اقتصادهای نوظهور پاکستان و مصر به صدر جدول رشد علمی رسیده‌‌اند؛ ایران در جایگاه هشتم جهان قرار گرفته است.

 

براساس برآوردهای مؤسسه‌‌ی انتشاراتی کلاریویت آنالیتیکس، اقتصادهای نوظهور بیشترین نرخ رشد پژوهشی را در سال ۲۰۱۸ از خود نشان داده‌‌اند. گزارش اخیر نشان می‌‌دهد مصر و پاکستان به‌‌ترتیب با رشد ۲۱ درصدی و ۱۵.۹ درصدی در صدر این فهرست قرار گرفته‌‌اند.

انتشارات علمی چین حدود ۱۵ درصد افزایش یافته؛ این در حالی است که کشورهای هند، برزیل، مکزیک و ایران همگی شاهد رشدی بیش از ۸ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۷  بوده‌‌اند (به نمودار مربوط‌به بیشترین رشد پژوهشی کشورهای  جهان توجه کنید).

اما در میانگین جهانی، میزان انتشارات پژوهشی در سال ۲۰۱۸  حدود ۵ درصد نسبت به سال گذشته رشد داشته است؛ بدین ترتیب تعداد مقالات موجود در پایگاه اطلاعاتی Web of Science به عدد ۱.۶۲۰.۷۳۱ رسیده که بیشترین آمار ثبت‌‌شده تا به امروز محسوب می‌‌شود. کارولین واگنر، تحلیلگر سیاسی علوم و فناوری در دانشگاه ایالتی اوهایو و مشاور سابق دولت ایالات ‌متحده می‌گوید که این تنوع بازیگران جهانی در علوم، یک دستاورد فوق‌العاده است.

رتبه بندی علمی / sience ranking

او می‌افزاید:

در سال ۱۹۸۰، میزان ۹۰ درصد از علوم جهان تنها در انحصار پنج کشور یعنی ایالات‌ متحده، انگلستان، فرانسه، آلمان و ژاپن بود؛ اما امروزه شاهد حضور ۲۰ کشور در صدر جدول بیشترین انتشارات علمی جهان هستیم.

این اطلاعات توسط مؤسسه‌‌ی کلاریویت آنالیتیکس که مالک پایگاه اطلاعاتی Web of Science است، گرداوری شده و تحلیل‌‌های انجام‌‌گرفته روی ۴۰ کشوری متمرکز شده که حداقل ۱۰ هزار مقاله از آن‌‌ها در این پایگاه‌ به ثبت رسیده است. نمودارهای سالانه‌‌ی پیش رو براساس تعداد مقالات پژوهشیو بازبینی منتشرشده بین ماه‌های ژانویه و اوت است؛ ضمن اینکه باید در نظر داشته باشید همواره یک تأخیر زمانی میان زمان انتشار مقالات و ثبت آن‌‌ها در پایگاه اطلاعاتی وجود دارد.

جاشوا اشنل، یک مشاور ارشد از مؤسسه‌‌ی کلاریویت در مریلند می‌گوید که رشد امسال با رشد سالانه‌‌ی دیده‌‌شده در چند سال اخیر قابل‌‌مقایسه است و انتظار می‌رود که این روند تا سال ۲۰۱۹ همچنان ادامه یابد.

رتبه بندی علمی / sience ranking

علت ارتقای کشورها در رتبه‌‌بندی جدید

هنوز مشخص نیست که عامل رشد چشمگیر مصر و پاکستان در این رتبه‌بندی چه بوده ‌است. رابرت تیسن، رئیس مطالعات علمی و نوآوری در دانشگاه لیدن هلند بر این باور است که یکی از دلایل جهش دیده‌‌شده می‌تواند این باشد که هر دو کشور از یک جایگاه پایین نزدیک به انتهای فهرست ۴۰ گانه‌‌ی کشورهای برتر از لحاظ تعداد کل مقالات، حرکت روبه‌رشد خود را آغاز کرده‌‌اند.

همچنین ممکن است این داده‌‌ها نشان‌دهنده‌‌ی تغییراتی در نحوه‌‌ی سازمان‌‌دهی جدید پایگاه‌ داده باشد که شامل افزوده‌‌شدن تعداد بیشتری از نشریات محلی یا ملی به پایگاه بوده است. تیسن می‌گوید هنوز وضعیت رشد علمی برخی مناطق جغرافیایی به‌‌ویژه در آفریقا به‌‌درستی تحت بررسی قرار نگرفته‌‌اند.

تیسن و واگنر اعتقاد دارند افزایش بودجه و هم‌کاری‌های بین‌المللی نیز ممکن است دلیلی برای افزایش جهش علمی مصر و پاکستان بوده باشند. تیسن می‌گوید که رشد علمی چین به پشتوانه‌‌ی دو دهه رشد سیاست‌‌های حمایت از علوم و آموزش عالی در این کشور محقق گردیده است. واگنر پیش‌‌بینی می‌‌کند چین به‌‌زودی با پشت‌سرگذاشتن ایالات ‌متحده، تبدیل به بزرگ‌ترین قطب علمی جهان شود. میزان اختلاف این دو کشور هم‌اکنون تنها حدود ۳۵ هزار مقاله است و بنابر برخی معیارها باید گفت که چین هم‌‌اکنون نیز از ایالات‌ متحده پیشی گرفته‌ است.

واگنر می‌گوید همچنین کیفیت علمی مقالات منتشرشده در کشور چین از لحاظ میزان استنادهای ‌‌صورت‌‌گرفته نیز رو به افزایش است؛ اما برای ادامه‌‌ی روند فعلی، این کشور باید همچنان درهای خود را به‌سوی جهان باز نگه دارد. او خاطرنشان می‌کند که سانسور منابع اینترنتی از سوی دولت چین موجب بروز نارضایتی میان دانشمندان به‌‌خاطر عدم دسترسی به برخی پایگاه‌‌‌های اطلاعاتی و جستجوهای محدود اینترنتی شده است. واگنر می‌افزاید:

همان‌‌طور که ارتباطات بیشتری در سطح جهانی پیدا می‌‌کنید، از آخرین مرزهای دانش آگاه خواهید شد و این امر برای دستیابی به مقام‌‌های برتر اهمیت بسیاری دارد.



تاريخ : چهارشنبه 05 دی 1397 | 08:42 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

اسپیس‌ایکس سرانجام پس از سه وقفه‌، روز یکشنبه ماهواره‌ی نسل سوم و فوق دقیق سامانه‌ی موقعیت‌یاب جهانی (GPS) را با موفقیت برای نیروی هوایی آمریکا پرتاب کرد.

 

روز یکشنبه سرانجام پس نزدیک به یک هفته تأخیر، نخستین ماهواره‌ی پیشرفته و نسل بعدی GPS III سوار بر راکت دو مرحله‌ای فالکن ۹ اسپیس‌ایکس از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا به فضا پرتاب شد. این فضاپیما که با عنوان «Vespucci» شناخته می‌شود، تقریبا دو ساعت پس از ترک زمین با موفقیت در مدار میانی زمین مستقر شد.

اسپیس‌ایکس پیش از این محموله‌هایی را برای ارتش ایالات متحده پرتاب کرده بود؛ اما وسپوچی نخستین مأموریت رسمی و «فضایی امنیت ملی» محسوب می‌شود. این عنوان به‌منظور نامیدن پرتاب‌هایی که برای دفاع ملی حیاتی تلقی می‌شوند، به‌کار می‌رود.

اسپیس‌ایکس معمولا تلاش می‌کند نخستین مراحل فالکن ۹ خود را اندکی پس از پرواز فرود بیاورد تا در پرتاب‌های آتی مجددا از آن‌ها استفاده کند؛ اما این اتفاق در پرواز اخیر به وقوع نپیوست. زیرا راکت پرتاب‌شده در روز یکشنبه به درخواست مشتری اسپیس‌ایکس یعنی نیروی هوایی ایالات متحده در پیکربندی یک‌بار مصرف و بدون پایه‌های فرود پرواز کرد.

والتر لودردیل، مدیر مأموریت در مرکز سامانه‌های فضایی و موشکی نیروی هوایی (SMC) در جریان کنفرانس مطبوعاتیِ پیش از پرتاب با خبرنگاران گفت، این احتمال وجود دارد که در مأموریت‌های آتی اسپیس‌ایکس برای پرتاب ماهواره‌های جی‌پی‌اس ۳، نسبت به فرود مراحل نخست راکت اقدام شود. بااین‌حال، به‌گفته‌ی وی، انجام چنین کاری بستگی  به این دارد که پرواز اخیر چه داده‌هایی را نشان می‌دهد. اسپیس‌ایکس قرارداد پرتاب چهار فضاپیمای جی‌پی‌اس ۳ دیگر را با نیروی هوایی امضا کرده است.

ماهواره‌های جی‌پی‌اس اطلاعات دقیق موقعیت، ناوبری و زمان (PNT) را در اختیار کاربران مختلف قرار می‌دهند؛ از سربازان حاضر در میدان جنگ تا رانندگانی که در پی یافتن بهترین مسیر در ساعت شلوغی هستند. شبکه‌ی سامانه‌ی موقعیت‌یاب جهانی هم‌اکنون متشکل از ۳۱ ماهواره‌ی عملیاتی است که در ارتفاع ۲۰٬۲۰۰ کیلومتری از سطح زمین در حال گردش در مدار هستند. ماهواره‌ی وسپوچی با ابعادی به اندازه‌ی یک خودروی شاسی‌بلند و وزن ۴۴۰۰ کیلوگرم در زمان پرتاب، تعداد یادشده را افزایش نخواهد داد؛ زیرا این ماهواره در حقیقت جایگزین فضاپیمای جی‌پی‌اس دیگری به نام SVN-43 می‌شود که از ژوئیه‌ی ۱۹۹۷ تاکنون در حال فعالیت است.

به‌گفته‌ی مسئولان نیروی هوایی، وسپوچی که نیروی مورد نیازش را ازطریق پنل‌های خورشیدی تأمین می‌کند، در مقایسه با ماهواره‌های قدیمی فعلی دارای چندین برتری است. برای مثال، این ماهواره‌ی جدید اطلاعات PNT را سه‌برابر دقیق‌تر از فضاپیماهای جی‌پی‌اس عملیاتی فعلی تحویل خواهد داد. هم‌اکنون، ماهواره‌های جی‌پی‌اس به کاربران امکان می‌دهند اجسام روی زمین را با متوسط دقت تقریبا ۵۰ سانتی‌متر (۲۰ اینچ) مکان‌یابی کنند.

SpaceX GPS III

علاوه‌بر این، به‌گفته‌ی سرهنگ استیو ویتنی، مدیر واحد اداره‌ی سامانه‌های موقعیت‌یاب جهانی نیروی هوایی، ما شاهد افزایش قدرت این سامانه نیز خواهیم بود. وی گفت:

ما پیش‌نیازی را در آنجا قرار دادیم تا سیگنال‌های قوی‌تر را تهیه و تلاش کند با برخی پازایت‌هایی که به‌خصوص روی سیگنال‌های نظامی‌مان شاهد هستیم، مقابله کند.

