درحالی‌که سامسونگ برای رونمایی خانواده‌ی گلکسی اس ۱۰ و البته دستگاه موردانتظار تاشدنی‌اش با نام غیررسمیگلکسی فولد در رویداد ویژه‌ی یکم اسفندماه آماده می‌شود، شرکت‌های دیگر از همین‌ حالا برخی برنامه‌های آینده‌ی خود را اعلام کرده‌اند.

از یک سو، شیائومی قصد دارد در ساعات منتهی به آغاز مراسم گلکسی آنپکد ۲۰۱۹، جدیدترین پرچم‌دارش، یعنی می ۹ را معرفی کند و از طرف دیگر طبق اعلام رسمی، هواوی برنامه‌ای برای معرفی P30 در کنگره‌ی جهانی موبایل امسال ندارد و ماه آینده، این گوشی را در رویدادی دیگر رونمایی خواهد کرد. 

بسیاری از شرکت‌ها در پی آن هستند تا با معرفی محصولات مرتبط‌با فناوری 5G و البته محصولات تاشدنی، توجهات را در کنگره‌ی جهانی موبایل امسال به‌خود جلب کنند. با وجود کاهش محبوبیت گوشی‌های سونی در چند سال اخیر، ظاهرا این شرکت خودش را برای نمایشی قدرتمند در MWC 2019 آماده می‌کند و قصد دارد گوشی جدید اکسپریا ایکس‌زد ۴ را به‌نمایش بگذارد.

سونی اخیرا تیزری کوتاه در توییتر منتشر کرده که در آن، به‌صورت مستقیم به اکسپریا ایکس‌زد ۴ اشاره نمی‌کند؛ اما کاملا مشخص است این شرکت برنامه‌های ویژه‌ای برای معرفی این گوشی در همایش پیش‌ رو دارد. براساس آنچه از این تیزر و کپشن آن در توییتر مشخص است، پرچم‌دار بعدی سونی قرار است دستگاهی بسیار کشیده باشد. طبق ادعای این شرکت، این گوشی می‌تواند «چشم‌اندازی جدید» برای کاربرانش ترسیم کند. 

پیش‌تر انتشار چندین رندر و حتی تصاویر واقعی از گوشی Sony Xperia XZ4 را شاهد بوده‌ایم و با درنظر‌گرفتن تیزر جدید، معرفی زودهنگام این دستگاه در MWC 2019 کاملا منطقی و قطعی به‌نظر می‌رسد. گفتنی است طبق اطلاعات غیررسمی، این پرچم‌دار به‌ نمایشگری با نسبت تصویر نامعمول ۲۱:۹ مجهز خواهد شد.

فراموش نکنید اکسپریا ایکس‌زد ۴، تنها دستگاه سونی برای کنگره‌ی جهانی موبایل ۲۰۱۹ نیست. طبق گزارش‌های اخیر، این شرکت چندین دستگاه اندرویدی جدید برای رونمایی دارد. با همه‌ی این‌ها، شکی نداریم XZ4 قرار است مهم‌ترین محصول سونی برای MWC باشد. کنفرانس اختصاصی این شرکت در ۲۵‌فوریه‌ی‌۲۰۱۹ (برابر با ۶‌اسفند‌۱۳۹۷) ساعت ۱۱:۱۵ به‌وقت تهران برگزار خواهد شد. 

نمایشگر کشیده‌ی اکسپریا ایکس‌زد ۴ با نسبت تصویر ۲۱:۹ در‌مقایسه‌با نمایشگر گوشی‌های اکسپریا ایکس‌زد ۲ پریمیوم و اکسپریا ایکس‌زد ۳ به‌ترتیب با نسبت تصویر ۱۶:۹ و ۱۸:۹ در نگاه اول، می‌تواند علاقه‌مندان گوشی‌های دارای نمایشگر بزرگ را مجذوب کند. یکی از مواردی که در رندرهای اخیر XZ4 حسابی توی ذوق می‌زند، حاشیه‌ی زیاد بالا و پایین نمایشگر است. این موضوعی است که حتی صدای طرفداران سونی را هم درآورده و اعتراض‌هایی به‌دنبال داشته است. 

تاکنون، هیچ‌ شایعه‌ای مبنی بر پشتیبانی‌کردن اکسپریا ایکس‌زد ۴ یا دیگر گوشی‌های جدید سونی از فناوری 5G منتشر نشده است و ما هم فکر نمی‌کنیم چنین اتفاقی رخ دهد. درضمن، فعلا چیزی درباره‌ی قیمت گوشی جدید سونی نمی‌دانیم. 

لینوس کارل پاولینگ (Linus Carl Pauling) شیمی‌دانی آمریکایی بود که علاوه‌بر تخصص اصلی خود، در زمینه‌هایی همچون زیست‌شیمی، فعالیت‌های صلح‌طلبانه و بشردوستانه، نویسندگی و آموزش نیز شناخته‌شده است. پاولینگ بیش از ۱۲۰۰ کتاب و مقاله چاپ کرد که ۸۵۰ عنوان از آن‌ها در موضوعات علمی بودند. مجله‌ی معتبر New Scientist در یکی از شماره‌هایش، پاولینگ را جزو ۲۰ دانشمند برتر تاریخ معرفی کرد. آوا هلن پاولینگ، همسر پاولینگ، فعال صلح‌طلب معروفی بود.

این دانشمند شیمی‌دان آمریکایی یکی از بنیان‌گذاران شیمی کوانتومی و زیست‌شناسی مولکولی نیز محسوب می‌شود. او در بحث پیوندهای شیمیایی، مفاهیمی همچون هیبریداسیون اوربیتال و اندازه‌گیری دقیقالکترونگاتیویته عناصر را تشریح کرد. مطالعات پاولینگ در حوزه‌ی مولکول‌های زیستی نیز در تاریخ شیمی تأثیرگذار بوده‌اند. او مفاهیمی همچون مارپیچ آلفا و صفحه‌ی بتا و زیرساخت‌های ثانویه‌ی پروتئین‌ها را بررسی کرد.

امضای لینوس پاولینگ

مدل‌ها و روش‌های مطالعاتی پاولینگ در بحث‌های شیمی و زیست‌شناسی مولکولی، شامل روش‌هایی همچون تصویربرداری و بلورشناسی با اشعه‌ی X و مدل‌سازی مولکولی و شیمی کوانتومی بود. دستاوردهای تحقیقاتی او بعدها الهام‌بخش دانشمندانی بزرگ، همچون جیمز واتسون و فرانسیس کریک و روزالین فرانکلین شد تا درباره‌ی ساختارهای DNA تحقیق کنند. این مطالعات درنهایت، به اکتشاف کد DNA همه‌ی اورگانیزم‌ها انجامید.

لینوس پاولینگ در زمان حیات، ۲ جایزه‌ی نوبل دریافت کرد: در سال ۱۹۵۴، به‌خاطر مطالعاتش در حوزه‌ی شیمی جایزه‌ی نوبل شیمی و در سال ۱۹۶۲، به‌خاطر فعالیت‌های صلح‌طلبانه جایزه‌ی نوبل صلح را ازآنِ خود کرد.

تولد و تحصیل

لینوس پاولینگ در ۲۸فوریه‌ی۱۹۰۱ در پورتلند اورگان به‌دنیا آمد. او اولین فرزند خانواده‌ای تقریبا فقیر بود. پدرش، هنری ویلیام پاولینگ، بازاریاب فروش دارو و مادرش، ایزابل دارلینگ بود. لینوس از همان کودکی به ریاضیات و نیز کشف دنیای اطراف علاقه‌مند بود.

پدرومادر لینوس

پدر لینوس متوجه استعداد پسرش شد و تلاش کرد مسیر موفقیت را برایش هموار کند. البته، هنری نتوانست کار زیادی برای پسرش بکند و تنها، نامه‌ای به روزنامه‌ی محلی اورگان نوشت تا از آن‌ها توصیه بگیرد. مدت کوتاهی پس از آن نامه و وقتی لینوس ۹ ساله بود، هنری لینوس از دنیا رفت. پس از مرگ پدر،‌ مادر لینوس هزینه‌های خانواده را تأمین می‌کرد.

لینوس که علاقه‌ی شدیدی به علم و مطالعه داشت، برخلاف نظر مادرش، خود را وقف علم کرد. ایزابل اعتقاد داشت تحصیلات دانشگاهی وقت تلف‌کردن است. به‌هرحال، لینوس با مادرش بسیار بحث می‌کرد و درنهایت، همیشه خود را در کتاب‌هایش غرق می‌کرد. البته، او مشکل زیادی با خانواده نداشت و ارتباط نزدیکی با ۲ خواهر کوچک‌ترش، یعنی پائولین و لوسیل، برقرار می‌کرد.

در کنار مادر و دو خواهر

لوید جفرس، یکی از دوستان پاولینگ در دبیرستان، کیت آزمایشگاهی شیمی در خانه داشت. او چند واکنش شیمیایی را به لینوس نشان داد و جرقه‌های اولیه‌ی علاقه به این علم را در ذهن لینوس روشن کرد. اولین آزمایش‌های آن‌ها ترکیب سولفوریک اسید با کمی پتاسیم کلرات و شکر بود که آب و کربن تولید می‌کرد. درنهایت، لینوس با پیگیری این علاقه‌ی جدید آزمایشگاه شخصی در زیرزمین خانه بنا کرد.

پاولینگ که استعداد فراوانی در تحصیل و مطالعه داشت، در ۱۵ سالگی اعتبار لازم برای ورود به کالج کشاورزی اورگان را کسب کرد. دبیرستان محل تحصیل او دیپلم لینوس را صادر نمی‌کرد؛ چون هنوز ۲ درس عمومی را نگذرانده بود. او به مدرسه قول داد پس از ورود به دانشگاه، آن دروس را خواهد گذراند؛ اما پس از مواجهه با مخالفت مدیران، بدون گرفتن مدرک دیپلم دبیرستان را رها کرد. ۴۷ سال بعد و پس از دریافت جایزه‌ی نوبل، مدرسه‌ی لینون مدرک دیپلم را به وی اهدا کرد.

نوجوانی پاولینگ

لینوس باید مخارج تحصیل در دانشگاه را خودش پرداخت می‌کرد. او برای تأمین هزینه‌ها، به شغل‌های متعددی همچون حمل‌ونقل شیر و کارگری در کشتی‌سازی مشغول شد. مادر او شغلی به‌عنوان کارآموز ماشین‌نویسی برایش پیدا کرد که حقوق درخورتوجهی داشت. او امید داشت کسب درآمد، پسرش را از ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه منصرف کند. به‌هرحال، لینوس دربرابر آن شغل نیز مقاومت کرد و در ۱۶ سالگی برای ادامه‌ی تحصیلات در رشته‌ی مهندسی شیمی به کوروالیس رفت.

دانشجوی جوان آن سال‌ها شخصیتی محتاط داشت و همیشه نگران هزینه‌ها و شرایط مالی بود. او انسانی گوشه‌گیر نبود؛ اما عموما از زندگی اجتماعی در دانشگاه دوری می‌کرد. لینوس در مدت ۲ سال تحصیلات کالج، با شغل‌های مختلف درآمد موردنیازش را تأمین می‌کرد. پس از ۲ سال، او به استادانش گفت باید برای حمایت از مادر بیمارش به پورتلند بازگردد. استادان وی که به استعداد و دانش فراوان لینوس پی برده بودند، او را به اتمام دوره‌ی دانشگاه تشویق کردند.

مدرک دیپلمی که پس از ۴۷ سال اهدا شد

در نتیجه‌ی پیشنهاد و کمک استادان، پاولینگ در ۱۸ سالگی به‌عنوان دستیار استاد شیمی در دانشگاه مشغول به‌کار شد. با چنین تغییری، او نه‌تنها می‌توانست مادرش را ازلحاظ مالی تأمین کند؛ بلکه برای ادامه‌ی تحصیل نیز مشکل خاصی نداشت. البته، شغل مذکور آسان هم نبود و لینوس باید در هفته حدود ۴۰ ساعت با دانشجوها ارتباط و جلسه برگزار می‌کرد. به‌هرحال، مادر لینوس در سال ۱۹۱۹ و کمی پس از شروع شغل دانشگاهی پسرش، از دنیا رفت.

لینوس در کتابی درباره‌ی سال‌های نوجوانی و تحصیلش در دانشگاه می‌گوید:

وقتی پسری ۱۸ ساله بودم، سؤال‌هایی درزمینه‌ی شکل‌گیری ساختار اتم‌ها و اینکه چرا با فاصله‌ای مشخص از هم قرار دارند، علاقه‌‌ام را به‌خود جلب کرد. سؤال دیگر این بود که وقتی اتم‌ها با یکدیگر پیوند برقرار می‌کنند، چقدر از هم فاصله دارند و چه‌ چیزی آن‌ها را در این فاصله نگه می‌دارد؟ پیوند شیمیایی بین اتم‌ها چیست؟ ساختار مولکول‌ها چگونه است؟ این سؤال‌ها شروع کنجکاوی و تحقیقات بعدی‌ام بودند.

درکنار هم‌کلاسی‌های دانشگاه

پاولینگ ۲ سال بعدی تحصیلات کالج را صرف تحقیقات درباره‌ی شیمی‌فیزیک کرد. او به‌صورت اختصاصی روی پیوندهای شیمیایی تحقیق می‌کرد. هدف لینوس کشف چگونگی قرارگیری الکترون‌ها در اطراف هسته بود که درمجموع، به اتم‌ها امکان می‌داد مولکول‌های پایدار شکل دهند.

هدف بعدی تحصیلاتی لینوس دانشگاه کلتک بود. در سال ۱۹۲۲، او به این دانشگاه رفت و از تجهیزات حرفه‌ای آنجا همچون تصویربرداری اشعه‌ی X برای پیشرفت تحقیقاتش استفاده کرد. درنهایت در سال ۱۹۲۵، پاولینگ با مدرک دکتری در رشته‌ی شیمی‌فیزیک از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او پس از تحصیلات، بورسیه‌ای موسوم به Guggenheim دریافت کرد که مجوز سفر و تحقیقات ۲ ساله در اروپا را به او داد.

