دی‌ماه امسال، موعد اعمال یک به‌روزرسانی گسترده در سرتاسر شبکه‌ی اتریومبود که علاوه‌بر بهبودهای متعدد در هسته‌ی این رمزارز و بالابردن ضریب اطمینان و پایستگی اتریوم، پیاده‌سازی ۵ بسته‌ی ضوابط و استاندارد برای بهبود اکوسیستم (EIP - Ethereum Improvement Prposal) را به‌دنبال داشت. این بسته‌ها به‌طور کلی شامل API جدید برای توسعه‌دهندگان و مقررات جدید در قرادادهای هوشمند هستند. سه هدف اصلی در این اصلاح بزرگ عبارت‌اند از:

• ارتقاء نرخ تعداد تراکنش در واحد زمان، که ازطریق معماری چندلایه‌ای و افزودن لایه‌ی دوم صورت می‌‎پذیرد.
• تعدیل تعرفه‌های اجرای تراکنش‌ها و انعقاد قراردادها.
• تغییر سازوکار و میزان پاداش پرداختی به بلاک‌ها.

طبق برنامه‌ریزی‌های صورت‌گرفته توسط توسعه‌دهندگان اصلی این رمزارز، این به‌روزرسانی که قسطنطنیه (Constantinpole) نام گرفته بود، باید هفته‌ی پیش از بلاک ۷۰۸۰۰۰۰ آغاز می‌شد؛ لیکن با شناسایی نقاط آسیب‌پذیری در یکی از EIP های جدید توسط ChainSecurity که یک شرکت حسابرسی و ممیزی در قراردادهای هوشمند است، اجرای آن به تعویع افتاد و طبق تصمیمات جدید قرار است تا نهم اسفندماه صورت پذیرد.

آنچه در ذهن جامعه‌ی رمزارزها از مفهوم هاردفورک نقش بسته، متاثر از دو انشعاب پربحث و پرتنش بیت‌کویندر سال گذشته میلادی است که به موجب آن یک مرحله رمزارز Bitcoin Cash از خود بیت‌کوین منشعب شد که خود این ارز جدید در مرحله‌ی بعدی تبدیل به Bitcoin ABC و Bitcoin SV شد؛ رخدادی که تا مدت‌ها صف‌آرایی و رجزخوانی مسببین اصلی آن ادامه داشت و حتی لطمه‌ی جدی به روند بازار زد.

از این منظر ممکن است برداشت اولیه از مسئله‌ی هاردفورک، منفی و نامطلوب باشد. تاکنون آنچه که مبنای وقوع این هاردفورک‌ها قرار داشته، درحقیقت اعمال اصلاحات و بهبود پروتکل‌های شبکه و هسته مرکزی بوده است. چنانچه در گذشته اجماع حداکثری پیرامون پیشنهادها برای تغییرات جدید صورت می‌گرفت، باید تنها شاهد ارتقاء کیفیت کارکرد بیت‌کوین یا بیت‌کوین‌کش می‌بودیم؛ اما چنین نشد و اکنون در رابطه با اتریوم موضوع کاملا متفاوت است و از ابتدا تغییرات جدید مورد توافق تمامی اعضای توسعه‌دهنده‌ی هسته اتریوم قرار گرفته است.

در جریان بررسی های تحلیلی Chainsecurity و TrailofBits که پیش از آغاز اجرای اصلاحات در مرحله‌ی اول صورت گرفته بود، نقاط آسیب‌پذریری در بسته‌ی EIP-1283 شناسایی شده و احتمال آن وجود داشت که سازوکار و محاسبات پرداخت کارمزد در قراردادهای هوشمند در شرایط خاصی دچار مشکل شود. حتی تاکنون از این مبدا هیچ آسیب یا خسارتی متوجه هیچ پلتفرمی نشده است.

با این وجود توسعه‌دهندگان هسته‌ی مرکزی اتریوم در جلسه‌‌ای که ساعت ۲ بعدازظهر دیروز  و با حضور ویتالیک بوترین خالق اتریوم داشتند، تصمیم گرفتند که تا زمان انجام بازنگری‌های کامل این به‌روزرسانی کلی به تعویق بیفتد. البته در تصمیمات جلسه همچنین سقف زمانی نهم اسفندماه برای اجرای این کار تعیین شده است و بسته‌های نهایی پس از اصلاحات لازم از بلاک ۷۲۸۰۰۰۰ اعمال خواهند شد.

افراد متخصص در حوزه‌های مختلف دنیای فناوری، با امیدهای زیاد برای کار در قطب فناوری جهان یعنی سان‌فرانسیسکو و خصوصا منطقه‌ی سیلیکون‌ولی، تلاش می‌کنند. آنها امید دارند که در شرکت‌های بزرگی همچونگوگل،‌ اپل، مایکروسافت و دیگران استخدام شده یا استارتاپ خود را راه‌اندازی کنند. البته، زندگی با حقوق‌های مرسوم در سیلیکون‌ولی، منطقه‌ای که گران‌ترین خانه‌های آمریکا را دارد، به آن زیبایی که همه فکر می‌کنند، نیست.

سیلیکون‌ولی در اصطلاحات انگلیسی با «منطقه‌ی خلیجی» یا Bay Area نیز شناخته می‌شود. این توهم و آرزو که حضور در چنین منطقه‌ای، حقوق‌ها نجومی و درآمد عالی به‌همراه خواهد داشت، بسیاری از افراد را به مهاجرت به سان‌فرانسیسکو واداشته است. نکته‌ی قابل توجه آن است که حقوق پرداختی به نیروی انسانی در حوزه‌ی فناوری، به آن خوبی که همگان تصور می‌کنند،‌ نیست.

بازار املاک و مستغلات، در سان‌فرانسیسکو و خصوصا خلیج معروف آن، یکی از پررقابت‌ترین بازارها در کل آمریکا محسوب می‌شود. درواقع، پیدا کردن یک محل مناسب برای زندگی در آن منطقه، تقریبا غیرممکن است. بحران املاک در آن منطقه، موجب افزایش بی‌خانمانی و توسعه‌ی اپیدمی آن می‌شود. 