ویتنی می‌گوید، سیگنال‌های جی‌پی‌اس ۳ با دیگر سامانه‌های ناوبری ماهواره‌ای نیز سازگار خواهد بود و به کمک آن دسترس‌پذیری و دقت سیگنال‌های ناوبری در سرتاسر جهان به حداکثر خواهد رسید.

بااین‌حال، اندکی زمان لازم است پیش از آنکه وسپوچی که به دست شرکت هوافضای لاکهید مارتین ساخته شده، به‌طور کامل راه‌اندازی شود. به‌گفته‌ی ویتنی، احتمال دارد انجام بررسی‌ها روی ماهواره در مدار، ۶ تا ۹ ماه طول بکشد و برای انجام آزمایش سامانه‌های یکپارچه‌ی ماهواره‌ی تازه ‌افزوده‌شده نیز به همین مقدار زمان نیاز خواهد بود.

۳۱ ماهواره‌های عملیاتی جی‌پی‌اس فعلی به چهار کلاس مختلف تعلق دارند که عبارت‌اند از Block IIA که از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ پرتاب شد؛ Block IIR که از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ به فضا رفت؛ Block II-RM که از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ پرتاب شد و Block IIF که از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ در مدار جای گرفت.

ماهواره‌های Blocks IIA، IIR و II-RM با هدف فعالیت برای دست‌کم ۷.۵ سال در مدار طراحی شدند و فضاپیمای Block IIF نیز با طول عمر ۱۲ ساله طراحی شده است. ماهواره‌های جی‌پی‌اس ۳ نظیر وسپوچی به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که دست‌کم برای ۱۵ سال قادر به فعالیت باشند. بااین‌حال، فعالیت ماهواره‌های جی‌پی‌اس معمولا از طول عمر درنظرگرفته‌شده برایشان به‌طرز قابل توجهی فراتر می‌رود.

نام مستعار وسپوچی به افتخار آمریگو وسپوچی، نقشه‌نگار و کاشف ایتالیایی انتخاب شده است که قاره‌های آمریکای شمالی و جنوبی نیز به نام او نام‌گذاری شده‌اند.

پرتاب روز یکشنبه در اصل قرار بود سه‌شنبه‌ی هفته‌ی گذشته انجام شود؛ اما اسپیس‌ایکس به‌دلیل وجود نقص فنی آن را لغو کرد. آب‌وهوای بد نیز موجب توقف دو تلاش دیگر برای پرتاب در روزهای پنجشنبه و شنبه شد. پرتاب موفقیت‌آمیز مأموریت ماهواره‌ی جی‌پی‌اس ۳، بیست‌ویکمین و آخرین پرتاب اسپیس‌ایکس را در سال ۲۰۱۸ رقم زد و رکورد این شرکت در انجام ۱۸ پرتاب در سال ۲۰۱۷ را شکست.



تاريخ : چهارشنبه 05 دی 1397 | 08:41 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 دست روباتیک جدیدی که توسط محققان طراحی و ساخته شده، می‌تواند همانند دست انسان پیانو بنوازد و نسبت به دست‌های روباتیکی که تاکنون طراحی شده، پیشرفته‌تر است.

 

دست روباتیک جدیدی که توسط محققان طراحی شده است، می‌تواند پیانو بنوازد. البته انتظار نداشته باشید که این دست روباتیک مانند شوپن یا دبوسی برایتان پیانو بزند. دست روباتیک شاید بتواند سرود جینگل بلز را به‌شکل نسبتا مناسبی اجرا کند. 

دهه‌ها است که دانشمندان و مهندسان، در تلاش هستند تا بتوانند روبات‌‌هایی برای نواختن پیانو طراحی کنند. دست روباتیکی که اخیرا توسط دانشمندان طراحی شده است، تفاوت‌های بسیاری با تلاش‌های قبلی محققان دارد. این روبات می‌تواند کارهایی را انجام بدهد که معمولا دست واقعی انسان قادر به انجام آن‌ها است.

روبات‌های مخصوص نواختن پیانو که پیش از این توسعه یافته‌اند؛ بیشتر بر مبنای حرکت دست با موتور روباتیک طراحی شده‌اند. براساس اطلاعات منتشرشده در مقاله‌ی Science Robotics، روبات جدید طراحی متفاوتی دارد. در این روبات، انگشتان به‌صورت جداگانه به هیچ موتوری متصل نیستند. در عوض، یک بازوی مکانیکی ساده، کنترل مچ دست روبات را برعهده دارد و کل دست با الگوبرداری از آناتومی دست انسان طراحی شده است. جویس هیوز، محقق دانشکده مهندسی در دانشگاه کمبریج که نقش موثری در پیشبرد این پروژه داشته است، گفت:

هدف ما این است که از رویکردهای سنتی در ساخت دست روباتیکی فاصله بگیریم. در رویکردهای سنتی، موتور سیستم روباتیکی، کنترل کل دست را برعهده داشت که چنین طراحی مورد نظر ما نیست و می‌خواهیم در مقیاس دیگری کار کنیم.

باوجود اینکه دست روباتیکی طراحی‌شده توسط محققان، فاصله‌ی زیادی با دست هنرمندانی همچون شوپن یا دبوسی دارد؛ ولی همین دست روباتیکی توانایی اجرای موسیقی‌های مختلفی از جمله سرود معروف جینگل بلز (سرود قدیمی کریسمس) را دارد.

سیلیا لسچی، استاد مؤسسه‌ی بیوروباتیکی SSSA ایتالیا، که خودش در این پروژه حضور نداشته است، توسعه‌ی دست روباتیکی جدید را گامی مثبت در طراحی روبات‌های نرم (Soft Robots) می‌داند که از آناتومی بدن انسان الگوبرداری کرده‌اند. بی‌شک با پیشرفت محققان در این حوزه، روزی شاهد معرفی روبات‌هایی خواهیم بود که می‌توانند ازطریق تماس، محیط‌های طبیعی اطراف خود را کشف کنند یا حتی بیماری را تشخیص دهند. خانم هیوزو همکارانش با الهام گرفتن از دست انسان، ربات جدید را طراحی کرده‌اند. خانم هیوز در ادامه‌ی صحبت‌های خود گفت:

باید بدانید این تنها ذهن انسان نیست که هوشمند است، بلکه تمام اعضای بدن انسان هوشمند هستند. ساختار فیزیکی و مکانیکی در هوشمندی اعضای بدن انسان نقش دارند.

باتوجه‌به همین استدلال، اعضای تیم دست مکانیکی را به‌همراه استخوان‌ها و رباط‌هایی که در دست انسان وجود دارد، طراحی کرده‌اند. در ادامه‌ی تیم تحقیق به بررسی میزان سختی یا نرمی اجزای مختلف دست رباتیکی پرداختند. باتوجه‌به اینکه آن‌ها نمی‌خواستند به‌صورت مستقیم از موتور الکتریکی استفاده کنند، بررسی میزان سختی یا نرمی قسمت‌های مختلف دست، بسیار پیچیده بود. خانم هیوز در ادامه اضافه کرد:

هدف ما این بود که از توانایی و قدرت دست انسان، الگوبرداری کنیم. درنظر داشتیم روباتی طراحی کنیم که حرکات ظریف دست انسان را به‌نمایش بگذارد. 

محققان، با استفاده از چاپگر سه‌بعدی و پلاستیک سخت و همچنین استفاده از قطعات لاستیکی نرم، قسمت‌های مختلف دست روباتیکی از جمله رباط‌ها و مفاصل را با درجه‌ی سختی متفاوت، طراحی کردند. درنهایت، دست طراحی‌شده را به بازوی روباتیکی دیگری که معمولا در خطوط مونتاژ صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، متصل کردند. 

دست روباتیکی می‌تواند با سه نوع حرکت پیانو بنوازد: ضربه‌های تک انگشتی، باز و بسته شدن انگشتان و حرکت جهشی انگشت روی کیبورد (سُر دادن دست روی کیبورد). برای ارزیابی توانایی‌های روبات، محققان تصمیم گرفتند نواختن سه قطعه‌ی موسیقی مختلف را برعهده‌ی دست روباتیکی بگذارند. 

اولین قطعه‌ی موسیقی توکاتا (Toccata) بود که توسط آهنگساز ایتالیایی به‌ نام اسکارلاتی (Scarlatti) نوشته شده است و برای نواختن آن، باید نوازنده از انگشت اشاره کمک بگیرد و در برخی قسمت‌ها، دست روباتیکی باید بتواند چیره‌دستی از خودش نشان دهد. محققان دریافتند که نگه‌داشتن انگشت اشاره در برخی وضعیت‌‌ها کار ساده‌ای نیست و کاری که دست انسان در حالت طبیعی انجام می‌دهد، بسیار جالب توجه است. در نتیجه محققان برای اطمینان از عملکرد مناسب انگشتان دست، برخی مفاصل روباتیک را نرم‌تر و برخی را با سخت‌تر طراحی کردند تا انگشتان روبات بتوانند به‌خوبی روی کیبورد حرکت کنند. 

دست رباتیکی

در مرحله‌ی بعدی، محققان به‌سراغ قطعات موسیقی Alligator Crawl رفتند که توسط فیزول والر، پیانیست آمریکایی مورد استفاده قرار می‌گیرند تا بتوانند توانایی دست روباتیکی را در نواختن بین اکتاوهای مختلف بررسی کنند. در این مرحله دست روباتیکی باید می‌توانست روی کیبورد حرکت کند و از یک اکتاو به اکتاو دیگر برود. به‌همین منظور لازم بود لیگامان‌های دست روباتیکی در ناحیه‌ی بین انگشتان، استحکام لازم را داشته باشد تا بتواند نت‌‌های موسیقی را به‌درستی اجرا کند. 

درنهایت، تیم خانم هیوز باید انگشت شست را طراحی می‌کردند که پیچیدگی‌های خاص خودش را داشت. قطعه‌ی Rhapsody in Blue، مربوط‌به آهنگساز آمریکایی جورج گیرشوین به تیم تحقیقاتی کمک کرد تا بتوانند حرکات انگشتان و خصوصا انگشت شست روی کیبورد را طراحی کنند. در اصل دست روباتیکی باید بتواند گلیساندو را به‌نمایش بگذارد. گلیساندو، فنی در اجرای موسیقی است که در آن نوازنده، دست خود را روی ساز سُر می‌دهد تا بتواند بین‌ گام‌های موسیقی، حرکت کند و بنوازد. تیم تحقیقاتی متوجه شده بودند که اگر اتصالات انگشت شست با درجه‌ی مناسبی از سختی و نرمی طراحی شده باشد، دست روباتیکی می‌تواند به‌راحتی روی کیبورد سُر بخورد.

