبی در حوزه کارآفرینی و مراکز شتاب‌دهی دارد.

براساس اطلاعات ارائه‌شده، جوایز تیم‌های برتر در این ماراتن به شرح زیر است:

• جایزه تیم اول: ۳۰۰ میلیون ریال وجه نقد
• جایزه تیم دوم : ۲۰۰ میلیون ریال وجه نقد
• جایزه تیم سوم : ۱۰۰ میلیون ریال وجه نقد

البته جوایز دیگری نیز برای سایر تیم‌ها در نظر گرفته شده که شامل یک سفر سه روزه به جزیره‌ی هندورابی و یک سفر سه روزه به جزیره‌ی کیش است.

همچنین برای رفاه تیم های شرکت‌کننده امکاناتی همچون کمپ استراحت شبانه، صبحانه، نهار، شام و تور کیش گردی تدارک دیده شده است.

علاقمندان و فعالان حوزه برنامه‌نویسی گوشی‌های هوشمند می‌توانند با  ورود به سایت www.Hackahealth.org و با ارائه تاریخچه فعالیت خود در تیم‌های ۴ الی ۶ نفره از تاریخ ۲۶دی الی ۱۰ اسفندماه ۱۳۹۷، نسبت به ثبت‌نام اقدام کنند.