طبق آمارهای مختلف، میانگین حداقل حقوق سالیانه در سیلیکون‌ولی حدود ۹۱ هزار دلار است. اجاره‌ی خانه‌های تک‌تخت‌خوابه نیز از ۳۳۶۰ دلار شروع می‌شود. درنتیجه، کارمندان شرکت‌های حاضر در منطقه‌،‌ باید سهم زیادی از حقوق خود را برای پرداخت اجاره، هزینه کنند. چنین قیمت‌هایی، خرید خانه را نیز تقریبا به افسانه تبدیل کرده‌اند. حدود ۶۰ درصد از نیروی کار سیلیکون‌ولی هیچ امیدی به خرید خانه ندارند.

موارد گفته‌شده در بالا، حقایقی کلی از هزینه‌های اسکان در سیلیکون‌ولی بود. علاوه بر این موارد، هزینه‌های دیگر نیز در قطب فناوری جهان،‌ بالا محسوب می‌شود و به‌طور‌کلی، زندگی را از آن رؤیای اولیه،‌ دور می‌کند. در ادامه‌ی این مطلب زومیت،‌ به بررسی دقیق‌تر شرایط زندگی و نمایش تصاویری از حقایق منطقه‌ی سیلیکون‌ولی می‌پردازیم.

کمبود خانه در سیلیکون‌ولی، تقاضا را برای اجاره و خرید افزایش داده است و در نتیجه، قیمت‌ها نیز به‌صورت نجومی افزایش یافته‌اند. دراین‌میان، غول‌های فناوری نیز سرعت استخدام خود را کاهش نداده‌اند و نیروی انسانی بااستعداد، با سرعت بالایی به آن منطقه جذب می‌شود. بسیاری از استعدادهای جدید استخدام‌شده، با عینک خوش‌بینی وارد سیلیکون‌ولی می‌شوند و آینده‌ای پربار را برای خود تصور می‌کنند. درواقع، در ذهن آنها، خودروها و خانه‌های لوکس و سبک زندگی عالی و دور از تصور، نقش می‌بندد.

واقعیت زندگی در سیلیکون‌ولی، با آن‌چه اکثر متخصصان تصور می‌کنند، تفاوت دارد. اولین شوکی که به آنها وارد می‌شود، قیمت بالای اجاره در منطقه است. آنها پس از مدتی، مجبور می‌شوند تا سهم زیادی از حقوق خود را برای اجاره‌ی محل زندگی، پرداخت کنند. بقیه‌ی حقوق نیز خرج هزینه‌های سرسام‌آور زندگی در سان‌فرانسیسکو می‌شود.

افرادی که با هزاران امید، برای کار به سیلیکون‌ولی می‌آیند، پس از مدتی مجبور می‌شوند تا خلاقیت خود را برای کاهش هرچه‌ بیشتر هزینه‌ها در این منطقه، به‌کار گیرند. یکی از نتایج این خلاقیت‌ها، منجر به تأسیس یک خوابگاه عمومی با نام Nagev شد. هدف شرکت مؤسس، فراهم کردن مکان خواب و زندگی برای کارمندان شرکت‌های فناوری در سان‌فرانسیسکو است. البته، نمونه‌های مشابه زیادی در آن شهر وجود دارند که با هدف کاهش هزینه‌های اجاره و اسکان تأسیس شده‌اند. Nagev، پنجاه اتاق را در ساختمانی ۳ طبقه، طراحی و اجرا کرده است.

بسیاری از ساکنان Nagev، با اجاره‌‌ی ماهانه ۱۹۰۰ دلار، در تخت‌های چندطبقه، اسکان دارند. ساکنان Nagev، از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، تا طراحان رابط کاری، تحلیل‌گران عملیات یا حتی مهندسان واقعیت افزوده را شامل می‌شوند که عموما، کمتر از ۳۰ سال سن دارند. در این مجموعه‌ها، یک ارتباط اجتماعی هم بین ساکنان برقرار است و آنها از هر فرصتی برای تبادل ایده‌ها و ساختن سرویس‌های جدید، استفاده می‌کنند. در ساختمان Nagev، هر یکشنبه برای نزدیکی هرچه بیشتر ساکنان، میهمانی و شام مشترک برگزار می‌شود.

ساکنان خوابگاه‌های سیلیکون‌ولی از امکانات ایجادشده تاحدودی راضی هستند، اما ساکنان محلی به اشغال فضاعای مسکونی توسط چنین شرکت‌هایی، انتقاد دارند. آنها معتقد هستند که قیمت مسکن با چنین رخدادهایی،‌ افزایش می‌یابد.

درمقابل خوابگاه‌های عمومی، افرادی قرار دارند که با خانواده در سیلیکون‌ولی ساکن می‌شوند. آنها چالش‌های زیادی برای تأمین مسکن دارند و نمی‌توانند در هر ساختمانی، زندگی کنند. به‌عنوان نمونه‌ای از این خانواده‌ها، تصاویر زیر را می‌بینیم که یک خانواده‌ی ۳ نفره، در خانه‌ای پیش‌ساخته زندگی می‌کنند که از تگزاس، آن را به کالیفرنیا آورده‌اند.

زندگی در یک خانه‌ی پیش‌ساخته،‌ چالش‌های خاص خود را دارد که باید، جابه‌جایی و پیدا کردن محل پارک برای اسکان خانه را نیز به آن اضافه کنیم. به‌هرحال، خانواده‌ی مذکور با یک خانواده‌ی دیگر توافق کرده‌اند که منزل خود را در پارکینگ آنها مستقر کنند. تأمین برق برای این خانه‌ی چوبی نیز با پریزی از خانه‌ی مجاور تهیه شذه و تنها برای مقاصد خاص،‌ از ژنراتور استفاده می‌شود.