خانم هیوز، دست روباتیکی جدید را با روبا‌ت‌های قبلی مقایسه کرده است. وی معتقد است که دست روباتیکی جدید دارای قدرت انعطاف‌پذیری و کنترل بیشتری نسبت به مدل‌های قبلی است. در روبات جدید، انگشت شست و کل دست با توانایی‌های بیشتری روی ساز حرکت می‌کنند. در  اصل، دست روباتیکی می‌تواند استاکاتو را به‌نمایش بگذارد. در استاکاتو، نقطه‌ای در بالا یا پایین یک یا چند نت وجود دارد و ارزش زمانی نت‌ها با یکدیگر متفاوت است. در استاکاتو، وقتی نت نواخته می‌شود، زمانی هم به‌سکوت می‌گذرد. این روش در نقطه‌ی مقابل لگاتو قرار دارد؛ در لگاتو، نت‌های موسیقی به‌صورت پیوسته اجرا می‌شوند و همانند استاکاتو، دارای فاصله‌های زمانی سکوت نیست. 

خانم هیوز و تیم تحقیقاتی وی قصد دارند در آینده، حسگرها، موتورها و قطعات بیشتری برای دست روباتیکی درنظر بگیرند تا بتواند حرکاتی همانند دست انسان را که دارای تاندون است، از خود نشان دهد و درنهایت طیف گسترده‌ای از حرکات را به‌نمایش بگذارد. خانم هیوز درنظر دارد روباتی طراحی کند که واقعا بتواند پیانو بنوازد و نگران نرمی و سختی حرکات دست روی کیبورد نباشد. وی در ادامه‌ی صحبت‌های خود گفت:

قصد داریم به نقطه‌ای فراتر از اجرای صرف نت‌های موسیقی توسط روبات برسیم. قصد نداریم روباتی داشته باشیم که تنها نت‌ها را اجرا کند. نواختن پیانو، نوعی هنر است و در تلاش هستیم بتوانیم روباتی طراحی کنیم که بتواند پیچیدگی‌‌ها و هنرمندی که در دست انسان وجود دارد، به‌نمایش بگذارد. 



تاريخ : چهارشنبه 05 دی 1397 | 08:40 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

سامسونگ برنامه‌ی زمان‌بندی انتشار به‌روزرسانی اندروید پای برای گوشی‌های خود را اعلام کرد.

 

سامسونگ با انتشار پیش‌از‌موعد به‌روزرسانی رسمی اندروید پای برای گوشی‌های گلکسی اس 9 و اس 9 پلاس در آستانه‌ی سال نوی میلادی به کاربران خود هدیه داد. این شرکت همچنین برنامه‌ی زمانی به‌روزرسانی سایر گوشی‌های خود به اندروید ۹ پای را در اپلیکیشن Samsung Members اعلام کرده است. براساس این جدول زمان‌بندی، بسیاری از کاربران باید مدت طولانی برای ارتقای گوشی‌های خود به جدیدترین نسخه‌ی اندروید منتظر بمانند؛ این انتظار برای برخی ممکن است تا یک سال طول بکشد.

زمان‌بندی به‌روزرسانی گوشی‌های سامسونگ به اندروید ۹ پای

‌پیش از این، برنامه‌ی زمانی اولیه‌ی انتشار اندروید Pie برای گوشی‌های سامسونگ منتشر شده بود؛ اکنون با اعلام برنامه‌ی جدید مشخص شد که بسیاری از دستگاه‌ها طبق همان برنامه‌ی ابتدایی به‌روزرسانی اندروید ۹ را دریافت خواهند کرد. در این بین، Galaxy S9 در ابتدای صف قرار داشته و به‌روزرسانی این گوشی‌ها در ژانویه ۲۰۱۹ منتشر خواهد شد.

به‌علاوه، به نظر می‌رسد گوشی‌های گلکسی نوت 9، اندروید پای را زودتر از ماه فوریه (بهمن) دریافت نخواهند کرد؛ این در حالی است که طبق جدول زمان‌بندی اولیه قرار بود اندروید جدید در ماه ژانویه برای این سری از گوشی‌ها منتشر شود. گوشی‌های گلکسی اس ۸، گلکسی نوت ۸، گلکسی A8، گلکسی A9، گلکسی J4 و  گلکسی تب S4 هم در ادامه به اندروید پای ارتقا پیدا می‌کنند.

 

گلکسی اس ۷ و گلکسی اس ۷ اج در این فهرست به چشم نمی‌خورند؛ این موضوع خبری ناراحت‌کننده برای صاحبان این گوشی‌ها است. تنها دلیلی که می‌توان برای عدم انتشار به‌روزرسانی جدید برای این پرچم‌دارها متصور بود این است که Galaxy S7 و S7 Plus تا به امروز دو به‌روزرسانی اصلی را دریافت کرده‌اند؛

برنامه زمانی اپدیت اندروید ۹ سامسونگ Samsung pie update

اندروید اوریو آخرین به‌روزرسانی بزرگ این گوشی‌ها بود. سامسونگ از امروز به تدریج اندروید پای را برای گلکسی S9 و S9 Plus در سرتاسر اروپا ارائه می‌کند. همچنین، کسانی که نسخه‌ی بتای اندروید پای را داشته‌اند، می‌توانند نسخه‌ی نهایی آن را دریافت کنند.



تاريخ : چهارشنبه 05 دی 1397 | 08:39 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

یک استارتاپ روسی به نام Aviar Motors نسخه‌ای الکتریکی از فورد موستانگ را طراحی کرده است که قدرت آن به ۸۴۰ اسب بخار می‌رسد.

 

تاکنون چندین پروژه‌ی برقی‌سازی فورد موستانگ‌های کلاسیک معرفی شده‌اند اما این اولین بار است که این کار در روسیه انجام می‌شود. این فورد موستانگ کلاسیک توسط یک شرکت استارتاپ روسی با نام آویار موتورز ساخته شده است. این فورد موستانگ نسل اول مدل فست‌بک ۱۹۶۷ از شاسی آلومینیومی و بدنه فیبر کربنی سود می‌برد. آویار موتورز این خودرو را Aviar R67 نام نهاده و در نمای بیرونی نیز شاهد استفاده از چراغ‌های LED در جلو و عقب، دستگیره های در آیرودینامیکی تاشونده و رینگ‌های جدید ۲۰ اینچ هستیم.

 

فورد موستانگ

 

از دیگر تغییرات این موستانگ می‌توان به اسپیلیتر جلو، اسپویلر عقب که در سرعت‌های بالای ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت باز می‌شود و دیفیوزر عقب جهت کاهش فشار هوا در زیر خودرو اشاره کرد. اسپویلر عقب این خودرو در صورت فعال کردن حالت‌های رانندگی اسپرت و Race هم به‌صورت اتوماتیک بالا می‌آید. سازنده برای بهبود وضعیت آیرودینامیکی این محصول اقدام به نصب یه صفحه در زیر خودرو کرده که سبب شده زیر این موستانگ همانند خودروهای مسابقه‌ای کاملا صاف باشد. سیستم تعلیق هم این قابلیت را دارد تا باتوجه به سرعت، ارتفاع را تغییر دهد.

 

 

فورد موستانگ

 

داخل اتاق این فورد موستانگ بیش از آنکه شبیه محصولات فورد باشد، شبیه تسلا است. یک نمایشگر عمودی بزرگ لمسی با سایز ۱۷ اینچی در وسط داشبورد نصب شده که بیشتر تنظیمات خودرو از طریق آن انجام می‌شود. نشان‌دهنده‌ها نیز از نوع دیجیتالی در مقابل راننده قرار دارند و در دو سمت آن‌ها خروجی‌های سیستم تهویه مطبوع که دارای طراحی توربین شکل هستند به چشم می‌خورند. بر خلاف ظاهر کلاسیک این فورد موستانگ، هر آنچه از یک خودروی قرن بیست‌ویکمی انتظار دارید در آن وجود دارد و می‌توان از امکانات آن به سیستم تهویه مطبوع خودکار دوگانه، صندلی‌های برقی ۱۲ جهته، گرمکن صندلی، دوربین دید عقب، سقف پانوراما، سیستم ورود و استارت بدون کلید و نورپردازی داخلی اشاره کرد.

 

فورد موستانگ

 

فورد موستانگ R67 یک خودروی چهارچرخ محرک بوده و نیروی مورد نیاز خود را از دو موتور الکتریکی که هر یک روی یکی از محورهای نصب شده‌اند تامین می‌کند. مجموع قدرت موتورهای الکتریکی این خودرو به ۸۴۰ اسب بخار و گشتاور آن‌ها نیز به ۹۶۶ نیوتون‌متر می‌رسید. R67 می‌تواند سرعت خود را در ۲.۲ ثانیه از صفر به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. شتاب گرفتن از سرعت ۷۲ کیلومتر بر ساعت تا سرعت ۱۰۶ کیلومتر بر ساعت نیز برای این خودرو تنها ۱.۲ ثانیه زمان می‌برد. در نهایت نیز R67 می‌تواند به حداکثر سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند که به‌صورت الکترونیکی محدود شده است.

به گفته‌ی سازنده، R67 با هر بار شارژ ۵۰۷ کیلومتر را طی کند و باتری مورد استفاده در آن ۱۰۰ کیلووات ساعت ظرفیت دارد.

به‌گفته‌ی آویار موتورز، R67 اولین ماسل کار برقی است که به سیستم تولید صدای مصنوعی هم مجهز شده است و صدایی شبیه به صدای اگزوز فورد موستانگ شلبی GT500 دارد.

 

 

 

 
 


تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 10:40 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

سامسونگ، با اشتیاق منتظر معرفی حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر در گوشی‌های هوشمند میان‌رده خود است؛ انتظار می‌رود آن را زودتر از فوریه راهی بازار کند.

 

سامسونگ در پی آن است تا هرچه زودتر حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر را در گوشی‌های هوشمند میان‌رده‌ی خود مورد استفاده قرار دهد. انتظار می‌رفت اولین گوشی هوشمند سامسونگ با حسگر زیر نمایشگر در ماه فوریه معرفی شود؛ اما ظاهرا سامسونگ تحمل صبر کردن تا آن تاریخ و معرفی فناوری جدید خود را ندارد و احتمال دارد نتواند تا ماه فوریه صبر کند.

یک شرکت چینی ادعا می‌کند که اولین گوشی هوشمند سامسونگ مجهر به اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر، در رویداد رونمایی گلکسی A10 معرفی خواهد شد. البته هنوز مشخص نیست که سامسونگ از چه نوع فناوری حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر استفاده خواهد کرد. پیشتر گفته شده بود که سامسونگ در نسل بعدی گلکسی A از حسگر اثرانگشت نوری استفاده می‌کند. پیش از این سامسونگ، هر دو نوع حسگر نوری و حسگر اولتراسونیک را مورد آزمایش قرار داده است و به‌نظر می‌رسد که سنسورهای اولتراسونیک با وجودی که هزینه‌ی تولید بالاتری دارند؛ عملکرد بهتری را از خود نشان می‌دهند.

