پیش از نگاه به وضعیت بیست سال آینده‌ی بازار کار، بد نیست نگاهی به شرایط فعلی آن بیندازیم:

ما هم‌اکنون در عصر ربات‌ها و عرضه‌ی بالا در بازار کار و در نتیجه فراوانی مشاغل به‌سر می‌بریم.

با افزایش تعداد ربات‌های شاغل در محل کار به بیشترین سطح خود در طول تاریخ، در عین حال گزارش ماه گذشته‌ی فایننشال‌تایمز نشان می‌دهد که شاخص جهانی بیکاری در سال ۲۰۱۸ به ۵.۲ درصد کاهش یافته، که پایین‌ترین سطح در ۳۸ سال گذشته است.

به بیان دیگر، فناوری پیشرفته و نرخ پایین بیکاری، دو پدیده‌ای است که امروز شاهد آن هستیم.

باتوجه‌به ارتباط تنگاتنگ میان اشتغال و فناوری، دلایل محکمی دال بر این وجود دارد که ظرف دو دهه‌ی آینده، شغل‌ها در دسترس‌تر، انعطاف پذیرتر و مستقل‌تر خواهند شد.

در مقاله‌ی حاضر، پنج تغییر قابل‌توجه در بازار کار آینده را که در مجمع جهانی اقتصاد در سال جاری مطرح شده است را مورد بررسی قرار می‌دهیم:

هوش مصنوعی (AI) و رباتیک درنهایت موجب تولید فرصت‌های شغلی بیشتری خواهند شد، در حالی‌که تصور غالب عکس این است. هرچند که در حال حاضر نیز علم رباتیک به ایجاد مشاغل متعددی منجر شده است.

ظرف سال‌های پیش رو پدیده‌ای با عنوان کمبود شغل وجود نخواهد داشت، اما اگر راهبرد مناسبی را در پیش نگیریم، با کمبود استعدادهای ماهر برای پر کردن این فرصت‌های شغلی مواجه خواهیم شد.

دورکاری به روالی مرسوم تبدیل می‌شود و به این ترتیب شهرها و بنگاه‌های اقتصادی طی دهه‌های آینده وارد جنگ بر سر جذب استعدادها می‌شوند. به‌علاوه، کمرنگ شدن مرزهای فیزیکی و آزادی جغرافیایی این امکان را برای نیروهای متخصص فراهم می‌کند تا در هر نقطه جغرافیایی که مایل به‌کار هستند مشغول شوند، به این ترتیب مناطق شهری برای جذب این نیروی کار سیَار به رقابتی سرسختانه با یکدیگر خواهند پرداخت.

مطابق یافته‌های مطالعات صورت گرفته توسط موسساتی نظیر Edelman Intelligence درباره‌ی نرخ رشدفریلنسری، اکثریت نیروی کار تا سال ۲۰۲۷ بصورت آزادکار و فریلنسر درخواهند آمد.

 تغییرات فناورانه همچنان روند رو به رشد خود را حفظ خواهند کرد و بنابراین یادگیری مهارت های جدید به یک ضرورت مستمر در طول زندگی افراد تبدیل خواهد شد.

روی‌هم‌رفته ظرف ۲۰ سال آینده با تغییرات چشمگیری مواجه خواهیم شد. تغییر اجتناب‌ناپذیر است، اما باید اطمینان حاصل شود که نتیجه‌ی این تغییرات، بهترین و ممتازترین دستاوردها را به‌دنبال داشته باشد.

در ادامه‌ی این مقاله به بررسی راهکارهایی می‌پردازیم که می‌تواند ما و سیاست‌گذاران مسئول در امور اشتغال مثل نهادهای دولتی را در جهت دستیابی به یک آینده‌ی مثبت و سازنده‌ی کاری هدایت کند:

راهکار شماره 1: بازاندیشی در نظام آموزشی

تغییرات شتابان فناوری به این معنی است که افرادی که متصدی ماشین‌آلات و فناوری‌های رو به تکامل هستند هم نیاز به یادگیری به‌موقع مهارت‌های جدید دارند. با این وجود، نظام آموزشی فعلی ما توانایی سازگاری سریع با تغییرات را نداشته و فاقد اثربخشی لازم در دنیای نوین است.

ازاین‌رو، ضروری است که در راستای ایجاد یک نظام آموزشی کارآمد با رویکرد یادگیری مادام العمر اقدام شده و  بسترهای لازم برای ترویج آن فراهم شود. تحول در نظام آموزشی جدید باید از همان دوره‌ی پیش‌دبستانی آغاز شده و به‌علاوه رایگان و اجباری باشد. ضمن آنکه افراد باید بتوانند در تمام طول عمر کاری خود به این آموزشها دسترسی داشته باشند.

نیروی کار آینده باید از مهارت برخوردار باشند و با اولویت یافتن مهارت، از اهمیت مدارک دانشگاهی کاسته خواهد شد. ازاین رو، نظام آموزش عالی نیازمند بازنگری کلی بوده و ضروری است که مهارت‌آموزی در دانشگاهها و مراکز علمی جایگزین رویکردهای نظری شود. دوره‌های حرفه‌ای مهارت‌آموزی، و نیز دیگر راهبردهای آموزش مهارت از جمله کارآموزی، باید به‌طور گسترده‌ای در دسترس بوده و شرکت در آن‌ها برای آحاد جامعه مقرون‌به‌صرفه و ارزان باشد.

علاوه‌بر این، نظام آموزش و پرورش باید افراد را به مهارت‌هایی که ماشین‌ها (هنوز) در آن عملکرد مناسبی ندارند مجهز کنند. مهارت‌هایی از جمله کارآفرینی، کار تیمی، جویشگری و سازگاری.

همان‌طور که دولت باید در همه‌ی سطوح، خود را با نیروی کار جدید تطبیق دهد، بنگاه‌های اقتصادی نیز باید چنین رویکردی را در پیش گیرند. کسب‌و‌کارها باید همانند دولت و نهادهای حاکمیتی، در نیروی کار فعلی خود و نیز کارکنان آینده‌شان سرمایه گذاری کنند. این بدان معنی است که بنگاه‌های اقتصادی باید منابع بیشتری را برای آموزش کارکنان جدید و آماده‌سازی آن‌ها برای مشاغل تازه صرف کرده و سرمایه‌گذاری‌های به مراتب بالاتری را روی افزایش مهارت‌های کارکنان فعلی خود صورت دهند.

اتخاذ سیاست‌های حمایتی و ارائه‌ی مشوق‌های مالیاتی می‌تواند شرکت‌ها را در انجام این امر ترغیب کند. به‌عنوان مثال، دولت‌ها می‌توانند مالیات بیشتری را برای شرکت‌هایی که کارکنان‌شان پس از مدتی از کار بیکار شده و وارد مشاغل کم‌درآمد می‌شوند اعمال کنند، چرا که هر دوی این عوامل نشانه‌ی سرمایه‌گذاری ناکافی در منابع انسانی است. البته این دست سیاست‌ها باید منجر به نتایج و دستاوردهای مثبتی در میان نیروی کار شود.