همان‌طور که گفته شد، محدودیت‌های اسکان موجب پیاده‌سازی طرح‌های خلافانه نیز شده است. خانواده‌ی میکا برای تأمین برق خود، از پنل‌های خورشیدی نیز استفاده می‌کنند. آنها در خانه‌ی کوجک خود،‌ تقریبا تمامی نیازها را برطرف کرده‌اند. البته، آمادگی برای بزرگ شدن فرزند و رسیدن به سن نوجوانی هم در طراحی‌ها لحاظ شده است، اما با گذر زمان،‌قطعا باید فکری اساسی برای محل سکونت کرد.

نمونه‌ای دیگر از خانواده‌های ساکن در سیلیکون‌ولی را در تصویر زیر می‌بینیم. آنها با امید کار در گوگل به این منطقه آمدند و پس از استخدام شوهر در تیم خودروی خودران گوگل، خانه‌ی پرتابل خود را در پارکینگ همان شرکت، برپا کردند. آنها پس از تحمل دو سال زندگی در چنین خانه‌ای، حدود ۸۰ درصد از درآمد خود را برای تهیه‌ی خانه ذخیره کرده و به‌محض به‌دنیا آمدن فرزند، به خانه‌ی جدید نقل‌مکان کردند.

در ابتدای دهه‌ی ۱۹۹۰، دنیای محاسبات عمدتاْ با استفاده از معماری RISC (مخفف: Reduced Instruction Set Computer - به‌معنی: مجموعه دستورالعمل کاهش‌یافته کامپیوتر) انجام می‌شد. پردازنده‌های SPARC، آلفا، پاور و MIPS محاسبات سنگین و جدی را انجام می‌دادند. از طرفی پردازنده‌های اینتل به هیچ‌عنوان مطرح نبودند و تنها برای اجرای اپلیکیشن‌های شخصی روی رایانه‌های شخصی مناسب بودند. اما تقریبا هیچ‌کس اینتل را به‌عنوان یک مدعی جدی برای محیط سرورها تلقی نمی‌کرد.

استدلال اینتل بسیار مهم بود و تقریبا هیچ کس آمادگی تشخیص اهمیت آن را نداشت؛ با تسلط اینتل بر بازار کامپیوتر، این شرکت به‌سرعت تبدیل به بزرگ‌ترین تولید‌کننده‌ی پردازنده در جهان شد و با چنین درآمد عظیمی، کارت‌های خود را به خوبی بازی کرد. اینتل تا اوایل سال ۲۰۰۰ موفق شد تا معماری CISC خود (Computer Complex Instruction Set) را که یکی از بهترین‌ها در نوع خود به نسبت توان محاسباتی و قیمت بود، عرضه کند. در آن زمان، نبض بازار به‌وضوح در دست RISC بود. این دستاورد شگفت‌انگیز، منتقدان CISC را خاموش کرد و راه تسلط بر پردازنده‌ها را نه‌تنها در جهان رایانه‌های شخصی، بلکه در جهان محاسبات سروری، برای ۲۰ سال آینده هموار کرد.

اینتل با شروع سال ۲۰۱۰ به‌سرعت بر بازار پردازنده‌های سرور غالب شد و آن را در دست گرفت. بااین‌حال در آن زمان، اتفاقی انقلابی رخ داد: بازار موبایل و سیستم‌های یکپارچه‌شده منجر به ساخت معماری ARM شد که پرکاربردترین معماری در این زمینه و محیط به شمار می‌رود.

تا سال ۲۰۱۷، بیش از ۱۰۰ میلیارد پردازنده ARM تولید شد. در حال حاضر معماری ARM بیشترین استفاده را در جهان دارد. اشتراک‌وجهی جالب بین وضعیت اینتل در پایان دهه‌ی ۱۹۹۰ و ARM در پایان سال ۲۰۱۰ وجود داشت: هر دو شرکت مسئول طراحی بیشترین استفاده از پردازنده‌ها در جهان بودند. دراین‌میان تفاوت مهمی وجود داشت؛ درحالی‌که اینتل توانست طرح‌های خود را خودش پباده‌سازی کند، ARM کار اجرایی را به فروشندگان شخص ثالث واگذار کرد. البته، واقعیت این است که این عواقب ناشی از قصد رقابت ARM با اینتل است. 

برنامه‌ی ARM برای بهبود عملکرد پردازنده

باتوجه‌به اینکه پردازنده‌های ARM جهان موبایل و سیستم‌های یکپارچه‌شده را تحت سلطه‌ی خود گرفته‌اند، این سؤال پیش می‌آید که آیا ARM درصدد ورود به بازار کامیپوترهای شخصی است یا خیر؟ البته باتوجه‌به توسعه‌ی روزافزون بازار سرورها، آرم برای ورود به این حوزه نیز بی‌علاقه نیست؛ در سال ۲۰۱۸، شرکت ARM نکته‌ی مهمی را برای پاسخ به این سؤال ارائه داد: آن‌ها واقعا می‌خواهند با معرفی پردازنده‌ی Cortex A76 و بازتعریف توانایی‌های ARM، وارد رقابت با اینتل شوند.

از سوی دیگر واقعیت این است که ARM نه‌تنها برای استفاده از هسته‌های خود گواهی آن‌ها را می‌فروشد، بلکه براساس مجموعه دستورالعمل‌ها، امکان خرید مجوز معماری ARM برای فروشندگان جهت طراحی هسته‌ی پردازنده‌ها نیز فراهم شده است. این باعث می‌شود که دیگر بازیگران دنیای تکنولوژی مانند اپل، کوالکوم، انویدیا، کاویوم (در حال حاضر مارول)، برودکام، اپلیدمایکرو و سامسونگ الکترونیکس، پردازنده‌های ARM را تولید و حتی از آن‌ها در سناریوهای مختلف استفاده کنند.

یکی از نمونه‌هایی که برای این بحث می‌توان مطرح کرد، مارول است که با پردازنده ThunderX2 خود وارد بازار سرورهای محاسباتی شد. درواقع، یک اَبَررایانه‌ی جدید با بیش از ۱۰۰ هزار هسته‌ی ThunderX2 اخیرا وارد رتبه‌بندی TOP500 شده است. این اولین‌بار است که یک کامپیوتر مبتنی بر ARM وارد این فهرست می‌شود، فهرستی که تقریبا در طول دو دهه‌ تحت سلطه‌ی معماری اینتل قرار گرفته است.

