از تولید اولین خودروِ جهان و آغاز صنعت خودروسازی با نمونه‌های تولید انبوه، بیش از ۱۰۰ سال می‌گذرد. در این سال‌ها، صنعت خودروسازی رویدادهایی فراموش‌نشدنی مثل جنگ‌های جهانی اول و دوم و بحران‌های مالی و رسوایی افراد و شرکت‌های مخلتف را تجربه کرده است.

در سال ۲۰۱۹ هستیم؛ سالی که خودروسازان بزرگ به‌دنبال پیشرفت فناوری خودران و برقی و خودروسازی کشورهای درحال‌توسعه، میزبان محصولات دیگر برندها هستند. علاقه‌مندان دنیای خودرو با انواع برندهای مطرح این صنعت در کشورهای مختلف آشنا هستند. بااین‌حال، شاید بسیاری از افراد با اولین خودروهای تولیدی شرکت‌های مشهور آشنا نباشند. این مقاله دقیقا با همین هدف نوشته شده است. در سال‌های گذشته، برندهای مختلفی در خودروسازی ظهور و سقوط کرده‌اند. در این مقاله، شرکت‌های مهم صنعت خودروسازی و اولین خودروِ تولیدی آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

مرسدس بنز

پتنت موتورواگن محصول سال ۱۸۸۶

همه‌چیز از سال ۱۸۸۶ آغاز شد و کارل بنز اولین خودروِ خود را در سال ۱۸۸۵ تولید کرد؛ اما در سال ۱۸۸۶، این خودرو رونمایی و ثبت رسمی شد. البته، نام مرسدس بنز به‌عنوان شرکتی خودروساز، در سال ۱۹۰۱ وارد صنعت شد. اولین خودروِ مرسدس بنز به ۳ چرخ و پیشرانه‌ی ۹۵۴ سی‌سی با قدرت ۰.۷۵ اسب‌بخار مجهز بود. سال ۱۸۹۳، بنز اولین خودروِ چهارچرخ موسوم به ویکتوریا (Viktoria) را طراحی کرد. ویکتوریا از پیشرانه‌ی ۱۷۴۵ سی‌سی با قدرت ۳ اسب‌بخار استفاده می‌کرد.

مرسدس بنز در یک قرن گذشته، تغییرات زیادی کرده و هم‌اکنون، در جایگاه زیرمجموعه‌ی گروه خودروسازی دایملر (Daimler)، بیش از ۲،۳۱۰،۰۰۰ دستگاه خودرو در جهان عرضه می‌کند.

پژو

اولین خودرو محصول سال ۱۸۹۱

برند پژو سال ۱۸۴۲ بنیان گذاشته شد و پیش از تولید دوچرخه در ۴۰ سال بعد، عرضه‌کننده‌ی انواع آسیاب‌های کوچک نمک و فلفل بود. این برند فرانسوی در سال ۱۸۹۱، اولین خودروِ خود را با ۴ چرخ، پیشرانه‌ی ۲ سیلندر Vشکل، انتقال قدرت زنجیری و محور عقب محرک تولید کرد. تولید این مدل در سال اول عرضه فقط به ۵ دستگاه محدود بود؛ اما تیراژ آن در سال ۱۸۹۲، به ۲۹ دستگاه افزایش یافت. در سال ۱۹۰۰، پژو هر سال ۵۰۰ دستگاه خودرو تولید می‌کرد.

پس از این، پژو به صنایع دیگر روی آورد و دوباره به خودروسازی بازگشت. پژوِ امروز درکنار برندهای سیتروئن و اوپل (Opel) و واکسال (Vauxhall) زیرمجموعه‌ی گروه خودروسازی PSA فرانسه است.

فورد

چهارچرخه‌ی محصول سال ۱۸۹۶

هنری فورد اولین خودروِ آزمایشی خود موسوم به چهارچرخه (Quadricycle) را در سال ۱۸۹۶ طراحی کرد. پس از تولید این مدل آزمایشی تک‌نمونه، در سال ۱۸۹۹ شرکت خودروسازی دیترویت (Detroit Automobile Company) بنیان نهاده شد که سپس در سال ۱۹۰۱، به شرکت هنری فورد (Henry Ford Company) تغییر نام داد. یک‌ سال پس از تغییر نام شرکت، فورد قرارداد خود با سهام‌داران را فسخ کرد تا اتحاد جدید شرکت خودروسازی فورد (Ford Motor Company) را تشکیل دهد. اولین محصول این شرکت مدل A با تولید ۷۶۰ دستگاه در سال ۱۹۰۳ بود. مدل A از پیشرانه‌ی ۲ سیلندر تخت ۱۶۴۵ سی‌سی و جعبه‌دنده‌ی ۲ سرعته استفاده می‌کرد.

درحال‌حاضر، فورد یکی از برندهای خودروسازی مهم‌ و بزرگ‌ است. در سال ۲۰۱۷، این شرکت با فروش ۶،۲۵۰،۰۰۰ دستگاه خودرو در جهان، به ششمین شرکت خودروساز بزرگ جهان تبدیل شد.

رنو

تایپ A محصول سال ۱۸۹۸

پس از تولید مدل آزمایشی تایپ A، سال ۱۸۹۹ برادران رنو، یعنی لوئیس و مارسل و فرناند، شرکت سوسیته رنو فره (Société Renault Freres) را تأسیس کردند. اولین خودروِ رنو که حالا با نام 1CV همراه بود، سرعتش به ۳۲ کیلومتربرساعت هم می‌رسید و هرسال فیس‌لیفت می‌شد. آخرین نمونه‌های رنو 1CV محصول سال ۱۹۰۳ با قدرت ۵ اسب‌بخار همراه بودند. مدل ۱۸۹۹ فقط یک اسب‌بخار قدرت داشت. رنو در سال‌های گذشته، همواره از شرکت‌های مطرح تولیدکننده‌ی خودروهای اقتصادی و شهری و خانوادگی بوده است. این برند فرانسوی امروز در قالب اتحادی بزرگ، با شرکت‌های نیسان و میتسوبیشی همکاری مستقیم و نزدیک دارد.

فیات

4HP محصول سال ۱۸۹۹

شرکت خودروساز ایتالیایی فیات (Fabbrica Italiana di Automobili Torino) سال ۱۸۹۹ با اولین خودروِ خود شکل گرفت و یک سال بعد، کارخانه‌‌اش را با ۳۶ کارمند و کارگر بازگشایی کرد. 4HP اولین خودروِ فیات بود که در یک سال، ۲۴ دستگاه از آن تولید شد. این مدل کلاسیک ابتدا به پیشرانه‌ی ۲ سیلندر تخت ۶۷۹ سی‌سی مجهز بود که در نمونه‌های بعدی، حجم موتور ۸۳۷‌ سی‌سی شد. در سال ۱۹۰۸، فیات ۲۷۰۰ نیرو درخدمت داشت و هر سال ۵۰۰۰ دستگاه خودرو تولید می‌کرد. درحال‌حاضر، فیات عضو گروه خودروسازی فیات‌کرایسلر (FCA) است.

بیوک

مدل B محصول سال ۱۸۹۹

یکی از برندهای قدیمی‌ خودروسازی آمریکا بیوک است که سال ۱۸۹۹، یک دستگاه مدل B تولید کرد. در سال ۱۹۰۰، بیوک بازهم تنها یک دستگاه تولید کرد و سومین تیراژ مدل B هم در سال ۱۹۰۳ عرضه شد. تولید انبوه بیوک که ابتداBuick Auto-Vim and Power Company نام داشت، از سال ۱۹۰۴ آغاز شد. پس از تغییر نام به شرکت خودروسازی بیوک (Buick Motor Company) در سال ۱۹۰۴، مهندسان آمریکایی ۳۷ دستگاه مدل ‌B با پیشرانه‌ی ۲ سیلندر تخت ۲۶۰۵ سی‌سی و قدرت ۱۶ اسب‌بخار تولید کردند. در سال ۱۹۰۸، تولید سالانه‌ی بیوک به ۸۸۰۰ دستگاه رسید. در طول سال‌ها، بیوک به یکی از شرکت‌های بزرگ‌ خودروسازی ایالات متحده‌ی آمریکا تبدیل شد و زیرمجموعه‌ی جنرال موتورز قرار گرفت. چینی‌ها علاقه‌ی زیادی به محصولات بیوک دارند.

کادیلاک

مدل A محصول سال ۱۹۰۲

هنری لیلند برند کادیلاک را با هدف عرضه‌ی خودروهای اقتصادی برای مردم آمریکا شکل داد. مدل A خودروِ شهریکادیلاک بود که از پیشرانه‌ی تک‌سیلندر ۱۶۰۹ سی‌سی، ۱۰ اسب‌بخار قدرت می‌گرفت. سال ۱۹۰۴، فیس‌لیفت این خودرو با نام مدل B عرضه شد. برند کادیلاک سال ۱۹۰۹، دراختیار جنرال موتورز قرار گرفت. درحال‌حاضر، کادیلاک با فروش سالانه‌ی بیش از ۱۵۰،۰۰۰ دستگاه در آمریکا، هنوزهم زیرمجموعه‌ی جنرال موتورز است.

رولز رویس

اولین خودرو محصول سال ۱۹۰۴

سال ۱۹۰۴، هنری رویس پیش از آشنایی با چارلز رولز اولین خودروِ خود را تولید کرد. رولز اشراف‌زاده‌ی ثروتمندی بود که پس از دیدن توانایی‌های رویس، به او پیشنهاد خرید داد. درحقیقت، رولز پیشنهاد کرد تا زمانی‌که نام او هم روی خودرو درکنار رویس وجود داشته باشد، تمام محصولات را خرید. طولی نکشید اولین خودرو با نشان رولز رویس مجهز به پیشرانه‌ی ۲ سیلندر ۱۸۰۹ سی‌سی در سال ۱۹۰۴ تولید شد. پیشرفت رولز رویس به‌قدری سریع بود که اولین خودروِ خود با پیشرانه‌ی ۸ سیلندر را در سال ۱۹۰۶ تولید کرد. رولز رویس سال ۱۹۹۸ دراختیار بی‌ام‌و قرار گرفت. سرمایه‌گذاری آلمانی‌ها در این برند بریتانیایی باعث شد تا نام رولز رویس همواره یادآور برندی با خودروهای باکیفیت‌ و لوکس‌ و گران‌قیمت‌ در دنیا باشد.

