بسیاری از مردم در سرتاسر دنیا، به‌ویژه در کشورهای توسعه‌یافته، به‌طور منظم حداقل یک مکمل تغذیه‌ای مانند ویتامین‌ها، موادمعدنی، مکمل‌های فیبری، ترکیبات ضد اسید معده و روغن ماهی استفاده میکنند. بسیاری از این افراد سالم هستند و امیدوارند که سلامت عمومی خود را بهبود بخشند یا اینکه از ابتلا به بیماری‌های مزمن پیشگیری کنند.
بااینحال، شواهد علمی نشان می‌دهند برخی از مکمل‌های دارای دُز بالا نظیر بتاکاروتن و ویتامین E و ویتامین A نقش کمی در پیشگیری از بیماری‌های مزمن درمیان افراد سالم دارند؛ مگر اینکه کمبود ریزمغذی‌های خاصی در فرد تشخیص داده شده باشد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این مکمل‌ها ممکن است واقعا به‌جای مزیت، ضرر داشته باشند.
پژوهشگران شواهدی درباره‌ی تأثیر مکمل‌های سلنیوم در پیشگیری از بیماری‌های مزمنی نظیر دیابت حتی در مناطقی مشاهده نکردند که مقادیر کمی از سلنیوم در رژیم غذایی طبیعی موجود است. افزون‌براین، شواهدی علمی بسیاری وجود دارد که از اثر‌های دیگر تغییرات در سبک زندگی برای پیرشدن سالم و پیشگیری از برخی از بیماری‌های مزمن حمایت می‌کند. این‌ها عبارت‌اند از: بهبود کیفیت کلی رژیم غذایی، افزایش فعالیت جسمی، سیگارنکشیدن، الگوی خواب سالم و کاهش استرس.
مکمل‌ها خطر دیابت را افزایش می‌دهند
مقاله‌های مرتبط:
در آزمایش تصادفی کنترل‌شده‌ای در آمریکا، مشخص شد دُزهای نسبتا زیاد مکمل سلنیوم در مناطقی که این ماده در رژیم غذایی زیاد است (مانند آمریکا)، واقعا خطر ابتلا بهدیابت نوع دو را افزایش می‌دهد. این موضوع پیامدهای متعددی در ارتباط با سلامت عمومی دارد: نخست اینکه در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، استفاده از غذاهای غنی از سلنیوم و مکمل‌های تغذیه‌ای در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش پیدا کرده است. این امر به‌دلیل این تصور است که سلنیوم و دیگر مکمل‌های آنتی‌اکسیدان می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را کاهش دهند.
باید مطمئن شد مکمل سلنیوم به افزایش شیوع دیابت یا بیماری‌های قلبی‌عروقی منجر نمی‌شود. نکته‌ی مهم موجود این است که اکثر پژوهش‌های گذشته در این زمینه، در جمعیت‌های آمریکای‌شمالی انجام شدهاند که در آن، وضعیت پایه‌ای سلنیوم به‌طورچشمگیری بیشتر از اروپا است. میزان سلنیوم در رژیم غذایی در کشورها و مناطق مختلف، عمدتا به‌علت تنوع در محتوای سلنیوم غذاهای گیاهی و علوفه‌ی دامی به‌میزان درخورتوجهی متفاوت است. سرانجام یافته‌های ناامیدکننده‌ای از چندین مطالعه‌ی بالینی پرهزینه روی مکمل‌های آنتی‌اکسیدان، نه‌تنها هیچ مزیتی ازنظر ارتقای سلامتی نشان ندادند؛ بلکه حتی نشان‌دهنده‌ی مضراتی در زمینه‌ی مصرف این مکمل‌ها نیز بودند.
آنچه مطالعات به‌طور کلی نشان می‌دهند، این است که شواهد کنونی برای توصیه‌ی مصرف منظم مکمل‌ها در جمعیت افراد سالم کافی نیستند. نتیجه‌گیری ساده است: بیشتر مکمل‌ها از بیماری‌های مزمن یا مرگ‌و‌میر پیشگیری نمی‌کنند. استفاده‌ی گسترده از آنها موجه نیست و باید از آنها اجتناب کرد. این امر بهخصوص در افراد معمولی دچار کمبود ریزمغذی‌ها واقعیت دارد. از دیدگاه سلامت عمومی، برای ارتقای الگوهای غذایی در جمعیت عمومی باید کوشید و به مداخلاتی توجه کرد که افزایش مصرف غذاهای گیاهی حاوی ویتامین‌ها و موادمغذی لازم برای سلامتی را موجب میشود.
پردازندهی بسیار قدرتمند و طراحی جذاب و نمایشگر کم‌حاشیه، ازجمله تغییرات آیپد پرو 2018 به‌حساب میآید؛ اما محدودیت‌های نرم‌افزاری، از بالفعل‌شدن قابلیت‌های تبلت اپل جلوگیری می‌کند.
۲۷ ژانویه‌ی ۲۰۱۰، یکی از تاریخ‌های فراموش‌نشدنی دنیای فناوری، بهخصوص در تاریخچه‌ی اپل، به‌شمار میآید؛ روزی که استیو جابز، مرد شماره‌‌یک و محبوب کوپرتینو، محصولی را رونمایی کرد که به‌زعم او جادویی و انقلابی بود و می‌توانست زمینه‌ساز کلاسی جدید از دستگاه‌ها برای ایجاد پیوندی صمیمی‌تر و شهودی‌تر و خوشایندتر بین کاربر و اپلیکیشن‌ها باشد. نسل نخست آیپد سه ماه پس از معرفی و در آوریل ۲۰۱۰ دراختیار کاربران قرار گرفت و استقبال درخورتوجهی از آن شد؛ به‌طوری‌که فروش آن در فصل نخست ۲۰۱۰، از کامپیوترهای مک نیز فراتر رفت. مطابق پیش‌بینی جابز، شرکت‌های متعددی در دنیای اندروید و ویندوز برای سهیم‌شدن در بازار نوظهور تبلت‌ها و ثبت موفقیت‌های مشابه وارد عمل شدند؛ اما متأسفانه فُرم‌فکتور تبلت هیچ‌گاه به‌اندازه‌ی گوشیهای هوشمند محبوب نشد. برهمین‌اساس، بسیاری از شرکت‌ها فعالیت خود در این حوزه را محدود یا متوقف کردند.
بازار تبلت‌ها به‌تدریج کوچک و کوچک‌تر میشود؛ اما اپل همچنان حکمران این بازار به‌شمار میآید؛ به‌طوری‌که براساس گزارش Statista، از سال ۲۰۱۱ تاکنون، آمار فروش فصلی آیپد همواره فراتر از ۸ میلیون دستگاه بوده است. کوپرتینونشین‌ها برای تثبیت جایگاه خود و جلب توجه طیف گسترده‌تری از کاربران، در سپتامبر ۲۰۱۵ آیپد پرو را معرفی کردند؛ دستگاهی با نمایشگر عظیم ۱۲.۹ اینچی که نخستین محصول مبتنی بر iOS با پشتیبانی از قلم استایلوس به‌شمار می‌رفت و درکنار قلم اپل پنسل آمده بود تا ابزاری رؤیایی برای طراحان و گرافیست‌ها باشد. اپل با خانواده‌ی iPad Pro سعی می‌کند مفهوم کامپیوتر در عصر حاضر را برای بسیاری از کاربران از نو تعریف کند و اکنون در سال ۲۰۱۹، تیم کوک نسل سوم آیپد پرو را نه یک تبلت، بلکه یک کامپیوتر شخصی میداند.
آیپد پرو در نسل سوم خود اوج جاه‌طلبی اپل را به‌تصویر می‌کشد؛ دستگاهی که اکنون بهلطف طراحی مدرن و نمایشگر کم‌حاشیه‌ی خود، از نسل‌های گذشته ابعاد فیزیکی کوچک‌تری دارد و پردازندهی قدرتمند A12X آن به‌ادعای شرکت سازنده، ۹۲ درصد از لپ‌تاپ‌های موجود در بازار را پشت‌سر می‌گذارد و قلم اپل پنسل جدید، بهصورت مغناطیسی به آن متصل میشود. با زومیت همراه باشید تا با بررسی آیپد پرو 2018، قابلیت‌های این دستگاه گران‌قیمت را زیر ذره‌بین قرار دهیم و توانایی آن در گرفتن جای کامپیوترهای مرسوم را ارزیابی کنیم.
| مقایسه | آیپد پرو 11 اینچ 2018 اپل | اپل آیپد پرو 10.5 | آیپد پرو 12.9 اینچ 2018 اپل | اپل آیپد پرو 12.9 | |
|---|---|---|---|---|---|
| عرضه | |||||
| معرفی | 2018، اکتبر | 2017, ژوئن | 2018، اکتبر | 2017, ژوئن | |
| وضعیت | عرضه شده در نوامبر 2018 | موجود. عرضه شده در ژوئن 2017 | عرضه شده در نوامبر 2018 | موجود. عرضه در ژوئن 2017 | |
| بدنه | |||||
| ابعاد | 247.6x178.5x5.9 میلی‌متر | 250.6 در 174.1 در 6.1 میلی‌متر | 280.6 در 214.9 در 5.9 میلی‌متر | 305.7 در 220.6 در 6.9 میلی‌متر | |
| وزن | 468 گرم | 469 گرم (مدل وای‌فای) / 477 گرم (مدل LTE) | 633 گرم | 677 گرم (مدل وای‌فای) / 692 گرم مدل (LTE) | |
| سیم‌کارت | - دارای دو نسخهی با و بدون سلولار - Nano-SIM/ سیم‌کارت الکترونیکی (سیم‌کارت الکترونیکی اپل) | نانوسیم/ سیم‌کارت الکترونیکی (e-SIM) | - دارای دو نسخهی با و بدون سلولار - Nano-SIM/ سیم‌کارت الکترونیکی (سیم‌کارت الکترونیکی اپل) | نانو سیم / سیم‌کارت الکترونیک (e-SIM) | |
| استایلوس | - استایلوس | استایلوس | - استایلوس | ||
| نمایشگر | |||||
| نوع | - Liquid Retina - پنل LED-backlit IPS LCD با صفحه لمسی خازنی - 16 میلیون رنگ | پنل IPS LCD با صفحه لمسی خازنی، 16 میلیون رنگ | - Liquid Retina - پنل LED-backlit IPS LCD با صفحه لمسی خازنی - 16 میلیون رنگ | پنل IPS LCD با صفحه لمسی خازنی، 16 میلیون رنگ | |
| سایز | 11 اینچ (~82.9% نسبت نمایشگر به بدنه) | 10.5 اینچ (~78.3% نسبت نمایشگر به بدنه) | 12.9 اینچ (~85.4% نسبت نمایشگر به بدنه) | 12.9 اینچ (~76.4% نسبت نمایشگر به بدنه) | |
| رزولوشن | 2388 در 1668 پیکسل (264 پیکسل در هر اینچ) | 1668 در 2224 پیکسل (~265 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی) | 2732 در 2048 پیکسل (~265 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی) | 2732 در 2048 پیکسل (~265 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی) | |
| چندلمسی | بله | بله | بله | بله | |
| محافظ | - شیشه‌ی ضد خش - پوشش اولفوبیک برای کاهش بازتاب نور و لکه دست - پوشش ضد انعکاس نور | شیشه‌ی مقاوم در برابر خراش, پوشش اولفوبیک برای کاهش بازتاب نور و لکه دست | - شیشه‌ی ضد خش - پوشش اولفوبیک برای کاهش بازتاب نور و لکه دست - پوشش ضد انعکاس نور | شیشه مقاوم در برابر خراش, پوشش اولفوبیک برای کاهش بازتاب نور و لکه دست | |
| - نمایشگر True-tone - 120 هرتز - فناوری پروموشن - 600 نیت روشنایی | - نمایشگر True tone | - نمایشگر True-tone - 120 هرتز - فناوری پروموشن - 600 نیت روشنایی | - نمایشگر True tone | ||
| پلتفرم | |||||
| سیستم‌عامل | iOS 12 | iOS 10.3.2 | iOS 12 | iOS 10.3.2 | |
| تراشه | A12X Bionic | Apple A10X Fusion | A12X Bionic (هفت نانومتری) | Apple A10X Fusion | |
| پردازنده مرکزی | هشت هستهای 64 بیت به همراه واحد پردازش عصبی | هشت هستهای (چهار هسته‌ی Vortex و چهار هسته‌ی Tempest) - 64 بیت به همراه واحد پردازش عصبی | |||
| پردازنده گرافیکی | M12 | M12 | |||
| حافظه | |||||
| درگاه حافظه | خیر | خیر | خیر | خیر | |
| حافظه داخلی | 64/256/512 گیگابایت یا یک ترابایت | 64/256/512 گیگابایت, 4GB رم | 64/256/512 گیگابایت یا یک ترابایت | 64/256/512 گیگابایت, 4GB رم | |
| دوربین | |||||
| اصلی | 12 مگاپیکسل (پنج برابر زوم دیجیتال، فوکوس خودکار با فوکوس پیکسلز، f/1.8) | 12 مگاپیکسل, f/1.8, فوکوس خودکار با تشخیص فاز, لرزشگیر اپتیکال, فلاش چهارگانه‌ی LED | 12 مگاپیکسل (1/3 اینچ سایز سنسور، پنج برابر زوم دیجیتال، فوکوس خودکار با فوکوس پیکسلز، f/1.8) | 12 مگاپیکسل, f/1.8, فوکوس خودکار با تشخیص فاز, لرزشگیر اپتیکال, چهار فلاش (dual tone) ال‌ای‌‌دی | |
| قابلیت‌ها | اسمارت HDR، حالت عکاسی پیاپی، کاهش نویز، کنترل نوردهی، برچسب جغرافیایی تصاویر، پشتیبانی از فرمت‌های JPEG و HEIF، فلش LED چهارگانه | 1/3 اینچ سایز سنسور, برچسب‌گذاری جغرافیایی, ضبط همزمان ویدئو 4K و عکس‌برداری با رزولوشن 8 مگاپیکسل, فوکوس لمسی, تشخیص چهره و لبخند, HDR, پاناروما | اسمارت HDR، حالت عکاسی پیاپی، کاهش نویز، کنترل نوردهی، برچسب جغرافیایی تصاویر، پشتیبانی از فرمت‌های JPEG و HEIF، فلش LED چهارگانه | 1/3 اینچ سایز سنسور, برچسب‌گذاری جغرافیایی, عکس‌برداری با رزولوشن 8 مگاپیکسل همزمان با فیلمبرداری 4K , فوکوس لمسی, تشخیص چهره و لبخند, HDR, پاناروما | |
| ویدیو | - فیلمبرداری 4K با سرعت 30 یا 60 فریم بر ثانیه - ضبط ویدیوی اسلوموشن 1080p با سرعت 120 فریم بر ثانیه یا 720p با سرعت 240 فریم بر ثانیه - ضبط ویدیوی تایم لپس به همراه لرزشگیر - لرزشگیر سینمایی (غیر از حالت 4K) - فوکوس مداوم در حین فیلمبرداری - امکان زوم هنگام پخش ویدیو | 2160p@30fps, 1080p@30/60fps, 1080p@120fps, 720p@240fps | - فیلمبرداری 4K با سرعت 30 یا 60 فریم بر ثانیه - ضبط ویدیوی اسلوموشن 1080p با سرعت 120 فریم بر ثانیه یا 720p با سرعت 240 فریم بر ثانیه - ضبط ویدیوی تایم لپس به همراه لرزشگیر - لرزشگیر سینمایی (غیر از حالت 4K) - فوکوس مداوم در حین فیلمبرداری - امکان زوم هنگام پخش ویدیو | 2160p@30fps, 1080p@30/60fps, 1080p@120fps, 720p@240fps | |
| سلفی | - 7 مگاپیکسل (f/2.2) - انیموجی و مموجی - ضبط ویدیو با کیفیت HD و سرعت 30 یا 60 فریم بر ثانیه | 7 مگاپیکسل, f/2.2, 1080p@30fps, 720p@240fps, تشخیص چهره, HDR, پاناروما, 32 میلی‌متر | - 7 مگاپیکسل (f/2.2) - انیموجی و مموجی - ضبط ویدیو با کیفیت HD و سرعت 30 یا 60 فریم بر ثانیه | 7 مگاپیکسل, f/2.2, 1080p@30fps, 720p@240fps, تشخیص چهره, HDR, پاناروما, 32 میلی‌متر | |
| صدا | |||||
| اسپیکر | بله، دارای چهار اسپیکر و پنج میکروفن | بله, با اسپیکر استریو (4 اسپیکر) | بله، دارای چهار اسپیکر و پنج میکروفن | بله, با اسپیکر استریو (4 اسپیکر) | |
| جک ۳.۵ میلی‌متری | بله | خیر | بله | ||
| باتری | |||||
| باتری | باتری لیتیوم پلیمری با ظرفیت 29.37 وات ساعت | باتری غیرقابل تعویض لیتیوم یونی با ظرفیت (30.4 وات ساعت) | باتری غیرقابل تعویض لیتیوم پلیمری با ظرفیت 36.71 وات ساعت | باتری غیرقابل تعویض لیتیوم یونی با ظرفیت (41 وات ساعت) | |
| قابلیت‌ها | |||||
| حسگرها | فیس آیدی، ژیروسکوپ سه محوره، شتاب‌سنج، فشارسنج، حسگر نور محیط | حسگر اثرانگشت (جلوی گوشی), شتاب‌سنج, ژیروسکوپ, قطب‌نما, فشارسنج | فیس آیدی، ژیروسکوپ سه محوره، شتاب‌سنج، فشارسنج، حسگر نور محیط | حسگر اثرانگشت (جلوی گوشی), شتاب‌سنج, ژیروسکوپ, قطب‌نما, فشارسنج | |
| - دستورات صوتی سیری - سرویس ابری آی‌کلاد - پخش‌کننده‌ی MP3/WAV/AAX+/AIFF - پخش‌کننده‌ی MP4/H.264- ویراستار عکس/ویدئو/صدا - ویراستار اسناد - شارژ معکوس/ پاور بانک | - دستورات صوتی سیری - سرویس ابری آی‌کلاد - پخش‌کننده‌ی MP3/WAV/AAX+/AIFF - پخش‌کننده‌ی MP4/H.264 - ویراستار عکس/ ویدئو/صدا - ویراستار اسناد | - دستورات صوتی سیری - سرویس ابری آی‌کلاد - پخش‌کننده‌ی MP3/WAV/AAX+/AIFF - پخش‌کننده‌ی MP4/H.264 - ویراستار عکس/ویدئو/صدا - ویراستار اسناد - شارژ معکوس/ پاور بانک | - دستورات صوتی سیری - سرویس ابری آی‌کلاد - پخش‌کننده‌ی MP3/WAV/AAX+/AIFF - پخش‌کننده‌ی MP4/H.264 - ویراستار صدا/ویدئو/عکس - ویراستار اسناد | ||
| شبکه | |||||
| فناوری | GSM / CDMA / HSPA / EVDO / LTE | GSM / CDMA / HSPA / EVDO / LTE | GSM / CDMA / HSPA / EVDO / LTE | GSM / CDMA / HSPA / EVDO / LTE | |
| اتصالات | |||||
| شبکه بی‌سیم | - Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac، دو بانده، هات‌اسپات - استفاده‌ی همزمان از دو باند 2.4 و 5 گیگاهرتز | Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, دو بانده, هات‌اسپات | - Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac، دو بانده، هات‌اسپات - استفاده‌ی همزمان از دو باند 2.4 و 5 گیگاهرتز | Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, دو بانده, هات‌اسپات | |
| بلوتوث | 5.0، A2DP، LE، EDR | 4.2, A2DP, EDR | 5.0، A2DP، LE، EDR | 4.2, A2DP, EDR | |
| GPS | Assisted GPS, GLONASS, Galileo, and QZSS | بله, (A-GPS, GLONASS (Wi‑Fi + Cellular | Assisted GPS, GLONASS, Galileo, and QZSS | بله, (A-GPS, GLONASS (Wi‑Fi + Cellular | |
| NFC | NFC | NFC | |||
| رادیو | خیر | خیر | خیر | خیر | |
| USB | 3.1، Type-C 1.0 reversible connector; magnetic connector | 3.0, کانکتور مغناطیسی | 3.1، Type-C 1.0 reversible connector; magnetic connector | 3.0, کانکتور مغناطیسی | |
| متفرقه | |||||
| رنگ‌ها | خاکستری, رز گلد, طلایی, نقره‌ای | نقره‌ای، خاکستری | خاکستری, طلایی, نقره‌ای | ||
| محدوده قیمت | حدود 800 دلار برای نسخهی پایه | حدود 730 یورو | حدود 1000 دلار برای نسخهی پایه | حدود 900 یورو | |
شایان ذکر است آیپد پرو 11 و اپل پنسل 2 را فروشگاه الماس پایتخت برای بررسی دراختیار زومیت قرار داده است.
طراحی
شاید این شعار تبلیغاتی اپل که در توصیف آیپد پرو ۲۰۱۸ به‌کار می‌رود، کمی حماسی و مبالغه‌آمیز به‌نظر برسد: «تنها چیزِ بدون تغییر، نام است». باوجوداین حداقل از بُعد سخت‌افزاری و طراحی، میتوان این شعار را صحیح دانست. کوپرتینونشین‌ها امسال با الهام‌گرفتن از زبان طراحی مدرن آیفون، تبلت حرفه‌ای خود را زیر تیغ جراحی برده و ظاهر مسحورکننده‌ای برای آن خلق کردهاند. آیپد پرو ۲۰۱۸ با حاشیه‌های ضخیم نسل گذشته خداحافظی کرده است و اکنون، از نمایشگری کم‌حاشیه با گوشه‌های گِرد و محبوس درون کالبدی کوچک‌تر بهره می‌برد؛ به‌طوری‌که ابعاد نمایشگر نسخهی کوچک آیپد پرو با ۰.۵ اینچ افزایش به ۱۱ اینچ می‌رسد. این درحالی است که ابعاد دستگاه کاهشی ۱.۳ درصدی را تجربه می‌کند؛ دستاوردی که اپل آن را با عبارت «More screen. Less device» وصف می‌کند.