پردازنده‌ی کرین ۹۸۰

 بیایید به پردازنده‌ی کرین ۹۸۰ هواوی نگاهی بیندازیم، یک SoC (مخفف: System On a Chip) که از هسته‌یARM A76 داخلی استفاده می‌کند. این یک نمونه‌ی خوب از طراحی داخلی با استفاده از IP هسته‌ی ARM است که مجوز استفاده از آن در یک تراشه‌ی پردازنده (یا SoC) به فروشنده‌ی دیگر (در اینجا هواوی) واگذار شده است. کرین ۹۸۰ دارای ۴ هسته‌ی A76 و ۴ هسته‌ی A55 است، اما A76 قدرتمندتر است (هسته‌ی A55 بیشتر برای وظایف سبک‌تری که مصرف انرژی کم‌تری نیاز دارند، استفاده می‌شود و این در گوشی‌ها بسیار حائز اهمیت است).

هسته‌ی A76 به‌گونه‌ای طراحی شده که بتواند با استفاده از تکنولوژی ۷ نانومتری اجرا شود (مانند کرین۹۸۰ که پس از پردازنده‌ی Apple A12 دومین SoC در جهان است که با استفاده از نود ۷ نانومتری طراحی و ساخته شده است) و از تکنولوژی DynamIQ ARM پشتیبانی می‌کند. این تکنولوژی امکان مقیاس‌پذیری برای الزامات خاصی از SoC را هدف قرار می‌دهد. کرین ۹۸۰ در یک گوشی اجرا می‌شود (هواوی میت ۲۰) و در این سناریو، توان طراحی حرارتی (TDP) نمی‌تواند از ۴ وات تجاوز کند. بنابراین DynamIQ باید در حفظ آن بسیار محافظه‌کارانه عمل کند و از فعال شدن هسته‌های همزمان بیشتر جلوگیری کند.

ARM می‌گوید که آن‌ها A76 را به‌عنوان رقیب Intel Skylake Core i5 طراحی کرده‌اند. این مورد را بررسی خواهیم کرد. برای این کار، هدف این است که پردازنده‌ی کرین ۹۸۰ را در یک گوشی هواوی میت ۲۰ با پردازنده‌ی Core i5 موجود در یک مک‌بوک‌پرو مقایسه کنیم (اواخر سال ۲۰۱۶). در اینجا این عملکرد جانبی درکنار مجموعه داده‌های بارگیری شده است:

می‌توانیم چندین مسئله را ببینیم. اول اینکه، سرعت محاسبه‌ی زمانی، بدون هیچ تراکمی در هر دو پردازنده مشابه است. واقعیت این است که عملکرد کرین ۹۸۰ تقریبا همانند پردازنده‌ی Core i5 است. شواهد نشان می‌دهد که ARM در طراحی حافظه‌ی پیش‌فرض بسیار خوب عمل کرده است، به‌طوری‌که اجازه‌ی یک همبستگی و هماهنگی خوب در سطح حافظه را به کاربر می‌دهد.

مسئله‌ی دوم، در شرایط متراکم، Core i5 هنوز هم ۵۰ درصد سریع‌تر از کرین ۹۸۰ است؛ اما نسبت میزان افزایش عملکرد (تا ۴ ترد) برای هر دو پردازنده به‌صورت مشابه بالا می‌رود. خبر اصلی این است که پردازنده‌ی Core i5 دارای توان حرارتی (TDP) به مقدار ۲۸ وات است، درحالی‌که برای کرین ۹۸۰ تنها ۴ وات (و احتمالا کمتر از آن) است. می‌توان نتیجه گرفت که DynamIQ ARM به‌ زیبایی کار می‌کند تا بتواند ۴ هسته‌ی قدرتمند را به‌طور همزمان در چنین سناریوی محدودکننده‌ای به اجرا در بیاورد (به یاد داشته باشید که این بنچمارک ازطریق گوشی انجام شده است).

همچنین درست است که ما در حال مقایسه‌ی پردازنده‌ی اینتل از سال ۲۰۱۶  با پردازند‌ی کرین ۹۸۰ از سال ۲۰۱۸ هستیم؛ اما می‌توانیم نمونه های اینتل را نشان دهیم که با توان ۱۰ وات، عملکرد مشابهی با این پردازنده‌ی i5 مورد بررسی دارند (به‌عنوان مثال i5-8265U با تنظیم TDP پایین‌تر)؛ اگرچه واقعا مطمئن نیستیم که چگونه پردازنده‌ی اینتل با چنین محدودیت توانی شدیدی همچنان قدرتمند عمل می‌کند. به هر حال، واضح است که کرین ۹۸۰ هنوز هم به‌اندازه‌ی کمتر از نیمی از توان همتای اینتلی خود مصرف می‌کند و احتمالا قیمت آن نیز بسیار کمتر از اینتل است.

برای اطلاعات بیشتر: در علوم رایانه، اجرای یک ترد اجرایی یا ریسه‌ی اجرایی (به انگلیسی: Thread) کوچک‌ترین توالی از دستورالعمل‌های برنامه‌ریزی‌شده‌ است که زمان‌بندی سیستم‌عامل می‌تواند آن‌ها را به شکل مستقل مدیریت کند. یک ریسه، یک فرایند سبک‌ است. پیاده‌سازی ریسه‌ها و فرایندها از یک سیستم‌عامل به سیستم‌عامل دیگر متفاوت است اما در اکثر موارد، ریسه در داخل یک فرایند قرار می‌گیرد.

این سری واقعیت‌ها گواه خوبی هستند بر اینکه ARM به‌طور جدی می‌خواهد از جانب عملکرد، اینتل را غافلگیر کند و آن را به چالش بکشد و احتمالا برگ برنده‌ی ARM، مصرف انرژی کمتر در پردازنده‌هایش است؛ جای تعجب نیست که این‌گونه باشد. با تجربه‌ی چندین دهه‌ای که ARM دارد، پردازنده‌هایش بیشترین صرفه‌جویی را در انرژی دارند.