آئودی

تایپ A محصول سال ۱۹۱۰

بنیان‌گذار برند آئودی ابتدا با شرکت Horch در سال ۱۹۰۴ وارد صنعت خودروسازی شد. آگوست هاف پس از مشاجره با اعضای هیئت‌مدیره، Horch را ترک کرد تا شرکتی جدید تأسیس کند. او در سال ۱۹۱۰، آئودی را با مدل A بنیان نهاد. مدل A آئودی که ۱۴۰ دستگاه از آن تولید شد، به پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲۶۱۲ سی‌سی مجهز بود. دومین خودروِ آئودی مدل B بود که سال ۱۹۱۱ عرضه شد. امروزه، برند آئودی دراختیار غول خودروسازی آلمان، یعنی گروه فولکس واگن قرار دارد. آئودی با تولید ۱،۹۰۰،۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۱۷، یکی از تولیدکنندگان بزرگ جهان در کلاسخودروهای لوکس است.

آلفارومئو

24HP محصول سال ۱۹۱۰

شرکت آلفارومئو با نام Anonima Lombarda Fabbrica Automobili در سال ۱۹۱۰ شکل گرفت و سپس، به ALFA تغییر نام داد. پس از آنکه نیکولا رومئو بر صندلی ریاست این شرکت ایتالیایی نشست، نام شرکت آلفارومئو انتخاب شد. اولین خودروِ آلفارومئو، تورپیدو 20-30 بود؛ اما پیش‌ازاین، وقتی این شرکت با نام ALFA فعالیت می‌کرد، مدل 24HP با پیشرانه‌ی ۴.۱ لیتری از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ عرضه شده بود. آلفارومئو یکی از برندهای مشهور و پرطرفدار خودروسازی ایتالیا است که با نگاهی به محصولات کلاسیک آن، موفقیت‌های این شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی سال‌های گذشته یادآور می‌شود. در سال ۱۹۸۶، فیات این برند را دراختیار گرفت و هم‌اکنون، آلفارومئو زیرمجموعه‌ی گروه فیات‌کرایسلر است.

مورگان

اولین خودرو محصول سال ۱۹۱۰

یکی از برندهای خودروسازی متفاوت‌ تاریخ، شرکت خصوصی و خانوادگی مورگان (Morgan) است. داستان مورگان از سال ۱۹۰۹ و پس از بازگشایی مرکز فروش و تعمیرگاه خودرو هنری مورگان آغاز شد. هنری مورگان با هدف استفاده‌ی شخصی، خودرویی سه‌چرخه و تک‌سرنشین تولید کرد. در سال ۱۹۱۱، مدل‌های دو و چهار سرنشین اولین سه‌چرخه‌ی مورگان با پیشرانه‌ی ۲ سیلندر Vشکل ۹۶۱ سی‌سی تولید شدند.

شورولت

تایپ C محصول سال ۱۹۱۳

در سال ۱۹۱۱، شرکت شورولت به‌همت لوئیس شورولت سوئدی و ویلیام سی. دورانت آمریکایی شکل گرفت؛ اما اولین خودروِ آن، سال ۱۹۱۳ تولید شد. تایپ C یا Classic Six اولین خودروِ شورولت، مجهز به پیشرانه‌ی ۶ سیلندر و جعبه‌دنده‌ی ۳ سرعته در نمایشگاه خودروِ نیویورک رونمایی شد. وجود پیشرانه‌ی ۶ سیلندر بیشتر از اینکه برگ برنده‌ی شورولت باشد، به‌دلیل هزینه‌ی گران تولید، مانع پیشرفت بود. به‌همین‌دلیل، نمونه‌های ۴ سیلندر تایپ C رونمایی شدند. سال ۱۹۱۷، شورولت به گروه خودروسازی جنرال متورز پیوست. شورولت هم‌اکنون با تولید سالانه بیش از ۴،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه خودرو، بزرگ‌ترین برند زیرمجموعه‌ی جنرال موتورز است.

داج

اولین خودرو محصول سال ۱۹۱۴

جان و هورس داج سال ۱۹۰۱ کارگاه تولید قطعات دوچرخه را راه‌‌اندازی کردند و سپس در سال ۱۹۰۳، به قطعه‌سازی خودرو روی آوردند. موفقیت روزافزون فورد باعث شد برادران داج اهداف بزرگ‌تری انتخاب و خودروِ خود را در سال ۱۹۱۴ تولید کنند. اولین خودروِ این برند، تورر ۵ سرنشینه با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۳۴۸۰ سی‌سی و ۳۵ اسب‌بخار قدرت و جعبه‌دنده‌ی ۳ سرعته بود. سال ۱۹۱۶، داج با تولید ۷۰،۰۰۰ دستگاه خودرو، چهارمین شرکت خودروسازی پرفروش آمریکا بود. در سال ۱۹۲۸، داج به کرایسلر فروخته شد و هم‌اکنون، زیرمجموعه‌ی گروه فیات‌کرایسلر است.

استون مارتین

کول اسکاتل محصول سال ۱۹۱۵

اولین خودروِ تولیدی برند بریتانیایی استون مارتین، کول اسکاتل (Coal Scuttle) نام داشت که در زبان انگلیسی به‌معنی ظرف زغال‌سنگ است. نام‌گذاری متفاوت خودروهای استون مارتین با گریت‌وار (Great War) به‌معنی جَنگ بزرگ و بانی (Bunny) به‌معنی خرگوش ادامه یافت. البته هیچ‌کدام از این نام‌ها یادآور خودروهای موفق استون مارتین نیستند؛ چراکه تمامشان مدل پروتوتایپ بودند. سال ۱۹۲۱، استون مارتین با اولین خودروِ تولید انبوهش مجهز به پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۱۴۹۶ سی‌سی به صنعت خودروسازی وارد شد. پیش از اولین بحران مالی استون مارتین، ۶۹ دستگاه از این مدل تولید شد.

از سال ۱۹۱۵ تاکنون، استون مارتین چند مالک مختلف داشته است. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷، فورد این برند انگلیسی را دراختیار گرفت و با عرضه‌ی محصولات ماندگار مثل DB7 و DB9، ظرفیت تولید استون مارتین را افزایش داد. پس‌ازاین، سهام‌داران مختلف مالک این برند شدند. استون مارتین اواخر سال ۲۰۱۸ سهامش را در بورس لندن عرضه کرد و مستقل شد.

میتسوبیشی

مدل A محصول سال ۱۹۱۷

برند میتسوبیشی سال ۱۸۷۰ در قالب شرکت تولیدکننده‌ی کشتی و قایق تشکیل شد. سال ۱۹۱۷، با تولید ۲۲ دستگاه مدل A مجهز به پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲۷۶۵ سی‌سی، ۳۵ اسب‌بخار قدرت، سیستم انتقال قدرت محور عقب و نهایت سرعت نزدیک به ۱۰۰ کیلومتر‌برساعت این شرکت ژاپنی ورود رسمی خود به صنعت خودروسازی را جشن گرفت. مدل A خودرویی سدان با ظرفیت ۷ سرنشین بود که دراصل، براساس فیات تیپو 3 ساخته شده بود. میتسوبیشی هم‌اکنون ششمین شرکت خودروساز بزرگ ژاپن است و در اتحاد با رنو و نیسان فعالیت می‌کند.

بنتلی

3-Litre محصول سال ۱۹۱۹

برادران بنتلی، یعنی والتر اووِن و هورِس، پیش از جنگ جهانی دوم، فروشنده‌ی خودرو بودند؛ اما در سال ۱۹۱۹، این دو برادر انگلیسی شرکت خودروسازی بنتلی (Bentley Motors) را با هدف فروش خودروهای اسپرت به ثروتمندان تشکیل دادند. پس از تولید اولین خودرو، بنتلی به مسابقات اتومبیل‌رانی وارد شد و تا سال ۱۹۳۰، ۵ مقام قهرمانی رقابت‌های ۲۴ ساعته‌ی لمانز را به خانه برد. 3-Litre با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲۹۹۶ سی‌سی و طرح ۴ سوپاپ برای هر سیلندر، اولین خودروِ این برند انگلیسی بود که از سال ۱۹۲۱ تا سال ۱۹۲۹، تولید آن به ۱۶۲۲ دستگاه رسید. سال ۱۹۳۱، رولز رویس برند بنتلی را دراختیار گرفت و به‌مدت چند دهه، مدل‌های متنوع و اسپرت تولید کرد. سال ۱۹۹۸، پیوند این دو برند بریتانیایی شکسته شد و فولکس‌ واگن، بنتلی و خط تولید اصلی آن در کروِ انگلستان را خرید. با مدیریت آلمانی‌ها، بنتلی پیشرفت فراوانی کرد و مدل‌های جدیدی مثل کنتیننتال GT را به بازار فرستاد. تولید بنتلی در سال ۲۰۱۷ به ۱۰،۵۶۶ دستگاه رسید.

سیتروئن

تایپ A محصول سال ۱۹۱۹

آندره سیتروئن در دوران جنگ جهانی اول، کارخانه‌ی تولید ادوات جنگی راه‌اندازی کرده بود. در سال ۱۹۱۶، سیتروئنبه صنعت خودرو وارد شد؛ اما اولین محصول این برند فرانسوی، سال ۱۹۱۹ ساخته شد. تنها ۴ ماه پس از پایان جنگ جهانی اول، سیتروئن تایپ A را با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۱۳۲۷ سی‌سی و نهایت سرعت ۶۵ کیلومتر‌برساعت عرضه تولید کرد. تا سال ۱۹۲۱ و پایان عمر تایپ A، سیتروئن ۲۴ هزار دستگاه از این مدل عرضه کرد. سیتروئن در سال ۱۹۳۴ ورشکسته شد تا دراختیار میشلن، بزرگ‌ترین بستانکار خود قرار بگیرد. یک سال بعد، بنیان‌گذار این برند، یعنی آندره سیتروئن درگذشت. سرانجام در سال ۱۹۷۶، پژو برند سیتروئن را خرید که حاصل آن، شکل‌گیری اتحاد خودروسازان فرانسوی در قالب گروه خودروسازی PSA شد.

جگوار

اولین خودرو محصول سال ۱۹۲۲

شرکت بریتانیایی که امروزه آن را با نام جگوار می‌شناسیم، تولد متفاوتی داشت. قبل از شکل‌گیری جگوار، این شرکت با نام Swallow Sidecars یا به‌اختصار SS در حوزه‌ی طراحی و تولید بدنه‌های سفارشی یا اصطلاحا کوچ‌بیلدینگ (Couachbuilding) برای خودروهای برندهای دیگر نظیر آستین (Austin) و استینگر (Stinger) و ولزرلی (Wolseley) فعال بود. پس از جنگ جهانی دوم، مقام‌های این شرکت به‌دنبال تولید خودرو بودند؛ اما باتوجه‌به اتفاقات جنگ و  کد SS باید نام برند تغییر می‌کرد. SS یکی از سازمان‌های شبه‌نظامی حزب نازی محسوب می‌شد که زیرنظر آدولف هیتلر بود. اولین خودروِ SS سال ۱۹۲۲ عرضه شد؛ اما اولین محصول با نام جگوار، محصول سال ۱۹۳۵ است. البته پس از شکل‌گیری جگوار امروزی در سال ۱۹۴۵، اولین خودروِ آن SS 2.5 قدیمی بود که تا سال ۱۹۴۸ و عرضه‌ی مارک فایو (MkV) تولید شد. اولین خودروی جگوار که کاملا مستقل و بدون  ارتباط و پیشینه‌ی SS تولید شد، مارک فایو بود. سدان و کروک مارک فایو از پیشرانه‌ی ۶ سیلندر با حجم‌های ۲۶۶۴ و ۳۴۸۵ سی‌سی استفاده می‌کردند.