باید در نظر داشته باشیم که روش تأیید هویت جدید با استفاده از حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر، هنوز به‌صورت گسترده در اختیار تمام کاربران بازارهای مختلف جهانی قرار ندارد. سامسونگ در ادامه‌ی استراتژی‌های جدیدی که در پیش گرفته است، قصد دارد گوشی‌های میان‌رده‌ی خودش را با فناوری جدید تأیید هویت به بازار عرضه کند. پیش از این معمولا سامسونگ ابتدا، فناوری‌های جدید خود را ابتدا روی دستگاه‌های پرچم‌دار معرفی می‌کرد؛ اما در سال جاری میلادی، ظاهرا گوشی‌های بالارده‌اش از معرکه جا ماندند. انگیزه‌ی اصلی سامسونگ از این کار، آزمایش سریع فناوری جدید روی محصولات میان‌رده‌ است. تولیدکنندگان چینی همچون شیائومی، هواوی و اوپو سال‌ها است که با قیمت‌گذاری مقرون‌به‌صرفه‌‌‌ی محصولاتشان، مشکلاتی را برای شرکت‌هایی همچون سامسونگ در برخی بازارهای نوظهور مانند بازار هند ایجاد کرده‌اند. 

galaxy s8 fingerprint

باتوجه‌به این شرایط، سامسونگ استراتژی جدید را در پیش گرفته است و طبق اعلام شرکت، قصد دارد محصولات میان‌رده‌ی خودش را به‌صورت بسیار رقابتی وارد بازار کند. البته سامسونگ به حاشیه‌ی سود سالیانه‌ی خود نیز توجه می‌کند. از نظر سامسونگ، تنها راهکار باقی مانده این است که دستگاه‌های میان‌رده‌ی خود را با چنین فناوری‌های جدیدی به بازار عرضه کند و  سرمایه‌گذاری که در این بخش انجام می‌دهد را به‌عنوان بخشی از هزینه‌های تحقیق و توسعه درنظر بگیرد.

باتوجه‌به تمام مسائل مطرح‌شده، شایعه‌هایی درباره‌ی شرکت کره‌ای مطرح شده است. به‌نظر می‌رسد که سامسونگ قصد خط تولید گلکسی J را که گوشی‌های هوشمند پایین‌رده تولید می‌کند، متوقف کند تا سری گلکسی M را جایگزین آن کند. با این رویکرد، راهکار و تدبیری جدید برای بازار محصولات میان‌رده و پایین‌رده‌‌ی خود درنظر گرفته است. آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که سامسونگ قصد دارد در اوایل سال آینده‌ی میلادی، یکی از محصولات میان‌رده‌ی خود را با همین استراتژی به بازار معرفی کند. 

در حالی‌که انتظار می‌رود دستگاه‌های پرچم‌دار بعدی سری گلکسی S و گلکسی نوت از حسگر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر بهره ببرند؛ هنوز مشخص نیست که از همین فناوری برای دستگاه‌های Galaxy A10 نیز استفاده شود. از آنجایی که فناوری به‌کاربرده‌شده در اسکنرهای نوری، به‌شکلی استفاده از دوربین با هدف دیگری در دستگاه است؛ در نتیجه، تولید انبوه محصولاتی مجهز به اسکنرهای نوری، به‌صورت قابل توجهی مقرون‌به‌صرفه‌تر خواهد بود. البته باید درنظر بگیریم که اسکنرهای نوری از نظر سرعت و دقت، عملکرد ضعیف‌تری دارند؛ تا جایی که اسکنرهای نوری برای تأیید هویت انگشت کاربری که رطوبت دارد، با مشکل مواجه هستند و نمی‌توانند عملکرد درستی از خود نشان دهند.

استفاده از راهکار مقرون‌به‌صرفه در دستگاه‌های میان‌رده،حرکتی بحث‌انگیز نیست؛ کما اینکه در وان پلاس 6 تی نیز شاهد استفاده از حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر بودیم و همین مسیر طی شد.

حدود دو ماه قبل، گلکسی A9 سامسونگ، نخستین گوشی هوشمند دنیا با دوربین چهارگانه معرفی شد. به‌نظر می‌رسد قرار نیست گلکسی ای ۱۰ به‌عنوان ادامه‌ی گلکسی A9 به بازار معرفی شود؛ بلکه انتظار می‌رود  گلکسی A10 به‌عنوان نسل بعدی گلکسی A8 راهی بازار شود که در ماه ژانویه معرفی شد. باتوجه‌به برنامه‌ی تولید محصولات سامسونگ، انتظار می‌رود دستگا‌ه‌های  Galaxy A10، در ماه آینده و بعد از نمایشگاه CES در لاس وگاس معرفی شوند. معمولا سامسونگ، گوشی‌های هوشمند میان‌رده‌ی خودش را در رویدادهای سالیانه‌ی بزرگ معرفی نمی‌کند و ترجیح می‌دهد از چنین رویدادهایی برای به‌نمایش گذاشت آخرین و پیشرفته‌ترین فناوری‌های خود استفاده کند.

احتمال دارد که ویژگی‌های جدیدی همچون حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر، ابتدا روی گوشی‌های هوشمند غیرپرچم‌دار سامسونگ و سپس روی گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار معرفی گردد. این اولین‌بار نیست که سامسونگ چنین استراتژی را در پیش می‌گیرد. در پاییز سال جاری میلادی، سامسونگ همین استراتژی را برای دوربین چهارگانه در پیش گرفت و محصولات خانواده‌ی گلکسی A9 با دوربین چهارگانه معرفی شدند. در حالی‌که در همان بازه‌ی زمانی، پرچمداران اندرویدی سامسونگ مجهز به دوربین دوگانه در پنل پشتی بودند. 

سامسونگ، سال پرمشغله‌ای را در پیش دارد و قرار است گوشی‌های هوشمند جدیدی با فناوری‌های جدید به بازار معرفی کند. یکی از محصولات قابل‌توجه آن‌ها، گوشی هوشمند تاشدنی Galaxy F یا Galaxy Fold است. همچنین به‌نظر می‌رسد که سامسونگ قصد دارد تمرکز بیشتری روی حوزه‌ی تحقیق و توسعه‌ی گوشی‌های هوشمند خود داشته باشد تا بتواند اهدافی را که در سال جاری میلادی نتوانست به آن‌ها دست پیدا کند، محقق سازد. یکی از سخت‌ترین رقابت‌هایی که هم‌اکنون شرکت کره‌ای با آن مواجه است، رقابت بر سر قیمت دستگاه‌‌هایی است که به بازار عرضه می‌کند. سامسونگ در تلاش است تا بتواند به‌شکلی بتواند این مسئله را حل کند. 



تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 10:06 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

فناوری‌های پیش‌گام امروزی با ترکیب‌شدن صحیح و به‌موقع با یکدیگر می‌توانند آینده‌ی جهان را به سمت‌وسویی بهتر پیش ببرند.

 

چهار فناوری بزرگ آینده به‌مرور درحال‌ورود جدی به جهان هستند. شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری در حوزه‌های هوش مصنوعی، بلاک‌ چین، اینترنت اشیاء و کلان‌داده سرمایه‌گذاری‌های بزرگی کرده‌اند. به‌هرحال، رشد و گسترش فناوری‌های مذکور با افزایش نگرانی‌ها درباره‌ی آن‌ها نیز همراه بوده است.

ترکیب فناوری‌های پیش‌گام گفته‌شده که با نام Big Four هم شناخته می‌شوند، جای بحث و بررسی کارشناسان امروزی دنیای فناوری است. به‌عنوان مثال، کلان‌داده نوعی سنگ بنای فناوری‌های آینده خواهد بود و اگر با هوش مصنوعی و بلاک‌چین ترکیب شود، ظرفیت‌های فراوانی دارد. به‌علاوه، ترکیب اینترنت اشیاء با بلاک‌چین نیز برای هر دو فناوری سودمند است.

در چند وقت اخیر، رشد و به‌کارگیری بلاک‌چین کاهش یافته؛ اما همگان به کاربردهای گسترده و همه‌جانبه‌ی آن اذعان می‌کنند؛ به‌همین‌دلیل، این فناوری می‌تواند سودمند باشد. سودمندی آن شبیه به هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء است و درکنار آن‌ها و خصوصا در پیشرفت اینترنت اشیاء خود را نشان می‌دهد.

رشد فناوری اینترنت اشیاء هم ادامه دارد؛ اما آن‌هم به‌دلایل مختلف کاهش یافته است. یکی از دلایل، درک فعالان صنعت از دشواری به‌کارگیری شبکه‌های پیچیده از اشیاء بود. درواقع، دشواری از تصور اولیه‌ی آن‌ها بسیار بیشتر شد. به‌علاوه، مشکلات امنیت و طول‌کشیدن اجرای شبکه‌ها، تب پیرامون اینترنت اشیاء را تاحدودی فروکش داد. همین روند برای بلاک‌چین هم رخ داد.

به‌دلیل شباهت بلاک‌چین و اینترنت اشیاء در مشکلات اجرا و گسترش، شاید ترکیب این دو فناوری به حل مشکلات اصلی آن‌ها کمک کند. درواقع، آن‌ها به کمک یکدیگر می‌توانند برخی از موانع اجرای فناوری‌ها را ازبین ببرند.

Blockchain

در نتیجه‌گیری فرض ترکیب‌شدن اینترنت اشیاء و بلاک‌چین، می‌توان سیستمی بدون نقص را تصور کرد؛ سیستمی که در آن اشیای هوشمند در شبکه‌ای با نظارت کم انسانی فعالیت می‌کند. این شبکه از دفتر کل تغییرناپذیر بهره می‌برد؛ چون امنیت بلاک‌چین و تاحدودی هک‌ناپذیربودن آن اثبات شده است. به‌علاوه، سیستم توکن مناسب این ترکیب را کامل خواهد کرد.

ترکیب اینترنت اشیاء با بلاک‌چین مشکلات امنیتی را تاحدزیادی برطرف می‌کند

راه‌های متعددی وجود دارد که می‌توان با استفاده از آن‌ها فناوری‌های مذکور را باهم ترکیب و کاربردی مشترک استخراج کرد. درحال‌حاضر، این روش‌ها درحال‌بررسی قرار دارند؛ اما درمجموع، ترکیب بهینه و قوی‌ترین کاربرد هنوز کشف نشده است.