اما دلیل دیگر کاهش قابل‌توجه در مصرف انرژی، به نوع تکنولوژی ساخت ARM در طرح‌های جدیدش بازمی‌گردد. چرا که این شرکت از نود ۷ نانومتری استفاده می‌کند. در مقابل، اینتل از نود ۱۴ نانومتری بهره می‌برد؛ بدون شک، مزیت ARM در صرفه‌جویی مصرف برق برای برنامه‌‌ی سلطه‌ی جهانی بر بازار پردازنده‌ها بسیار مهم است.

پردازنده‌ی ThunderX2

راه دومی که ARM برای فروش مجوزهایش به کار می‌برد، به اصطلاح فروش مجوز معماری است که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد براساس دستورالعمل‌های ARM هسته‌ی پردازنده‌های خود را طراحی کنند. کاویوم (که اکنون توسط مارول خریداری شده است) یکی از این شرکت‌ها بود که با استفاده از طراحی متفاوت، پردازنده‌هایی ساخت و درنهایت با ساخت پردازنده‌ی وولکان به اوج خود رسید. این میکرومعماری قدرت پردازنده‌ی ThunderX2 را که در ماه می ۲۰۱۸ عرضه شد، تأمین می‌کند.

وولکان یک میکرومعماری ۶۴ بیتی ARM و ۱۶ نانومتری با عملکرد بالا است که به‌طور خاص برای رقابت در حوزه‌ی سرعت محاسباتی/داده تجهیزات سرور ساخته شده است (می‌توانید آن را به‌عنوان یک ریز پردازنده‌ی سرور بر پایه‌ی ARM و مبتنی بر کلاس Xeon درنظر بگیرید). ThunderX2 می‌تواند تا ۳۲ هسته‌ی وولکان را در خود جای دهد و هر هسته‌ی وولکان تا ۴ ترد را پشتیبانی می‌کند؛ درنهایت کل پردازنده می‌تواند تا ۱۲۸ ترد را اجرا کند. با توانایی این پردازنده در اجرای بسیاری از تردها به‌طور همزمان، انتظار داشتیم که قدرت محاسباتی خام آن، غیرقابل توصیف باشد.

برای بررسی اینکه ThunderX2 تا چه حدی می‌تواند قدرتمند باشد، قصد داریم ThunderX2 CN9975 را (درواقع یک جعبه با ۲ نمونه از آن، هر نمونه شامل ۲۸ هسته) با یکی از رقبای طبیعی خود، یعنی Intel Scalable Gold 5120 (درواقع یک جعبه با ۲ نمونه از آن، هر نمونه شامل ۱۴ هسته) مقایسه کنیم.

مشاهده می‌شود که وقتی فشرده‌سازی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، نمونه‌ی اینتل بسیار بهتر و قابل پیش‌بینی‌تر عمل می‌کند. بااین‌حال هنگامی که در انجام وظایف محاسبات، تردها به‌اندازه‌ی کافی باشند، ThunderX2 قادر است به کارایی مشابه (تقریبا ۷۰ گیگابایت در ثانیه) اینتل برسد. این یک واقعیت بسیار جالب است؛ زیرا برای اولین‌بار نشان می‌دهد که یک پردازنده‌ی ARM می‌تواند پهنای باند حافظه‌ی خود را با آخرین نسل از پردازنده‌ی اینتل مطابقت دهد (که BTW در آن عملکرد بسیار خوبی داشت).

باتوجه‌به سناریوی فشرده‌سازی، اینتل Scalable هنوز هم بیش از دو برابر سریع‌تر از ThunderX2 عمل می‌کند و همچنان نشان می‌دهد که در مقیاس‌پذیری قابل‌قبول است. از سوی دیگر، اگرچه ThunderX2 یک گام خوب در  جهت بهبود عملکرد معماری ARM برداشته است، اما  هر دو پردازنده در رسیدن به قدرت محاسباتی خام و مقیاس‌پذیری اینتل راه طولانی در پیش دارند.

هنگامی که به مصرف انرژی نگاه می‌کنیم، اگرچه قادر نیستیم میزان دقیقی را برای مدل ThunderX2 CN9975 که در بنچمارک‌های بالا استفاده شده است، پیدا کنیم، اما احتمالا در محدوده‌ی ۱۵۰ وات در ازای هر پردازنده قرار دارد که بسیار بزرگ‌تر از همتای Intel Scalable 5120 با حدود ۱۰۰ وات در هر پردازنده است. این جمله به این معنا است که اینتل در پردازنده خود از قدرت بسیار کمتری استفاده می‌کند و در حال حاضر یک مزیت آشکار در محاسبات سرور به آن‌ها می‌دهد.

بررسی نهایی

از این نتایج کاملا مشهود است که ARM گام‌های بزرگی در جهت رسیدن به عملکرد اینتل برداشته است، به‌ویژه در سمت کلاینت‌ها از جمله لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای رومیزی مصرف برق کاهش قابل‌توجهی داشته است که این برای لپ‌تاپ‌ نکته‌ی مهمی محسوب می‌شود. این نکات را در ذهن داشته باشید و زمانی‌که قصد دارید لپ‌تاپ یا رایانه‌ی رومیزی خود را خریداری کنید، به‌سادگی فکر نکنید که اینتل تنها گزینه‌ی منطقی و معقول پیش‌رو برای خرید است.

در سمت سرور، اینتل همچنان برتری و مزیت‌های مهم خود را حفظ کرده است و گرفتن تاج پادشاهی عملکرد از او آسان نخواهد بود. بااین‌حال، واقعیت این است که ARM به فروشندگان مختلف اجازه می‌دهد تا محصولات خود را تولید کنند؛ این بدان معنا است که رقابت ویژه‌ای می‌تواند در میان باشد و هر فروشنده آزاد است که در جنبه‌های مختلفی از محاسبات سرور رقابت کند.