فورد در سال ۱۹۹۰، برند جگوار را خرید و به‌تدریج درکنار لندروور قرار داد. هر دو شرکت بریتانیایی باسابقه سال ۲۰۰۸ به تاتاموتورز هند (Tata Motors) فروخته شدند.

ام جی

اولین خودرو محصول سال ۱۹۲۳

ویلیام نوریس که بعدها به‌ لرد نافیلد ملقب شد، در سال ۱۹۱۳، شرکت خودروسازی موریس (Morris Motors) را تأسیس کرد. ۱۰ سال بعد، برند Morris Garages یا به‌اختصار MG متولد شد. درباره‌ی اولین خودروِ تولیدی ام جی هنوز هم بین کارشناسان توافق کامل وجود ندارد؛ ولی بیشتر افراد مدل اسپرت ۲ سرنشینه‌ موسوم به Chummy را آغاز تاریخ این برند می‌دانند.

ترایمف

اولین خودرو محصول سال ۱۹۲۳

برند خوش‌نام ترایمف (Triumph) سال ۱۸۸۵ به دوچرخه‌سازی و سال ۱۹۰۲ به موتورسیکلت‌سازی و سال ۱۹۲۳ به خودروسازی وارد شد. پس از دراختیارگرفتن شرکت داوسون (Dawson)، ترایمف اولین خودروِ خود را با پیشرانه‌ی ۱.۴ لیتری تولید کرد. تا سال ۱۹۲۶ از این مدل ۲ سرنشینه ۲۵۰۰ دستگاه تولید و عرضه شد. با تولید سدان‌های اسپرت پرطرفدار، ترایمف پس از جنگ جهانی دوم به شهرت جهانی رسید؛ اما سرانجام، قربانی بحران اقتصادی بریتانیا شد. آخرین خودروِ ترایمف مدل ۱۹۸۴ است. درحال‌حاضر، خودروسازی ترایمف دراختیار بی‌ام‌و قرار دارد؛ ولی هیچ محصولی با این برند تولید نمی‌شود. برندهای خودروسازی و موتورسیکلت‌سازی ترایمف در دهه‌ی ۱۹۳۰ مستقل شدند.

کرایسلر

کرایسلر 70 محصول سال ۱۹۲۴

والتر کرایسلر یک سال پس از شکست تجاری شرکت خودروسازی مکسوِل‌چالمرز (Maxwell-Chalmers) که در سال ۱۹۰۴ تأسیس کرده بود، در سال ۱۹۲۴، برندی جدید با نام خود بنیان نهاد. مدل 70 اولین خودروِ کرایسلر بود که از پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳۳۰۱ سی‌سی با پیستون‌های آلومینیومی استفاده می‌کرد. در سال اول تولید، از کرایسلر 70 حدود ۳۲ هزار دستگاه عرضه شد. کرایسلر پس از تولید اولین خودرو خود، همچنان به نوآوری در خودروسازی ادامه داد تا دربرابر دو رقیب بزرگ دیترویتی، حرفی برای گفتن داشته باشد. این برند آمریکایی هم‌اکنون عضوی از گروه بزرگ خودروسازی فیات‌کرایسلر است.

پونتیاک

اولین خودرو محصول سال ۱۹۲۶

در دهه‌ی ۱۹۲۰ و بین برندهای زیرمجموعه‌ی جنرال موتورز، شورولت در جایگاه آخر و کادیلاک در صدر قرار داشتند. البته جایگاه اولدزموبیل (Oldsmobile) هم نزدیک کادیلاک بود. با این وضعیت، وجود برند جدیدی احساس می‌شد که خودروهای باکیفیت، اما خوش‌قیمت را عرضه کند. پاسخ مقام‌های جنرال موتورز به این نیاز، ایجاد برند پونتیاک در سال ۱۹۲۶ بود. اولین خودرویی که با نشان پونتیاک تولید شد، کوپه‌ی ۸۲۵ دلاری با پیشرانه‌ی ۳.۱ لیتری بود. در سال ۱۹۲۶، از این مدل نزدیک به ۷۷،۰۰۰ دستگاه فروخته شد. پس از بحران مالی شدید جنرال موتورز در سال ۲۰۰۸، برند پونتیاک در سال ۲۰۱۰ برای همیشه کنار گذاشته شد.

بی‌ام‌و

Dixi 3/15 محصول سال ۱۹۲۷

خودروساز مشهور باواریا سال ۱۹۱۶ با تولید موتورهای هواپیما فعالیت رسمی‌اش را با نام ‌BMW آغاز کرد. همچنین در سال ۱۹۲۳، اولین موتورسیکلت و در سال ۱۹۲۷، اولین خودروِ تاریخ بی‌ام‌و تولید شد. Dixi 3/15 در اصل آستین 7 محصول بریتانیا بود که با تغییرات اندک در آلمان با نشان BMW همراه شد. درواقع بزرگ‌ترین تغییر، مکان فرمان و صندلی راننده از راست به چپ اتاق خودرو بود. بی‌ام‌و پس از پشت‌سرگذاشتن رویدادهای تاریخی، امروز یکی از پرچم‌داران دنیای خودروهای اسپرت و لوکس با فروش نزدیک به ۲،۵۰۰،۰۰۰ دستگاه است. جالب این است که بی‌ام‌و از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰، برند روور بریتانیا (Rover) را دراختیار داشت که جایگزین آستین محسوب می‌شود.

ولوو

OV4 محصول سال ۱۹۲۷

پس از شکل‌گیری برند ولوو با تلاش‌های اسار گابریلسون و گوستاو لارشون، اولین محصول این شرکت سوئدی در سال ۱۹۲۷ تولید شد. OV4 کروک تورر بود که از پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۱۹۴۰ سی‌سی در ۲۸۰۰ دوربردقیقه تا ۲۸ اسب‌بخار قدرت می‌گرفت. ولوو یکی از اولین شرکت‌هایی بود که از تجهیزات ایمنی به‌عنوان ویژگی برتر خودروها استفاده می‌کرد. این رویکرد باعث شد ولوو در زمینه‌ی ایمنی خودرو چند نوآوری مثل کمربند ایمنی ۳ نقطه‌ای (سال ۱۹۵۹) را ثبت کند. پس از جدایی خودروسازی ولوو از بخش تولید کامیون و اتوبوس در سال ۱۹۹۹، این برند دراختیار فورد قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰، آمریکایی‌ها ولوو را به جیلی چین فروختند. هم‌اکنون، ولوو با سرمایه‌گذاری چینی‌ها و تولید مدل‌های مختلف سدان، کراس‌اور، شاسی‌بلند و استیشن وضعیت خوبی دارد.

نیسان

تایپ 10 محصول سال ۱۹۳۱

شرکت خودروسازی کایشینشه (Kaishinsha Motorcar Works) در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد. در سال ۱۹۲۵، این شرکت به خودروسازی DAT و سپس در سال ۱۹۳۴، به نیسان تغییرنام داد. بسیاری از محصولات این برند ژاپنی تا سال ۱۹۸۶ و پیش از جهانی‌شدن برند نیسان، با نام داتسون (Datsuns) عرضه می‌شدند. از سال ۱۹۱۴، محصولات نیسان به‌صورت تولید محدود عرضه می‌شدند؛ اما اولین داتسون سال ۱۹۳۱ از راه رسید. تایپ 10 درست مانند بی‌ام‌و Dixi 3/15، نسخه‌ی تغییریافته از آستین 7 بود که ابتدا با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۴۹۵ سی‌سی و سپس ۷۴۷ سی‌سی عرضه شد. امروزه، نیسان عضوی از اتحاد فرانسوی‌ها و ژاپنی‌ها است.

تویوتا

AA محصول سال ۱۹۳۶

اولین خودروِ تاریخ تویوتا با تولید ۱۴۰۴ دستگاه، مدل AA با پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳.۴ لیتری محصول سال ۱۹۳۶ بود. AA که در مدل کروک AB هم طراحی شد، اولین خودروِ کاملا داخلی ژاپن برای جلب‌نظر دولت این کشور بود. درحال‌حاضر، تویوتا یکی از غول‌های صنعت خودروسازی است.

جیپ

اولین خودرو محصول سال ۱۹۴۱

اولین محصول جیپ در سال ۱۹۴۱ با همکاری شرکت‌های Willys و فورد و سپس، Hotchkiss و Delahaye تولید شد. شاسی‌بلند سرسخت جیپ از پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲.۲ لیتری و سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک و جعبه‌دنده‌ی ۳ سرعته استفاده می‌کرد. جیپ به یکی از محصولات محبوب Willys-Overland تبدیل و مدل‌های استیشن و وانت و جیپستر آن نیز تولید شد. در سال ۱۹۸۷، برند جیپ به کرایسلر فروخته شد و امروزه، زیرمجموعه‌ی گروه فیات‌کرایسلر است.

فولکس واگن

تایپ یک (بیتل)

اولین محصول سازمان کرف دوش فرویده هیتلر (KdF) سال ۱۹۳۶ تولید شد؛ اما اولین خودروِ تولید انبوه تا سال ۱۹۴۵ رونمایی نشد. پس از اینکه نیروهای ارتش بریتانیا کارخانه‌ی فولکس واگن در ولفسبورگ را اشغال کردند، طرح به غنیمت‌گرفتن خودروِ تایپ 1 برای خودروسازان انگلیس مطرح شد؛ اما دولت بریتانیا معتقد بود تایپ 1 خودرو موفقی نخواهد شد. تایپ 1 که به بیتل هم شهرت دارد، در خانه ماند تا با تولید بیش از ۲۱،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه تا سال ۲۰۰۳، موفق‌ترین خودروِ تاریخ شود.

فولکس واگن پس از جنگ جهانی دوم، دوباره به خودروسازی برگشت. بعد از دهه‌ها تلاش و سودآوری، غول خودروسازی آلمان با تولید میلیون‌ها خودرو در سال و دراختیارداشتن برندهای بزرگی مثل آئودی، لامبورگینی، دوکاتی، بوگاتی، اشکودا، پورشه و بنتلی همچنان در حال رشد و توسعه است.