اینترنت اشیاء فناوری دشواری است

در فضای بلاک‌چین، توکن‌ها (ICO) با سرعت زیادی ظهور کردند و با ادعای حل‌کردن تقریبا تمامی مشکلات انسان، یکی پس از دیگری معرفی شدند. در حوزه‌ی اینترنت اشیاء نیز چنین تبی چند سال پیش ایجاد شد. بسیاری از فعالان فناوری اینترنت اشیاء را در آن سال‌های به‌عنوان ابزار انقلاب در همه‌ی جنبه‌های زندگی بشری دیدند.

به‌هرحال در مدت چند سال، تجربه‌های سخت و ارزشمندی در حوزه‌ی IoT کسب شد. کارشناسان به‌خصوص در بحث امنیت شبکه و زمان اجرای فناوری نکات مهمی فهمیدند.

اجرای شبکه‌های اینترنت اشیاء با نرخ شکست فراوانی رو‌به‌رو بود. در بررسی میدانی مشخص شد میزان موفقیت شرکت‌هایی با زمینه‌ی کاری اینترنت اشیاء فقط ۲۶درصد بوده است. مشکلاتی که مانع از موفقیت این شرکت‌ها می‌شد، تقریبا همان مشکلاتی بودند که بر سر راه همه‌ی فناوری‌های جدید قرار می‌گیرند. کیفیت داده و تخصص داخلی و زمان زیاد پیش‌بینی‌نشده برای تکامل برخی از این موانع مشترک هستند.

IoT

ایده‌ها و فناوری‌های اینترنت اشیاء روی کاغذ امیدوارکننده و راحت به‌نظر می‌رسیدند. البته، امروز مشخص شده که قانونی‌کردن آن‌ها پیچیدگی‌های زیادی دارد. به‌علاوه، پس از قانونی‌شدن فناوری‌ها نیز مشکلات مختلف ازجمله حمله‌های امنیتی آن‌ها را تهدید می‌کند.

یکی از مثال‌های مهم در خلأ‌های امنیتی اینترنت اشیاء، با بات‌نت Mirai مشاهده شد. این حمله‌ی سایبری از دوربین‌های نظارتی IP و دستگاه‌های DVR آن‌ها برای گسترش استفاده می‌کرد. البته، دستگاه‌های قربانی روی تنظیمات پیش‌فرض کارخانه‌ای یا تنظیمات امنیتی ضعیف کار می‌کردند.

مشکلات امنیتی اینترنت اشیاء یکی از بحث‌های مهم‌ کارشناسان امنیتی در سال‌های گذشته بود. برخی از آن‌ها این مشکلات را با رخدادهای آخر‌الزمانی مقایسه می‌کردند. عماد لبادی، مدیرعامل VeCap، یکی از شرکت‌های امنیت اینترنت اشیاء، درباره‌ی نگرانی‌های امنیتی این حوزه می‌گوید:

حفاظت ناکافی در ابعاد بزرگ در حوزه‌ی اینترنت اشیاء دیده می‌شود. حتی دستگاه‌های تولیدکنندگان بزرگ صنعت نیز درمعرض بسیاری از نفوذهای خطرناک و ساده هستند. کمبودهای دستگاه‌ها در بخش امنیت در انواع مختلف دیده می‌شود: رمزگزاری ناقص و الزامات تأیید هویت ضعیف مانند ورود خودکار و امکان اتصال از خارج. فقط یک دستگاه ناایمن با تنظیمات ضعیف کافی است تا کل شبکه‌ی شما یا خانه‌ی هوشمندتان درمعرض نفوذ قرار بگیرد. درواقع، هکرها فقط به همان یک نقطه نیاز دارند تا کل شبکه را آلوده کنند.

هکرها کمتر از یک دقیقه زمان نیاز دارند تا به دستگاه‌های خانه‌ی هوشمند وارد شوند. دستگاه‌هایی از گوشی تلفن و تلویزیون گرفته تا کنسول‌های بازی، همگی به اینترنت متصل و درمعرض نفوذ هستند. تعداد زیادی از دستگاه‌ها با آسیب‌پذیری‌های شدید به‌نوعی درمعرض نفوذ هستند که تا پیش از فهمیدن تولیدکنندگان و ارائه‌ی به‌روزرسانی‌های امنیتی، نفوذهای امنیتی رخ می‌دهند و خبر آن‌ها نیز گسترش پیدا می‌کند. درواقع، تفکر کوتاه‌مدت امنیت بلندمدت را ازبین می‌برد.

وای فای

لبادی، درادامه کاربرد بلاک‌چین را در شرکت خود و برای ازبین‌بردن مشکلات امنیتی توضیح می‌دهد. یکی از کاربردها ترکیب و اتصال این دو فناوری به‌ یکدیگر است.

ما از تراکنش‌های قرارداد هوشمند برای ایجاد امنیت در همه‌ی ارتباطات داخلی در سیستم خانه‌ی هوشمند استفاده می‌کنیم. هر حرکتی در پلتفرم ما روی بلاک‌چین ذخیره می‌شود. دیتابیس نهایی تقریبا دربرابر نفوذ امن است.

تب اینترنت اشیاء تاحدودی فروکش کرده؛ اما کاربردهای آن فراوان است

تب اینترنت اشیاء فروکش کرده؛ اما ظرفیت‌ها و کاربردهای این فناوری هنوز وجود دارند و دیده می‌شوند. البته، فناوری هنوز برای ورود به زندگی روزمره‌ی انسان‌ها آماده نیست. اینترنت اشیاء به بررسی‌ها و شتاب‌دهی‌های زیادی نیاز دارد. شاید این نیازها به‌کمک فناوری بزرگ و پیش‌گام دیگری رفع شود.

 ساشا ایوانف، مدیرعامل و بنیان‌گذار Waves Platform و Vostok توضیح می‌دهد رشد اینترنت اشیاء به‌سمت اجرا و کاربردی‌ترشدن می‌رود. البته، گسترده‌ترشدن قطعا به فناوری‌های دیگر وابسته خواهد بود.

اینترنت اشیاء به‌سمت اجرای گسترده‌تر و کاربردهای ملموس‌تر پیش می‌رود. به‌علاوه، ادغام‌شدن آن با دیگر فناوری‌های همچون کلان‌داده و هوش مصنوعی و بلاک‌چین تأثیرش را در زندگی و کار ما افزایش می‌دهد و درنهایت، راهکاری از آن استخراج خواهد شد. بزرگ‌ترین اجراها و دستاوردهای اینترنت اشیاء در سطوح صنعتی به‌دست خواهد آمد. حسگرهایی که داده‌های فراوانی در این سطح جمع‌آوری می‌کنند و در بخش‌هایی همچون حمل‌ونقل، باربری، ردگیری وفرایندهای صنعتی به‌کار می‌روند.

اگر اینترنت اشیاء و بلاک‌چین را به‌عنوان فناوری‌های مستقل درنظر بگیریم، آن‌ها در کاربردهای اندک خود محدود می‌شوند. باوجوداین، هر دو این دستاوردهای مدرن با ترکیب با یکدیگر و همچنین هوش مصنوعی کاربردهای فراوانی خواهند داشت. هوش مصنوعی الگوریتم‌هایی برای تحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ی دستگاه‌های متصل به اینترنت فراهم می‌کند. الگوریتم‌ها برای شناخت الگوهای مشخص استفاده می‌شوند. در همین حین، بلاک‌چین به‌عنوان لایه‌ای مهم و حیاتی برای تأیید داده‌ها و تأمین امنیت ذخیره‌سازی آن‌ها عمل می‌کند. از دیدگاه من، اگر این فناوری‌ها جدا ازهم استفاده شوند، کاربرد خاص و بزرگی نخواهند داشت.

امنیت در سیستم‌های بلاک‌چین

بلاک‌چین وارد می‌شود

همان‌طورکه در ابتدای مقاله گفته شد، چهار فناوری بزرگ درحال‌توسعه هستند تا به‌عنوان نیروهای اصلی انقلاب صنعتی چهارم نقش خود را ایفا کنند. البته، همه‌ی آن‌ها به مرحله‌ای رسیده‌اند که قطعا به‌تنهایی نمی‌توانند از آن گذر کنند. به‌همین‌دلیل، در‌حال‌حاضر ترکیب‌های مختلفی از فناوری‌های بزرگ آینده را شاهد هستیم.

لبادی در ادامه‌ی صحبت‌هایش به این نکته اشاره می‌کند که فناوری‌های اینترنت اشیاء و هوش مصنوعی و بلاک‌چین هر سه در دَه‌ سال گذشته به‌مقدار درخورتوجهی توسعه یافته‌اند. به‌علاوه، موفقیت نهایی اکوسیستم با بلاک‌چین شروع می‌شود.

فناوری‌های پیش‌گام فقط با ترکیب‌شدن انقلاب صنعتی چهارم را ایجاد می‌کنند

بلاک‌چین پایه‌های اینترنت را بازسازی می‌کند. یکی از ضعف‌های اصلی و مانع اتصال هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء، مشکلات امنیتی است که در سطح و فرم کنونی اینترنت وجود دارد. فناوری بلاک‌چین می‌تواند با سه راهکار بسیاری از این مشکلات را ازبین ببرد.

بلاک‌چین به کاربران امکان می‌دهد به‌صورت مستقیم باهم تجارت کنند. این امکان مکانیزم پرداخت را هم‌زمان با شبکه‌ی ارتباطی به کاربران عرضه می‌کند. شبکه‌های بلاک‌چین را می‌توان برای ایجاد گزار‌ش‌هایی با قابلیت‌ ایندکس استفاده کرد. این نوع گزارش به‌صورت خطی و دائمی ایجاد می‌شود و همه‌ی مردم در سرتاسر جهان بدون سانسور می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند.

قابلیت دیگر بلاک‌چین برای کاربران، ابزار تأیید هویت است. این امکان برای کاربرانی مفید خواهد بود که با هدف کنترل داده‌های خود فعالیت می‌کنند. البته، قطعا برای افرادی همچون لبادی امنیت مسئله‌ی مهمی محسوب می‌شود و بلاک‌چین همان ابزاری است که به‌تعبیر برخی کارشناسان، نسل سوم امنیت را به سیستم‌ها معرفی می‌کند.

فناوری بلاک چین

دن بیلر، تحلیلگر سرویس فارستر، نیز تعریف‌ها و تحلیل‌هایی برای مزیت‌های ترکیب دو فناوری مذکور دارد:

کاربردهای اینترنت اشیاء در اصول توزیع‌شده هستند. به‌همین‌دلیل، فناوری دفتر کل توزیع‌شده یا همان بلاک‌چین نقشی اساسی در نحوه‌ی ارتباط مستقیم دستگاه‌ها باهم دارد. داشتن دفتر کل و ردگیری دستگاه‌ها و نحوه‌ی ارتباط و نیز وضعیت کنونی و کارکردن آن‌ها از مزیت‌های این ترکیب فناوری خواهد بود.