راهکار شماره 2: پوشش‌های حمایتی نیازمند تحول هستند

مالیات، مراقبت‌های بهداشتی و نظام سلامت، بیمه بیکاری و حقوق بازنشستگی از جمله عواملی هستند که به فراخور عصر صنعتی و به تناسب آن ایجاد شدند و اگر ظرف سال‌های آتی اصلاحات قابل توجهی در آن‌ها صورت نگیرد، کارایی خود را از دست خواهند داد.

این سازوکار برای چندین دهه با شیوه‌ی کارکرد و استخدام اکثریت کارگران هماهنگ و نسبتا متناسب بوده است. اما با تغییر شتابان سبک کار و شیوه‌ی استخدام، مزایای حمایتی نه‌تنها باید کارکنان تمام‌وقت را تحت پوشش قرار دهند بلکه باید کلیه‌ی نیروهای کار پربازده اعم از نیروهای پاره‌وقت و دارای ساعات کاری شناور را زیر چتر حمایتی خود در آورند.

شواهد امر نیز حاکی از آن است که فریلنسری و ساعات کار انعطاف‌پذیر، روندی رو به رشد در سطح جهان داشته و این امر ضرورت تأمین پوشش‌های رفاهی و اجتماعی را ایجاب می‌کند.

نوآوری و پیشرفت فناوری در زمینه‌ی ارائه‌ی چنین مزایایی می‌تواند تحول در این حوزه را تسریع کند. بازدهی پوشش‌های حمایتی در سال‌های آتی، مستلزم بکارگیری فناوری‌های متناسب در این حوزه است. برای مثال فناوری‌های آموزشی (Edtech) به سرعت در حال ظهور و فراگیری هستند. نگاه به مدرسه به‌عنوان یک خدمت، استفاده از موبایل در آموزش، و بازی‌سازی (گیمیفیکیشن) در آموزش از جمله فناوری‌های آموزشی جدید به‌شمار می‌روند. فناوری‌های آموزشی به‌علاوه موجب کاهش هزینه‌های مهارت‌آموزی می‌شوند. گفتنی است که فناوری‌های آموزشی باید توسط کلیه‌ی ذینفعان حوزه‌ی آموزش از جمله شهروندان، بنگاه‌های اقتصادی، اتحادیه‌های صنعتی و دیگر گرو‌ه‌هایی که عملکردشان وابسته به مهارت‌افزایی است طراحی شوند تا با الزامات بازار و انتظارات افراد تطابق داشته باشند.

در حال حاضر ایده‌های کلان بسیاری در زمینه‌ی تغییر شیوه‌ی ارائه‌ی مزایای شغلی در حال آزمون و خطا است – الگوهایی مانند "Flexicurity" از آن جمله است، که مدل دانمارکی‌ها برای ارائه‌ی مزایا بوده و پوشش‌های دولتی مانند بیمه‌ی بیکاری را شامل شده و سوبسیدهای قابل توجهی را به آموزش‌های مهارت‌محور  اختصاص می‌دهد. دیگر برنامه‌های حمایتی در سایر نقاط جهان، مانند "Universal Basic Income" فنلاند، نیز دستاوردهای قابل توجهی در این خصوص به‌دنبال داشته‌اند. به این ترتیب، نوآوری در این زمینه باید استمرار یابد – و بنگاه‌های اقتصادی باید ضمن همکاری با دولت بسترهای لازم برای اجرای ایده‌های نوآورانه در حمایت از الگوهای جدید شغلی مثل دورکاری را فراهم کرده و در برنامه‌های خود، نیازهای نیروی کار امروز و آینده را در نظر داشته باشند.

راهکار شماره 3: آزادی عمل و انعطاف‌پذیری بیشتری برای نیروی کار خود فراهم کنید

دولت و بنگاه‌های اقتصادی می‌توانند دوشادوش یکدیگر، زندگی مردم را با ایجاد مشارکت بیشتر آن‌ها در امور تسهیل کنند. آن‌ها می‌توانند این کار را با اتخاذ سیاست‌هایی نظیر دورکاری، و ساعات کار شناور شروع کنند.

کار کردن در دفاتر کار، اغلب برای برای والدینی که تازه صاحب فرزند شده‌اند، توان‌یابان و بسیاری دیگر از افرادی که در جامعه ما زندگی می‌کنند، دشوار و گاه ناممکن است - اما فراهم کردن گزینه‌هایی مثل دورکاری در خانه و فعالیت براساس برنامه‌ریزی شخصی و ساعات آزاد، بسیاری از این افراد را که در شرایط عادی توان کار ندارند، قادر به کسب درآمد و امرار معاش می‌کند. هرچند که در حال حاضر نیز بسیاری از افراد به این شیوه درآمدزایی می‌کنند.

بنا بر گزارش مجمع جهانی اقتصاد، "امروزه، حدود ۲۰-۳۰ درصد از جمعیت فعال بازار کار در ایالات متحده و اتحادیه اروپا بصورت مستقل کار کرده و این آمار در اکثر بازارهای نوظهور روندی فزاینده دارد".

بستر های نرم‌افزاری و اینترنتی، مانند Upwork و نمونه‌های ایرانی آن نظیر بخش تولید محتوای زومیت، با ایجاد راه‌های سریع و بهینه برای ارتباط خریداران (کارفرمایان) و فروشندگان (کارجویان)، به رشد این روند کمک می‌کنند. میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، ازطریق پلتفرم‌های این‌چنینی فرصت‌های جدیدی برای کسب درآمد یافته و می‌توانند به‌لطف انعطاف شغلی ناشی از آن، به سبک دلخواه خود زندگی و کار کنند.

بنابراین توصیه‌ای که می‌توان به نهادهای ذیربط و ساختارهای مسئول دولتی کرد این است که: "سیاست‌های آسیب‌زا و قوانین دست‌و‌پاگیر و مانع خود در اکوسیستم کاری را کنار بگذارید". درواقع سیاست‌های دولتی باید در راستای تشویق شیوه‌های جدید کار مانند دورکاری و فریلنسری باشد، چرا که این الگوهای شغلی فرصت کار کردن و کسب درآمد را در اختیار همه‌ی آحاد جامعه و به‌ویژه کسانی که به طریق دیگری قادر به کار نیستند قرار خواهد داد. درواقع، براساس براورد مؤسسه‌ی مشاوران مک‌کینزی، "مشاغل دورکاری و فریلنسینگ تا سال ۲۰۲۵ می‌توانند تا ۲.۷ تریلیون دلار به تولید ناخالص داخلی (GDP) در سطح جهان اضافه کرده و به‌علاوه بسیاری از مشکلات جاری در بازارهای کار جهانی را برطرف سازند."

به عقیده‌ی برخی از اقتصاددانان، ترویج کار از راه دور و ساعات کاری شناور می‌تواند مشارکت زنان در نیروی کار را نیز افزایش داده و نابرابری‌های جنسیتی را کاهش دهد.

تجربه‌ی یکی از شرکت‌های بزرگ در این خصوص، شاهدی بر این مدعا است. در اواسط دهه‌ی ۹۰ میلادی، ارنست و یانگ (EY)، به مجرد آن که دریافت کارکنان زن این شرکت با نرخی معادل ۱۰ تا ۱۵ درصد بیشتر از همتایان مرد خود کارشان را ترک می‌کنند، اقدام به اتخاذ سیاست‌های منعطف در انجام امور کاری کرد.

باتوجه‌به یک گزارش مستدل و علمی، پس از بیست و هفت سال "اتخاذ سیاست‌هایی مثل مشاغل رسمی انعطاف پذیر، کاهش ساعات کاری و مشاغل نیمه وقت و دیگر سیاست‌های شناور توانست نرخ ترک کار مردان و زنان را به یک نسبت برابر کاهش دهد. "

گذشته از اینها، جوامع محلی نیز می‌توانند با ایجاد فضاها و بسترهای لازم برای رونق کار مجازی و توسعه‌ی ابزارهایی برای انجام بهینه‌ی کار، به تقویت مشاغل مستقل کمک کنند. این امر به گسترش فرصت‌ها در جوامع جدید کمک کرده و روند ورود و جذب سرمایه‌های جدید را به شهرها تسریع می کند.

سخن پایانی:

سه انقلاب صنعتی گذشته اسباب رشد روند جهانی‌سازی را فراهم کرده‌اند. هرچند که انقلاب‌های صنعتی در مجموع تاثیر مثبتی روی اقتصاد جهانی داشته‌اند، اما دوران گذار در میان آن‌ها اغلب بسیار ترسناک بوده و موجب شده تا برخی افراد در پشت دروازه‌های جهانی‌سازی باقی بمانند. و به این ترتیب، شاهد رشد ناموزون در برخی بخش‌ها و عقب‌ماندگی دیگر قسمت‌ها باشیم. به‌علاوه، طبقه متوسط در اقتصادهای غربی، از زمان اوج‌گیری روندهای اخیر کوچک‌تر شده‌اند. در حال حاضر انقلاب چهارم صنعتی یا 4IR که با ظهور فناوری‌های نوین در چند حوزه رباتیک، هوش مصنوعی، زنجیره بلوکی، نانوتکنولوژی، پردازش کوانتومی، زیست فناوری، اینترنت اشیا و خودروهای خودران همراه است، امکان تحول در جهانی شدن را نیز فراهم کرده است.

اگرچه اثرات مثبت انقلاب صنعتی چهارم به اندازه‌ی انقلاب‌های پیشین خود و بلکه بیش از آن‌ها خواهد بود، اما پیش از هرچیز باید اطمینان یافت که انقلاب صنعتی چهارم موجب رشد همه‌جانبه‌ی تمام شئون اجتماعی، اقتصادی، فناوری و سیاسی بشر شود. لذا، این وظیفه‌ی همگی ما به‌عنوان شهروندان جامعه‌ی جهانی و ذینفعان فردی است که به ایجاد این مسیر که تأمین‌کننده‌ی نیازهای نسل آینده‌ی نیروی کار کمک کرده و حمایتهای لازم را برای آموزش و توسعه‌ی افراد به‌عمل آوریم.

گروه خودروسازی ماهیندرا هند از ون چندمنظوره Marazzo در نمایشگاه دیترویت ۲۰۱۹ رونمایی کرد که بیش از هر چیزی صفحه‌نمایش بزرگ آن جلب توجه می‌کند. این خودروی چندمنظوره (MPV) که در کلاس مینی‌ون جای می‌گیرد، دارای سیستم جلو محرک، شاسی مستقل و کابین جادار است.

درحالی‌که شرکت هندی قصد فروش ون مارازو را در ایالات متحده ندارد، ماهیندرا آن را به نمایشگاه خودرو دیترویتآورد تا این واقعیت را که بیشتر مهندسی آن در کارخانه میشیگان آمریکا انجام شده است، به نمایش بگذارد. مارازو راهی به سوی بازار ایالات متحده پیدا نخواهد کرد، زیرا برای جاده‌های هند طراحی شده است. طراحی آن یادآور نسل اول هوندا ادیسه می‌اندازد و اگر کمی سازگاری با جاده‌های ایالات متحده داشته باشد، می‌تواند در آینده با قیمت مقرون‌به‌صرفه در این کشور نیز عرضه شود.

ون مارازو با سه ردیف صندلی در داخل کابین، پیشرانه‌ی دیزلی ۱.۵ لیتری چهار سیلندر دارد و ۱۲۱ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند که ازطریق جعبه‌دنده دستی ۶ سرعته به چرخ‌های جلو ارسال می‌شود. بااین‌حال، سرعت دغدغه اصلی مهندسان ماهیندرا نیست و به فضای وسیع و امکانات آن روی آورده‌اند. با داشتن اتاقی برای جا گرفتن حداکثر هشت سرنشین، خودروی چندمنظوره ماهیندرا از قابلیت‌های تهویه هوای سقفی و دکمه‌ برای کنترل صندلی‌های عقب، صفحه‌نمایش ۷.۵ اینچی لمسی با اپلکارپلی و اندرویداتو به همراه نمایشگر ۴.۲ اینچی در جلو داشبورد بهره می‌برد.

گرچه مارازو ممکن است زیباترین محصول با بالاترین کیفیت ساخت نباشد، اما به‌دلیل قیمت حدود ۱۴ هزار دلار و کابین جادار جلب توجه می‌کند. یقیناً اگر ماهیندرا بتواند این ون چندمنظوره را اندکی بهبود بخشد و مطابق با بازار آمریکا به‌روزرسانی کند، می‌تواند موفقیت بسیار زیادی در این کشور به‌دست آورد.

در بازار رقابتی که هر روز شاهد معرفی محصولات متنوعی از گوشی‌های هوشمند هستیم، ال‌جی یکی از تولیدکنندگانی است که دستگاه‌هایش به‌دلیل طراحی متفاوت و بعضا خاص، شناخته شده است.

اردیبهشت‌ماه، ال جی جی 7 ThinQ با نمایشگر ۶.۱ اینچی، بریدگی و دوربین دوگانه با محوریت هوش مصنوعی معرفی شد. اسپیکر بوم‌باکس (BoomBox) با صدای فوق‌العاده، به کاربران اجازه می‌دهد بتوانند موسیقی را با حجم صدای بالایی بشنوند. همچنین ال‌جی جی ۷ با فناوری ویبره و موتور هپتیک معرفی شد. گوشی هوشمندال‌جی V40 نیز به‌جای بهره‌مندی از ۳ یا چهار دوربین با پنج دوربین و نمایشگر +QHD معرفی شد.

براساس آخرین گزارش منتشر‌شده از سوی CNET، گوشی هوشمند بعدی ال‌جی با نمایشگر ثانویه به بازار معرفی خواهد شد. نمایشگر ال‌جی قرار نیست همانند نسل بعدی دستگاه‌های سامسونگ با نمایشگر تاشدنی به بازار معرفی شود، بلکه انتظار می‌رود طراحی مشابه تلویزیون رول شدنی Signature OLED TV R داشته باشد. ال جی تلویزیون رول شدنی SIGNATURE OLED TV R را بهار ۲۰۱۹ راهی بازار می‌کند. 