فراری

Tipo 125 محصول سال ۱۹۴۷

پس از اینکه انزو فراری به همکاری با آلفارومئو خاتمه داد (انزو فراری مدیر تیم مسابقه‌ای آلفارومئو بود)، تا ۷ سال اجازه نداشت با نام فراری خودرو تولید کند. اولین خودروهای فراری با نام Auto Avio در سال ۱۹۴۰ تولید شدند. پس از تولید تنها دو دستگاه، تمرکز کارخانه به تولید ابزار و تجهیزات لازم برای جنگ جهانی معطوف شد. اولین فراری تاریخ، مدل تیپو 125 نام داشت که در سال ۱۹۴۷ با پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر V شکل ۱۴۹۸ سی‌سی و قدرت ۱۱۸ اسب‌بخار تولید شد. سال ۱۹۴۸، فراری با مدل سوپرشارژ این خودرو در اولین گرن‌پری شرکت کرد.

تاریخ فراری طولانی و جذاب و پیچیده است؛ بنابراین در این مقاله، نمی‌توان کاملا به آن پرداخت. برند اسب سرکش ایتالیا و پرافتخارترین تیم تاریخ مسابقات فرمول یک که امروزه طرفداران بی‌شماری در جهان دارد، سال ۱۹۸۸ به فیات فروخته شد. پس از چند سال زیرمجموعه‌بودن، فراری سال ۲۰۱۵ به‌طور رسمی مستقل شد.

مازراتی

Tipo A6 محصول سال ۱۹۴۷

از بین برادران مازراتی، پنج نفر آن‌ها، یعنی کارلو، بیندو، الفیری، اتوره و ارنستو، زندگی خود را صرف دنیای خودرو کردند. برند مازراتی سال ۱۹۲۶ ایجاد شد؛ اما هدف این پنج برادر، فقط تولید خودروهای مسابقه‌ای بود. سال ۱۹۴۷ با رونمایی تیپو A6، مازراتی به دنیای خودروسازی وارد شد. این مدل که نسخه‌ای ۲ لیتری آن هم عرضه شد، در ابتدا با پیشرانه‌ی ۶ سیلندر خطی ۱۴۸۸ سی‌سی همراه بود. مازراتی به تولید خودروهای اسپرت و لوکس ادامه داد تا به سیتروئن و دِ توماسو (De Tomaso) فروخته شود. سال ۱۹۹۳، مسئولان فیات این برند ایتالیایی اصیل را نجات دادند. تا چند سال، مثلث ایتالیایی فیات و فراری ومازراتی وجود داشت تا درنهایت، این برند دراختیار گروه خودروسازی فیات‌کرایسلر قرار بگیرد.

لندرور

سری 1 محصول سال ۱۹۴۸

لندرور ابتدا در قالب برند جانبی شرکت خودروسازی روور بریتانیا، به‌منظور تولید محصولات شاسی‌بلند با توانایی‌های آف‌رود شکل گرفت. سری 1 مجهز به پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتری، اولین خودروی تولیدی لندرور بود. تنها در سه ماه اول تولید، لندرور در ۶۸ کشور جهان نمایندگی رسمی داشت. با رونمایی رنجرور در سال ۱۹۷۰، لندرور کلاس شاسی‌بلند لوکس را به‌وجود آورد. این برند بریتانیایی سال ۲۰۰۰ و پس از ماجراهای مالکیت بی‌ام‌و و روور، به فورد فروخته شد. همان‌طورکه پیش‌ازاین گفته شد، جگوار و لندرور سال ۲۰۰۸ به تاتاموتورز هند رسیدند.

لوتوس

مارک وان محصول سال ۱۹۴۸

کالین چپمن سال ۱۹۴۸ با تولید تک‌نمونه‌ی مارک وان (Mk1)، آغازکننده‌ی تاریخ خواندنی لوتوس بود. مارک وان که براساس آستین 7 ساخته شده بود، سال ۱۹۵۰ با قیمت ۱۳۵ پوند حراج شد. جالب این است مقام‌های لوتوس هنوزهم به‌دنبال پیداکردن مارک وان هستند. البته، هنوز مشخص نیست این مدل در کدام گاراژ به‌حال خود رها شده باشد. پس از مارک وان، چند نمونه‌ی تولید محدود دیگر عرضه شد تا سرانجام از سال ۱۹۵۳، تولید انبوه محصولات لوتوس آغاز شود. در سال‌های گذشته و فروش این برند بریتانیایی به فورد و جنرال موتورز و حتی پروتون، لوتوس امروز دراختیار جیلی چین قرار دارد.

پورشه

356 محصول سال ۱۹۴۸

فردیناند پورشه سال ۱۹۳۱ به دنیای طراحی و مهندسی خودرو وارد شد؛ اما تولید اولین خودروِ او از سال ۱۹۴۸ پس از طراحی فولکس واگن بیتل، محصول قبل از جنگ جهانی دوم، آغاز شد. 356 دراصل همان فولکس واگن بیتل با طراحی جدید بدنه و پیشرانه‌ی ۱۱۳۱ سی‌سی بود که فردیناند پدر و پسر تولید کردند. پورشه امروز پس از ۷۰ سال تولید خودروهای اسپرت، به میراث و آینده‌ی خود افتخار می‌کند. مدل 911 که از آن به‌عنوان بنچمارک خودروهای اسپرت دنیا یاد می‌شود، از سال ۱۹۶۳ با طراحی ماندگار و محل نصب خاص پیشرانه در عقب،‌ نقش مهمی در موفقیت و محبوبیت جهانی پورشه داشته است. این برند آلمانی هم‌اکنون زیرمجموعه‌ی فولکس واگن است؛ ارتباط نزدیک پورشه و فولس واگن پس از سال‌ها، همچنان ادامه دارد.

ساب

ساب 92 محصول سال ۱۹۴۹

شرکت سوئدی ساب (SAAB) فعالیتش را از سال ۱۹۳۷ با تولید هواپیما شروع کرد و سپس به خودروسازی روی آورد. ساب 92 به پیشرانه‌ی ۲ سیلندر دوزمانه‌ی ۷۶۴ سی‌سی و سیستم انتقال قدرت محورجلو مجهز بود و به‌دلیل طراحی آیرودینامیک با ضریب دِرَگ پایین، نهایت سرعت آن به ۱۰۵ کیلومتر‌برساعت می‌رسید. دومین خودروِ ساب مدل 93 بود که سال ۱۹۵۶ عرضه شد. در سال ۱۹۸۹، خودروسازی ساب از بخش هواپیماسازی جدا شد. جنرال موتورز در سال ۲۰۰۰ این برند را خرید؛ اما به‌دلیل بحران مالی شدید، در سال ۲۰۰۹ ساب را به اسپایکر (Spyker) فروخت. پس از ورشکستی، تمام دارایی‌های ساب به هلدینگ سوئدی NEVS رسید که بر تولید خودروهای برقی تمرکز دارد. NEVS که هم‌اکنون با شرکت چینی Panda New Energy همکاری می‌کند، در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد از برند ساب استفاده نمی‌کند.

سوزوکی

SF محصول سال ۱۹۵۵

بخش خودروسازی سوزوکی‌ سال‌ها پس از تأسیس رسمی آن و حتی موتورسیکلت‌سازی، در سال ۱۹۵۵ و با هدف تولید مدل‌های سواری و کامیون‌های کوچک آغاز به‌کار کرد. SF اولین خودروِ سوزوکی و کِی‌کار (خودروهای کوچک مخصوص ژاپن) تاریخ بود که در مدل‌های سدان دودر و ون و وانت با پیشرانه‌ی ۲ سیلندر دوزمانه‌ی ۳۶۰ سی‌سی و انتقال قدرت محورجلو عرضه شد. سوزوکی امروز درست مانند ۱۰۰ سال پیش، همچنان برندی مستقل است.

سوبارو

سوبارو 360 محصول سال ۱۹۵۸

طرفداران خودروهای ژاپنی، سوبارو را با خودروهای توربوشارژ و هیولاهای رالی و سدان‌های جان‌سخت و خوش‌قیمت می‌شناسند، اما اولین خودروِ این برند ژاپنی بسیار متفاوت بود. سوبارو 360 در مدل‌های سدان دودر و استیشن و کروک با پیشرانه‌ی ۲ سیلندر ۳۵۶ سی‌سی و سیستم انتقال قدرت محورجلو و جعبه‌دنده‌ی ۳ سرعته تولید شد. سوبارو همچنان یکی از برندهای ژاپنی پرطرفدار خودرو در جهان است. در سال ۲۰۱۷، فروش محصولات سوبارو در آمریکا بیشتر از فولکس واگن و مزدا بود.

مزدا

R360 محصول سال ۱۹۶۰

مزدا در سال ۱۹۲۰ با نام Toyo Kogyo و با هدف تولید ابزارهای ماشین‌سازی شکل گرفت. چهار دهه بعد و با تولید R360 و هدف رقابت مستقیم با سوزوکی و سوبارو، این برند ژاپنی به بازار خودروسازی وارد شد. R360 از پیشرانه‌ی ۲ سیلندر Vشکل ۳۵۶ سی‌سی با قدرت ۱۶ اسب‌بخار و نهایت سرعت ۸۴ کیلومتر‌برساعت استفاده می‌کرد و در دو مدل کوپه و کروک عرضه شد. از سال ۱۹۷۹ تا سال ۲۰۱۵، همکاری نزدیک و مستقیمی بین مزدا و فورد وجود داشت؛ به‌طوری‌که آمریکایی‌ها در سال ۱۹۹۵، ۳۳.۴ درصد از سهام این برند ژاپنی را دراختیار گرفتند. با تغییر مدیریت فورد، همکاری با مزدا به‌حداقل رسید و سرانجام، ژاپنی‌ها در سال ۲۰۱۵ کاملا مستقل شدند.

هوندا

اولین خودرو محصول سال ۱۹۶۳

سویچیرو هوندا سال ۱۹۳۷ مکانیکی را آغاز و سپس، پله‌های ترقی را طی کرد. سال ۱۹۵۹، هوندا بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی موتورسیکلت جهان بود. اولین خودرویِ هوندا وانت T360 بود که پس از دو ماه فروش، دومین مدل با کد S500 عرضه شد. هوندا S500 که ۱۳۶۱ دستگاه از آن تولید شد، کروک ۲ سرنشینه با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۵۳۱ سی‌سی بود. درحال‌حاضر، هوندا با تولید سالانه بیش از ۵،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه خودرو، از برترین‌های صنعت خودروسازی شمرده می‌شود.

لامبورگینی

اولین خودرو محصول سال ۱۹۶۳

لامبورگینی‌ برای رقابت با فراری به‌قدری عجله داشت که اولین خودرو محصول موفقی نبود. 350GTV در سال ۱۹۶۳ معرفی شد. این مدل که مدلی اولیه بود، از پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Vشکل ۳.۵ لیتری با قدرت ۳۶۰ اسب‌بخار استفاده می‌کرد. پس از شکست 350GTV، لامبورگینی پیشرانه‌ی V12 را در مدل گرندتورر جدید نصب کرد. 350GT محصول سال ۱۹۶۴، تنها در ۱۲۰ دستگاه تولید شد. پیشرانه‌ی این مدل همان نمونه‌ی موجود در اولین سوپراسپرت تاریخ، یعنی لامبورگینی میورا (Miura) است. این پیشرانه در 350GT با حجم ۳.۵ لیتر و در میورا با ۴ لیتر تولید شد.

پس از تجربه‌ی مدیریت کرایسلر بر لامبورگینی، برند گاو ایتالیایی خشمگین در سال ۱۹۹۸ به فولکس واگن فروخته شد. به‌لطف آلمانی‌ها در هدف‌گذاری و مهندسی ساخت درکنار طراحی و ذوق خاص ایتالیایی‌ها، لامبورگینی مجموعه‌ای از بهترین سوپراسپرت‌ها را تولید کرد تا امروزه، یکی از رقبای سرسخت‌ فراری باشد.

کیا

Brisa محصول سال ۱۹۷۴

وقتی موفقیت‌های کیا را درنظر می‌گیریم، باورکردن سابقه‌ی کم این شرکت کره‌ای دربرابر دیگر خودروسازان مشکل است. شرکت کیا سال ۱۹۴۴ تأسیس شد و در سال ۱۹۵۷، موتورسیکلت‌های هوندا و در سال ۱۹۶۲، کامیون‌های مزدا را تولید می‌کرد. پس از چند سال کسب تجربه در مونتاژ، اولین خودروِ کیا که دراصل محصول مزدا بود، با نام بریسا و مجهز به پیشرانه‌ی یک لیتری تولید شد.

هیوندای

Pony محصول سال ۱۹۷۵

هیوندای دیگر خودروساز کره‌جنوبی است که سال ۱۹۴۷، در قالب شرکت ساخت‌وساز شکل گرفت. ۲۰ سال بعد، هیوندای تولید کامیون‌های لایسنس فورد را آغاز کرد. با استخدام مهندس سابق شرکت Leyland بریتانیا، هیوندای اولین خودروِ خود را با نام پونی عرضه کرد. پونی سدانی محورعقب با طراحی مشابه هاچ‌بک اثر جورجتو جوجاروبود که از پیشرانه و قطعات ساخت میتسوبیشی استفاده می‌کرد. اولین محصول هیوندای ساده و ارزان‌قیمت و دقیقا همان چیزی بود که بازار نیاز داشت. دو خودروساز بزرگ کره‌ای کیا و هیوندای در اتحاد هستند و با بزرگ‌ترین‌های دنیای خودرو رقابت می‌کنند.

آکورا

Legend محصول سال ۱۹۸۶

هوندا در سال ۱۹۸۶، برند لوکس آکورا (Acura) را در پاسخ به محدودیت‌های آمریکا به واردات خودرو تولید کرد. محدودیت تعداد واردات باعث شد هوندا خودروهای گران‌قیمت خود را با نشان آکورا در آمریکا عرضه کند. اولین خودروهای آکورا، سدان لجند و کوپه‌ی افسانه‌ای اینتگرا بودند. درحال‌حاضر، آکورا با فروش بیش از ۱۵۰،۰۰۰ دستگاه در آمریکا، درکنار اینفینیتی، برند لوکس نیسان قرار دارد. البته هر دوِ این برندها همچنان عقب‌تر از لکسوسِ تویوتا هستند. آکورا در ژاپن هیچ فعالیتی ندارد.

اینفینیتی

Q45 محصول سال ۱۹۸۹

درست مانند هوندا، نیسان هم با هدف عرضه‌ی محصولات گران‌قیمت و خاص، برند اینفینیتی را ایجاد کرد. اولین مدل اینفینیتی، سدان Q45 مجهز به پیشرانه‌ی ۸ سیلندر Vشکل ۵ لیتری با قدرت ۲۸۴ اسب‌بخار بود که از نیسان پرزیدنت قرض گرفته بود.

لکسوس

LS400 محصول سال ۱۹۸۹

تویوتا هنوز شهرت خود را در تولید خودروهای اقتصادی و میان‌رده با استهلاک پایین، دوام بالا، کیفیت ساخت مثال‌زدنی و تجهیزات رفاهی زیاد حفظ کرده است. به‌همین‌دلیل، برای عرضه‌ی محصولات لوکس‌ و گران‌قیمت مانند رقبای ژاپنی‌اش برندی جدید مطرح کرد. اولین محصول لکسوس سدانی بزرگ، جادار، مجهز و فوق‌العاده راحت بود؛ اما سواری با آن هیجان چندانی نداشت. LS400 جایگزینی مناسب برای سدان‌های کادیلاک و مرسدس بنز و جگوار بدون توجه به رانندگی تهاجمی شمرده می‌شد. با اینکه این شرکت پس از اینفینیتی و آکورا ایجاد شد، فروش برند لوکس و زیرمجموعه‌ی تویوتا بیشتر است.

مک‌لارن

F1 محصول سال ۱۹۹۲

اولین محصولات برند بریتانیایی مک‌لارن خودروهای مسابقه‌ای M6 بودند که با نام شرکت تروجان (Trojan) در دهه‌ی ۱۹۶۰ تولید شدند. دو مدل از این خودروها به نمونه‌ی جاده‌ای تبدیل شدند؛ اما مک‌لارنی که امروز می‌شناسیم، از سال ۱۹۸۵ فعالیتش را آغاز کرد. اولین خودروِ مک‌لارن یکی از جاودانه‌های صنعت خودروسازی است. F1 سوپراسپرت رکورددار نهایت سرعت جهان بود که مهندسی ساخت آن، در دهه‌ی ۱۹۹۰ عصر جدیدی در خودروسازی شروع کرد. مک‌لارن پس از همکاری با مرسدس بنز که حاصل آن مدل دوست‌داشتنی SLR بود، دوباره از سال ۲۰۱۰ تولید خودروهای اسپرت را ازسر گرفت. در ۹ سال گذشته، مک‌لارن با تولید چند مدل اسپرت و سوپراسپرت و اخیرا رونمایی هایپرکار اسپیدتیل (Speedtail)، دوران موفقی پشت‌سر گذاشته است.

از زمان توسعه‌ی گوشی گلکسی S8، شایعاتی درباره‌ی استفاده‌ی سامسونگ از حسگر اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش شنیده می‌شد. وقتی این اتفاق برای گلکسی S8 نیفتاد، همه گلکسی S9 را نامزد بعدی این فناوری می‌دانستند؛ ولی اکنون اطلاعاتی دردسترس است که به‌کارگیری حسگر اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش OLED گلکسی S10 را تأیید می‌کند.

متخصصان XDA-Developers کد منبع اپلیکیشن سامسونگ پِِی (Samsung Pay) را استخراج کرده و عبارت in-display FP scanner یا اسکنر اثرانگشت درون‌صفحه‌ای را درمیان آن یافته‌اند. ظاهرا هنگامی‌که قصد پرداخت ازطریق اپلیکیشن‌های محلی را داشته باشید، کادری که درباره‌ی نحوه‌ی تأیید پرداخت با پین یا اسکنر سؤال می‌کند، اندکی بالاتر بازمی‌شود و وقتی گزینه‌ی دوم انتخاب شود، جا را برای اسکن‌کردن انگشت روی صفحه بازمی‌گذارد. درحال‌حاضر، گزینه‌های تأیید پرداخت شامل استفاده از پین و اسکنر عنبیه است؛ ولی همان‌طورکه می‌دانید سامسونگ قصد دارد اسکنر عنبیه را از گلکسی S10 حذف کند.همه‌ی مدل‌های فاش‌شده‌ی گلکسی S10 از نام‌های رمزیِ مشابهی استفاده می‌کنند. به‌همین‌دلیل، مشخص نیست تمامی‌ آن‌ها از اسکنر اثرانگشت درون‌صفحه‌ای برخوردار باشند یا خیر. انتظار می‌رود سه نمونه‌ی متفاوت از گوشی گلکسی S10 سامسونگ در بیستم فوریه (برابر با اول اسفند) رونمایی شود که نمونه‌ی پایه‌ی آن احتمالا با حسگری در کناره‌ی گوشی عرضه خواهد شد. گلکسی S10 و گلکسی S10 پلاس با اسکنر اثرانگشت درون‌صفحه‌ای عرضه می‌شوند؛ ولی ممکن است سامسونگ اتفاقات غافل‌گیرکننده‌ی دیگری را درنظر داشته باشد. ازاین‌رو، تا روز رونمایی رسمی این مدل‌ها باید منتظر بمانیم.

مهندس مجید صدری امروز و در جریان نشست خبری شرکت مخابرات ایران، اعلام کرد ازاین‌پس، هزینه‌ای بابت کابل‌کشی فیبر نوری به منازل و شرکت‌ها دریافت نخواهد شد. پیش‌ازاین هزینه‌ای ۳۰۰ هزار تومانی و بیشتر از کاربران برای کابل‌کشی فیبر نوری دریافت می‌شد که این روند از این به‌بعد تغییر خواهد کرد. 

همچنین، مدیرعامل مخابرات افزود تاکنون ۱.۵ میلیون پورت فیبر نوری دراختیار کاربران قرار گرفته؛ اما روند گسترش فیبر نوری سرعت مناسبی نداشته و مخابرات با طرح تانوما سعی می‌کند این فناوری را گسترش دهد. بدین‌ترتیب، اگر هر فردی در هر جای ایران درخواست کابل‌کشی فیبر نوری داشته باشد، مخابرات و پیمان‌کاران آن موظف خواهند بود به‌رایگان این خدمت را ارائه دهند و اگر هزینه‌ای در این زمینه دریافت شود، باید به کاربر بازگردانده شود.

مجید صدری در ادامه از ارائه‌ی تسهیلات فیبر نوری خبر داد. این شرکت برای افزایش مشترکان خود، درنظر دارد طی طرح‌های خاصی، مودم‌های فیبر نوری را رایگان یا اقساطی دردسترس کاربران قرار دهد. دریافت هزینه‌ی برابر با سرویس‌های اینترنت ADSL، دیگر اقدامی است که مخابرات برای همه‌گیرکردن فیبر نوری انجام داده است. 

در نشست خبری امروز، مدیرعامل مخابرات از موفقیت این شرکت در جلوگیری از ریزش کاربران ADSL خود از شهریور امسال خبر داد. ارائه‌ی سرویس‌های بهتر و خدمات پس از فروش مناسب و رسیدگی به مشکلات مشتریان، ازجمله اقداماتی است که با انجام آن‌ها برای کاربران دیتا، شرکت مخابرات موفق شده رضایت مشتریان را افزایش دهد و آن‌ها را در مجموعه‌ حفظ کند. 

شرکت مخابرات ایران پیش‌تر طرحی برای ارائه‌ی اینترنت وای‌فای عمومی آغاز کرده بود که به‌گفته‌ی مدیرعامل این شرکت، اکنون ۳۰۰ نقطه به اینترنت عمومی مجهز شده‌اند و افزایش آن به ۱۰۰۰ نقطه در دستورکار قرار دارد. همچنین به‌گفته‌ی مجید صدری، مخابرات در‌حال‌حاضر از چهار DNS اختصاصی در تهران بهره می‌برد که به کاهش پینگ از میانگین ۱۲۵ به ۲۵ میلی‌ثانیه منجر شده است. 

به‌گفته‌ی مدیرعامل مخابرات، افزایش ۶۱ درصدی مصرف روزانه‌ی کاربران دیتای مخابرات و افزایش ۵۵ درصدی مصرف دیتای بین‌المللی درکنار افزایش ۴ برابری ترافیک داخلی، از دیگر دستاوردهای یک سال گذشته‌ی این شرکت بوده داده است.

دولت آلمان در نظر دارد طیف وسیعی از پیشنهادهای اولیه را در مورد کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از حمل‌ونقل بررسی کند؛ این پیشنهادها می‌تواند منجر به لغو عدم محدودیت سرعت در اتوبان‌های این کشور شود. هم‌اکنون آلمان به‌عنوان کشوری شناخته می‌شود که در برخی اتوبان‌های آن می‌توان بدون محدودیت سرعت رانندگی کرد، اما با تصویب پیشنهادهای جدید، شرایط تغییر خواهد کرد.  

به گزارش رویترز، کمیته‌ی ملی آینده حمل‌ونقل که مسئولیت ارائه‌ی پیشنهادها را برای کاهش آسیب‌های زیست محیطی بر عهده دارد، سناریوهای مختلفی را ارائه کرده است. از جمله این موارد می‌توان به افزایش مالیات بر سوخت، اعمال محدودیت سرعت در بزرگراه‌ها، ترویج استفاده از خودروی الکتریکی در آلمان با هدف کاهش انتشار گازهای آلاینده طبق قوانین اتحادیه اروپا اشاره کرد. 

از سال ۱۹۹۰ تاکنون استانداردهای قانونی آلمان برای کاهش گازهای آلاینده مخرب تغییری نداشته و همین موضوع آن‌ها را به‌عنوان هدف بزرگی برای کمیته‌ی ملی آینده حمل‌ونقل تبدیل می‌کند. بااین‌حال به نظر می‌رسد که دولت آلمان بین دو راهی اقدام برای حفاظت از محیط زیست و نیاز به حمایت از صنعت خودروسازی، وظیفه‌ی سنگینی بر عهده دارد. علاوه‌بر این اگر آلمان نتواند میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را کاهش دهد، با جریمه‌های سنگینی از سوی اتحادیه اروپا روبه‌رو شود.

در میان طرح‌های پیشنهادی، محدودیت سرعت رانندگی در اتوبان به ۱۳۰ کیلومتربرساعت، افزایش مالیات سوخت از سال ۲۰۲۳، همراه‌با پایان دادن به معافیت مالیاتی برای وسایل نقلیه دیزلی و اعطای یارانه (سهمیه ویژه) برای خودروهای الکتریکی و هیبریدی وجود دارد. باتوجه‌به پیشنهادهای این کمیته، اقدامات گفته شده می‌تواند باعث کاهش نیمی از گازهای گلخانه‌ای تولیدی در آلمان شود.

کمیته‌ی ملی آینده حمل‌ونقل آلمان هنوز پیشنهادهای خود را نهایی نکرده است، زیرا گزارش نهایی در اوایل فروردین ماه ارائه خواهد شد. انتظار می‌رود دولت این گزارش را به قانون تغییر آب‌وهوایی تبدیل کند. بااین‌حال دولتمردان آلمان و کمیته‌ی ملی به خوبی آگاه هستند که بسیاری از طرح‌های ارائه شده می‌تواند مخالفت رانندگان و حتی سیاستمداران آلمانی را بر انگیزد. 

در پیش‌نویس گزارش کمیته آمده است:

هر ابزار و اقدامی پذیرفته نمی‌شود. این کار ازطریق تدابیر سیاسی، مهارت دیپلماتیک و تمایل به مصالحه برای دستیابی به اهداف تغییرات آب‌وهوایی ممکن می‌شود.

تبلیغات هدفمند، امروزه به بخش جدایی‌ناپذیر تجربه‌ی ما از اینترنت بدل شده‌اند. در یک نمونه، مراکز فیزیوتراپی یک منطقه برای تبلیغات هدفمند خود، تبلیغات را برای افرادی نمایش دادند که در نزدیکی این مراکز زندگی یا کار می‌کردند و به‌تازگی از آمازون، زانوبند طبی خریده بودند. در مثالی دیگر، یک مؤسسه‌ی مالی برای تبلیغات سرویس مشاوره‌ی بازنشستگی خود، تبلیغات خود را برای افراد ۴۰ تا ۵۰ ساله نمایش داد که به‌تازگی، از آمازون برای خود دفاتر حسابداری شخصی خریداری کرده بودند. یک شرکت ارائه‌ی خدمات کارت‌های اعتباری نیز برای جذب مشتریان جدید، تبلیغات را برای افرادی نمایش داد که از کارت‌های دیگر برای خرید در فروشگاه‌‌های آنلاین استفاده کردند.

نمونه‌های فوق، نتایجی از همکاری آمازون و تبلیغ‌دهندگان، برای هدفمند کردن هرچه بیشتر تبلیغات است. درواقع، تبلیغ‌دهنده‌ها، افراد را به‌کمک سرویس‌های تبلیغاتی آمازون یافتند که از اطلاعات عالی آن شرکت، یعنی عادت‌های خرید آنلاین مصرف‌کننده‌ها، قدرت می‌گیرد.

دنیل کنیجنیک، هم‌‌بنیان‌گذار سرویس Quartile Digital است که با تمرکز بر داده‌های آمازون، تبلیغات را برای مشتریان مدیریت می‌کند. نمونه‌های فوق درباره‌ی مراکز فیزیوتراپی و سرویس‌های بازنشستگی، توسط این شرکت مدیریت شده بود. او می‌گوید آمازون دیتابیس کامل و سرراستی دارد، چون درباره‌ی هرآنچه که مردم می‌خرند، اطلاعات دارد. این اطلاعات، برای تبلیغ‌دهندگان مانند یک رؤیا است.

سرویس‌های تبلیغاتی آمازون، زمانی محدودیت داشتند، اما امروز به سومین ستون کسب‌وکار آن‌ها (درکنار تجارت الکترونیک و خدمات ابری) بدل شده‌اند. طبق تخمین‌های شرکت مالی مورگان استنلی، ارزش کسب‌وکار تبلیغات آن شرکت امروز به ۱۲۵ میلیارد دلار رسیده که از کل ارزش شرکت‌هایی همچون IBM و نایکی، بیشتر است. هسته‌ و نمونه‌های اولیه‌ی کسب‌وکار تبلیغاتی آمازون، محصولات ساده‌ای هستند که درکنار نتایج جست‌وجوی دیگر در Amazon.com نمایش داده می‌شوند.

درکنار موارد ساده‌ی داخل خود وبسایت آمازون، زمینه‌های دیگری از تبلیغات نیز وجود دارد که آژانس‌های تبلیغاتی بسیار به آن علاقه دارند و البته، از چشم بسیاری از مصرف‌کنندگان پنهان است. درواقع، آمازون در سال‌های گذشته با سرعتی مناسب جای خود را در بازار تبلیغات اینترنتی محکم کرد و با سابقه‌ای خوب در نمایش ویدئو و انواع دیگر محتوای تبلیغاتی، امروز رقیبی جدی برای غول‌هایی همچون گوگل و فیسبوک محسوب می‌شود.

آمازون علاوه‌بر دانستن سابقه و عادات خرید مردم در بسیاری از کشورهای جهان، آدرس محل زندگی آن‌ها را نیز به‌خوبی می‌داند؛ چون اطلاعات را خود کاربران برای دریافت خریدها ارائه می‌دهند. به‌علاوه، آمازون کارت‌های اعتباری مشتریان را نیز می‌شناسد. در اطلاعاتی جزئی‌تر، سن فرزندان یک خانواده نیز از اطلاعات پروفایل قابل شناسایی است. از همه مهم‌تر، آمار خرید دارو در آن کاربرانی که حتی داروی خود را نیز از آمازون خریداری می‌کنند، حتی اطلاعات فرزندان بیمار را نیز به آن شرکت می‌دهد.

به‌هرحال،‌ آمازون با استفاده از اطلاعاتی شبیه به موارد بالا، یک سرویس تبلیغاتی راه‌اندازی کرده است که به آژانس‌های فعال در آن حوزه، امکان بهره‌برداری از اطلاعات خرید کاربران را می‌دهد. کارشناسان مختلف و سرمایه‌گذاران حوزه‌های محصولات مخصوص مصرف‌کننده، اعتقاد دارند چنین کسب‌وکاری، مقیاس‌دهی فوق‌العاده‌ی بعدی را برای آمازون به‌همراه خواهد داشت.

شبکه‌های تبلیغاتی بزرگ در سرتاسر جهان، گزینه‌های متعددی را برای هدف‌گیری بهتر کاربران فراهم می‌کنند. به‌عنوان مثال یک برند لباس ورزشی برای بانوان، احتمالا به گوگل مراجعه می‌کند تا غول موتور جست‌وجو، افرادی را که طبق تصورش زن هستند و براساس سابقه‌ی مرور و جست‌وجو، ورزش نیز می‌کنند، برای آن پیدا کند. در انتخابی دیگر، آن برند به فیسبوک مراجعه می‌کند تا تبلیغات را برای زنان عضو گروه‌های ورزشی نمایش دهد.

بسیاری از امکانات آمازون در حوزه‌ی تبلیغات، با گوگل و فیسبوک مشابه است. به‌عنوان مثال، هدف‌گیری مشتریان براساس علاقه، سابقه‌ی جست‌وجو و ویژگی‌های سن و جنسیت، مشابه رقبا انجام می‌شود؛ اما درکنار تمام این موارد، سابقه‌ی خرید، بسیاری از هدف‌گیری‌های حدسی را از بین می‌برد.

تبلیغ‌دهندگان مدت زیادی است که کمپین‌های هدفمند متعدد را ازطریق شبکه‌ی تبلیغات آمازون اجرا کرده‌اند. بسیاری از آن‌ها، با همکاری کارمندان خود شرکت تبلیغات را نمایش دادند که به‌جای آن‌ها، سفارش تبلیغ می‌دادند. آن گزینه، پیش‌از‌این تنها برای برندهای بزرگ در دسترس بود که حداقل تعهدی برای تبلیغات طولانی‌تر و بیشتر داشتند. با گذشت زمان، خدمات تبلیغاتی برای آژانس‌های بیشتر و با گزینه‌های بیشتر همچون نمایش تبلیغات در خود آمازون یا خارج از آن، ارائه شد.

مشتریان تبلیغات سلف-سرویس آمازون می‌توانند از صدها دسته‌بندی اتوماتیک مشتری در آن وبسایت استفاده کنند. برخی از قابلیت‌های هدفمندی آمازون، وابسته به عادات خرید مشتریان است. به‌عنوان مثال یک مشتری با برچسب «خریدار غذا و مایحتاج اولیه از فروشگاه‌های بین‌المللی» گروه‌بندی شود یا مشتری‌هایی، در دسته‌بندی «خریداران داروهای ضد آکنه» قرار گیرند. دسته‌بندی‌های سنی-جنسی نیز در هدف‌گیری‌های آمازون قرار دارند که مثلا، دسته‌ی «دارای فرزند ۴ تا ۶ ساله» از آن نوع محسوب می‌شود.

نوع دیگری از دسته‌بندی‌های آمازون، براساس عادات مصرف محتوای کاربران عرضه می‌شود. به‌عنوان مثال «طرفداران دنزل واشنگتن» یک دسته برای مصرف‌کنندگان محتوا است یا افرادی که به‌تازگی ویدئوهای بدنسازی یا تناسب اندام مشاهده کرده‌اند، در یک دسته قرار می‌گیرند. آمازون، از هرگونه اظهارنظر درباره‌ی ادعاهای این مقاله در نیویورک تایمز خودداری کرد.

به‌عنوان نمونه‌ای از بهره‌برداری بهینه از دسته‌بندی‌ها و اطلاعات آمازون، می‌توان تبلیغات شرکت Just the Cheese را مثال زد. این شرکت، اسنک‌های پنیری با کربوهیدرات پایین تولید می‌کند. آژانس تبلیغاتی Quartile، وظیفه‌ی تبلیغات اینترنتی برند را بر عهده گرفت. آژانس، با تحلیل تبلیغات اسنک‌ها در نتایج جست‌وجوی آمازون، رابطه‌ای بین جست‌وجو برای محصولات کم کربوهیدرات و خرید اسنک‌ها کشف کرد. درنتیجه‌ی آن تحلیل‌ها، تبلیغات Just the Cheese برای خریداران محصولات کم کربوهیدرات در سرتاسر وب پخش شد. تبلیغات ۶ میلیون بار در وبسایت‌های متعدد نمایش داده شد که ۲۲ هزار کلیک و ۴ هزار خرید جدید را به‌همراه داشت.

آمار فوق، نشان‌دهنده‌ی ۲۰ درصد نرخ تبدیل در تبلیغات اسنک‌ها است. چنین آماری، در تبلیغات اینترنتی فوق‌العاده محسوب می‌شود. چنین آماری، طبق گفته‌ی آژانس تبلیغاتی،‌ نتیجه‌ی داده‌هایی است که آمازون در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهد.

آمازون هم مانند دیگر شبکه‌های تبلیغات، از کوکی و دیگر ابزارهای ردگیری کاربران برای پیگیری مسیر مرور آن‌ها از وبسایت خودش به وبسایت‌های دیگر، استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثال، آن‌ها فردی را که یک کتاب رژیم غذایی خریداری کرده است، تا وبسایت مقصد بعدی (که شاید خبری باشد) ردگیری می‌کنند و تبلیغی برای یک محصول رژیمی برای او نمایش می‌دهند. البته، آمازون اطلاعات آن کاربر را به تبلیغ‌دهنده نمی‌دهد، بلکه تبلیغات را به‌جای برند، به مشتری نشان می‌دهند.

آمازون، سال گذشته از ابزاری مشابه دیگر شبکه‌های تبلیغات رونمایی کرد. آن ابزار یک کد کامپیوتری مخفی دارد که به‌عنوان پیکسل در تبلیغات آنلاین خود را نشان می‌دهد. آن پیکسل، اطلاعات کاملی از نتیجه‌ی جانمایی تبلیغات در هدایت کاربر به آمازون و جست‌وجو درباره‌ی محصول، یا خرید مستقیم آن از شرکت اصلی ارائه می‌کند.

ملیسا بردیک، مدتی را در تیم‌های سرویس تبلیغاتی آمازون کار کرده است و سپس، شرکت Pacvue را برای کمک به شرکت‌ها در زمینه‌ی بهبود تبلیغات آمازون،‌ تأسیس کرد. او درباره‌ی کسب‌وکار تبلیغاتی آمازون می‌گوید:

آن‌ها پول و درآمد بیشتری از تبلیغات و برندسازی می‌خواند؛ پولی که اکنون هنوز در تلویزیون هزینه می‌شود. درواقع، بخشی از دلیل آن‌ها برای ارائه‌ی سرویس تبلیغات اختصاصی، همین بود.

مشتریان، علاوه‌بر عادات خرید، اطلاعات دیگری را نیز به آمازون ارائه می‌کنند که برای هدف‌گیری تبلیغات بسیار سودمند خواهد بود. به‌عنوان مثال، آمازون در وبسایت خود بخشی با نام Garage دارد که کاربران می‌توانند در آن،‌ اطلاعات مدل و سال ساخت خودروی خود را وارد کنند. دلیل این ارائه‌ی اطلاعات، کمک به خرید قطعات مناسب برای خودرو است. آمازون در سال ۲۰۱۵ از اطلاعات بخش گاراژ، برای هدف‌گیری تبلیغات یک شرکت بیمه‌ی خودرو استفاده کرد. امروز، شرکت‌ها می‌توانند با استفاده از پرتال تبلیغاتی آمازون، به‌راحتی تبلیغات خود را برای صاحبان برند و مدل خاصی از خودرو نمایش دهند.

آمازون، در سال‌های گذشته به‌مرور ابزارهای خود را برای هدفمندی بهتر مشتری‌ها توسعه داده است. ابزارهایی که در سال‌های گذشته، به‌وفور توسط شبکه‌های دیگر تبلیغات استفاده شدند. به‌عنوان نمونه‌ای از ابزارها، شرکت‌ها می‌توانند اطلاعات مشتریان اختصاصی خود را در آمازون بارگذاری کنند تا با دیتابیس آن شرکت مقایسه شود. سپس، تبلیغات برند به مشتریان اختصاصی نمایش داده می‌شود. به‌علاوه، الگوریتم‌های آمازون نیز افراد مشابه با آن مشتری‌های قبلی را شناسایی کرده و در صورت تمایل، تبلیغات را به آن‌ها نشان می‌دهد.

به‌عنوان نمونه‌ای دیگر از تبلیغات هدفمند با استفاده از ابزار فوق، می‌توان شرکت One Brands را مثال زد که در آمازون، شکلات‌های پروتئینی می‌فروشد. این شرکت، می‌تواند مشتریانی که از وبسایت اختصاصی وان برندز و صفحه‌ی مخصوص یک محصول خاص دیدن کرده‌اند، در آمازون هدف بگیرد. به‌علاوه،‌ مخاطبان مشابه نیز هدف تبلیغات خواهند بود. مخاطبانی که طبق بررسی عادات خرید و تحلیل‌های الگوریتم آمازون، رفتاری شبیه به مشتریان اصلی برند دارند.

پیدا کردن مخاطبان و مشتریان، تنها کاربرد آمازون نیست. غول تجارت الکترونیک جهان، حتی به افراد با عادات خرید متفاوت، تبلیغات متفاوتی نشان می‌دهد. به‌عنوان مثال،‌ افرادی که تحقیق زیادی روی یک محصول انجام می‌دهند، احتمالا تبلیغ محصولی از آن دسته با نظرات و بررسی‌های مثبت بالا، مشاهده خواهند کرد.

به‌هرحال، امکانات آمازون در شناخت عادت‌های خرید، می‌تواند بیش از این پیشرفت کند و به‌نوعی، روش زندگی کاربران را نیز حدس بزند. چنین قابلیت‌هایی، آمازون را به بازیگری بزرگ و قابل احترام در صنعت تبلیغات بدل خواهد کرد که با ترکیب شدن با سرویس‌های دیگر یعنی فروش و خدمات ابری، ظرفیتی فوق‌العاده به شرکت تحت مدیریت جف بزوس می‌افزاید.

پرونده‌ی نخ‌نمای شکایت و درگیری کوالکام و اپل مدت‌ها است رسانه‌ای شده و کماکان ادامه دارد. اپل ادعا کرده بود کوالکام نه تنها مودم مورد نیاز آیفون‌های جدید را به اپل نمی‌فروشد، بلکه همکاری مثبتی نیز برای رفع نیاز این شرکت از خود نشان نمی‌دهد. 

چند روز قبل گفته شد که کوالکام از فروش تراشه مودم برای آیفون‌های جدید ممانعت کرده است. پس از گذشت چند روز، بالاخره کوالکام نسبت به شرایط به‌وجودآمده برای اپل عکس‌العمل نشان داد. کوالکام ادعا می‌کند بدون فناوری کوالکام، دیگر گوشی آیفون اپلی وجود نخواهد داشت. 

بر اساس گزارش منتشرشده از سویCNET، کوالکام اعلام می‌کند هیچ شرکتی را مجبور به خرید تراشه‌هایش نکرده است. همچنین تولیدکننده‌ی بزرگ تراشه مدعی است سازندگان گوشی‌های هوشمند به‌راحتی و بدون هزینه می‌توانند پتنت‌های مربوط به محصولات خود را ثبت کنند و طراحی مخصوص خودشان را برای دستگاه‌های خود داشته باشند. کوالکام در دادگاه روز سه‌شنبه‌ی گذشته و در حضور کمیسیون تجاری فدرال ادعا کرد که اپل بدون این شرکت نمی‌تواند گوشی‌های هوشمند آیفون تولید کند.

این اولین باری بود که کوالکام چنین موضوعی را مطرح می‌کند. کوالکام معتقد است که دادخواست FTC برمبنای فرضیه‌ی ناقصی بنا نهاده شده است. کوالکام ادعا می‌کند از آنجایی که تراشه‌های کوالکام بهترین هستند، مشتریان تراشه‌‌های این شرکت را انتخاب می‌کنند. اما از سوی دیگر مدعی است حتی زمانی که با مشتریان خود در مورد حق امتیاز پتنت مشکل داشته، فروش تراشه را متوقف نکرده است. 

شواهد و قراین نشان می‌دهند کوالکام از تامین تراشه‌ی مودم 4G مورد نیاز برای تولید گوشی‌های هوشمند آیفونXS و آیفون XS Max و آیفون XR امتناع کرده است. 

محوریت تشکیل دادگاه‌ها و محاکمه‌‌ها در مورد پروتکل ارتباطی به‌نام CDMA است که برای تماس‌های صوتی از طریق اپراتورهای تلفن همراه آمریکایی اسپرینت و ورایزون استفاده می‌شود. دسترسی چندگانه تقسیم کد یا CDMA استانداری است که توسط کوالکام طراحی و حق امتیاز پتنت آن نیز برای کوالکام ثبت شده است. این در حالی است که سایر اپراتورهای تلفن همراه در جهان از GSM استفاده می‌کنند. با این وجود، CDMA نقش کلیدی در حوزه‌ی داده‌های تلفن همراه دارد و برای هر گوشی هوشمندی لازم است. ایروی جاکوبز، هم‌بنیانگذار کوالکام و دورگا مالادی، معاون ارشد بخش 4G و 5G این شرکت در مورد فناوری بی‌سیم CDMA اظهارنظر و شهادت خود را تسلیم دادگاه کردند.

جاکوبز، یکی از پیشگامان فناوری ارتباطات است که می‌تواند در مورد فعالیت‌های سال‌های اولیه‌ی کوالکام شهادت بدهد. ایده‌ی اولیه استفاده از فناوری CDMA برای گوشی‌های هوشمند در حین رانندگی در سن‌دیگو به ذهنش خطور کرده است. جاکوبز ادعا می‌کند که کوالکام هم‌زمان برای به‌نمایش گذاشتن فناوری خود، آن را روی گوشی هوشمند امتحان کرده است.

جاکوبز اعلام کرد کوالکام پتنت خود را ثبت کرد تا بتواند برای توسعه‌ی آن سرمایه‌ی لازم را کسب کند و تحقیقات خود را در زمینه‌ی توسعه‌ی فناوری CDMA ادامه دهد.

در مورد درخواست‌های مالی کوالکام جهت استفاده از پتنت ثبت‌شده‌اش، دو موضوع مهم و بحث برانگیز وجود دارد. اولا اینکه، اپل و سایر تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند، حتی در صورت خرید تراشه از کوالکام، موظف به پرداخت هزینه‌های پتنت هستند. اپل معتقد است که کولکام از دو زاویه از مشتریان خود پول دریافت می‌کند. دوم اینکه هزینه‌ی درنظر گرفته‌شده از سوی کوالکام، با توجه به قیمت خرده‌‌فروشی گوشی هوشمندی از این فناوری استفاده می‌کند، افزایش می‌یابد. اپل معتقد است که کوالکام از نوآوری‌های کاملا جدید در گوشی‌های آیفون جدید و مدرن سود می‌برد. کوالکام نیز معتقد است چنین افزایش هزینه‌ای لازم است تا بتواند هزینه‌های توسعه‌‌ی حجم بالای IP‌ها را پوشش دهد.

در این میان، FTC نیز معتقد است که چنین سیاست‌هایی باعث افزایش هزینه‌ی گوشی‌های هوشمند برای مصرف‌کنندگان می‌شود. بی‌شک کوالکام یکی از شرکت‌های مهم در صنعت گوشی‌های هوشمند است، ولی اینن بدان معنی نیست که حق دارد به‌صورت انحصارطلبانه عمل کند. در سال ۱۳۹۵، اپل از کوالکام شکایت کرد. کوپرتینویی‌ها معتقد بودند، درخواست‌های مالی کوالکام ناعادلانه است. در ادامه‌، مدیرعامل کوالکام مدعی شد که اپل یک میلیارد دلار در ازای تأمین مودم‌های آیفون خواسته است. این نبرد کماکان ادامه دارد و به خارج از مرزهای ایالات متحده نیز رسیده است. تا جایی که فروش آیفون ۷ و آیفون ۸ به‌صورت رسمی در آلمان متوقف شد. 

باید ببینیم نبرد کوالکام و اپل به کجا ختم خواهد شد و پیروز میدان کدام شرکت خواهد بود. 

با آنکه انتظار نمی‌رفت، ولی در همین ابتدای سال ۲۰۱۹، یکی از مهم‌ترین اتفاقات در حوزه‌ی گجت‌های پوشیدنیگوگل به‌وقوع پیوسته است. یک روز پس از آنکه مشخص شد گوگل با پرداخت ۴۰ میلیون دلار از دانش فسیل در زمینه ساعت هوشمند استفاده می‌کند؛ بخش سلامت آلفابت موسوم به وریلی موفق شد برای فناوری پایش ضربان قلب (ECG) تاییدیه‌ی سازمان غذا و دارو (FDA) را دریافت کند. 

این مجوز به‌صورت مشخص به Study Watch اختصاص‌داده‌شده که در سال ۲۰۱۷ معرفی شد. Study Watchیک دستگاه پزشکی-تحقیقاتی است که به‌منظور جمع‌آوری داده‌های مختلف مقیاس‌پذیر یا غیرمقیاس‌پذیر و برای انجام مطالعات بالینی توسط وریلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دستگاه قابل فروش نیست و تنها برای انجام امور تحقیقاتی کاربرد دارد.

در نتیجه نباید Study Watch را با گجت‌های پوشیدنی مبتنی بر سیستم‌عامل Wear OS که قابل فروش هستند، اشتباه گرفت. همان‌طور که گفته شد، این محصول مشخصا به‌منظور جمع آوری داده‌های مورد نیاز در مطالعات پزشکی و برای بیمارانی که در وضعیت‌های خاص از جمله MS یا پارکینسون قرار دارند، طراحی شده است. در وبلاگ وریلی به‌وضوح به این موضوع اشاره شده است: 

 امکان پایش ضربان قلب به‌صورت تک لید و براساس نیاز و تقاضای کاربر، می‌تواند هم برای موسسات تحقیقاتی و هم برای مراقبت‌های بالینی کاربرد داشته باشد. باتوجه‌به استانداردهای بالای سازمان FDA برای ایمنی و اثربخشی، دریافت تاییدیه‌‌ی این سازمان نشان می‌دهد در توسعه‌ی Study Watch از جنبه‌های مختلف عملکرد خوبی داشته‌ایم و در آینده نیز به تلاش خود ادامه می‌دهیم. 

با آنکه Study Watch کاربرد مشخص و معلومی دارد، ولی دریافت تاییدیه‌ی FDA درهای جدیدی را به‌روی ساعت‌های هوشمند بعدی گوگل از جمله Pixel Watch باز می‌کند. درنهایت انتظار می‌رود جدیدترین گجت‌های پوشیدنی مبتنی بر سیستم‌عامل Wear OS فسیل، با تمرکز بر حوزه‌ی سلامت به بازار معرفی شوند تا بتوانند با ساعت‌های هوشمند فعلی بازار به رقابت بپردازند. باتوجه به اینکه اپل در ساعت هوشمند اپل واچ سری ۴، ویژگی پایش ضربان قلب (ECG)‌ را اضافه کرد، گوگل نیز قصد دارد مجموعه‌ای از ویژگی‌های مرتبط با سلامتی را در محصولات خود به بازار معرفی کند. چنین رویکردهایی خبر از توسعه‌ی دستگاه‌های E Ink با توانایی جمع‌آوری اطلاعات کاربردی و معنی‌دار جهت استفاده‌ی محققان پزشکی می‌دهد. 

سیستم بنچمارک آنتوتو AnTuTu سال‌ها است که به یکی از محبوب‌ترین سامانه‌ها برای سنجش قدرت گوشی‌های هوشمند امروزی به‌خصوص در حوزه‌ی سخت‌افزار آن‌ها بدل شده‌ است و امکان بررسی و مقایسه‌ی سخت‌افزاری گوشی‌ها را برای کاربران فراهم می‌کند.

آنتوتو همچنین برای بررسی جدیدترین سخت‌افزارهای پیش‌رو منتظر تولیدکننده‌ها نمی‌ماند و خود نیز برای قدرت‌آزمایی آن‌ها برنامه دارد. در همین راستا، این مجموعه پردازنده‌ی پرچم‌دار بعدی کوالکام موسوم به اسنپدراگون 855را با با سایر قطعات سخت‌افزاری مورد نیاز همراه کرده‌ است تا با ساخت گوشی فرضی و گمنام خود، قادر به اجرای تست بنچمارک روی این پردازنده‌ی تازه‌وارد باشد؛ پردازنده‌ای که به‌زودی قلب تپنده‌ی پرچمداران نامداری همچون گلکسی اس 10، ال‌جی G8 و اکسپریا XZ4 خواهد شد.

همان‌طور که در نمودار زیر قابل مشاهده است، این پردازنده‌ی جدید برتری قابل توجهی را نسبت به رقبای خود از جمله Kirin 980 هواوی و برادر پیشین خود یعنی اسنپدراگون 845 کسب کرده‌ است. از سویی دیگر، باتوجه‌به اینکه چندی پیش نیز عنوان شده‌ بود که نسخه‌ی اسنپدراگونی گلکسی اس 10 قوی‌تر از نسخه‌ی اکسینوسی آن است، می‌توان اذعان داشت که اسنپدراگون 855 حتی پرازنده‌ی نسل بعدی سامسونگ را نیز پشت سر خواهدگذاشت.

 اما نکته‌ی جالب توجه درباره‌ی سابقه‌ی بررسی‌های آنتوتو، وجود تفاوت عملکرد اسنپدراگون 845 استفاده‌شده بین دو دستگاه وان پلاس 6T و گوشی ساختگی مجموعه‌ی آنتوتو است. چراکه با نگاهی به جدول فوق درمی‌یابیم که این پردازنده حین استفاده در وان پلاس، عملکرد بهتری نسبت به گوشی ساختگی آنتوتو داشته که این موضوع، نشان‌دهنده‌ی بازدهی بیشتر این پردازنده در یک محصول رسمی و هماهنگ است.

ازاین‌رو می‌توان انتظار داشت که نسخه‌ی جدید این پردازنده‌ی رده بالا نیز احتمالاً در نسخه‌های رسمی و تولیدی، حتی از ارقام فعلی نیز عملکرد بهتری ارائه دهد. هرچند تا پیش از این نیز خبر سبقت اسنپدراگون 855 از از تراشه A12 یونیک اپل منتشر شده‌ بود.