بلاک‌چین به‌عنوان پایه‌ای برای کاربردهایی ایجاد شد که شامل تراکنش و ارتباط هستند. چنین کاربردهایی مواردی همچون قراردادهای هوشمند یا دیگر کاربردهای هوشمند را دربر خواهند داشت که از فرایندهای خاص اینترنت اشیاء، پشتیبانی کنند. با این روش، بلاک‌چین می‌تواند نه‌تنها پذیرش و اجرای اینترنت اشیاء را تسهیل کند؛ بلکه قابلیت‌ها و بهره‌وری هزینه‌ای آن را نیز افزایش دهد.

ظرفیت‌های ترکیب دو فناوری ذکرشده، تنها به‌صورت فرضیه مطرح نشده‌اند؛ بلکه نمونه‌هایی از آن‌ها موردبررسی و حتی اجرا قرار دارد. به‌عنوان مثال، IBM به‌عنوان یکی از استفاده‌کنندگان و بازیگران بزرگ‌ راهکارهای بلاک‌چین، درحال‌حاضر از این فناوری برای نوعی از اینترنت اشیاء استفاده کرده و حتی درصدد توسعه‌ی آن است. هدف نهایی این غول دنیای فناوری ترکیب و ادغام هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء و بلاک‌چین خواهد بود.

تلاش برای پیشرفت‌های آتی

شرکت‌ها کاربران اصلی اینترنت اشیاء و بلاک‌چین هستند. آن‌ها هم مانند بازیگران بزرگ صنعت به این نتیجه رسیده‌اند که انقلاب صنعنی چهارم به‌هیچ‌وجه روی یکی از فناوری‌ها شکل نخواهد گرفت. به‌بیان‌دیگر، برای ایجاد چنین انقلابی به ترکیب و هم‌جوشی فناوری‌های پیش‌گام نیاز داریم.

اینترنت اشیا

اگر اینترنت اشیاء مشکلاتی از نوع امنیت و خراب‌کاری دارد، ترکیب آن با بلاک‌چین به‌منظور ساخت دفتر کلی امن و نفوذناپذیر کاملا منطقی به‌نظر می‌رسد. بدین‌ترتیب، اگر هوش مصنوعی با مشکل ضبط و نگه‌داری داده‌ها مواجه است، دفتر کل توزیع‌شده کمک بزرگی برای آن خواهد بود.

شایان ذکر است وقتی اینترنت اشیاء و هوش مصنوعی از مزایای ذکرشده در ترکیب با بلاک‌چین منتفع شوند، این فناوری نیز ریشته‌دار‌تر و حتی در برخی حوزه‌ها، استفاده از آن الزامی خواهد شد. به‌کارگیری در چنین سطحی، یکی از اهداف همیشگی فناوری دفتر کل توزیع‌شده بوده است.

درنهایت، شاید زمان آن رسیده باشد که فعالان حوزه‌ی بلاک‌چین تلاش برای ساختارشکنی در سیستم‌های گذشته فقط با یک شبکه‌ را کنار بگذارند. آن‌ها باید به‌دنبال راه‌هایی باشند که بلاک‌چین را در اتحاد با اینترنت اشیاء، کلان‌داده، هوش مصنوعی و فناوری‌های دیگر گسترش دهند.



تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 08:49 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

بیت‌کوین سال ۲۰۱۸ را به‌عنوان یکی از بدترین سال‌های خود به‌پایان می‌رساند و سقوط شدید ارزش آن، آینده‌ی ارزهای دیجیتال را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

 

اگر فردی به شما بگوید راهی آسان و سریع برای ثروتمندشدن می‌داند، قطعا هدفی جز کلاه‌برداری نداشته است. اگر به این حقیقت باور ندارید، از خود بپرسید: اگر بلیت برنده‌ی قرعه‌کشی داشتم، آن را به فرد دیگری می‌دادم؟ درواقع، مردم از کمترین هزینه‌ها و حتی دادن مالیات هم فراری هستند؛ پس، ارائه‌ی روشی آسان برای پولدارشدن قطعا با رفتارهای همیشگی آن‌ها هم‌خوانی ندارد.

باوجود تمام هشدارهایی که درباره‌ی ثروتمندشدن سریع وجود دارد، بازهم بسیاری از مردم بدون تحقیق سرمایه‌‌‌شان را وارد بازار بیت‌کوین و ارز دیجیتال کردند. البته، بازیگران هوشمند بازار به‌موقع سرمایه‌ی خود را خارج و حتی سود کردند؛ اما افرادی که به‌دنبال درآمد سریع بودند، در سال ۲۰۱۸ ضررهای زیادی متحمل شدند. مردم به‌مرور درباره‌ی بیت‌کوین و بازار آن آگاه‌تر شدند. به‌علاوه، قانون‌گذاران نیز بیشتر به بازار ورود کردند و بی‌نظمی ایجادشده بسیاری از افراد را از فعالیت دور کرد.

Bitcoin

سال جاری میلادی، شکست بزرگی برای بازار ارز دیجیتال به‌همراه داشت و به‌اصطلاح سرمایه‌گذاران، ردّی از خود در سرتاسر آن صنعت به‌جا گذاشت. بیت‌کوین به‌عنوان پیش‌گام بازار ارزش خود را از ۱۹.۳۵۲ دلار در دسامبر سال گذشته تا ۳.۳۶۰ دلار در دسامبر ۲۰۱۸ ازدست داد. اتریوم در ژانویه‌ی۲۰۱۸ ارزش ۱.۴۰۵دلاری داشت و امروز درحدود ۸۸ دلار مبادله می‌شود. دیگر دارایی‌ها همچون ریپل و بیت‌کوین کَش نیز سقوط‌های شدیدی تجربه کردند.

با سقوط ارزش ارزهای دیجیتال اصلی، بسیاری از استارتاپ‌های فعال در این حوزه مجبور به تعطیلی شدند. بلومبرگچندی پیش گزارش داد چند شرکت با حفظ دارایی‌هایشان در بازار ارز دیجیتال، به‌نوعی به‌طور کامل از رقابت خارج شده‌اند. کاهش ارزش این دارایی‌ها نیز باعث شد علاقه‌ی سرمایه‌گذاران به تزریق بیشتر سرمایه به‌مرور ازبین برود.

همچنین، شرکت‌های استخراج ارز دیجیتال که سرمایه‌گذاری‌های سنگینی روی تجهیزات معدن‌کاوی انجام می‌دهند، تأثیر زیادی از سقوط بازار گرفتند. کوین‌دسک چندی پیش اعلام کرد هشتصدهزار دستگاه معدن‌کاوی به‌دلیل کاهش ارزش بیت‌کوین از مدار فعالیت خارج شده‌اند. در‌این‌میان، شرکت‌های بزرگی همچون شرکت آمریکایی گیگاوات با وجود بدهی سنگین به افراد و سازمان‌های مختلف به‌نوعی ورشکسته شدند. علاوه‌بر آنچه گفته شد، معدن‌کاوی ارز دیجیتال فرایندی با مصرف بسیار زیاد انرژی و تأثیر فراوان بر محیط‌زیست محسوب می‌شود.

Bitcoin Mining

افراد علاقه‌مند به ارز دیجیتال و فعالان امیدوار آن معتقدند رخدادهای اخیر به‌معنای ترکیدن حباب بیت‌کوین نیست و نوعی اصلاح قیمت محسوب می‌شود. به‌اعتقاد این افراد، رخدادهای این‌چنینی اغلب در بازار ارز دیجیتال اتفاق می‌افتد. آن‌ها اصطلاحی با نام HODL دارند و در هر سقوطی، دارایی‌های خود را در بازار حفظ می‌کنند. البته، واقعا دشوار خواهد بود که امیدوار باشیم سقوط‌های کنونی کوتاه‌مدت باشند یا قیمت بیت‌کوین باز به نزدیکی بیست‌هزار دلار برسد.

سقوط اخیر بیت‌کوین و مشکلات دنیای ارز دیجیتال، تفاوت‌های عمده‌ای با اتفاقات گذشته دارد. امسال، قانون‌گذاران برخوردهایی جدی خصوصا با برنامه‌های ICO داشته‌اند و نظارت روی آن‌ها را نیز به‌ این زودی متوقف نخواهند کرد. ICO اتفاقی شبیه به عرضه‌ی عمومی سهام محسوب می‌شود؛ اما در آن به‌جای سهام، سکه‌های دیجیتال تبادل می‌شوند و لزوما تمامی فعالان آن اکوسیستم تعهد لازم را به سرمایه‌گذاران ندارند. آمار رسمی نشان می‌دهد ۱.۳میلیارد دلار در ICOهای کلاه‌بردار هزینه شده است.

حتی ICOهای قانونی هم عمر و بازدهی زیادی ندارند

حتی برای سکه‌هایی که به‌صورت قانونی عرضه می‌شوند نیز تضمینی بر عمر زیاد آن‌ها وجود ندارد. به‌هرحال، گزارشی دیگر نشان داد حتی سکه‌های قانونی نیز احتمالا پس از چند ماه ازبین می‌روند. البته در برخی شرایط، قانون‌هایی درباره‌ی ICO‌ها وضع شده و شاید عرضه‌ی عمومی سهام با استفاده از آن‌ها نیز در آمریکا قانونی شد. سؤال اصلی آن است که اگر ارز دیجیتال پشت سپر قوانین قرار بگیرد، اهداف و تعاریف اولیه‌ی آن نقض نخواهد شد؟

خود جامعه‌ی ارزهای رمزنگاری‌شده، کمکی به بهبود اوضاع نکرده است. به‌عنوان مثال، بیت‌کوین به‌دلیل تمام پیچیدگی‌هایش با افزایش کاربران و به‌کارگیری هرچه‌بیشتر، نقص‌های بیشتری از خود نشان داد. چنین مشکلاتی از سال ۲۰۱۶ هم خود را نشان می‌دادند. در آن زمان، ابعاد بلوک‌های رمزنگاری بیت‌کوین به‌عمد کوچک نگه‌ داشته می‌شد تا شاید معدن‌کاوهای چینی را به فعالیت بیشتر ترغیب کند. درنهایت، خودداری از رفع مشکلات این‌چنینی باعث شد تا سرعت به‌کارگیری و تأیید بیت‌کوین به‌عنوان ارزی کاربردی کاهش پیدا کند.

یکی از راهکارها برای حل مشکلات موجود بر سر راه بیت‌کوین، ایجاد شبکه‌ای از دل شبکه‌ی اصلی بود که با اصطلاح هاردفورک شناخته می‌شود. هاردفورک با هدف ازبین‌بردن محدودیت‌های فنی بیت‌کوین انجام شد و از آن به‌بعد، دو برند بیت‌کوین و بیت‌کوین کش داشتیم. درنهایت، به‌دلیل نداشتن مرکز مدیریت مستحکم بین ارزهای دیجیتال تفرقه افتاد.

bitcoin control

بیت‌کوین کش در نوامبر۲۰۱۸ هاردفورک را تجربه کرد و دو ارز با نام‌های بیت‌کوین کش ABC و بیت‌کوین کش SV به‌معنی Satoshi's Vision ایجاد شدند. رهبران ارز اول یا ABC راجر ور و جیهان وو و رهبران ارز دوم یا SV کریگ رایت و کالوین آیر هستند. در میان این نام‌ها، رایت از همه خبرسازتر محسوب می‌شود؛ چون ادعا می‌کند ساتوشی ناکاموتو است.