کاهش ضخامت حاشیه‌های اطراف نمایشگر، خداحافظی با کلید خاطره‌انگیز Home را به ما گوشزد می‌کند تا بدین‌ترتیب، ژست‌های حرکتی جذاب آیفون به دنیای تبلت‌های اپل نیز راه یابد. با حذف‌شدن کلید هوم و به‌تبع آن، حسگر اثرانگشت تاچ‌آیدی از آیپد پرو، سیستم تشخیص چهرهی Face ID به این دستگاه اضافه شده است. بااینحال، باتوجهبه ماهیت تبلت‌ها و لزوم وجود اندکی حاشیه اطراف صفحه‌نمایش برای سهولت کار با آنها، از بریدگی نمایشگر در آیپد پرو ۲۰۱۸ خبری نیست و دورتادور صفحه‌نمایش را حاشیه‌های باریک مشکی‌رنگ در انحصار خود دارند. بدین‌ترتیب، کاربر برعکس آنچه هماکنون در دنیای گوشیهای هوشمند رواج دارد، هیچ مانعی دربرابر غوطه‌وری درون محتوای بصری نخواهد دید.
ابعاد بزرگ تبلت‌ها باعث میشود انتخاب نسبت تصویر صحیح در مرحله‌ی طراحی ازلحاظ ارگونومی و سهولت کار با آنها به امری حیاتی تبدیل شود. نسبت تصویر ۱۶:۱۰ نمایشگر گلکسی تب S4 و مدیاپد M5 پرو، جدی‌ترین رقبای آیپد، استفاده از این دستگاه‌ها را در حالت پرتره به تجربه‌ای نامأنوس و نه‌چندان خوشایند بدل می‌کند؛ اما خوشبختانه این موضوع درباره‌ی آیپد پرو ۲۰۱۸ صادق نیست. به امری حیاتی نسخهی ۱۲.۹ اینچی آیپد پرو همانند گذشته با نسبت تصویر بهینه‌ی ۴:۳ عرضه میشود، نسخهی ۱۱ اینچی اندکی کشیده‌تر شده است. باوجوداین بهلطف حاشیه‌های متقارن صفحه‌نمایش، هنوزهم چه در حالت افقی و چه در حالت عمودی، به‌سادگی و لذت هرچه‌تمام میتوان از آن استفاده کرد.
تفاوت‌های ظاهری آیپد پرو جدید با نسل گذشته صرفا به نمایشگر کم‌حاشیه‌ی آن محدود نمی‌شود؛ چراکه کوپرتینونشین‌ها امسال لبه‌های انحنادار و تراشخوردهی مدل قبلی را کنار گذاشته و طراحی جدیدی با سطوح تخت و زوایای گونیایی و گوشه‌های گِردتر را روی آیپد پرو 2018 اجرا کردهاند؛ مؤلفه‌هایی که ظاهر آیفون ۵ را در ذهنمان تداعی میکنند. گذشته از زبان طراحی جدید، نسل سوم آیپد پرو یک میلی‌متر باریک‌تر از قبل شده و اکنون فقط ۵.۹ میلی‌متر ضخامت دارد. درضمن بهلطف کوچک‌ترشدن ابعاد فیزیکی دستگاه، وزن آن با یک گرم کاهش به ۴۶۸ گرم رسیده است.
اگرچه ضخامت ۵.۹ میلی‌متری و کاهش وزن آیپد پرو ۲۰۱۸ درنهایت استفاده از این دستگاه را در بازه‌های زمانی طولانی ساده‌تر از گذشته می‌کند، از آسیب‌پذیری بیشتر آن نباید چشم‌پوشی کرد. صرف‌نظر از انتشار ویدئویی که خمش ساده و درهم‌شکستن آسان آیپد را نشان می‌دهد و اپل نیز خمیدگی جزئی برخی از نمونه‌های این دستگاه را تأیید کرده است، در بررسی آیپد پرو ۲۰۱۸ متوجه شدیم حین استفاده از قلم یا کارکردن با خود تبلت، نمایشگر بهصورت محسوس به داخل فرومی‌رود. این امری است که در نسل قبلی آیپد پرو به‌چشم نمی‌آمد؛ بنابراین حداقل ازنظر مقاومت بدنه، آیپد پرو 2018 عقب‌گرد به‌حساب میآید.
برای دستگاه قابل‌حملی با نمایشگر بزرگ، قرارگیری کلیدها در محلی بهینه با دسترسی آسان اهمیت فراوانی دارد. خوشبختانه برعکس آنچه در بررسی مدیاپد M5 Pro تجربه کرده بودیم، کلیدهای کنترل حجم صدا و On/Off آیپد پرو به‌ترتیب گوشه‌ی بالایی از لبه‌ی راست و گوشه‌ی سمت راست از لبه‌ی بالای دستگاه (در حالت عمودی) را اشغال کردهاند و مانند هر دستگاه اپلی دیگری، فشردن آنها بازخورد لذت‌بخشی بههمراه دارد. بدین‌ترتیب چه در حالت استفاده‌ی پرتره و چه در حالت افقی، دسترسی به این کلیدها به‌اندازه‌ی رقیب اندرویدی مشکل‌ساز نخواهد بود. لبه‌ی سمت راست آیپد پرو علاوه‌بر کلیدهای کنترل صدا، از اتصال مغناطیسی قلم اپل پنسل و درگاه سیم‌کارت (در نسخهی LTE آیپد پرو) میزبانی می‌کند. در بخش‌های بعدی، درباره‌ی اپل پنسل بهتفصیل صحبت خواهیم کرد.
اسپیکرهای چهارکاناله‌ی آیپد همانند گذشته، بهصورت دوبه‌دو در لبه‌ی بالا و پایین آن قرار گرفته‌اند و در هر چهار لبه‌ی دستگاه نیز میتوان نوارهای آنتن را مشاهده کرد که برای تقویت آنتن‌دهی تعبیه شدهاند. متأسفانه نوع چینش اسپیکرها به‌گونه‌ای است که حین استفاده از تبلت در حالت افقی، روی دو اسپیکر با دست پوشیده میشود. مهندسان کوپرتینو پنج میکروفون را نیز با چینشی دوتایی و سه تکی به‌ترتیب در لبه‌ی بالای آیپد پرو، لبه‌ی سمت چپ، کنار دوربین سلفی و کنار دوربین اصلی آن جای داده‌اند تا در تشخیص صدای محیطی نیز عملکرد مناسبی داشته باشد.
استفاده از سطوح تخت و زوایای گونیایی در نمای پشتی آیپد پرو ۲۰۱۸ نیز ادامه دارد. در قسمت پشتی، دوربین برآمده و نوارهای آنتن پیش از هرچیز دیگری به‌چشم می‌خورند. دوربین اصلی همراه با فلش LED و یکی از میکروفون‌ها در گوشه‌ی سمت چپ جای گرفته‌اند؛ اما بهلطف ابعاد بزرگ دستگاه، برآمدگی درخورتوجه دوربین استفاده از آن را روی میز دشوار نمی‌کند و در این حالت، نوسانی تجربه نخواهید کرد. نوارهای آنتن آیپد پرو در امتداد لبه‌های بالا و پایین کشیده شدهاند و با رنگ مشکی خود اندکی از زیبایی شکوهمند آیپد می‌کاهند. در بخش میانی، سیب گازخورده‌ی دوستداشتنی و براق اپل خودنمایی می‌کند و در نیمه‌ی پایینی نیز، میتوان برند iPad و پین‌های اتصال کیبورد را مشاهده کرد.
سطوح تخت و طراحی مکعبی آیپد پرو جدید ارگونومی و راحتی هم‌سطحی را با طراحی انحنادار و لبه‌های تراشخوردهی نسل گذشته نمیدهد؛ اما زیبایی و جذابیت مدل ۲۰۱۸ به‌حدی است که کاملا میتوان از این موضوع چشم‌پوشی کرد و افت نسبی راحتی کار با آیپد را به‌دست فراموشی سپرد. شایان ذکر است علاوه‌بر آنکه بدنه‌ی فلزی iPad Pro 11 حس فوقالعادهای به کاربر منتقل می‌کند، برخلاف آیفون‌های شیشه‌ای اپل، دربرابر جذب لک و اثرانگشت مقاومت بسیار بیشتری از خود نشان می‌دهد.
اپل با عرضه‌ی آیپد پرو ۲۰۱۸، تنوع رنگی نسل گذشته را کنار گذاشته و آن را درست مانند مک‌بوک پرو، در دو رنگ نقره‌ای و خاکستری روانه‌ی بازار می‌کند. درضمن همانند قبل، از گواهی IP برای مقاومت دربرابر آب و گردوغبار خبری نیست؛ بنابراین چنانچه جزو معدود افرادی هستید که توانایی مالی برای خرید این دستگاه گران‌قیمت را دارید، در نگه‌داری از آن باید خیلی دقت کنید.
نمایشگر
شاید نمایشگر را بتوان مهم‌ترین وجه تمایز تبلت غیرویندوزی و گوشی موبایل دانست. آیپدهای اپل همواره نمایشگرهای درخورستایشی داشته‌اند و اپل تاکنون، تنها از نمایشگرهای ال‌سی‌دی برای رسیدن به این مهم استفاده کرده است. نمایشگرهای اولد بهواسطهی مشکی عمیق و کنتراست عالی، اولین انتخاب شرکت‌ها برای گوشیهای پرچم‌دار محسوب می‌شوند؛ اما در دنیای تبلت‌ها، تنها سامسونگ چنین نمایشگرهایی تولید و استفاده می‌کند. پیش از هر چیز باید گفت استفاده از پنل IPS LCD را برای آیپدهای جدید اپل ضعف نمی‌دانیم؛ زیرا کوپرتینویی‌ها بهترین نمونه‌ی ال‌سی‌دی در دنیای تبلت‌ها را به آیپد خود آورده‌اند.
آیپد پرو ۱۱ و ۱۲.۹ اینچی هر دو به نمایشگرهای موسوم به Liquid Retina مجهز شدهاند. رزولوشن نسخهی ۱۱ اینچی معادل ۲۳۸۸ در ۱۶۶۸ پیکسل است. تراکم ۲۶۴ پیکسل در هر اینچ برای هر دو مدل شاید بهترین در بازار تبلت‌ها نباشد؛ اما تجربه‌ی استفاده از تبلت به‌دلیل فاصله‌‌ی بیشتر آن با چشم در هنگام کارکردن بدون مشکل خواهد بود و مرز پیکسل‌ها بههیچوجه خودنمایی نمی‌کند. پنل نمایشگر آیپدها همانند گذشته، نسبت ۴ به ۳ دارد و گزینه‌ی ایده‌آلی برای طیف وسیعی از کاربری‌ها، ازجمله خواندن کتاب محسوب میشود؛ اما نمایش ویدئو در آن، با خطوط مشکی بزرگی در بالا و پایین همراه است؛ ازاینرو، نمایشگرهای کشیده برای چنین کاری مناسب‌تر هستند.
نرخ به‌روزرسانی ۱۲۰ هرتزی، دوست‌داشتنی‌ترین ویژگی نمایشگر آیپد پرو محسوب میشود. بهلطف قابلیت ProMotion اپل، نمایشگر بهصورت خودکار فرکانس به‌روزرسانی تصویر را بین ۲۴ تا ۱۲۰ هرتز تغییر می‌دهد. این به این معنا است که کاربر در هنگام بازی و اسکرول‌کردن و مواردی ازاین‌دست که با حرکت سریع در ارتباط است، تصاویر رندرشده با ۱۲۰ فریم‌برثانیه را مشاهده خواهد کرد. هنوز تعداد بازی‌ها و اپلیکیشن‌های سازگار با نرخ فریم ۱۲۰ چندان زیاد نیستند؛ بااینحال در آینده، بیشتر آنها را شاهد خواهیم بود. iOS و تمام اپلیکیشن‌های اپل بهخوبی با چنین نمایشگری سازگار شدهاند؛ اما در اپلیکیشن‌های دیگر، شاید تفاوت محسوسی با نمونه‌های ۶۰ هرتز دیده نشود. هنوز اطلاعاتی درباره‌ی نرخ ثبت لمس کاربر برای آیپد پروهای جدید وجود ندارد؛ اما باتوجهبه نسل قبل، میتوان حداقل انتظار نرخ ۱۲۰ هرتزی برای ثبت لمس کاربر را داشت.
در بحث روشنایی نمایشگر، آیپد پرو موفق عمل می‌کند؛ به‌طوری‌که میانگین روشنایی چهار بخش نمایشگر به ۵۱۰ نیت می‌رسد. روشنایی ۰.۵۸ نیتی رنگ مشکی نیز از بهترین اعدادی محسوب میشود که برای نمایشگر ال‌سی‌دی به‌دست آمده است. در بررسی‌های خود، اختلاف حدودا ۶۰ نیتی بین بخش پایینی و بالایی دستگاه را متوجه شدیم که از استانداردهای نمایشگر پرمویم بیشتر است. کنتراست Native درخورتوجه ۸۷۹ در آیپد پرو ۲۰۱۸، فراتر از هر نمایشگر ال‌سی‌دی بررسی‌شده‌ی تابه‌امروز ما بود و فقط مک‌بوک پرو جدید این شرکت توان رقابت با آن را دارد. فعال‌بودن حالت True Tone که در ادامه به آن خواهیم پرداخت، تأثیر چندانی بر روشنایی حداقل نگذاشته و تنها ۳۰ نیت از روشنایی حداکثر دستگاه می‌کاهد.
True Tone به‌کمک اندازه‌گیری شدت و دمای رنگ محیط، کالیبراسیون رنگ و وایت‌بالانس را برای تطابق بهتر با چشم انسان تغییر می‌دهد. اگر دقت رنگ چندان برایتان مهم نیست، توصیه میکنیم این قابلیت را حتما فعال کنید. همانند دیگر محصولات اپل، تنظیم خودکار روشنایی در تنظیمات نمایشگر گنجانده نشده است و برای استفاده از آن باید به بخش Accessibility مراجعه کنید. روشنایی حداکثر نمایشگر آیپد پرو ۲۰۱۸ در زمان فعال‌بودن تنظیم خودکار تفاوتی با حالت دستی ندارد. گفتنی است همچنان از تغییر دستی پروفایل رنگ در محصولات اپل خبری نیست و طبق اعلام کوپرتینویی‌ها، خودِ تبلت بهصورت خودکار فضای رنگی را تغییر می‌دهد.
| عملکرد نمایشگر محصولات پرچم‌دار | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| محصول / پارامترها | حداقل روشنایی | حداکثر روشنایی دستی | حداکثر روشنایی خودکار | نسبت کنتراست Native | خطای رنگ میانگین | |||
| سفید | مشکی | سفید | مشکی | سفید | حالت استاندارد | دقیق‌ترین حالت | ||
| آیپد پرو ۱۱ ۲۰۱۸ | 2.1 | 058 | 510 | 0.58 | 879 | 2.2 | 2.2 | |
| وان‌پلاس 6T | 2.2 | 0 | 0 | 640 | ∞ | 7.5 | 2.2 (sRGB) | |
| میت ۲۰ | 1.2 | 0.98 | 450 | 2.4 | 690 | 460 | 3 | 2.1 (Normal) |
| آنر ۱۰ | 1.63 | 2.86 | 410 | 2.81 | 380 | 143 | 6.4 | 4.4 (Normal) |
| میت ۲۰ پرو | 2 | 0 | 647 | 0 | 880 | ∞ | 5.3 | 2.2 (Normal) |
| آیفون XS Max | 2.4 | 0 | 940 | 0 | 940 | ∞ | 1.9 | 1.9 |
| موتو زد ۲ فورس | 12.3 | 0 | 605 | 0 | 770 | ∞ | 3.9 | 3.6 (Vibrant) |
| گلکسی نوت ۹ | 2.3 | 0 | 580 | 0 | 1023 | ∞ | 6.3 | 2.7 (AMOLED photo) |
| وان پلاس ۶ | 2.6 | 0 | 694 | 0 | 1040 | ∞ | 7 | 2.7 (DCI-P3) |
| اکسپریا ایکس‌زد ۲ کامپکت | 5 | 2.15 | 600 | 2.13 | 600 | 280.5 | 4.3 | 4.3 (Standard Mode) |
| پیکسل ۲ ایکس‌ال | 5 | 0 | 597 | 0 | 597 | ∞ | 2.8 | 2.2 (Natural) |
| پی ۲۰ پرو | 3.42 | 0 | 565 | 0 | 813 | ∞ | 1.3 | 1.3 (Normal Mode) |
| گلکسی اس ۹ پلاس | 2.2 | 0 | 625 | 0 | 1043 | ∞ | 6.6 | 1.8 (AMOLED photo) |
| گلکسی اس ۹ | 2.4 | 0 | 645 | 0 | 1115 | ∞ | 6.8 | 1.8 (AMOLED photo) |
| وان پلاس ۵تی | 2.5 | 0 | 643 | 0 | 644 | ∞ | 7.1 | 2.1 (sRGB Mode) |
| گلکسی اس ۸ پلاس ۲۰۱۸ | 2.53 | 0 | 568 | 0 | 795 | ∞ | -- | -- |
| گلکسی ای ۸ ۲۰۱۸ | 2.60 | 0 | 570 | 0 | 763 | ∞ | -- | -- |
| آنر ۹ | 2.48 | 3.87 | 479 | 3.87 | 480 | 124 | -- | -- |
| میت ۱۰ پرو | 2.26 | 0 | 605 | 0 | 850 | ∞ | 3.4 | -- |
| نوکیا ۸ | 1.81 | 1.11 | 552 | 1.13 | 559 | 497 | -- | -- |
| آیفون ۱۰ | 2.43 | 0 | 750 | 0 | 930 | ∞ | 2.4 | 2.4 |
| میت ۱۰ | 1.27 | 3.17 | 315 | 3.93 | 502 | 127 | 6 | 6 (Normal Mode) |
| آیفون ۸ | 2.56 | 1.84 | 550 | 1.95 | 658 | 337 | -- | -- |
| آیفون ۸ پلاس | 2.26 | 1.64 | 529 | 1.87 | 629 | 336 | -- | -- |
| اکسپریا ایکس‌زد وان | 5.2 | 1.03 | 432 | 1.1 | 473 | 430 | 2.9 | 2.9 (Standard Mode) |
| ال‌جی وی ۳۰ | 3.71 | 0 | 591 | 0 | 706 | ∞ | 5.3 | -- |
| گلکسی نوت ۸ | 2.85 | 0 | 738 | 0 | 1074 | ∞ | 2.3 | -- |
باتوجهبه تنظیم خودکاربودن انتخاب فضای رنگی، تنها توانستیم نمایشگر را در فضای sRGB بررسی کنیم. به‌نظر می‌رسد تبلت اپلیکیشن تولیدکننده‌ی نمونه‌های رنگ تست را بهعنوان یک اپِ نیازمند به فضای رنگ DCI-P3 نمی‌شناسد. طبق انتظار، پوشش ۹۹.۹ درصدی فضای رنگی sRGB را شاهد هستیم. همچنین در بحث دقت رنگ، آیپد پرو ۲۰۱۸ طبق انتظار موفق عمل می‌کند و خطای میانگین ۲.۲ و خطای حداکثری ۵.۲ نمایشگر آن حتی با گوشیهای پرچم‌دار رقابت‌کردنی است. گفتنی است رنگ سفید با خطای ۵.۲ در حالت پیش‌فرض کمی سردتر از معیار نمایش داده میشود. طبق انتظار، قابلیت True Tone باعث کاهش دقت نمایشگر میشود؛ به‌طوری‌که خطای میانگین در فضای sRGB به ۳.۸ افزایش پیدا می‌کند.
متأسفانه برخلاف آیفون‌های جدید، آیپد پرو از هیچ‌یک از استانداردهای HDR پشتیبانی نمی‌کند. پخش ویدئو بهعنوان یکی از کاربری‌های مهم در تبلت‌ها مطرح است و نبوداین قابلیت در تبلتی پرچم‌دار و گران‌قیمت در سال ۲۰۱۸ کمی عجیب به‌نظر می‌رسد. زاویه‌ی دید نمایشگر Liquid Retina اپل شاید به‌اندازه‌ی OLED-ها بی‌نقص نباشد؛ اما بدون شک یافتن نمونه‌ی مشابه آن در دنیای ال‌سی‌دی‌ها کار ساده‌ای نخواهد بود. خوانایی نمایشگر زیر نور شدید محیط مناسب است و مشکلی از این نظر نخواهید داشت. درمجموع، تجربه‌ی نمایشگر آیپد پرو ۲۰۱۸ همانند نسل گذشته عالی است. نرخ به‌روزرسانی چشمگیر و روشنایی مناسب و مشکی عمیق (بهعنوان نمایشگر LCD) ویژگی‌هایی هستند که شما را از این نمایشگر ناامید نخواهند کرد.
اسپیکر
آیپد پرو ۲۰۱۸ همانند نسل گذشته، از چهار اسپیکر شامل دو توییتر و دو ووفر بهره می‌برد که بهصورت دوبه‌دو در طرفین دستگاه قرار گرفته‌اند. تبلت جدید اپل بسته به حالتی که دستگاه را دردست می‌گیرید، بهصورت خودکار کانال‌های استریو را جابه‌جا می‌کند تا بدین‌ترتیب، کانال‌های چپ و راست صدای استریو به‌درستی پخش شود. همان‌طورکه از دستگاهی با برند اپل انتظار می‌رود، آیپد پرو جدید خروجی صدای شگفت‌انگیزی دارد. حداکثر حجم صدای خروجی برای محصولی در ابعاد آیپد بسیار مناسب است و به‌راحتی میتواند فضای اتاقی کوچک را پوشش دهد. علاوه‌بر ویژگی‌های یادشده، حتی در بیشترین حجم صدا نیز، نمی‌توان اثری از دیستورشن در صدای خروجی شناسایی کرد.
متأسفانه اپل در ادامه‌ی سیاست حذف جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون، این‌بار به‌سراغ آیپد پرو رفته است؛ بنابراین، راهکاری جز استفاده از دانگل جک ۳.۵ میلی‌متری به USB-C یا هدفون‌های بلوتوث دردسترس نخواهد بود. معتقدیم وجود جک ۳.۵ میلی‌متری برای دستگاهی که با عنوان «جایگزینی برای لپ‌تاپ‌ها» از آن یاد میشود، بسیار ضروری خواهد بود؛ به‌ویژه آنکه علاقه‌مندان موسیقی و آهنگ‌سازها ازجمله مخاطبان بالقوه‌ی آیپد پرو به‌شمار می‌آیند.