باتوجه به اینکه نمایشگر دوم به‌گونه‌ای طراحی شده که کاربران می‌توانند در صورت تمایل و در صورت نیاز به دستگاهی با نمایشگر بزرگ‌تر از آن استفاده کنند و امکان گسترده شدن نمایشگر در اختیار کاربران قرار داده شده، استفاده از نمایشگر دوم اختیاری است. هنوز مشخص نیست نمایشگر دوم به چه صورتی کار خواهد کرد. حتی معلوم نیست این نمایشگر همراه دستگاه و در جعبه‌ی محصول در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت یا به‌صورت لوازم جانبی جداگانه فروخته خواهد شد. به گزارش CNET، انتظار می‌رود LG ماه آینده در کنگره جهانی موبایل بارسلونا نمایشگر ثانویه‌ی خود را به‌نمایش بگذارد. پیشتر نیز گفته شده بود که ال جی G8 در کنگره جهانی موبایل معرفی می‌شود. 

مایکروسافت دعوتنامه‌ی مراسمی را به تاریخ ۲۴ فوریه سال جاری یا ۵ اسفندماه ارسال کرده که به نظر می‌رسد طی این مراسم از نسل جدید هدست واقعیت افزوده‌ی خود با نام هولولنز ۲ رونمایی خواهد کرد. از جمله‌ی افرادی که در این رویداد حاضر خواهند شد، باید به ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت در کنار جولیا وایت و الکس کیپ‌من اشاره کرد. با توجه به حضور الکس کیپ‌من در این رویداد، انتظار می‌رود تا ردموندی‌ها از هولولنز ۲ رونمایی کنند.

پس از آنکه فعالیت مایکروسافت در حوزه‌ی تولید گوشی‌های هوشمند ویندوزفون کمرنگ شد، ردموندی‌ها حضور خود در کنگره‌ی جهانی موبایل بارسلونا را کمرنگ‌تر از پیش کردند، به‌طوری‌که تقریبا مایکروسافت میزبان رویدادی در بارسلونا نبود. باتوجه‌به بازگشت مایکروسافت برای برگزاری رویدادی در جریان MWC 2019، می‌توان این حرکت را کمی شگفت‌انگیز و نوید‌دهنده‌ی اتفاقاتی نو و هیجان‌انگیز خواند.

مایکروسافت طی چند سال اخیر در حال کار روی نسل جدید هدست واقعیت افزوده‌ی خود با نام هولولنز بوده است. هولولنز ۲ که با کدنام سیدنی شناخته می‌شود، با قابلیت‌های جدیدی همراه خواهد شد که از جمله‌ی آن باید به افزایش میدان دید و همچنین کاهش وزن اشاره کرد. ضمنا مجموع تغییرات ایجادشده باعث می‌شود تا استفاده از این هدست واقعیت افزوده بسیار راحت‌تر از پیش باشد. هولولنز ۲ از نظر سخت‌افزاری با مشخصاتی از قبیل نسل جدید سنسو رکینکت و همچنین تراشه‌ی اختصاصی به‌منظور بهبود عملکرد این هدست راهی بازار خواهد شد. از دیگر شنیده‌ها در مورد هولولنز ۲ باید به استفاده از تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۰ در این هدست اشاره کرد.

دعوتنامه‌ی مایکروسافت جزئیات بیشتری را در مورد مراسم مایکروسافت ارائه نمی‌کند. باید دید که ردموندی‌ها در جریان مراسم خود چه محصولات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری را رونمایی خواهند کرد.

 دو گوشی سامسونگ گلکسی نوت ۸ - Samsung Galaxy Note 8 و سامسونگ گلکسی اس ۹ پلاس - +Samsung Galaxy S9 هر دو جزو محبوب‌ترین محصولات سامسونگ هستند. در این گزارش قصد داریم این دو تلفن هوشمند را از نظر بدنه، صفحه نمایش، قدرت پردازنده و به طور کلی قدرت سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مقایسه کنیم.

در ابتدا باید این مطلب را ذکر کنیم که امتیاز هر دوی این گوشی‌ها از سوی کاربران ۸ است در نتیجه این دو دستگاه از لحاظ محبوبیت در جایگاه یکسانی قرار دارند. گلکسی نوت ۸ در ماه اوت سال ۲۰۱۷ و گلگسی +S9 در ماه مارس سال ۲۰۱۸ عرضه شدند. هر دوی آن‌ها نیز هم اکنون در بازار فروش موجود هستند.

مقایسه بدنه گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

ابتدا بدنه این دو گوشی را با هم مقایسه می‌کنیم. گلگسی نوت ۸ و گلکسی S9 پلاس  به ترتیب دارای اندازه ۱۶۲.۵ * ۷۴.۸ * ۸.۶ میلی‌متر و ۱۵۸.۱ * ۷۳.۸ * ۸.۵ میلی‌متر هستند. همین تفاوت اندازه سبب شده است وزن نوت ۸ بیشتر از گوشی دیگر باشد. وزن این دو گوشی به ترتیب ۱۹۵ و ۱۸۹ گرم است. در ساخت بدنه +S9 در قسمت‌های پشت و جلو از شیشه و فریم آلومینیومی استفاده شده است که گلکسی نوت ۸ دارای این طراحی نیست. اما خاصیت ضد آب و ضد غبار بودن برای هر دوی این گوشی‌ها استفاده شده است. در ضمن هر دو محصول از حالت تک سیم‌کارته (نانو-سیم) یا دو سیم‌کارته‌ هیبریدی (نانو-سیم, همزمان یکی فعال) پشتیابی می‌کنند. در بخش بعدی به طور تخصصی نمایشگر این دو تلفن هوشمند را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم.

مقایسه نمایشگر گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

نمایشگر هر دو محصول Super AMOLED لمسی خازنی است و در هر کدام از آن‌ها ۱۶ میلیون رنگ به زنده بودن تصویر صفحه نمایش کمک می‌کند. اندازه صفحه نمایش در نوت ۸ کمی بزرگ‌تر از گوشی دیگر است. اندازه صفحه نمایش گلکسی نوت ۸ و گلکسی +S9 به ترتیب ۶.۳ و ۶.۲ اینچ است. باید گفت که در بخش رزولوشن هر دوی این گوشی‌ها یکسان هستند.۱۴۴۰ در ۲۹۶۰ پیکسل میزان رزولوشن صفحه نمایش گلکسی نوت ۸ و گلکسی +S9 است. تفاوت‌های زیادی در این بخش برای این دو گوشی هوشمند وجود ندارد و می‌توان گفت تنها تفاوت عمده آن‌ها در اندازه است.

مقایسه پردازنده گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

یکی از مهم‌ترین قسمت‌های یک تلفن همراه، پردازنده است زیرا ارتباط مستقیمی با سرعت دستگاه دارد. تراشه استفاده شده در گلکسی نوت ۸، اگزینوس ۸۸۹۵ Octa، اسنپدراگون ۸۳۵ است و این در حالی است که در گلکسی +S9 از تراشه اگزینوس ۹۸۱۰ Octa، اسنپدراگون ۸۴۵ استفاده شده است. این یکی از تفاوت‌های عمده این دو مدل است. نوت ۸ و +S9 هر دو دارای پردازنده گرافیکی ۸ هسته‌ای هستند اما در جزئیات با هم تفاوت دارند. پردازنده گرافیکی ۸ هسته‌ای گلکسی نوت ۸ دارای دو حالت است؛ یکی ترکیب چهار هسته ۲.۳ گیگاهرتزی و چهار هسته‌ی ۱.۷ گیگاهرتزی و دیگری چهار هسته‌ی ۲.۳۵ گیگاهرتزی Kyro و چهار هسته‌ی ۱.۹ گیگاهرتزی Kyro است. این در حالی است که پردازنده گرافیکی ۸ هسته‌ای گلکسی +S۹ کمی متفاوت است. این پردازنده یا به دو قسمت ۴x۲.۸ گیگاهرتز Mongoose M۳ و ۴x۱.۷ گیگاهرتز Cortex-A۵۵ یا ۴x۲.۷ گیگاهرتز Kyro ۳۸۵ Gold و ۴x۱.۷ گیگاهرتز Kyro ۳۸۵ Silver تقسیم می‌شود. این نشان می‌دهد سرعت این دو دستگاه کمی با یکدیگر متفاوت است این تفاوت زیاد هم به چشم نمی‌آید.

در قسمت حافظه دستگاه می‌توان گفت که هر دوی این دستگاه‌ها توان پشتیبانی ارتقای حافظه را تا ۴۰۰ گیگابایت دارند. در مدل تک سیم نوت ۸ می‌توان از اسلات اختصاصی میکرو اس‌دی و در مدل دو سیم کارته آن باید از شیار دوم سیم‌کارت استفاده کرد. البته برای ارتقای حافظه با استفاده از میکرو اس‌دی در گوشی گلکسی +S9 تنها می‌توان از شیار دوم سیم کارت استفاده کرد. از لحاظ حافظه داخلی هر دو این گوشی‌ها با سه ظرفیت ۶۴/۱۲۸/۲۵۶ گیگابایت و ۶ گیگابایت رم عرضه می‌شوند.

مقایسه دوربین گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

دوربین اصلی استفاده شده در گلکسی نوت ۸ و گلکسی +S9 یکسان است. هر دوی آن‌ها از دروبین دوگانه ۱۲ مگاپیکسل استفاده می‌کنند. همچنین دوربین هر دو محصول دارای لرزش‌گیر اپتیکال، فوکوس خودکار، دو برابر بزرگنمایی اپتیکال است. تفاوت دوربین این دو دستگاه در جزئیات است. البته یک تفاوت سخت‌افزاری در دوربین این دو گوشی وجود فلاش دوگانه LED در گلکسی نوت ۸ است. قابلیت‌هایی مانند فوکوس لمسی, تشخیص چهره و لبخند, HDR خودکار, پاناروما، برچسب‌گذاری جغرافیایی, ضبط همزمان ویدئوی ۴K و تصویربرداری ۹ مگاپیکسلی در هر دو این محصولات مشترک است.

در قسمت دوربین سلفی نیز این دو تلفن همراه با یکدیگر مشابه هستند. از یک دوربین ۸ مگاپیکسلی در هر دوی آن‌ها استفاده شده است. این گوشی‌ها از لحاظ قدرت دوربین هم تقریبا مشابه هم هستند و تنها جزئیاتی کوچکی در قابلیت‌ها و توانایی‌های آن‌ها متفاوت است.

مقایسه باتری گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

به عقیده بسیاری از کاربران دستگاه‌های قابل حمل، باتری یکی از مهم‌ترین اجزای یک محصول الکتریکی است. گلکسی نوت ۸ یک باتری غیر قابل تعویض لیتیوم یونی با ظرفیت ۳۳۰۰ میلی‌آمپر ساعت را در خود جای داده است. این قطعه در مقابل باتری غیر قابل تعویض لیتیوم یونی با ظرفیت ۳۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی گلکسی +S9 ضعیف‌تر است. با وجود این که گلکسی نوت ۸ بزرگ‌تر است اما ظرفیت باتری آن کمتر است، در نتیجه مدت زمان خالی شدن باتری آن سریع‌تر است.

مقایسه قابلیت‌های دیگر گوشی‌های گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۹ پلاس

در قسمت آخر به مقایسه چند قابلیت در این دو دستگاه می‌پردازیم. گلکسی نوت ۸ و +S9 هر دو دارای حسگرهای اسکنر عنبیه، حسگر اثرانگشت در پشت گوشی، شتاب‌سنج، ژیروسکوپ، سنسور مجاورت، قطب‌نما، فشارسنج و ضربان قلب‌سنج هستند. همچنین هر دوی آن‌ها به قابلیت شارژ سریع باتری و شارژر بی‌سیم مجهز هستند. در ضمن بیکسبی، دستیار صوتی سامسونگ نیز به کاربران هر دو محصول ساسمونگ یاری می‌رساند.

در آخر نیز به مطلب مهم اشاره می‌کنیم. گلکسی نوت ۸ در رنگ‌های سیاه، طلایی، آبی، خاکستری و صورتی و با قیمتی در حدود ۷۰۰ یورو عرضه شده است. گلکسی +S9 نیز همه رنگ‌های محصول دیگر به غیر از طلایی را دارد و با قیمتی در حدود ۹۹۰ یورو در بازر عرضه می‌شود.

پنتاگون اخیراً در گزارش سالیانه‌ی مرکز بازرسی کل وزارت دفاع که در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شده، متهم شده که هنوز توانایی تصمیم‌گیری سریع در برابر حملات سایبری به جهت کاهش خطرات را نداشته و هنوز ۲۶۶ مورد از توصیه‌های امنیتی صادرشده که دستور حل و فصل آن تا سال ۲۰۰۸ داده شده را ناتمام باقی گذاشته است.

طبق این گزارش، توصیه‌ها مواردی هستند که مدیران وزارت دفاع توافق کرده‌اند حل کنند، اما هنوز اقدامات عملی برای حل آن‌ها صورت نگرفته است؛توصیه‌های حل‌نشده آن‌هایی هستند که مدیران وزارت دفاع با آن‌ها مخالف هستند یا اینکه اقدامات اصلاحی دیگری را برای آن موارد در نظر گرفته‌اند که این بررسی‌ها بر اساس نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل ۴ گزارش طبقه‌بندی‌شده و ۲۰ گزارش طبقه‌بندی‌نشده است و همگی بین ژوئیه ۲۰۱۷ تا ژوئن ۲۰۱۸ توسط اداره نظارت وزارت دفاع انجام گرفته‌اند. تاکنون پنتاگون موفق شده به ۱۹ مورد از ۱۵۹ توصیه‌ی امنیتی که در گزارش‌های متعدد برای آن‌ها ارسال شده، عمل کند و این موارد بیشتر در موضوعات مدیریت هویت و کنترل دسترسی‌ها هستند.

با این وجود، هنوز وزارت دفاع باید در زمینه‌های شکاف‌های امنیت سایبری، روش‌های حفاظت از اطلاعات، مدیریت هویت و کنترل دسترسی، پروتکل‌های تشخیص اطلاعات و نظارت مستمر امنیتی راه‌کارهای فنی خود را جهت بالا بردن امنیت سایبری پنتاگون مورد بررسی قرار دهد. علاوه‌بر آن، بازرسی کل متوجه شده است که پنتاگون باید اقدامات لازم برای بررسی و اعمال ۲۶۶ توصیه امنیتی را در دستور کار خود قرار داده باشد که ۱۱ مورد از آن‌ها طبقه‌بندی شده و ۲۵۵ مورد طبقه‌بندی نشده‌اند.

وزارت دفاع آمریکا اعلام کرده است که بدون حاکمیت مناسب نمی‌توان اطمینان حاصل کرد که به‌طور مؤثر خطرات سایبری شناسایی و مدیریت می‌شوند، زیرا حملات و خطرات جدید سایبری همواره در کمین آن‌ها بوده و مهاجمان سایبری به دنبال انجام حملات هدفمند و دقیق هستند.

روز گذشته، مدل ۲۰۲۰ و فیس‌لیفت بزرگ‌ترین سدان بی‌ام‌و رونمایی شد. همان‌طور که از تصاویر شخص است، سری 7 مدل ۲۰۲۰ به خانواده‌ی جدید محصولات بی‌ام‌و با جلوپنجره‌ی بزرگ می‌پیوندد.

مقامات خودروساز پرطرفدار باواریا اشاره می‌کنند که سری 7 جدید با حلوپنجره‌ی بزرگ، در نظر بینندگان حضور پررنگ‌تری خواهد داشت. درحقیقت باید گفت که رقیب مرسدس بنز S کلاس، قطعا توجه بیننده را جلب می‌کند؛ جلوپنجره‌ی قلوه‌ای و کروم بی‌ام‌و در سری 7 مدل ۲۰۲۰، تا ۴۰ درصد بزرگ‌تر شده است.

استراتژی جدید بی‌ام‌و سال ۲۰۱۷ آغاز شد؛ براساس اهداف تعیین‌شده، محصولات جدید با تمرکز بر فضای داخلی لوکس‌تر و زبان طراحی رسمی‌تر همراه خواهند بود. با تآکید بر استراتژی جدید، سری 7 فیس‌لیفت درکنار جلوپنجره بزرگ، از چراغ‌های جلوی جدید مجهز به فناوری LED هوشمند (چراغ‌های لیزری آپشن است)، کاپوت بازطراحی‌شده و گلگیرهای برجسته و عضلانی‌تر را بهره برده است. بزرگ‌ترین تغییر در طراحی نمای عقب، چراغ نواری LED باریک عریض بالای محل نصب پلاک است که دو چراغ اصلی OLED عقب را به هم متصل می‌کند.  کابین و فضای داخلی سری 7 مدل ۲۰۲۰، میزبان آخرین نسل از پنل دیجیتال فرمان و سیستم اطلاعات سرگرمی بی‌ام‌و است که پیش از این در مدل‌های سری 8 و X5 دیده‌ایم. در کابین سری 7 جدید، استفاده از متریال باکیفیت‌تر، وجود صفحه شارژ بی‌سیم به‌صورت استاندارد و تجهیزات رفاهی هوشمند وعده داده شده است.

مدل M760Li xDrive مجهز به پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر V شکل ۶.۶ لیتری، ۶۰۰ اسب‌بخار قدرت، ۸۵۰ نیوتن‌متر گشتاور و زمان ۳.۸ ثانیه در تست سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت همچنان گران‌ترین و قدرتمندترین تیپ سری 7 جدید خواهد بود. مدل‌های استاندارد و طویل 750i xDrive، به پیشرانه‌ی ۸ سیلندر V شکل جدید با حجم ۴.۴ لیتر، ۵۲۳ اسب‌بخار قدرت، ۷۵۰ نیوتن‌متر گشتارو زمان ۳.۹ ثانیه در تست سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت مجهز شده‌اند.

در مقایسه با مدل ۲۰۱۹ تیپ 750i، پیشرانه‌ی جدید در فیس‌لیفت ۲۰۲۰ سری 7 بی‌ام‌و، ۸۰ اسب‌بخار قدرت و ۱۰۰ نیوتن‌متر گشتاور بیشتر تولید می‌کند. مدل‌های هیبرید 745e یا 745Le سری 7 جدید با پیشرانه‌ی ۶ سیلندر خطی عرضه خواهند شد. مدل هیبرید از پیشرانه‌ی بنزینی ۲۸۰ اسب‌بخار و از موتور برقی، ۱۱۳ اسب‌بخار قدرت می‌گیرد؛ با قدرت مجموع ۳۸۹ اسب‌بخار، مدل هیبرید سری 7 جدید در زمان ۴.۹ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتربر ساعت می‌رسد. هنوز اطلاعاتی از مسافت پیمایش مدل هیبرید با باتری ۱۲ کیلووات ساعت لیتیوم-یون در حالت تمام برقی منتشر نشده است.

مدل‌های دیزل 730d/730Ld، 730d xDrive/730Ld xDrive و 740d xDrive/740Ld xDrive به پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳ لیتری توربوشارژ (مدل 740 توئین توربوشارژ است) مجهز هستند. قدرتمندترین مدل دیزل سری 7 جدید با قدرتی حدود ۴۰۰ اسب‌بخار، تیپ 750d xDrive یا 750Ld xDrive است که از پیشرانه‌ی ۶ سیلندر به‌همراه چهارتوربوشارژر استفاده می‌کند. تمام تیپ‌های مدل ۲۰۲۰ سری 7، به‌صورت استاندارد به سیستم تعلیق انطباقی با کنترل برقی دمپرها و کمک‌فنرهای بادی مستقل هرچرخ درکنار جعبه‌دنده‌ی اتوماتیک ۸ سرعته مجهز هستند. جعبه‌دنده‌یجدید علاوه‌بر داشتن سیستم کنترل شروع حرکت (لانچ کنترل، Launch Control)، تعویض دنده‌های نرم و سریع را ممکن می‌کند. سیستم فرمان‌پذیری محور عقب در قالب آپشن در دسترس خواهد بود.

بی‌ام‌و سری 7 مدل ۲۰۲۰ از فروردین سال ۱۳۹۸ در مدل‌های تمام چرخ محرک (AWD) با کد xDrive و محور عقب، به‌فروش گذاشته می‌شود. جزئیات کامل قیمت مدل‌های مختلف، با نزدیک شدن به تاریخ عرضه اعلام خواهد شد.

با وجود اینکه پیشتر شایعه شده بود گلکسی اس ۱۰ سامسونگ از فناوری شارژ سریع‌تری بهره خواهد برد، اما ظاهرا دهمین پرچمدار سری گلکسی S قرار نیست سرعت شارژ سریع‌تری نسبت به پرچمداران قبلی خود داشته باشد. 

آخرین مستندات منتشرشده در وبسایت دریافت تایید‌یه‌ی چینی CCC نشان می‌دهد که مشخصات شارژ گوشی‌های هوشمند گلکسی اس ۱۰ و گلکسی اس ۱۰ پلاس، مشابه مشخصات شارژ پرچمداران گلکسی نوت ۴ به بعد است. 

مشخصات شارژ شامل ولتاژ خروجی استاندارد ۵ ولت، جریان خروجی استاندرد ۲ آمپر و ولتاژ خروجی شارژ سریع ۹ ولت، جریان ۱.۶۷ آمپر است. شارژر این دو گوشی هوشمند نیز همان شارژری است که در حال حاضر در گوشی‌های هوشمند پرچمدار سامسونگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیش از یک ماه به تاریخ رونمایی رسمی پرچمداران بعدی کره‌ای‌ها باقی مانده است. سامسونگ دعوتنامه مراسم رونمایی از گلکسی اس 10 در روز اول اسفند را ارسال کرده و خبرهای فاش‌شده‌ای که تاکنون در مورد پرچمدار بعدی سامسونگ منتشر شده و همچنین مستندات تاییدیه‌ی 3C نشان می‌دهند که کره‌ای برنامه‌‌ای برای افزایش سرعت شارژ پرچمدار بعدی خود ندارند. ظاهرا بدون آنکه سرعت شارژ پرچمدار بعدی سامسونگ افزایش یافته باشد، به بازار معرفی خواهد شد. شاید سامسونگ بیش از حد مشغول توسعه‌ی ویژگی‌های شارژ معکوس بی‌سیم (reverse wireless charging) بوده است‌.

البته درنظر داشته باشید که زمان شارژ شدن از ۰ تا ۱۰۰ درصد در دستگاه‌های سامسونگ تفاوت چندانی با سایر دستگا‌ه‌‌‌ها ندارد و از این لحاظ شاهد سرعت شارژ نامطلوبی در دستگاه‌های کره‌ای‌ها نیستیم. اما زمان شارژ شدن برای رسیدن به شارژ ۵۰ تا ۶۰ درصد متفاوت است. گوشی‌های هوشمند گلکسی همانند گوشی‌های برخی از رقبا برای رسیدن به شارژ ۵۰ درصد عملکرد سریعی ندارند که می‌تواند برای کاربر در زمان‌هایی که عجله دارد، بسیار ناخوشایند باشد. 

به‌نظر شما آیا ممکن است سامسونگ به افزایش سرعت شارژ پرچمدار خود توجه بیشتری نشان دهد یا اینکه فکر می‌کند وضعیت فعلی نیز جوابگوی نیاز کاربران خواهد بود و برنامه‌ی خاصی برای این حوزه نخواهد داشت؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. 

در حدود یک ماه تا برگزاری مراسم ویژه‌ی سامسونگ به‌منظور رونمایی از گوشی‌های خانواده‌ی گلکسی اس ۱۰ فاصله داریم و شایعه‌های مرتبط به این دستگاه‌ها طی چند وقت اخیر به‌اوج خود رسیده‌اند و پیش‌بینی می‌شود این روند همچنان ادامه‌دار باشد. اخیرا بنچمارکی در گیک‌بنچ منتشر شده که احتمالا به +Samsung Galaxy S10 مربوط می‌شود؛ دستگاه موردبحث در گیک‌بنچ دارای پردازنده‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ کوالکام و ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم است.

همان‌گونه که در تصویر مربوطه مشاهده می‌کنید، گلکسی اس ۱۰ پلاس توانسته در حالت تک‌هسته‌ای امتیاز ۳٬۴۱۳ و در حالت چندهسته‌ای امتیاز ۱۰٬۲۵۶ را کسب کند که در نوع خود بسیار درخورتوجه است. نکته‌ی دیگر اینکه دستگاه موردبحث دارای سیستم‌عامل اندروید ۹ پای است که البته کاملا منطقی به‌نظر می‌رسد.

با نگاهی کلی به امتیازها، متوجه پیشرفت به‌نسبت کم اسنپدراگون ۸۵۵ در مقایسه با اسنپدراگون ۸۴۵ در حالت چندهسته‌ای هستیم؛ با این‌حال امتیاز کسب‌شده توسط پرچمدار جدید کوالکام، همچنان بالاتر از کرین ۹۸۰ هواوی به‌شمار می‌آید. از طرفی، در حالت تک‌هسته‌ای شاهد پیشرفت درخورتوجهی نسبت به نسل پیش هستیم، اما امتیاز اسنپدراگون ۸۵۵ در این بخش کمتر از امتیاز تراشه‌ی اکسینوس ۹۸۱۰ سامسونگ است. 

البته این آمار نمی‌تواند تعیین‌کننده‌ی عملکرد نهایی باشد؛ خصوصا از این‌جهت که بنچمارک بالا روی دستگاهی ثبت شده که هنوز گوشی کاملی به‌شمار نمی‌آید و ممکن است حداقل از لحاظ نرم‌افزاری ناقص باشد. برای قضاوت نهایی، بهترین کار این است که تا زمان عرضه‌ی رسمی پرچمدار جدید سامسونگ صبر کنیم. 

همان‌طور که بالاتر اشاره کردیم، در این بنچمارک، ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم به گلکسی اس ۱۰ پلاس نسبت داده شده است که در نوع خود جالب به‌شمار می‌آید؛ خصوصا از این‌جهت که اخیرا در شایعاتی گفته شده بود مدل پلاس پرچمدار بعدی سامسونگ قرار است دارای ۸ یا ۱۰ گیگابایت رم باشد. فعلا نمی‌توان با قطعیت در مورد چیزی صحبت کرد؛ شاید سامسونگ مدلی از اس ۱۰ پلاس را با ۶ گیگابایت رم عرضه کند، شاید هم اطلاعات یادشده در این بنچمارک صحت نداشته باشند.

نتایج یک مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد افرادی که در طول شب کمتر از ۶ ساعت می‌خوابند، نسبت‌به افرادی که ۸-۷ ساعت می‌خوابند، ممکن است در معرض افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی قرار گیرند. طبق نتایج این مطالعه، کیفیت نامطلوب خواب، خطر آترواسکلروز (ایجاد پلاک در سرخرگ‌های کل بدن) را افزایش می‌دهد.جوزی ام اردواس، نویسنده‌ی ارشد مقاله می‌گوید:

بیماری قلبی‌عروقی یک مشکل جهانی است که ما با استفاده از رویکردهای مختلفی نظیر استفاده از داروها، فعالیت جسمی و رژیم غذایی درصدد پیشگیری و درمان آن هستیم. اما نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که لازم است خواب را نیز به‌عنوان ابزاری برای مقابله با بیماری قلبی در نظر بگیریم. این مطالعه نخستین مطالعه‌ای است که به‌صورت عینی، ارتباط بین آترواسکلروز با خواب را نه‌تنها در قلب بلکه در سرتاسر بدن اندازه‌گیری کرده است.

او ادامه می‌دهد:

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که فقدان خواب خطر بیماری قلبی‌عروقی را با مشارکت عوامل خطرسازی نظیر سطوح گلوکز، فشار خون، التهاب و چاقی افزایش می‌دهد.

کمبود خواب و خواب بی‌کیفیت، خطر ایجاد پلاک در سرخرگ های بدن را افزایش می‌دهد

مطالعه‌ی جدید روی ۳۹۷۴ کارمند بانک در اسپانیا انجام شده است و در آن برای تشخیص شیوع و نرخ پیشرفت ضایعات عروقی تحت‌بالینی در جمعیتی با متوسط سن ۴۶ سال، از تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته استفاده شده است. هیچ‌کدام از این شرکت‌کنندگان دچار بیماری قلبی شناخته‌شده‌ای نبودند و دو‌سوم آن‌ها را مردان تشکیل می‌دادند. تمام شرکت‌کنندگان به مدت هفت روز، یک اکتی‌گراف همراه خود داشتند که میزان و کیفیت خواب، فعالیت‌ها و حرکات آن‌ها را اندازه‌گیری می‌کرد. افراد شرکت‌کننده به چهار گروه تقسیم شدند:

افرادی که کمتر از ۶ ساعت می‌خوابیدند، آن‌هایی که ۷-۶ ساعت می‌خوابیدند، آن‌هایی ۸-۷ ساعت می‌خوابیدند و درنهایت افرادی که بیش از هشت ساعت می‌خوابیدند. تشخیص بیماری قلبی احتمالی با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته‌ای انجام شد.

نتایج این مطالعه نشان می‌داد وقتی برای عوامل خطرساز معمول بیماری قلبی تصحیح انجام شد، احتمال ابتلا بهآترواسکلروز در کل بدن در شرکت‌کنندگانی که کمتر از ۶ ساعت می‌خوابیدند، نسبت‌به افرادی که ۸-۷ ساعت می‌خوابیدند، ۲۷ درصد بالاتر بود. همچنین احتمال ابتلا به این مشکل در افرادی که دارای کیفیت خواب پایینی بودند، نسبت‌به افرادی که از کیفیت خواب مناسبی برخوردار بودند، ۳۴ درصد بیشتر بود. کیفیت خواب بر اساس تعداد دفعات بیدار شدن فرد از خواب و فراوانی حرکات او طی خواب که شاخصی از مراحل خواب او بود، تعریف شد. فاستر، نویسنده‌ی دیگر مقاله گفت:

باید بدانیم خواب کوتاهی که دارای کیفیت خوبی باشد، می‌تواند بر اثرات مضرر مدت کم خواب غلبه کند.

کیفیت خواب بر اساس تعداد دفعات بیدار شدن فرد و مراحل خواب تعریف می‌شود

این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که خواب بیشتر از ۸ ساعت نیز ممکن است با افزایش خطر ابتلا به آترواسکلروزهمراه باشد. اگرچه شمار شرکت‌کنندگانی که بیش از ۸ ساعت می‌خوابیدند کم بود، ولی نتایج مطالعه نشان داد زنانی که بیش از ۸ ساعت در شب می‌خوابند، در معرض خطر بالاتر ابتلا به آترواسکلروز هستند.

مصرف الکل و کافئین درمیان شرکت‌کنندگانی که خواب کوتاه و بی‌کیفیتی داشتند، بیشتر بود. اردواس می‌گوید:

بسیاری از افراد براین باورند که الکل موجب بهتر شدن خواب می‌شود اما اینجا یک تاثیر معکوس وجود دارد. اگر شما الکل بنوشید ممکن است پس از زمان کوتاهی از خواب برخیزید و خوابیدن دوباره‌ی شما سخت خواهد بود و اگر بتوانید دوباره بخوابید، احتمالا خواب بی‌کیفیتی خواهید داشت.

مقاله‌های مرتبط:

• تاثیر کمبود خواب روی احساس تنهایی
• لیستی طولانی از پیامدهای خواب ناکافی: مرگ ناگهانی تا اختلالات ذهنی و روانی
• خواب کمتر از ۶ ساعت بدن را با کم‌آبی مواجه می‌کند

در حالیکه برخی از مطالعات نشان می‌دهند که نوشیدن قهوهمی‌تواند تاثیر مثتبی روی قلب داشته باشد، اردواس می‌گوید که این امر بستگی به سرعت متابولیزه شدن قهوه در بدن فرد دارد. او می‌گوید:

بسته به ژنتیک شما، اگر سرعت متابولیزه شدن قهوه سریع‌ باشد، این ماده تاثیری روی خواب شما نخواهد داشت اما اگر سرعت متابولیزه شدن آن در بدن شما کم باشد، قهوه ممکن است روی خواب شما تاثیرگذار بوده و احتمال ابتلا به بیماری قلبی‌عروقی را افزایش دهد.

اردواس ادامه می‌دهد:

این مطالعه با دیگر مطالعاتی که درمورد ارتباط خواب و بیماری قلبی انجام شده‌اند، تفاوت دارد. اندازه نمونه‌ی این مطالعه بیشتر بوده و روی افراد سالم انجام شده است.

در بساری از مطالعات قبلی افرادی که مبتلا به آپنه خواب یا دیگر مشلات سلامتی بوده‌اند، در نظر گرفته شده‌اند. علاوه بر این، در دیگر مطالعات برای اندازه‌گیری خواب از پرسش‌نامه‌هایی استفاده شده است اما در این مطالعه برای اندازه‌گیری خواب و تعیین ویژگی‌های آن از اکتی‌گراف استفاده شده است. او می‌گوید:

اغلب، آن‌چه مردم گزارش می‌کنند با آن‌چه واقعا انجام می‌دهند، متفاوت است.

این مطالعه همچنین با استفاده از تکنولوژی پیشرفته‌ی اولتراسوند سه‌بعدی برای اندازه‌گیری آترواسکلروز در کل بدن و نه فقط در قلب انجام شده است. پژوهشگران می‌گویند برای تعیین اینکه آیا تغییر رفتار در زمینه‌ی خواب می‌تواند موجب بهبود سلامت قلبی شود، باید مطالعات بیشتری انجام داد. تاثیرات احتمالی کمبود خواب و اختلالات خواب روی سلامت که توسط مطالعه‌ی حاضر نیز تقویت شده است، علاوه بر این که توجیه‌کننده‌ی لزوم انجام مطالعاتی بیشتر در این زمینه است، نشان می‌دهد که باید خواب را نیز به‌همراه رژیم غذایی و ورزش به‌عنوان ارکان اصلیسبک زندگی سالم درنظر گرفت.