هاردفورک بیت‌کوین کش موجب ایجاد جنگی تمام‌عیار در اکوسیستم شد. طرفدران هر جبهه، انرژی معدن‌کاوی خود را برای استخراج یک دسته اختصاص داده‌اند. کوین‌دسک نیز گزارش داد جنگ تمام‌عیار احتمالی بین این جبهه‌ها رخ خواهد داد. رایت ادعا کرد ماینرهای SV احتمالا حمله‌ای را علیه شبکه‌ی ABC ترتیب خواهند داد. هاردفورک ایجادشده در این شبکه مشکلاتی برای پس‌اندازکنندگان آن ارز هم به‌همراه داشت و تضمینی محکم برای حفظ سرمایه‌ی آن‌ها تصور نمی‌شود.

تکنولوژی به‌نوعی برده‌ی مُد و تب بازار است. شاید ارزهای رمزنگاری‌شده هم تمام ظرفیت‌هایی را ازبین برده باشند که آن‌ها را جذاب می‌کرد. به‌عنوان مثال، درنهایت کسانی که ارز دیجیتال را به‌دلیل کاهش اثر سازمان‌های متمرکز مالی تحسین می‌کردند، با ورود وال‌استریت به آن، احساس دیگری داشتند. شاید آن‌ها از دوران خلاف‌کاری و خریدوفروش موادمخدر و پول‌شویی خسته شده و به‌دنبال زندگی آرام‌تری بودند.

تقریبا تمامی بانک‌های سرمایه‌گذاری بزرگ جهان ارز دیجیتال را تحسین کرده‌اند. برخی از شرکت‌ها نیز به‌دنبال آن بودند که بهره‌ای از این پدیده‌ی جذاب و مدرن ببرند. برای نمونه، می‌توان کداک را نمونه‌ای از این تلاش‌ها دانست. این برند که دوران رکود را طی می‌کرد، نامش را با مجموعه‌ی معدن‌کاوی بیت‌کوین گره زد و پرسش‌ها را درباره‌ی خود افزایش داد. در مثالی دیگر، شرکت Long island Iced Tea نام خود را به Long Blockchain تغییر داد و مدتی از آن سود برد. باوجوداین، قانون‌گذاران آمریکایی پس از مدتی از مدیران سؤال‌وجواب کردند تا دلیل این تغییرنام را متوجه شوند.

Bitcoin Dollar

در دورانی زندگی می‌کنیم که مردم به‌دنبال راه‌حلی برای جلوگیری از انحطاط هستند؛ انحطاطی که خود در ذهنشان ایجاد کرده‌اند. بسیاری از این راهکارها جامعه را به فردگرایی و پول‌پرستی و ازبین‌بردن دولت‌ها و سازمان‌ها سوق می‌دهند. این درحالی‌ است که می‌توان برای زندگی در جامعه‌ای کابردی‌تر تلاش کرد. درواقع، مردم جذب ایده‌هایی می‌شوند که با مقدار آزادی افراد در ارتباط است. آن‌ها این آزادی‌ها را درحدی تصور می‌کنند که درصورت فراهم‌نشدن، مشکلات جدی ایجاد خواهند کرد.

آیا بیت‌کوین حبابی است که به‌زودی کاملا ازبین خواهد رفت؟

در سال ۲۰۱۳، وب‌سایت engadget، منبع این مقاله، مقاله‌ای را درباره‌ی بیت‌کوین منتشر و آن را حبابی در انتظار ترکیدن معرفی کرد. در آن مقاله، گفته شد بیت‌کوین براساس اصل اقتصادی بی‌اساسی ساخته شده و کاربردی به‌جز خریدوفروش کالای قاچاق ندارد. از آن زمان، بیت‌کوین به ابزاری برای ذخیره‌ی ارزش پول تبدیل شد؛ اما امروز و پس از شکست‌های متعدد، کمتر کسی به سرمایه‌گذاری در آن علاقه نشان می‌دهد. به‌علاوه، قیمت گران و سرعت کم و ناپایداری بیت‌کوین را از تبدیل به ارزی رایج دور نگه می‌دارد.

طرفداران ارز دیجیتال حذف قوانین دست‌وپاگیر و خصوصا مالیات از تراکنش‌های آن را به‌عنوان یکی از دلایل علاقه‌ی خود به این بازار می‌دانند. درواقع، هدف نهایی آن‌ها ازبین‌بردن قوانینی است که امروز کارکرد جوامع را تضمین می‌کنند. کارشناس انگجت اعتقاد دارد چنین روندی دنیا را به بیابانی دائمی تبدیل می‌کند که فقط ثروتمندان و افراد بی‌قید‌وشرط در آن دوام خواهند آورد.

درنهایت، نویسنده‌ی مقاله‌ی اصلی اعتقاد دارد بیت‌کوین فقط ابزاری برای فرار از مالیات یا روشی برای افزایش درآمد افراد مشهور به‌ قیمت مصرف انرژی بیشتر بوده است. از دیدگاه او، بیت‌کوین نماد تمامی افراط‌های ما محسوب می‌شود و هزینه‌هایی هم برای انسان‌ها و هم کره‌ی زمین به‌همراه دارد. شاید اکنون که امید کمی به بازگشت سرمایه‌ها هست، پایانی برای هیجان بیت‌کوین داشته باشیم. البته، باید تا ظهور پدیده‌ی مشابه بعدی صبر کنیم.

دیدگاه شما چیست؟ آیا با اظهارنظرهای مذکور و مرگ احتمالی بیت‌کوین موافق هستید؟



تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 08:47 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

دُبی شهری است که به‌‌واسطه‌ی شرایط اقلیمی خاصش، همین حالا می‌‌توان آینده‌‌ی سوزناک تغییرات اقلیمی دیگر شهرهای جهان را در آن دید.

 

تغییرات اقلیمی امسال به‌‌وضوح قدرت‌‌نمایی خود را آشکار کرد و تقریبا همگان اثرهای این پدیده‌‌ی هولناک را به‌چشم دیدند. گزارش اخیری که مجمع بین‌‌المللی درباره‌ی تغییرات اقلیمی در ماه اکتبر منتشر کرد، نشان داد تنها نیم درجه افزایش دما چه اثرهای شدید و فاجعه‌‌باری در پی خواهد داشت.

کوین لوریا در وب‌سایت بیزینس اینسایدر این جمع‌‌بندی را از گزارش اخیر ارائه کرده است:

نیم درجه افزایش بیشتر دما باعث خواهد شد که مناطق مستعد خشک‌سالی با احتمال بیشتری خشک‌سالی‌های شدید را تجربه کنند و مناطقی نیز که پیش‌ازاین در معرض امواج گرما یا تندبادها بوده‌‌اند، با خطر بیشتری در مواجهه با این بلایا مواجه خواهند بود. این عوامل می‌توانند سرآغازی برای مهاجرت‌های عظیم انسان‌‌ها و انقراض دسته‌‌جمعی گونه‌‌های جانوری باشند.

به‌‌طور خلاصه، براثر تغییرات اقلیمی، اقلیم‌‌ها شرایط زیست‌‌پذیری خود را ازدست خواهند داد. این امر به‌ویژه درباره‌ی محل‌‌هایی صادق خواهد بود که درمعرض دماهای بیشتری قرار گرفته‌‌اند.

در مطلبی که پیش‌تر با عنوان گذار از نفت: نگاهی به شهر پایدار دُبی منتشر شد، ابعاد گوناگون فعالیت‌‌های اقتصادی و زیست‌‌محیطی و اجتماعی انجام‌‌شده در این شهر بررسی شد. شرایط اقلیمی سخت موجود در این شهر و نحوه‌‌ی سازگارشدن جامعه با این شرایط می‌‌تواند نمونه‌‌ی بسیار خوبی برای آن‌‌ چیزی باشد که می‌‌توان در پس وقوع بحرانگرمایش جهان برای شهرهای مشابه متصور شد.

در تابستان‌‌های طولانی دُبی که از اواسط آوریل تا اکتبر ادامه دارد، دمای هوا به‌اندازه‌ای افزایش می‌یابد که نمی‌‌توان بیش از چند دقیقه در فضای آزاد دوام آورد. دما به‌‌طور متوسط درحدود ۴۱ درجه‌ی سانتی‌‌گراد نوسان دارد و گاهی نیز همراه با رطوبت زیاد به ۴۸ درجه‌‌ی سانتی‌‌گراد نیز می‌‌رسد.

دبی / Dubai

نمایی از مجتمع پوشیده‌ی دُبی‌مال از بالای برج خلیفه

افزایش فضاهای سرپوشیده و مرتبط ازجمله بیش از ۶۵ مرکز خرید و ساختمان‌های مسکونی و اداری به‌‌همراه دیگر فضاهای سرپوشیده‌‌ای نظیر متروها و پارکینگ‌‌ها نتیجه‌‌ی تلاش‌‌ها برای سازگاری این شهر با شرایط اقلیمی جدید است. در این‌‌ شهر، می‌توانید اهالی بومی یا مهاجران ثروتمندی را ببینید که تمام روز یا حتی هفته‌‌ها در طول تابستان، به محل کارشان می‌‌روند بدون‌‌ آنکه حتی لحظه‌ای پایشان را در فضای آزاد شهر بگذارند. تصور کنید هرروز از آپارتمان مجهز به سیستم تهویه‌‌ی مطبوع خود واقع در آسمان‌خراشی مسکونی به داخل پارکینگ داخلی مجتمع می‌روید و سپس با خودرو به محل پارکینگ سرپوشیده‌‌ی اداره‌‌ رانندگی می‌کنید و از آنجا مستقیما با آسانسور به دفتر خود در آسمان‌‌خراشی دیگر وارد می‌شوید.

اگر هم قصد داشته باشید از مغازه‌ای خرید کنید، به احتمال زیاد فروشگاه‌های خُرده‌فروشی و خواربارفروشی یا مجتمع‌‌های بزرگ فروش به ساختمان اداری یا مسکونی شما نزدیک هستند.

اگر می‌‌خواهید روز تعطیل را با خانواده‌‌ی خود سپری کنید یا با یکی از همکارانتان قهوه بنوشید یا از شام دل‌پذیر و نهایتا تماشای فیلم لذت ببرید، از امکانات مکانی مانند دُبی‌مال می‌‌توانید بهره‌‌مند شوید. ارزش این مجتمع دومیلیارد دلار است و از ۱۲۰۰ فروشگاه، صدها رستوران، یک سالن سینما، یک هتل لوکس، یک سالن اسکی روی یخ (با ابعاد سالن‌‌های مسابقات المپیک)، یک پارک تفریحی واقعیت مجازی و یک آکواریوم تشکیل شده است.

شاید هم بخواهید سری به یکی از دَه‌‌ها مگامال‌‌ دیگر با امکانات رفاهی مشابه بزنید که به‌‌سختی می‌‌توان تفاوت آن‌‌ها را با یک شهر کامل تشخیص داد.

بااین‌حال، برای صدهاهزار کارگر مهاجر دیگری که به‌‌اندازه‌‌ی کافی خوش‌اقبال نبوده‌‌اند تا در این مجتمع‌‌های مجهز به سیستم تهویه‌ی مطبوع بتوانند زندگی کنند، دُبی ممکن است در طول تابستان جهنمی واقعی باشد.

دُبی در شبیه‌سازی فضای باز در محیط‌‌های سرپوشیده بسیار ماهرانه عمل کرده است. همان‌‌طورکه اَبَرطرح‌های در‌حال‌ساخت این شهر نیز به چنین اهدافی اختصاص یافته است.

میدان دُبی که قرار است به بزرگ‌ترین مرکز خرید جهان تبدیل شود، تفرجگاهی متشکل از خیابان و بازار و مرکز تفریحی برای برگزاری کنسرت‌‌ و تئاتر و حتی محله‌‌ی چینی‌‌ها خواهد بود. جاستین توماس، استادیار روان‌شناسی در دانشگاه زاید می‌‌گوید:

در امارات‌ متحده‌‌ی ‌عربی، مرکز خرید فضایی اجتماعی محسوب می‌‌شود و نه‌فقط فضای خرید. مرکز خرید جایی است که سه نسل از یک خانواده برای گردش عصرانه به آنجا می‌‌روند. مرکز خرید محلی است که خوانندگان ابوظبی (نام یکی از باشگاه‌های کتاب) برای بحث درباره‌‌ی آثار ادبی یکدیگر گردهم می‌‌آیند.

دبی / Dubai

نمایی فرضی از طرح میدان دُبی

وقتی نمی‌‌توانید به‌‌دلیل وضعیت گرمای آب‌‌وهوا یا آلودگی جوّی به فضاهای اجتماعی بیرونی بروید، شرایطی مشابه برای شما در داخل فضاهای سرپوشیده فراهم شده است.

به‌‌سختی می‌‌‌توان بر وجود چنین مراکز خرید و مناطق سرپوشیده‌‌ای خُرده گرفت که فضای سکونت‌پذیر را در خارج از خانه‌‌های دُبی فراهم می‌‌کند؛ آن‌هم در شرایط فعلی که وضعیت اقلیمی این شهر وجود چنین فضاهایی را ضروری جلوه می‌دهد. بااین‌حال، همچنان احساسی ناراحت‌کننده به ما یادآوری می‌‌کند در شهری که تمام فضاهای شهری در قبضه‌‌ی بنگاه‌‌های اقتصادی است، هنوزهم خلأیی عمیق به‌چشم می‌‌خورد.

اگر قرار باشد آینده‌‌ای را برای جهانی به‌‌شدت مصرف‌‌کننده‌‌ متصور شویم که نهایتا در اقدام برضد تغییرات اقلیمی با شکست مواجه می‌‌شود، این آینده بسیار شبیه آنچه خواهد بود که اکنون در دُبی جاری است. دُبی نیز به‌سهم خود مجبور است همچنان با اقلیم ناسازگارش دست‌‌وپنجه نرم کند. آژانس محیط‌زیست ابوظبی در گزارش سال گذشته‌اش اعلام کرد زیر شدیدترین سناریو تغییرات اقلیمی، تقریبا همه‌‌ی این شهر پرزرق‌‌وبرق درنتیجه‌‌ی افزایش سطح آب به زیر آب خواهد رفت.



تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 08:46 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

تکنولوژی به‌طور هیجان‌انگیز و گریزناپذیری درحال‌پیشرفت است. بااین‌حال، پیش‌بینی پیشرفت‌های آتی در این حوزه کار سخت، اما جذابی است.

 

در این مقاله، به اتفاقات مهم احتمالی در حوزه‌ی فناوری نگاهی می‌اندازیم که درسال آینده‌ی میلادی شاهد آن‌ها خواهیم بود.

۱. اخلاق در فناوری

برندهای فناوری باید رویکرد فعالانه‌تری در حوزه‌ی بررسی پیامدهای اخلاقی پلتفرم‌ها و محصولاتشان داشته باشند. در مِی۲۰۱۸ (برابر با اردیبهشت۱۳۹۷)، سازمان عفو بین‌الملل بیانیه تورنتو را اعلام کرد که در آن، حق استفاده‌ی برابر و بدون هرگونه تبعیض از سیستم‌های یادگیری ماشین را برای همگان محفوظ می‌داند. اکنون، شرکت‌های مختلف متوجه این موضوع شده‌اند که محصولات آن‌ها تا چه اندازه می‌تواند تأثیر به‌سزایی در زمینه‌هایی از قبیل سلامت روان، افسردگی، تهدید سایبری و حتی خودکشی داشته باشد.

خروجی خلاق

برنرز لی، سازنده‌ی تارنمای جهانی یا همان اینترنت (WWW)، در گفت‌وگویی بیان کرده امروزه، وب به موتوری بی‌عدالت و تبعیض تبدیل شده ‌است. این موتور زیر سیطره‌ی قدرتمندانی است که اهداف خودشان را پیش می‌برند. وی معتقد است به نقطه‌ی بی‌تعادلی بحرانی رسیده‌ایم و تغییری برای بهبود این وضعیت لازم است.

۲. فناوری در محیط شهری

شرکت‌های فعال در حوزه‌ی فناوری سعی می‌کنند به جزئی‌ترین امور زندگی روزمره‌ی افراد توجه کنند تا راه‌حلی نوآورانه برای مشکلات آن‌ها بیابند. طراحی شهری راهی برای رسیدن به آینده‌ای درهم‌تنیده با اجزای کاملا متصل به یکدیگر است.

شهر هوشمند

شرکت علی‌بابا در‌حال‌توسعه‌ی لایه‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی است که نقش مغز شهر را ایفا خواهد کرد. این شرکت در‌حال‌آزمایش این سیستم‌ها در یکی از شهرهای چین است. در خیابان‌های شهر، هزاران دوربین به‌کار گرفته می‌شوند تا اطلاعات لازم برای کنترل چراغ‌های ترافیکی و بهینه‌سازی جریان ترافیک و تشخیص حوادث دراختیار گرفته شود. البته این حجم از دوربین‌های جمع‌آوری داده ممکن است خطرهایی برای حریم خصوصی افراد ایجاد کند.

۳. فناوری نزدیک‌ونزدیک‌تر می‌شود

شرکت‌های فناوری تلاش می‌کنند هرچه بیشتر به زندگی روزمره‌ی افراد نزدیک شوند تا محصولاتشان جزئی از بدن یا محیط زندگی آنان شود. این تلاش‌ها برای ایجاد خدماتی است که به بهترین وجه با کاربر تعامل دارند. فونت‌های جدید اوبر (Uber) و بلندگوها‌یی که صدا را به‌صورت سه‌بعدی با محیط خانه درهم می‌آمیزند، همه‌وهمه تلاش‌هایی برای رسیدن به این هدف محسوب می‌شوند.

۴. سیستم‌های بی‌درنگ با قابلیت تطبیق بیولوژیکی

پیشرفت‌های فناورانه موجب تولید دستگاه‌هایی شده‌اند که قابلیت تطبیق بیولوژیکی دارند. این دستگاه‌ها در آینده‌ای نه‌چندان دور جزئی از بدن کاربر خواهند شد. تطبیق سریع این نوع افزونه‌ها با محیط اطراف، گویای ارتقای سطح ادراک فناوری است.

شرکت پوما با همکاری مرکز طراحی دانشگاه MIT کفشی طراحی کرده‌ که به حرکات پا و میزان خستگی فرد واکنش نشان می‌دهد. کفی‌های این کفش با تحلیل عرق پای فرد و سایر پارامترها، اطلاعات بیولوژیکی وی را استخراج می‌کنند. مدارهای الکتریکی تغییرات را شناسایی می کنند و داده‌هایی مناسب برای جلوگیری از خستگی و بهبود عملکرد فرد ارائه می دهند.

۵. سلامتی و شبکه‌های اجتماعی

افزایش بی‌حد‌ومرز استفاده از شبکه‌های اجتماعی، تأثیرات نامطلوبی بر وضعیت روحی‌روانی افراد گذاشته است. فشار روحی ناشی از شبکه‌های اجتماعی ممکن است به ناراحتی و اضطراب و افسردگی منجر شود.

شبکه های اجتماعی

تیم تحقیقاتی فیسبوک در دسامبر۲۰۱۷ (برابر با آذر۱۳۹۶) اعلام کرد وقتی افراد زمان زیادی صرف مطالعه‌ی نوشته‌های دیگران می‌کنند؛ ولی با آنان ارتباطی برقرار نمی‌کنند، احساس ناخوشایندی به آنان دست می‌دهد. شرکت‌های تولید پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی این‌چنینی در‌حال‌آگاه‌سازی کاربران درباره‌ی این شبکه‌ها و کنترل میزان استفاده و تأثیرات آن بر افراد هستند.

۶. فرمانروایی اصوات

امروزه، گوش‌ها به دروازه‌هایی مهم برای غول‌های فناوری تبدیل شده‌اند. برای نمونه، می‌توانید به میزان نفوذ شگفت‌انگیز ایرپادهای اپل توجه کنید. همچنین، اسپاتیفای سرویس اسپات‌لایت را معرفی کرده که محتوای ویدئویی را به پادکست‌های صوتی تبدیل می‌کند.

۷. اکوسیستم‌های اوبر

در سال ۲۰۱۸، اوبر با هدف احداث اولین سیستم حمل‌ونقل هوایی درون‌شهری، فناوری پرواز و فرود عمودی برای ماشین‌های الکتریکی (eVTOL) را معرفی کرد.

Uber flying taxi / تاکسی پرنده اوبر

این پلتفرم در‌حال‌تلاش برای رفع تمام نیازهای کاربران است. حتی سرویس سفارش غذای این شرکت (UberEats)تا پایان سال جاری میلادی برای ۷۰درصد از شهروندان آمریکایی دردسترس خواهد بود.

دارا خسروشاهی، مدیر اجرایی Uber بیان کرده این شرکت متعهد است تمام روش‌های حمل‌ونقل ازجمله دوچرخه، پیاده‌روی، مترو یا اوبر را در اپ خود برای کاربر گِردهم آورد تا وی بتواند سریع‌ترین و اقتصادی‌ترین گزینه را انتخاب کند.



تاريخ : سه‌شنبه 04 دی 1397 | 08:45 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...633634635636637...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید