نمایشگاه CES بزرگ‌ترین نمایشگاه دنیا است و شرکت‌های بزرگ فناوری جدیدترین محصولاتشان را در آن معرفی می‌کنند. همچنین، استارتاپ‌ها نیز فرصتی پیدا می‌کنند تا ایده‌های نوآورانه‌ی خود را با دیگران به‌اشتراک بگذارند. یورکا پارک (Eureka Park) یکی از محل‌های گردهمایی این نمایشگاه است که از ۱۲۰۰ استارتاپ از بیش از چهل کشور دنیا میزبانی می‌کند.

در این بخش، غرفه‌های پرزرق‌وبرق شرکت‌هایی مانند گوگل، اینتل، هواوی و... توجه بازدیدکنندگان را به‌خود جلب می‌کند؛ اما استارتاپ‌های زیادی نیز محصولات خلاقانه و منحصربه‌فرد خود را درمعرض عموم قرار می‌دهند. درادامه‌ی این مقاله‌ی زومیت، پنج استارتاپ برتر نمایشگاه CES 2019 را معرفی و به داستان الهام‌بخش آن‌ها اشاره می‌کنیم.

۱. استارتاپ Timekettle

لیل تی‌زن همیشه یکی از طرفداران رمان‌های علمی-تخیلی بوده و از این داستان‌ها برای راه‌اندازی شرکت فناوری و مرتبط‌با مترجمی الهام گرفته است. گوشی‌های کوچک این شرکت داخل گوش قرار می‌گیرند و هر زبانی که می‌شنوند، به‌صورت همزمان به زبان مدنظرتان ترجمه می‌کنند. شرکت Timekettle در آبان سال جاری راه‌اندازی شده و محصول اصلی آن، یعنی WT2 Plus، گوشی‌های هوشمندی هستند که تا این لحظه و با وجود تبلیغات کم، حدود سه میلیون دستگاه از آن‌ها فروخته شده است.

والدین تی‌زن یکی دیگر از دلایل او برای ساخت مترجم هوشمند بودند. او والدینش را دو سال پیش برای تعطیلات به آلپ فرستاد و ازآنجاکه آن‌ها فقط به یک زبان مسلط بودند، تی‌زن چندین اپلیکیشن مختلف ترجمه را برایشان نصب کرد. بااین‌حال، والدینش با اینکه به‌دلیل ارتفاع زیاد مریض شده بودند، از اپلیکیشن‌های ترجمه در طول سفر استفاده نکردند. این موضوع او را به فکر فروبرد و درنهایت متوجه شد ترجمه‌ به‌تنهایی اهمیت چندانی ندارد؛ بلکه انسان‌ها دنبال برقراری ارتباط هستند.

درحال‌حاضر محصولات مترجمی بازار به این صورت هستند که کاربر ابتدا اپلیکیشن آن‌ها را باید دانلود یا جمله‌ی مدنظرش را در تلفن هوشمند باید بیان کند و طرف مقابل نیز برای شنیدن ترجمه‌ی آن باید از هدفون استفاده کند. باوجوداین، مردم به‌کمک راه‌حل تی‌زن می‌توانند هدفون خود را با یکدیگر شریک شوند و هرکدام با استفاده از یک گوشی، با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در این گوشی‌ها، از فناوری دوگانه‌ی شبکه‌های عصبی برای کاهش نویز استفاده شده و بیش از ۳۶ زبان را ترجمه می‌کند.

۲. استارتاپ MATE

کریستیان ادل‌مایکل و جولی کرانستورم‌کارتون استارتاپ MATE را در سال ۲۰۱۶ بعد از دو سال تحقیق درباره‌ی دوچرخه‌های الکترونیکی ارزان‌قیمت بنیان‌گذاری کردند. آن‌ها معتقدند ساختن محصولی که خودتان مشتاق استفاده از آن باشید، دیگران را نیز به خرید آن ترغیب می‌کند. این تیم برادروخواهری در کپنهاگ دانمارک شکل گرفته است؛ یعنی شهری که تعداد دوچرخه‌هایش بیشتر از شهروندان است. آن‌ها بعد از اینکه نتوانستند دوچرخه‌ی دلخواهشان را در بازار پیدا کنند، تصمیم گرفتند خودشان این خلأ را پر کنند.

آن‌ها این پروژه را در سال ۲۰۱۶ آغاز کردند و همزمان پویش کراود فاندینگ (جذب سرمایه ازطریق مشارکت عمومی) خود را در ایندیه‌گوگو (یکی از وب‌سایت‌های بین‌المللی جذب سرمایه) راه‌اندازی کردند. این استارتاپ بعد از اولین پویش، حدود هشت هزار دوچرخه در بیش از پنجاه کشور فروخت. دلیل موفقیت آن‌ها نیز همین است؛ زیرا اگر این برادروخواهر از روش‌های سنّتی استفاده می‌کردند، مجبور بودند بیش از نیاز بازار دوچرخه تولید کنند.

آن‌ها با فروش مستقیم محصولات به مشتری‌ها، دقیقا به تعداد سفارش‌ها دوچرخه تولید و بین ۱۰ تا ۴۰ درصد در هزینه‌های تولید صرفه‌جویی کردند. افزون‌براین‌، آن‌ها با جمع‌آوری بیست میلیون دلار از دو پویش جذب سرمایه، رکورد سرمایه‌های جذب‌شده در تاریخ ایندیه‌گوگو را نیز شکستند. معمولا در پویش‌های جذب سرمایه ازطریق مشارکت عمومی بین شش ماه تا یک سال روی محصول مدنظر کار می‌شود؛ اما بنیان‌گذاران MATE ترجیح دادند بخشی از پول آن را در راه تبلیغ در فیسبوک و سایر تبلیغات آنلاین صرف کنند. دوچرخه‌های آنلاین این شرکت تا پایان ماه جاری میلادی، با تخفیف از ۶۹۹ دلار به‌اضافه‌ی هزینه‌ی حمل‌ونقل شروع می‌شوند و بعد از آن با قیمت بین ۱۴۰۰ دلار تا ۲ هزار دلار در آمریکا دردسترس خواهند بود.

۳. استارتاپ Eargo

ورود به صنعت سمعک‌سازی و ایجاد اختلال در آن ساده نیست؛ زیرا باید سازمانی باشد و از FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) مجوز بگیرد. گفتنی است بین افراد بیست تا شصت سال دچار مشکل شنوایی که می‌توانند از مزایای سمعک بهره‌مند شوند، تنها ۱۶ درصد از سمعک استفاده می‌کنند. این یعنی بازار به محصول جدید نیاز دارد. Eargo سمعکی نامرئی است که به‌جای عرضه ازطریق پزشک، مستقیم به مصرف‌کننده فروخته می‌شود.

قیمت محصولات Eargo بین ۱۹۵۰ تا ۲۷۵۰ دلار است و همچنین شارژی حمل‌شدنی دارند. به‌گفته‌ی این شرکت، سمعک‌های استاندارد و نامرئی بازار بین هشت هزار تا دَه هزار دلار قیمت دارند که درمقایسه‌با قیمت Eargo بسیار گران‌تر هستند.

فلورانت میشل و رافائل میشل و دنیل شن بنیان‌گذاران این شرکت هستند ‌که قصد داشتند قیمت سمعک را با استفاده از فیبرهای انعطاف‌پذیر (سیلیکون درجه‌یک پزشکی) کاهش دهند و آن را بهتر طراحی کنند. دکتر فلورانت جراح گوش و حلق و بینی است و برای بیماران زیادی سمعک تجویز کرده است. پسر او، یعنی رافائل، در دانشگاه استنفورد با دنیل شن آشنا شد. آن‌ها شرکت Eargo را در سال ۲۰۱۰ در گاراژ خانه‌ی رافائل راه‌اندازی کردند.

قوانین فروش سمعک سخت‌گیرانه است؛ اما Eargo ایده‌ی جالبی داشت. سازمان غذا و داروی آمریکا مجوز کلی فروش سمعک نمی‌دهد؛ بلکه برای هر ایالت مجوز فروش جداگانه صادر می‌کند. درنتیجه، هر برند سمعک‌سازی برای فروش محصولاتش در سایر ایالات متحده‌ی آمریکا باید مجوز بگیرد. بااین‌حال، Eargo محصولاتش را به‌صورت آنلاین و مستقیم به مشتری می‌فروشد. یکی از افراد باسابقه‌ی این صنعت فکر می‌کرد این ایده دیوانه‌وار است؛ زیرا هیچ خریداری حاضر نیست هزاران دلار برای خرید سمعک به‌صورت آنلاین پرداخت کند؛ به‌ویژه زمانی‌که اکثر خریداران آن بیش از شصت سال دارند. باوجوداین، او درباره‌ی این موضوع اشتباه فکر می‌کرد و اکنون مدیرعامل Eargo است.

۴. استارتاپ Pillo Health

پدر امانوئل موسینی در سال ۲۰۰۵ دراثرِ حمله‌ی قلبی و به‌دلیل مصرف‌نکردن دارو در زمان مشخص درگذشت. این واقعه‌ی غم‌انگیز ضربه‌ی بزرگی به خانواده‌ی او زد و دائم به این فکر می‌کرد اگر شخصی برنامه‌ی سلامتی پدرش را کنترل می‌کرد، این اتفاق رخ نمی‌داد.

حال، موسینی این مشکل را با طراحی محصولی حل کرده است. این محصول در خانه به‌عنوان کمک‌سلامت خدماتی ارائه می‌دهد؛ مخصوصا وقتی شخصی باید داروهای خود را طبق برنامه و در ساعت مشخص مصرف کند. بسیاری از خانواده‌ها نمی‌توانند دستمزد افرادی را پرداخت کنند که چنین خدماتی را در منزل بیماران ارائه می‌دهند؛ اما محصول شرکت Pillo Health این مسئله را حل کرده است.

این محصول ۴۹۹ دلار قیمت دارد و هرماه، ۳۹ دلار بابت حق اشتراک آن باید پرداخت شود. زمان‌بندی Pillo این دستگاه را در ساعت مشخص فعال می‌کند و دستگاه با اسکن‌کردن محیط و شناسایی افراد، مصرف داروی مشخص‌شده را به آن‌ها یادآوری می‌کند و کاربر بعد از خوردن دارو، دستگاه را غیرفعال می‌کند. بعد از گذشت مدت زمان مشخص و غیرفعال‌نشدن Pillo، دستگاه این موضوع را به خانواده یا دکتر فرد بیمار اطلاع می‌دهد.

یکی دیگر از ویژگی‌های Pillo این است که به پرسش‌های عمومی مانند «هر سیب چند کالری دارد؟» یا درخواست‌هایی مانند «برنامه‌ی دارویی من را نشان بده» پاسخ می‌دهد.

۵. استارتاپ Intelino

دکتر آرمن کرویان، بنیان‌گذار Intelino، این استارتاپ را در اولین روز نمایشگاه CES 2019 به‌طور رسمی معرفی کرد. اولین محصول این استارتاپ مجموعه‌ی قطار هوشمند به قیمت ۹۹ دلار است که به‌عنوان اولین نمونه از این محصول ثبت شده است. این مجموعه‌ی کامل از موتور، واگن‌ها، تکه‌های راه‌آهن، علائم رانندگی، کابل شارژر و کاشی‌های کوچک رنگی با قابلیت نصب روی ریل تشکیل شده است.

این کاشی‌های کوچک رنگی معنای مختلفی برای هدایت قطار دارند. به‌عنوان مثال، کاشی سبز به‌معنای سرعت است؛ بنابراین، قراردادن سه کاشی سبز پشت‌سرهم به قطار فرمان می‌دهد با سرعت بیشتری حرکت کند. دو کاشی سبز به‌معنای سرعت نه خیلی تند و نه خیلی آهسته و یک کاشی سبز به‌معنای سرعت آهسته است. یکی کاشی قرمز به قطار دستور می‌دهد دو ثانیه توقف کند و سه کاشی قرمز قطار را به‌مدت دَه ثانیه متوقف می‌کند. کاشی آبی برای جهت‌دهی و کاشی زرد به‌معنای جداکردن یک واگن است. همچنین، با استفاده از اپلیکیشن و ازطریق اتصال بلوتوث می‌توان به‌صورت دستی اثر کاشی‌ها را ازبین برد یا حالت پیش‌فرض دستور آن‌ها را تغییر داد.