بنابراین بعید نیست که در چند سال آینده شاهد نمونه‌های جدیدی از پردازنده‌های ARM باشیم که نه‌تنها رکوردهای بالایی را ثبت می‌کنند؛ بلکه برای انجام وظایف مختلفی مانند ذخیره‌سازی و خدمت به داده‌های بزرگ، مسیریابی داده‌ها یا انجام هوش مصنوعی و وظایف مختلف برنامه‌ریزی می‌شوند. به‌عنوان نمونه مارول در تلاش است تا ThunderX2 را به‌طور خاص در موقعیت سناریوی سرور داده قرار دهد که می‌تواند برای معماری اینتل در حفظ سلطه‌ی کنونی خود در مراکز داده بسیار مشکل‌ساز باشد.

درنهایت، ما نباید این واقعیت را فراموش کنیم که توسعه‌دهندگان نرم‌افزارها برای دهه‌ها، کتابخانه‌هایی را با کارایی بالا با استفاده از باکس‌های انحصاری اینتل ساخته‌اند. بنابراین توسعه و ساخت این کتابخانه‌ها برای معماری اینتل بسیار کارآمد و مؤثر است. همان‌طور که در اینجا دیده می‌شود، اگر معماری ARM بتواند در سناریوهای کلاینت و سرور جایگزین شود، پس توسعه‌دهندگان نرم‌افزار باید به‌صورت فزاینده‌ای از باکس‌های ARM به‌عنوان بخشی از ابزار خود استفاده کنند تا بتوانند در جهانی پس از پایان دوران سلطه‌ی اینتل نیز همچنان قدرت رقابتی خود را حفظ کنند.

پیوست: نرم‌افزارهای مورد استفاده

محققان هفت کالج آمریکایی، در تلاشی مشترک، روی یک پروژه‌ی پیشگامانه‌ی ارزهای دیجیتال کار می‌کنند. آن‌ها می‌گویند این ارز رمزنگاری‌شده‌ی جدید نسبت به بیت‌کوین از قابلیت مقیاس‌پذیری بیشتری برخوردار است.

آیا ارز Unit-e در رقابت با بیت‌کوین پیروز می‌شود؟

ارز پیشنهادی این محققین که با نام Unit-e راه‌اندازی شده، می‌تواند ازنظر سرعت تراکنش با ویزا و مسترکارت نیز رقابت کند. به گزارش CCN، برخی از محققینی که روی این ارز کار کرده‌اند، استادان برجسته‌ی دانشگاه فناوری ماساچوست، برکلی، استنفورد، کارنگی ملون، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دانشگاه واشنگتن هستند. فعالیت همه‌ی این محققین، تحت پوشش بنیاد غیرانتفاعی تحقیقات فناوری توزیع‌شده (DTR) صورت گرفته است. این موسسه که توسط شرکت سرمایه‌گذاری Pantera Capital حمایت می‌شود، هدف خود را «توسعه‌ی نسل جدید ارزهای دیجیتال که در سطحی وسیع‌تر مورد تصویب و پذیرش قرار می‌گیرند» اعلام کرده است. طبق گزارش‌ها، ‌ Unit-e در نیمه‌ی دوم سال ۲۰۱۹ عرضه می‌شود و می‌تواند در هر ثانیه ۱۰ هزار تراکنش را پردازش کند. این در حالی است که قدرت پردازش ویزا، ۱۷۰۰ تراکنش در ثانیه و قابلیت پردازش بیت کوین نیز نهایتاً به ۱۰ تراکنش در ثانیه می‌رسد.

گالیا فانتی، پژوهشگر ارشد DTR و استادیار مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون، در توصیف چشم‌انداز ارز دیجیتال جدید می‌گوید:

ده سال از ظهور بیت‌کوین گذشته و حالا بلاک‌چین از یک ایده‌ی بدیع، به حوزه‌ی تحقیقات علمی و آکادمیک تبدیل‌ شده است. رویکرد ما این بود که ابتدا محدودیت‌های اساسی عملکرد بلاک‌چین را درک کنیم و پس‌ازآن راهکارهایی بیابیم که با توجه به این محدودیت‌ها، در یک چهارچوب تئوریک دقیق، نتایج قابل‌قبول‌تری ارائه دهند.

‌ Unit-e و مقیاس‌پذیری شبکه

استادان فوق، که به‌عنوان محققین دانشگاهی حوزه‌های مختلف علوم رمزنگاری و کامپیوتری، تاکنون تحقیقات متنوعی را در زمینه‌ی فناوری بلاک‌چین تکمیل و منتشر کرده‌اند؛ ایده‌ی خاصی را پیگیری می‌کنند: ارز ‌ Unit-e با ترکیب شاردینگ و شبکه‌های کانال پرداخت، سرعت تراکنش‌ها را افزایش می‌دهد. این استادان امیدوارند که Unit-e به‌لحاظ امنیت و سرعت تراکنش، عملکرد بسیار بهتری نسبت به سایر شبکه‌های پرداختی ازجمله بیت‌کوین داشته باشد.

جویی کراگ، عضو هیئت‌رئیسه‌ی شرکت سرمایه‌گذاری پانترا کپیتال و یکی از اعضای شورای DTR، در مصاحبه با بلومبرگ گفت:

جریان‌های اصلی فعال در حوزه‌ی بلاک‌چین، از این موضوع کاملاً آگاه‌اند که شبکه‌های فعلی ارزهای رمزنگاری‌شده، مقیاس‌پذیر نیستند. این نکته از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. اگر این مشکل حل نشود، یعنی اگر ارزهای دیجیتال خیلی زود به نقطه‌ی مقیاس‌پذیری نرسند، به یکی از ایده‌های خوبی تبدیل می‌شوند که در عمل، جواب نداده‌اند. چیزی شبیه به چاپ سه‌بعدی.

ایده‌ی پیشگام Unite-e، جدیدترین اقدام در مجموعه تلاش‌هایی است که در راستای حل مشکل مقیاس‌پذیری و سرعت رمز ارزها صورت می‌گیرند. یکی دیگر از راهکارهای درخشانی که برای حل این مشکلات پیشنهاد شد، شبکه‌ی لایتنیگ (Lightning Network) بود که با ایجاد یک لایه‌ی دوم مؤثر (کانال‌هایی که بین گره‌ها قرار دارند)، نیاز به ثبت هر تراکنش روی بلاک‌چین را رفع می‌کند.

سازمان فضایی روسیه(روسکاسموس) گزارش داد که اولگ کانوننکو، نخستین قفسه هوشمند را در ایستگاه فضایی بین‌المللی نصب کرد که به فضانوردان در مورد مکان داروهای مورد نیاز و اطلاعات مربوط به شرایط ذخیره و آماده سازی و استفاده از آنها کمک می‌کند.

خبرگزاری ریانووستی به نقل از یک منبع موثق در صنایع موشکی و فضایی روسیه اعلام کرد سازمان فضانوردی روسیه(روسکاسموس) وضعیت تغییرات فنی ناو کیهانی سایوز برای پرواز به ماه که قرار است با سفارش ناسا ساخته شود را تبیین کرد.

پاول ولاسف رئیس مرکز آموزش فضانوردان روسیه اعلام کرد که روسکاسموس طی دو هفته آینده تاریخ پرواز فضانورد امارات به ایستگاه فضایی بین‌المللی را تعیین خواهد کرد.

اولین دانه‌های تاریخ که توسط چین در کره ماه جوانه زده بودند به علت دمای پایین این قمر یخ زدند.

فضایل فاطمه زهرا (س) در قرآن به قدری است که شرح آن در این مقاله نمی‌گنجد، چه آنکه در این مصحف شریف آمده اهل بیت پیامبر (ص) حجت الهی بر مردم هستند، قرآن ناطق‌اند و بیان تفسیر و تأویل آیات الهی بر عهده آنان گذارده شده است. احادیث و روایات و آیاتی که به فضایل این بانوی بزرگ و یکتای اسلام اشاره دارد متعدد و فراوان است که تنها به گوشه ای از آن اشاره شد.

ابوذر غفاری صحابی بزرگ رسول خدا(ص) نقل می کند: به سلمان و بلال می نگریستم که به سوی پیامبر می آمدند، ناگهان سلمان خود را بر پاهای رسول خدا افکند و آن را غرق بوسه کرد. پیامبر اکرم (ص) سلمان را از این کار بازداشت و فرمودند: «رفتاری که دیگران با پادشاهان خویش دارند، بر ما روا مدار. من بنده ای از بندگان خدایم. مانند سایر بندگان می خورم و همچون آنها می‌نشینم.» سلمان گفت: مولای من، تو را به خداوند سوگند می‌دهم که از فضل و فرزانگی بانو فاطمه (س) در روز قیامت برایم سخن بگو. پیامبر(ص) خندان و شادان به سلمان فرمودند: سوگند به خدایی که جانم در دست اوست، فاطمه(س) بانویی است که از پهنه رستاخیز، سوار بر ناقه‌ای می‌گذرد، ناقه‌ای که سرش را از خشیت خدا آفریده‌اند و چشمانش را از نور حق تعالی...، جبرئیل از سمت راست فاطمه(س)، میکائیل از سمت چپ و علی (ع) در پیش و حسن (ع) و حسین(ع) از ورای وی می‌روند...، درحالی که اینان نرم و آهسته بر پهنه رستاخیز می‌خرامند، بانگی از جانب خداوند برمی‌خیزد: ای آفریده‌ها، چشمانتان را فرو بندید و سرهایتان را فرو افکنید که این فاطمه دختر پیامبرتان محمد و همسر علی امام شما و مادر حسن و حسین است که می‌گذرد.

در این هنگام فاطمه با دو جامه سپید بر تن از صراط می‌گذرد. وقتی بر بهشت قدم می‌گذارد، کرامت هایی را می‌نگرد که خداوند برایش فراهم آورده است، زبان سپاس می‌گشاید و می‌فرمایند: «سپاس خدایی را که اندوه را از ما زدود، براستی که پروردگار ما همواره می‌آمرزد و پاداش می‌بخشد، پروردگاری که ما را در سرایی جاودان جا داده است، سرایی که هیچ رنجی در آن به ما نرسد.(فاطر. 35)

در این حال خداوند به فاطمه (س) وحی می کند: فاطمه از من بخواه تا بر تو ببخشم و آرزو کن تا با برآوردنش، خرسندت سازم.

فاطمه (س) می‌گویند: پروردگار من، تو آرزوی منی و از آن هم فزونتری، از تو می‌خواهم که دوستداران من و عترت مرا به آتش نسوزانی.

خدای تعالی به او وحی می فرستد: فاطمه! به عزت و جلال و بلندمرتبگی خود سوگند که دو هزار سال پیش از آن که آسمان ها و زمین را بیافرینم، بر خویشتن پیمان بسته بودم تا دوستداران تو و عترت تو را در آتش عذاب نکنم. «جلد سوم تفسیر برهان علامه بحرانی نیز نقل شده است.»

اجر رسالت

در تفسیر آیه 23 سوره شوری که خداوند متعال می فرماید: «(ای رسول ما به امت) بگو: من از شما اجر رسالت جز این نخواهم که موّدت و محبت مرا در حق خویشاوندان منظور دارید»

ابن عباس نقل می کند هنگامی که این آیه نازل شد، گفتند: ای فرستاده خدا، آنان که خداوند متعال ما را به محبت و دوستی شان امر فرمود، چه کسانی هستند؟ حضرت فرمودند: علی و فاطمه و دو پسران آنها.

پیامبر اسلام(ص) در جایی دیگر در این‌باره فرمودند: «خدای تعالی پاداش و اجر مرا بر شما، مهر ورزیدن نسبت به اهل بیتم قرار داده است و من فردای قیامت از شما درباره محبت و دوستی تان با آنان، سؤال خواهم کرد.»

علی (ع) نیز می‌فرمایند: در سوره شوری درباره ما آیه‌ای هست که وظیفه محبت به ما را جز مؤمن حفظ نمی‌کند.

انفاق قرآنی و لباس نو

صفوری شافعی از ابن جوزی نقل می‌کند: رسول خدا(ص) در شب عروسی برای فاطمه زهرا(س) پیراهن تازه‌ای تهیه کردند و جامه‌ای کهنه و وصله‌دار نیز در نزدشان بود. در این هنگام سائلی در زد و گفت: از خانه رسول خدا جامه ای کهنه می‌خواهم. فاطمه زهرا(س) خواست که جامه وصله‌دار را به وی دهد، و فرموده خدا در قرآن را به یاد آورد: «لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون» (آل عمران92. ) «به نیکوکاری نمی‌رسید مگر آنکه از آن چه دوست می‌دارید، انفاق کنید.» پس جامه نو را به سائل داد.

وقتی که هنگام زفاف نزدیک شد، جبرئیل به محضر نبی اکرم(ص) آمد و عرض کرد: یا رسول الله، پروردگارت سلام می رساند و مرا نیز فرمان داده که به فاطمه سلام برسانم و برای فاطمه، توسط من جامه‌ای از دیبای سبز از جامه های بهشتی فرستاده است.

آنچه باعث تأسف است آنکه با همه این فضایل و تأکیدات و سفارشات پیامبر مبنی بر نگاه داشتن حرمت و جایگاه فاطمه زهرا(س)، متأسفانه نیت های شیطانی و احقاد بدریه و کینه‌های رسوب شده، اجازه نداد امت اسلام از آن سرچشمه علم و ایمان و معرفت بهره مند شود و تنها چند روز پس از رحلت پیامبر(ص) حرمتش شکسته شد و جهان از نعمت وجودش محروم گشت.

براساس آخرین اخبار، سامسونگ پتنت جدیدی در دفتر ثبت اختراعات و علامت تجاری ایالات متحده (USPTO) در مورد نمایشگر سه‌بعدی با قابلیت اتصال به گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها، به ثبت رسانده است. 

این نمایشگر سه‌بعدی می‌تواند در قالب تلویزیون یا مانیتور، انواع مختلفی از محتوا همچون تصویر، ویدئو و بازی‌های سه‌بعدی را نمایش دهد. تصاویر منتشرشده از پتنت جدید نشان می‌دهد که کاربران می‌توانند محتواهای نمایش‌داده‌شده روی گوشی هوشمند یا تبلت خود را به این نمایشگرهای سه‌بعدی منتقل کنند.

به‌عنوان مثال اگر کاربر در حال برقراری تماس تلفنی باشد، نمایشگر می‌تواند فردی را نشان دهد که در حال صحبت کردن با گوشی است. همچنین نمایشگر می‌تواند کنترل پخش فایل‌های موسیقی را روی گوشی هوشمند برعهده بگیرند. نمایشگرهای سه‌بعدی می‌توانند از فناوری‌ استریوسکوپیک(Stereoscopic)‌ یا هولوگرافیک در نمایش محتوای سه‌بعدی استفاده کنند. در فناوری‌ استریوسکوپیک، از دو تصویر مجزا برای نمایش دادن یک تصویر سه‌بعدی استفاده می‌‌شود. در حالی‌که نمایشگرهای هولوگرافیک، یک تصویر دوبعدی را از زوایای مختلف به نمایش می‌‌گذارند. 

نمایشگر سه‌بعدی سامسونگ مجهز به رابط کاربری سه‌بعدی نیز خواهد بود که می‌تواند در مقایسه با رابط‌های کاربری دو بعدی، کارهای دقیق‌تری را به‌انجام برساند. کاربران می‌‌توانند ازطریق لمس یا قلم استایلوس با دستگاه ارتباط برقرار کنند. با این وجود، ممکن است نمایشگرهای سه‌بعدی سامسونگ مجهز به سنسورهایی باشند که وقتی کاربر با اشیا مجازی درتعامل است، دستگاه می‌‌تواند آن را شناسایی کند. باتوجه‌به اینکه این سنسورها از نوع سنسورهای اولتراسوند یا مادون قرمز هستند، می‌توانند نحوه‌ی تعامل کاربر با اشیا مجازی را تشخیص بدهد.  

سامسونگ در سال ۲۰۱۰ میلادی، تلویزیون سه‌بعدی خود را به بازار معرفی کرد. اگرچه نتوانست از نظر تجاری موفقیت چندانی کسب کند، ولی کره‌ای‌ها همچنان به ارتقاء و بهبود فناوری نمایشگرهای سه‌بعدی خود ادامه می‌دهند و در حال حاضر شاهد ثبت پتنت‌ جدیدی در رابطه با نمایشگرهای هولوگرافیک هستیم. یکی از پتنت‌های ثبت‌شده در نوامبر ۲۰۱۸ توسط سامسونگ، درباره‌ی فناوری نمایشگر هولوگرافیک بود. در آن پتنت، نمایشگر دستگاه می‌توانست تصاویری با رزولوشن بالا به‌نمایش بگذارد. همچنین، این فناوری به قدرت پردازشی کمتری برای پردازش تصاویر سه‌بعدی نیاز دارد. آبان‌ماه ۱۳۹۷، پتنت جدید سامسونگ برای ورود نمایشگرهای هولوگرافیک به صنعت تلفن‌های هوشمند به ثبت رسید. یکی دیگر از پتنت‌های سامسونگ در مورد پروژکتورهای هولوگرافیک ممکن است در گوشی‌های هوشمند تاشدنی مورد استفاده قرار گیرد. 

باوجودی که وقتی پتنت جدیدی ثبت می‌شود، به‌معنی آن نیست که حتما به محصول تجاری منجر شود، اما نشان می‌دهد که سامسونگ به بازار نمایشگرهای سه‌بعدی توجه ویژه‌ای نشان می‌دهد. به‌نظر می‌رسد غول فناوری کره جنوبی قصد دارد نمایشگر را به خانه‌ی کاربران ببرد. علاوه‌بر این، استفاده از رابط کاربر مخصوص و ویژگی‌هایی همچون تشخیص تصویر، نشان می‌دهد کره‌ای در فکر تجاری سازی نمایشگر خود هستند. احتمال دارد این دستگاه بتواند با دستیار مجازی مانند بیکسبی سامسونگ نیز کار کند.