دوربین و Face ID
استفاده‌ی مداوم از تبلتی ۱۱ اینچی برای عکاسی، کمی دورازذهن و نامأنوس است؛ بااینحال آیپد پرو در زمینه‌ی عکاسی یکی از بهترین‌های دنیای تبلت‌ها به‌شمار میآید. دوربین اصلی مدل جدید تفاوتی با گذشته ندارد و از همان حسگر ۱۲ مگاپیکسلی و ۱/۳ اینچی با لنز f/1.8 استفاده می‌کند که با برآمدگی درخورتوجهی در گوشه‌ی آیپد پرو قرار دارد. دوربین اصلی عکس‌هایی با جزئیات مناسب و رنگ‌های زنده ثبت می‌کند و برخلاف گذشته، امکان ثبت ویدئوهای 4K با نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه و ویدئوهای صحنه‌آهسته‌ی فول اچ‌دی با نرخ ۲۴۰ فریم‌برثانیه را دراختیار کاربر قرار می‌دهد.
دوربین سلفی آیپد پرو که در لبه‌ی بالایی نمایشگر (در حالت عمودی) قرار دارد، از حسگر ۷ مگاپیکسلی با لنز f/2.2 بهره می‌برد و اکنون بهلطف فناوری TrueDepth امکان ثبت عکس‌هایی با افکت بوکه را نیز برای کاربر فراهم می‌کند. خروجی عکس‌های این دوربین در وضعیت نوری مناسب، در سطح معقولی ارزیابی میشود. درضمن، دوربین جلو در وضعیت نوری ضعیف از نمایشگر بهعنوان فلش استفاده می‌کند.
اپل با آیپد پرو ۲۰۱۸ سیستم تشخیص چهرهی Face ID را نیز وارد دنیای تبلت‌های حرفه‌ای خود کرد و با حسگر اثرانگشت تاچ‌آیدی وداع کرد. ماژول فیس‌آیدی و سازوکار آن با آنچه پیش‌از‌این در آیفون تجربه کردیم، تفاوت چندانی ندارد و از فرایند مشابهی برای رجیسترکردن چهرهی شخص ازطریق تاباندن پرتوهای مادون‌قرمز و بازکردن قفل دستگاه استفاده می‌کند. بااینحال قابلیت جدید این سیستم در iPad Pro، امکان شناسایی چهرهی کاربر در هر دو جهت‌گیری افقی و عمودی است. متأسفانه حین استفاده از تبلت در حالت افقی، انگشت شست کاربر روی حسگرها را می‌پوشاند؛ بنابراین، دستگاه از کاربر می‌خواهد برای احراز هویت، انگشتش را از روی دوربین بردارد.
بازده و عملکرد
۳۵ درصد بهبود عملکرد در بارهای پردازشی تک‌هسته‌ای و ۹۰ درصد بهبود عملکرد در پردازش‌های چندهستهای و توان گرافیکی هم‌سطح با ایکس‌باکس وان اس، ازجمله ویژگی‌هایی به‌حساب می‌آیند که ما را در زومیت برای بررسی آیپد پرو ۲۰۱۸ هیجان‌زده می‌کند. کوپرتینونشین‌ها مدعی هستند تبلت جدید آنها بهلطف پردازندهی ۷ نانومتری و توانمند A12X Bionic اکنون ۹۲ درصد از لپ‌تاپ‌های موجود در بازار را پشت‌سر می‌گذارد. از دیدگاه شما، این ادعا چقدر صحت دارد؟ پیش از یافتن پاسخی برای پرسشمان، ابتدا نگاهی به مشخصات فنی A12X می‌اندازیم.
اپل به‌رسم سال‌های گذشته، آیپد پرو ۲۰۱۸ را با نسخه‌ای ارتقایافته از پردازندهی به‌کاررفته در جدیدترین نسل آیفون دراختیار کاربران قرار می‌دهد. بدین‌ترتیب سیستم-روی-یک-چیپ A12X ازلحاظ ریزمعماری و لیتوگرافی تفاوتی با A12 ندارد و درعوض، تعداد واحدها در بخش‌های مهم تراشه افزایش معناداری تجربه می‌کند. مهندسان اپل اکنون برای نخستین‌بار از هشت هسته‌ی پردازشی در A12X استفاده کردهاند و این دستاورد با افزایش تعداد هسته‌های قدرتمند Vortex از دو هسته در A12 به چینشی چهارهسته‌ای حاصل شده است. واحد پردازش گرافیکی نیز به‌جای چهار هسته در آیفون XS از هفت هسته در A12X بهره می‌برد. تغییر مهم دیگر که تأثیر شگرفی بر عملکرد GPU می‌گذارد، به دوبرابرشدن پهنای رابط حافظه از ۶۴ به ۱۲۸ بیت بازمی‌گردد.
A12X بهلطف لیتوگرافی ۷ نانومتری، ۱۰ میلیارد ترانزیستور را در بطن خود دارد که افزایشی ۴۵ درصدی را درمقایسه‌با تعداد ترانزیستورهای A12 نشان می‌دهد. باوجوداین، بی‌شک مهم‌ترین ویژگی SoC جدید اپل که برای نخستین‌بار وارد دنیای آیپدها میشود، موتور پردازش عصبی هشت‌هسته‌ای این تراشه است که در هر ثانیه میتواند ۵ تریلیون عملیات را انجام دهد. این واحد از محاسباتی با دقت چندگانه (Multiprecision) پشتیبانی می‌کند و در پردازش‌های مربوط به یادگیری ماشین انجام وظیفه خواهد کرد.
| مشخصات پردازنده‌های سری A اپل | |||
|---|---|---|---|
| مشخصات / پردازنده | A12X | A12 | A10X |
| فرآیند تولید | ۷ نانومتری FinFET | ۷ نانومتری FinFET | ۱۰ نانومتری FinFET |
| معماری | ۶۴ بیتی ARMv8.3 | ۶۴ بیتی ARMv8.3 | ۶۴ بیتی ARMv8 |
| CPU | چهار هسته‌ی ۲.۵ گیگاهرتزی Vortex چهار هسته‌ی ۱.۵۹ گیگاهرتزی Tempest |
دو هسته‌ی ۲.۵ گیگاهرتزی Vortex چهار هسته‌ی ۱.۵۹ گیگاهرتزی Tempest |
سه هسته‌ی ۲.۳۹ گیگاهرتزی Hurricane سه هسته‌ی Zephyr |
| حافظه‌ی کش | ۱۲۸ کیلوبایت کش L1 ۸ مگابایت کش L2 |
۱۲۸ کیلوبایت کش L1 ۸ مگابایت کش L2 |
۶۴ کیلوبایت کش L1 ۸ مگابایت کش L2 |
| GPU | هفتهستهای با طراحی اختصاصی اپل | هفتهستهای با طراحی اختصاصی اپل | شش‌هسته‌ای سفارشی‌شده PowerVR 7XT GT7600 Plus |
| پشتیبانی از RAM | LPDDR4X | LPDDR4X | LPDDR4 |
| تعداد ترانزیستورها | ۱۰ میلیارد | ۶.۹ میلیارد | ۳.۳ میلیارد |
| ISP | ISP اختصاصی با عمق و جزئیات بیشتر | ISP اختصاصی با فوکوس خودکار سریع‌تر در محیط تاریک | -- |
| قابلیت‌های امنیتی | Face ID | Face ID | -- |
| NPU | هشت‌هسته‌ای نسل دوم ۵ تریلیون عملیات‌برثانیه |
هشت‌هسته‌ای نسل دوم ۵ تریلیون عملیات‌برثانیه |
-- |
همان‌طورکه در جدول بالا نیز مشاهده می‌کنید، واحد CPU در دو پردازندهی A12 و A12X صرف‌نظر از افزایش تعداد هسته‌های Vortex تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. پردازندهی آیپد پرو میتواند بدون نیاز به زمان‌بندی انجام پردازش‌ها، همزمان از ۸ ترد پشتیبانی کند. البته، با افزایش تعداد تردها فرکانسِ بیشینه‌ی هریک از هسته‌ها کاهش می‌یابد. وب‌سایت Anandtech فرکانس بیشینه‌ی هریک از هسته‌ها را در پردازش‌های یک تا هشت تردی اندازه‌گیری کرده که در جدول زیر، نتیجه‌ی کار را مشاهده می‌کنید:
| فرکانس بیشینه‌ی هسته‌ها (مگاهرتز) در برابر تعداد تردهای پردازشی | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Apple A12X | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ |
| Vortex 1 | ۲۵۰۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ |
| Vortex 2 | ۲۳۸۰ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | |
| Vortex 3 | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ||
| Vortex 4 | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | ۲۳۲۵ | |||
| Tempest 1 | ۱۵۸۷ | ۱۵۶۲ | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | ||||
| Tempest 2 | ۱۵۶۲ | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | |||||
| Tempest 3 | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | ||||||
| Tempest 4 | ۱۵۳۸ | |||||||
| Apple A12 | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ |
| Vortex 1 | ۲۵۰۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | -- | -- |
| Vortex 2 | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | ۲۳۸۰ | -- | -- | |
| Tempest 1 | ۱۵۸۷ | ۱۵۶۲ | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | -- | -- | ||
| Tempest 2 | ۱۵۶۲ | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | -- | -- | |||
| Tempest 3 | ۱۵۶۲ | ۱۵۳۸ | -- | -- | ||||
| Tempest 4 | ۱۵۳۸ | -- | -- | |||||
جدول بالا نشان می‌دهد با فعال‌بودن تمام هسته‌ها، فرکانس بیشینه در پردازندهی A12X و A12 برای هسته‌های قدرتمند Vortex از ۲۵۰۰ مگاهرتز در حالت تک‌تردی به‌ترتیب به ۲۳۲۵ و ۲۳۸۰ مگاهرتز کاهش می‌یابد. باوجوداین درخصوص هسته‌های کم‌مصرف Tempest، مشاهده می‌کنید فرکانس بیشینه در این شرایط برای هر دو پردازنده معادل ۱۵۳۸ مگاهرتز است.
بررسی‌ها از این حکایت می‌کند که کوپرتینونشین‌ها تغییری در حافظه‌ی کش به‌وجود نیاورده‌اند؛ بنابراین درست مانند آیفون XS، تبلت حرفه‌ای جدید اپل نیز از ۱۲۸ کیلوبایت حافظه‌ی کش L1 و ۸ مگابایت حافظه‌ی کش L2 بهصورت مشترک بهره می‌برد. بااینحال، به‌نظر می‌رسد شرکت سازنده از الگوریتم خاصی برای تخصیص حافظه‌ی L2 پیروی می‌کند؛ چراکه هر هسته در نرخ‌های تأخیر بسیار پایین، تنها به ۶ مگابایت از این حافظه دسترسی دارد.
اپل مدتی است همکاری با شرکت ایمجینیشن، توسعه‌دهنده‌ی واحد‌های پردازش گرافیکی تراشه‌های سری A را قطع کرده و اکنون مهندسان کوپرتینو مسئولیت توسعه‌ی GPUها را برعهده دارند. واحد پردازش گرافیکی A12X به‌لحاظ معماری تفاوتی با نمونه‌ی به‌کاررفته در A12 Bionic ندارد؛ با این تفاوت که تعداد هسته‌های آن از چهار به هفت افزایش یافته است، این واحد از API بهینه‌شده‌ی Metal 2 نیز پشتیبانی می‌کند.
سران کوپرتینو ادعا میکنند GPU به‌کاررفته در آیپد پرو ۲۰۱۸ عملکردی هم‌سطح با ایکس‌باکس وان اس دارد؛ اما مشخص نیست بر چه مبنایی به این نتیجه رسیده‌اند. کنسول بازی مایکروسافت در بهترین حالت، توان پردازشی ۱.۴ ترافلاپس را ارائه می‌دهد. درنظر داشته باشید در دنیای PC، تمام کاربری‌های GPU مبتنی بر دقت FP32 هستند؛ درحالیکه دنیای موبایل درمقابل PC قرار می‌گیرد و همین موضوع مقایسه‌ی عملکرد واحد پردازش گرافیکی در دنیای موبایل و PC را دشوار می‌کند.
آیپد پرو با یکی از چهار حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۶۴ و ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت یا یک ترابایت عرضه میشود که براساس بررسی‌های انجام‌شده، سه مدل ابتدایی با حافظه‌ی رم ۴ گیگابایتی LPDDR4X همراه هستند. گفتنی است برای نخستین‌بار در دنیای iOS، مدل یک‌ترابایتی آیپد پرو ۲۰۱۸ با حافظه‌ی رم ۶ گیگابایتی دردسترس کاربران قرار می‌گیرد. بدین‌ترتیب، میتوان امیدوار بود نسخهی گران‌قیمت آیپد پرو جدید در زمینه‌ی چندوظیفگی، عملکرد بسیار بهتری ارائه دهد. توجه داشته باشید ما نسخهی یک‌ترابایتی آیپد پرو ۱۱ اینچی را برای بررسی دراختیار داشتیم.
ارزیابی عملکرد iPad Pro 2018 را با سنجش سرعت خواندن و نوشتن حافظه‌ی ذخیره‌سازی به‌وسیله‌ی اپلیکیشن PeformanceTest آغاز میکنیم. در جدول زیر، بهصورت تقریبی عملکرد حافظه‌ی آیفون XS Max را دربرابر پرچم‌داران اندرویدی مشاهده می‌کنید. توجه کنید سرعت خواندن و نوشتن ترتیبی گوشیهای اندرویدی با استفاده از فایل‌ها ۳۲ و ۲ مگابایتی در قالب بلوک‌های ۲۵۶ کیلوبایتی سنجیده میشود. این درحالی است که آزمون یادشده در دستگاه‌های iOS با فایلی ۹۰ مگابایتی و در قالب بلوک‌های ۱۶ کیلوبایتی انجام میشود؛ بنابراین، اعداد حاصل در آزمون iOS سخت‌گیرانه‌تر هستند.
| عملکرد حافظه‌ی ذخیره‌سازی ابزارهای موبایل پرچم‌دار | ||||
|---|---|---|---|---|
| مدل‌ها / عملکرد | نرخ خواندن ترتیبی (مگابایت‌برثانیه) |
نرخ نوشتن ترتیبی (مگابایت‌برثانیه) |
نرخ خواندن تصادفی (مگابایت‌برثانیه) |
نرخ نوشتن تصادفی (مگابایت‌برثانیه) |
| آیپد پرو ۲۰۱۸ | ۱۴۰۷ | ۶۴۰ | -- | -- |
| وان‌پلاس 6T | ۷۲۸.۴۳ | ۲۰۶.۷۷ | ۱۳۸.۷۸ | ۲۲.۲۵ |
| آنر ۱۰ | ۸۵۰.۰۵ | ۱۹۶.۱۱ | ۱۴۶.۷۳ | ۱۶۳.۸۸ |
| هواوی میت ۲۰ پرو | ۸۵۵.۰۹ | ۱۹۳.۸۱ | ۱۵۳.۰۵ | ۱۳۶.۵۳ |
| آیفون XS Max | ۱۶۴۲ | ۵۲۵ | -- | -- |
| موتو زد ۲ فورس | ۷۰۵.۷۸ | ۲۰۱.۹۲ | ۱۵۹.۰۲ | ۸۲.۳۵ |
| گلکسی نوت ۹ | ۸۱۷.۷۷ | ۱۹۴.۹۲ | ۱۳۱.۰۵ | ۲۱.۴ |
| وان‌پلاس ۶ | ۷۲۳.۱۵ | ۲۰۳.۶۹ | ۱۳۴.۶۵ | ۲۱.۹۷ |
| اکسپریا ایکس‌زد ۲ کامپکت | ۶۹۶.۸۹ | ۱۹۴.۹۲ | ۱۵۲.۷۳ | ۱۶.۸۱ |
| پیکسل ۲ ایکس‌ال | ۷۲۹.۳۲ | ۲۱۲.۹۲ | ۱۷۶.۷۸ | ۲۳.۶ |
| هواوی پی ۲۰ پرو | ۸۲۳.۹۳ | ۱۹۳.۸ | ۱۴۲.۲۱ | ۱۵۵.۰۹ |
| گلکسی اس ۹ پلاس | ۸۲۰.۶۳ | ۲۰۷.۱۷ | ۱۳۱.۲۷ | ۲۲.۶۸ |
| گلکسی اس ۹ | ۸۱۷.۹۴ | ۲۰۵.۶۷ | ۱۳۱.۱۲ | ۲۳.۱۵ |
| وان‌پلاس ۵تی | ۷۵۰.۲۸ | ۲۰۵.۴۱ | ۱۳۶.۶ | ۱۹.۴۸ |
| آنر ۹ | ۲۸۱.۷۲ | ۹۷.۷۱ | ۲۸.۳۸ | ۱۳.۸۵ |
| هواوی میت ۱۰ پرو | ۸۳۵.۰۶ | ۲۲۰.۹۶ | ۱۷۵.۷۴ | ۱۷۲.۶۲ |
| نوکیا ۸ | ۶۸۹.۱۷ | ۲۰۴.۳۳ | ۱۴۶.۷۲ | ۱۴.۳۴ |
| هواوی میت ۱۰ | ۸۲۴.۰۵ | ۲۰۶.۱۳ | ۱۷۷.۴۷ | ۱۵۷.۶۱ |
| اکسپریا ایکس‌زد وان سونی | ۶۷۶.۹۲ | ۲۰۶.۴۹ | ۱۵۷.۸۹ | ۱۴.۸۱ |
| ال‌جی وی ۳۰ | ۶۸۱.۶۵ | ۱۵۸.۳۶ | ۷۱.۷۶ | ۱۱.۱ |
| اچ‌تی‌سی یو ۱۱ | ۷۱۶.۴۱ | ۱۶۲.۴۲ | ۹۰.۹۵ | ۶۵.۶۳ |
| گلکسی نوت ۸ | ۷۹۰.۸۶ | ۲۰۳.۹۱ | ۱۲۳.۶۶ | ۱۴.۲ |
| گلکسی اس ۸ پلاس | ۷۷۲.۶۶ | ۱۷۹.۱۱ | ۱۲۲.۹۴ | ۱۴.۸ |
حال، نوبت به بنچمارک‌های عملکرد پردازنده می‌رسد تا عیار آیفون ۱۰ اس مکس را با تراشه‌ی ۷ نانومتری A12 Bionic بسنجند. ازآنجاکه با دستگاهی مبتنی بر معماری ARM طرف هستیم، نمی‌توان بهصورت قاطع آن را با لپ‌تاپ‌هایی مبتنی بر معماری X86 مقایسه و نتایج قابل‌اتکایی به‌دست آورد. ازاینرو، تصمیم گرفتیم محصول جدید اپل را دربرابر ابزارهای موبایل ارزیابی کنیم. شایان ذکر است بنچمارک PCMark برای دستگاه‌های مبتنی بر iOS موجود نیست. در جدول زیر، نتایج حاصل را مشاهده می‌کنید:
| جدول بنچمارک ابزارهای موبایل پرچم‌دار | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| محصول / بنچمارک | Antutu 7/6 | 3DMark | PCMark Work 2.0 | Geekbench 4 | GFXBench | ||||
| IceStorm Unlimited | Sling Shot Extreme - OpenGL | Overall / Web Browsing | Single / Multi | Aztec Ruins Vulkan - High Tier / Offscreen | Manhattan 3.1 / Offscreen | Car Chase / Offscreen | T-Rex / Offscreen | ||
| آیپد پرو ۱۱ مدل ۲۰۱۸ | 549138 -- |
103052 | 6480 | -- | 5391 16173 |
47.8FPS 45.4FPS |
67.5FPS 118.1FPS |
48.1FPS 78.3FPS |
119.9FPS 427.3FPS |
| آیپد پرو ۱۰.۵ | -- 227599 |
54609 | -- | -- | 3928 9325 |
-- | 58FPS 100FPS |
-- | 59FPS 217FPS |
| آیفون XS Max | 354722 -- |
77428 | 3551 | -- | 5106 10984 |
34.4FPS 18.4FPS |
50.5FPS 66.3FPS |
32.1FPS 40.9FPS |
59.9FPS 197.8FPS |
| مدیاپد M5 Pro | 179557 153839 |
27714 | 2027 | 6117 5580 |
1905 6355 |
4.1FPS 5.7FPS |
16FPS 29FPS |
10FPS 17FPS |
54FPS 86FPS |
| وان‌پلاس 6T | 296950 -- |
64612 | 4702 | 8676 7347 |
2392 9027 |
20FPS 14FPS |
51FPS 60FPS |
30FPS 35FPS |
60FPS 151FPS |
| آنر ۱۰ | 203872 -- |
30791 | 2753 | 7427 7804 |
1934 6621 |
12FPS 7.9FPS |
34FPS 34FPS |
21FPS 21FPS |
59FPS 99FPS |
| هواوی میت ۲۰ پرو (Performance) |
297724 -- |
56963 | 4204 | 9309 10260 |
3314 9857 |
13FPS 11FPS |
44FPS 50FPS |
27FPS 31FPS |
62FPS 125FPS |
| هواوی میت ۲۰ پرو | 201890 -- |
36981 | 3556 | 7663 7171 |
3322 9837 |
12FPS 9.5FPS |
48FPS 36FPS |
27FPS 28FPS |
56FPS 69FPS |
| موتو زد ۲ فورس | 204782 181525 |
41808 | 3720 | 6846 6637 |
1923 6797 |
9.9FPS 7.7FPS |
22FPS 35FPS |
14FPS 23FPS |
60FPS 100FPS |
| گلکسی نوت ۹ | 236663 210100 |
42441 | 3381 | 5453 5884 |
3692 9141 |
-- | 45FPS 45FPS |
26FPS 28FPS |
59FPS 147FPS |
| وان پلاس ۶ | 271893 227777 |
63289 | -- | 8537 7339 |
2466 9071 |
-- | 48FPS 52FPS |
32FPS 33FPS |
60FPS 134FPS |
| اکسپریا ایکس‌زد ۲ کامپکت | 263566 214624 |
63705 | -- | 8227 7234 |
2429 8512 |
-- | 55FPS 60FPS |
33FPS 35FPS |
60FPS 151FPS |
| پیکسل ۲ ایکس‌ال | 204455 170782 |
40403 | -- | 7421 7380 |
1901 6201 |
-- | 16FPS 33FPS |
13FPS 22FPS |
55FPS 93FPS |
| هواوی پی ۲۰ پرو | 200949 181449 |
31051 | -- | 7244 7440 |
1899 6546 |
-- | 38FPS 31FPS |
23FPS 23FPS |
60FPS 86FPS |
| گلکسی اس ۹ پلاس | 243493 219955 |
37958 | -- | 5205 5224 |
3750 8997 |
-- | 44FPS 47FPS |
26FPS 28FPS |
60FPS 146FPS |
| گلکسی اس ۹ | 217146 212328 |
38108 | -- | 5089 5247 |
3704 8860 |
-- | 43FPS 46FPS |
27FPS 28FPS |
60FPS 142FPS |
| وان‌پلاس 5T | -- 176787 |
40430 | -- | 6861 6032 |
2021 6204 |
-- | 37FPS 41FPS |
23FPS 25FPS |
60FPS 115FPS |
| آنر ۹ | -- 145954 |
28920 | -- | 6134 5456 |
1961 6340 |
-- | 20FPS 19FPS |
13FPS 11FPS |
52FPS 56FPS |
| هواوی میت ۱۰ پرو | -- 175769 |
30962 | -- | 6913 6941 |
1983 6499 |
-- | 29FPS 30FPS |
21FPS 21FPS |
60FPS 127FPS |
| نوکیا ۸ | -- 170074 |
40393 | -- | 6744 6224 |
1913 6515 |
-- | 18FPS 39FPS |
12FPS 23FPS |
56FPS 106FPS |
| آیفون ۱۰ | -- 203245 |
63694 | -- | -- | 4222 9371 |
-- | 51FPS 43FPS |
-- | 104FPS 138FPS |
| هواوی میت ۱۰ | -- 176022 |
35995 | -- | 6740 7006 |
1859 6437 |
-- | 23FPS 37FPS |
13FPS 21FPS |
60FPS 125FPS |
| آیفون ۸ | -- 210531 |
64769 | -- | -- | 4239 9196 |
-- | 106FPS 41FPS |
-- | 120FPS 135FPS |
| آیفون ۸ پلاس | -- 223699 |
64084 | -- | -- | 4285 9469 |
-- | 59FPS 48FPS |
-- | 117FPS 140FPS |
| اکسپریا ایکس‌زد وان | -- 166167 |
36752 | -- | 6298 6049 |
1811 6508 |
-- | 38FPS 37FPS |
25FPS 24FPS |
59FPS 101FPS |
| ال‌جی وی ۳۰ | -- 170756 |
39506 | -- | 5714 5705 |
1909 6330 |
-- | 17FPS 34FPS |
12FPS 23FPS |
56FPS 99FPS |
| گلکسی نوت ۸ | -- 174364 |
32586 | -- | 5121 4858 |
1992 6673 |
-- | 23FPS 43FPS |
13FPS 26FPS |
60FPS 123FPS |
نتایج بنچمارک‌ها از بهبود شگفت‌انگیز پردازندهی A12X درمقایسه‌با A10X به‌کاررفته در آیپد پرو ۱۰.۵ اینچی حکایت میکنند. درحقیقت، گیک‌بنچ نشان می‌دهد حداقل ازنظر اعداد و ارقام، میتوان عملکرد پردازندهی موبایل جدید اپل را با مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی این شرکت هم‌سطح دانست. اعداد موجود در جدول بالا شگفت‌انگیز به‌نظر می‌رسند و برتری مطلق آیپد پرو 2018 بر تمام دستگاه‌های موبایل، چه اندروید و چه iOS را نشان می‌دهد؛ اما در‌حال‌حاضر سیستم‌عامل iOS نمی‌تواند از تمام قابلیت چنین سخت‌افزار قدرتمندی استفاده کند و آن را درون قفسی از جنس محدودیت‌ها محبوس می‌کند. این موضوع را در قسمت «نرمافزار و رابط کاربری»، بهتفصیل شرح خواهیم داد.
آیپد پرو 2018 در اجرای بازی سنگینی مانند Asphalt 9 عملکرد فوقالعادهای دارد و بازی با بیشترین جزئیات گرافیکی ممکن به‌‌نمایش در‌می‌آید. درست مانند آنچه در بررسی آیفون XS Max نیز شاهد بودیم، تنظیمات بازی فورتنایت به‌‌دلایلی روی تبلت جدید اپل، گرافیک Epic را دردسترس کاربر قرار نمیدهد. با بررسی‌هایی متوجه شدیم ظاهرا هیچ‌یک از کاربران دستگاههایی مانند آیفون X و آیفون ۸ و آیفون ۸ پلاس یا آیپد پرو ۱۰.۵، امکان انتخاب گرافیک Epic را ندارند. البته، Epic Games با انتشار بسته‌ی به‌روزرسانی، نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه را برای آیپد پرو ۲۰۱۸ فعال کرده است، این نرخ فریم چشمگیر درکنار تنظیمات گرافیکی High، تجربه‌ی بصری فوق‌العاده لذت‌بخش و بی‌نقصی بهارمغان می‌آورد.
برای ارزیابی بازدهی دستگاه‌های iOS زیر بار پردازشی سنگین و مداوم، دو بنچمارک GeekBench و 3DMark Sling Shot Extreme را استفاده میکنیم. گفتنی است 3DMark آخرین‌بار نزدیک به دو سال پیش در پلتفرم موبایل اپل به‌روز شده و با آیپد پرو ۲۰۱۸ سازگاری ندارد؛ به‌طوری‌که در اغلب مواقع، هیچ‌کدام از آزمون‌های آن با موفقیت اجرا نمی‌شوند. بنابراین، تصمیم گرفتیم آزمون استرس آیپد پرو 11 اینچی را با دو بنچمارک GeekBench و GFXBench Aztec Ruins انجام دهیم. ابتدا عملکرد CPU هشت‌هسته‌ای موجود در بطن A12X را با پانزده‌بار اجرای مداوم بنچمارک GeekBench پایش میکنیم.
همان‌طورکه در نمودار بالا مشاهده می‌کنید، افکت عملکرد پردازندهی مرکزی آیپد پرو در آزمون استرس گیک‌بنچ چه در حالت تک‌هسته‌ای و چه در حالت چندهستهای بسیار ناچیز است و خروجی پردازنده در طول آزمون، بهصورت پایدار باقی می‌ماند. خاطرنشان میکنیم در این آزمون، دمای دستگاه نیز بههیچوجه صعود چندانی را تجربه نمی‌کند و درحد معقولی باقی می‌ماند. حال، نوبت به آزمون بسیار سنگین GFXBench Aztec Ruins High Tier می‌رساند تا واحد پردازش گرافیکی A12X را طی پانزده مرحله و بهصورت مداوم زیر فشار قرار دهد.
برخلاف CPU، مشاهده میکنیم واحد پردازش گرافیکی آیپد پرو بسیار سریع دربرابر بار پردازشی سنگین بنچمارک Aztec Ruins تسلیم میشود و در همان مرحله‌ی دوم، افت فریم ۲۱ درصدی را شاهد هستیم. البته پس از مرحله‌ی سوم، نرخ فریم درحد پایداری باقی می‌ماند و نوسان ناچیزی تجربه می‌کند. در آزمون استرس گرافیکی زومیت، دمای بدنه‌ی آیپد پرو ۱۱ اینچی، بهخصوص در ناحیه‌ی لوگوی اپل، به میزان درخورتوجهی افزایش می‌یابد. خاطرنشان میکنیم حتی در وضعیت افت عملکرد نیز، GPU هفتهستهای A12X نرخ فریم به‌مراتب بیشتری از ماژول گرافیک پردازندهی ۷ نانومتری کرین ۹۸۰ و اسنپدراگون ۸۴۵ دراختیار کاربر قرار می‌دهد.
باتری
کالبدشکافی iFixit نشان می‌دهد آیپد پرو ۱۱ اینچی برای تأمین انرژی لازمش به باتری دوتکه‌‌ای ۷۸۱۲ میلی‌آمپرساعتی و ۳.۷۷ ولتی با ظرفیت ۲۹.۴۵ وات‌ساعت (۲۹.۳۷ وات‌ساعت در وب‌سایت اپل) اتکا دارد. بنابراین، کوپرتینونشین‌ها ظرفیت باتری را درمقایسه‌با نمونه‌ی به‌کاررفته در آیپد پرو ۱۰.۵ اینچی با ظرفیت ۳۰.۸ وات‌ساعت کمی کاهش داده‌اند. بااینحال در وب‌سایت شرکت سازنده، برای نسخهی وای‌فای و LTE به‌ترتیب ۱۰ و ۹ ساعت شارژدهی برای پخش فیلم و وب‌گردی یا استریم موسیقی پیش‌بینی شده است.
زومیت شارژدهی دستگاه‌های موبایل را با چهار آزمون مختلف بررسی می‌کند: ابتدا ویدئویی با رزولوشن اچ‌دی درحالیکه روشنایی نمایشگر روی ۲۰۰ نیت تنظیم شده و تمام ارتباطات بی‌سیم با استفاده از حالت هواپیما قطع شدهاند، بهصورت مداوم تا زمان خاموش‌‌شدن دستگاه پخش میشود. در این آزمون، iPad Pro 11 با ۱۲ ساعت و ۳۰ دقیقه شارژدهی، عملکردی بسیار خوبی داشت و عدد پیش‌بینی‌شده‌ی شرکت سازنده را پشت‌سر گذاشت.
درنهایت، بنچمارک‌های GeekBench و PCMark و GFXBench روی تبلت اجرا می‌شوند که بنچمارک اول، یکی از گزینه‌های توانمند در شبیه‌سازی استفاده‌ی روزمره‌ی کاربران از دستگاه‌هایشان است و دو بنچمارک دیگر، عملکرد باتری را با زیرفشار قراردادن پردازندهی دستگاه می‌سنجند. باید خاطرنشان کنیم بنچمارک PCMark برای سیستم‌عامل iOS توسعه داده نشده و بنچمارک GeekBench نیز برخلاف نسخهی اندروید، آزمون باتری را ارائه نمیدهد؛ ازاینرو در بخش دوم آزمون باتری، به اجرای بنچمارک GFXBench بسنده میکنیم.
| محصول / تست | نمایشگر | باتری | ویدئو | GFXBench Manhattan 3.1 | PCMark Work 2.0 | GeekBench | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ابعاد و رزولوشن | میلی‌آمپرساعت | ساعت | Battery LifeTime (min) | LongTerm Performance (Frame) | ساعت | امتیاز مدت‌زمان | |
| آیپد پرو ۱۱ ۲۰۱۸ | ۱۱ اینچ ۱۶۶۸ × ۲۳۸۸ پیکسل |
۷۸۱۲ | ۱۲:۳۰ | ۲۴۴.۶ | ۳۵۶۱.۸ | -- | -- |
| آیفون XS Max | ۶.۵ اینچ ۲۶۸۸ × ۱۲۴۲ پیکسل‌براینچ |
۳۱۷۴ | ۱۴:۳۱ | ۲۷۳.۲۵ | ۲۷۲۵ | -- | -- -- |
| مدیاپد M5 Pro | ۱۰.۸ اینچ ۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل |
۷۵۰۰ | ۶:۱۵ | ۲۵۷.۲ | ۷۸۱.۴ | ۵:۴۴ | ۴۶۸۶ ۷:۵۵ |
| وان‌پلاس 6T | ۶.۴۱ اینچ ۲۳۴۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۳۷۰۰ | ۱۶:۲۳ | ۱۵۴.۸ | ۲۴۳۶ | ۹:۵۶ | ۴۳۲۰ ۷:۴۷ |
| آنر ۱۰ | ۵.۸۴ اینچ ۲۲۸۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۳۴۰۰ | ۱۱:۰۷ | Failed | Failed | ۷:۰۶ | ۲۷۳۵ ۴:۳۴ |
| هواوی میت ۲۰ پرو (Performance) |
۶.۳۹ اینچ ۳۱۲۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۴۲۰۰ | -- | ۲۵۹.۳ | ۱۲۳۰ | -- | -- |
| هواوی میت ۲۰ پرو | ۶.۳۹ اینچ ۳۱۲۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۴۲۰۰ | ۱۴:۱۷ | ۳۳۲.۵ | ۱۳۸۱ | ۹:۴۰ | ۶۱۸۰ ۱۱:۴۲ |
| موتو زد ۲ فورس | ۵.۵ اینچ ۲۵۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۲۷۳۰ | ۱۴:۲۵ | ۲۲۷.۲ | ۱۰۱۷ | ۱۱:۰۸ | ۴۰۷۸ ۷:۱۳ |
| گلکسی نوت ۹ | ۶.۴ اینچ ۲۹۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۴۰۰۰ | ۱۴:۱۰ | ۱۶۲.۴ | ۱۶۱۹ | Failed* | ۴۳۰۰ ۷:۱۰ |
| وان‌پلاس ۶ | ۶.۲۸ اینچ ۲۲۸۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۳۳۰۰ | ۱۵:۵۰ | ۱۸۱.۸ | ۱۶۴۶ | ۸:۰۳ | ۴۰۵۳ ۷:۰۸ |
| اکسپریا ایکس‌زد ۲ کامپکت | ۵.۰ اینچ ۲۱۶۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۲۸۷۰ | ۱۰:۴۰ | ۱۶۰.۷ | ۲۴۴۲ | ۸:۴۴ | ۴۰۸۶ ۷:۰۴ |
| پیکسل ۲ ایکس‌ال | ۶.۰ اینچ ۲۸۸۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۵۲۰ | ۱۲:۲۵ | ۲۳۱.۷ | ۹۹۳.۸ | ۷:۵۹ | ۵۲۵۷ ۸:۵۳ |
| هواوی پی ۲۰ پرو | ۶.۱ اینچ ۲۲۴۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۴۰۰۰ | ۱۴:۱۰ | ۱۹۷.۴ | ۹۳۳.۷ | ۹:۱۹ | ۳۳۵۰ ۵:۳۵ |
| گلکسی اس ۹ پلاس | ۶.۲ اینچ ۲۹۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۵۰۰ | ۱۴:۱۷ | ۱۸۷.۶ | ۸۶۰.۷ | Failed | -- |
| گلکسی اس ۹ | ۵.۸ اینچ ۲۹۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۰۰۰ | ۱۲:۳۰ | ۱۵۴.۸ | ۸۸۴.۷ | ۶:۴۲ | -- |
| وان‌پلاس ۵تی | ۶.۰۱ اینچ ۲۱۶۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۳۳۰۰ | ۱۷:۱۳ | ۱۴۰.۳ | ۲۰۷۵ | ۸:۳۴ | -- |
| آنر ۹ | ۵.۱۵ اینچ ۱۹۲۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۳۲۰۰ | ۱۱:۰۶ | ۱۵۸.۳ | ۱۰۲۴ | ۶:۳۷ | -- |
| هواوی میت ۱۰ پرو | ۶.۰ اینچ ۲۱۶۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۴۰۰۰ | ۱۶:۴۰ | ۲۲۶.۲ | ۸۴۸.۲ | ۸:۳۶ | -- |
| نوکیا ۸ | ۵.۳ اینچ ۲۵۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۰۹۰ | ۱۰:۵۵ | ۱۹۶.۸ | ۱۰۴۲ | ۸:۱۳ | -- |
| آیفون ۱۰ | ۵.۸ اینچ ۲۴۳۶ × ۱۱۲۵ پیکسل |
۲۷۱۶ | ۱۴:۴۰ | ۲۴۲.۲ | ۱۵۶۱ | -- | -- |
| هواوی میت ۱۰ | ۵.۹ اینچ ۱۹۲۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۴۰۰۰ | ۱۳:۱۶ | -- | -- | ۹:۴۰ | -- |
| آیفون ۸ | ۴.۷ اینچ ۱۳۳۴ × ۷۵۰ پیکسل |
۱۸۲۱ | ۹:۳۵ | ۱۲۲ | ۳۹۹۵ | -- | -- |
| آیفون ۸ پلاس | ۵.۵ اینچ ۱۹۲۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۲۶۹۱ | ۱۳:۱۰ | ۱۷۱ | ۲۰۵۱ | -- | -- |
| اکسپریا ایکس‌زد وان | ۵.۲ اینچ ۱۹۲۰ × ۱۰۸۰ پیکسل |
۲۷۰۰ | ۱۱:۳۷ | ۱۸۰.۳ | ۱۶۱۰ | ۶:۳۲ | -- |
| ال‌جی وی ۳۰ | ۶.۰ اینچ ۲۸۸۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۳۰۰ | ۱۲:۳۰ | ۲۳۷.۷ | ۸۰۲.۳ | ۸:۲۵ | -- |
| گلکسی نوت ۸ | ۶.۳ اینچ ۲۹۶۰ × ۱۴۴۰ پیکسل |
۳۳۰۰ | ۱۳:۴۸ | ۱۷۳.۱ | ۸۳۳.۷ | ۶:۴۱ | -- |
آیپد پرو ۱۱ اینچی بهلطف پردازندهی توانمندش در آزمون GFXBench Manhattan 3.1 ازنظر پایداری عملکرد، ۳۱ درصد بهتر از آیفون XS Max عمل می‌کند و با اختلاف شگفت‌انگیز ۳۵۶ درصدی، از تبلت ۱۰.۸ اینچی مدیاپد M5 پرو پیش می‌افتد. در زمینه‌ی شارژدهی، تفاوت دو تبلت نزدیک به‌نظر می‌رسد و دستگاه چینی‌ها با اختلافی ۵ درصدی از رقیب آمریکایی خود بهتر عمل می‌کند. شما می‌توانید روند افت عملکرد و میزان شارژ باتری آیپد پرو در آزمون ۳۰ مرحله‌ای GFXBench را در تصاویر زیر مشاهده کنید. آیپد پرو نخستین مرحله از آزمون باتری GFXBench را با پردازش ۵۶۲۱ فریم آغاز کرد؛ اما درنهایت، با افتی ۳۷ درصدی به عدد ۳۵۶۱ فریم در مرحله‌ی پایانی دست یافت. توجه کنید در آزمون، بدنه‌ی دستگاه نیز به‌میزان درخورتوجهی داغ شده بود.
کوپرتینونشین‌ها آیپد پرو ۱۱ اینچی را همراه‌با شارژر ۱۸ واتی USB-C روانه‌ی بازار میکنند که دربرابر شارژر ۳۰ واتی مک‌بوک پرو، چندان قدرتمند به‌حساب نمی‌آید. شارژر همراه آیپد پرو برای شارژ کامل آن به بیش از سه ساعت زمان نیاز دارد که مدتی نسبتا طولانی به‌حساب میآید. درنهایت، باید بگوییم درست مانند تبلت‌های دیگر، دستگاه گران‌قیمت اپل نیز از شارژ بی‌سیم پشتیبانی نمی‌کند.
نرمافزار و رابط کاربری
تا به اینجای بررسی، آیپد پرو با طراحی زیبا، نمایشگر فوق‌العاده، اسپیکرهای فراگیر و پردازندهی بسیار توانمندش، ما را به ستایش مهندسان کوپرتینو واداشت؛ اما نرمافزار دقیقا جایی است که تبلت گران‌قیمت اپل کم‌فروغ ظاهر میشود و تاحدودی ناامیدمان می‌کند. آیپد پرو ۲۰۱۸ پردازنده‌ای فوق‌العاده قدرتمندی در بطن خود دارد و کوپرتینونشین‌ها آن را کامپیوتری می‌دانند که «شبیه هیچ کامپیوتر دیگری نیست». بدین‌ترتیب، نمی‌توان نسل سوم آیپد پرو را با سایر تبلت‌های مبتنی بر معماری ARM مقایسه کرد و برعکس، باید این دستگاه را در ردیف محصولات توانمندی همچون سرفیس پرو قرار داد.
صرف‌نظر از علاقه‌ی وافر اپل برای قراردادن آیپد پرو در جایگاهی فراتر از کامپیوتر، این شرکت تبلت جدیدش را نیز همانند گذشته با نسخه‌ای از سیستم‌عامل موبایل iOS دراختیار کاربران قرار می‌دهد که در بیشتر مواقع، تجربه‌ای یکسان با آیفون برای کاربر بهارمغان می‌آورد. البته قابلیت‌هایی همچون اجرای اپلیکیشن‌ها کنارهم را نباید فراموش کرد که منحصرا به‌دنیای آیپد تعلق دارد. ازجمله ویژگی‌های مهم و جدید iOS 12 عبارت‌اند از:
- افزایش سرعت رابط کاربری در امور روزمره: افزایش دوبرابری سرعت اجرای اپلیکیشن‌ها زیر بار پردازشی سنگین درکنار بهبود سرعت اجرای دوربین و نمایش صفحه‌کلید؛
- فیس‌تایم گروهی: امکان تماس گروهی با ۳۲ نفر بهصورت تصویری و صوتی؛
- میموجی: امکان ایجاد انیموجی‌های شخصی‌سازی‌شده؛
- ARKit2: کیت توسعه‌ی جدید اپل با امکان ایجاد تجربه‌ی فراگیرتر واقعیت افزوده و ارسال اجسام AR به اپلیکیشن Mesages و Mail و اپلیکیشن Measure برای اندازه‌گیری ابعاد اجسام؛
- Screen Time: ابزاری برای پایش زمان صرف‌شده در دستگاه‌های iOS خودِ شخص و سایر اعضای خانواده؛
- اعلانیه‌ها: مدیریت بهتر اعلانیه‌ی اپلیکیشن‌های مختلف و اعلانیه‌های دسته‌بندی‌شده و قابلیت Don Not Disturb هوشمندتر؛
- اپلیکیشن Photos هوشمندتر: امکان جست‌وجوی عکس‌ها براساس محتوای آنها و تب جدید For You برای نمایش لحظات خاص از درون گالری عکس‌ها؛
- میان‌برهای سیری: اتصال سیری با اپلیکیشن‌های دیگر به‌منظور نمایش میان‌برهای مناسب برای انجام کاربری‌های روزمره‌ی شخص؛
- حریم خصوصی: جلوگیری از پایش کاربر یا جمع‌آوری اطلاعات او به‌وسیله‌ی وب‌سایت‌های مختلف در مرورگر سافاری.