تحقیقات اروپا بهترین فرصت برای پاولینگ بود تا با استفاده از مفاهیم مکانیک کوانتومی، به پاسخ پرسش‌هایش در شیمی برسد. او ریاضیات را تاحدممکن به‌کار می‌گرفت تا هرچه بهتر رفتار الکترون‌ها را در اتم‌ها کشف کند.

درکنار نیلز بور

آموزش و تحقیقات

سفر اروپا فرصت آشنایی با بزرگان مکانیک کوانتوم را نیز برای پاولینگ به‌همراه داشت. او با نیلز بور و اروین شرودینگر و آرنولد سامرفلد دیدار کرد. لینوس یک سال در آلمان زندگی کرد و در آنجا، به‌خوبی با زبان آلمانی آشنا شد. در سال ۱۹۲۷ و در ۲۶ سالگی، او به کلتک بازگشت و فعالیت کاری‌اش را به‌عنوان استادیار شروع کرد.

دانشمند جوان شیمی پس از عضویت در هیئت علمی دانشگاه کلتک، تحقیقاتش را درباره‌ی شکل‌گیری پیوندهای شیمیایی بین اتم‌ها در مولکول‌ها و کریستال‌ها پی گرفت. او برای نشان‌دادن زاویه‌ی پیوندها و خصوصیات وابسته به فاصله‌ی اتم‌ها، به‌‌ویژه در ارتباط با اتم‌های دیگر، از روشی به‌نام انکسار X استفاده می‌کرد. این فناوری بعدها با انکسار الکترونی و روش‌های دیگر کامل شد که از اروپا به آمریکا وارد می‌شدند.

پاولینگ در جوانی همراه‌با همسر

مکانیک کوانتوم به پاولینگ امکان داد مفهوم پیوندها را ازلحاظ نظری، بیش‌ازپیش مطالعه و درک کند. به‌مرور زمان، او تعاریف علمی مرتبط با قرارگیری اتم‌ها در کریستال‌ها را فرمول‌بندی کرد؛ مفاهیمی همچون پیوندهای یونی که در آن‌ها الکترون‌های با بار منفی در‌حال‌گردش پیرامون هسته با بار مثبت، از اتمی به اتم دیگر منتقل می‌شوند. قوانینی که پاولینگ برای تعریف مفاهیم توسعه داد، ارزش زیادی در رمزگشایی و درک هرچه‌بیشتر پیوندهای یونی داشتند. از همه مهم‌تر، درک پیوندها در مواد سیلیکاتی فراوان معدنی با استفاده از همین قوانین بهبود پیدا کرد.

الکترونگاتیویته و هیبریداسیون و رزونانس

پاولینگ در جریان تحقیقات خود متوجه شد در بسیاری از موارد، نوع پیوند اتم‌ها (یونی یا کوالانتی) براساس خصوصیات مغناطیسی ماده، قابل تشخیص است. او همچنین مفهومی به‌نام مقیاس الکترونگاتیویته معرفی کرد که در پیوندهای عناصر واسط (بین یونی و کوالانت) مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبق تعریف، هرچه اختلاف الکترونگانیویته بین دو اتم کمتر باشد، شانس تبدیل‌شدن پیوند آن‌ها به کوالانسی بیشتر خواهد بود. پاولینگ برای توضیح‌دادن پیوندهای کوالانسی نیز ۲ مفهوم جدید را معرفی کرد. او با استفاده از مکانیک کوانتوم، هیبریداسیون اوربیتال و رزونانس پیوند را تشریح کرد.

هیبدریداسیون ابر الکترونی را برای اتم تشریح می‌کند که برخی الکترون‌ها در آن، موقعیت‌هایی بسته به پیوند انتخاب می‌کنند. ازآنجاکه اتم کربن توانایی تشکیل ۴ پیوند دارد، ساختار پیوندی ۴ وجهی آن و توضیح آن به‌وسیله‌ی پاولینگ، توجه بسیاری از شیمی‌دانان جهان را به‌خود جلب کرد.

رزونانس حرکت رفت‌وبرگشتی سریع الکترون‌ها بین ۲ موقعیت احتمالی در شبکه‌ی پیوند تعریف می‌شود. رزونانس نقشی اساسی در هندسه‌ی ساختاری و پایداری بسیاری از مواد همچون بنزن و گرافیت دارد. در آن مواد، سیستم پیوندی ایستا و بدون رزونانس کافی نیست. پاولینگ بعدها، این مفاهیم خود را به دسته‌های ترکیب‌های فلزی و بین‌فلزی نیز توسعه داد.

مفاهیم نوآورانه‌ای که پاولینگ شرح داده بود، با شروع دهه‌ی ۱۹۲۰ به‌مرور به‌صورت چاپی دردسترس عموم و متخصصان و دانشمندان قرار گرفت. این مفاهیم درکنار مثال‌های متعددی از اجرای آن‌ها در ترکیب‌های شیمیایی مختلف، پایه‌های اساسی برای پیشرفت‌های بعدی در علم شیمی را بنا نهادند. به‌علاوه، شیمی‌دانان با استفاده از آن مفاهیم می‌توانستند ترکیب‌ها و واکنش‌های شیمیایی را نیز به‌صورت تئوری پیش‌بینی کنند که بسیار کاربردی‌تر از آزمایش‌های تجربی در زمان پیش از پاولینگ بود.

یکی از اولین کتاب‌های پاولینگ در علم شیمی که نقطه‌ی عطفی در تاریخ فعالیت‌های این دانشمند بزرگ محسوب می‌شود، با نام The Nature of the Chemical Bond and the Structure of Molecules and Crystals در سال ۱۹۳۹ چاپ شد. این کتاب به‌نوعی مرجع بسیاری از مطالعات علمی و بارها به زبان‌های مختلف ترجمه شد. نسخه‌ی چاپی آن کتاب تا سال ۱۹۶۰ نیز در ویرایش‌های متعدد چاپ شد و حتی امروز نیز دردسترس است. یادداشت‌های دست‌نویس لینوس پاولینگ برای آن کتاب، زمانی به‌وسیله‌ی یکی از شاگردانش به مؤسسه‌ی علمی پزشکی لینوس پاولینگ اهدا شد و اکنون، بخشی از گنجینه‌ی یادداشت‌های او و همسرش در دانشگاه ایالتی اورگان است.

علاقه‌ی شدید پاولینگ به ساختارهای مولکولی، همیشه و در طول دوران تحقیقات با او همراه بود. محاسبات تئوری برای درک هرچه‌بهتر آن موضوعات، همیشه اشتیاق پاولینگ را افزایش می‌داد. او در تحقیقات خود از مفهومی استفاده می‌کرد که خودش به‌نام روش تصادفی (Stochastic Method) می‌شناخت. این روش براساس دانش فراوان او و حافظه‌ی توانمندش شکل گرفت و به این دانشمند بزرگ امکان می‌داد تا ساختار مولکولی فرضی تصور کند. این تصور براساس منطق‌های مطالعاتی و محاسبات تئوری انجام می‌شد.

انجام آزمایش‌های متعدد برای تأیید فرضیه‌ی ذهنی پاولینگ و همچنین بخش‌های زیادی از تحقیقات، توسط دستیارهای او در آزمایشگاه انجام می‌شد. بسیاری از اکتشافات او در آن زمان، بعدها توسط دانشمندان دیگر توسعه یافتند و حتی در صنایع مختلف نیز موجب سوددهی بیشتر فرایندهای تولیدی شدند.

آموزش و زیست‌شناسی و سلامت

پاولینگ با شروع دهه‌ی ۱۹۳۰، باردیگر تمرکز فعالیتش را بر آموزش شیمی مقدماتی در دانشگاه کلتک معطوف کرد. رویکرد مدرن تئوری او به شیمی و شیوه‌ی تدریس کاریزماتیک و انرژی زیاد جاری در کلاس‌هایش، او را به استادی معروف در آن دانشگاه تبدیل کرد. به‌عنوان مثال، ارائه‌های آزمایشگاهی او عموما با رخدادهای جذاب شبیه به آتش‌بازی برای دانشجوها همراه بود.

دانشمند بزرگ شیمی قرن بیستم در جریان تدریس، تحقیقات درحال‌جریان خود را نیز برای دانشجوها توضیح می‌داد. درنتیجه، آن‌ها را روندهای روز دنیای شیمی و تحقیقات مرز علم نیز آشنا می‌شدند. در سال ۱۹۴۷، او شیمی عمومی را به‌عنوان زمینه‌ی آموزشی انتخاب کرد. او در مسیر آموزش شیمی عمومی، کتابی مخصوص تدریس آماده کرد که آموزش شیمی را در سرتاسر جهان تحت‌تأثیر قرار داد و آن را از شیوه‌ی سنّتی و کاملا تجربی، به رویکردی مبتنی بر پیوندهای شیمیایی تغییر داد.

چند دهه‌ی آخر، تحقیقات علمی لینوس پاولینگ روی سلامت و زیست‌شناسی متمرکز بود. او تحقیقات درباره‌ی شیمی‌زیستی را از میانه‌های دهه‌ی ۱۹۳۰ و با پشتیبانی مالی بنیاد راکفلر شروع کرد. این زمینه‌ی جدید قبلا دلخواه پاولینگ نبود. افزایش علاقه‌ی لینوس زمانی شروع شد که او به ترکیب‌های پیچیده‌ی مولکول‌های زیستی پی برد. پس از مدتی، دانشمند آمریکایی با استفاده از روش‌های مطالعاتی گذشته همچون انکسار، ترکیب‌های زیستی را مطالعه کرد و به‌مرور تلاش خود را برای درک بهتر ساختار پروتئین‌ها افزایش داد.

هموگلوبین، مولکول حامل اکسیژن در گولبول‌های قرمز، اولین مولکول زیستی بود که پاولینگ روی آن متمرکز شد. او سپس، نقش آنتی‌ژن‌ها و آنتی‌بادی‌ها در واکنش سیستم ایمنی را مطالعه کرد. این موارد از زمینه‌های پدیده‌ی مهم هدف‌گیری اختصاصی در واکنش‌های زیست‌شیمیایی بودند.

لینوس پاولینگ پس از شروع تحقیقات درباره‌ی مولکول‌های سیستم ایمنی، در سال ۱۹۴۰ پروپوزالی برای توضیح آن‌ها ارائه کرد. او در مقاله‌ی خود ادعا کرد هدف‌گیری اختصاصی با بهره‌گیری از خاصیت مکمل‌بودن مولکول‌ها انجام می‌شود. پاولینگ این مفهوم را به‌عنوان راز هستی تعریف کرد. مفهوم ادعایی او جای‌گیری مولکول درون یا دربرابر مولکول دیگر بود که شکلی مکمل مولکول اول داشت.

برای اثبات ادعاهای فوق، پاولینگ و همکارانش ۱۰ سال آزمایش‌های سرم‌شناسی متعددی در محیط‌های تحقیقاتی انجام دادند. نتایح به‌دست‌آمده در ۳۴ مقاله‌ی علمی چاپ شدند. یکی از نظریه‌های مهمی که در آن سال‌ها این دانشمند بزرگ بیان کرد، نظریه‌ای مبنی بر تشکیل‌شدن ژن‌ها با ترکیب ۲ رشته‌ی مکمل بود که ۷ سال بعد به کشف ساختار DNA به‌وسیله‌ی‌ واتسون و کریک منجر شد.

بیماری‌های مولکولی

پاولینگ در مسیر تحقیقات زیست‌شیمی خود، مفهوم بیماری مولکولی را شرح داد. در سال ۱۹۴۵، پزشکی بیماری کم‌خونی داسی‌شکل را معرفی کرد. پاولینگ حدس زد این بیماری به‌‌دلیل ایجاد مشکلی در ساختار هموگلوبین گلبول قرمز ایجاد شود. او برای اثبات نظریه‌ی خود، ۳ سال با همکارش، دکتر هاروی ایتانو تحقیق کرد.

دانشمند بزرگ شیمی‌زیستی پس از تحقیقات متعدد روی بیماری کم‌خونی داسی‌شکل، به این نتیجه رسید که آن نوع از کم‌خونی، در دسته‌بندی بیماری‌های مولکولی قرار می‌گیرد. طبق بررسی‌های او، بی‌نظمی منتقل‌شده ازطریق ژن‌ها که در مولکول هموگلوبین ایجاد می‌شود، باعث مبتلاشدن به کم‌خونی داسی‌شکل است.

پاولینگ اولین بیماری موردتحقیق خود را با نام بیماری مولکولی معرفی و پس از آن، تحقیقات درباره‌ی اختلالات دیگر را نیز شروع کرد. ایده‌ی جدید او، به‌سرعت به مسئله‌ای مهم در دنیای پزشکی تبدیل شد و امروزه نیز، پایه‌های تحقیقات درباره‌ی ژنوم‌ها را شکل می‌دهد. درنتیجه، تخصص‌های شیمیایی هماتولوژی، سرولوژی، ایمنولوژی،ژنتیک کاربردی و پاتولوژی، همگی مدیون نقش پاولینگ در علم شیمی‌زیستی هستند.

بازدید از ایران و پرسپولیس به‌همراه دکتر حکیم‌اللهی

جنگ جهانی دوم و مسیر جدید فعالیت

پاولینگ با شروع جنگ جهانی دوم به دولت آمریکا پیشنهاد داد از تجهیزات آزمایشگاه و دانش شخص او، برای تحقیقات استفاده کند. او در کشف موادمنفجره‌ی مهم و همچنین سوخت‌های موشک برای نیروی دریایی آمریکا نقش مشاور داشت. او وسیله‌ای برای اندازه‌گیری سطح اکسیژن در زیردریایی‌ها و هواپیماها نیز طراحی کرد. دستگاه او بعدها مصارف پزشکی نیز پیدا کرد و برای کنترل تأمین گاز تنفسی برای نوزادان زودرس و همچنین بیماران بیهوش در عمل‌های جراحی استفاده شد.

دستاورد مهم دیگر پاولینگ در زمان جنگ، توسعه‌ی پلاسمای خون مصنوعی بود که برای کلینیک‌های میدان نبرد و شرایط اورژانسی کاربرد داشت. به‌علاوه، او در برنامه‌های دولتی با هدف جهت‌دهی تحقیقات علمی در دوران جنگ نیز با آمریکا همکاری کرد. یکی از نتایج مهم همکاری‌های او، توسعه‌ی مؤسسه‌ی ملی سلامت آمریکا (NIH) در سال‌های بعد از جنگ و دیگری، تشکیل بنیاد ملی علوم در آن کشور بود.

درکنار پسر و نوه‌ی پسری

فعالیت‌های وطن‌دوستانه‌ی پاولینگ در سال‌های جنگ جهانی دوم باعث شد رئیس‌جمهور آن زمان آمریکا، هری ترومن، در سال ۱۹۴۸، مدال افتخار ریاست‌جمهوری را به این دانشمند بزرگ اهدا کند.

پس از پایان جنگ جهانی، پاولینگ باردیگر روی تحقیقات درباره‌ی ساختار پروتئین‌ها در کلتک متمرکز شد. البته،‌ شایعات و اخبار متعدد درباره‌ی شکل‌گیری دوران تحقیقات اتمی، تمرکز او را بر تحقیقات پیشین دشوار می‌کرد. او با همکاری دانشمندان بزرگی، همچون آلبرت انیشتین، با تحقیقات اتمی آن سال‌ها مخالفت کرد.

پاولینگ و دانشمندان هم‌عقیده‌اش تعهدی اخلاقی داشتند تا نگرانی‌ها از جهت‌گیری جامعه‌ی جهانی پس از رخداد هیروشیما را به گوش همه برسانند. به‌همین‌دلیل، وی سخنرانی‌های متعددی در اعتراض به توسعه‌های آتی و آزمایش و سوءاستفاده از جنگ‌افزارهای هسته‌ای ایراد کرد. به‌علاوه، مفهوم جدیدی در آمریکا به‌نام «سوگند وفاداری» نیز مورد اعتراض پاولینگ بود.

راهپیمایی علیه آزمایش‌های هسته‌ای

در شروع دهه‌ی ۱۹۵۰، پاولینگ به‌خاطر ایده‌های خاص و مخالفت با جریان موجود، به خیانت هم متهم شد. با وجود سابقه‌ی درخشان او در فعالیت‌های وطن‌پرستانه، مخالفت‌هایش باعث شد سال‌ها از دریافت پاسپورت برای سفرهای علمی در خارج از آمریکا محروم شود.

مارپیچ آلفا

پاولینگ در سال ۱۹۴۸ به‌عنوان استاد میهمان در دانشگاه آکسفورد مشغول تدریس بود. او به‌صورت تقریبا تصادفی به نتیجه‌گیری درباره‌ی ساختارهای اساسی پروتئین رسید. نتیجه‌ای که از ۱۰ سال قبل، ذهن او را به خود مشغول کرده بود. آزمایش‌های پاولینگ در آن زمان با بهره‌گیری از محاسبات تئوری و فقط استفاده از کاغذ و تا به نتیجه‌گیری تاریخی او درباره‌ی DNA منجر شد.

زنجیره‌ی پپتید نتیجه‌گیری پاولینگ از تحقیقات ساختار پروتئین‌ها بود. او متوجه شد این زنجیره‌ها از توالی آمینواسیدها تشکیل می‌شوند و با یکدیگر ساختاری مارپیچی می‌سازند. پاولینگ نام آن ساختار را مارپیج آلفا گذاشت. او طراحی‌های تئوری خود را براساس حقایق کشف‌شده از پیوندهای شیمیایی و نیز انکسار اشعه‌ی X از پروتئین‌های فیبروز متعدد شکل داد. مطالعات انکسار X بعدی این نتیجه را بیان کرد که مارپیچ آلفا بخشی مهم از ساختار هر دو نوع پروتئین فیبروز و گولبولی است. به‌بیان دیگر، آن مارپیچ نقش مهمی در کنترل ساختار و فعالیت‌های پروتئین‌ها نیز دارد.

چند سال بعد از ارائه‌ی نظریه‌ی پاولینگ، واتسون و کریک در سال ۱۹۵۳ مفهوم ساختار DNA را به‌عنوان ماده‌‌ی ژنتیکی همه‌ی موجودات زنده معرفی کردند. آن‌ها ساختار DNA را متشکل از ۲ مارپیچ شرح دادند که به‌نوعی مکمل یکدیگر هستند. نظریه‌های پاولینگ درباره‌ی ساختارهای مارپیچی و تکمیل هندسی مولکول‌ها، پایه‌های نظریه‌ی آن دو دانشمند بودند.

اگر پاولینگ محدودیت سفر و پاسپورت نداشت،‌ شاید مانند واتسون و کریک در کنفرانس سال ۱۹۵۲ لندن شرکت می‌کرد و پس از آشنایی با داده‌های جدید از انکسار DNA، به کشفی مشابه آن‌ها می‌رسید. به‌هرحال، تأیید و شناخت زیرساخت DNA، به‌سرعت به ظهور زمینه‌ای جدید در ژنتیک مولکولی منجر شد که به‌نوعی زیست‌شناسی را متحول کرد.

جایزه‌های نوبل

در سال ۱۹۵۴، جایزه‌ی نوبل شیمی به لینوس پاولینگ اهدا شد. آکادمی سلطنتی علوم در سوئد، فعالیت‌ها و تحقیق‌های او درباره‌ی طبیعت پیوندهای شیمیایی و ساختار مولکول‌ها و کریستال‌ها را به‌عنوان دلایل اهدای جایزه بیان کرد. به‌علاوه، تلاش‌های پاولینگ برای استفاده از آن تحقیقات و اجرای مفاهیم برای درک ساختار پروتئین‌ها، خصوصا مارپیج آلفا، دلیلی دیگر برای اهدای آن جایزه به پاولینگ بود.

در میانه‌های دهه‌ی ۱۹۵۰، پاولینگ باردیگر به‌سراغ علاقه‌ی همیشگی خود، یعنی زیست‌شاسی انسانی رفت تا بیماری‌های جسمی و روانی انسان‌ها را مطالعه کند. او آمارهایی مفید از وضعیت سلامتی انسان‌ها در شرایط مختلف داشت که به‌عنوان ابزاری برای تشخیص اپیدمی‌های مختلف کاربرد داشتند. به‌عنوان مثالی از آن ابزارها، پاولینگ طبق آمار اثبات کرد مصرف دخانیات، با کاهش میانگین ۸ ساله طول عمر انسان‌ها را کم می‌کند.

دانشمند آمریکایی پس از دریافت جایزه‌ی نوبل شیمی، از اعتبار کسب‌شده به‌دنبال آن برای افزایش فعالیت‌های اجتماعی خود استفاده کرد. فعالیت‌های پاولینگ در پایان دهه‌ی ۱۹۵۰ و ابتدای ۱۹۶۰، او را به قهرمانی برای صدهاهزار آمریکایی تبدیل کرد که با شجاعت دربرابر تحقیقات نظامی هسته‌ای ایستاد. او با بهره‌گیری از حقایق علمی و آمار و موارد دیگر، روی ایده‌های انتقادی خود پافشاری کرد. پاولینگ می‌گفت انفجارهای هسته‌ای عواقب وحشتناکی در آینده دارند و موجب مشکلات ژنتیکی همچون تولدهای ناقص می‌شوند.

با افزایش تنش‌های جهانی و درگیری‌های جنگ سرد میان آمریکا و شوروی، رقابت برای تحقیقات هسته‌ای شدت بیشتری گرفت. پاولینگ در آن زمان توجه جامعه‌ی جهانی را به عواقب نگران‌کننده‌ی این رقابت‌ها و نیز سلاح‌های اتمی حاصل جلب کرد که درصورت ساخته‌شدن، توانایی نابودی نیمی از موجودات زنده‌ی جهان را داشتند.

یکی از کتاب‌های مشهور پاولینگ در اعتراض به جنگ، با نام No More War در سال ۱۹۵۸ چاپ شد. او ایده‌های خود را برای مقابله با جنگ‌افروزی در آن کتاب بیان کرد. صحبت اصلی این دانشمند در آن کتاب، استفاده از مذاکره، دیپلماسی، عقلانیت و ابزارهای علمی برای حل مشکلات بین‌المللی بود. پاولینگ اعتقاد داشت آن سبک از تفاهم بین قدرت‌ها، پایداری طولانی‌تری خواهد داشت. او در کتاب خود، از دانشمندان خواسته بود با هدف دستیابی به صلح بیشتر، کار و تحقیق کنند.

در سال‌های اوج‌گیری جنگ سرد، نام پاولینگ به مراتب در اخبار دیده و شنیده می‌شد. یکی از تلاش‌های جدی او در مقابله با آزمایش‌های هسته‌ای با اهداف نظامی و توسعه‌ی جنگ‌افزارهای هسته‌ای، بیانیه‌ای بود که توسط ۹ هزار دانشمند امضا و در سال ۱۹۵۸ به سازمان ملل ارائه شد. درنهایت، امضاکننده‌های آن بیانیه به ۱۱ هزار نفر رسیدند. در آن زمان، جبهه‌ی ایالات متحده‌ی آمریکا دربرابر آن بیانیه‌ها، توسط روزنامه‌ها و نشریه‌های مختلفی حمایت می‌شد. حتی دانشمندانی همچون ادوارد تلر هم از آن ایده‌ها پشتیبانی می‌کردند. البته، اکثر آن‌ها کارمندان دولت فدرال آمریکا بودند.

تلاش‌های خستگی‌ناپذیر پاولینگ و همراهانش درمقابل آزمایش‌های نظامی هسته‌ای، ۶ سال طول کشید. سرانجام، معاهده‌ای بین ۳ قدرت هسته‌ای آن سال‌ها، یعنی آمریکا و بریتانیا و شوروی امضا شد که به‌نوعی نتیجه‌ی تلاش‌های افرادی همچون پاولینگ بود.

در ۱۰اکتبر۱۹۶۳، معاهده‌ی میان قدرت‌های هسته‌ای جهان مبنی بر ممنوعیت آزمایش‌های نظامی هسته‌ای اجرا شد. در همان زمان، خبر اهدای جایزه‌ی نوبل صلح ۱۹۶۲ به لینوس پاولینگ به‌گوش رسید. یکی از اعضای کمیته‌ی داوری آن سال‌ها، معتقد بود معاهده‌ی مذکور بدون تلاش‌های پاولینگ هیچ‌گاه امضا نمی‌شد. به‌هرحال، تلاش‌های این دانشمند اسطوره‌ای باعث جلوگیری از بسیاری از خطرهای احتمالی آزمایش سلاح‌های هسته‌ای شد. مبارزه‌های او جهان را به سمتی برد که امروز، منع سلاح‌های هسته‌ای مسئله‌ای متداول و پذیرفته‌شده در تمام جهان است.

فعالیت‌های صلح‌طلبانه‌ی پاولینگ پس از دریافت جایزه‌ی نوبل متوقف نشد. او همچنان با همکاری بسیاری از بزرگان دنیای علم در آن زمان، کنفرانس‌های متعددی ازجمله Pugwash در سرتاسر جهان برگزار و علیه سیاست‌های جنگ‌طلبانه سخنرانی می‌کرد. پیش‌گام علم شیمی مولکولی یکی از منتقدان جدی جنگ ویتنام و دیگر برنامه‌های نظامی آمریکا بود. به‌علاوه، دیگر برنامه‌ها و فعالیت‌های آمریکا علیه ملت‌هایی همچون کوبا و نیکاراگوئه نیز موضوع انتقادهای همیشگی او بود.

پاولینگ همیشه دانشمندان دیگر را تشویق می‌کرد تا در مسائل سیاسی هم وارد شوند. او می‌گفت:

برخی می‌گویند علم هیچ ارتباطی با اخلاق ندارد. چنین تصوری اشتباه است. علم به‌عنوان روش جست‌وجو برای حقیقت و تلاش برای درک بهتر جهان تعریف می‌شود. چنین فعالیتی، یعنی تعصب و موارد مشابه و نه اخلاق را از فعالیت‌های خود حذف کنیم. یکی از روش‌های کاری دانشمندان، مشاهده‌ی جهان و نکته‌برداری از پدیده‌ها و تحلیل آن‌ها است.

فعالیت‌های ادامه‌دار لینوس پاولینگ برای مقابله با آزمایش‌های نظامی هسته‌ای و تلاش بین‌المللی برای افزایش صلح موجب شد مدیران و دیگر استادان دانشگاه کلتک فشارهایی بر او وارد کنند. سرانجام، در سال ۱۹۶۴ فشارها به نتیجه رسید و او از هیئت‌علمی دانشگاه خارج شد.

خانواده‌ی پاولینگ

پاولینگ پس از ترک دانشگاه کلتک، به سانتا باربارا رفت و در تأسیس بنیادی برای فعالیت‌های انسان‌دوستانه کمک کرد. بنیاد جدید با نام مرکز مطالعات دموکراتیک تأسیس شد و یکی از اهداف پاولینگ در آن، حل مشکلات اجتماعی با نحوه‌ی تفکر علمی بود. البته، فعالیت‌های آموزشی پاولینگ پس از کلتک متوقف نشد. او در سال‌های بعد، در دانشگاه‌های سن‌دیگو در کالیفرنیا و استنفورد در مقام استاد شیمی مشغول به‌کار شد.

تحقیقات متفرقه و انجمن علمی پاولینگ

پاولینگ در سال‌های پایانی دهه‌ی ۱۹۳۰، تحقیقات درباره‌ی اهمیت ویتامین‌ها انجام داد. در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۶۰، او باردیگر با زیست‌شیمی تغذیه درگیر شد. ریشه‌ی تحقیقات او، به آزمایش‌هایی در دانشگاه کلتک بازمی‌گشت. در آن آزمایش‌ها، پاولینگ و همکارانش درباره‌ی مکانیزم عملکرد داروهای بیهوشی در مغز و کشف احتمال تأثیر اختلال‌های ژنتیکی و زیست‌شیمی در بیماری‌های روانی یا عقب‌ماندگی تحقیق می‌کردند. اسکیزوفرنی یکی از بیماری‌های اصلی مطالعه‌شده‌ی آن‌ها بود.

دوران کهن‌سالی

تحقیقات پاولینگ درباره‌ی محیط‌های مولکولی مغز، بعدها به تحقیق مشترک کلینیکی با آبرام هافر برای کشف فواید ویتامین‌ها در مقابله با سرطان منجر شد. ادامه‌ی تحقیقات به این اظهارنظر پاولینگ منجر شد که مشکلات ذهنی و روانی را می‌توان با مداخله در فعالیت‌های شیمیایی مغز بهبود بخشید. مداخله‌ها نیز با موادی همچون ویتامین‌ها و دیگر موادمغذی انجام‌شدنی است.

پاولینگ پس از مطالعه‌های بسیار درباره‌ی ویتامین‌ها، به‌طور خاص به ویتامین C و اثر‌های آن در بهبود سلامت علاقه‌مند شد. او مدتی را به جمع‌آوری انواع یافته‌های علمی و مقاله‌های منتشرشده در حوزه‌های مختلف و مستندسازی تجربه‌هایش مشغول شد و درنهایت، به این نتیجه رسید ویتامین C تأثیرات پیش‌گیرانه‌ی درخورتوجهی دربرابر بیماری‌هایی همچون سرماخوردگی دارد. او، نتایج تألیف‌های خود را در کتابی با عنوان Vitamin C and the Common Cold در سال ۱۹۷۰ منتشر کرد که بسیار پرفروش شد و حتی درخواست‌ها برای مکمل‌های دارویی این ویتامین را بسیار افزایش داد.

اسکوربات سدیم زمینه‌ی دیگر تحقیقات پاولینگ بود که توانایی‌اش در مبارزه با آنفولانزا، سرطان، بیماری‌های قلبی‌عروقی، عفونت‌ها و فساد مواد در گذر زمان بررسی می‌شد. به‌هرحال، در ادامه مواردی همچون ویتامین‌های E و B و دیگر موادمغذی به فهرست تحقیقات پاولینگ اضافه شدند و او چند کتاب و مقاله در معرفی و تحلیل آن‌ها چاپ کرد که در محافل عمومی و تخصصی تحسین شدند.

نکته‌ی مهم درباره‌ی تحقیقات زیستی پاولینگ آن است که پزشکان و سازمان‌های بهداشتی و پزشکی، اغلب با یافته‌های او مخالفت می‌کردند. آن‌ها سابقه‌ی طولانی‌ او در مطالعه‌ی شیمی‌زیستی را نادیده می‌گرفتند و یافته‌هایش را نوعی حقه‌بازی می‌دانستند.

لینوس پاولینگ در سال ۱۹۷۳ از هیئت‌علمی دانشگاه استنفورد بازنشسته شد. او سریعا بنیادی غیرانتفاعی با هدف افزایش تحقیقات زیستی تأسیس کرد که امروز، به‌نام خودش به فعالیت ادامه می‌دهد. The Linus Pauling Institute of Science and Medicine، ابتدا با هدف تحقیقات جامع روی درمان‌های شیمیایی مغز تأسیس شد.

در مؤسسه‌ی علمی LPI، پاولینگ و همکارانش روی توسعه‌ی ابزارهایی برای مطالعه و آزمایش مایعات بدن فعالیت می‌کردند. آن‌ها اعتقاد داشتند نیازهای هر فرد به مواداولیه‌ی مغذی منحصر‌به‌فرد است و می‌توان با ترکیبات مواد طبیعی به آن دست پیدا کرد. طبق نظر پاولینگ، بیماری‌های مولکولی یا نیازهای منحصربه‌فرد بیوشیمی افراد یا حتی استرس‌های خارجی، احتمالا نیاز افراد به مکمل‌های خاص همچون ویتامین سی را افزایش می‌دهد. پاولینگ با تمرکز بر تحقیقات درمان‌های غذایی و مکملی،‌ اعتقاد داشت آن درمان به‌صورت موازی و درکنار درمان‌های سنّتی همچون جراحی و شیمی‌درمانی و پرتودرمانی مفید خواهد بود.

به‌هرحال در سال‌های آتی، تمرکز تحقیقات پاولینگ روی درمان‌های مبتنی بر تغذیه بسیار بیشتر شد و او طرفداران بسیاری در این زمینه پیدا کرد. البته، پزشکان و سازمان‌های بهداشتی هنوز به با این شیمی‌دان مخالفت می‌کردند؛ اما او مانند روندهای پیشین همچون مبارزه با تحقیقات هسته‌ای و حتی تحقیقات ابتدایی شیمیایی خود، با قدرت به حرکت ادامه می‌داد. فعالیت‌های او در آن سال‌ها به‌قدری شهرت پیدا کرد که امروزه، شاید اکثر مردم پاولینگ را بیشتر با حمایتش از ویتامین C و درمان‌های مکملی بشناسند و تحقیقاتش روی پیوندهای شیمیایی و حتی فعالیت‌های صلح‌طلبانه، کمتر شناخته‌شده باشد.

سال‌های پایانی و مرگ

در سال ۱۹۹۲، پاولینگ از فعالیت در مؤسسه‌ی خود نیز بازنشسته و در مزرعه‌‌اش مشغول نوشتن شد و گاهی هم در خانه‌اش در نزدیکی مؤسسه‌ی پاولینگ ساکن می‌شد و به‌عنوان مشاور تحقیقات به مراجعان رسیدگی می‌کرد.

از آخرین زمینه‌های تحقیقاتی و تألیفی پاولینگ، علاوه‌بر شرح درمان‌های تغذیه‌ای و ویتامینی، می‌توان به شیمی ساختاری اشاره کرد. او در مقاله‌هایش، عقایدش درباره‌ی ساختار هسته‌ی اتم و شکافت هسته‌ای را از دید شیمی‌دانی ساختاری شرح می‌داد. پاولینگ نظریه‌هایی نیز درباره‌ی ساختار کریستال‌ها و آلیاژها بیان کرد که به‌نوعی با نظریه‌های پیشین کریستالوگرافی مخالف بود.

درکنار آوا هلن پاولینگ در جوانی

در سال ۱۹۲۳، پاولینگ با آوا هلن میلر ازدواج کرد. حاصل ازدواج آن‌ها ۴ فرزند بود. همسر او نیز در حمایت از صلح باجدیت فعالیت می‌کرد و به‌صورت انفرادی یا همراه‌با شوهرش، به این برنامه‌ها می‌پرداخت. پاولینگ اعتقاد داشت جایزه‌ی صلح نوبلش باید به آوا یا حداقل به‌صورت مشترک اهدا می‌شد. آوا در سال ۱۹۸۱ از دنیا رفت. دستاوردهای این زوج درزمینه‌ی فعالیت‌های علمی در دانشگاه ایالتی اورگان در گنجینه‌ای مخصوص نگه‌داری می‌شود و مؤسسه‌ی علمی پاولینگ نیز در سال ۲۰۰۱، کرسی اختصاصی برای  آوا هلن پاولینگ در نظر گرفت. لینوس پاولینگ ۹۳ ساله در ۱۹اوت‌۱۹۹۴ و در مزرعه‌اش از دنیا رفت. مراسم بزرگ‌داشت او در ۲۹اوت در کلیسای استنفورد پالو آلتو برگزار شد.

جوایز و افتخارات

لینوس پاولینگ در زندگی خود جوایز و افتخارات متعددی کسب کرد. در ۳۲ سالگی، وی عضو آکادمی ملی علوم آمریکا شد. در سال ۱۹۴۸، یکی از اعضای خارجی انجمن سلطنتی علوم لندن بود و در سال‌های بعد، به‌مرور انجمن‌های علمی بزرگ دیگر نیز او را به‌عنوان عضو رسمی یا افتخاری ثبت کردند.

علاوه‌بر جایزه‌ی نوبل، مدال‌ها و افتخارهای متعدد دیگری نیز در علم شیمی به پاولینگ اهدا شد. مدال‌هایی همچون دیوی، پاستور، ویلارد گیبس، تی دابلیو ریچاردز، جی. ان. لویس، پریستلی، آووگادرو و لومونوسوف، برخی از مدال‌های مهم این دانشمند آمریکایی بودند. او نخستین دریافت‌کننده‌ی جایزه‌ی ویژه‌ی شیمی انجمن ملی علوم آمریکا نیز بود که در سال ۱۹۷۹ به این افتخار نائل شد.

در سال ۱۹۸۶، کتابخانه‌ی ملی پزشکی جایزه‌ی ویژه‌ی خود را به پاولینگ اهدا کرد. از جوایز مهم پزشکی دیگر می‌توان به آدیس، فیلیپس، ویرکو، لاتیمر و آکادمی پزشکی فرانسه اشاره کرد. جایزه‌ی ویژه‌ی پزشکی مارتین لوترکینگ جونیور نیز به‌خاطر کشف علت بیماری کم‌خونی داسی‌شکل به او اهدا شد.

در سال ۱۹۷۵، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، یعنی فورد، مدال ملی علوم را به پاولینگ تقدیم کرد. در سال ۱۹۸۹، بنیاد ملی علوم جایزه‌ی مخصوص Vannevar Bush را به این شیمی‌دان بزرگ اختصاص داد. از زمینه‌های دیگری که پاولینگ در آن‌ها به دریافت جایزه و مدال مفتخر شد، می‌توان به قانون بین‌الملل و فلسفه و علوم اجتماعی اشاره کرد. او علاوه‌بر جایزه‌ی صلح نوبل، افتخارات دیگری همچون جایزه‌ی نوبل گاندی و لنین و آلبرت شویتزر را نیز دریافت کرد.

درکنار تمام مدال‌ها و تقدیرنامه‌های فراوان، مدارک افتخاری دانشگاه‌های متعدد نیز به پاولینگ اهدا شدند. حدود ۵۰ دانشگاه و مؤسسه‌ی علمی در سرتاسر جهان، مدارک افتخاری علمی به او اهدا کردند. بسیاری از آن‌ها، حتی جوایز و رویدادهایی نیز به نام لینوس پاولینگ دارند. 

مدتی پیش، اپل به‌روزرسانی نسخه‌ی ۱۲.۱.۴ سیستم‌عامل iOS را با تمرکز ویژه بر مشکل اخیر فیس‌تایم منتشر کرد.این مشکل که وجود آن چند هفته‌ی پیش رسانه‌ای شد، به کاربران اجازه می‌داد بدون اطلاع طرف مقابل، صدای او را ازطریق تماس فیس‌تایم بشنوند. در پی بُروز این مشکل، اپل سریعا قابلیت تماس گروهی این اپلیکیشن را غیرفعال و یک هفته‌‌ بعد، مجددا آن را راه‌اندازی کرد.

به‌روزرسانی جدید iOS ویژگی تماس گروهی فیس‌تایم را مجددا فعال کرده و دیگر از آن مشکل مهم امنیتی خبری نیست؛ اما ظاهرا همین به‌روزرسانی باعث بُروز مشکلی دیگر می‌شود و کاربران اپل را آزار می‌دهد. درواقع، کاربرانآیفون و آیپد هم‌اکنون می‌توانند بدون نگرانی از شنود صدای‌شان، ازطریق فیس‌تایم تماس برقرار کنند؛ ولی مشکلی جدید گریبان‌گیر آن‌ها شده است.

گزارش‌های اخیر می‌گویند کاربران هم‌اکنون می‌توانند تماس‌های دونفره‌ی معمولی را ازطریق فیس‌تایم برقرار کنند. همچنین، می‌توانند ازطریق تماس گروهی، با سه نفر یا بیشتر تماس بگیرند. مشکل اینجا است که برخی کاربران گزارش داده‌اند در پی نصب به‌روزرسانی جدید آی‌او‌اس، دیگر نمی‌توانند تماس‌های دونفره‌ را به‌ تماس‌های گروهی تبدیل کنند. در برخی مواقع، گزینه‌ی Add Person در طی برقراری تماس دونفره دیده نمی‌شود و این، یعنی کاربران نمی‌توانند فرد دیگری را به تماس اضافه کنند. 

اگر بخواهیم صریح‌تر توضیح دهیم، باید بگوییم همچنان امکان برقراری تماس گروهی وجود دارد؛ اما کاربران نمی‌توانند تماس‌های فیس‌تایمی دو‌نفره را به‌ تماس گروهی تبدیل کنند؛ زیرا همان‌طورکه گفتیم، گزینه‌ی Add Person ظاهر نمی‌شود. 

وب‌سایت اپل اینسایدر مدعی است یکی از کاربران وب‌سایت MacRumors تأییدیه‌ی اپل را مبنی بر این‌ دریافت کرده که این شرکت هم‌اکنون از مشکل موردبحث باخبر است. بااین‌حال، ظاهرا اپل هنوز زمان دقیقی برای برطرف‌کردن این مشکل اعلام نکرده است. توییت‌های اخیر صفحه‌ی پشتیبانی اپل در توییتر نیز به این موضوع دامن زده‌اند.

گرچه مشکل موردبحث به‌‌طور کلی کاربران را از برقراری تماس گروهی از طریق فیس‌تایم منع نمی‌کند، درهرصورت برای عده‌ای از کاربران مشکل مهمی به‌شمار می‌آید. ازآنجاکه امکان برقراری تماس گروهی کاملا از بین نرفته، احتمال می‌دهیم اپل این‌بار با سرعت کمتری درمقایسه‌با قبل، به‌روزرسانی جدید را برای سیستم‌عامل iOS منتشر کند. این احتمال وجود دارد که مشکل جدید فیس‌تایم هم‌زمان با انتشار iOS 12.2 رفع شود. گفتنی است این نسخه از سیستم‌عامل موبایلی اپل، هم‌اکنون در‌حال‌گذراندن مراحل آزمایشی است. 

تنها یک هفته به آغاز کنگره‌ی جهانی موبایل ۲۰۱۹ باقی‌ مانده و شرکت‌های مختلف تولیدکننده‌ی گوشی‌های هوشمند برای این رویداد بزرگ برنامه‌های مختلفی دنبال می‌کنند. بی‌شک کنگره‌ی جهانی موبایل یکی از رویدادهای بزرگ‌ سالیانه در صنعت گوشی‌های هوشمند است. در فهرست رویدادهای رونمایی، نام شرکت‌های مختلفی دیده می‌شود. براساس آخرین اخبار، ظاهرا زد‌تی‌ای نیز به این فهرست اضافه شده است.

زد‌تی‌ای قصد دارد ۲۵ فوریه (برابر با ۶اسفند) در بارسلونا، کنفرانسی مطبوعاتی برگزار کند. این موضوع در شبکه‌ی چینی ویبو اطلاع‌رسانی شده است. هنوز مشخص نیست زد‌تی‌ای در کنگره‌‌ی جهانی موبایل می‌خواهد گوشی هوشمندی معرفی کند یا باید منتظر رونمایی دو دستگاه متفاوت باشیم. بااین‌حال، براساس آخرین خبرها به‌نظر می‌رسد باید منتظر گوشی هوشمند اکسون جدید و پرچم‌دار 5G باشیم. این احتمال وجود دارد زد‌تی‌ای، تنها یک گوشی هوشمند از سری اکسون معرفی کند که قابلیت پشتیبانی از شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G را داشته باشد. همچنین، احتمال دیگری هم وجود دارد و ممکن است زد‌تی‌ای یک گوشی هوشمند اکسون جدید و یک گوشی هوشمند دیگر با قابلیت اتصال به شبکه‌ی 5G معرفی کند.

درهرصورت، کاربرانی که به محصولات برد زد‌تی‌ای علاقه‌مندند، بسیار مشتاق‌اند بدانند این شرکت با چه محصولاتی در کنگره‌ی جهانی موبایل حاضر خواهد شد. سال گذشته‌، زد‌تی‌ای به‌دلیل تحریم‌های آمریکا و ممنوعیت موقت واردات، دچار زیان‌دهی مالی شدیدی شد تا جایی‌که تا مرز ورشکستگی پیش رفت. باوجوداین، توانست در سه‌ماهه‌‌ی سوم سال گذشته‌ و پس از رفع تحریم‌های آمریکا سود مالی چشمگیری کسب کند.  در جریان نمایشگاه IFA‌ برلین، اکسون ۹ پرو، نخستین گوشی ZTE پس از تحریم‌های آمریکا، معرفی شد. زد‌تی‌ای گوشی هوشمند با قیمت بسیار مقرون‌به‌صرفه‌ای با پشتیبانی یکی از اپراتورهای تلفن همراه به بازار عرضه کرد. 

انتظار نمی‌رود زد‌تی‌ای پرچم‌دار 5G خود را با پشتیبانی یکی از اپراتورهای تلفن‌همراه آمریکایی به بازار عرضه کند؛ اما اگر این گوشی هوشمند در کنگره‌ی جهانی موبایل معرفی شود، انتظار می‌رود در بازارهای اروپایی دردسترس علاقه‌مندان قرار گیرد. خبرهای غیررسمی و شایعه‌های منتشرشده از حضور دستگاهی از این برند در بنچمارک خبر می‌دهد. گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که این گوشی هوشمند اکسون ۱۰ پرو زد‌تی‌ای خواهد بود که با تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ رونمایی خواهد شد.

از دیدگاه شما، ویژگی مشترک آلفارومئو ایتالیا و جی‌ام‌سی آمریکا چیست؟ این پرسش شاید در نگاه اول عجیب باشد؛ اما پاسخش جالب است. این دو شرکت خودروساز متفاوت، هر دو از کد GT در محصولات خود استفاده کرده‌اند. البته خودروهای GT برخی برندها با دیگر شرکت‌ها مقایسه‌شدنی نیست؛ ولی تقریبا تمام خودروسازان بزرگ جهان حداقل یک مدل در این کلاس از خودروها یا مشابه آن تولید کرده‌اند.

در این مقاله با نگاهی عمیق به صنعت خودروسازی جهان، تاریخچه‌ی مدل‌های GT را بررسی می‌کنیم. کد GT از کجا شروع شد؟ خودروهای این کلاس چه ویژگی‌هایی دارند؟ کدام خودروساز بهترین سابقه در تولید خودروهای GT را دارد؟ در این مقاله، سعی کرده‌ایم به تمام این پرسش‌ها پاسخ دهیم.

کد GT چه معنایی دارد؟

تقریبا تمام کارشناس‌های دنیای خودرو معتقدند که کد GT از عبارت ایتالیایی گرن توریزمو (Gran Turismo) به‌معنی «سواری راحت در مسافت طولانی» یا به‌انگلیسی گرندتورینگ (Grand Touring) گرفته شده است. همان‌طورکه از معنی گرن توریزمو مشخص است، خودروهایی با ویژگی‌های برجسته، مثل قدرت فراوان پیشرانه و کابین و صندوق بار جادار درکنار سواری راحت برای رانندگی در مسافت‌های طولانی در کلاس GT قرار می‌گیرند. اولین خودروهای گرن توریزمو تاریخ خودروسازی اصلا به نمونه‌های مدرن سبک‌وزن و پرفرمنس شباهت نداشتند. بااین‌حال، گرن توریزمو را می‌توان به موتوراسپرت هم ربط داد. درواقع، چند دهه پیش با گسترش مسابقات اتومبیل‌رانی و ظهور کلاس اختصاصی رقابت‌های GT، پیوند بین خودروهای گرن توریزمو با مدل‌های ریسینگ برقرار شد. بنابراین، برخی خودروسازان از کد GT در مدل‌های با عملکرد بالا و سبک‌وزن استفاده کرده‌اند. با تمام این تفاسیر، خودروهای GT همه‌ی شرکت‌های خودروسازی براساس این دو مفهوم اصلی تولید نشده‌اند. بسیاری از خودروها که کد GT روی بدنه آن‌ها حک شده است، در کلاس دیگری قرار می‌گیرند و مدل‌هایی هم وجود دارند که بدون داشتن نام GT، گرن توریزمو کلاسیک در پوشش مدرن هستند.

سال ۱۹۵۱؛ اولین خودروِ GT تولید شد

اولین خودروِ گرن توریزمو تاریخ که با کد GT همراه شد، مدل Aurelia B20 GT محصول شرکت ایتالیایی لانچیا بود. مدل کوپه‌ی GT آئورِلیا و مجهز به کابین با طراحی اسپرت براساس نمونه‌ی استاندارد و چهاردر آئورلیا B10 تولید شد. همچنین، این مدل اولین خودرو با پیشرانه‌ی ۶ سیلندر Vشکل است. B20 GT که از استودیو طراحیپینین‌فارینا به خط‌تولید لانچیا رسید، از پیشرانه‌ی ۱۹۹۱ سی‌سی ۷۵ اسب‌بخار قدرت می‌گرفت. پس از تولید این مدل، لانچیا بارها از کد GT در محصولات مختلف خود نظیر مدل‌های پرقدرت و جاودانه‌ی Fulvia Berlina و Delta استفاده کرد.

سال ۱۹۵۴؛ اسب سرکش ایتالیا با نشان GT

فراری با همکاری شرکت‌های طراحی و کوچ‌بیلدینگ (Coach Building)، مثل پینین‌فارینا، بیش از ۱۲ نسخه‌ی مختلف از مدل 250 تولید کرده است. فراری 250GT که در نمایشگاه خودرو پاریس ۱۹۵۴ رونمایی شد، اولین مدل گرن توریزمو کد GT این شرکت اصیل ایتالیایی است. 250GT با ویژگی‌های اصلی گرن توریزمو، یعنی خودرویی راحت و پرقدرت برای سواری در مسافت‌های طولانی طراحی شده بود. بسیاری از محصولات پرفروش و ماندگار فراری با کد G و T همراه بوده‌اند. 250GTO و دینو 260GT و 365 GTB/4 برخی از این مدل‌ها هستند. گرن توریزموهای امروز فراری که کد GT را به‌همراه دارند، در دو مدل GTC4 Lusso و 488 GTB خلاصه می‌شوند.

سال ۱۹۵۷؛ تولید یکی از خودروهای برتر GT تاریخ

مازراتی پس از عرضه‌ی مدل A6، در نام‌گذاری محصولاتش تجدیدنظر کرد. مدل زیبای 3500GT که در سال ۱۹۵۷ با پیشرانه‌ی ۳۵۰۰ سی‌سی ۶ سیلندر خطی عرضه شد، اولین محصول مازراتی با کد گرن توریزمو است. تنها رقیب مازراتی 3500GT در آن دوران، ساب GT750 بود که در سال ۱۹۵۸ رونمایی شد؛ اما هیچ بختی دربرابر این خودرو ایتالیایی زیبا نداشت. بااین‌حال، ساب (SAAB) از اولین خودروسازان خارج از ایتالیا بود که از کد GT استفاده کرد. مدل 5000GT محصول سال ۱۹۵۹ ادامه‌دهنده‌ی راه یکی از خودروهای برتر GT تاریخ بود. پس از سال‌ها غیبت کد GT از سبد محصولات مازراتی، مدل 3200GT که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ تولید شد، روح و کالبد گرن توریزموِ واقعی را احیا کرد. در‌حال‌حاضر، مازراتی با کوپه‌ی گرن توریزمو و تیپ‌های GTS در مدل‌های مختلف مثل لوانته و کواتروپورته، همچنان کد GT را زنده نگه داشته است.

۱۹۵۹؛ ورود محافظه‌کارانه‌ی انگلیسی‌ها به قلمرو ایتالیایی‌ها

در نمایشگاه خودروِ لندن ۱۹۵۹، استون مارتین نسخه‌ی مسابقه‌ای GT کوپه‌ی DB4 را رونمایی کرد. این مدل یکی از اولین نمونه‌های تاریخ با کد GT است که به مفهوم اصلی گرن توریزمو اشاره نمی‌کند. DB4 GT با وزن سبک‌تر و ارتقای پیشرانه و ترمزها، نمونه‌ی مسابقه‌ای DB4 بود که تعریف جدیدی از کد GT به‌همراه داشت. DB4 GT پیش از رونمایی رسمی، در پیست مسابقه عملکرد خود را به‌نمایش گذاشته بود. استرلینگ ماس فقید پشت فرمان مدل پروتوتایپ استون مارتین DB4 GT مسابقه‌ی کلاس GT را پیروز شده بود. همچنین، این مدل اساس DB4 GT Zagato، یکی از محصولات ارزشمند و کمیاب‌ استون مارتین را هم تشکیل داده است. استون مارتین همیشه به مفهوم اصلی گرن توریزمو پایبند مانده؛ اما از DB4 GT تاکنون، محصولات کمی با کد GT عرضه کرده است. درحقیقت، بیشتر خودروهای استون مارتین گرن توریزمو هستند؛ ولی کد GT روی بدنه‌شان دیده نمی‌شود.

سال ۱۹۶۲؛ گرن توریزموِ آمریکایی تولید شد

استودبیکر (Studebaker) اولین خودروساز آمریکایی بود که از کد GT استفاده کرد. مدل گرن توریزمو هاوک (Hawk) براساس مدل استاندارد هاوک تولید شد و طراحی جلوپنجره‌ی آن مشابه محصولات مرسدس بنز بود. استودبیکر گرن توریزمو هاوک ابتدا با دو پیشرانه‌ی ۸ سیلندر Vشکل تنفس طبیعی عرضه شد و سپس، نمونه‌ی سوپرشارژ V8 با قدرت ۲۸۹ اسب‌بخار هم از راه رسید. این مدل آخرین تلاش‌های مقام‌های خودروساز آمریکایی برای ادامه‌ی تولید بود؛ اما گرن توریزمو هاوک نتوانست از تعطیلی کامل استودبیکر در سال ۱۹۶۷ جلوگیری کند.

در سال ۱۹۶۲، شرکت آمریکایی دیگری هم خودروِ GT عرضه کرد. دوج مدل سقف سخت Lancer را با نام GT 2-Door و تمرکز بر پیشرانه‌ی قدرتمند تولید کرد. لنسر جی‌تی از پیشرانه ۶ سیلندر کرایسلر با قدرت ۱۴۵ اسب‌بخار استفاده می‌کرد. مدل بعدی گرن توریزمو دوج نسل سوم Dart و جایگزین لنسر بود و نسل چهارم این مدل هم با کد GTS تولید شد.

سال ۱۹۶۳؛ آلفارومئو کد GT را بازتعریف کرد

اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰، خودروسازان جنبه‌های جدیدی از کد GT را در بازاریابی کشف کردند. آلفارومئو با عرضه‌ی مدل بسیار زیبا و ماندگار جولیا اسپرینتر جی‌تی، کلاس گرن توریزمو را زیرورو کرد. Giulia Sprint GT که سپس مدل‌های GTV ،GTC ،GT Junior ،GTA و GTAm آن هم عرضه شد، محصول استودیوِ طراحی برتونه (Bertone) است. مسئولان آلفارومئو پس از توقف تولید جولیا، کد GT را زنده نگه داشتند. Alfetta GT و GTV6 از نمونه‌های موفق گرن توریزمو آلفارومئو هستند.

سال ۱۹۶۳؛ ظهور اولین گاو خشمگین ایتالیا

فروچو لامبورگینی برای رقابت با فراری، تراکتورسازی را کنار گذاشت و اولین خودروِ برند گاو ایتالیایی خشمگین را در کلاس GT رونمایی کرد. 350GTV دو مفهوم مهم داشت: اشاره به پیشرانه ۱۲ سیلندر Vشکل ۳۵۰۰ سی‌سی و رقابت با گرن توریزموهای برتر آن دوران، یعنی محصولات فراری و مازراتی. مدل پروتوتایپ لامبورگینی 350GTV در نمایشگاه خودروِ تورین ۱۹۶۳ به‌نمایش گذاشته شد؛ اما به‌دلیل بازخوردهای منفی به‌ تولید نرسید. تیم مهندسی لامبورگینی در مرحله‌ی بعد، مدل 350GT را با پیشرانه‌ی اصلاح‌شده‌ی 350GTV عرضه کرد. 350GT اولین خودروِ تولیدی لامبورگینی است که سال ۱۹۶۶، مدل 400GT به پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Vشکل ۴۰۰۰ سی‌سی جایگزینش مجهز شد. لامبورگینی همیشه به‌دنبال تولید خودروهای GT بوده و کد GT و GTS در بسیاری از محصولات این شرکت ایتالیایی استفاده شده است. دیابلو GT یکی از خودروهای شناخته‌شده‌‌ی لامبورگینی با کد گرن توریزمو محسوب می‌شود.

سال ۱۹۶۴؛ رستگاری فورد با GT40 و GTO آمریکایی

فورد GT40 فقط با یک هدف تولید شد: شکست و تحقیر فراری. اولین مدل GT40 تاریخ در مسابقات ۱،۰۰۰ کیلومتری نوربرگ‌رینگ شرکت داده شد. پس از این مسابقه که فورد GT40 نتوانست تمام ۱،۰۰۰ کیلومتر جهنم سبز را طی کند، سه دستگاه از گرن توریزموِ آمریکایی‌ها به مسابقات ۲۴ ساعته لمانز ۱۹۶۴ وارد شدند. ناکامی‌های GT40 در سال ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ ادامه یافت؛ اما سرانجام از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹، فراری شکست دربرابر فورد را پذیرفت. پس از موفقیت GT40، تیم تبلیغاتی فورد از کد GT برای فروش بیشتر موستانگ مدل ۱۹۶۵ و سپس، کاپری استفاده کرد. کد GT هنوزهم در مدل V8 فورد موستانگ و نسل جدید GT40 وجود دارد.

یکی از مدل‌های ماندگار GT و اولین خودروِ عضلانی آمریکایی، در سال ۱۹۶۴ متولد شد. پونتیاک GTO در سال ۱۹۶۴، بیش از ۳۲،۰۰۰ مشتری پیدا کرد. مهندس ارشد تولید پونتیاک GTO جان دلورین معروف بود. بسیاری از کارشناسان معتقدند پونتیاک GTO با الهام از فراری 250GTO نام‌گذاری شده؛ اما دلورین اعلام کرد کد GTO براساس عبارت Grand Tempest Option شکل گرفته است. پونتیاک GTO در اصل نسخه‌ی قدرتمند مدل Tempest بود. کد GTO پس‌ازاین، در مدل مفهومی و هولدن مونارو (Holden Monaro) ساخت استرالیا در سال ۲۰۰۴ استفاده شد. برند پونتیاک که در سال ۲۰۱۰ منحل شد، دو نسل اول هاچ‌بک Vibe را هم با کد GT عرضه کرد.

سال ۱۹۶۴؛ اولین خودروِ گرن توریزمو از آسیا

نیسان GT-R امروز، اصالت و سابقه‌ی خود را مدیون شرکت خودروسازی پرینس (Prince Motor Company) است. قبل از ادغام با برند نیسان، پرینس نسخه‌ی مسابقه‌ای اسکای‌لاین مجهز به پیشرانه‌ی ۶ سیلندر خطی را براساس مدل گلوریا (Gloria) تولید کرد. این مدل به‌قدری موفق بود که نمونه‌ی جاده‌ای آن با کد اسکای‌لاین 2000GT عرضه شد. نیسان در سال ۱۹۶۶ پس از دراختیارگرفتن برند پرینس، مدل‌های گلوریا و اسکای‌لاین را هم درکنار پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۱۹۹۸ سی‌سی به‌دست آورد. سال ۱۹۶۹، اولین نسل از نیسان GT-R متولد شد. پس از گذشت ۴۰ سال، کد GT-R، پرچم‌دار نیسان در کلاس خودروهای اسپرت و گرن توریزمو، هنوزهم زنده مانده است.

سال ۱۹۶۴؛ اولین خودروِ GT اشتوتگارت استارت خورد

پورشه اولین خودروِ تولیدی اشتوتگارت با کد GT را برای شرکت در مسابقات تارگا فلوریو ایتالیا (Targa Florio) تولید کرد. مدل 904GTS در این مسابقات به مقام اول رسید تا بنیان‌گذار انواع محصولات پورشه با کد گرن توریزمو اسپرت شامل 928، 911، کیمن، پانامرا و حتی کاین باشد. یکی از خودروهای برتر پورشه با کد GT، مدل کاررا جی‌تی با پیشرانه‌ی V10 تنفس طبیعی محصول سال ۲۰۰۳ است. پورشه در جایگزین کاررا جی‌تی، یعنی 918 اسپایدر، از کد GT استفاده نکرد؛ اما مفهوم گرن توریزمو مسابقه‌ای هنوزهم در دیگر محصولات خودروساز محبوب اشتوتگارت مثل GT2 و GT3 وجود دارد.

سال ۱۹۶۵؛ تویوتا و جیمزباند

تویوتا 2000GT که بیشترِ مهندسی و طراحی و ساختش حاصل تلاش یاماها است، یکی از جاودانه‌های دنیای خودرو محسوب می‌شود. 2000GT می‌توانست با نشان نیسان تولید شود؛ اما مقام‌های این برند با پروژه GT جدید موافقت نکردند. بنابراین، بزرگ‌ترین خودروساز ژاپن در اقدامی غیرمنتظره رقیبی درخوراحترام برای جگوار E-Type عرضه کرد. تویوتا 2000GT از هر نگاهی، گرن توریزمویی واقعی و اصیل است که به‌دنیای سری فیلم‌های جیمزباند (فیلم «فقط دوبار زندگی می‌کنید» (You Only Live Twice) محصول سال ۱۹۶۷) هم رسید. پس از تولید این مدل، تویوتا از کد GT در تیپ‌های مختلف سلیکا (Celica) و نمونه‌ی مسابقه‌ای GT-Four استفاده کرد. آخرین محصول تویوتا با کد GT، کوپه‌ی خوش‌فرمان 86 است (محصول مشترک با سوبارو) که در کشورهای اروپایی به‌نام GT86 عرضه می‌شود.

سال ۱۹۶۷؛ خودروِ GT در خط‌تولید ولوو

خودروساز سوئدی ولوو در سال ۱۹۶۷ با هدف شناخته‌ترشدن در سطح جهانی، اولین خودروِ خود با کد GT را تولید کرد. 123GT نسخه‌ی دودر و قدرتمند سدان آمازون (Amazon) بود که براساس تجربه‌ی کسب‌شده‌ی تیم مهندسی ولوو در مسابقات مختلف موتوراسپرت دهه‌ی ۱۹۶۰ طراحی شد. تغییرات 123GT دربرابر آمازون عبارت است از: سیستم تعیلق سخت‌تر، ترمزهای دیسکی در جلو، چراغ‌های مه‌شکن، دورموتور بالاتر پیشرانه و صندلی‌های ریکارو. آمازون و 123GT هر دو از پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۱۷۷۸ سی‌سی مدل P1800 با قدرت ۱۱۵ اسب‌بخار درکنار جعبه‌دنده‌ی ۴ سرعته و انتقال قدرت محورعقب استفاده می‌کنند. دومین محصول ولوو با کد GT مدل 242 محصول سال ۱۹۷۴ بود. درحال‌حاضر، این برند سوئدی خودروِ گرن توریزمو با کد GT عرضه نمی‌کند.

سال ۱۹۶۹؛ کوچک‌ترین GT تولید شد

در سال ۱۹۶۹، مینی 1275GT به‌عنوان جایگزین مینی‌کوپر استاندارد رونمایی شد. کد 1275GT در این مدل به پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۱۲۷۵ سی‌سی با قدرت ۵۹ اسب‌بخار اشاره می‌کرد و تفاوت آن با دیگر نسخه‌های مینی در طراحی جلوپنجره و فروش کمتر آن خلاصه می‌شود. پس‌از‌این، محصولات مینی بدون کد GT عرضه شدند تا سرانجام، مدل 1499GT در سال ۲۰۱۷ برای گرامی‌داشت 1275GT کلاسیک عرضه شد. 1499GT از پیشرانه‌ی ۳ سیلندر با قدرت ۱۰۱ اسب‌بخار استفاده می‌کند.

سال ۱۹۷۰؛ سومین GTO این‌بار از ژاپن

کد GTO به‌‌ویژه در دهه‌ی ۱۹۶۰، طرفداران زیادی پیدا کرد. پس از معرفی GTO به‌وسیله‌ی فراری و سپس استفاده‌ی پونتیاک از آن، سومین GTO معروف از ژاپن ظهور کرد. میتسوبیشی در سال ۱۹۷۰، مدل گالانت GTO را رونمایی کرد که شباهت زیادی به موستانگ داشت. این مدل براساس Colt Galant میتسوبیشی ساخته شده بود و تولیدش در سال ۱۹۷۷، به‌پایان رسید. دومین و آخرین محصول میتسوبیشی با کد GTO در سال ۱۹۹۰ رونمایی شد. میتسوبیشی GTO که در آمریکا با کد 3000GT عرضه شد، آخرین گرن توریزموِ این شرکت ژاپنی تا امروز است.

سال ۱۹۷۵؛ هاچ‌بک با چاشنی گرن توریزمو

در سال ۱۹۷۵، فولکس واگن محصولی عرضه کرد که به‌یکی از زیرمجموعه‌های کد GT تبدیل شد. گلف GTI تعریف جدید و ناآشنایی از گرن توریزمو بود. GTI که از سرواژه‌های Gran Turismo Iniezione تشکیل شده و به سیستم تزریق مستقیم پاشش سوخت اشاره می‌کند، گرن توریزمو را در خودروِ شهری کوچک خلاصه کرد. درحقیقت، فولکس واگن ایده‌ی مینی 1275GT را به‌صورت کامل‌تر ارائه داد. البته، گلف GTI اولین هاچ‌بک جذاب تاریخ نیست و این افتخار به اتوبیانچی A112 Abarth می‌رسد؛ اما محصول آلمانی‌ها، دلیل اصلی افزایش محبوبیت خودروهای هاچ‌بک است. پس از عرضه‌ی گلف GTI، فولکس واگن کد GT را با دیگر محصولاتش هم ترکیب کرد. GTD و GTE به قوای فنی توربودیزل و پلاگین هیبرید فولکس واگن اشاره می‌کنند.

سال ۱۹۷۷؛ گرن توریزموِ فرانسوی با نشان سیتروئن

در دهه‌ی ۱۹۶۰، هیچ‌کس نمی‌توانست سیتروئن را با کد GT تصور کند. واقعا تولید سیتروئن 2CV GT امکان‌پذیر نبود؛ اما پس از اینکه سیتروئن، مازراتی را دراختیار گرفت، همه‌چیز امکان‌پذیر شد. در ابتدا، به‌نظر می‌رسید سیتروئن SM محصول سال ۱۹۷۰ شایسته‌ترین محصول فرانسوی‌ها برای دریافت کد GT باشد؛ اما اولین محصول سیتروئن با کد GT سال ۱۹۷۷ عرضه شد. 2400 GTi نسخه‌ی انژکتور از سیتروئن CX بود که از پیشرانه‌ی ۱۲۸ اسب‌بخار استفاده می‌کرد. کدهای GT و GTi در مدل‌های Visa و BX و AX هم استفاده شدند. درحال‌حاضر، سیتروئن بیشتر بر راحتی سواری تمرکز کرده تا پرفرمنس. باتوجه‌به حضور این شرکت فرانسوی در مسابقات رالی قهرمانی جهان، امکان تولید مدلی جدید با کد GT، مثلا C3 GT وجود دارد؛؛ اما هنوز این اتفاق نیفتاده است.

سال ۱۹۸۰؛ خودروِ GT از آئودی

آئودی پس از افزایش ظرفیت تولید و ورود به کلاس خودروهای لوکس، اولین نمونه‌ی GT خود را عرضه کرد. Coupe GT براساس مدل 100 و با قطعات مدل 80 ساخته شده بود؛ اما در بخش طراحی تفاوت داشت. این مدل به‌دلیل موفقیت‌های آئودی کواترو، هیچ‌وقت پرطرفدار نبود. خط‌تولید امروز آئودی تقریبا زیرنظر مهندسان کواترو اداره می‌شود؛ ولی حتی یک مدل با کد GT در محصولات بزرگ‌ترین خودروساز اینگولشتات آلمان وجود ندارد. شاید در آینده‌ی نزدیک، مدلی جدید با کد GT براساس مدل مفهومی E-Tron GT تولید شود.

سال ۱۹۹۳؛ شاسی‌بلند آمریکایی با نشان GT

همان‌طورکه درک‌کردنی است، تعداد شاسی‌بلندهای مختلف با نشان GT زیاد نیست و ارتفاع زیاد این مدل‌ها با تعریف خودروهای گرن توریزمو کاملا در تضاد است. باوجوداین، خودروساز آمریکایی جی‌ام‌سی برای تولید و فروش نسخه‌ی دودر شاسی‌بلند یوکان (Yucon) از کد GT استفاده کرد. نسخه GT با گِل‌گیرهای برجسته و رینگ‌های آلومینیومی و پیشرانه‌ی ۸ سیلندر ۵۷۰۰‌ سی‌سی با قدرت ۲۰۰ اسب‌بخار از نسخه‌ی استاندارد یوکان متمایز می‌شود.

سال ۲۰۰۳؛ تولید گرن توریزموِ مدرن

تقریبا تمام خودروهای بنتلی با مفهوم گرن توریزمو گره خورده‌اند. درواقع، برند بنتلی در تولید خودروهای جادار، لوکس، راحت، قدرتمند و سریع تعریف می‌شود. نسل اول بنتلی Continental GT نمونه‌ی کاملی از خودروِ گرن توریزموِ مدرن است: بزرگ، جادار، لوکس، راحت و پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Wشکل با قدرت ۵۵۲ اسب‌بخار. درکنار محصول جذاب بنتلی، کرایسلر هم مدل PT Cruiser GT را معرفی کرد که از دیدگاه بسیاری از کارشناسان، یکی از خودروهای عجیب‌ و زشت‌ تاریخ با کد GT ماندگار شده است.

سال ۲۰۰۹؛ داستان بی‌ام‌و و کد GT

سال‌ها بود که خودروساز باواریا از کد GT استفاده نمی‌کرد و فقط مدل 1600GT بود که آن‌هم براساس Glas GT ساخته شد. نام‌گذاری محصولات بی‌ام‌و ساده بود و به‌دلیل شهرت و اعتبار برند، این شرکت نیازی نداشت برای معرفی خودروهای پرفرمنس و عملکرد بالای خود از کد GT استفاده کند. تمام این موارد، با رونمایی مدل جنجال‌برانگیز GT سری 5 در نمایشگاه خودرو‌ی فرانکفورت ۲۰۰۹ تغییر کرد. کد GT در این مدل به فضای بیشتر کابین و در صندوق‌ عقب دوگانه اشاره می‌کرد. فرمول متفاوت کد GT در محصولات بی‌ام‌و با سری 3 جی‌تی در سال ۲۰۱۳ و سری 6 جی‌تی ۲۰۱۸ ادامه یافت.

سال ۲۰۱۳؛ خودروِ کره‌ای با کد GT

در چند سال گذشته، شرکت‌های خودروسازی کره‌جنوبی پیشرفت فراوانی کردند. این امر باعث شد تازه‌واردهای خودروسازی از کد مقدس GT هم در محصولاتشان استفاده کنند. هیوندای ابتدا در تریم‌های مختلف نام GT را به‌کار برد؛ اما سرانجام در سال ۲۰۱۳، مدل النترا GT را معرفی کرد. این هاچ‌بک فقط در بازار آمریکا با نام النترا GT عرضه می‌شد و در کشورهای دیگر، هیوندای i30 بود. همان‌طورکه پیش‌بینی‌پذیر بود، هیوندای النترا GT نه خودروِ گرن توریزمو و نه هاچ‌بک موفق مثل فولکس واگن GTI شد.

سال ۲۰۱۴؛ مرسدس بنز و AMG به‌اضافه‌ی GT

مرسدس بنز معمولا از کد GT فقط در خودروهای مسابقه‌ای استفاده می‌کرد؛ اما این سنّت در سال ۲۰۱۴ شکسته شد. محصول دپارتمان جدید Mercedes-AMG برای رقابت با پورشه 911 بدون شلوغ‌کاری فقط GT نام گرفت. مدل‌های دیگر مرسدس AMG GT شامل GT S و GT C و GT R درکنار کوپه‌ی چهاردر E کلاس (GT 4-door) تولید شدند.

سال ۲۰۱۷؛ بازگشت متفاوت کره‌ای‌ها

پس از تلاش ناموفق هیوندای، کیا با معرفی مدل مفهومی GT در نمایشگاه خودروِ فرانکفورت ۲۰۱۱ توجه علاقه‌مندان را جلب کرد. وقتی مدل مفهومی کیا رونمایی شد، بسیاری از کارشناس‌ها آن را فقط نمایشی از توانایی‌های تیم طراحی این برند توصیف کردند؛ اما به‌قدری واکنش‌ها به GT Concept کیا مثبت بود که سرانجام به خط‌تولید رسید. استینگر GT محصول سال ۲۰۱۷ اولین خودروِ گرن توریزموِ واقعی کیا است که دیدگاه‌ها به خودروسازی کره‌جنوبی را کاملا تغییر داد.

خودروهای گرن توریزموِ امروز و آینده

امروزه، تقریبا تمام خودروسازان بزرگ جهان، به‌جز کادیلاک، جیپ، لندرور، لکسوس و لینکلن، حداقل یک خودرو با نشان GT فارغ از گرن توریزمو بودن یا نبودن عرضه کرده‌اند. در خودروهای مختلف، از آلفارومئو مخصوص مسابقه گرفته تا پورشه کاین، کد GT در ترکیب با مفاهیم مختلف مثل GTA ،GTB ،GTC ،GTD ،GTE ،GTI ،GTL ،GTO ،GTS ،GTV و GTX استفاده شده است. گاهی اوقات، مدلی با کد GT خودروِ گرن توریزموِ واقعی است؛ در مواقع دیگر، این کد نشان‌دهنده‌ی کلاس مسابقه‌ای مثل پورشه 911GT2 RS است. گاهی هم این کد فقطا برای بازاریابی به‌کار می‌رود. 

از دیدگاه شما، خودروهای برتر گرن توریزمو محصول کدام برندها هستند؟ 

در سال ۱۹۴۱، رودولف هس، معاون پیشوای آلمان و یکی از اشخاص نزدیک‌ به هیتلر تصمیم گرفت با به‌جان‌خریدن خطر‌های پیش‌بینی‌نشده، به‌تنهایی و مخفیانه به بریتانیا سفر کند تا شرایط را برای صلح بین آلمان و دشمن سرسختش فراهم کند. بااین‌حال، واقعا او این کار را انجام داد؟

اینکه آیا این مرد که بعدها دستگیر شد، واقعا رودلف هس نام داشته یا طبق نظریه‌ی توطئه‌ی ۷۰ ساله، بدل کاملا شبیه او بوده، تا این زمان محل بحث و مناقشه باقی مانده بود. معتقدان نظریه‌ی توطئه می‌گویند این مرد بدل رودلف هس بوده که برای فریب متفقین و کمک به آلمان در رسیدن به اهداف شومش به بریتانیا سفر کرده بود. حتی برخی پا را نیز از این فراتر گذاشته و معتقدند تمام این قضیه زیر سر بریتانیا بوده است.

افراد زیادی این نظریه را باور دارند؛ حتی رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده‌ی آمریکا، یعنی روزولت، نیز بر همین باور بود. ده‌ها سال، شایعه‌های گوناگونی درباره‌ی قضیه‌ی هس بر زبان‌ها چرخیده و حتی در پژوهش علمی جدیدی نوشته شده که این اقدام هس فراری عجیب بود و یکی از بخش‌های مرموز‌ جنگ جهانی دوم باقی مانده است.

این مرد چه رودلف هس باشد چه نباشد، در مأموریت خود شکست خورد. او در یکی از صبح‌های ماه می، به‌تنهایی و مخفیانه با هواپیما به‌سمت بریتانیا پرواز کرد و پس از رسیدن به مقصد، با برعکس‌کردن هواپیما با چترنجات از آن بیرون پرید و هنگام فرود به زمین دچار شکستگی مچ پا شد. او بلافاصله دستگیر و دو هفته مداوا شد. پس از بازجویی‌، سرویس امنیتی بریتانیا اعلام کرد او مشکل روانی دارد. باوجوداین، به‌اعتقاد پزشکان بریتانیایی، رودلف هس پس از شکست در مأموریتش دچار افسردگی شدید و حتی روان‌پریشی شده بود.

پس از جنگ، هس در دادگاه نورنبرگ از اتهام جنایت علیه بشریت و حکم اعدام تبرئه؛ اما به حبس ابد محکوم شد. او ۴ دهه‌ی بعدی عمرش را در زندان اسپاندو در برلین غربی گذارند. سال‌ها بعد، بریتانیا و فرانسه و آمریکا برای آزادی او تلاش‌های زیادی کردند؛ اما با مخالفت شوروی مواجه شد. حتی وینستون چرچیل در کتابش گفته زندانی‌کردن این پیرمرد دور از انسان‌بودن و بهتر بود در محاکمه‌، وضعیت پزشکی او در نظر گرفته می‌شد. جسد هس یا بدل او در سال ۱۹۸۷ در ۹۳ سالگی در سلولش پیدا شد. گفته می‌شود او در زندان به خودکشی دست زد؛ اما برخی معتقدند وی به‌قتل رسیده است.

مجوز قبر هس پس از بیست سال به‌پایان رسید و دولت آلمان به درخواست خانواده‌ی وی برای تمدید آن جواب رد داد. درنتیجه، قبر او تخریب شد و پس از سوزاندن استخوان‌هایش، خاکستر آن به دریا ریخته شد. بدین‌ترتیب، با از‌بین‌رفتن تمام مدارک فیزیکی هیچ‌کس بااطمینان نمی‌توانست بگوید این زندانی شماره‌ی ۷ زندان اسپاندو واقعا رودلف هس، معاون و دوست نزدیک هیتلر (حداقل تا قبل از به‌قدرت‌رسیدن هیملر) و شانزدهمین عضو رسمی حزب نازی بود یا بدل او.

بدون وجود مدارک فیزیکی از باقی‌مانده‌ی بدن این شخص، حتی نمی‌توان درستی شواهدی را نیز بررسی کرد که از نظریه‌ی توطئه حمایت می‌کرد؛ یعنی نه می‌توان این نظریه را رد و نه آن را تأیید کرد.

برای مثال، زندانی شماره‌ی ۷ ظاهرا در سینه‌ی خود هیچ اثری از جراحت جنگ جهانی اول نداشت. این درحالی‌ است که هس در این جنگ به‌شدت از ناحیه‌ی سینه مجروح شده بود؛ به‌نحوی که دیگر نمی‌توانست در پیاده‌نظام ارتش آلمان خدمت کند؛ به‌همین‌دلیل، به نیروی هوایی آلمان پیوست و آموزش‌ خلبانی دید. همچنین، هیچ فاصله‌ای بین دندان‌های جلویی زندانی وجود نداشت. این مورد در عکس‌های قبلی هس کاملا مشهود بود. افزون‌براین، این زندانی به‌صورت غیرعادی از ملاقات با اعضای خانواده سر باز می‌زد و در دادگاه اعلام کرد دچار فراموشی شده؛ اما بعدها ادعاد کرد حافظه‌ی خود را به‌دست آورده است. با وجود تمام انتظارات، تکه‌ای تعیین‌کننده از پازل رودلف هس هنوز باقی مانده بود.

ده‌ها سال بعد از مرگ زندانی شماره‌ی ۷ اسپاندو، پژوهشگران به‌‌طور اتفاقی نمونه‌‌خونی را کشف کردند که از این زندانی در سال ۱۹۸۲ گرفته شده بود. این نمونه‌خون در مرکز درمانی نظامی والتر ریید در واشنگتن‌ دی‌سی نگه‌داری می‌شده است.

شرمن مک‌کال، پاتولوژیست بازنشسته‌ی ارتش ایالات متحده‌ی آمریکا، در‌این‌باره چنین توضیح می‌دهد:

برای اولین‌بار به‌صورت اتفاقی وقتی در دوران خدمتم در ارتش به‌عنوان پاتولوژیست در مرکز والتر ریید بودم، از وجود نمونه‌‌خون هس آگاه شدم. سال‌ها بعد، متوجه شدم مناقشه‌ای تاریخی در‌باره‌اش وجود دارد.

با در دست داشتن نمونه‌‌خون زندانی، مک‌کال و تیمش توانستند یکی از اقوام مذکر هس را شناسایی کنند که در قید حیات بود و DNA به‌دست‌آمده از نمونه‌خون را با DNA بزاق این شخص مقایسه کردند که داوطلبانه در مطالعه شرکت کرده بود. کمپر کییشلیچ، یکی از پژوهشگران تیم از دانشگاه سالزبورگ اتریش، به گاردین گفته است:

هیچ مدرکی برای اثبات یا رد نظریه‌ی توطئه وجود نداشت؛ اما بالاخره توانستیم مدرکی پیدا کنیم.

آنطور‌که پژوهشگران در مقاله‌ی منتشرشده‌‌شان اعلام کرده‌اند، نتایج آزمایش DNA نشان می‌دهد احتمال اینکه زندانی شماره‌ی ۷ واقعا رودلف هس باشد، بیش از ۹۹.۹۹ درصد است. همین موضوع برای تیم پژوهشی کافی است تا به این نتیجه برسد که این راز ۷۰ ساله‌ی جنگ‌ جهانی دوم سرانجام حل شده است.

تیم پژوهشی این مطالعه در مقاله‌ی خود این‌طور جمع‌بندی می‌کند:

به‌دلیل پیداشدن اتفاقی نمونه‌ی بیولوژيکی مربوط‌به زندانی شماره‌ی ۷، نویسندگان این فرصت کمیاب را پیدا کردند تا زوایای تاریک یکی از رازهای مبهم‌ و طولانی تاریخ جنگ‌ جهانی دوم را روشن کنند. باتوجه‌به نتایج آزمایش‌ها، این نظریه‌ی توطئه که زندانی شماره‌ی ۷ بدلی از رودلف هس بوده، بسیار نامحتمل است و به این ترتیب تأیید نمی‌شود.

احتمالا در ماه جاری میلادی با اولین موج عرضه‌ی گوشی‌های انعطاف‌پذیر، با پیش‌گامی سامسونگ،‌ هواوی وشیائومی روبه‌رو خواهیم بود. اما ال‌جی، یکی از شرکت‌هایی که پیش‌بینی می‌شد با این موج همراه شود، از رقابت اعلام خروج کرده‌ است.

ال‌جی، شرکتی است که اولین تلویزیون‌های رول‌شدنی را تولید کرده‌ است؛ اما، در کمال تعجب به خبرنگاران اعلام کرد که برای رونمایی از گوشی تاشدنی خیلی زود است.

Brian Kwon، مدیر بخش موبایل و تلویزیون ال‌جی در کنفرانسی که در شهر سئول برگزار شد، اظهار کرد:

اخیرا ال‌جی، تلویزیون‌های رول‌شدنی را آماده‌ی رونمایی کرده است. این تلویزیون‌ها یک گام فراتر از تکنولوژی وسایل الکترونیکی انعطاف‌پذیر هستند. ما قبلا  عنوان کرده‌ بودیم که همزمان با رونمایی از تکنولوژی 5G، گوشی تاشدنی خود را نیز عرضه می‌کنیم؛ اما تصمیم بر آن شد که فعلا این نوع گوشی را تولید نکنیم. تقاضای بازار برای این گوشی‌های هوشمند حدود یک میلیون دستگاه تخمین زده می‌شود. مسئله‌ی اصلی ال‌جی، آن است که مجددا جایگاه خود را در بازار فروش تلفن‌های همراه هوشمند به دست آورد. به همین دلیل، برای ال‌جی زود است که گوشی‌های انعطاف‌پذیر عرضه کند. اما، لازم است اشاره کنم که ما از لحاظ توان تولیدی، کاملا آماده‌ایم تا در صورت مثبت بودن واکنش بازار به چنین دستگاه‌هایی، به‌سرعت وارد بازار رقابتی گوشی‌های تاشدنی شویم.

از سخنان این مدیر ارشد ال‌جی می‌توان برداشت کرد که ال‌جی از نظر فناوری، به گوشی‌های تاشدنی دست یافته و منتظر است تا واکنش بازار نسبت به این گوشی‌ها را ببیند و سپس در صورت صلاحدید وارد این بازار شود.

دستگاه‌های خم‌شدنی هنوز راه زیادی برای پیمودن و وارد شدن به زندگی روزمره‌ی ما در پیش دارند. همچنین، هنوز میزان مفید بودن استفاده از آن‌ها روشن نشده است. ال‌جی، در سال‌های اخیر، پتنت‌های در حوزه‌ی ابزارهای تاشدنی ثبت کرده است؛ اما، فعلا قصد دارد بر بازار تلفن‌های همراه معمولی‌اش تمرکز کند تا مشتری‌های خود را از دست ندهد.

ال‌جی، به‌زودی در کنفرانس جهانی موبایل (MWC)، در شهر بارسلون، از دو پرچم‌دار جدید خود یعنی V50 ThinQ و G8 ThinQ که مجهز به تکنولوژی 5G خواهند بود، رونمایی می‌کند.

به تدریج، دیسک‌های چرخشی در حال پیوستن به تاریخ هستند. سامسونگ نیز، میخ دیگری بر تابوت این نوع دیسک‌ها زده‌ است. بنابه گفته‌ی سامسونگ، این شرکت دیگر پخش‌کنند‌ه‌های 4K بلو-ری جدیدی عرضه نمی‌کند. همچنین برخی منابع اعلام کرده‌اند سامسونگ تولید مجدد پخش‌کننده‌های 1080 بلو-ری قدیمی خود را نیز کاهش داده و احتمالا متوقف می‌کند.

همچنین یکی از مقامات سامسونگ به CNET اعلام کرده که این شرکت در بازار ایالات متحده، پخش‌کنند‌های بلو-ری یا 4K بلو-ری را عرضه نمی‌کند. البته، از نظر فنی احتمال دارد که سامسونگ هنوز هم مدل‌های قبلی پخش‌کننده‌های بلو-ری خود را عرضه کند یا حتی در سایر کشورها، پخش‌کننده‌ی بلو-ری جدیدی معرفی کند؛ اما، از جنبه‌ی عملی همانند شرکت اوپو اعلام کرده که دیگر پخش‌کننده‌ی Blu-ray معرفی نمی‌کند.

سامسونگ تمایل زیادی داشت تا یکه‌تاز پخش‌کننده‌های بلو-ری 4K شود؛ اما، خروج این شرکت از این رقابت خیلی هم باعث تعجب نیست؛ چرا که تکنولوژی دیسک‌های چرخشی در حال مرگ است. طبق گزارش مؤسسه‌ی تحقیقاتی Nielsen، با پیشی گرفتن استفاده از ابزارهای استریم، میزان بهره‌گیری از پخش‌کننده‌های Blu-ray و DVD به‌شدت کاهش یافته است. هم‌اکنون ۶۶ درصد تماشاگران تلویزیون در منازل از این نوع پخش‌کننده‌ها استفاده می‌کنند؛ درحالی‌که، این رقم در گذشته به ۷۲ درصد می‌رسید. براساس گزارش‌های این مؤسسه، هر نوجوان آمریکایی روزانه به‌طور میانگین کمتر از ۵ دقیقه از این پخش‌کننده‌ها استفاده می‌کند. در عین حال، ابزارهای پخش استریم محتوای 4K، در سال‌های اخیر از نظر کمیتی افزایش یافته و قیمت‌ آن‌ها نیز بسیار مناسب شده است. هر دو شرکت گوگل و اپل، محتوای 4K را با قیمت بسیارمناسبی عرضه می‌کنند و همچنین به شکل رایگان، محتوای HD شما را نیزی به 4K ارتقا می‌دهند.

البته ممکن است هنوز برخی اعتقاد داشته باشند که کیفیت صدا و تصویر پخش‌کننده‌های بلو-ری با ابزارهای پخش استریم قابل مقایسه نیست. وقتی سونی پخش‌کننده‌ی بلو-ری 4K را از PS4 Pro حذف کرد، شاید چندان هم خسیس نبود، بلکه باهوش بود!

طبق اعلام قبلی، گوشی شیائومی می ۹ دو روز دیگر و ساعاتی پیش از گلکسی اس ۱۰ سامسونگ، رونمایی خواهد شد. این موبایل پرچمدار که برای طرفداران شیائومی و به‌خصوص ساکنان چین، دستگاهی هیجان‌انگیز به‌شمار می‌آید، از مشخصات فنی قدرتمند بهره می‌گیرد و می‌تواند گزینه‌ی مناسبی برای خرید باشد.

درحالی‌که هنوز دو روز تا رویداد ویژه‌ی شیائومی برای پرده‌برداری از می ۹ فاصله داریم، اما این شرکت چینی تصمیم گرفته است از طریق صفحه‌ی رسمی خود در توییتر، از ویژگی‌ها و مشخصات دستگاه موردبحث رونمایی کند. شیائومی در چندین پست پشت‌سر‌هم، ویژگی‌هایی نظیر تنوع رنگ‌بندی،‌ مشخصات دوربین‌ها، اسکنر اثر انگشت، نمایشگر، شارژ بی‌سیم و... را با کاربران به‌ اشتراک گذاشت.

بر این اساس، گوشی Xiaomi Mi 9 قرار است در پنل پشتی از دوربینی سه‌گانه بهره‌مند باشد؛ یکی از این دوربین‌ها مجهز به حسگر ۴۸ مگاپیکسلی ۱/۲ اینچ با سایز پیکسل ۰.۸ میکرومتر خواهد بود. دوربین دوم از حسگر ۱۶ مگاپیکسلی فوق‌عریض با زاویه‌ی دید ۱۱۷ درجه و گشودگی دیافراگم f/2.2 بهره می‌گیرد. در نهایت به دوربین سوم می‌رسیم که از نوع تله‌فوتو است و از حسگر ۱۲ مگاپیکسلی با سایز پیکسل یک میکرومتر و گشودگی دیافراگم f/2.2 بهره‌ می‌برد. دوربین تله‌فوتو‌ی شیائومی می ۹، امکان زوم اپتیکال دو برابری را فراهم می‌کند.

دوربین سه‌گانه‌ی می ۹ شیائومی که ظاهری عمودی دارد، از فوکوس خودکار لیزری بهره‌مند است. در واقع طبق آنچه شیائومی می‌گوید، سیستم فوکوس خودکار گوشی می ۹، ترکیبی از فوکوس خودکار لیزری، فوکوس خودکار تشخیص فاز (PDAF) و فوکوس خودکار تشخیص کنتراست (CDAF) است و این یعنی دستگاه موردبحث حتی در تاریکی نیز سیستم فوکوس خودکار سریع و دقیقی دارد. اگر به دانستن اطلاعات بیشتر در مورد انواع سیستم فوکوس خودکار علاقه‌مند هستید، مقاله‌ی ویژه‌ی زومیت را به‌ قلم امیرعباس کهربا مطالعه کنید.

ویدیوهای جدیدی که در ساعات اولیه‌ی امروز از سوی منابعی غیررسمی منتشر شده‌اند، مدعی هستند که شیائومی می ۹ از شارژ سریع ۲۰ واتی پشتیبانی می‌کند. مورد دیگر اینکه دستگاه موردبحث ما در پنل جلویی دارای نمایشگر AMOLED با وضوح تصویر فول HD پلاس و روشنایی ۶۰۰ نیت است. این نمایشگر دارای حسگر اثر انگشت داخلی از نوع اپتیکال است و از برخی قابلیت‌های جدید همچون Reading Mode 2.0 و Sunlight Mode 2.0 برای بالا رفتن میزان خوانا‌بودن در انواع شرایط نوری، پشتیبانی می‌کند. شیائومی می ۹ دارای نسبت نمایشگر به بدنه‌ی ۹۰.۷ درصد است که رقمی عالی به‌شمار می‌آید. 

طبق ادعای چینی‌ها، گوشی شیائومی می ۹ دارای کیفیت صدای فوق‌العاده خواهد بود. به‌علاوه این دستگاه دارای قابلیتی به‌نام Game Turbo برای علاقه‌مندان به بازی‌های ویدیویی است. این قابلیت به‌منظور اجرای روان‌تر بازی‌ها، عملکرد پردازنده‌ی مرکزی و پردازنده‌ی گرافیکی را بهبود می‌بخشد. 

ظاهرا در می ۹ از نسل ششم شیشه‌ی گوریلا گلس به‌عنوان پوشش محافظ استفاده شده است. همچنین روی لنز دوربین پشتی، شیشه‌ای از جنس یاقوت کبود قرار داده شده است تا محافظت بیشتری از آن صورت گیرد. شیائومی می ۹ به‌عنوان پرچمدار جدید چینی‌ها در سه رنگ بنفش کمرنگ، آبی اقیانوسی و مشکی پیانویی روانه‌ی بازار خواهد شد. در ضمن این دستگاه از یک مدل ویژه به‌نام Xiaomi Mi 9: Battle Angel نیز بهره‌مند است. پنل پشتی این مدل، کاملا شفاف است و جلوه‌ی بسیار جالبی دارد. 

تاکنون در مورد جزئياتی مثل قیمت گوشی شیائومی می ۹ صحبتی به‌میان نیامده است. به‌محض انتشار جزئیات بیشتر در این‌رابطه، آن را با شما در میان خواهیم گذاشت. در روزهای آینده به‌منظور کسب اطلاعات در مورد گوشی‌های جدید شیائومی و سامسونگ، زومیت را دنبال کنید.

در انتها می‌توانید تمامی تصاویری را که شیائومی در توییتر منتشر کرده است، مشاهده کنید:

شرکت GMC طی مراسمی از خودرو شاسی‌بلند آکادیا (Acadia) مدل ۲۰۲۰ رونمایی کرد. این کراس‌اور سایز متوسط گذشته از ظاهر جدید و تغییراتی در فضای داخل کابین، همراه‌با پیشرانه توربوشارژ به‌عنوان آپشن و تیپ جدید AT4 عرضه می‌شود. 

در جلوی شاسی‌بلند آکادیا ۲۰۲۰ ابتدا با جلوپنجره جدید روبه‌رو می‌شویم که از چراغ LED و چراغ‌های جلو و عقب به شکل C و مخصوص محصولات GMC بهره می‌برد. تیپ AT4 ظاهر تهاجمی دارد و با رنگ بیرونی کروم سیاه برجسته شده است؛ درحالی‌که فضای داخلی اسپرت با تزئین تیره همراه می‌شود. تیپ اکادیا دنالی (Denali) نیز همچنان با فضای بیرونی کرومی و فضای داخل کابین مجهز به قطعاتی از چوب روی داشبورد در خط تولید باقی می‌ماند. 

یکی از برجسته‌ترین تغییرات مدل جدید آکادیا ۲۰۲۰، دسترسی به پیشرانه‌ کاملا‌ً جدید ۲ لیتری توربوشارژ است. البته هنوز هم پیشرانه‌های ۲.۵ لیتری چهار سیلندر و ۳.۶ لیتری خورجینی ۶ سیلندر متعلق به نسل گذشته آکادیا برای خریداران در دسترس هستند. 

پیشرانه توربو جدید جی‌ام‌سی دارای ۲۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۳۵۰ نیوتن‌متر است. در این نوع پیشرانه بیشینه قدرت با خیز بالای سوپاپ‌ها به دست می‌‌آید، درحالی‌که برای مدیریت مصرف سوخت نیز از خیز پایین سوپاپ‌ها بهره گرفته می‌شود. جی‌ام‌سی همچنین از سیستم مدیریت فعال سوخت بهره می‌برد که در شرایط بار کم، دو سیلندر را غیرفعال می‌کند تا کارایی و مصرف سوخت بهینه‌سازی شود. این پیشرانه در تیپ‌های دنالی و SLT به‌صورت پیش‌فرض مورد استفاده قرار می‌گیرد.

علاوه‌بر پیشرانه جدید، جعبه‌دنده ۹ سرعته جدیدی هم‌اکنون در تمامی تیپ‌های آکادیا ۲۰۲۰ به‌عنوان امکانات استاندارد در دسترس خواهد بود. این جعبه‌دنده ازطریق سیستم تعویض دنده دقیق الکترونیکی (Electronic Precision Shift) کنترل می‌شود؛ EPS سیستمی است که ازطریق دکمه‌ها و مکانیزم‌هایی به‌طور دقیق اهرم تعویض دنده را حرکت می‌دهد.

سایر فناوری‌های اضافی در شاسی‌بلند آکادیا شامل شارژ بی‌سیم ۱۵ وات، دوربین دیجیتال باکیفیت برای دید عقب (گزینه استاندارد در تیپ‌های SLT، AT4 یا دنالی و در دسترس برای تیپ SLE) و سیستم ترمز eBoost می‌شود. همراه‌با پیشرانه توربوشارژ ۲ لیتری از سیستم تعلیق اصلاح‌شده استفاده شده که باعث بهبود سواری و فرمان‌گیری خواهد شد.

جی‌ام‌سی آکادیا ۲۰۲۰ تا پاییز سال ۲۰۱۹ به نمایندگی‌های فروش قدم می‌گذارد.