کرویان دو فرزند دارد و ایده‌ی ساخت این محصول را از نحوه‌ی بازی‌کردن آن‌ها با قطار الهام گرفته است. پسر بزرگ‌تر او اکنون هفت سال دارد و از دو سالگی با قطارها بازی می‌کرده؛ اما نحوه‌ی بازی او در این مدت تغییرات زیادی کرده است. پسر او ابتدا برای ساخت ریل قطار به کمک نیاز داشت؛ اما با گذشت زمان و ساختن مکرر ریل‌های قطار، توانست خط راه‌آهن حرفه‌ای طراحی کند. کرویان دنبال طراحی نوعی اسباب‌بازی بود که بچه‌ها ازجمله پسرش را بیشتر با فناوری آشنا کند.

او با الهام‌گرفتن از پسرش تصمیم گرفت تجربه‌ی استفاده از قطارهای اسباب‌بازی را با فناوری تعاملی کاشی‌های رنگی ترکیب کند. قطارها پلتفرمی عالی در پرورش طرزتفکر مهندسی هستند و بچه‌ها پیش از ساختن ریل قطار، باید بدانند سیستم کلی آن چگونه به‌نظر می‌رسد.

این اسباب‌بازی در اسفند سال جاری دراختیار مصرف‌کنندگان قرار می‌گیرد و ریل‌های چوبی آن در سایر اسباب‌بازی بچه‌ها کاربردی است. کرویان امیدوار است بچه‌ها ابتدا از امکانات ابتدایی این قطار استفاده کنند و بعد از آشنایی با روند کار، مجموعه‌ی حرفه ای بسازند. والدین با اجازه‌ی دسترسی بچه‌ها به اپلیکیشن این اسباب‌بازی می‌توانند امکانات جدیدی به آن اضافه کنند.

به‌تازگی، مایکروسافت اپلیکیشنی به‌نام Your Phone عرضه کرده که به‌وسیله‌ی آن می‌توان بین ویندوز 10 و گوشی‌‌های اندرویدی ارتباط بی‌سیم برقرار کرد و از آن برای انجام فعالیت‌هایی مانند نمایش تصاویر گوشی و ارسال پیام‌های متنی به کامپیوتر و دریافت این پیام‌ها از آن استفاده کرد. زمانی کاربران ویندوز‌فون می‌توانستند با استفاده از ویژگی کانتینیوم (Continuum) از گوشی خود مانند کامپیوتر استفاده کنند. این دسته از کاربران با بهره‌بردن از این ویژگی، می‌توانستند پس از اتصال گوشی خود به نمایشگر خارجی، دو اپلیکیشن را هم‌زمان اجرا کنند و از یکی از آن‌ها در نمایشگر خارجی و از دیگری در نمایشگر گوشی خود استفاده کنند.

اپلیکیشن ویندوز Your Phone می‌تواند امکان استفاده از سایر اپلیکیشن‌های مایکروسافت روی گوشی ازطریق سایدبار (نوار افقی) زیر گوشی را فراهم کند. این سایدبار کاربران را برای دانلود اپلیکیشن‌های مختلف مایکروسافت تشویق می‌کند. سایدبار بخش‌هایی ازاین‌دست را شامل می‌شود: اپلیکیشن صفحه‌کلید هوشمند سوئیفت‌کی (Swiftkey) و مایکروسافت نیوز (Microsoft News) برای اطلاع از اخبار و رویدادهای تازه‌ی جهان و سایر اپلیکیشن‌های قدیمی‌تر مثل مایکروسافت هایپرلپس موبایل (Microsoft Hyperlapse Mobile) به‌منظور ساخت ویدئوهای تایم‌لپس باکیفیت و اپلیکیشن وردامنت (Wordament) یکی از اپلیکیشن‌های سرگرم‌گننده‌ی بازی با کلمات.

آموزش استفاده از اپلیکیشن Your Phone

برای استفاده از Your Phone باید از به‌روزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ ویندوز 10 استفاده کنید که این اپلیکیشن را نیز در خود جای داده است. شایان ذکر است Your Phone هم روی کامپیوتر و هم روی گوشی نصب می‌شود. البته درحال‌حاضر، تنها نسخه‌ی اندروید این اپلیکیشن عرضه شده که Your Phone Companion نام دارد و می‌توانید آن را از فروشگاه گوگل‌پلی دریافت کنید. برای برقراری ارتباط بین کامپیوتر و موبایل، هر دو دستگاه باید به یک شبکه‌ی وای‌فای و ازطریق بلوتوث نیز به یکدیگر وصل شوند.

محیط اپلیکیشن

اپلیکیشن در ویندوز باید سریع اجرا شود. زمانی‌که نسخه‌ی آزمایشی اپلیکیشن موجود در به‌روزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ نصب می‌شود، میان‌بر آن نمایش داده می‌شود و به‌نظر می‌رسد در نسخه‌ی نهایی نیز این‌چنین خواهد بود.

نسخه‌ی اندروید اپلیکیشن را هم می‌توان از فروشگاه گوگل‌پلی دریافت کرد و هم می‌توان با واردکردن شماره‌ی همراه در نسخه‌ی دسکتاپ و دریافت پیامک حاوی لینک دانلود اپلیکیشن از مایکروسافت، آن را دریافت و نصب کرد.

متأسفانه ظاهرا نسخه iOS اپلیکیشن عرضه نمی‌شود؛ زیرا طبق گفته‌ی سازندگان اپلیکیشن، در  این سیستم‌عاملفقط ارسال آدرس‌ صفحات وب (URLها) امکان‌پذیر است. البته، مایکروسافت اپلیکیشنی به‌نام Photos Companion App برای iOS عرضه کرده که امکان ارسال تصویر از دستگاه‌های دارای این سیستم‌عامل را به ویندوز ممکن می‌سازد.

توجه کنید نسخه‌ی موجود اپلیکیشن Your Phone Companion موجود در گوگل‌پلی با نسخه‌ی موجود در به‌روزرسانی اکتبر ۲۰۱۸ ویندوز 10 متفاوت است. گفتنی است این اپلیکیشن عملکرد چندان مطلوبی هم ندارد.

درحقیقت، می‌توان گفت Your Phone کار خاصی انجام نمی‌دهد و فقط پل ارتباطی بین کامپیوتر و گوشی است و نصب برخی از اپلیکیشن‌های دیگر مایکروسافت را نیز به کاربر پیشنهاد می‌دهد. اگر اپلیکیشن نصب‌شده روی کامپیوتر و گوشی با یکدیگر ارتباط برقرار نمی‌کنند، مطمئن شوید هر دو دستگاه به یک شبکه‌ی وای‌فای و ازطریق بلوتوث به یکدیگر متصل شده‌اند.

وقتی اپلیکیشن کامپیوتر و گوشی به‌درستی با یکدیگر همگام‌سازی (Sync) نمی‌شوند، مشکل از بلوتوث است. البته، گاهی اوقات خودِ اپلیکیشن هم درست عمل نمی‌کند.

استفاده از اپلیکیشن در گوشی

اپلیکیشن Your Phone در ویندوز دو کار بسیار ساده انجام می‌دهد: ۱. برای نگه‌داری از پیام‌های متنی و تصاویر بخشی به‌نام Messages ایجاد می‌کند. درضمن، امکان نوشتن پیام‌ها یا پاسخ به آن‌ها با استفاده از صفحه‌کلید کامپیوتر نیز امکان‌پذیر است؛ ۲. بلافاصله پس از گرفتن تصاویر با دوربین، به‌منظور ویرایش یا استفاده از آن‌ها دسترسی سریع برای کاربر فراهم می‌کند.

استفاده از Your Phone برای ارسال پیام‌ها بسیار ساده است. برای ارسال پیام فقط باید مخاطب مدنظر را انتخاب کنید. درضمن، می‌توانید به پیام مخاطبان خود نیز ‌به‌راحتی جواب دهید. البته، مشکل کوچکی درباره‌ی این موضوع وجود دارد: با وجود اینکه اپلیکیشن می‌تواند مخاطبان گوشی را به کامپیوتر انتقال دهد، نمی‌تواند بفهمد چگونه گوگل گوشی تلفن‌همراه با قابلیت ارسال اس‌ام‌اس را از گوشی ثابت تشخیص می‌دهد. به‌عبارت‌ِدیگر، وقتی می‌خواهید پیام متنی ارسال کنید باید کاملا مطمئن شوید که شماره‌ی مدنظرتان صحیح است.

متأسفانه Your Phone فقط می‌تواند متن را ارسال کند و امکان ارسال تصویر یا فایل گیف با آن وجود ندارد. در‌صورتی‌که اپلیکیشن پیامی را دریافت کند که قسمتی از آن را نتواند تشخیص دهد و رمزگشایی کند، پروتکل Rich Communication Services یا RCS که با نام joyn نیز شناخته می‌شود و درحقیقت، پلتفرم ارتباطی جامعی است، در Your Phone پشتیبانی نمی‌شود. شاید به‌همین‌دلیل نیز بخش Messages علاوه‌بر نسخه‌ی آزمایشی در نسخه‌ی اصلی نیز وجود خواهد داشت. این پلتفرم درواقع جایگزینی برای سرویس اس‌ام‌اس است که اپراتورهای تلفن‌همراه از آن استفاده می‌کنند و ارائه‌ی خدماتی همچون انتقال مخاطبان و استفاده از عکس و فیلم در پیام، ازطریق آن امکان‌پذیر می‌شود.

بخش تصاویر در اپلیکیشن ساده است و پیچیدگی زیادی ندارد. البته باگ‌ها و مشکلاتی نیز در این بخش دیده می‌شود. یکی از این مشکلات این است که حتی وقتی کامپیوتر و گوشی ازطریق بلوتوث و شبکه‌‌ی وای‌فای به یکدیگر متصل هستند و گوشی قفل نیست، دو دستگاه در همگام‌سازی دچار مشکل می‌شوند. البته، مایکروسافت اعلام نکرده برای استفاده از بخش تصاویر، هر سه مورد ذکرشده باید رعایت شود. درضمن، ممکن است اگر کار اشتباهی انجام دهید، Your Phone تصور کند کامپیوتر و گوشی به یکدیگر متصل نیستند.

در بخش تصاویر Your Phone، تا ۲۵ تصویر و اسکرین‌شات ثبت‌شده‌ی گوشی به‌صورت کوچک‌شده و مربعی درکنار یکدیگر قرار می‌گیرند. با راست کلیک روی تصاویر می‌توانید آن‌ها را در کامپیوتر ذخیره کنید و با اندازه‌ی واقعی ببینید. با دوبار کلیک روی تصاویر هم اپلیکیشن تصویر (Photo App) ویندوز بازمی‌شود و می‌توانید ازطریق آن، تصاویر را به‌اشتراک بگذارید، آن‌ها را وایرایش کنید، با آن‌ها آلبوم عکس بسازید و چندین کار دیگر نیز انجام دهید.

به‌دلیل اینکه تصاویر موجود Your Phone در حافظه‌ی گوشی ذخیره نشده‌اند و نه هارد سیستم، چنانچه عکس را ویرایش کردید، باید آن را در سیستم خود یا حافظه‌ی دیگری ذخیره کنید. درضمن، به‌دلیل اینکه تصاویر روی هارد ذخیره نشده‌اند، تصاویر را عمدی یا سهوی نمی‌توانید پاک کنید و این گزینه غیرفعال شده است. در‌صورتی‌که می‌‌‌خواهید تصویر را حذف کنید، می‌توانید از اپلیکیشن ویندوز برای حذف آن استفاده کنید. درضمن، نمی‌توانید تصویری را در Your Phone به‌عنوان تصویر دلخواه نشانه‌دار کنید.

متأسفانه محدودیت‌های Your Phone باعث می‌شود به‌طور ناخواسته از چندین اپلیکیشن تصویر متفاوت استفاده کنید که در برخی از آن‌ها، تنها فایل‌های فقط خواندنی (Read Only) نمایش داده می‌شوند که هیچ کاری نمی‌توان روی آن‌ها انجام داد. البته، فایل‌های ویرایش‌شدنی نیز در میان این فایل‌ها دیده می‌شود.

آینده‌ی اپلیکیشن Your Phone

اپلیکیشن رایگان Dell Mobile Connect App جایگزین مناسبی برای Your Phone محسوب می‌‌شود. این اپلیکیشن زمانی فقط برای کامپیوترهای شرکت دِل کاربردی بود؛ اما در‌حال‌حاضر، استفاده از آن در تمام کامپیوترهای ویندوزی و گوشی‌های اندرویدی ممکن است. طبق اطلاعات ارائه‌شده، Dell Mobile Connect app نیز می‌تواند مانند Your Phone برای برقراری تماس و ارسال اس‌ام‌اس ازطریق کامپیوتر استفاده شود؛ اما مانند اپلیکیشن ارائه‌شده‌ی مایکرو‌سافت، امکان مشاهده‌ی تصاویر گوشی در آن وجود ندارد.

بزرگ‌ترین مزیت Dell Mobile Connect App، امکان کنترل ازراه‌دور گوشی ازطریق آن است؛ بنابراین، به‌وسیله‌ی این اپلیکیشن می‌توان با اپلیکیشن‌های گوشی خود تعامل برقرار کرد. این اپلیکیشن می‌تواند صفحه‌نمایش گوشی را روی نمایشگر کامپیوتر میرور کند (نمایش عینی صفحه‌نمایش گوشی روی نمایشگر کامپیوتر) و هرآنچه روی صفحه‌نمایش گوشی می‌گذرد، با کمی تأخیر روی صفحه‌نمایش کامپیوتر نمایش داده می‌شود.

مایکروسافت در مراسم رونمایی سرفیس پرو 6 (Surface Pro 6) و سرفیس لپ‌تاپ 2 (Surface Laptop 2)اعلام کرد در آینده‌ای نزدیک، این ویژگی‌ها را به Your Phone نیز اضافه خواهد کرد. قطعا پشتیبانی از تماس تلفنی و کنترل از‌راه‌دور گوشی با فناوری میرورینگ در اپلیکیشن مایکروسافت، مزیت بسیار خوبی برای این اپلیکیشن خواهد بود؛ بنابراین، احتمالا Your Phone این هدف بزرگ مایکروسافت را محقق خواهد کرد: استفاده از گوشی بدون دست‌زدن به آن.

نتایج پژوهش جدیدی نشان می‌دهد نباید سدهای بزرگ در مناطق جنگلی گرم‌سیری کم‌ارتفاع ساخته شوند؛ زیرا آن‌ها تهدیدی برای تنوع زیستی و اکوسیستم منطقه خواهند بود. این توصیه حاصل مطالعه‌ای است که درباره‌ی سیستم مخزن برق‌آبی بالبینا در آمازون برزیل انجام شده است.

همانند بسیاری از سیستم‌های انرژی آبی در این منطقه، سد بالبینا موجب قطعه‌قطعه‌شدن گسترده‌ی جنگل شده است و جریان‌های آبی که هنگام بسته‌شدن سد در منطقه جمع می‌شوند، نقاط مرتفع زمین را به جزیره تبدیل می‌کنند. درحال‌حاضر، این امر به‌وضوح در روند ارزیابی و صدور مجوز ساخت سدها درنظر گرفته نمی‌شود.

کارشناسان دریافته‌اند جوامع درختی جزایر بالبینا بی‌ثبات هستند و برخی از گونه‌های کمیاب دراثر کاهش تراکم و احیای درختان درمعرض خطر انقراض قرار گرفته‌اند. این امر ممکن است به‌طور بالقوه به کاهش تنوع زیستی و بُروز مشکلاتی در عملکردهای مهم این اکوسیستم‌ها مانند ذخیره‌ی کربن منجر شود. دکتر ایزابل جونز، یکی از نویسندگان این مقاله می‌گوید:

به‌طور ایده‌آل توصیه می‌کنیم به‌دلیل تأثیرات گسترده‌ی آب‌گیری رودخانه‌ها روی تنوع زیستی دریا و خشکی، سدها نباید در مناطق گرم‌سیری کم‌ارتفاعی نظیر حوضه‌ی آمازون ساخته شوند‌. گفتنی است در موقعیت‌هایی که چاره‌ی دیگری وجود نداشته باشد، قصد داریم توصیه‌های محکمی در زمینه‌ی عملیات سدسازی ارائه کنیم تا روند تأثیرات سدهای آینده را روی این اکوسیستم‌ها بهبود دهیم.

سیلاب‌های مرتبط با ساخت سدهای بزرگ در مناطق گرم‌سیری کم‌ارتفاع می‌تواند با کاهش زیستگاه‌های آبی و خشکی تأثیر منفی بر تنوع زیستی بگذارد. ساخت سدها در سرتاسر جهان، جابه‌جایی چهل تا هشتاد میلیون نفر را باعث شده و تأثیرات اجتماعی درخورتوجهی به‌دنبال داشته است. علاوه‌براین، دیگر مشکل موجود این است که این مخازن در مناطق گرم‌سیری نظیر حوضه‌ی آمازون ممکن است مقادیر چشمگیر گازهای گلخانه‌ای همچون گاز متان را وارد اتمسفر کنند. باوجوداین، ساخت سدها در این منطقه در‌حال‌افزایش است و حدود ۲۸۰ سد جدید در‌حال‌ساخت یا برنامه‌ریزی برای ساخت هستند که تهدیدی جدی برای منطقه‌ای به‌شمار می‌آیند که برای تعادل اقلیمی جهانی و تنوع زیستی حیاتی است.

تپه‌های بلند قدیمی که در سیستم مخزن برق‌آبی بالبینا به ۳۵۰۰ جزیره تبدیل شده‌اند

در مطالعه‌ی جدید، اثرهای بلندمدت قطعه‌قطعه‌شدن جوامع درختی گرم‌سیری به‌واسطه‌ی سدها بر جوامع درختی جداشده روی جزایر پس از ساخت سدها ارزیابی شده است. هدف این مطالعه ارائه‌ی توصیه‌های محکمی برای توسعه‌دهندگان و تصمیم‌گیرندگان به‌منظور کاهش برخی از اثرهای مخرب مرتبط با توسعه‌ی سدها است. دکتر جونز توضیح داد:

پژوهش ما نشان می‌دهد جزایر درون مخزن برق‌آبی بالبینا در‌مقایسه‌با جنگل‌های دائمی روی خشکی، تراکم پایین‌تری از درختان بالغ و درختان جوان دارند. به‌عبارتِ‌دیگر، زیست‌توده‌ی درختان در این جزایر در‌حال‌کاهش است. مسئله‌ی انتشارات کربنی مرتبط با کاهش و تخریب جنگل‌های گرم‌سیری را باید درنظر بگیریم. علاوه‌براین، ترکیب گونه‌ای درختان جوان به‌طور درخورتوجهی از درختان قدیمی باقی‌مانده روی جزایر متفاوت است. این امر نشان‌دهنده‌ی این است که جوامع درختی آینده روی این جزایر با آنچه در جنگل‌های دائمی وجود داشته، بسیار متفات خواهد بود. همچنین، نشان دادیم ترکیب کلی جوامع درختی روی جزایر با جنگل‌هایی که روی خشکی بودند نیز متفاوت هستند؛ یعنی جوامع درختی جزیره‌ای به‌دلیل ایزوله‌شدن در مخازن در‌حال‌تغییرند. از‌دست‌رفتن گونه‌های درختی و زیست‌توده‌ی درون این جوامع درختی باقی‌مانده، در ارزیابی‌های تأثیرات محیطی سدها عمدتا نادیده گرفته می‌شود. ما نشان می‌دهیم تخریب جوامع درختی باقی‌مانده روی جزایر تأثیر دیگری از سدها است که باید در برنامه‌ریزی و صدور مجوز برای ساخت سدهای آینده به‌صراحت درنظر گرفته شوند.

پژوهشگران همچنین دریافتند آتش‌سوزی‌ ممکن است از سیستم‌های جزیره‌ای مخزن در دوره‌های خشک‌سالی و زمان کاهش سطوح آب گسترش پیدا کند. این آسیب تخریب بیشتر جوامع درختی را باعث می‌شود و به‌ویژه برای گونه‌های دارای چوب سخت بیشتر است که کربن بیشتری ذخیره می‌کنند.

صبح روز سوم سپتامبر سال ۱۹۲۸ بود. پس از تعطیلات دو هفته‌ای، الکساندر فلمینگ به آزمایشگاهش در بیمارستان سنت‌مری در لندن بازگشت. او شروع به مرتب کردن پتری‌های دیشی کرد که حاوی کلنی‌های باکتری بود. در حین انجام این کار، او متوجه وجود موردی غیرعادی در یکی از پتری‌ها شد که اشتباها در کل این زمان درب آن باز مانده بود.

او شاهد رشد کپکی آبی-سبز در آن پتری دیش بود، اما ناحیه‌ی اطراف کپک‌ها عاری از باکتری بود. براساس این مشاهده، فلمینگ نتیجه گرفت که کپک‌ها ماده‌ای ترشح کرده‌اند که میکروارگانیسم‌ها را مهار کرده یا می‌کشند. او بعدا نام این ماده را پنی‌سیلین نهاد. این کشف غیرمنتظره، تاریخچه‌ی پزشکی مدرن را تغییر داد و پنی‌سیلین موجب نجات جان میلیون‌ها بیمار عفونی‌شده با باکتری‌های کشنده شد. بااین‌حال فلمینگ به‌عنوان یک باکتری‌شناس می‌دانست که تکامل، فرایندی اجتناب‌ناپذیر است و درنهایت باکتری‌ها نسبت‌به آنتی‌بیوتیک مقاوم می‌شوند.

پتری دیش اولیه‌ای که الکساندر فلمینگ در آن پنی‌سیلین را برای اولین بار در سال ۱۹۲۸ کشف کرد

پیش‌بینی او درست بود، اولین پاتوژن مقاوم به پنی‌سیلین در سال ۱۹۴۰ شناسایی شد. از آن زمان به بعد، داروهای ضدباکتری زیادی معرفی شدند ولی با گذشت چندین سال از استفاده‌ی بالینی از آن‌ها، عوامل بیماری‌زای مقاوم به آن داروها نیز پدیدار شدند. پیدایش اخیر باکتری مقاوم به كارباپنم‌ها از همه نگران‌کننده‌تر است، زیرا این دارو آخرین خط دفاعی شناخته‌شده علیه میکروب‌هایی است که نسبت‌به چندین آنتی‌بیوتیک مقاوم شده‌اند.

این یک نگرانی رو به رشد در کل جهان است. براساس گزارش مرکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها فقط در آمریکا، عفونت‌های باکتریایی مقاوم به دارو بیش از ۲۳ هزار فرد را هرساله به کام مرگ می‌فرستند و علاوه‌بر هزینه‌های مراقبتی مستقیم، سالانه هزینه‌ای درحدود ۲۰ میلیارد دلار بر سیستم بهداشت این کشور تحمیل می‌کنند. متاسفانه کمبود شدید داروهای آنتی‌بیوتیک جدید در خطوط توسعه وجود دارد و بیشتر داروهایی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می‌گیرند، انواع اصلاح‌شده‌ای از داروهای موجود هستند. این موضوع چالش بزرگی پیش‌روی پزشکانی است که عفونت‌های شدید را درمان می‌کنند و منجر به ایجاد نگرانی‌هایی درمورد رسیدن عصر پس از آنتی‌بیوتیک شده است.

اما پیشرفت‌های اخیر در دانش دانشمندان در زمینه‌ی روابط میزبان-پاتوژن، دیدگاهی تازه در مورد رویکرد درمانی جایگزینی ایجاد کرده است که درمان مبتنی بر میزبان (HDT) نامیده می‌شود. درمانی مبتنی بر میزبان، مجموعه‌ای از درمان‌ها است که هدف آن به‌جای تکیه‌ی مطلق روی داروهای آنتی‌باکتریایی، تقویت پاسخ ایمنی میزبان است.

از مثال‌های امیدبخش این رویکردِ دارویی، برخی داروهای مورد استفاده برای داروهای غیرعفونی هستند. برای مثالوراپامیل و متفورمین که موجب تعدیل التهاب می‌شوند و پاسخ ضدمیکروبی میزبان را در برابر پاتوژن‌ها افزایش می‌دهند؛ سیتوکین‌ها، گروهی از پروتئین‌ها که شاملاینترلوکین‌ها هستند و باعث می‌شوند که سلول‌های پیش‌التهابی میزبان سیگنالی برای کشتن پاتوژن‌ها تولید کنند و محصولات تغذیه‌ای مانند ویتامین D3 که موجب تقویت سیستم دفاعی میزبان می‌شود. علاوه‌بر این هدف این روش درمانی، ایجاد توازنی در واکنش بدن نسبت‌به عفونت ازطریق کاهش یا پیشگیری از پاسخ التهابی شدیدی است که می‌تواند به اندام‌های داخلی آسیب برساند و حتی کشنده باشد. این امر توسط درمان سلولی حاصل می‌شود که در آن جمعیت خاصی از سلول‌های مغز استخوان درون بدن میزبان تزریق می‌شود.

در این زمینه، تمرکز پژوهش‌های کنونی درک نقش عوامل میزبان در دفاع در برابر عفونت‌های باکتریایی است. این امر همچنین در برگیرنده‌ی بررسی درمورد اینکه چگونه عوامل میزبان در عمل تنظیم التهاب مشارکت می‌کنند، نیز است. برای بررسی این موضوع پژوهشگران به‌دنبال بررسی اثر عوامل میزبان روی ژن‌هایی که سیتوکین‌ها را تولید می‌کنند، هستند. همچنین از آنجایی که آهن نقش مهمی در رشد پاتوژن و التهاب دارد، پژوهشگران به‌دنبال بررسی اثر عوامل میزبان روی ژن‌هایی که انتقال و متابولیسم آهن را تنظیم می‌کنند، هستند.

درک کامل اینکه چگونه این عوامل در دفاع میزبان و کنترل التهاب مشارکت دارند، در پزشکیِ شخصی می‌تواند بی‌نهایت مهم باشد، جایی که صفات ژنتیکی بیمار می‌توانند درمان عفونت را هدایت کنند. این تفاوت‌های ظریف درDNA که پلی‌مورفیسم (چندشکلی) نامیده می‌شود، می‌توانند توضیح دهند که چرا برخی از افراد نسبت‌به برخی پاتوژن‌ها حساس‌تر از دیگران هستند. با شناسایی این پلی‌مورفیسم‌ها و یافتن ارتباط هرکدام با سطوح حساسیت به پاتوژن، این پژوهش‌ها می‌تواند منجر به طراحی درمان‌های موثرتر در عفونت‌های باکتریایی شود. درک ما از عوامل میزبان در پاسخ به عفونت هنوز در مراحل اولیه است؛ اما این دانش آغازگر ارائه‌ی روشی جدید برای درمان یا پیشگیری از عفونت‌های باکتریایی است که جان میلیون‌ها نفر در جهان را می‌گیرند.

شواهد قانع‌کننده‌ای که نشان‌دهنده‌ی مزایای سلامتی شیرین‌کننده‌های غیرشکری باشد، وجود ندارد و حتی احتمال مضر بودن این ترکیبات را نیز نمی‌توان رد کرد. این موضوع مطالعه‌ی مروری جدیدی است که اخیرا منتشر شده است.

نگرانی‌های رو‌به‌رشد در مورد سلامت و کیفیت زندگی موجب شده که بسیاری از مردم شیوه‌ی زندگی سالم‌تر را انتخاب کنند و از غذاهای سرشار از قند، نمک یا چربی اجتناب کنند. بنابراین غذاها و نوشیدنی‌های حاوی شیرین‌کننده‌های غیرشکری به‌جای مواد غذایی عاری از شکر معمولی، در حال محبوب شدن هستند. اگرچه چندین شیرین‌کنند‌ه‌ی غیرشکری معرفی شده ولی اطلاعات کمی درمورد مزایا و مضرات احتمالی این ترکیبات در دست است و شواهد مرتبط، اغلب محدود و متناقص هستند.

به‌منظور کسب بینشی بهتر درمورد مزایا و معایب احتمالی این ترکیبات، گروهی از پژوهشگران اروپایی، ۵۶ مطالعه‌ را که در ارتباط با مصرف شیرین‌کننده‌های غیرشکری انجام شده بود؛ مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار دادند. اندازه‌گیری‌ها شامل وزن، قند خون، سلامت دهان، سرطان، بیماری قلبی‌-عروقی، بیماری کلیوی، خلق‌و‌خو و رفتار بودند. این مطالعات از نظر میزان اعتبار داده‌ها نیز مورد ارزیابی قرار گرفتند.

به‌طور کلی برای بیشتر نتایج به‌نظر می‌رسید که تفاوت‌های آماری یا بالینی بین افرادی که از شیرین‌کننده‌های غیرشکری استفاده کرده بودند با سایر یا بین مقادیر مختلف شیرین‌کننده‌های غیرشکری وجود نداشت. هرچند یافته‌های برخی مطالعات کوچک نشان می‌دهد که در افراد بزرگسال بهبود کمی در شاخص توده‌ی بدنی و سطوح گلوکز ناشتای خون در نتیجه‌ی مصرف شیرین‌کننده‌های غیرشکری وجود داشت اما میزان اعتبار این مطالعات کم بود. مصرف کمتر شیرین‌کننده‌های غیرشکری، ارتباط ضعیفی با کاهش وزن داشت اما اعتبار این شواهد نیز پایین بود.

در کودکان، افزایش کم‌تری در نمره‌ی شاخص توده‌ی بدنی با شیرین‌کننده‌های غیرشکری درمقایسه با شکر دیده شد، اما مصرف شیرین‌کننده‌های غیرشکری موجب تقاوتی در وزن بدن نشد. شواهد مثبتی نیز درمورد استفاده از شیرین‌کننده‌های غیرشکری برای بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاق یا کودکانی که در حال تلاش برای کاهش وزن بودند، دیده نشد.

پژوهشگران خاطرنشان می‌کنند که هرچند این مطالعه هم‌اکنون جامع‌ترین مطالعه‌ی مروری درمورد این موضوع است ولی از آنجا که کیفیت شواهد در بسیاری از مطالعات پایین بوده است، نمی‌توان کاملا به نتایج اعتماد کرد. مطالعات بلندمدت‌تری نیاز است تا آشکار شود آیا شیرین‌کننده‌های غیرشکری، جایگزین سالم و موثری برای شکر هستند یا نه. واسانتی مالیک از مدرسه‌ی سلامت عمومی تی‌اچ‌چان هاروارد نیز موافق است که مطالعات بیشتری برای مشخص شدن خطرات سلامتی احتمالی شیرین‌کننده‌های غیرشکری نیاز است. او می‌گوید:

براساس شواهد موجود، استفاده از شیرین‌کننده‌های غیرشکری به‌عنوان یک جایگزین شکر به‌ویژه در نوشیدنی‌های شیرین درمیان مصرف‌کنندگان با دوز بالای شکر می‌تواند استراتژی مفیدی برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی متابولیکی (مثل دیابت، بیماری قلبی یا سکته) با هدف نهایی تغییر به سمت آب و دیگر نوشیدنی‌های سالم باشد.

چند روز پیش، کاوشگر چینی چانگ‌‌ای ۴ (Chang'e 4) موفق شد در نقطه‌‌ای از ماه فرود بیاید که تاکنون هیچ کاوشگری سالم به آنجا نرسیده بود: نیمه‌‌ی پنهان ماه؛ چهره‌‌ای از ماه که به‌‌علت تقارن سرعت گردش ماه به‌‌دور خود و زمین، ما هرگز نمی‌‌توانیم ببینیم.

جیمز هد، دانشمند علوم سیاره‌ای از دانشگاه براون می‌‌گوید:

این یک گام تاریخی در کاوش علمی ماه است که در آن امکان کاوش روی سطح ناشناخته‌‌ی ماه برای اولین‌‌بار فراهم خواهد شد.

اگر همه‌‌چیز درست پیش برود، این مأموریت می‌تواند به پرسش‌‌های بنیادی ما درمورد ماهیت تنها قمر طبیعی زمین پاسخ دهد. هنوز رمز و رازهای زیادی وجود دارد؛ پرسش‌‌های بی‌‌پاسخی درباره‌‌ی نحوه‌‌ی شکل‌گیری ماه و تکامل آن در روزهای نخست که به‌‌نوبه‌‌ی خود بخشی از تاریخ کلمنظومه‌‌ی شمسی را شامل می‌‌شود.

به‌‌علاوه این مأموریت اولین آزمایش‌ رادیویی کیهانی را در نیمه‌‌ی پنهان ماه به انجام خواهد رساند و همچنین به ما خواهد گفت که آیا گیاهان می‌توانند روی ماه رشد کنند یا خیر؛ این یعنی گامی مهم در جهت مأموریت‌های فرازمینی بلندمدت انسان.

 فرصتی برای دیدن هر دو رخ ماه

ماه در تمام مدت گردش خود به‌‌دور زمین تنها یک رخ خود را به ما نشان می‌‌دهد؛ این بدان معنی است که ما هرگز فرصت دیدن نیمه‌‌ی پنهان ماه را از روی زمین نخواهیم داشت. کمی اسرارآمیز است ولی برای این اتفاق یک دلیل ساده دارد؛ ماه از لحاظ کِشَندی نسبت به زمین ثابت شده است (پدیده‌‌ای که گاهی بدان «قفل گرانشی» هم می‌‌گویند). ماه با هر دور تکمیل گردش خود به‌‌دور زمین، دقیقاً یک دور کامل به‌‌دور خود نیز می‌‌چرخد؛ نتیجه اینکه همواره یک نیم‌‌کره از آن رو به زمین قرار می‌‌گیرد.

ستاره‌‌شناسان به این بخش از ماه که به‌‌سمت ما قرار دارد، «سمت نزدیک» یا نیمه‌‌ی آشکار و به سمت دیگر ماه که هرگز نمی‌‌بینیم «سمت دور» یا نیمه‌‌ی پنهان می‌‌گویند.

نیمه‌‌ی پنهان ماه، نیمه‌‌ی تاریک نیست

با اینکه نیمه‌‌ی پنهان ماه هرگز نمی‌تواند از روی زمین دیده شود؛ اما این هرگز بدان معنا نیست که خورشید نیز به این بخش از ماه نمی‌‌تابد. در حقیقت هیچ نیمه‌‌ی تاریکی وجود ندارد و این اصطلاح در فرهنگ عامیانه تنها به نیمه‌‌ی ناشناخته‌‌ی این قمر اشاره دارد.

سیلی که هرگز نیامد

هنگامی که فضاپیمای شوروی با نام Luna 3، نخستین تصاویر را از نیمه‌‌ی پنهان ماه در سال ۱۹۵۹ ارسال کرد، ناگهان چهره‌‌ای از ماه بسیار متفاوت‌‌تر از آنچه انتظار داشتیم، نمایان شد.

نیمه‌‌ی آشکار ماه مشخصه‌‌های مهمی نظیر وجود لکه‌‌های تاریک دارد. این لکه‌‌ها مناطق تاریک‌‌تری‌‌اند که در مقایسه با خاک روشن ماه کاملاً قابل‌‌ تشخیص هستند. این مناطق تاریک زمانی شکل گرفتند که خرده‌‌سیاره‌هایی در دوران باستان به سطح ماه برخورد کردند. در اثر این برخوردها، گدازه‌ها در سطح ماه جاری شدند. این گدازه‌‌ها نیز پس از پُرکردن جای حفره‌‌ها، لکه‌‌های تاریکی را از خود روی سطح به‌‌جای گذاشتند که ما اکنون شاهد آن هستیم.

اما گویا در اثر برخورد خرده‌‌سیاره‌ها به نیمه‌‌ی پنهان ماه، هیچ سیلی از گدازه جاری نشده است؛ به همین دلیل اثرات این برخوردها به‌‌صورت دهانه‌‌های بزرگی روی سطح سیاره باقی ماند. این قضیه باعث شده است که نیمه‌‌ی پنهان ماه بسیار روشن‌‌تر، پیرتر و آکنده از حفره‌های بزرگ به نظر برسد.

برخی از ستاره‌‌شناسان بر این باورند که علت این دوگانگی را باید در ضخامت کمتر پوسته‌‌ی ماه در نیمه‌‌ی آشکار آن جست‌وجو کرد. برایونی هورگان، متخصص علوم سیاره‌ای از دانشگاه پوردو توضیح می‌‌دهد که این تفاوت در ضخامت پوسته باعث می‌‌شود ماگما راحت‌‌تر از زیر پوسته بیرون بیاید و روی سطح جاری شود. اما چرا باید ضخامت پوسته در یک نیم‌‌کره نسبت به نیم‌‌کره دیگر تا این حد متفاوت باشد؟ پاسخ این پرسش به‌‌صورت یک راز باقی مانده است؛ پرسشی که دکتر هورگان امیدوار است که کاوشگر چانگ‌‌ای ۴ بتواند به یافتن پاسخی درخور برای آن کمک کند.

گنجینه‌‌ای که از دیدها پنهان است

تاریخ منظومه‌‌ی شمسی در روزهای اولیه‌‌ی خود بسیار خشن سپری شد؛ زمانی‌که اجرام بزرگی نظیر خرده‌‌سیاره‌ها و ستاره‌های دنباله‌دار با شدتی بسیار به سیارات برخورد کردند و گودال‌هایی عظیم به‌‌جای گذاشتند که دهانه‌‌ی برخی از آن‌ها بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر قطر دارد.

اما بیشتر شواهد از این تاریخ پر آشوب آن دوران دیگر از میان رفته است و به‌‌مرور زمان از چهره‌‌ی جهان ما محو شده‌اند. در کره‌‌ی زمین و دیگر دنیاهای سنگی دیگر، فعالیت‌‌های آتش‌فشانی طی میلیاردها سال اکثر حفره‌‌های ناشی از این برخوردهای عظیم را پر کرده‌‌اند.

اما نیمه‌‌ی پنهان ماه تاریخچه‌‌ای دست‌‌نخورده از این دوران پرآشوب را در خود حفظ کرده ‌است؛ این تاریخچه حتی شامل تعداد برخوردهای اجرام باستانی با سطح آن نیز می‌‌شود. دکتر هورگان می‌‌گوید:

تاریخچه‌‌ی روزهای نخستین منظومه‌‌ی شمسی در دل صخره‌‌های نیمه‌‌ی پنهان محبوس شده ‌است.

فرود بر نیمه‌‌ی پنهان و نگاهی نو به جهان

زمین ما سراسر صدا و هیاهو است؛ هر آنتن رادیویی در گوشه‌‌ای از این سیاره‌‌، در حال انتشار یک سمفونی بلند از صداهای عجیب‌‌وغریب است؛ امواج ناشی از اپراتورهای تلفن همراه، ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی، خطوط برق و تلفن، ماهواره‌‌های GPS، خودروها و وای‌‌فای همگی بخشی از سیل اصواتی هستند که دنیای ما را روی زمین دربر گرفته‌‌اند؛ اما نیمه‌‌ی پنهان ماه نقطه‌‌ای است که دور از این هیاهو، در سکوت کامل است؛ برای همین اینجا مکانی ایده‌آل برای مطالعه‌‌ی اصوات طبیعی جهان خواهد بود.

این خود بزرگ‌ترین دلیل برای تلاش ستاره‌‌شناسانی است که مدت‌ها رویای ساختن یک تلسکوپ رادیویی را در نیمه‌‌ی پنهان ماه در سر می‌‌پرورانند. دکتر هورگان می‌گوید:

ما از طول‌موج‌های رادیویی برای بررسی همه‌‌‌‌ی پدیده‌‌ها از سیاه‌‌چاله‌‌های واقع در همسایگی خود تا کهکشان‌‌های بسیار دور استفاده می‌کنیم؛ بنابراین استقرار یک رصدخانه رادیویی در نیمه‌‌ی پنهان ماه می‌تواند یک مزیت بزرگ برای دنیای نجوم باشد. مأموریت چانگ‌‌ای ۴ یک فرصت مناسب برای محک‌‌زدن این نظریه خواهد بود که بفهمیم استقرار رصدخانه‌‌ی رادیویی در آن نقطه از ماه چه مزایایی نسبت به رصدخانه‌‌های زمینی خواهد داشت.

یک رصدخانه‌‌ی احتمالی در ماه می‌تواند ما را در مطالعه‌‌ی پدیده‌هایی مانند نخستین ابرهای گازی هیدروژن که در خلق اولین ستارگان جهان نقش داشته‌‌اند، یاری کنند. هینو فالکه، کارشناس اختر‌شناسی رادیویی از دانشگاه ردبود هلند می‌‌گوید:

ما قادر خواهیم بود به پژواکی دوردست از مهبانگ گوش فرا دهیم و جهان را در زمانی پیش از تشکیل نخستین ستارگان نظاره‌‌گر باشیم.

چنین سیگنالی به اخترشناسان این امکان را می‌دهد که اولین روزهای جهان را بررسی کنند. دکتر فالکه ضمن اشاره به نقشه‌‌ی گرمایی جهانی که تنها  ۳۷۰ هزار سال پس از مهبانگ شکل گرفته است، می‌‌گوید:

آنچه (در این نقشه) می‌‌بینیم، تنها یک تصویر کودکانه است؛ از محل نیمه‌‌ی پنهان ماه می‌‌توانیم یک فیلم کامل از نحوه‌‌ی تکامل جهان خود از دوران نوباوگی تا بلوغ تماشا کنیم.

کشف امکان رشد در نیمه‌‌ی پنهان

یکی دیگر از مأموریت‌های کاوشگر چانگ‌‌ای ۴ بررسی نحوه‌‌ی رشد گیاهانی نظیر سیب‌زمینی و گیاهان رشادی گل‌‌دار کوچک در شرایط گرانشی ماه است که می‌تواند در راستای اهداف مأموریت‌های سرنشین‌‌دار بعدی چین قرار گیرد، این نخستین گلخانه‌‌‌‌ی کوچکی است که در مکانی دیگر از منظومه‌‌ی شمسی فرود آمده است.

آنا لیزا پال، یک متخصص باغبانی علمی از دانشگاه فلوریدا در گینزویل می‌‌گوید که این آزمایش کوچک گامی رو به جلو است تا بشر را برای بازگشت به کره‌‌ی ماه آماده کنیم؛ بازگشتی که این بار فراتر از بازدیدی کوتاه باشد.

درحالی‌که هنوز فاصله‌ی زیادی تا معرفی و عرضه‌ی آیفون‌های ۲۰۱۹ اپل باقی است، اما شایعات و گمانه‌زنی‌ها در مورد این محصولات از چندی پیش آغاز شده‌اند. وبسایت وال‌استریت ژورنال روز گذشته به‌ نقل از منابعی آگاه، جزئیات مهمی را در مورد آیفون‌های جدید اپل منتشر کرد که شامل موارد مختلفی در مورد این دستگاه‌ها می‌شود.

این وبسایت می‌نویسد که اپل قصد دارد همچون سال ۲۰۱۸، در پاییز پیش‌رو نیز سه مدل مختلف از آیفون‌های خود را روانه‌ی بازار کند. یکی از این گوشی‌ها در واقع مدل جدید آیفون XR خواهد بود؛ آیفون ۱۰ آر ارزان‌قیمت‌ترین آیفون سال ۲۰۱۸ به‌شمار می‌آید که گرچه طبق گزارش‌های اخیر توانسته از لحاظ فروش گوشی‌های آیفون XS و آیفون XS Max را جای بگذارد، اما آنطور که منابع وال‌استریت ژورنال ادعا می‌کنند، در مجموع نتوانسته است انتظارات اپل را به‌صورت کامل برآورده کند. 

ظاهرا اپل قصد دارد مدل بالارده‌ی آیفون‌های ۲۰۱۹ خود را به ویژگی‌های جدیدی از جمله دوربین اصلی سه‌گانه تجهیز کند. در ضمن گفته می‌شود که دو مدل دیگر دارای دوربین دوگانه خواهند بود. چنین دوربین‌هایی به‌لطف بهره‌مندی از لنزهای بیشتر، توانایی بالاتری در زمینه‌ی ثبت تصاویرِ باکیفیت و همچنین ایجاد افکت‌های جذاب نظیر بوکه خواهند داشت.

بااین‌حال گفته می‌شود که مدل ۲۰۱۹ آیفون ۱۰ آر قرار است همچنان از نمایشگر LCD بهره ببرد؛ این تصمیم در حالی از سوی اپل اتخاذ می‌شود که این شرکت به فروش کمتر از حد انتظار این مدل از آیفون اعتراف کرده‌ است. در واقع آیفون ۱۰ آر به‌طور کلی گوشی خوبی است، اما عده‌ی زیادی از کاربران با نمایشگر LCD آن راحت نیستند. منابع وال‌استریت ژونال مدعی هستند که بخش مهمی از این تصمیم، به این موضوع بر می‌گردد که اپل از ماه‌ها پیش روند تولید مدل ۲۰۱۹ آیفون ۱۰ آر را با نمایشگر LCD آغاز کرده و حال نمی‌تواند به‌راحتی تغییراتی عمده نظیر تعویض نمایشگر را در این گوشی‌ها اعمال کند.

بااین‌حال اپل در سال ۲۰۲۰ میلادی به‌طور کامل با آیفون‌های LCD خداحافظی خواهد کرد و این یعنی گوشی‌های این شرکت از این سال به بعد، تماماً با نمایشگرهای باکیفیت OLED تولید خواهند شد. نمایشگرهای OLED به‌کاررفته در مدل‌های بالارده‌ی آیفون‌های ۲۰۱۸ یعنی آیفون ۱۰ اسو آیفون ۱۰ اس مکس نسبت به نمایشگر LCD گوشی‌هایی مثل آیفون ۱۰ آر، آیفون ۸ و آیفون ۷، کنتراست بهتری ارائه می‌دهند.

وال‌استریت ژورنال در ادامه‌ی گزارش خود به‌ نقل از منابعی موثق می‌نویسد که گرچه بخش‌های اصلی روند تولید آیفون‌های ۲۰۱۹ انجام شده و دیگر شاهد اعمال تغییراتی اساسی در این محصولات نخواهیم بود، اما این روند هنوز به‌طور کامل به‌ پایان نرسیده است و کوپرتینویی‌ها همچنان با جدیت روی آن کار می‌کنند. در ضمن ظاهرا برنامه‌ریزی‌ اپل برای آیفون‌های ۲۰۲۰ فعلا در مراحل آغازین است و این یعنی احتمالا به‌مرور زمان تغییراتی در آن‌ها ایجاد خواهد شد و فعلا نمی‌توان با قطعیت در مورد گوشی‌های ۲۰۲۰ اپل صحبت کرد.

نوآوری‌هایی که اپل در آیفون‌هایش ارائه می‌دهد و همچنین استراتژی‌هایی که این شرکت برای فروش گوشی‌هایش تعیین می‌کند (نظیر قیمت در خرده‌فروشی‌ها) می‌تواند برگ برنده‌ی این شرکت برای فروش بیشتر گوشی‌هایش باشد. اگر گزارش‌های اخیر را دنبال کرده باشید، می‌دانید که آمار فروش آیفون‌ها طی یک سال اخیر با افت مواجه شده و این یعنی اپل باید سریعا تصمیمات مهمی را در این رابطه اتخاذ کند. تحلیلگران، قیمت بالا و نداشتن نوآوری‌های جدید را دو مورد از اصلی‌ترین دلایل این اتفاق می‌دانند.

تیم کوک هفته‌ی گذشته در نامه‌ای به سهام‌داران اپل از کاهش پیش‌بینی‌های این شرکت در مورد درآمد حاصل از سه‌ماهه‌ی اخیر خبر داد و به‌طور ویژه به کاهش فروش آیفون‌ها در چین اشاره کرد. کاهش فروش گوشی‌های اپل در چین می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد؛ گرچه فروش آیفون‌ها در این کشور به‌طور رسمی متوقف نشده است، اما ویژگی‌هایی که رقبای چینی با قیمت پایین‌تر ارائه می‌دهند، مردم را به خرید آن‌ها مجاب می‌کنند. در ضمن اخیرا گزارشی مبنی بر تحریم خرید آیفون‌ها توسط خود مردم چین منتشر شده بود. بر اساس اخبار اخیر، اپل به‌طور معمول ۲۰ درصد از کل درآمدش را از بازار چین بزرگ کسب می‌کند.

منابع موثق وال‌استریت ژورنال به خبرنگار این سایت گفته‌اند که اپل طبق برنامه‌ریزی قبلی قصد دارد در پاییز ۲۰۱۹ به معرفی دو آیفون با نمایشگر OLED و یک آیفون با نمایشگر LCD اقدام کند. گفتنی است که این شرکت پیشتر در سال ۲۰۱۸ تصمیم مشابهی اتخاذ کرده و دو آیفون OLED را به‌همراه یک آیفون LCD معرفی و عرضه کرده بود. مدل LCD (آیفون ۱۰ آر) در حدود ۲۵ درصد قیمت پایین‌تری نسبت به آیفون‌های OLED داشت.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش وال‌استریت ژورنال به دوربین‌های آیفون‌های جدید مربوط می‌شود. آنطور که این وب‌سایت می‌نویسد، اپل برای اینکه از قافله جا نماند، می‌خواهد در تمامی آیفون‌های ۲۰۱۹ از دوربین‌های چندگانه استفاده کند. همان‌طور که بالاتر ذکر کردیم، آیفون ۲۰۱۹ پرچم‌دار (به‌عنوان مدل جدید آیفون ۱۰ اس مکس) دارای سه دوربین اصلی خواهد بود و دو آیفون دیگر، از دوربین دوگانه بهره خواهند گرفت. نکته‌ی جالب‌توجه در این زمینه، استفاده از دوربین دوگانه به‌جای دوربین یگانه در مدل جدید آیفون ۱۰ آر خواهد بود.

استفاده از دوربین چندگانه می‌تواند عده‌ی بیشتری از کاربران گوشی‌های هوشمند را به خرید آیفون‌های اپل ترغیب کند؛ خصوصا آن‌هایی که به گرفتن عکس‌های باکیفیت علاقه‌ی زیادی دارند. این موضوع به‌ویژه برای ساکنان کشور چین، صدق می‌کند.

با این‌همه نباید فراموش کرد که گوشی‌های Apple از لحاظ تعداد دوربین‌ها، از رقبایشان عقب افتاده‌اند (با این‌حال، دوربین‌های به‌کاررفته در آیفون‌ها، همچنان تصاویر باکیفیتی ثبت می‌کنند). سامسونگ سال گذشته نسبت به معرفی و عرضه‌ی گوشی گلکسی A9 با چهار دوربین اصلی اقدام کرد. از طرفی، گوشی‌های میت ۲۰ پرو و پی ۲۰ پرو با دوربین اصلی سه‌گانه از سوی هواوی عرضه شدند. 

جالب است بدانید که طبق ادعای منابع وال‌استریت ژورنال، اپل به‌طور کامل از حس رقابت‌طلبی رقبای چینی خود آگاه است و از همین‌رو اخیرا روی برخی از این شرکت‌ها (خصوصا آن‌هایی که دستگاه‌هایی با چند دوربین عرضه کرده‌اند) مطالعات مهمی انجام داده و آنان را مورد بررسی قرار داده است. 

شرکت‌های گوشی‌ساز چینی طی سال‌های اخیر توانسته‌اند با سرعت بیشتری نسبت‌به اپل به معرفی ویژگی‌ها و نوآوری‌های جدید برای محصولاتشان بپردازند و این موضوع باعث شده است تا ساکنین این کشور، تمایل زیادی برای تهیه‌ی این محصولات از خود نشان دهند. نکته‌ی مهم دیگر این است که گوشی‌های این شرکت‌ها ضمن بهره‌مندی از ویژگی‌های جدید، غالبا قیمت کمتری نسبت‌به آیفون‌های اپل دارند. از میان برخی از این ویژگی‌ها که شرکت‌های چینی قبل از اپل به سمت آن‌ها رفته بودند، می‌توان به عرضه‌ی گوشی دو‌سیم‌کارت یا وجود حسگر اثر انگشت در زیر نمایشگر اشاره کرد.

با همه‌ی این‌ها، تحلیلگران زیادی گفته‌اند که حتی اگر اپل در آیفون‌های جدیدش از نوآوری‌هایی تازه و قیمت معقول‌تر استفاده کند، تصور اینکه این شرکت بتواند جایگاه پیشین خود را در بین مردم (خصوصا چینی‌ها) مجددا کسب کند، اندکی سخت به‌نظر می‌رسد. در واقع اپل نمی‌تواند برای جلب‌توجه مردم، صرفا به این دستگاه‌های جدید متکی باشد.

آتسوشی اوسانای، از استادان دانشگاه واسه‌دا در توکیو، در این رابطه می‌گوید: «آنچه که از اپل می‌خواهیم، تولید محصولی است که بتواند احساسات ما را برانگیزد، حتی اگر شده به‌صورت ناخودآگاه؛ محصولی که واقعا زیبا باشد و از طراحی سطح‌ بالا بهره ببرد تا ما نتوانیم در مقابل خریدش، مقاومت کنیم.» او معتقد است که اپل باید نوآوری‌های کاملا جدیدی در گوشی‌هایش ارائه دهد تا بتواند موفق باشد. اوسانای ادامه می‌دهد: «تقویت کردن آیفون‌ها در زمینه‌ای مثل اضافه‌کردن ویژگی‌های جدید به دوربین، نمی‌تواند برای مردم جذاب باشد؛ زیرا این دقیقا همان‌کاری است که شرکت‌های دیگر در حال انجام‌دادنش هستند.»

گفتنی است که اپل اخیرا طرح‌های ویژه‌ای را به‌منظور تعویض آیفون‌های قدیمی کاربران با آیفون‌های ۲۰۱۸ با پرداخت هزینه‌ی کمتر، آغاز کرده است تا از این طریق، افراد بیشتری را به تهیه‌ی گوشی‌های جدیدش ترغیب کند. 

با همه‌ی این‌ها، داشتن قیمت بالا و عدم بهره‌مندی از ویژگی‌های شاخص جدید، باعث شده است تا مردم برخی از گوشی‌های اندرویدی ارزان‌قیمت‌تر را ترجیح دهند و سراغ خرید آیفون‌های ۲۰۱۸ نروند. موضوع مهم دیگر این است که ظاهرا عده‌ی زیادی از کاربران iOS ترجیح داده‌اند آیفون قدیمی خود را حداقل یک‌سال دیگر نگه دارند؛ یکی از این افراد، فریلنسری به‌نام وانگ شی است که می‌گوید چند هفته‌ی پیش در شانگهای برای تهیه‌ی آیفون‌های جدید به فروشگاه‌های رسمی اپل مراجعه کرده، اما نهایتا بدون اینکه محصولی بخرد، از آنجا بیرون آمده است.

وانگ می‌گوید که سال گذشته یک آیفون ۸ به‌همراه یک آیفون X تهیه کرده است؛ وی در مورد دلیل خود برای نخریدن آیفون‌های جدید، این‌گونه توضیح می‌دهد: «آیفون‌های جدید، تغییرات چندانی نسبت به مدل‌های پشین به‌خود ندیده‌اند.» با این‌‌حال او ظاهرا تمایلی به استفاده از دستگاه‌های اندرویدی ندارد و می‌گوید اگر آیفون‌های امسال حرف جدیدی برای گفتن داشته باشند، آن‌ها را تهیه خواهد کرد. او در این زمینه می‌گوید: «مدت‌ها است که از سیستم‌عامل iOS استفاده می‌کنم و به آن عادت کرده‌ام؛ به‌همین خاطر گوشی‌های آیفون را ترجیح می‌دهم.»

وال‌استریت ژورنال در بخش پایانی گزارشش می‌نویسد که اپل قصد دارد به‌منظور کاهش هزینه‌ها در سال ۲۰۱۹، برخی قطعات و ویژگی‌ها را در آیفون‌های جدیدش به‌کار نگیرد. طبق ادعای منابع این سایت، یکی از این موارد، ماژول مربوط به لمس سه‌بعدی است که نمایشگر را نسبت‌به فشار حساس می‌کند.

نظر شما در مورد این گزارش چیست؟ به‌نظر شما نیز اپل قصد دارد پرچم‌دار سال ۲۰۱۹ خود را به دوربین سه‌گانه مجهز کند؟

در پایان از شما دعوت می‌کنیم به‌منظور مشاهده‌ی مشخصات فنی و قیمت گوشی موبایل به بانک محصولات زومیت مراجعه کنید. در این بخش از سایت امکان مشاهده‌ی قیمت گوشی اپل، سامسونگ، هواوی، وان‌پلاس و شیائومی به‌همراه گالری تصاویر و اخبار و مقالات مرتبط به آن‌ها برای شما کاربران محترم فراهم شده است.

قطب سوم بزرگ‌ترین ذخیره‌ی یخ و برف زمین پس از شمالگان و سرزمین جنوبی محسوب می‌شود. این منطقه شامل رشته‌کوه‌های هیمالیا – هندوکش و فلات تبت است و از ۱۴ رشته از مرتفع‌ترین کوه‌های دنیا و نزدیک به ۱۰۰هزار کیلومتر مربع از یخچال‌های طبیعی (منطقه‌ای به وسعت ایسلند) میزبانی می‌کند. برفاب این کوهستان‌ها ۱۰ رودخانه‌ی عظیم از جمله سند، براهماپوترا، گنگ، رود زرد و یانگ‌تسه را تعذیه می‌کنند که تقریبا یک‌پنجم از جمعیت دنیا به آن‌ها وابسته هستند.

تغییرات اقلیمی این ذخیره‌ی یخ‌زده‌ی عظیم را تهدید می‌کند که از آن با عنوان گرمایش قطب سوم یاد می‌شود. در طول ۵۰ سال گذشته، یخچال‌ها در هیمالیا و فلات تبت در حال کوچک‌شدن بوده‌اند. آن دسته از یخچال‌ها در کوه‌های تیان شان تا شمال یک‌چهارم از حجمشان را از دست داده‌اند و تا میانه‌ی قرن حاضر، احتمال از دست رفتن نیمی از آن‌ها وجود دارد. برفاب آن‌ها در حال گسترش دریاچه‌ها هستند؛ جریان‌های رودخانه‌ای در آغاز تابستان زودتر از ۳۰ سال گذشته به اوج می‌رسند و الگوهای آب‌وهوایی در حال تغییر هستند. موسمی ضعیف‌تر هند در حال کاهش میزان بارش در هیمالیا و جنوب فلات تبت است؛ درحالی‌که برف و باران در شمال غرب فلات تبت و کوه‌های پامیر افزایش می‌یابد.

پژوهشگران هنوز نمی‌فهمند چرا این تغییرات تا حد زیادی در سرتاسر منطقه‌ی قطب سوم متفاوت هستند یا چگونه به سرانجام می‌رسند. پیش‌بینی می‌شود برخی از رودخانه‌ها در آسیای مرکزی نظیر آن‌هایی که دریاچه‌ی آرال را تغذیه می‌کنند، به‌تدریج خشک شوند. در طرف دیگر، احتمال دارد که دیگر رودها نظیر بالادست گنگ، براهماپوترا، سالوین و مِکونگ دست‌کم تا ۲۰۵۰ طغیان کنند.

هم‌اکنون، جوامع تبتی با تاثیرات فروپاشی یخچال‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در اکتبر ۲۰۱۸، سد لغزشی رودخانه یارلونگ تانگو که سرآب برهماپوترا را تشکیل می‌دهد، مناطقی به دورافتادگی بنگلادش را با سیل تهدید می‌کرد.

جوامع به اطلاعاتی نیاز دارند که در مدیریت خطرات و منابع آبی به آن‌ها کمک کنند. آن‌ها باید بدانند که کدام یخچال‌های طبیعی سریع‌تر از همه در حال ذوب‌شدن هستند و چگونه تغییر بارش برف و اقلیم گرم‌تر، انباشت و نابودی یخ و حجم رودخانه‌ها و دریاچه‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

نظارت بر شبکه

نظارت بر چرخه‌ی آب در این منطقه‌ی وسیع، بزرگ و دورافتاده دشوار است. تصاویر ماهواره‌ای و مدل‌های اقلیمی برای حل تغییرات محلی دقت بسیار پایینی دارند.

از این‌رو، در سرتاسر منطقه به شبکه‌ای از ایستگاه‌های نظارتی احتیاج است. یک چنین ایستگاهی باید متغیرهای کلاسیک هواشناسی نظیر دمای هوا، رطوبت، فشار هوا، بارش و بادها را ردیابی کند و داده‌های مربوط‌به چرخه‌ی آب را با اندازه‌گیری ایزوتوپ‌های پایدار هیدروژن و اکسیژن در بخار آب گسترش دهد. با این کار، دیدی حیاتی به منشاء رطوبت جو و فرآیندهایی که از سر گذرانده است، نظیر تبخیر و میعان فراهم می‌شود.

به‌عنوان قدمی اولیه، یک برنامه‌ی علمی بین‌المللی به‌نام محیط‌زیست قطب سوم (11 TPE)، ایستگاه زمینی و بالون متصل را از سال ۲۰۱۴ تاکنون مستقر کرده است و با مؤسسه‌ی تحقیقات فلات تبت و آکادمی علوم چین در پکن همکاری می‌کند. این شبکه‌ی نظارتی هم‌اکنون بزرگتر از تلاش‌های مشابه در جنوبگان و شمالگان است و تعداد چنین ایستگاه‌هایی را در سرتاسر جهان تقریبا دو برابر می‌کند.

دانشمندان در می ۲۰۱۸ در کمپ اصلی شمالی اورست، برای مشاهدات جریان رطوبت در هوا بالون‌های متصل را آماده می‌کنند.

بااین‌حال، اقدامات بیشتری باید انجام شود. پژوهشگران به درک بهتری از روابط بین چشم‌انداز پیچیده‌ی قطب سوم و الگوهای آب‌وهوایی و فرایند‌هایی احتیاج دارند که بر بارش و ذوب یخ‌ها تأثیرگذار هستند. چرخه‌ی آب باید در سه بعد مورد رهگیری قرار گیرد - به‌عنوان آب مایع، یخ و بخار آب در روی زمین و در هوا - و بر تغییرات نظارت شود. علاوه‌بر این، به‌منظور ارائه‌ی پیش‌بینی‌های دقیق برای منطقه، باید مدل‌های کامپیوتری نیز طراحی شوند.

نیاز به آگاهی

دو الگوی آب‌وهوایی – موسمی هند و بادهای غرب‌وزان – حجم زیادی از جریان رطوبت را به سمت قطب سوم هدایت می‌کنند. همان‌طور که درجه‌ی حرارت شبه‌قاره‌ی هند در بهار و تابستان بالا می‌رود؛ همرفت، رطوبت را از خلیج بنگال، دریای عرب و اقیانوس هند به‌سوی شمال می‌کشد و این به‌عنوان بارش در هیمالیا و فراتر از آن فرومی‌ریزد. در شمال و غرب منطقه، بادهای غرب‌وزان رطوبت را از دریای مدیترانه می‌آورند. در سرتاسر منطقه نیز آب از خاک تبخیر و ازطریق تعرق توسط گیاهان بیرون داده می‌شود.

ما به‌لطف مشاهدات ایزوتوپ‌های پایدار در آب، از این الگوها آگاهی داریم. در بعد عمودی، چنین داده‌هایی نحوه‌ی ترکیب رطوبت را در توده‌های هوا و ازطریق فرآیندهایی در لایه‌ی مرزی جو نشان می‌دهند. این اطلاعات همچنین همان‌طور که سطوح یخچال‌های طبیعی و هوا گرم و سرد می‌شوند، نحوه‌ی انتشار روزانه‌ی رطوبت را از یخچال‌ها ثبت می‌کنند.

ما همچنان فاقد درکی کمی از نقش هر فرایند در مجموع بودجه‌ی آبی هستیم. همچنین معلوم است که چه مقدار آب بین صورت‌های جامد، مایع و بخار عبور می‌کند و هیدرولوژی منطقه‌ای را تحت تاثیر قرار می‌دهد. علاوه‌بر این، نسبت به فرآیندهای فیزیکی که بر یخچال‌های طبیعی تاثیر می‌گذارند، از جمله تاثیرات بقایای سطحی و هواپخش‌ها بر انباشت و ذوب یخ، درک پایینی وجود دارد. ما نه می‌توانیم پیش‌بینی کنیم چه مقدار برفاب درون دریاچه‌ها و رودخانه‌ها سراریز خواهد شد و نه رطوبت خاک چگونه می‌تواند بارش محلی را افزایش دهد. توپوگرافی پیچیده و متنوع منطقه، دیگر عامل آشفتگی محسوب می‌شود.

علاوه‌بر این، تغییرات اقلیمی را نیز باید در نظر گرفت. جریان جتی غرب‌وز در آسیای شرقی از چند دهه‌ی گذشته تقویت شده؛ درحالی‌که موسمی تابستانی هند در حال تضعیف است. هر دو روند بر توزیع بارش برف و به تبع آن بازتاب‌پذیری (یا آلبدو)، بودجه‌ی انرژی (توازن تمام انرژی ورودی و خروجی سامانه‌ی سیاره) و بودجه‌ی آبی سطوح زمین تاثیر می‌گذارند.

مدل‌های اقلیمی جهانی به‌منظور شبیه‌سازی ویژگی‌های بزرگ‌مقیاس گردش جوی طراحی شده‌اند و در نتیجه در تلاش برای بازتولید الگوهای آب‌وهوایی در قطب سوم هستند. بااین‌حال، برای بهبود آن‌ها به مدل‌ها و داده‌های جدید نیاز خواهد بود. تنها ۰/۱ درصد از یخچال‌های طبیعی و دریاچه‌های منطقه صاحب ایستگاه‌های نظارتی هستند. درواقع، معدود نواحی بالاتر از ۵هزار متر از سطح دریا، ایستگاه‌های آب‌وهوایی دارند، چه رسد به ردیاب‌های ایزوتوپ‌ - آب.

پژوهشگران ابزارهایی را برای اندازه‌گیری ایزوتوپ‌های پایدار در بخار آب جوی در نزدیکی اورست نصب می‌کنند.

قدم‌های بعدی

اولویت نخست باید گسترش شبکه‌ی ایستگاه‌های نظارتی آب‌وهوا و ایزوتوپ باشد. هم‌اکنون، قرار است تا انتهای سال جاری میلادی، ۲۰ ایستگاه بیشتر در سرتاسر ناحیه‌ای وسیع‌تر از قطب سوم استقرار یابند. دیگر ایستگاه‌ها می‌توانند به‌عنوان پیشرفت‌های یادگیری افزوده شوند. راه‌اندازی این ایستگاه‌ها بخشی از برنامه‌ی پژوهشی Pan-TPE چین است که دانشمندانی از نروژ تا نپال در آن مشارکت دارند. این برنامه به‌مدت ۵ سال بودجه‌ای بالغ بر ۱.۴۸ میلیارد یوان (۲۱۵ میلیون دلار آمریکا) در اختیار دارد تا تغییرات زیست‌محیطی را در قطب سوم، فلات ایران، رشته‌کوه قفقاز و کوه‌های کارپات مطالعه کند. برنامه‌ای دیگر – دومین پروژه‌ی تحقیقات علمی فلات تبت (STEP) – از سال ۲۰۱۹، ۴.۳۵ میلیارد یوان بودجه در طول ۵ سال دریافت خواهد کرد تا به مطالعه‌ی تغییر زیست‌محیطی فلات تبت بپردازد. در طول این برنامه‌ی ۱۰ ساله، هزینه‌ی ابزارها، کارکنان، تعمیر و نگه‌داری احتمالا از ۸ میلیون یوان در سال به نزدیک به ۱۵۰ میلیون یوان افزایش خواهد یافت.

اغلب ایستگاه‌های نظارتی بر دو محور استقرار می‌یابند. یک خط جنوب به شمال شامل ۱۵ ایستگاه که با فواصل ۱۰۰ الی ۵۰۰ کیلومتر از اقیانوس گرمسیری هند و از میان بنگلادش و نپال تا کوه‌های تیان شان کشیده می‌شود، بر فرآیندهای مرتبط با موسمی نظارت خواهد کرد. یک خط غرب به شرق که از فلات ایران تا فلات بادرُفت چین کشیده می‌شود و دربردارنده‌ی ۱۲ ایستگاه با فواصل ۲۰۰ الی ۵۰۰ کیلومتر است، تاثیرات بادهای غرب‌وزان را بررسی خواهد کرد. بارش باران و برف، ذوب یخچال‌های طبیعی، تخلیه‌ی دریاچه‌ها و رودخانه‌ها به‌همراه سطوح بقایای یخچالی، خاک منجمد و آب‌های زیرزمینی نیز در حوضه‌های رودخانه‌ای مورد مشاهده قرار خواهند گرفت.

اثر متقابل بین ارتفاع، گردش جوی و بخار آب ازطریق اندازه‌گیری‌های ساعتی در سه نقطه‌ی مهم ردیابی خواهند شد که عبارت‌اند از کوه‌های پامیر (تحت سلطه‌ی بادهای غرب‌وزان)، هیمالیا (تحت تاثیر موسمی هند) و کوه‌های هنگ‌دوان (جایی که موسمی شرق آسیا غالب است).

نصب و نگه‌داری این شبکه چالش‌برانگیز خواهد بود. دستگاه‌ها باید قدرتمند و به آخرین فناوری‌ها نظیر اندازه‌گیری‌های سریع طیف‌سنجی مبتنی بر لیزر ایزوتوپ و سیستم‌های تشخیص نور با وضوح بالا و دامنه (لیدار) مجهز باشند. بیش از ۲۰۰ کارمند حرفه‌ای برای اداره‌ی آن‌ها باید آموزش داده شوند.

اولویت دوم این است که داده‌ها به اشتراک گذاشته شوند و مدل‌های اقلیمی جهانی و منطقه‌ای به‌وسیله‌ی آن‌ها تغذیه شوند. نسل تازه‌ای از مدل‌های سیستم زمین باید برای قطب سوم توسعه یابند که جو، یخ‌کره، آب‌کره و زیست‌کره‌ی آن را نمایان می‌کنند. مدل‌ها باید شامل تعاملات در وضوح بسیار بالا باشند و ایزوتوپ‌های پایدار آب را به‌همراه هواپخش‌ها و چرخه‌ی بیوژئوشیمی در بر بگیرند.

این مدل‌ها باید پیامدهای منطقه‌ای سناریو‌های مختلف فعالیت‌های انسانی و راهبردهای کاهش تغییرات اقلیمی (انتشار گازهای گلخانه‌ای، هواپخش‌ها، تغییرات کاربری زمین، مدیریت آب) را بررسی کنند. آن‌ها همچنین باید تغییرات در رواناب رودخانه‌ای و کیفیت آب را کمیت‌سنجی کنند. چنین مدل‌هایی راهبردهای منطقه‌ای را برای سازگاری با تغییر اقلیم، حفظ و احیای اکوسیستم‌ها و خدماتشان و حفاظت تنوع زیستی هدایت می‌کنند.

دانشمندان سرتاسر دنیا در رشته‌های مختلف از اقلیم‌شناسی تا علوم اجتماعی باید با یکدیگر همکاری کنند. همچنین نیازهای مردم محلی باید در مرکز توجه قرار داشته باشد. پژوهشگران باید به جوامع کمک کنند تا از آنچه بر سر اقلیم و محیط‌زیستشان می‌آید، سر در بیاورند و آن‌ها را قادر سازند تا راهبردهایی را برای مدیریت خطرات و سازگاری در پیش بگیرند. به‌عنوان مثال، ارزیابی‌های دانشمندان از فروپاشی‌های عمده‌ی یخ در یخچال‌های طبیعی آرو در تبت غربی در سال ۲۰۱۶ به دولت محلی امکان داد تا برای جابه‌جایی جوامع تهدیدشده، سامانه‌ی هشدار خطری را ایجاد کند.

همان‌طور که تاثیرات گرمایش جهانی در سرتاسر قطب سوم منعکس می‌شود، علم و دانش باید مورد توجه و تاکید بیشتری قرار بگیرد.

کادیلاک در آستانه‌ی نمایشگاه دیترویت ۲۰۱۹، کراس‌اور سه ردیف صندلی خود را با نام XT6 معرفی کرد. این خودرو عناصر و ویژگی‌های طراحی مدل کوچک‌تر XT4 را قرض گرفته و آن‌ها را در قالب بزرگ‌تری که روی پلتفرم بیوک انکلیو ساخته شده، ارائه کرده است. اما XT6 با ۵.۰۵ متر طول، حدود ۱۴ سانتی‌متر از انکلیو و شورولت تراورس کوتاه‌تر بوده و بنابراین اندازه‌ی آن به جی‌ام‌سی آکادیا نزدیک‌تر است. در همین حال، کراس‌اور جدید کادیلاک ۲۳ سانتی‌متر طول بیشتری از مدل کوچک‌تر XT5 دارد.

در نمای جلویی XT6 چراغ‌های LED باریکی دیده می‌شود که به جلوپنجره‌ی بزرگی متصل شده‌اند. چراغ‌های روشنایی در روز هم به‌صورت عمودی در زیر چراغ‌های اصلی جای گرفته‌اند. رینگ‌های استاندارد این خودرو ۲۰ اینچی هستند اما امکان سفارش نمونه‌های ۲۱ اینچی هم برای آن وجود دارد. اما در نمای عقبی برخلاف اسکالید و XT4، خبری از چراغ‌های روی ستون نیست و برای XT6 چراغ‌های L شکل طراحی شده است. در بخش پایینی سپر هم دو سر اگزوز افقی به چشم می‌خورد.

زیر کاپوت XT6 فعلاً همان پیشرانه‌ی ۳.۶ لیتری V6 تنفس طبیعی آشنای جنرال موتورز قرار گرفته که ۳۱۰ اسب‌بخار قدرت و ۳۶۷ نیوتن‌متر گشتاور دارد. نیروی این پیشرانه توسط یک جعبه‌دنده‌ی ۹ سرعته‌ی اتوماتیک انتقال پیدا می‌کند. این کراس‌اور در تیپ پایه به‌صورت دیفرانسیل جلو عرضه می‌شود و امکان سفارش سامانه‌ی چهارچرخ محرک برای آن وجود دارد؛ اما تیپ‌های بالاتر به‌صورت استاندارد به این سامانه مجهز هستند.

کادیلاک فعلاً جزئیاتی از قوای محرکه‌ی هیبریدی یا توربوشارژ برای XT6 منتشر نکرده است اما احتمال ارائه‌ی هردوی این موارد در آینده وجود دارد. کراس‌اور جدید کادیلاک در ابتدا در دو تیپ پریمیوم لاکچری و اسپرت عرضه می‌شود که دومی به کمک‌فنرهای تطبیقی و تنظیم اسپرت فرمان مجهز است. سیستم چهارچرخ محرک نیز مثل XT4 از سیستم دوکلاچه سود می‌برد که می‌تواند به‌منظور کاهش مصرف سوخت، به‌طور کامل انتقال نیرو به چرخ‌های عقب را قطع کند.

در داخل XT6 تودوزی چرمی و تزئین چوبی به‌کار رفته اما در تیپ اسپرت به‌جای چوب، فیبر کربن ارائه شده است. یک صفحه‌نمایش هشت اینچی لمسی هم برای ارائه‌ی سیستم اطلاعاتی سرگرمی در نظر گرفته شده است که از کارپلی اپل و اندروید اتو گوگل پشتیبانی می‌کند. سانروف در XT6 استاندارد بوده و مانند مدل انکلیو به سه ردیف صندلی مجهز شده است.

در فهرست تجهیزات این خودرو سیستم صوتی بوز با ۱۴ بلندگو، گرم‌کن و سردکن صندلی‌های جلو، گرم‌کن صندلی‌های ردیف دوم و صندلی‌های تاشو برقی ردیف سوم دیده می‌شود. XT6 همچنین به‌صورت استاندارد به ترمز اضطراری خودکار، کمک به‌رانندگی بین خطوط، نقطه کور، دوربین دید در شب و ترمز اتوماتیک دنده‌عقب مجهز است و آینه‌ی دید عقب دوربینی هم با پرداخت هزینه‌ی اضافی برای آن قابل سفارش خواهد بود؛ اما سیستم کمک‌راننده‌ی سوپرکروز کادیلاک در این خودرو ارائه نشده است. کادیلاک XT6 در نمایشگاه دیترویت به‌طور رسمی به نمایش عمومی درخواهد آمد و فروش آن از بهار آینده شروع خواهد شد اما هنوز قیمت آن مشخص نیست.

انتشار دی‌اکسید کربن در سال ۲۰۱۸ به میزان ۳٫۴ درصد افزایش یافته است که بیشترین میزان طی ۸ سال گذشته به‌حساب می‌آید. این درحالی است که کارخانه‌های زغال سنگ سراسر ایالات متحده، سال گذشته تعطیل شدند و مسلماً پیشرفت بیشتر در زمینه موضوع تغییرات آب‌و‌هوایی در سال‌های آینده دشوار خواهد بود؛ به‌خصوص که دولت ترامپ درصدد لغو قانونی در زمینه انرژی پاک است که با هدف محدود کردن انتشار گاز کربن به اجرا درآمده بود.

انتشار سوخت‌های فسیلی در ایالات متحده از سال ۲۰۰۵ کاهش شدیدی داشته و این افت در سه سال اخیر خیلی قابل‌توجه بوده است. علت این موضوع تاحدودی به افزایش گاز طبیعی ارزان و انرژی‌‌های تجدیدپذیر برمی‌گردد که به‌سرعت جایگزین انرژی‌های آلوده ناشی از سوخت زغال‌سنگ شده‌اند. بااین‌حال کاهش استفاده از زغال سنگ در سال گذشته برای مقابله با افزایش تولید گازهای گلخانه‌ای در سایر بخش‌های اقتصادی کافی نبود.

افزایش این گازها تاحدودی به آب‌وهوا مربوط بود زیرا زمستان نسبتاً سرد باعث افزایش مصرف نفت و گاز در برخی مناطق مثل نیوانگلند شد. نکته جالب اینجا است که هم‌زمان با رشد اقتصاد ایالات متحده در سال گذشته،‌ میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای کارخانه‌ها،‌ هواپیماها و کامیون‌ها با افزایش همراه بوده است و قوانین زیادی برای پاک کردن این بخش‌ها وجود ندارد. تروور هوسر، تحلیلگر آب‌و‌هوا و انرژی در گروه رودیوم می‌گوید:

بزرگ‌ترین مشکل اینجا است که هنوز نتوانسته‌ایم افزایش تولید گازهای گلخانه‌ای در آمریکا را از رشد اقتصادی متمایز و جدا کنیم.

به‌عنوان مثال، هم‌زمان با رشد در بخش تولید ایالات متحده، انتشار گازهای گلخانه‌ای بخش‌های صنعتی نظیر فولاد،‌ سیمان،‌ مواد شیمیایی و پالایشگاه‌ها تا ۵٫۷ درصد افزایش داشته است. سیاست‌گذارانی که در سطح دولت و فدرال روی تغییرات آب‌و‌هوایی کار می‌کنند، تاکنون از نظارت بر صنایع سنگین که مستقیماً حدود یک‌ششم از گازهای کربن این کشور را به‌وجود می‌آورند، اجتناب کرده‌اند. در عوض با فعالیت‌هایی مثل ترویج استفاده از نیروی خورشید و باد، تمرکز خود را روی حذف کربن از بخش برق قرار داده‌اند.

بااینکه تولید برق پاک‌تر می‌شود، اما کارخانه‌های صنعتی که بخش اعظمی از آلودگی هوا را به‌وجود می‌آوردند،‌ نادیده گرفته شده‌اند. طبق برآورد گروه رودیوم، بخش صنعتی تا سال ۲۰۲۰ (بعد از حمل‌و‌نقل) به دومین منبع تولید گازهای گلخانه‌ای در کالیفرنیا و تا سال ۲۰۲۲ در تگزاس تبدیل خواهد شد.

همین موضوع در مورد حمل‌و‌نقل نیز صدق می‌کند. دولت فدرال از سال ۲۰۱۱ به‌طور مستمر درحال افزایش استانداردهای سوخت‌های بهینه برای خودروها و کامیون‌های سبک است، هرچند دولت ترامپ پیشنهاد کرده که بعد از سال ۲۰۲۱ سختگیری در مورد این استانداردها متوقف شود. شواهد نشان می‌دهد که این استانداردها مؤثر بوده‌اند. طی ۹ ماه اول سال ۲۰۱۸، در مقایسه با مدت مشابه در سال گذشته، آمریکایی‌ها تاحدودی بیشتر از خودروهای سواری استفاده کرده‌اند، اما مصرف بنزین به‌میزان ۰٫۱ درصد کاهش یافته که به‌لطف خودروهای کم مصرف و برقی بوده است.

با گسترش و پیشرفت اقتصاد آمریکا، سفر هوایی و جاده‌ای نیز رشد چشمگیری داشته است که از عواقب آن می‌توان به رشد ۳ درصدی استفاده از سوخت دیزل و جت و همین‌طور افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای بخش حمل‌و‌نقل در سال ۲۰۱۸ اشاره کرد. حمل‌و‌نقل هوایی نیز تاکنون مورد غفلت سیاست‌گذاران قرار گرفته است و برقی کردن یا حذف کربن در این بخش خیلی دشوار به‌نظر می‌رسد.

سال گذشته به‌دلیل رشد اقتصادی، مصرف برق با افزایش همراه بود، اما گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر به‌اندازه‌ی تقاضای روزافزون مردم نبود. درنتیجه گاز طبیعی این کمبود را جبران کرد و انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از مصرف برق حدود ۱٫۹ درصد افزایش داشت (گاز طبیعی در مقایسه با زغال سنگ، گاز گلخانه‌ای کمتری تولید می‌کند، هرچند که همچنان یک سوخت فسیلی به‌حساب می‌آید).

باوجود افزایش مصرف برق در سال گذشته، تولید دی‌اکسید کربن در ایالات متحده از سال ۲۰۰۵ (دوره‌ای که رشد اقتصادی قابل‌توجهی را شاهد بود)، ۱۱ درصد کمتر است. مقامات دولت ترامپ اغلب اعلام می‌کنند که بدون مقررات سختگیرانه می‌توان روند کاهشی آلودگی هوا را داشته باشیم.

درهرصورت اگر دنیا می‌خواهد از تاثیرات گرم شدن کره زمین بکاهد، ‌کشورهای صنعتی ازجمله ایالات متحده باید به فکر کم کردن انتشار سوخت‌های فسیلی خود خیلی بیشتر از میزان امروزشان باشند. طبق اعلام دانشمندان انتشار گازهای گلخانه‌ای سراسر دنیا در سال ۲۰۱۸ به میزان قابل‌توجهی افزایش داشته و به همین دلیل دنیا مجبور شده است خیلی زودتر از موعد انتظار با برخی از شدیدترین پیامدهای گرم شدن زمین مواجه شود.

براساس توافق پاریس، ایالات متحده متعهد شده بود که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا سال ۲۰۲۵ به‌اندازه ۲۶ تا ۲۸درصد کمتر از مقدار سال ۲۰۰۵ برساند. گروه رودیوم در گزارش خود هشدار می‌دهد که بدون وجود قوانین جدید یا پیشرفت‌های فناورانه برای کاهش انتشار گاز در سراسر اقتصاد،‌ تحقق این هدف تقریباً غیرممکن به‌نظر می‌رسد. جیسون بردوف، مدیر مرکز سیاست جهانی انرژی در دانشگاه کلمبیا (که در این تحلیل مشارکت نداشته است) می‌گوید:

ایالات متحده به‌لطف استفاده از گاز ارزان به‌جای سوخت زغال سنگ موفق به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در یک دهه‌ی گذشته شده است. اما این کار محدودیت‌های خود را دارد و بدون وجود سیاست‌های خیلی سختگیرانه‌تری که متاسفانه در دولت ترامپ از انجام آن‌ها اجتناب می‌شود،‌ بازارها نمی‌توانند خود را با سرعت مورد نیاز برای حذف کربن مطابقت دهند.