صرف‌نظر از تمام قابلیت‌ها و ویژگی‌هایی که به نسخهی جدید iOS راه یافته‌اند، iOS 12 همچنان محدودیت‌های بسیاری برای کاربر به‌وجود می‌آورد که به او اجازه‌ی استفاده از تمام ظرفیت سخت‌افزار قدرتمند آیپد پرو را نخواهد داد. سیستم چندوظیفگی iOS امکان اجرای دو اپلیکیشن درکنارهم یا اپلیکیشنی بهصورت شناور و در قالب پنجره‌ای کوچک روی اپلیکیشن دیگر را فراهم می‌کند. باوجوداین، سهولت استفاده از این قابلیت به‌اندازه‌ی سیستم‌عامل دسکتاپی مانند ویندوز نیست. بهعنوان مثال، نمی‌توان اپلیکیشن دوم را از داخل اپ‌سوییچر و از بین تمام اپ‌های اخیر انتخاب کرد و درعوض، تنها به چند اپلیکیشن‌های موجود روی داک محدود خواهید بود.
یکی از ضعف‌های اصلی iOS که به اذعان بسیاری، بزرگ‌ترین مانع دربرابر قرارگیری آیپد پرو در رسته‌ی کامپیوترها به‌شمار میآید، خلأ سیستم مدیریت فایل مناسب است. نسخه‌های جدید iOS اپلیکیشنی بهنام Files را در بطن خود دارند؛ اما این اپلیکیشن اجازه‌ی دسترسی به هیچ‌یک از فایل‌های موجود در داخل دستگاه را نمیدهد و تنها میتوان به فایل‌های موجود در فضای ابری دسترسی داشت. بدین‌ترتیب، تمام امور مربوط به انتقال یا مدیریت فایل فقط ازطریق فضای اَبری ممکن خواهد بود.
سیستم‌عامل موبایل اپل بههیچوجه امکان انتقال فایل ازطریق اتصال درایو اکسترنال را دراختیار کاربر نمی‌گذارد؛ چراکه در چنین شرایطی، بلافاصله اپلیکیشن Photos اجرا میشود و عکس‌ها و فایل‌های ویدئویی موجود داخل درایو را نمایش می‌دهد و از کاربر می‌خواهد فایل‌های دلخواهش را به‌‌داخل اپلیکیشن انتقال دهد. بدین‌ترتیب، امکان تماشای فایل‌ها نیز وجود نخواهد داشت. ناگفته نماند درایوهای اختصاصی نیز برای دستگاه‌های iOS توسعه داده شدهاند که همراه با اپلیکیشنی برای نمایش و مدیریت فایل‌های داخل درایو عرضه می‌شوند.
iOS فقط اجازه‌ی دسترسی به فایل‌های موجود داخل اپلیکیشن‌های سیستمی، همانند Photos و Music را به اپلیکیشن‌های دیگر می‌دهد؛ بنابراین، دو اپلیکیشن ثانویه نمی‌توانند به فایل‌های یکدیگر دسترسی داشته باشند. این محدودیت بدین مفهوم است که شما در داخل سیستم‌عامل قابلیتی بهنام «Open with» نخواهید داشت و حتی اشتراک‌گذاری یک فایل از داخل یک اپلیکیشن با اپلیکیشن دیگر، درنهایت به دونسخه‌ای‌شدن آن فایل خواهد انجامید.
همان‌طورکه اشاره کردیم، محدودیت‌های موجود باعث میشود نتوانیم از تمام قابلیت‌های پورت USB-C استفاده کنیم. iOS در سطح سیستم‌عامل فقط اجازه‌ی میرورکردن نمایشگر آیپد روی نمایشگر دوم را می‌دهد. ازآنجاکه احتمالا نمایشگر متصل‌شده لمسی نیست و آیپد از ماوس پشتیبانی نمی‌کند، درنهایت، نمایشگر دوم نسخه‌ای کراپ‌شده از رابط کاربری را نمایش خواهد داد. البته در‌این‌بین، برخی از اپلیکیشن‌ها می‌توانند در کاربری‌هایی مانند ویرایش ویدئو یا نمایش اسلاید، از وجود نمایشگر اکسترنال استفاده کنند.
درکنار سیستم‌عامل و سخت‌افزار قدرتمند، شاخصه‌ی دیگری که محصولی را در زمره‌ی دستگاههایی مناسب برای کاربری‌های حرفه‌ای‌تر قرار می‌دهد، اپلیکیشن‌هایی است که برای آن توسعه داده می‌شوند. یکی از نرم‌افزارهای موردانتظاری که میتواند پای طیف گسترده‌ای از کاربران حرفه‌ای را به دنیای آیپد پرو باز کند، نسخهی کامل فتوشاپ خواهد بود. گفته میشود این اپلیکیشن در سال جاری میلادی برای تبلت حرفه‌ای اپل از راه خواهد رسید؛ اما فتوشاپ به‌تنهایی نمی‌تواند تمام افراد با نیازهای Pro را به قدم‌گذاشتن در پلتفرم موبایل اپل مجاب کند و باید در گام‌های بعدی انتشار نرم‌افزارهای بزرگ بیشتری را شاهد باشیم.
آیپد پرو قدرت پردازشی فوقالعادهای در بطن خود دارد؛ قدرتی که محدودیت بزرگی بهنام iOS را دربرابر خود می‌بیند. بی‌شک میتوان آیپد پرو را برای طیف گسترده‌ای از کاربری‌های روزمره، از تماشای ویدئو و وب‌گردی گرفته تا ویرایش گاه‌گدار اسناد، جایگزین کامپیوترهای مرسوم کرد. بااینحال، برای کاربری‌های حرفه‌ای‌تر نظیر تولید محتوا یا ویرایش عکس یا ویدئو، کاربر برای مهاجرت به دنیای آیپد، باید عادت‌هایی را اصلاح کند یا کنار بگذارد که طی سال‌ها استفاده از سیستم‌عامل دسکتاپ به‌وجود آمده‌اند.
قلم
بی‌شک میتوان اپل پنسل را مهم‌ترین و سودمندترین ابزار جانبی آیپد پرو نامید که به‌تنهایی میتواند توجه بسیاری از طراحان دیجیتال و گرافیست‌ها را به‌سمت تبلت حرفه‌ای کوپرتینونشین‌ها را جلب کند. بدین‌ترتیب مایه‌ی تعجب نیست که اپل بر ارتقای تجربه‌ی کاربری این ابزار تأکید داشته باشد. یکی از تغییرات بزرگ و البته مثبت اپل پنسل ۲ را میتوان خداحافظی با راهکار شارژ عجیب و مضحک نسل نخست دانست. قلم جدید اکنون بهصورت مغناطیسی به لبه‌ی آیپد متصل و شارژ میشود. راهکار جدید علاوه‌بر آنکه فرایند شارژ را تسهیل می‌کند، احتمال گم‌شدن قلم را نیز می‌کاهد؛ چراکه کاربر میتواند درصورت تمایل، قلم را به لبه‌ی دستگاه متصل کند.
اپل پنسل ۲ حدود ۱۰ میلی‌متر از نسل گذشته کوتاه‌تر است (۱۶۶ دربرابر ۱۷۶ میلی‌متر) و طراحی یکپارچه‌ای دارد؛ بدین مفهوم که دیگر از درپوش نسل پیشین در آن خبری نیست. قلم جدید اپل به‌جای رنگ سفید براق و خش‌پذیر گذشته، اکنون با پوشش مات عرضه میشود و مهندسان کوپرتینو برای سهولت اتصال مغناطیسی قلم به بدنه‌ی تبلت، قسمتی از رویه‌ی این ابزار را مسطح کردهاند. قسمت مسطح اپل پنسل، کلید خازنی خاصی درون خود دارد که میتوان از آن بهعنوان میان‌بری برای کارکردها مختلف استفاده کرد. بهعنوان مثال، در محیط اپلیکیشن Notes اپل میتوان با دوبار ضربه‌زدن به رویه‌ی مسطح قلم، بین حالت نوشتار و پاک‌کن سوییچ کرد.
نسل دوم اپل پنسل به‌لحاظ نرخ تأخیر و میزان حساسیت به فشار تفاوتی با گذشته ندارد. البته این موضوع ناامیدکننده نیست؛ چراکه از کارکرد نسل گذشته نیز رضایت داشتیم. در طول بررسی آیپد پرو، این دستگاه را بههمراه اپل پنسل ۲ دراختیار یکی از طراحان گذاشتیم. طراح مدنظر معتقد است این قلم چه ازنظر میزان تأخیر و چه ازنظر حسی که حین استفاده به کاربر منتقل می‌کند، یکی از بهترین‌های بازار است و تجربه‌ای نزدیک به واقعیت را بهارمغان می‌آورد. قلم نسل پیشین با آیپد پروهای جدید سازگاری ندارد و برای خرید Apple Pencil 2 باید ۳۰ دلار بیشتر از گذشته بپردازید. خاطرنشان میکنیم کوپرتینونشین‌ها در نسل جدید، نوک‌های اضافه‌ی قلم موجود داخل جعبه را نیز حذف کردهاند.
جمع‌بندی
تیم کوک در مراسم رونمایی آیپد پرو ۲۰۱۸، با اشاره به پیش‌افتادن آمار فروش تبلت‌های اپل (۴۴.۲ میلیون دستگاه) از لپ‌تاپ‌های بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کامپیوتر در سال ۲۰۱۷، آیپد را محبوب‌ترین تبلت و کامپیوتر دنیا خواند و مدعی شد نسل سوم آیپد پرو، «کاربری‌های ممکن آیپد یا هر کامپیوتر دیگری را فراتر خواهد برد». این ادعا ازنظر سخت‌افزاری تاحدودی با واقعیت هم‌خوانی دارد؛ اما ازحیث کارایی واقعی چندان صحیح نیست. A12X پردازنده‌ای قدرتمند است که به‌سختی میتوان نمونه‌ای هم‌سطح با آن را در دنیای ARM یافت. این تراشه‌ی کم‌نظیر درکنار نمایشگری دقیق و اسپیکرهای چهارگانه‌ی فراگیر داخل بدنه‌ای باریک و پیشرفته با وزن ۴۶۸ گرمی قرار دارد و دستگاهی با قابلیت‌های بسیار را شکل می‌دهد. باوجوداین، سخت‌افزار قدرتمند زمانی به «کامپیوتر ایده‌آل» تبدیل میشود که نرمافزار توانمندی نیز آن را همراهی کند.
آیپد پرو ۲۰۱۸ با سیستم‌عامل iOS 12 در بسیاری از کاربری‌ها، قابلیت افزوده‌ای درمقایسه‌با نسل گذشته‌ی خود ارائه نمیدهد و بیشتر به عقابی محبوس می‌ماند که میله‌های قفس، شوق پرواز را از آن گرفته‌اند. محدودیت‌هایی متعددی نظیر خلأ سیستم مدیریت فایل کارآمد و چندوظیفگی مناسب درکنار پشتیبانی‌نکردن از درایوهای USB-C باعث میشود کاربر حرفه‌ای بهصورت مداوم برای انتقال فایل به آیپد دچار مشکل شود و حتی در برخی مواقع، درنهایت به‌ناچار به کامپیوتری واقعی مراجعه کند. اپل با آیپد پرو سعی می‌کند تعریف ما از کامپیوتر را تغییر دهد؛ اما دراصل، کامپیوتر باید خود را با نیازها و عادت‌های ما تطبیق دهد.
درکنار محدودیت‌های سیستم‌عامل، عامل دیگری که باید در دنیای آیپد پرو بهبود پیدا کند، کاتالوگ نه‌چندان پُربار نرم‌افزارهای کلاس حرفه‌ای است؛ چراکه کاربران دستگاه‌های Pro تنها به طراحان دیجیتال و گرافیست‌ها ختم نمی‌شوند. درهرصورت، تصمیم ادوبی برای اضافه‌کردن آیپد پرو به فهرست دستگاه‌های سازگار با نسخهی کامل مجموعه‌ی Creative Cloud، امتیاز بسیار بزرگی برای کوپرتینونشین‌ها به‌حساب میآید و آغازگاه ظهور نرم‌افزارهای بیشتر برای تبلت قدرتمند میتواند آنها باشد. آیپد پرو در‌حال‌حاضر در شکاف بین دستگاه سرگرمی کم‌نظیر و ابزاری حرفه‌ای و کاربردی با محور تولید محتوا قرار دارد؛ شکافی که درصورتِ پُرشدن، تبلت گران‌قیمت اپل را به رقیبی توانمند و شایسته برای لپ‌تاپ‌های امروزی تبدیل خواهد کرد.
نکات مثبت
- پردازندهی موبایل بسیار توانمند
- نمایشگری با روشنایی بالا و رنگ‌های چشم‌نواز
- اسپیکرهای چهارگانه با صدای فراگیر و شفاف
- جایگزینی پورت انحصاری لایتنینگ با پورت USB-C
- شارژدهی قدرتمند باتری
- اتصال مغناطیسی قلم به بدنه برای شارژ و نگه‌داری
نکات منفی
- محدودیت‌های متعدد iOS
- پشتیبانی‌نکردن کامل از درایوهای USB
- مقاومت پایین‌تر دستگاه به‌دلیل کاهش ضخامت
- حذف جک هدفون
در اولین قسمت از آموزش طراحی تجربه‌ی کاربری، مفاهیم عمومی UX را مرور کردیم و در دومین قسمت نیز، روش و مراحل تنظیم استراتژی UX را توضیح دادیم. در این قسمت از مباحث مهم طراحی UX، به کاربردپذیری(Usability) می‌رسیم.
آنچه امروزه با عنوان کاربردپذیری می‌شناسیم، درحقیقت کیفیتی است که در ابتدا، جایگزین برچسب قدیمیکاربرپسند اوایل دههی ۱۹۹۰ شد. این روزها، رویکردهای مختلفی برای توصیف محصول کاربردپذیر معرفی میشود. برخی از این رویکردها بر ذهنیتمان درباره‌ی محصول (طراحی ارگونومیک، مانند صفحه‌کلیدی منحنی) متمرکزند و برخی دیگر به کیفیت طراحی محصول از افق دید مشتری (میزان رضایت یا نارضایتی کاربر در هنگام کار با محصول) یا عملکرد محصول (میزان سهولت استفاده از محصول در دنیای واقعی) اولویت می‌دهند.
تفاوت کاربردپذیری و مطلوبیت
هر تجربه‌ی کاربری موفقی چهار بخش کلی را پوشش می‌دهد: کاربردپذیری (Usability)، قابلیت سازگاری (Adaptability)، مطلوبیت یا شرایط مطلوب (Desirability) و قابلیت دسترسی (Accessibility). برخلاف تصور بسیاری از طراحان، کاربردپذیری و شرایط مطلوب با یکدیگر رقابت نمی‌کنند؛ بلکه هر دو زیرمجموعه‌هایی از مفهوم کلی UX هستند و در فراهم‌کردن تجربه‌ی عالی به موازات هم تأثیرگذارند.
کاربردپذیری معمولا به عملکرد اساسی هر محصول، مانند وب‌سایت یا اپلیکیشن دلالت می‌کند. این درحالی است که مطلوبیت به عواملی اشاره می‌کند که کاربران را وامی‌دارد محصول را بخواهند. بنابراین، هیچ‌یک از عناصر کاربردپذیری و مطلوبیت بر دیگری مزیت ندارند.
کاربردپذیری چیست؟
مؤسسه‌ی تحقیقاتی‌آموزشی نیلسن نورمن گروپ در تعریف کاربردپذیری می‌نویسد:
کاربردپذیری یکی از ویژگی‌های کیفی است و این موضوع را ارزیابی می‌کند که استفاده از رابط کاربری تا چه حد آسان است. البته در فرایند طراحی، این واژه به روش‌های بهبود «سهولت استفاده» نیز اشاره می‌کند.
کاربردپذیری به زبان ساده، از پنج عنصر تشکیل میشود:
- زمانی‌که کاربران برای اولین‌بار با رابط کاربری رو‌به‌رو می‌شوند، با چه سهولتی می‌توانند کارهایشان را انجام دهند.
- پس‌ازاینکه کاربران با طراحی محصول آشنا شدند، با چه سرعتی کارهایشان را انجام می‌دهند.
- اگر کاربران مدتی از محصول استفاده نکنند، بازگشت آنها به رابط کاربری تا چه حد آسان است.
- تعداد اشتباهات مرتکب‌شده‌ی کاربران در استفاده از UI و سختی این اشتباهات و سرعت بهبود آنها.
- کاربران تا چه حد UI را مطلوب و دلپذیر می‌دانند.
بنابراین، با دیدگاهی اجرایی می‌توانیم بگوییم کاربردپذیری همه‌ی اجزای UX را پوشش نمیدهد؛ ولی نمی‌توان اهمیت و تأثیر آن را در طراحی موفق UX دستکم گرفت.
- زمانی‌که کاربران برای اولین‌بار وارد وب‌سایت می‌شوند، باید استفاده از رابط کاربری را ساده و آشنا بیابند. برای مثال، اگر وب‌سایت آژانس مسافرتی بهخوبی طراحی شده باشد، کاربران در اولین ورودشان، به‌سرعت بلیت دلخواهشان را رزرو میکنند.
- کاربران باید به‌راحتی اهدافشان را در وب‌سایت پیدا کنند. اگر هدف کاربر رزرو بلیت هواپیما است، طراحی مناسب او را با ساده‌ترین فرایند به محل رزرو بلیت هدایت می‌کند.
- کاربران رابط کاربری و نحوه‌ی استفاده از آن را در مراجعات بعدی، به‌راحتی باید به‌یاد بیاورند. بنابراین، طراحی وب‌سایت کاربردپذیر به مشتریان کمک می‌کند در مراجعات بعدی، به‌سرعت به محل رزرو بلیت بروند و کارشان را انجام دهند.
شکی نیست گستره‌ی مفهوم کاربردپذیری صرفا به همین الزامات محدود نمی‌شود. بهعنوان مثال، رابط کاربری کاربردپذیر نسبتا از هرگونه خطایی عاری است. ناکامی در طراحی محصول کاربردپذیر پیامدهای جبران‌ناپذیری به‌دنبال خواهد داشت؛ مثلا ناتوانی در حفظ کاربران و کاهش نرخ تبدیل و کاهش نرخ فروش و درآمد.
اهمیت طراحی کاربردپذیری
از دیدگاه کاربران، کاربردپذیری مهم است؛ زیرا به آنها کمک می‌کند کار مدنظر خود را به‌درستی و راحتی پیش ببرند و احساس خوبی داشته باشند. طبیعتا کاربران تمایلی ندارند در زمان کار با محصول، احساس سردرگمی و حتی حماقت را تجربه کنند. درمقابل از دیدگاه توسعه‌دهندگان، کاربردپذیری اصل مهمی است که میزان موفقیت سیستم را تعیین می‌کند. افزون‌براین از دیدگاه مدیرپروژه یا مدیرمحصول، کاربردپذیری ضعیف به‌معنی بهره‌وری کم و استقبال‌نکردن مشتریان از محصول است. هر محصولی که کاربردپذیری عالی نداشته باشد، انرژی و زمان بیشتری هدر می‌دهد.
کاربردپذیری طراحی با چه ویژگی‌هایی شناخته میشود؟
کارایی: درجه یا میزان موفقیت کاربران در تکمیل وظایف خاص و دستیابی سریع به اهداف مدنظر.
رضایت: رضایت ذهنی کاربر و درجه یا میزان پذیرش آنها در فرایند استفاده از محصول.
بیایید از تئوری خارج شویم. وب‌سایت کاربردپذیر اصولا این عوامل مشخص را شامل میشود: اتصال سریع، طراحی مناسب، توضیحات و آزمایش کامل، عملیات ساده، تعامل اطلاعات راحت و معنی‌دار و سبک منحصربه‌فرد.
مقاله‌های مرتبط:
کلید دستیابی به کاربردپذیری عالی، طراحی تعاملی است. شایان ذکر است ایده‌ی کلی طراحی تعاملی را در اولین قسمت آموزش طراحی تجربه‌ی کاربری می‌توانید مرور کنید. طراحی به‌تدریج بهینه‌سازی میشود و به آزمون‌های متعدد و تحلیل و ارزیابی نتایج به‌دست‌آمده از آنها نیاز دارد. طراحان بدون جمع‌آوری بازخورد از کاربران، نمی‌توانند سیستم را به کاربردپذیری مقبولی برسانند.
بهترین راه برای مطمئن‌شدن از سطح کاربردپذیری محصول، این است محصول را با کاربران واقعی و در سیستم کاری آزمایش کنید.
آزمون کاربردپذیری
طبق تحقیقات، کسب‌وکارهایی که فقط ۱۰ درصد از بودجه‌ی خود را برای بهبود کاربردپذیری محصول صرف میکنند، معیارهای مطلوبشان را به‌طور متوسط ۱۳۵ درصد افزایش می‌دهند. بنابراین، RIO کاربردپذیری نرخ واقعا چشمگیری است.
مرحله‌ی ۱. مشخص‌کردن اهداف آزمون
تعریف اهداف مهم‌ترین بخش فرایند آزمون کاربردپذیری است. مطالعه‌ها و آزمایش‌های شما باید نتیجه‌ی واضحی داشته باشند. براین‌اساس، مشخص می‌کنید داده‌های کیفی را جمع‌آوری می‌کنید یا داده‌های کمّی و مشکلات طراحی سیستمتان را پیگیری می‌کنید. عامل موفقیت شما این است که محدودیت‌های هدف را به‌وضوح تعریف کنید.
هرچه آزمون‌های متمرکزتری برگزار کنید، نتایج دقیق‌تر و مرتبط‌تری به‌دست می‌آورید. برعکس، هرچه سؤالات بیشتری مطرح کنید، احتمال اشتباه‌ها و سوءبرداشت‌ها را افزایش می‌دهید.
مرحله‌ی ۲. انتخاب کاربران و دعوت از آنان برای شرکت در آزمون
عالی‌ترین و مفیدترین نتایج از کاربران واقعی حاصل میشود. مطمئن شوید کاربران خود را بهخوبی می‌شناسید تا افراد درستی را برای شرکت در آزمون انتخاب کنید.
کاربرانی که در آزمون کاربردپذیری شرکت میکنند، ویژگی‌های یکسانی با مخاطبان وب‌سایت یا اپلیکیشن شما و بازار هدف باید داشته باشند. در مواقعی نادر، ممکن است بازدیدکنندگان وب‌سایت با بازار هدف شما منطبق نباشند؛ اما عموما دعوت از بازدیدکنندگان وب‌سایت بهترین گزینه برای آزمون کاربردپذیری است.
بسته به بودجه‌ای که دراختیار دارید، تعداد شرکت‌کنندگان را تعیین کنید. درعین‌حال، به‌یاد داشته باشید تعداد شرکت‌کنندگان تأثیر بسیار زیادی بر نتایج آزمون شما خواهد گذاشت. معمولا تعداد کاربران شرکت‌کننده در آزمون‌های کاربردپذیری بین سه تا هشت نفر هستند؛ اما برخی از شرکت‌ها توصیه میکنند بین ۵۰ تا ۱۵۰ نفر شرکت‌کننده را در آزمون شرکت دهید. طبق تجربه، با افزایش تعداد کاربران مزیت نهایی نتایج نیز افزایش می‌یابد.
مرحله‌ی ۳. انتخاب قالب آزمون
قالب‌های مختلفی برای اجرای آزمون کاربردپذیری وجود دارد. برخی از این قالب‌ها عبارت‌اند از:
آزمون کاربردپذیری حضوری (In-Person)
آزمون طبیعی یا آزمون با حضور ناظر ساکت: در این آزمون، فرد ناظر پشت‌سر شرکت‌کنندگان قرار دارد و با آنها تعامل نمی‌کند. هدف این است ناظر رفتار شرکت‌کنندگان در حال‌و‌هوای آزمون و فضای کارشان را زیرنظر بگیرد و تحلیل کند.
روش فکرکردن با صدای بلند: ممکن است این روش تاحدودی برای شرکت‌کنندگان ناراحت‌کننده باشد؛ زیرا آنها باید حجم کار زیادشان را با صدای بلند بیان کنند. بااینحال، این آزمون برای متصدیان آزمایش بسیار مفید و کاربردی است. روش فکرکردن با صدای بلند به آزمایش‌کنندگان کمک می‌کند ایده‌ی روشنی از آنچه در ذهن کاربران می‌گذرد، به‌دست آورند.
روش تعاملات محدود: در این روش، دو کاربر با یکدیگر روی محصول فعالیت میکنند تا به کمک هم کاری انجام دهند. در این روش، می‌توانید از کاربران سؤالاتی کنید یا پیشنهاد‌هایی به آنها بدهید: بدون اینکه به آنها کمک یا آنها را در تکمیل فرایند راهنمایی کنید. این روش امکان تعامل بین کاربران و آزمایش‌کنندگان را فراهم می‌کند. بدین‌ترتیب، می‌فهمید کاربران در طول آزمون با چه مشکلاتی مواجه‌اند.
آزمون کاربردپذیری ازراه‌دور (Remote)
آزمون کاربردپذیری ازراه‌دور جایگزین شایسته‌ای برای آزمون‌های حضوری است؛ زیرا هم ازلحاظ هزینه و زمان، به‌صرفه‌تر است و هم کاربران وظایف مرتبط را در محیط معمولشان انجام می‌دهند.
آزمون Moderated: در این جلسات، امکان تعامل بین ناظر و کاربر وجود دارد. این آزمون به‌نوعی مشابه آزمون‌های حضوری است؛ زیرا ناظر و کاربران همزمان آنلاین هستند.
آزمون Unmoderated: در این جلسات، شرکت‌کنندگان بهصورت مستقل پشت سیستم شخصی‌شان به پرسش‌ها پاسخ می‌دهند یا کاری را انجام می‌دهند که از آنها خواسته شده است. کاربران هیچ تعاملی با ناظران و دست‌اندرکاران آزمون ندارند و حتی درصورت نیاز، هیچ کمکی دریافت نمی‌کنند.
نکته‌ی ۱: کارشناسان UX توصیه میکنند از آزمون‌های حضوری استفاده کنید؛ زیرا در آزمون حضوری می‌توانید زبان بدن شرکت‌کنندگان را ببینید و در دنیای واقعی با آنها ارتباط برقرار کنید.
مرحله‌ی ۴. تعریف دقیق وظایف آزمون
پاسخ‌ها و واکنش‌های کاربران تقریبا تحت‌تأثیر هر چیزی قرار می‌گیرند که در طول آزمون به آنها ارائه میشود. به‌همین‌دلیل، باید مراقب باشید سوگیری خاصی در وظیفه‌ها یا کارهای مرتبط‌با آزمون وجود نداشته باشد.
کارهایی که از کاربران خواسته میشود، ممکن است باز (اکتشافی) یا بسته (خاص) باشند. باید حوزه‌ی متعادلی درحد واسط این دو وضعیت افراطی انتخاب کنید و مخلوط سالمی را برای شرکت‌کنندگان فراهم آورید. به‌علاوه، می‌توانید آزمون را طبق سناریوهای پیشنهادی اجرا کنید یا مستقیما از کاربران بخواهید کارهای مدنظرتان را انجام دهند.
وظایف باز یا اکتشافی: گستره‌ی وسیع‌تری را پوشش می‌دهند و پژوهش‌محور هستند. در این وضعیت، حداقل اطلاعات را دراختیار کاربران قرار می‌دهید تا کاری را تکمیل کنند. این سؤال‌ها یا درخواست‌ها، ممکن است بیش از یک پاسخ داشته باشند؛ زیرا پاسخ‌ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
وظایف بسته یا خاص: متمرکزتر و هدف‌محور هستند. ازآنجاکه این وظایف از نقطه‌ی پایانی مشخصی برخوردار هستند، دامنه‌ی تفاسیر و حتی سردرگمی کاربران را محدود میکنند و نتایج صحیح‌تر و دقیق‌تری در پی دارند.
تکالیف آزمون کاربری مناسب چه ویژگی‌هایی دارند؟
زمانی‌که می‌خواهید تکالیف کاربران شرکت‌کننده در آزمون را مشخص کنید، نکات زیر را درنظر بگیرید:
به‌جای سؤال‌کردن، از کاربران بخواهید کاری انجام دهند: تکلیف یا وظیفه‌ی خوب کاری عملی است، نه سؤالی که شرکت‌کنندگان جواب‌های پیش‌بینی‌شده‌ای برای آن دارند. مطمئن شوید هم‌راستا با اهداف تعیین‌شده‌ی آزمون تکالیف معناداری برای کاربران درنظر گرفته‌اید.
صریح باشید: صراحت و شفافیت یکی از مؤلفه‌های ضروری تکالیف یا وظایف آزمون شما است. کاربران نباید در ذهنتان سؤالاتی درباره‌ی کاری که باید انجام دهند یا گام‌های بعدی داشته باشند. هر وظیفه یا تکلیف خوب، نه مبهم است و نه جزئی. شما باید روی اهداف اصلی تمرکز و ویژگی‌های مهم سیستمتان را ارزیابی کنید.
از ارائه‌ی دستورالعمل اجتناب کنید: اگر به‌منظور دریافت پاسخ‌های صحیح دستورالعمل کارها را به کاربران ارائه دهید یا آنها را راهنمایی کنید، مرتکب اشتباه دیگری می‌شوید. درواقع، با انجام این کار، آزمونتان را خراب می‌کنید؛ زیرا به‌جای پاسخ‌های واقعی، چیزی دریافت می‌کنید که دوست دارید. نتایجی که از هرگونه سوگیری ناشی شوند، کمکی به ارزیابی کاربردپذیری سیستمتان نمی‌کنند.
به شرکت‌کنندگان فضا بدهید: بخش اصلی آزمون کاربردپذیری سیستم، فراهم‌کردن فضای کافی و مناسب برای کاربران است؛ به‌نحوی‌که آنها در شرایطی مشابه با فضای واقعی، با محصولتان کار کنند. تنها در این فضا می‌توانید خستگی یا ناامیدی یا موفقیت کاربران را مشاهده کنید. فراموش نکنید قصد دارید با استفاده از نتایج این آزمون به بهینه‌سازی و اصلاح محصولتان کمک کنید.
مرحله‌ی ۵. آماده‌سازی پرسشنامه
در آزمون‌های کاربردپذیری، می‌توانید از دو نوع پرسشنامه‌ی اصلی استفاده کنید:
۱. پرسشنامه‌های پیش از آزمون: این سؤالات به شما کمک میکنند کاربران خود را بهتر درک کنید. تنها با هفت و نهایتا دَه سؤال درباره‌ی سوابق و اطلاعات شخصی کاربران، مانند سن، جنسیت، رشته‌ی تحصیلی و تجربه آنها در کار با محصول شما (تازه‌کار یا متخصص)، می‌توانید داده‌های مهمی درباره‌ی مخاطبانی جمع‌آوری کنید که با محصولتان درتعامل‌اند. به‌یاد داشته باشید این سؤالات باید رابطه‌ی مستقیمی با کاربران و عملکرد وظایف انتخاب‌شده و اهداف آزمون داشته باشند. برای مثال، نمونه‌ای از سؤالات پیش از آزمون را مشاهده می‌کنید:
- چقدر به‌طور آنلاین خرید می‌کنید؟ الف. هرگز؛ ب. یک یا دو بار در سال؛ ج. مرتبا آنلاین خرید می‌کنم (با چه فواصلی؟)
پرسشنامه‌های پس از آزمون: این سؤالات نیز به شما کمک میکنند درک بهتری از تجربه‌ای به‌دس آورید که شرکت‌کنندگان در طول آزمون و اجرای تکالیف کسب کردهاند. می‌توانید از شرکت‌کنندگان بخواهید درباره‌ی چگونگی و میزان سختی کارشان یا احساس موفقیت و ناکامی این تجربه به شما بازخورد بدهند. بازهم به‌یاد داشته باشید به کاربران فضای کافی باید بدهید تا کاربردپذیری طراحی شما را قضاوت کنند. سؤال زیر، مثال مناسبی برای سؤالات پس از آزمون است:
- از دیدگاه شما کار با این اپلیکیشن چگونه بود؟ الف. استفاده از آن آسان بود؛ ب. کار با آن سخت بود (می‌توانید دلیل آن را توضیح دهید؟)
مرحله‌ی ۶. ترتیب‌دادن اجرای آزمایشی
تمرین و تکرار مطالعات برای مطمئن‌شدن از آماده‌بودن همه‌چیز و نبود مشکلی در طول اجرای آزمون اصلی ضروری است. اجرای آزمون آزمایشی کمک می‌کند زمان لازم برای آزمون اصلی را تخمین بزنید. به‌علاوه، اگر گزینه‌های متعددی برای آزمودن درنظر دارید، آنها را بسته به میزان اهمیت و ارتباطشان با اهداف اصلی اولویت‌بندی می‌کنید. چه افرادی باید در آزمون‌های آزمایشی شرکت کنند؟ یکی از گروه‌های ساده و مؤثر دردسترس سایر اعضای درون شرکت هستند که با سیستمتان آشنایی ندارند. البته، دو نفر دیگر از خارج تیم را نیز به شرکت‌کنندگان می‌توانید اضافه کنید تا کاربردپذیری محصول را از دیدگاه آنها نیز ببینید.
اجرای آزمون آزمایشی به این معنی نیست که دربرابر نتایج به‌دست‌آمده بی‌تفاوت باشید. گاهی اوقات آزمون‌های آزمایشی نیز نکته‌های جالب و غیرمنتظره‌ای پیش روی شما می‌گذارند.
مرحله‌ی ۷. گزارش نتایج
اگر همه‌چیز خوب پیش برود، پس از پایان آزمون کاربردپذیری، زمان جمع‌آوری و مقایسه‌ی یافته‌ها فرامی‌رسد. هیچ روش خاص و واحدی برای تحلیل داده‌ها وجود ندارد. شما می‌توانید با همفکری و توافق تیم، بهترین روش تجزیه‌وتحلیل را انتخاب کنید. بهعنوان مثال، می‌توانید مشکلات تک‌تک کاربران را جداگانه خلاصه و سپس، مشکلات مشابه را انتخاب کنید.
افزون‌براین، می‌توانید مشکلات را رده‌بندی و بسته به اهمیت یا شدت، درجه‌ی آنها را مشخص کنید. در‌این‌صورت، می‌فهمید اصلاح چه مشکلاتی در اولویت قرار دارد و کدام مشکلات حذف‌شدنی هستند. درهرصورت، به کمک این نتایج ضعف‌های کاربردپذیری اپلیکیشن یا وب‌سایت یا محصول خود را کشف و راه‌حل مفیدی برای رفعشان برنامه‌ریزی می‌کنید.
شایان ذکر است آزمون طراحی UX با آزمون کاربردپذیری متفاوت است و در قسمت‌های پایانی این مجموعه آموزش‌ها، به آن نیز خواهیم پرداخت. هفته‌ی آینده، با بررسی نکات مهم قابلیت دسترسی (Accessibility) درخدمت شما خواهیم بود.
کاربری با وب‌سایت CCN تماس گرفته و اطلاعاتی درباره‌ی شرکت گیگاوات (Giga Watt) ارائه داده است. این شرکت که در زمینه‌ی استخراج بیت‌کوین فعال بود، بعد از اعلام ورشکستگی در نوامبر ،۲۰۱۸ تصمیم گرفته از این کسب‌وکار خارج شود. شرکت گیگاوات در سپتامبر ۲۰۱۷ ازطریق عرضه‌ی اولیه‌ی سکه‌ی (ICO) شروع به‌کار کرد؛ اما پس از حدود یک سال، دچار ورشکستگی شد و اکنون تصمیم گرفته به فعالیت‌هایش پایان دهد.
مدل کسب‌وکار گیگاوات کمی با سایر استخراج‌کنندگان بیت‌کوین تفاوت داشت. کاربران، مالک سخت‌افزارها بودند و برای نگه‌داری از سخت‌افزارهای خود به این شرکت مبالغی پرداخت می‌کردند. گیگاوات تعرفه‌ی مصرف برق تجهیزات استخراجش را در نرخی رقابتی عرضه می‌کرد که درنهایت مشخص شد این نرخ منافع شرکت را تأمین نمی‌کرده است. نماینده‌ی این شرکت به کاربر مذکور گفته پس از پرداخت مبلغی، میتواند دستگاه استخراج خود را تحویل بگیرد.
توکن گیگاوات بی‌فایده بود
وب‌سایت Hacked.com یک‌بار در جریان رشد عرضه‌ی اولیه‌ی سکه‌ی گیگاوات رتبه‌ی ۷ را برای توکن این شرکت درنظر گرفته بود. رتبه‌بندی توکن این وب‌سایت مانند سایر وب‌سایت‌ها، براساس علاقه‌مندی خریداران به‌دلیل احتمال کسب سود از توکن ICO است. توکن گیگاوات پس از ورود به بازار در بیشترین میزان قیمت به ۴.۶۲ دلار رسید.
قیمت عرضه‌ی اولیه‌ی سکه ۱.۲۰ دلار یا کمتر بود؛ چراکه در تمام طول مدت ICO قیمت نوسان داشت. رتبه‌بندی ICO در این زمان به‌دلیل آنکه هنوز وضعیت ثابت توکن مشخص نیست، ممکن است با نتیجه‌ی پروژه متفاوت باشد. برای مثال، بسیاری از کاربران در زمان اجرای ICO، به‌دلیل انگیزه و امیدشان امتیاز درخورتوجهی به پروژه می‌دهند؛ اما میزان موفقیت واقعی توکن در آینده مشخص خواهد شد.
توکن گیگاوات توکنی کاربردی است. به‌عبارتِ‌دیگر، هر توکن گیگاوات نشانگر ارزش یک وات از تجهیزات استخراج برای مدت پنجاه سال میزبانیِ گیگاوات است. هر دستگاه سخت‌افزار استخراج بیت‌کوین معمولی مانند Antminer S9 بیش از ۱۳۰۰ وات برق مصرف می‌کند؛ بنابراین، مشخص میشود چرا این پلتفرم تا این اندازه محبوب بوده است. این پلتفرم امکان استخراج اَبری را برای کاربران فراهم نمی‌کند؛ بلکه فقط ازطریق دستگاه‌های سخت‌افزاری و به‌کمک مصرف برق، امکان استخراج وجود دارد. البته، این موضوع برای زمانی است که شرکت فعالیت می‌کرد. در‌حال‌حاضر همان‌طورکه اشاره شد، گیگاوات ورشکسته شده است.
ورشکستگی در ماه نوامبر
دو روز قبل از آنکه اخباری مبنی بر اعلام ورشکستگی گیگاوات منتشر شود، مشتریان بسیاری به‌دلیل ازکارافتادن دستگاه‌های استخراج خود حیرت‌‌زده شده بودند. بااینحال، شرکت به مشتریان اعلام کرد هنوز در موزس لیک(Moses Lake) واشنگتن فعالیت می‌کند. دو روز بعد، اخباری مبنی بر بدهی ۵۰۰ هزار دلاری شرکت گیگاوات بههمراه اسناد ورشکستگی آن منتشر شد.
پایان کار
فعالیت‌های مرتبط با استخراج ارزهای دیجیتال برای تعدادی از کاربران تا چند ماه بعد ادامه داشت؛ اما درنهایت، این فعالیت‌ها به‌دلیل پرداخت‌نشدن قبوض متوقف شدند. تعداد بسیاری از کارمندان گیگاوات می‌گویند دلیل توقف فعالیت‌های استخراج، فزونی هزینه‌ها بر درآمدها بوده است.
در میان طلب‌کاران مبلغ طلب Neppel Electric حدود ۵۰۰ هزار دلار است؛ البته تاکنون اخبار دقیقی از میزان بدهی شرکت گیگاوات منتشر نشده است.
مدل کسب‌وکار گیگاوات از سایر میزبان‌های استخراج متفاوت بود. کاربران، مالک سخت‌افزاها بودند و در ازای سودی که کسب می‌کردند، میزان مشخصی به این شرکت می‌دادند. باوجوداین، درنهایت این شرکت ورشکسته شد و به فعالیت‌هایش پایان داد. بدون شک یکی از عوامل مهم ورشکستگی گیگاوات سقوط قیمت ارزهای رمزپایه در سال ۲۰۱۸ بود.
اولین تصاویر گرفته‌شده از سمت دور ماه پس از فرود موفقیت‌آمیز سازمان ملی فضایی چین (CNSA) در آنجا منتشر شد. فرودگر چنج۴ (4 Chang'e) و سطح‌نورد یوتو۲ دنباله‌ی سطح‌نورد اصلی یوتو و چنج۳ بودند که در طرف نزدیک ماه در سال ۲۰۱۳ فرود آمده بودند. بااینحال، اگر بادقت به تصاویر بنگرید، ممکن است تصور کنید طرف دور ماه قرمز است.
این چیزی است که در تصاویر پردازش‌نشده به‌نظر می‌رسد و از دیگر تصاویری متفاوت است که ماه در آنها خاکستری به‌نظر می‌رسد. پس دلیل این امر چیست؟ دوربین‌های روی فضاپیماها رنگ‌ها را به‌همان شیوه‌ای نمی‌بینند که چشم انسان مشاهده می‌کند. برای مثال، اجزای سبز و آبی معمولا جداگانه ثبت می‌شوند. این همان وضعیتی است که درباره‌ی آخرین تصاویر مصداق دارد و تصحیح رنگی روی آنها انجام نشده تا حساسیت‌های مختلف هرکدام از آشکارسازهای رنگ دوربین را درنظر بگیرد.
مقاله‌های مرتبط:
اولین تصویری که در پایین نشان داده شده است، نمونه‌ای از این تصویرهای خام است و درکنار آن، هیستوگرام‌هایی از کانال‌های قرمز و سبز و آبی برای نشان‌دادن میزان توزیع روشنایی در هرکدام از آنها آورده شده است.
در نسخهی خام، سطح ماه قرمز به‌نظر میآید؛ زیرا آشکارسازهای استفاده‌شده درمقایسه با نورهای آبی و سبز به نور قرمز حساسیت بیشتری داشته‌اند. بنابراین، در واقعیت سطح ماه از نظر هر سه رنگ روشنایی برابری دارد؛ ولی آشکارسازهای سبز و آبی به‌صورتی تنظیم شدهاند که درمقایسه‌با آشکارسازهای قرمز حساسیت کمتری به نور دارند. به‌همین‌دلیل، هیستوگرام‌های سبز و آبی تا انتهای روشن محدوده‌ی مقیاس خود گسترش نمی‌یابند.
تصویر خام چنج۴ که سطح‌نورد یوتو۲ را نشان می‌دهد. هیستوگرام‌های کانال‌های قرمز و سبز و آبی در سمت راست نشان داده شدهاند.
این، مثالی ساده درباره‌ی تصحیح تصویر است.
تصویری واقع‌گرایانه‌تر. همان تصویر قبلی پس از اینکه کانال‌های سبز و آبی آن کشیده شد.
ازلحاظ تکنیکی، مطمئنا برای تصحیح رنگ‌ها رویکردهای مناسب‌تری درمقایسه‌با این روش ساده وجود دارد؛ اما همه نشان‌دهنده‌ی این موضوع هستند که رنگ‌های اصلاح‌نشده گمراه‌کننده هستند.
کالیبراسیون رنگ
چگونه می‌توانیم از رنگ‌های روی ماه مطمئن باشیم؟
زمانی‌که فضانوردان آپولو تصاویر رنگی خود را می‌گرفتند، آنها هدف کالیبراسیون رنگی را در میدان دید قرار می‌دادند که حاوی قطعاتی از رنگ‌های شناخته شده بود. این امر موجب می‌شد طی فرایند آماده‌سازی و چاپ، تعادل درستی از رنگ‌ها ایجاد شود. شایان ذکر است در آن روزها مثل امروز تصاویر دیجیتالی نبود و از فیلم‌های رنگی استفاده می‌شد. هنگامی‌که جک اشمیت از آپولوی ۱۷ روی طرف خاکستری ماه مقداری خاک نارنجی پیدا کرد، طبیعت واقعی نارنجی آن با مقایسه با رنگ‌های موجود روی نوار کالیبراسیون تأیید شد.
خاک نارنجی که آن را یکی از فضانوردان آپولو ۱۷ تصویربرداری کرده است. به هدف کالیبراسیون رنگی دقت کنید.
مایه‌ی تأسف است که CNSA در مأموریت فرودگر چنج از نوار کالیبراسیون استفاده نکرده است. فرودگر بریتانیایی بیگل۲ در سال ۲۰۰۳ باموفقیت روی مریخ فرود آمد؛ ولی نتوانست ارتباط برقرار کند. این فرودگر هدف کالیبراسیون رنگی خاصی را با خود بههمراه داشت. مریخ‌نورد ناسا نیز اهداف کالیبراسیون رنگی با خود داشت.
تصاویر فرودگر چنج و سطح‌نورد یوتو۲ عمدتا اهداف موقعیت‌یابی دارند و درباره‌ی وظیفه‌ی آنها رنگ اهمیت خاصی ندارد؛ ولی در اندازه‌گیری اینکه سنگ‌ها و موادمعدنی موجود روی سطوح فرازمینی به چه صورت نور رنگ‌های مختلف را منعکس میکنند، قدری علم نهفته است. سطح‌نورد یوتو۲ اسپکتروفتومتر (طیف‌سنج) نور مرئی و نور مادون‌قرمز نزدیک بههمراه خود دارد که برای انجام این کار طراحی شده تا اطلاعات بیشتری درباره‌ی ترکیبات موجود روی آن سطوح به‌دست آوریم.
آنچه آشکار است، این است که سطح ماه به‌طور کلی رنگ خاکستری تیره متمایل به قرمز دارد. اگرچه قرمزی آن درمقایسه‌با عطارد کمتر و درمقایسه‌با مریخ بسیار کمتر است، سطوح این سیاره‌ها به‌دلیل اکسیداسیون کانی‌های آهن واقعا رنگ قرمز دارد.
ادراک رنگ
آگاهی از اینکه سطح ماه چگونه نور رنگ‌ها را منعکس می‌کند، فقط یکی از جنبه‌های نمایش تصویری درست از منظره‌ی ماه است. شاید جنجال توهم رنگ لباس (Dress Colour Illusion) را به‌خاطر آورید که در سال ۲۰۱۵ همه‌گیر شد. بحث بر سر تصویری از لباسی بود که برخی از افراد مطمئن بودند رنگ آن مشکی و آبی است؛ درحالیکه دیگران آن را به رنگ سفید و طلایی می‌دیدند. این موضوع نشان می‌دهد ادراک رنگ ذهنی است و به زمینه نیز بستگی دارد. اینکه تصاویر این مقاله را به چه رنگی ببینید، به ویژگی‌هایی دستگاهی نیز بستگی دارد که این مطلب را با آن مطالعه می‌کنید.
بااینحال، بررسی‌ها نشان می‌دهند تنوع رنگ ناچیزی روی ماه وجود دارد و فضانوردانی که تاکنون آنجا را دیده‌اند، می‌گویند رنگ آن عمدتا خاکستری متمایل به قهوه‌ای است. شاید وقتی نخستین فضانوردان چینی روی ماه قدم بزنند، آنها نیز بتوانند چنین چیزی را تجربه کنند.
بالاخره پس از شایعات فراوان، جدیدترین عضو سری a6000 میان‌رده‌ی دوربین‌های بدون‌‌آینه‌ی سونی معرفی شد. در حالی‌که بسیاری از معرفی دوربینی با سنسور APS-C و قابلیت‌های رده‌بالا و حرفه‌ای با نام a7000 و برای رقابت با بزرگان این بخش (سنسور‌های کراپ) خبر می‌دادند، سونی از محصولی مشابه با دیگر اعضای میان‌رده‌ی خود و البته قیمتی اقتصادی‌تر رونمایی کرد.
دوربین‌های سری a6000 سونی با وجود توانایی‌های بسیار خوب در بخش فیلمبرداری و عکاسی، به دلیل قیمت بالا، فرم‌فکتور کامپکت و نبود امکانات اعمال تنظیمات دستی گسترده، چندان مورد توجه کاربران حرفه‌ای قرار نمی‌گیرند. حال سونی برای افزایش بیشتر نظر خریداران، محصول جدید خود را با قیمتی کمتر نسبت به نسل‌های پیشین آن به بازار عرضه خواهد کرد.
سونی در دوربین عکاسی a6400 از سنسور ۲۴.۲ مگاپیکسلی Exmor CMOS با ابعاد APS-C استفاده کرده است که توانایی بسیار خوبی در ثبت تصاویر با جزئیات و شفافیت بالا دارد. پردازندهی BIONZ X نسل پیشین سونی نیز وظیفه‌ی پردازش سیگنال‌های دریافت‌شده توسط سنسور را برعهده خواهد داشت. سنسور مذکور در بازهی ایزو ۱۰۰ تا ۳۲۰۰۰ توانایی ثبت تصاویر و کلیپ‌های ویدیویی را دارد و البته امکان افزایش ایزو تا ۱۰۲٬۴۰۰ نیز در دسترس است.
پردازندهی سریع به‌کاررفته در a6400، به آن امکان ثبت تصاویر پیاپی با نرخ ۱۱ فریم بر ثانیه و فوکوس خودکار می‌دهد. حافظه‌ی بافر دوربین نیز امکان ثبت ۱۱۶ عکس JPEG یا ۴۶ عکس خام RAW را در این حالت می‌دهد.
دوربین‌های سونی همواره به سیستم‌های فوکوس خودکار پیشرفتهای مجهز بوده‌اند که a6400 نیز از این قاعده مستثنی نیست. ۴۲۵ نقطه‌ی تشخیص فاز و کنتراست با پوشش بیش از ۸۴ درصد سنسور، خبر از سیستم فوکوس خودکار توانمندی در این دوربین می‌دهد. به ادعای سونی، عضو جدید خانواده‌ی آلفا این شرکت تنها در ۰.۰۲ ثانیه بر سوژه فوکوس خواهد کرد تا بدین ترتیب سیستم فوکوس خودکار خود را بهعنوان سریع‌ترین نمونه‌ی موجود در دنیای دوربین‌های عکاسی معرفی کند. این دوربین همچنین برای اولین بار به فناوری‌های فوکوس روی چشم و تعقیب سوژه به صورت آنی (Real-Time) مجهز شده است. این فناوری از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تشخیص بهتر سوژه و تعقیب آن کمک می‌گیرد.
سونی در خصوص فناوری فوکوس خودکار پیشرفته‌ی a6400 گفت:
در تمام حالت‌های فوکوس خودکار، دوربین بهصورت خودکار چشم سوژه را تشخیص می‌دهد و در ادامه پس از فشردن نیمه‌ی کلید شاتر توسط کاربر، حالت Eye AF را فعال کرده و سوژه را در فوکوس قرار می‌دهد. هنگام قرار گرفتن دوربین در حالت AF-C یا AF-A، کاربر میتواند انتخاب خودکار چشم، چشم چپ یا راست سوژه را برای تعقیب انتخاب کند.
سونی همچنین در حال توسعه‌ی فناوری تشخیص چشم خود برای شناسایی چشم حیوانات است تا کاربران ژانر عکاسی حیات‌وحش نیز از قابلیت‌های فوکوس خودکار توانمند سونی نهایت بهره را ببرند. این قابلیت در تابستان سال ۲۰۱۹ از طریق به‌روزرسانی فریم‌ور در اختیار عکاسان قرار خواهد گرفت. سونی در خصوص این قابلیت اعلام کرد:
فناوری Real-time Tracking، نسل جدیدی از الگوریتم فوکوس خودکار سونی است که توانایی تعقیب انواع مختلفی از سوژه‌های متحرک را دارد. امکان تعقیب هر سوژه‌ای پس از فشردن نیمه‌ی کلید شاتر، به عکاس آزادی عمل بیشتری در انتخاب و تمرکز بر قاب خود خواهد داد. الگوریتم هوش مصنوعی نیز برای درک و تعقیب موثرتر چشم و صورت سوژه‌ها اکنون در دسترس است.
سونی a6400 در بخش پشتی خود از نمایشگر ۳ اینچی با رزولوشن ۹۲۱.۶ هزار نقطه بهره می‌برد که امکان چرخش ۱۸۰ درجه‌ای حول محور افقی خود را دارد تا کاربران قادر به ثبت تصاویر سلفی یا ضبط ویدیو‌های وی‌لاگ با این دوربین باشند. منظره‌یاب الکترونیکی OLED با رزولوشن ۲.۳۶ میلیون نقطه نیز در دسترس است.
در بخش فیلمبرداری نیز دوربین جدید سونی قابلیت‌های متعددی را به همراه دارد؛ ضبط کلیپ‌های 4K با استفاده از تمام سنسور با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه در کنار کلیپ‌های Full HD با نرخ حداکثر ۱۲۰ فریم بر ثانیه و بیت‌ریت ۱۰۰ مگابیت‌بر‌ثانیه بخشی از توانایی‌های a6400 است. استفاده از تمام مساحت سنسور به معنای دریافت ۲.۴ برابر داده‌ی بیشتر از حد نیاز برای کلیپ‌های 4K است که سونی از تمام آنها برای بهبود کیفیت نهایی این محتوا بهره خواهد برد.
قابلیت‌های بیشتر اعم از لاگ‌های تصویربرداری S-Log2 ،S-Log3 و HLG، ضبط تایم‌لپس، ابزارهای کمکی مانند خطوط راه‌راه، نمایش گاما و سطح دریافت صدا، دیگر امکانات موجود در سونی a6400 برای فیلمبرداران حرفه‌ای است.
از قابلیت‌های a6400 میتوان به فلش جهنده، وای‌فای، NFC، هشت کلید با قابلیت سفارشی‌سازی، رابط کاربری جدید، بدنه‌ای منیزیمی و عمر شاتر ۲۰۰٬۰۰۰ سیکل، اشاره کرد. سونی دوربین a6400 را از ماه آینده و با قیمت ۹۰۰ دلار برای بدنه، ۱۰۰۰ دلار برای باندل با لنز ۵۰-۱۶ میلی‌متری f/3.5-5.6 یا ۱۳۰۰ دلار بههمراه لنز ۱۳۵-۱۸ میلی‌متری f/3.5-5.6 به بازار عرضه خواهد کرد.
نمونه تصاویر ثبت‌شده با آلفا 6400 سونی
| مشخصات فنی سونی آلفا a6400 | |||||
| بدنه | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نوع بدنه | بدون‌آینه | ||||
| سنسور | |||||
| تعداد پیکسل موثر | 24 مگاپیکسل | ||||
| حداکثر رزولوشن | 6000 در 4000 | ||||
| نسبت تصویر | 1:1، 3:2، 16:9 | ||||
| اندازه‌ی سنسور | APS-C (23.5 در 15.6 میلی‌متر) | ||||
| نوع سنسور | CMOS | ||||
| پردازنده | Bionz X | ||||
| مشخصات تصویر | |||||
| بازهی حساسیت | خودکار، 3200-100 | ||||
| حداکثر حساسیت ارتقایافته | 102800 | ||||
| لرزشگیر داخلی | خیر | ||||
| پسوند غیرفشرده | RAW | ||||
| لنز و سیستم فوکوس | |||||
| فوکوس خودکار | - تشخیص کنتراست - تشخیص فاز - چندگانه - مرکزی - تک‌نقطه انتخابی - تعقیب سوژه - تکی - پیوسته - لمسی - تشخیص چهره - نمای زنده | ||||
| فوکوس دستی | بله | ||||
| تعداد نقطه‌ی فوکوس | 425 | ||||
| مانت اتصال لنز | سونی E | ||||
| ضریب فاصله کانونی | 1 برابر | ||||
| نمایشگر و منظره‌یاب | |||||
| نوع صفحه‌نمایش | TFT LCD | ||||
| تعداد نقاط صفحه‌نمایش | 921,600 | ||||
| اندازه صفحه‌نمایش | 3 اینچ | ||||
| صفحه‌نمایش چرخان | تیلت‌شونده | ||||
| صفحه‌نمایش لمسی | بله | ||||
| نمای زنده | بله | ||||
| نوع منظره‌یاب | الکترونیکی | ||||
| پوشش منظره‌یاب | 100 درصد | ||||
| بزرگ‌نمایی منظره‌یاب | 0.7 برابر | ||||
| قابلیت‌های عکاسی | |||||
| حداقل سرعت شاتر | 30 ثانیه | ||||
| حداکثر سرعت شاتر | 1/4000 ثانیه | ||||
| فلاش داخلی | بله | ||||
| برد فلاش داخلی | 6.00 متر | ||||
| درگاه اتصال فلاش خارجی | بله | ||||
| حداکثر نرخ عکاسی پیاپی | 11.0 فریم بر ثانیه | ||||
| تایمر عکاسی خودکار | بله | ||||
| حالات نورسنجی | - چندگانه - مرکزی هایلایت- میانگین - نقطه‌ای | ||||
| جبران نوردهی | ±5 (در فواصل پله‌ای 1/3EV، 1/2EV ) | ||||
| براکت نوردهی خودکار | ±5 (3، 5 فریم در فواصل پله‌ای 1/3EV، 1/2EV، 2/3EV، 1EV، 2EV ) | ||||
| قابلیت‌های فیلمبرداری | |||||
| فرمت فیلمبرداری | MPEG-4، H.264 | ||||
| حالات فیلمبرداری | - 3840 در 2160 (24 و 30 فریم بر ثانیه) - 1920 در 2160 (30، 60 و 120 فریم بر ثانیه) | ||||
| میکروفن داخلی | استریو | ||||
| بلندگو | مونو | ||||
| ضبط تایم‌لپس | بله | ||||
| فضای ذخیره‌سازی | |||||
| نوع حافظه جانبی | SD/SDHC/SDXC/Memory Stick DUO | ||||
| اتصالات | |||||
| USB | USB 2.0 | ||||
| HDMI | بله | ||||
| ورودی میکروفن | بله | ||||
| خروجی هدفون | خیر | ||||
| کنترل از راه دور | بله | ||||
| وای‌فای | بله | ||||
| GPS | خیر | ||||
| مشخصات فیزیکی | |||||
| ابعاد | 120 در 67 در 60 میلی‌متر | ||||
| وزن (با احتساب باتری) | 403 گرم | ||||
| مقاوم در برابر شرایط محیطی | بله | ||||
| نوع باتری | NP-FW50 | ||||
| عمر باتری (تعداد عکس بر اساس استاندارد CIPA) | 410 | ||||
| متفرقه | |||||
| زمان معرفی | 2019/01/15 | ||||
| قیمت جهانی در زمان عرضه | 900 دلار (بدنه) 1000 دلار ( لنز w/16-50mm ) 1300 دلار (لنز w/18-135 ) | ||||
در آیندهای نه‌چندان دور، اسکن مربوط به فناوری تشخیص چهره بیومتریک میتواند بهعنوان بخشی از چک‌آپ‌های استاندارد پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.
براساس آخرین تحقیقات انجام‌شده، الگوریتم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بههمراه فناوری تشخیص چهره می‌توانند برخی اختلالات ژنتیکی را تشخیص داده و به فرآیند تشخیص‌های بالینی سرعت ببخشند.
مقاله‌های مرتبط:
نتایج آخرین تحقیقات این حوزه، در نشریه‌ی ماه ژانویه‌ی Nature Medicine منتشر شده است. شرکت آمریکاییFDNA، آزمایش‌های جدیدی روی نرمافزار خود موسوم به DeepGestalt انجام داده است. DeepGestalt نیز همانند نرم‌افزارهای معمول تشخیص چهره توسعه یافته، با این تفاوت که FDNA نرمافزار خود را به‌صورتی آموزش داده تا بتواند با استفاده از الگوریتم‌های تعیین‌شده، داده‌های مربوط به چهرهی کاربران را آنالیز کند.
FDNA بیش از ۱۷٫۰۰۰ تصویر از افرادی با ۲۰۰ سندروم مختلف را با استفاده از اپلیکیشن گوشی هوشمند Face2Gene جمع‌آوری کرده است. در دو آزمایش اول، DeepGestalt تنها به بررسی اختلالات خاصی مانند سندرم کورنلیا دلانژه (Cornelia de Lange) و سندرم آنجلمن (Angelman) پرداخت. هر دو سندرم به‌شکلی روی رشد فکری و حرکتی فرد تاثیرگذار هستند. معمولا افرادی با سندرم Cornelia de Lange، چهره‌ای با ابروهای کمانی و افرادی با سندرم Angelman معمولا پوست و موی غیرمعمولی و متفاوت با سایر افراد دارند.
زمانی‌که از نرمافزار DeepGestalt خواسته شد تصاویر افرادی با یکی از این دو سندرم را تشخیص دهد، به‌شکل باورنکردنی توانست با دقت ۹۰ درصد این کار را با موفقیت به‌انجام برساند. این درحالی است که عموما متخصصان در تشخیص‌های بالینی این کار را با دقت ۷۰ درصد انجام می‌دهند. محققان ۵۰۲ تصویر از افرادی با ۹۲ سندروم مختلف را مورد آزمایش قرار دادند. نرمافزار DeepGestalt توانست ۱۰سندرم را با دقت ۹۰ درصد درست تشخیص بدهد.
در آزمایش چالش‌برانگیز دیگری، به الگوریتم تصاویری از افراد مبتلا به سندرم نونان (Noonan) نشان داده شد. الگوریتم باید تشخیص می‌داد کدام‌یک از پنچ جهش ژنتیکی خاص باعث ایجاد چنین اختلالی شده است. در این مرحله نرمافزار دقت کمتری از خود نشان داد. درصد موفقیت نرمافزار تنها ۶۴ درصد بود ولی همین رقم نیز خیلی بهتر از موفقیت ۲۰ درصدی است که از طریق حدس و گمان به‌دست میآید. با این وجود، متخصصان بر این باورند که چنین الگوریتم‌هایی هنوز نمی‌توانند اختلالات ژنتیکی نادر را تشخیص بدهند. دکتر بروس گلب استاد مدرسه پزشکی آیکان در مانت ساینای و متخصص سندروم Noonan در مورد تشخیص اختلالات ژنتیکی خاص توسط چنین الگوریتم‌هایی در گفت‌وگو با Stat News گفت:
برای دریافت پاسخ قطعی، انجام آزمایش‌های ژنتیك مفیدتر است. هرچند برای من غیرقابل تصور است که نرمافزار چطور میتواند بدون دریافت آزمایش‌ها به‌درستی برخی سندرم‌ها را تشخیص دهد.
گلب معتقد است که با این اوصاف میتوان گفت نتایج الگوریتم‌ها واقعا چشمگیر است. گلب همچنین یادآور شد که نرمافزار DeepGestalt تنها روی مجموعه‌ی محدودی از کودکان نسبتا کوچک آزمایش شده است. باتوجه به اینکه تفاوت‌های چهره افراد مسن کمتر مشهود است، احتمال دارد الگوریتم در شناسایی اختلالات افراد با سن بالاتر، قدرت تشخیص کمتری داشته باشد.
تحقیقات دیگری که از طریق شرکت‌های شخص ثالث برای توسعه‌ی ابزارهای مربوط به فناوری FDNA انجام شده است، پیش‌بینی می‌کند که الگوریتم رفتار نژادپسندانه‌ای از خود نشان خواهد داد و چهرهی افراد سفید پوست را بهتر از چهرهی آفریقایی‌های سیاه‌پوست تشخیص می‌دهد. البته FDNA از چنین کاستی‌هایی مطلع است و نرمافزار DeepGestalt را بهعنوان ابزاری همانند سایر نرم‌افزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی میداند که هنوز نتوانسته جایگزین انسان شود ولی این پتانسیل را دارد که در آینده توسعه یابد.
کریستوفر نلاکر، متخصص دانشگاه آکسفورد، در گفت‌وگویی با نشریه‌ی New Scientist به این موضوع اشاره کرده است:
ارزش واقعی چنین سیستم‌هایی وقتی خودش را بیشتر نشان می‌دهد که متوجه می‌شویم چنین سیستم‌هایی می‌توانند تشخیص برخی از این بیماری‌های نادر را که در حالت عادی ممکن است تشخیص آنها سال‌ها طول بکشد را تسریع می‌بخشند. درحالیکه چنین الگوریتم‌هایی می‌توانند در برخی موارد زمان تشخیص را به‌شدت کاهش دهند، در برخی موارد نیز می‌توانند بهعنوان ابزاری برای یافتن افراد بیمار به‌کار برده شوند. همچنین می‌توانند به‌نوبه‌ی خود در یافتن روش درمان یا استفاده از درمان جدید کمک کنند.
اکنون چند وقتی است که می‌‌دانیم کاوشگر وویجر ۲ نیز در پی همتای پیشین خود (وویجر ۱) آخرین مرزهای منظومه‌‌ی شمسی را درنوردیده و هم‌‌اینک به فضای میان‌‌ستاره‌‌ای پیوسته است. این خداحافظی غم‌‌انگیز بشر با آخرین دستاوردهای ۵۰ ساله‌‌ی خود، خود تلنگری دیگر برای نژاد بشر است؛ تلنگری که می‌‌گوید شاید نسل بعدی ما همان نسلی باشد که در سده‌‌ی آینده تمدن خود را به فرا‌‌سوی منظومه‌‌ی شمسی (فراتر از ابر اورت) خواهد برد. ورود دومین ساخته‌‌ی بشر به قلمروی میان‌‌ستاره‌‌ای میتواند نشانه‌‌ای بر فرارسیدن زمان گذار ما از ساکنین منظومه‌‌ای به مسافران قلمروی سایر ستارگان کهکشان راه شیری باشد.
و کسی چه میداند؛ شاید آنجا همان میعادگاه دیدار با بیگانگانی باشد که سالهاست ملاقات با آنها را چشم نهاده‌‌ایم.
شکی نیست که درنهایت روزی ما مجبور خواهیم شد زمین، این سکونتگاه دوستداشتنی خود را به مقصد جهانی دیگر ترک گوییم؛ دلیل این اتفاق میتواند فجایع بزرگی باشد که روزی زمین ما به چشم خواهد دید؛ در کمتر از یک میلیارد سال دیگر خورشید آن‌‌قدر گرم و متورم خواهد شد که تمامی اقیانوس‌‌های زمین بخار میشود. یا خیلی قبل‌‌تر از آن، میتوان برخوردی عظیم با یک سیارک را در چند صد میلیون سال آینده متصور شد. تغییرات شدید اقلیمی نیز طی چند هزار سال میتواند زندگی را برای ساکنین زمین تبدیل به جهنمی واقعی کند. یا بدتر از همه، شاید وقوع یک جنگ هستهای در جهان طی چند دهه یا چند سده‌‌ی آینده، ما را برای ترک زمین آماده کند. در هر حال، برنامه‌ی خروج ما از سیاره قطعی است و تنها مجهول این معادله‌‌ی دردناک، زمان وقوع آن است.
در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷، ما اولین جرم میان‌‌ستاره‌‌ای را در منظومه‌‌ی شمسی رصد کردیم. همانطور که پیشتر در زومیت منتشر شد، اومواموا (Oumuamua) میتواند دستاوردی غریب از تمدنی بیگانه باشد که به مرزهای منظومه‌‌ی شمسی ما رسید. دور از ذهن نیست که در قرن بعدی، ما نیز بتوانیم چنین دستاوردهایی مشابه را به قلمروی منظومه‌‌های بیگانه اعزام کنیم.
مقاله‌های مرتبط:
آنچه که ما خواهیم فرستاد ممکن است تعدادی ربات بههمراه چند چاپگر سه‌بعدی باشد. این رباتها عازم دنیاهای دیگر خواهند شد تا از مواد خام موجود در سیارات دیگر برای ساختن اشیای مصنوعی در آن محل‌‌ها بهره ببرند. همچنین ممکن است تنها مسافران فضاپیماهای اعزامی ما، فضانوردانی میکروسکوپی باشند؛ یک کلونی از میکروب‌‌ها که می‌‌روند با تکثیر خود در جهانی ناشناخته، حیات را در آنجا بنیان نهند. این همان مفهوم «کشت مصنوعی زندگی» است که دانشمندان از آن بهعنوان پان‌‌اسپیرمای مستقیم نیز یاد میکنند.
اما پیش از آنکه بتوانیم به چنین فتوحاتی در فضا برسیم، تمدن ما روی زمین احتمالاً بهواسطهی همان فناوری‌های موردنیاز برای انجام این مأموریت‌های فضایی، به‌‌کلی متحول خواهد شد.
برای نمونه، رباتها را در نظر بگیرید. به‌‌احتمال زیاد انقلاب بزرگ بعدی در ساختار جوامع بشری ناشی از ظهور همین رباتها خواهد بود؛ ربات‌‌هایی که به‌‌زودی جایگزین نیروی کار انسانی می‌شوند. آنها همین حالا هم شروع به بیرون راندن انسانها از سایت‌‌های ساخت‌وساز کردهاند. سهم این ماشین‌‌ها از بازار کار (بههمراه هوش مصنوعی) به‌سرعت در حال رشد است؛ چرا که فناوری آنها تنها در یک بازهی زمانی چندساله و آن‌هم بهصورت نمایی، رشدی سرسام‌آور را تجربه خواهد کرد. با درنظرگرفتن سهم روزافزون رباتها و هوش مصنوعی در بازار کار، بشر باید جامعه را از نو سازمان‌دهی کند. بهلطف حضور رباتها و رایانه‌‌ها، مشاغل کمتری برای انسانها وجود خواهد داشت و این به‌‌معنای فرصت کمتری برای کسب درآمد خواهد بود. هفته‌‌های کاری به کمتر از پنج روز در هفته کاهش خواهند یافت و درنتیجه، مدت‌زمان تعطیلات بیشتر و فرصت‌‌های شغلی کمتر خواهند شد.
دولت‌ها ممکن است تصمیم بگیرند که مبلغی را بهعنوان حداقل پایه‌‌ی حقوق شهروندان خود در نظر بگیرند که احتمالاً میزان آن، مستقل از مدت اشتغال افراد به کار است. چنین تصمیماتی به‌‌منزله‌‌ی ظهور چهرهی تازه‌‌ای ازسوسیالیسم در نظام جهانی خواهد بود. بنیان‌‌گذار این فلسفه، کارل مارکس در سال ۱۸۷۵ این نظام را چنین توصیف می‌کند: «هر کس متناسب با توانایی و در انطباق با نیازهایش». این تعریف تاحدودی با مفاهیم ایدئولوژیک مطرح در دنیای نوین مطابقت دارد؛ با این حال شاید بهتر باشد نسخهی به‌‌روزشده‌‌ی جمله‌ی مارکس را این‌چنین برای خود تعبیر کنیم: «هر کس بیش از حداقل نیاز خود، دریافت خواهد کرد و هر آنچه را بخواهد در اوقات فراغتش انجام خواهد داد.»
جای شگفتی نیست؛ هماکنون نیز نخستین جوانه‌‌های این انقلاب اجتماعی را میتوان در دره‌‌‌ی سیلیکون دید؛ محلی که در آن، تریلیون‌‌ها دلار ثروت طی دههی گذشته انباشته شده است. ماهیت این ثروت جدید بسیار متفاوت از ثروت قدیم است؛ ثروتی ریشه‌دار که توسط افرادی مسن‌‌تر و طی دوره‌‌ی زمانی طولانی‌‌تری در تاریخ تولید شده بود.کافی است نگاهی گذرا به نسل تازه‌ی ثروتمندان دنیای جدید بیندازید: سرگی برین، استیو جابز، لری پیج، مارک زاکربرگ و بسیاری دیگر که وجه اشتراک چندانی با افرادی از خاندان روزولت، فورب، دوپونت و روتشیلد ندارند.
فناوری‌های نوظهور نظام نوین قطعاً با برخی مقاومت‌‌ها ازسوی آخرین نسل باقی‌‌مانده از نظام قدیم مواجه خواهد شد؛ این مقاومت‌‌ها احتمالاً در قالب جنبش‌های سیاسی پوپولیستی از جامعه سر بر خواهند آورد. اما این مقاومت چندان دیری نخواهد پایید؛ چراکه تمدن ما پیشتر ثابت کرده است که شهوت ذات بشر برای رسیدن به آیندهای فناورانه تقریبا مهارناپذیر است. حتی این امکان وجود دارد که سیر تکامل فناوری در تمدن ما بهواسطهی کشف اولین نشانه‌‌ها از وجود تمدنی بیگانه در جهان، شتابی بی‌‌سابقه و افسارگسیخته به خود بگیرد.
با این حال، ما همچنان باید امیدوار باشیم که اقتصاد و ساختار اجتماعی آینده‌‌ی ما بهخوبی بتواند با پیشرفتهای تکنولوژیکی جدید تطبیق پیدا کند. موفقیت ما در چالش‌های فضایی آینده منوط به مدیریت موفق ما در چالش‌های اجتماعی فعلی روی زمین خواهد بود. اگر بتوانیم از انقلاب تکنولوژیکی رایانه‌‌ها و رباتها، با سربلندی عبور کنیم، ممکن است در ادامه بتوانیم کهکشان راه شیری را نیز به سیطره‌‌ی خود در آوریم؛ وگرنه سرنوشت تلخ آینده‌‌ی حیات روی زمین شامل حال تمدن ما نیز خواهد شد. حال باید پرسید آیا ما برای این گذار تاریخی آمادهایم؟
۱۰۰ سال پیش فیزیکدانی بهنام انریکو فرمی، پارادوکسی جالب را مطرح کرد که امروزه با نام پارادوکس فرمی شناخته میشود. او با در کنارهم گذاشتن تمامی شواهد و پیش‌‌فرض‌‌های فعلی، این‌‌گونه استدلال کرد که وجود بیگانگان فضایی، گزاره‌‌ای قطعی است؛ با این حال چگونه است که ما هنوز آنها را نمی‌‌بینیم؟ این پارادوکس از آن زمان تا به حال، به‌‌منزله‌‌ی یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌‌های بی‌‌پاسخ پیش روی بشر باقی ماند.
تا عزم ما برای رقم‌زدن تقدیر چه باشد. شاید پس از ما و در روزگاری دور که بیگانگان فضایی به سیاره‌‌ی خالی از سکنه‌‌ی ما نگاهی می‌اندازند، بالاخره پاسخی منطقی برای این پارادوکس کهن پیدا کنند و دریابند که آن «دیگران» کجا رفته‌اند: در دل آسمان بی‌‌کران یا زیر خروارها خاک.
به‌گفته‌ی پاول گراهام دانشمند کامپیوتر، کارآفرین و سرمایه‌گذاری اقتصادی:
همانطور که حرف می‌زنی، بنویس.
با درنظرگرفتن این نقل‌قول میتوان به تعریف بینایی ماشین پرداخت. در این مقاله فرض میشود مخاطب چیزی در این مورد نمی‌داند. TechCrunch باتوجهبه این مسئله این تعریف را ارائه می‌کند:
شخصی در اتاق یک توپ را به سمت شما پرتاب می‌کند و شما آن را می‌گیرید. ساده است، نه؟ اما این فرایند یکی از پیچیده‌ترین فرآیندهایی است که برای درک آن تلاش میکنیم.
و حالا یک نگاه فوری به ویکیپدیا بیندازید:
بینایی ماشین یک زمینه‌ی میان‌رشته‌ای است که با نحوه‌ی ساخت کامپیوترها برای دستیابی به درک سطح بالایی از تصاویر دیجیتالی یا ویدئوها سروکار دارد. بینایی ماشین دقیقا همانطور است که به نظر می‌رسد (کامپیوتر یا ماشین اشیا را می‌بینند) و تفاوت‌های اندکی با زمینه‌های مرتبط خود دارد.
براساس ویکیپدیا، بینایی ماشین عبارت است از:
باز کردن اطلاعات سمبلیک داده‌های تصویری با استفاده از مدل‌هایی که به کمک هندسه، فیزیک، آمار و نظریه‌ی یادگیری ساخته شدهاند.
تاریخچه‌ی پرماجرا و طولانی بینایی ماشین
درست در زمان مرگ والت دیزنی و تولد مخترع ویکیپدیا، مردم در تلاش بودند نعمت بینایی را به کامپیوتر هدیه کنند. متن زیر برنامه‌ریزی برای ساخت یک سیستم بصری را نشان می‌دهد. براساس این متن ساخت هر بخش از این سیستم بر عهده‌ی گروه‌های مختلف است و این پروژه به یک نقطه‌ی شاخص در توسعه‌ی تشخیص الگو تبدیل میشود.
در این متن اشاره شده است که هدف اصلی این پروژه، ساخت سیستمی برای طبقه‌بندی اشیا و پس‌زمینه در یک تصویر است. پیشرفتهای قرن بیست‌ویک در زمینه‌ی محاسبات، ریاضی و زمینه‌های مرتبط، زمینه‌ای را برای این پیشرفت‌ها فراهم کرده است.
پردازش تصویر دیجیتال
بینایی ماشین به‌شدت به نمودارهای ون در پردازش تصویر دیجیتال وابسته است. وظایف زیر در حوزه‌ی پردازش تصویر دیجیتال قرار می‌گیرند:
- تشخیص الگو: خودتوصیف. پیدا کردن قوانین.
- استخراج ویژگی: تجزیه‌ی یک تصویر به ویژگی‌های مجزا
- طبقه‌بندی: آیا این دسته از یال‌ها یا اشکال مانند یک خودرو به نظر می‌رسند یا سگ؟
- تحلیل سیگنال چندمقیاسی: روش‌های دیگر برای دیدن این تصویر چیست؟
- نگاشت گرافیکی: چگونه میتوان یک شیء سه‌بعدی را بهصورت دوبعدی نمایش داد؟
روش‌هایی برای تجزیه‌ی یک شیء سه‌بعدی به دو بعد: عمل پردازش تصویر
تشخیص الگوی وابسته به الگوریتم، امکان یافتن خودکار نقاط کلیدی یک تصویر مانند گوشه‌ها و یال‌ها را فراهم می‌کند. با مقایسه‌ی موقعیت تقریبی نقاط بین فریم‌های ویدئوی برای مثال می‌توانید جابه‌جایی محور X و Y را خنثی کنید و لرزش را از بین ببرید. همچنین می‌توانید این کار را به‌سادگی در پایتون با کد متن‌باز انجام دهید.
شاید بتوان گفت، تحلیل سیگنال چندمقیاسی یکی از سنگین‌ترین عملیات پردازش تصویر باشد، اما در سطح بالا، همانطور که از نام آن پیداست به‌معنی تحلیل سیگنال روی مقیاس‌های متعدد یا از زاویه‌های مختلف است. فتوشاپ در ابزار shaprening خود از تحلیل چندمقیاسی استفاده می‌کند.
گاهی اوقات برای افزایش شفافیت یک تصویر، در ابتدا آن را بلور میکنند تا لبه‌های تصویر آشکار شود
یک روش جالب برای تجزیه‌ی یک تصویر به‌دست‌آوردن مشتق آن است. این روش به یافتن لبه‌های تصویر و درنتیجه تفکیک بخش‌های تصویر به اشیای مجزا کمک می‌کند. با این روش میتوان برچسب‌هایی مثل سگ، انسان، پلنگ، توپ ورزشی و ... را به اشیا تخصیص داد. این فرایند اغلب روی مقیاس‌های مختلف انجام میشود.
درخشش در سطح پیکسلی. تصاویر مانند آرایه‌های numpy (افزونه‌ی برنامه‌نویسی پایتون) به نظر می‌رسند.
تصویر بالا، تصویر آبراهام لینکلن است. رزولوشن پائین آن به‌اندازه‌‌ای است که بتوان پیکسل‌های مستقل را دید. ازآنجاکه کار در طیف خاکستری یا grayscale هشت بیتی اجرا شده است، اعداد هر واحد، درخشش پیکسلی را روی طیف ۰ تا ۲۵۵ نمایش می‌دهند.
با به‌دست‌آوردن مشتق گسسته‌ی هر پیکسل در راستای محور x میتوان آن پیکسل را با پیکسل‌های چپ و راست خود مقایسه کرد، نتیجه‌ی این مقایسه تخمین نسبت تغییر لحظه‌ای بین مقادیر درخشندگی (brightness) است. می‌توانید مشتق گسسته‌ی همان پیکسل را هم در راستای محور y به دست آورید (ستون آن) و سپس با ترکیب این دو بخش، وجود پیکسل روی لبه‌ها را بررسی کنید.
تصور کنید، x موقعیت پیکسلی را در سطر گسسته‌ای از پیکسل‌ها نمایش می‌دهد و y مقدار درخشندگی آن است. نمی‌توانید مشتق آن را از گراف میله‌ای به دست آورید، بلکه می‌توانید آن را از منحنی بهترین تناسب تخمین بزنید.
تغییر نسبت لحظه‌ای لبه‌ها بین مقادیر رنگ و درخشندگی معمولا بیشتر است. برای مثال لبه‌ی ریش آبه کنتراست بالایی دارد. در فیلم ذیل یک پیش‌نمایش از آخرین فناوری آشکارسازی شیء ارائه شده است که بسیاری از این روش‌ها را ترکیب می‌کند.
الگوریتم کشف شیء YOLOv3 ژوزف ردمون و همکاران.
بینایی ماشین در مقابل بینایی ماشین
حالا این سؤال مطرح میشود که چه عاملی بینایی ماشین را از پردازش تصویر دیجیتالی متمایز می‌کند؟ هم‌پوشانی‌های زیادی بین این دو وجود دارد اما بینایی ماشین معمولا گسترده‌تر است: بینایی ماشین به ورودی‌هایی مثل فرضیه‌ها نیاز دارد و هدف آن دستیابی به یک خروجی از تصمیم‌های قابل ردیابی است.
برای درک این تفاوت، این مثال را در نظر بگیرید: فرض کنید یک ربات ساده مجهز به چتر نجات و دوربین را از هواپیما پرتاب کنید. اگر این ربات در حین سقوط تنها عمل پردازش تصویر دیجیتالی را انجام دهد، صرفا میتواند ورودی دوربین خود را برای شناسایی سوژه‌های زیر خود مثل زمین و دریا تحلیل کند اما از ماهیت زمین یا دریا آگاه نیست یا نمی‌داند چه وظیفه‌ای را در مورد آنها انجام دهد.
با بینایی ماشین، میتوان پیش‌فرض‌هایی را به ربات داد برای مثال: «آب و گدازه‌های داغ محل بدی برای فرود هستند» یا «آب و گدازه‌ی داغ چه ویژگی‌هایی دارند». در مرحله‌ی بعد ربات میتواند از پردازش تصویر دیجیتالی برای تحلیل ورودی‌های دوربین خود استفاده کند و نواحی اطراف از جمله زمین، دریا یا گدازه‌ی آتش‌فشانی داغ را دسته‌بندی کند و براساس فرضیه‌های قبلی برای محل فرود تصمیم‌گیری کند.
این مثال یک نمونه از بینایی ماشین است که یک زیرمجموعه‌ی مهندسی از بینایی ماشین است. یک کاربرد واقع‌گرایانه‌تر از بینایی ماشین میتواند خودکارسازی یا تسریع وظایف بصری QC روی خط مونتاژ باشد. بنابراین میتوان گفت بینایی ماشین بیشتر با عناصر علمی و نظری سروکار دارد (نه کمک به فرود ایمن ربات).
از طرفی، بسیاری با این تعاریف مخالف هستند. بعضی می‌گویند هدف پردازش تصویر دیجیتال، صرفا تبدیل تصاویر است و بینایی ماشین هم صرفا کار تشخیص و تحلیل الگو را انجام می‌دهد. هنوز بر سر این تعاریف اختلاف وجود دارد.
آینده: خوب یا بد
بینایی ماشین به پیشرفتهای قابل‌توجهی رسیده است. در آینده سیستم‌هایی توسعه خواهند یافت که امکان درک مشاهدات و پاسخگویی متناسب را به کامپیوترها می‌دهند.
سیستم‌های این‌چنینی در آینده به یک ضرورت برای عملکرد ایمن خودروهای اتوماتیک تبدیل می‌شوند. این سیستم‌ها به کاهش هزینه‌ها در پردازش تصویر پزشکی هم کمک میکنند. بینایی ماشین در اقدامات بشردوستانه هم خواهد درخشید؛ اما به‌طورکلی باید به یک نکته توجه کرد: افرادی که از استثمار، جنگ و دیگر اقدامات شرورانه سود می‌برند هم از این ابزار استفاده خواهند کرد. به نقل از گیزمودو:
در منطقه‌ی مشهور پیکادیلی لندن یک صفحه‌ی نمایش ترسناک و بزرگ قرار دارد که میتواند وسایل نقلیه، سن و حتی احساسات افراد نزدیک به خود را شناسایی کند و با تبلیغات هدفمند به آنها واکنش نشان دهد.
پیشرفتهای یادگیری ماشین و پردازش تصویر دیجیتال در حال همگرا شدن هستند. شاید روزی برسد که برای مثال آچاری را به سمت یک ربات کارگر پرتاب کنید، آن ربات منظور شما را تشخیص دهد و آچار را بگیرد.
جدول تناوبی نمودی از زیبایی است که در عین حال میتواند مرموز به نظر برسد. خصوصا اگر آخرین باری که چشم‌تان به این جدول افتاده است، دوران درس و مدرسه باشد؛ اکنون فرصتی عالی برای نگاهی دوباره به این جدول است.
سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۹ را به مناسبت صدوپنجاهمین سالگرد تولد دیمیتری مندلیف، بهنام سال جدول تناوبینام‌گذاری کرد. این سازمان، عنوان کرده است که جدول تناوبی، نه تنها در علم شیمی، بلکه در فیزیک و زیست‌شناسی هم بزرگ‌ترین دستاوردها را ارائه داده است. بنابراین نسخه‌های تعاملی، رنگارنگ و حتی شاعرانه‌ی جدول تناوبی، دنیایی باشکوه از هیدروژن، فرمیوم و دارمشتادیوم را در برابر دیدگان شما به نمایش می‌گذارد.
در این شکل از جدول‌های تناوبی، درکنار نام هم عنصر، تصویر و واژه‌ای متناسب با کاربرد یا خصوصیت آن قرار دارد. برای مثال در کنار عنصر طلا، تصویر جواهرات وجود دارد و در کنار سدیم تصویر نمکدان دیده میشود. این نوع جدول تناوبی مصور را یک مهندس نرمافزار بازنشسته بهنام کیت ایونوالدسن برای دانش‌آموزان نوجوان طراحی کرد، حال آنکه با استقبال بزرگسالان هم مواجه شد.
تصاویر، علاوه‌بر کاربرد به ویژگی‌های عناصر هم اشاره دارند. برای مثال، در خانه‌ی مربوط به کروم، ظروف غذای ضد زنگ را مشاهده می‌کنید؛ همچنین در خانه‌ی مربوط به ایریدیوم، تصویر شمع خودرو در حال جرقه زدن قرار گرفته است؛ این تصاویر به شما کمک خواهد کرد تا ارتباط عناصر جدول تناوبی با دنیای روزمره‌ی خود درک کنید.
در این میان، معرفی عناصر شیوه‌های شاعرانه هم وجود دارد. در سال ۲۰۱۷، ژورنال ساینس، نوعی جدول تناوبی را به نمایش گذاشت که برای هر عنصر یک هایکو (نوعی سبک شعری ژاپنی) در نظر گرفته بود. برای مثال در مورد هیدروژن از این تعبیر استفاده شد:
هیدروژن با گوهر درون خود تمامی این‌ها را می‌بخشد: «یک پروتون تنها: آب، زندگی، سوخت ستارگان».
دانشگاه ناتینگهام انگلستان هم برای ساخت جدول تناوبی‌های جذاب ویدیوهایی در یوتیوب منتشر کرد تا با روشی خلاقانه به توضیح هر عنصر بپردازد. این رویکرد، یک روشی عالی برای معرفی و شناخت بهتر عناصر، از جیوه تایوروپیوم است. به این ترتیب، نسخه‌های مدرن و رنگارنگ جدول تناوبی میتواند تجربه‌ی لذت‌بخش‌تری نسبت به جدول‌های تناوبی سرد و بی‌روح دوران تحصیل برای شما خلق کند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید