در دوران جنگ سرد، آمریکاییها اینطور شایع کرده بودند که علم در آنجا غیرسیاسی است، اما اسناد تاریخی متعددی خلاف آن را ثابت کردهاند.
همانطور که ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در طول دوران جنگ سرد بهدنبال علم بیشتر برای ساخت بمبهای بزرگتر بودند، دولت آمریکا تلاش کرد تا از تحقیقات علمی در سراسر جهان مراقبت کند. این بدان معنا بود که دانشمندان آمریکایی برای جمعآوری اطلاعات علمی به خارج از کشور فرستاده میشدند و این دانشمندان همانطور که حدس میزنید، بسیار زیرک بودند.
در یک مورد، رالف وایکوف، باکتریشناس آمریکایی به بریتانیا فرستاده شد، جایی که سفیر آمریکا امکان دسترسی به یک میکروسکوپ الکترونی پیشرفته را برایش مهیا کرده بود. در نتیجه، وایکوف مجبور نبود راه دوری برای اطلاعات مورد نیازش برود. دانشمندان به معنای واقعی کلمه پشت در ایستاده بودند تا میکروسکوپ او را بررسی کنند. آنچه خواندید بخشی از کتاب جدید مورخ علمی اودرا وولف، به نام آزمايشگاه آزادی (Freedom’s Laboratory) بود.
تصویر روی جلد کتاب آزمايشگاه آزادی (Freedom’s Laboratory) نوشته اودرا وولف
این کتاب که ماه گذشته منتشر شد، نقش علم در دوران جنگ سرد را از فراتر از نقش اساسیاش در توسعه سلاحها بررسی کرده است. وولف در کتاب خود، علم را بهعنوان ابزاری برای پروپاگاندای بررسی کرده که بخشی از تهاجم روانی آمریکا بود تا به مردم جهان ایدئولوژی آمریکایی را بقبولاند. او به این مقوله پرداخته که علم باید از قید و بندها و سیاستهای دوره خود آزاد باشد و هیچ مانعی جلوی راهش قرار نداشته باشد. وولف میگوید، این تصور که علم غیر سیاسی است، خود یک دیدگاه سیاسی است. وولف مینویسد «آزادی علم، باید ازطریق مجموعهای از انتخابهای سیاسی پدید بیاید و حفظ شود. در این انتخابها قدرت دخیل است که نام دیگرش سیاست است».
آمریکاییها برای مطرح کردن تصور علم آزاد و غیر سیاسی، چند دلیل داشتند. یک، ارتباطات علمی آزاد به آمریکا کمک کرد تا درک کافی از آنچه در جامعه بینالمللی علم اتفاق میافتاد داشته باشد. دوم، ایدئولوژی آزادی علمی، علم آمریكا را از علم کاملا تحت كنترل اتحاد جماهیر شوروی جدا میکرد، حتی با این وجود که آمریکا هم آزادی دانشمندانش را محدود میکرد. بهعنوان مثال، کمیسیون انرژی اتمی آمریکا، تاییدیه امنیتی رابرت اوپنهایمر، پدر بمب اتمی را بهدلیل روابط مشکوکش با کمونیسم رد کرد.
وولف میگوید:
این زبان آزادی علمی و استقلال دولت همواره زبان آرمانی بود که هرگز واقعیت موجود در ایالات متحده را منعکس نکرده بود.
اودرا وولف بهتازگی در مصاحبهای با وبسایت The Verge دربارهی درسهای علم سیاسی دوران جنگ سرد برای امروز صحبت کرده است. در ادامه با ما همراه باشید:
کتاب شما دربارهی چیست؟
پرداختن به این سؤال که چرا بسیاری از دانشمندان آمریکایی علم را مسئلهای غیرسیاسی میدانند، درحالیکه کاملا واضح است، این تصور از اساس اشتباه است. پاسخهای مختلفی به این سؤال وجود دارد، اما یکی از مهمترین آنها؛ پروپاگاندای جنگ سرد است. بنابراین میخواستم از این کتاب استفاده کنم تا اثرات ماندگار پروپاگاندای علنی، مخفی و خصوصی را دربارهی طرز فکر ما دربارهی علم امروز بررسی کنم.
جنگ سرد چگونه توانست تصور علم غیرسیاسی را پخش کند؟
برای درک این موضوع، باید موردی را که در آن زمان در حوزه ژنتیک اتحاد جماهیر شوروی اتفاق میافتاد بفهمیم. یک برزشناس اوکراینی به نام تروفیم لیسنکو بود که اساسا ژنتیک اتحاد جماهیر شوروی را تحت کنترل داشت و در سال ۱۹۴۸ حزب کمونیست نظرات او دربارهی ژنتیک را بهعنوان خطمشی حزبی پذیرفت. و به این ترتیب کسانی که در حوزه ژنتیک، نظراتی مخالف او داشتند، شغل خود را از دست دادند.
کتاب جدید اودرا وولف، مورد توجه بسیاری از صاحبنظران قرار گرفته و از سوی نشریات و منتقدان بهشدت تحسین شده است
مؤسسات تحقیقاتی آنها تعطیل شدند، تحقیقاتشان هم به زیرزمینها برده شدند. حدود یک دهه قبل از آن هم، برخی از متخصصان ژنتیک که با لیسنکو مخالف بودند، دستگیر شدند، برخی زندانی و برخی کاملا ناپدید شدند. و زمانیکه ناظران غربی تصاحب قدرت لیسنکو را مشاهده کردند، چنین برداشت کردند که آنچه اتفاق میافتد، ناگزیر همان اتفاقی است که بر سر علم در اتحاد جماهیر شوروری میآید. یعنی هیچگونه آزادی در آنجا وجود ندارد، دانشمندان به زندان میافتند، دانشمندان آزادی فکری ندارند و تحقیقات علمی توسط دولت کاملا برنامهریزی و کنترل میشوند.
واکنش آمریکا چطور بود؟
ایالات متحده آمریکا در جنگی ایدئولوژیک میجنگید و علم واقعا به میدان جنگ- درواقع منطقهای حائز اهمیت بسیار- بدل شده بود. اما ما چنین نیستیم، در آمریکا، هیچ خط مشی حزبی برای علم وجود ندارد و دانشمندان در خصوص فعالیتهای علمی خود اختیار دارند. یک مورد بسیار خاص که در آن میتوانید نقش این اندیشه را ببینید، تأسیس بنیاد ملی علوم در سال ۱۹۵۰ است، جایی که دانشمندان دربارهی آنچه که باید تأمین بودجه میشد تصمیمگیری میکردند. هیچ برنامهریزی از بالا برای علم وجود نداشت، هیچکس خطمشی حزبی را برای آنچه که دانشمندان باید انجام میدادند تعیین نمیکرد. هر آنچه بود، آزادی علمی بود، بهویژه در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰، تضاد شدیدی با علم تحت نظر کمونیسم داشت.
آیا این بدین معناست که علم فقط ابزاری برای پروپاگاندا بود یا دانشمندان واقعا در طول جنگ سرد به جمعآوری اطلاعات میپرداختند؟
البته طی این دوره زمانی، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به جمعآوری اطلاعات علمی دربارهی فعالیتهای یکدیگر بسیار علاقهمند بودند. ما اغلب وقتی صحبت از سیا و کار اطلاعاتی میشود، علمیاتهای محرمانه و مرموز را متصور میشویم. اما کار روزمره جمعآوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات بسیار پیشپاافتادهتر بود. شالوده کارهای اطلاعات علمی عبارت بودند از کشف مواردی مانند تعداد مراکز تحقیقاتی که هر کشور دارد یا اینکه یک کشور در چه حوزههای تحقیقاتی خوب است یا چه کسانی در هر کشور خاص ممکن است در غرب تحصیل کرده باشند و بنابراین ممکن است، بیشتر نسبت به غرب نگرشهای همدردانهای داشته باشند.
مقالههای مرتبط:
سیاستگذاران ایالات متحده آمریکا هم متوجه شدند که بهترین راه برای انجام این کار، تشویق به مبادله آزاد علم است. این راهکار، مزایای ایدئولوژیک هم داشت، اگر دانشمندان را تشویق کنید که آزادانه فعالیت کنند و نشان دهید که نظام علمی کشور آزاد است، این میتوانست بهخوبی تمایز علم در آمریکا را با آنچه در اتحاد جماهیر شوروی بود را نشان دهد. بنابراین بسیاری از دانشمندان آمریکایی که در محافل بینالمللی حضور داشتند، صادقانه میگفتند:«ما معتقدیم که علم باید بهصورت آزادانه اداره شود و نباید حد و مرزی داشته باشد.» و همزمان اقدامات مشابهی، امکان جمعآوری اطلاعات علمی را فراهم میکرد.
چگونه درک ریشههای این ایدئولوژی که علم غیر سیاسی است، به ما در درک شرایط علمی حالای آمریکا کمک میکند؟
یکی از عجیبترین لحظات برای من در نوشتن این کتاب، در طول دوران انتقال ریاسجمهوری دونالد ترامپ بود، زمانیکه هیئت انتقال او از وزارت انرژی خواست فهرستی از دانشمندانی را که در برخی از جلسات بینالمللی آبوهوایی شرکت کرده بودند، در اختیارش قرار دهد. درخواست هیئت انتقال، برای من بهعنوان یک مورخ جنگ سرد، بسیار تکاندهنده بود. آنچه اتفاق میافتاد به مانند لیسنکویسم و بنا نهادن خط مشیهای حزبی بود.
این مسئله لزوما به معنای تیرباران دانشمندان نبود، بلکه کنترل برنامههای تحقیقاتی و مجازات افرادی بود که این برنامههای تحقیقاتی را دنبال نمیکردند. درنهایت، وزارت انرژی با این درخواست موافقت نکرد. اما دانشمندانی که اطلاعات را آرشیو میکردند، نگران ناپدید شدن این اطلاعات بودند. آنها همچنین نگران بودند که شاید این درخواست بهنوعی محکی برای دانشمندانی بوده تا کسانی که به کارشان ادامه میدهند مشخص شود. همهی اینها به مانند لیسنکویسم به نظر میرسید و عمیقا نگرانکننده و تاحدی هشداردهنده بود.
نتایج پژوهشی جدید نشان میدهد که غذا خوردن درست میتواند موجب حفظ سلامت مغز و تقویت کارکردهای شناختی در مغز شود.
در سالهای اخیر مطالعات متقاعدکنندهای در تأیید یک ادعای قدیمی انجام شده است: شما همانی هستید که میخورید (غذای انسان روی ماهیت او تأثیرگذار است). اما اگر هنوز متقاعد نشدهاید که از میزان مصرف دونات خود کم کنید و بهزور گاهی مقداری کلم مصرف میکنید، مطالعهی جدیدی که در دانشگاه ایلینوی انجام شده است، شاید بتواند شما را متقاعد کند.
این مطالعه نشان میدهد که سطوح خونی ملکولهای خاصی که بهعنوان ملکولهای سلامتی در نظر گرفته میشوند، نظیر امگا ۳، لیکوپن و ویتامینهای گروه B نهتنها با عملکرد شناختی بلکه با نحوهی عملکردهای مغز ارتباط دارند. آرون باربی، نویسندهی مقاله میگوید:
پرسش اساسی که ما بهدنبال پاسخ آن بودیم، این بود که آیا رژیم غذایی و تغذیه با روند سالم پیری مغز مرتبط هستند یا خیر. بهجای استباط سلامتی مغز با استفاده از یک آزمون شناختی، ما مستقیما خود مغز را با استفاده از تصویربرداری مغزی با وضوح بالا مورد بررسی قرار دادیم.
پژوهشگران سطوح خونی بیومارکرهای تغذیهای را در خون ۱۱۵ شرکتکنندهی سالم (دارای سن ۷۵-۶۵ سال) مورد اندازهگیری قرار دادند. این بیومارکرها عبارت بودند از: اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶، لیکوپن (که در غلظتهای بالایی در گوجهفرنگی و هندوانه وجود دارد)، فولات (در سبزیجات برگسبز)، کاروتنوئیدها (در سبزیجات قرمز، زرد و نارنجی)، ریبوفلاوین، ویتامین B12 و ویتامین D. علت انتخاب این بیومارکرها این بود که این ترکیبات شاخص بسیاری از ترکیبات رژیمهای غذایی مدیترانهای هستند.
مقالههای مرتبط:
پژوهشگران، مغز شرکتکنندگان را اسکن کردند بهصورتی که بتوانند تصاویری با وضوح بالا از شبکههای عصبی و چگونگی ارتباط شبکههای مختلف در مغز هر شرکتکننده مشاهده کنند و همبستگی بین سطوح مواد مغذی در خون و چگونگی ارتباطات را در مناطق خاصی از مغز محاسبه کردند. نتایج آنها نشان میداد که سطوح بالاتر اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶ و کاروتن با بازده بهتر شبکه همراه بود. باربی میگوید:
کارآیی باید مرتبط با نحوهی ارتباط اطلاعات درون شبکههای عصبی باشد. ما به بازدهی محلی توجه کردیم؛ اینکه اطلاعات به چه خوبی درون یک مجموعهی محدود از مناطق مغزی به اشتراک گذاشته میشود و همچنین بازده سراسری که نشان میدهد چه مراحلی برای انتقال اطلاعات از یک منطقه به منطقهی دیگر در شبکه مورد نیاز است. اگر شبکهی عصبی بهطور کارآمدتری پیکربندی شده باشد، دسترسی به اطلاعات راحتتر و انجام وظایف به زمان کمتری نیاز خواهد داشت.
این گروه همچنین از شرکتکنندگان آزمونهایی برای سنجش شناخت، هوش عمومی، حافظه و عملکرد اجرایی گرفتند و همبستگی نمرات آزمونها را با قابلیت ارتباط مغزی و سطوح بیومارکرها محاسبه کردند. امگا ۳، امگا ۶، لیکوپن، کاروتنوئیدها و ویتامینهای B و D با ابعادی از شناخت ارتباط داشته و بیشتر آنها با عملکرد مغز نیز مرتبط بودند.
بهعنوان مثال، امگا ۳ با هوش عمومی و اتصال در شبکهی عصبی پیشانیآهیانهای که رفتارهای هدفمند و توجه را کنترل میکند، مرتبط بود. اسیدهای چرب امگا ۶ و لیکوپن با عملکرد اجرایی و شبکهی عصبی پشتی مرتبط با توجه نقش داشت. علاوهبر این لیکوپن، امگا ۳ و امگا ۶ با چندین آزمون عمکلرد حافظه مرتبط بودند، ویتامینهای B و D با عملکرد اجرایی و کاروتنها با نمرهی هوش ارتباط داشتند. بهگفتهی باربی:
مطالعهی ما نشان میدهد که رژیم غذایی و تغذیه روی ارتباط بین بازده شبکه و عملکرد شناختی اثرگذار است. این بدان معناست که شدت ارتباط بین بازده شبکهی عملکردی مغز و عملکرد شناختی با سطح این مواد مغذی مرتبط است. بهعبارت دیگر، ارتباط بین شناخت و فعالیت مغز میتواند حداقل تا اندازهای توسط سطوح این بیومارکرها در خون تعیین شود.

البته این مطالعه دارای محدودیت هایی نیز است؛ یکی اینکه بیشتر شرکتکنندگان افراد سفیدپوست، تحصیلکرده و در وضعیت سلامتی خوبی بودند. لازم است که این مطالعه در یک جمعیت متنوعتر تکرار شود. بهعلاوه، یک هشدار مهم این است که نتایج یادشده تنها یک رابطه را نشان میدهند؛ ما نمیدانیم که کدام اول میآید: سلامت مغزی/شناختی یا تغذیه خوب/بیومارکرهای خونی.
حتی ممکن است ارتباط معکوسی وجود داشته باشد (از لحاظ رابطهی علی و معلولی). برای اینکه واقعا از این رابطهی علی و معلولی آگاه شویم، باید برخی شرکتکنندگان را مجبور کنیم که در یک مدت زمان مشخص، غذاهای سالم مصرف کنند و از برخی دیگر بخواهیم که غذاهای نامناسب را مورد مصرف قرار دهند که این رویکرد میتواند دارای مباحث اخلاقی باشد.
بااینحال مطالعه باز هم ادعای قدیمی را تأیید میکند: غذا خوردن درست میتواند موجب حفظ سلامت مغز و تقویت کارکردهای شناختی در مغز شود. در تفسیر این ارتباط، ایدههای مختلفی ذکر شده است و پژوهشگران مکانیسمهای بیوشیمیایی متعددی را مطرح کردهاند؛ از اینکه چگونه لیکوپن ممکن است موجب کاهش التهاب شود تا اینکه چگونه امگا ۳ موجب نفوذپذیری بیشتر غشای نورونها میشود و البته مطالعات زیادی نیز با نشان دادن نتایج حاصل از تغذیهی نادرست، این ادعا را مورد تأیید قرار دادهاند: غذاهای ناسالم (بهویژه شکر) با کاهش حجم مغز و شناخت ضعیفتر همراه هستند.
سال ۲۰۱۸ رهبرانی خوب، بد و متوسط را از سراسر ایالات متحده آمریکا به خود دید؛ از افراد الهامبخش که موانع را از بین بردند و برای آنچه که به آن اعتقاد دارند ایستادند، تا کسانی که تصمیماتی وحشتناک گرفتند.
رویدادهای سال ۲۰۱۸ در سراسر ایالات متحده آمریکا و جهان ثابت میکند که این سال با نمونههای درسآموز در زمینهی رهبری همراه بوده است.
ما شاهد قانونگذاران پیشرو، مدیران و حتی گروههایی از جوانان بودیم که مرزهای موجود را با مبارزهی خود برای گسترش عدالت اجتماعی توسعه دادند و صدای گروههای اقلیت شدند و همینطور مانند سالهای قبل شاهد رهبرانی در حال تقلا در میان جنجالها و اختلافات بودیم. در ادامه به معرفی برخی از بدترین راهبران سال ۲۰۱۸ میپردازیم:
بدترین رهبران سال ۲۰۱۸
وقتی نوبت به رهبران بد میرسد، اسامی برجستهای را میبینیم که از فرصتهای ارائهی چشمانداز و استراتژی متفکرانه برای شرکتشان بهره نگرفتند.
ایلان ماسک، موسس و مدیرعامل تسلا، رهبر «تکانشی» و خودسر، انتقادهایی را از طرف کارکنان، سرمایهگذاران و مردم متوجه خود کرده است. در سالی که تسلا، تولیدکنندهی خودروهای الکتریکی، بهدلیل شرایط کارخانهاش، مسائل درمانی کارکنان و نزدیک شدن به ورشکستگی به خاطر عدم توانایی در پاسخ به تقاضای تولید، تحت نظارت قرار گرفته است؛ ایلان ماسک با خطابکردن نام سرمایهگذاران در توییتهای عجولانه به نظرات آنها پاسخ میداد. یکی دیگر از بازوهای امپراتوری ماسک، سولارسیتی، توسط کارمندان سابقش مورد شکایت قرار گرفته است.

فیسبوک در سال جاری در مرکز چندین هیاهوی رسانهای قرار داشته است. ما شاهد اظهارنظرهای مارک زاکربرگ، مدیرعامل شرکت دربارهی انکار هولوکاست، کمپین انتخاباتی ترامپ و امتناع از حذف محتوای نامناسب بودیم. حضور زاکربرگ در جلسهی استماع کنگرهی آمریکا در تابستان امسال ممکن است تاثیر موقتی بر قیمت سهام فیسبوک گذاشته باشد، اگرچه با نگاهی بر متن سخنرانی مقدماتی او آشکار میشود که خالق این شبکهی اجتماعی ممکن است درصدد بهترجلوهدادن قدرت این شبکه برای مقاصد خوب باشد؛ درحالیکه مراقب درآمد فیسبوک هم هست (که در صورت اعمال مقررات دولتی بهطور جدی محدود خواهد شد). این موضوع را میتوانیم با نگاهی به جملات وی از جمله مورد ذیل مشاهده کنیم: «متوقف کردن فیسبوک؟ دارایی کلیدی شرکتهای فناوری آمریکا؟ نتیجهی تضعیف فیسبوک، قدرت بخشیدن به شرکتهای چینی است».
شریل سندبرگ مدیر ارشد عملیات شرکت فیسبوک هماکنون تحت نظارت موشکافانهی عمومی قرار دارد. سندبرگ در واکنش به ادعاهای دستکاری فیسبوک توسط روسیه آهسته و کند عمل کرد. نیویورک تایمز گزارش داد که او از کارکنان بخش ارتباطات فیسبوک خواسته است تا دربارهی نیتهای مالی جورج سوروس پس از حملات پرسروصدای او به شرکتهای فناوری، تحقیق کند.

درحالیکه تعداد زیادی از مدیران عامل از موقعیت خود برای پیشبرد مسائل اجتماعی استفاده میکنند، دیگران میگویند به ارزشهایی پایبند هستند؛ اما همچنان به پذیرش سرمایهگذاریهای عربستان سعودی ادامه داده و سخنی از کشتن جمال خاشقچی، روزنامهنگار واشنگتنپست به میان نمیآورند.
رائو مالپوری و الکس گاردن مدیران عامل استارتاپهای View و Zume، اخیرا یک بودجهی ۱/۵ میلیارد دلاری را از صندوق ویژن سافتبانک پذیرفتهاند. این صندوق توسط سرمایهگذاری ۴۵ میلیارد دلاری دولت عربستان سعودی پشتیبانی میشود. سافتبانک در پاسخ به منتقدان، بهسادگی اشاره کرد که برای سرمایهگذاری، دارای مسئولیت در قبال مردم عربستان سعودی است.
یکی دیگر از مدیران شرکتهای سیلیکونولی، مایکل مارکس از شرکت Katerra، به توافقی اولیه برای ساخت مسکن در عربستان سعودی دست یافته است. مذاکرات پیاپی آدام نیومن، مدیرعامل شرکت WeWork با سافتبانک برای سرمایهگذاری ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلاری، جهت کسب سهام اکثریت شرکت، ادامه دارد.

مدیرعامل آمازون و مالک واشنگتنپست، جف بزوس نیز دربارهی این موضوع سکوت کرده است. بیانیهای از سخنگوی واشنگتن پست به فستکامپنی میگوید: «ناشر و مدیرعامل، فرد رایان و ویرایشگر، فرد هیات دو نفری هستند که هماکنون از طرف این شرکت صحبت میکنند.» ما میدانیم که بزوس در میان تعدادی از مدیران فناوری بود که با شاهزاده سعودی محمد بن سلمان در بازدیدش از ایالات متحده آمریکا در ماه مارس دیدار کردند و بهگفتهی وال استریت ژورنال، آمازون در حال مذاکرات برای راهاندازی مراکز داده در عربستان سعودی است.
این مورد، تنها حرکت سؤالبرانگیز بزوس نیست. اگرچه این شرکت حداقل دستمزد را ۱۵ دلار در ساعت برای همه کارکنان تعیین کرده است، کارگران شرکت Whole Food که اخیرا توسط آمازون خریداری شده، خواستار پیوستن به اتحادیهی کارگری هستند، کاری که که آمازون بهشدت سعی در ممانعت از آن دارد. کارگران در اروپا در روز جمعهی سیاه برای شرایط بهتر کار و دستمزد و اعتراض به امتناع آمازون به مذاکره، دست به اعتصاب زدند. همچنین لازم به ذکر است که وی معافیت مالیاتی و سایر یارانهها را برای استقرار دو دفتر مرکزی جدید خود در نیویورک سیتی و آرلینگتون در ویرجینیا میپذیرد که بیش از ۴/۶ میلیارد دلار هزینه دارد. این توافق از لحاظ ارزش چهارمین قرارداد بزرگ در تاریخ ایالات متحده آمریکا خواهد بود.
پس از گزارش انتقادی مجلهی نیویورکر که در آن ۶ زن، لس مونوس، رئیس CBS، را متهم به آزار جنسی کردند، وکلای CBS با این افراد صحبت کردند. نیویورک تایمز مینویسد: «گزارش آنها تأیید کرده است که او در چندین سوء رفتار جدی جنسی بدون رضایت شخص در داخل و خارج از محل کار، قبل و بعد ورود به CBS در سال ۱۹۹۵ اقدام کرده است. این اتفاق به اندازهی کافی ناگوار است، اما مونوس هنوز در حال لابی برای دریافت بستهی ۱۲۰ میلیون دلاری در ازای خروج از CBS است».
مقالههای مرتبط:
تحقیقات وال استریت ژورنال نشان داد که دهها تن از کارکناناستراحتگاههای وین توسط استیو وین، بنیانگذار و مدیرعامل، چندین دهه مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفتهاند. او اتهامات را رد کرده است، اما از سمت خود بهعنوان مدیرعامل شرکت کنار گذاشته شد.
مارتین سورل، مدیرعامل شرکت WPP، بزرگترین آژانس تبلیغاتی جهان، پس از تحقیقات داخلی شرکت دربارهی شیوهی مدیریتیاش که شامل سوء استفاده از اموال شرکت بود، استعفا کرد.
کریس آلتچک و جیک هوروویتز، همبنیانگذاران شرکت Mic.com، فریب استراتژی شکستخوردهی اتکا به محتوای ویدیویی بومی را خوردند. این تصمیم در نتیجهی وعدههای بلندپروازانهی فیسبوک بود که ادعا میکرد ایجاد محتوای بومی، درآمد تبلیغاتی را افزایش میدهد. Mic (مانند دیگران) شروع به اخراج اعضای تحریریه خود و تقویت محتوای ویدیویی کرد. حالا که استراتژی آشکارا به شکست انجامیده، این شرکت اجازهی خروج اکثریت کارکنان باقیمانده را داده و داراییهای باقیماندهی خود را به Bustle فروخته است.
رهبران خوب سال ۲۰۱۸
البته برخی رهبران بودند که میانهی خط بین اعمال خوب و تصمیماتی قرار میگیرند و کارکنان، مشتریان و مؤسسان خود را در وضعیت بدی گرفتار کردند. در ادامه دو نمونهی قابلتوجه از سال گذشته را مرور میکنیم.

مارک بنیوف، موسس و مدیرعامل Salesforce، مالیات تجاری پیشنهادی را برای تأمین مالی برنامههای مسکنسازی برای بیخانمانها در سانفرانسیسکو حمایت کرد؛ یعنی جایی که جک دورسی موسس توییتر (که توسط مالیاتدهندگان تأمین مالی میشد) چنین تصمیمی را نگرفت. همچنین بنيوف بهطور رسمی سیاست جدایی فرزند از مادران مهاجر دونالد ترامپ را محكوم كرد. بااینحال، کمک مالی ۲۵۰.۰۰۰ دلاری او به مرکز خدمات آموزشی و حقوقی پناهندگان و مهاجران (RAICES) که بخشی از تعهد یک میلیون دلاری او برای کمک به خانوادههای تحت تاثیر این سیاست بود، توسط سازمان رد شد. به همین دلیل است که حتی ۶۵۰ کارمند Salesforce از بنیوف خواستند که قرارداد این شرکت را با گمرک و دفاتر حفاظت مرزی ایالات متحده آمریکا دوباره ارزیابی کند، اما وی از انجام این کار خودداری کرد و در عوض این تعهد را تقبل کرد.

در ژوئن امسال، جنرال موتورز، تحت هدایت مری بارا، مدیرعامل شرکت، شکایتی را به وزارت بازرگانی ارائه داد و اعلام کرد که تعرفههای بیشتر بر قطعات و مواد وارداتی میتواند به افزایش قیمت خودرو و درنهایت کوچک شدن GM منجر شود. چند هفته قبل، بارا تهیهی برنامههای خودروسازان برای کاهش تولید در چندین کارخانه و کاهش بیش از ۱۴.۰۰۰ کارمند (حدود ۱۵ درصد از نیروی کار آنها) را برعهده داشت. این حرکت از طرف ترامپ، جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا (یک کارخانه در انتاریو واقع شده است) و اتحادیهی کارگران خودروسازها (UAW) واکنشهای تندی را در پی داشت. این اتحادیه وعده داد که برای مقابله با این تغییرات «هرگونه راهحل قانونی، قراردادی و ابزارهای چانهزنی خود» را بهکار گیرد.
گزارشهای اخیر حاکی از آن هستند که سامسونگ از چند هفتهی پیش، فرایند تولید ساعت هوشمند جدید خود را با نام احتمالی گلکسی اسپرت آغاز کرده است.
ساعت گلکسی واچ در ماه اوت گذشته بههمراه گوشی گلکسی نوت ۹ معرفی شد و بهصورت رسمی خط تولید ساعتهای هوشمند سامسونگ را وارد برند گلکسی کرد. این موضوع باعث شد ساعت گیر اسپرت، آخرین ساعت هوشمند سری Gear سامسونگ شود؛ حال اعلام شده است که ظاهرا کرهایها در پی تولید نسل جدیدی از ساعتهای هوشمند برای جایگزینی با سری گیر هستند.
وبسایت سمموبایل در گزارشی مدعی شده که به اطلاعاتی دربارهی ساعت هوشمند جدید سامسونگ با شماره مدل SM-R500 و کدنام Pulse دست یافته است. این وبسایت بهنقل از منابعی موثق میگوید که توسعهی این ساعت از ماه جاری میلادی (دسامبر ۲۰۱۸) آغاز شده است؛ درضمن، سمموبایل از نسخهی اولیهی نرمافزار این ساعت بهعنوان R500XXE0ARL5 یاد میکند.
تاکنون جزئياتی دربارهی نام رسمی این ساعت بهدست سمموبایل نرسیده است، بااینحال احتمالا سامسونگ از نام گلکسی اسپرت برای آن استفاده خواهد کرد. فراموش نکنید که ساعت گیر اسپرت دارای شماره مدل SM-R600 بود و اینکه سامسونگ برای ساعت جدیدش از شماره مدل SM-R500 استفاده کرده، در نوع خود جالبتوجه است. البته در این مورد میتوان نظریههایی ارائه داد.
یکی از دلایلی که احتمالا سامسونگ با درنظرگرفتن آن، از شماره مدل SM-R500 استفاده کرده، این است که این غول حوزهی فناوری قصد دارد نام تجاری ساعتهایش را بهکلی تغییر دهد. بااینحال نمیتوان از این موضوع مطمئن بود؛ خصوصا از اینجهت که سامسونگ برای تولید گلکسی واچ، رویهی پیشین خود را برای شماره مدل ساعتهایش ادامه داد؛ این ساعت دارای شماره مدلی بهصورت SM-R8xx بود، از طرفی گیر اس ۳ (بهعنوان ساعتی قدیمیتر) از مدلنامبر SM-R7xx استفاده میکرد.
در زمینهی مشخصات فنی، سمموبایل مدعی میشود که ساعت Samsung Galaxy Sport دارای چهار گیگابایت حافظهی داخلی است و همچون ساعتهای هوشمند پیشین این شرکت کرهای، از سیستمعامل تایزن استفاده میکند.

اگر گلکسی اسپرت را جایگزینی برای گیر اسپرت بدانیم، میتوانیم از تمرکز ویژهی این ساعت روی تناسب اندام و البته عدم بهرهمندی آن از مدلی ویژه مجهز به اتصال LTE تقریبا مطمئن باشیم. این احتمال وجود دارد که سامسونگ این ساعت جدید را در اندازههای متفاوتی روانهی بازار کند؛ ساعت گیر اسپرت تنها یک مدل با نمایشگر ۱.۲ اینچ داشت و همین موضوع صدای اعتراض برخی از کاربران را درآورده بود.
سمموبایل مدعی است که ساعت گلکسی اسپرت با دستیار صوتی بیکسبی همگامسازی شده و از ویژگیهای مختلف آن استفاده میکند. درضمن، این ساعت بهطور کامل از ویژگی کاربردی Bixby Reminder هم پشتیبانی خواهد کرد. بیشک یکی از نقاط ضعف گلکسی واچ، عدم بهرهمندی این ساعت از ویژگی بیکسبی ریمایندر بود. البته احتمالا سامسونگ با انتشار یک بهروزرسانی نرمافزاری، این ویژگی را برای گلکسی واچ هم در دسترس قرار خواهد داد.
سمموبایل میگوید که فعلا نمیتواند با اطمینان دربارهی تاریخ رونمایی رسمی از گلکسی اسپرت، سخنی بهمیان آورد. با اینوجود، احتمالا کرهایها بههنگام معرفی گلکسی اس ۱۰ از این ساعت نیز پردهبرداری خواهند کرد.
اگر به گجتهای پوشیدنی خصوصا محصولاتی مثل ساعت هوشمند سامسونگ علاقهمند هستید، حتما به بانک محصولات زومیت سری بزنید؛ در این بخش از سایت، امکان مشاهدهی مشخصات فنی و قیمت انواع محصولات ازگوشیهای هوشمند و تبلتها گرفته تا دوربینها و لپتاپها برای شما کاربران محترم فراهم شده است.

تسلا ویژگی جدیدی برای خودروهای خود فراهم کرده که به کاربران امکان میدهد صندلیهای خودرو را از راه دور گرم کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، شرکت "تسلا"(Tesla)، اپلیکیشن تلفن همراه خود را به روزرسانی کرده تا گرم بودن صندلی کاربر را در هوای سرد زمستان تضمین کند.
کاربران با استفاده از این اپلیکیشن میتوانند سیستم گرمایشی صندلیهای خودرو را فعال کنند. برای این کار، تنها باید روی بخشی از تصویر خودرو در اپلیکیشن کلیک کرد.
در صورتیکه خودروی الکتریکی، یک فرمان قابل گرم شدن داشته باشد، میتوان از این اپلیکیشن برای فعال کردن آن نیز استفاده کرد. به نظر میرسد با کمک این اپلیکیشن، کاربران بتوانند میزان گرمای صندلیها را انتخاب کنند؛ در نتیجه خودرو بیش از حد گرم نمیشود.
تسلا علاوه بر ویژگی گرم کردن از راه دور، گزینه جدیدی نیز دارد که به کاربر امکان میدهد با کمک اپلیکیشن، قرار ملاقات مربوط به دریافت خدمات را برنامهریزی کند. با کمک این ویژگی میتوان علاوه بر درخواست خدمات مورد نظر، مناسبترین تاریخ، زمان و مکان را برای دریافت آن تعیین کرد.
هر دو ویژگی جدید، در نسخه 3.8.0 اپلیکیشن تلفن همراه تسلا موجود هستند و کاربران در صورت تمایل به استفاده از آنها باید نرمافزار وسیله نقلیه خود را بروزرسانی کنند.
روز گذشته موشک "فالکون ۹ "(Falcon ۹) شرکت اسپیس ایکس از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال و در حالیکه حامل قدرتمندترین ماهواره جی.پی.اس نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، پرتاب شد.
به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، این ماهواره که قدرتمندترین ماهواره جی.پی.اس ساخته شده تاکنون است، روز یکشنبه ۲۳ دسامبر به مدار پرتاب شد.
این ماهواره قرار بود سهشنبه هفته پیش پرتاب شود، اما به دلیل نگرانیهای مربوط به شرایط جوی نامناسب روز گذشته پرتاب شد.
ماهواره جی.پی.اس(GPS satellite) ماهوارهای است که برای سامانه موقعیتیاب جهانی استفاده میشود. نخستین ماهواره جی پی اس navstar۱ بود و در سال ۱۹۷۸ پرتاب شد.
" هدر ویلسن "(Heather Wilson)، دبیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا گفت: نسل بعدی ماهوارههای جی پی اس سه برابر دقیقتر از نسخههای پیشین و به طوری مجهز شده که هشت برابر از دیگر ماهوارهها قابلیت "ضد پارازیت"(anti-jamming) دارد. این ماهواره "وسپوچی"(Vespucci) نام دارد. نام این موشک را به افتخار" آمریگو وسپوچی"(Amerigo Vespucci) کاشف و نقشهنگار ایتالیایی نامگذاری کرده اند.

شرکت هوافضا، تجهیزات نظامی و امنیت اطلاعات آمریکایی "لاکهید مارتین"(Lockheed Martin) این ماهواره جی پی اس پیشرفته را در مرکزی نزدیک شهر دنور توسعه داده است.
این پرتاب آخرین و بیست و یکمین پرتاب شرکت اسپیس ایکس در سال ۲۰۱۸ میلادی بود. این کمپانی اکنون دارای بالاترین رکورد پرتاب موشک در یک سال است.
اسنپ برای ارتقای سطح کیفی خدمات خود، با ابرکلاد بهعنوان یکی از شرکتهای فعال در حوزهی ارائهی سرویسهای ابری همکاری میکند.
اسنپ به منظور ارتقای عملکرد خود و سرویسدهی بهتر در شهرهای مختلف با «ابرکلاد» همکاری میکند. ابرکلاد (AbarCloud) اولین توسعهدهنده ابری محصول ایران است و این همکاری به بهبود عملکرد، سرعت و دسترسی اسنپ کمک میکند؛ همچنین تجربه کاربری بهتر و قدرت انتخاب بیشتری برای کاربران این اپلیکیشن فراهم خواهد کرد.
ابرکلاد فعالیت خود را از دو سال پیش آغاز کرده است؛ علی خواجه حسینی، حسن خواجه حسینی و آلیستار اسکات،کارآفرینان این شرکت هستند که سالها است در اکوسیستم ابری فعالیت میکنند و تجربیات بینالمللی دارند. ابرکلاد از آخرین تکنولوژیهای روز دنیا مانند داکر (Docker)، کوبرنتیز گوگل (Google’s Kubernetes) و اوپنشیفت ردهت (Red Hat’s OpenShift) استفاده میکند و افرادی که در این پروژه مشغول به فعالیت هستند، تجربیات بینالمللی دارند. خبر خوش اینکه فرصتی برای همکاری مستقیم با این تیم حرفهای برای علاقهمندان به این حوزه فراهم است و افراد مستعد میتوانند فرصتهای شغلی مرتبط را در وبسایت اسنپ مشاهده کنند.
روابط عمومی اسنپ درباره این همکاری میگوید:
از اینکه تیمی مستعد و حرفهای به خانواده اسنپ اضافه میشود تا ما را در دستیابی به اهداف خود یاری رساند، بسیار خوشحال هستیم. همچنین باتوجهبه بهبود عملکرد اسنپ، این همکاری یک خبر خوب برای میلیونها کاربری خواهد بود که هر روز از اسنپ استفاده میکنند.
علی خواجه حسینی، یکی از موسسان ابرکلاد با اشاره به ظرفیتهای این همکاری اضافه میکند:
اسنپ محصول منحصربهفردی دارد و تیم بسیار حرفهای در آن مشغول به کار هستند. تمرکز روی این حوزه برای ما بسیار هیجانانگیز است و بیصبرانه منتظر خوشامدگویی به افرادی هستیم که قرار است به تیم اضافه شوند.
محصول ابرکلاد در حال تولید است و به سرویسهای متنوع اسنپ سرویسدهی خواهد کرد. افرادی که در این تیم استخدام میشوند، در دفتر اسنپ و در موقعیتهای شغلی مختلفی مشغول به کار خواهند شد. برای ملحق شدن به تیم اسنپ و آگاهی از فرصتهای شغلی این حوزه، به سایت اسنپ مراجعه کنید.
اپلیکیشنهای موقعیتیاب میتوانند بدون اطلاع کاربر، دادههای موقعیت او را به فروش برسانند یا برای اهداف تبلیغاتی و تحلیلهای بازاری از آنها استفاده کنند.
این سناریوها را درنظر بگیرید: یک اپلیکیشن تلفن همراه، شخصی را از خانهای در منطقهی نیوآرک تا نزدیکی منطقهی Planned Parenthood ردیابی میکند و نشان میدهد شخص بیش از یک ساعت در آنجا مانده است. یک مسیر دیگر، پیادهروی شخصی با شهردار نیویورک را نشان میدهد که در طول شب هم به منطقهی لانگ آیلند برگشته است.
شخص دیگری، خانهی خود را در شمال نیویورک در ساعت هفت صبح به مقصد دبیرستانی در فاصلهی ۲۲ کیلومتری ترک میکند و هر روز تا بعد از ظهر در مدرسه میماند. این شخص لیزا مارجین، یک معلم ریاضی ۴۶ ساله است.
یکی از اپلیکیشنهای تلفن همراه او به جمعآوری اطلاعات موقعیت پرداخته و سپس این اطلاعات را بدون اطلاع او فروخته است. براساس پایگاه دادهای شامل بیش از یک میلیون تلفن همراه در نیویورک که توسط نیویورکتایمز بررسی شده، این اپلیکیشن موقعیتهای مکانی او را در هر دو ثانیه ثبت کرده است. بااینکه هویت خانم مارجین در این رکوردها فاش نشد، اما براساس این اطلاعات، تایمز بهراحتی توانست با او تماس بگیرد.
یک اپلیکیشن به ترتیب موقعیتهای او شامل جلسهی ورزشی weight watchers و سپس مطب متخصص پوست، پیادهروی و رفتن به منزل نامزد او را ردیابی کرده است. او این اطلاعات را آزاردهنده میداند و دراینباره میگوید:
این اپلیکیشن، دادههای دقیقی را در اختیار دارد که افشای آن برای هیچکس خوشایند نیست.
خانم مارجین هم مانند بسیاری از کاربرها میدانست که اپلیکیشنها قادر به ردیابی موقعیتهای افراد هستند. از طرفی با فراگیر شدن تلفنهای هوشمند و بالا رفتن دقت فناوری، کسبوکارهای مرتبط به ردیابی عادتهای روزانهی مردم هم گسترش پیدا میکنند.

میلیونها نقطه روی نقشه نشاندهندهی آزادراهها، خیابانهای فرعی و مسیر عبور موتورسیکلت هستند (هرکدام مسیری از تلفن همراه یک کاربر ناشناس را دنبال میکنند)
به نقل از تایمز، حداقل ۷۵ شرکت، دادههای موقعیتی بدون نام و دقیق را از اپلیکشنهای کاربرانی که تنظیماتlocation services را فعال کردهاند، دریافت میکنند. کاربرها معمولا سرویسهای موقعیت خود را برای دسترسی به اخبار محلی، آبوهوا یا اطلاعات دیگر فعال میکنند.
تنها در ایالات متحده، ردیابی ۲۰۰ میلیون دستگاه تلفن همراه توسط شرکتهای مختلف ثبت شده است (نیمی از این آمار مربوطبه سال گذشته است). پایگاه دادهی مروری تایمز (شامل اطلاعات جمعآوریشده در سال ۲۰۱۷ مرتبط با یک شرکت) جزییات جابهجایی افراد را با دقت چند متر و در بعضی موارد با بهروزرسانی بیش از ۱۴ هزار بار در روز نمایش میدهد.
مقالههای مرتبط:
این شرکتها به فروش، استفاده یا تحلیل دادهها برای تبلیغات، خردهفروشیها و حتی سازمانهای سرمایهگذاری میپردازند که بهدنبال سرنخهایی در رفتار مشتری هستند. این بازار با فروش تبلیغات موقعیتمحور و درآمدزایی ۲۱ میلیارد دلاری در سال جاری به بازار داغی تبدیل شده است.
IBM با خرید اپلیکیشنهای Weather Channel وارد این بازار شده است. شبکهی اجتماعی Foursquare هم خود را بهعنوان یک شرکت بازاریابی موقعیتی احیا کرده است. شرکتگلدن ساکز و پیتر تیل (یکی از بنیانگذاران پی پال) دو سرمایهگذار برجستهی این صنعت هستند.
منافع کسبوکارها امروزه در الگوها است، نه هویت افراد؛ این دادهها اطلاعات بیشتری را دربارهی مشتری میدهند. به عقیدهی این شرکتها، جمعآوری اطلاعات اپلیکیشنها به شماره تلفن یا نام افراد وابسته نیست؛ بلکه به یک IDیا شناسهی منحصربهفرد آنها وابسته است؛ اما شرکتهایی که به دادههای خام دسترسی دارند (ازجمله کارمندان یا مشتریها) میتوانند بدون اطلاع یک شخص، به شناسایی او بپردازند. همچنین با نشانهگذاری تلفنی که بیشتر اوقات در خانهی شخص موردنظر است، به تعقیب او بپردازند؛ یا برعکس، میتوانند با بررسی موقعیت مکانی دستگاه در طول شب و رکوردهای عمومی، یک نام را به یک نقطهی بدون نام تخصیص دهند.
به عقیدهی بسیاری از شرکتهای موقعیتیاب، کاربران تلفن همراه با فعالسازی سرویسهای موقعیت (location services)، مجوز دسترسی به دادهها را میدهند؛ اما براساس یافتههای تایمز، توضیحات شرکتها برای کسب اجازه از کاربران، اغلب اوقات ناقص یا گمراهکننده هستند. برای مثال یک اپلیکیشن در ازای دسترسی به موقعیت کاربر، اطلاعات ترافیک را در اختیار او قرار میدهد اما کاربر از اشتراکگذاری و فروش دادهها بیاطلاع است. به اینترتیب افشار اطلاعات در پوشش یک سیاست مبهم حریم خصوصی قرار میگیرد. بهگفتهی سناتور دموکرات اورگان، رون وایدن (که طرح قبض برای محدود کردن جمعآوری و فروش دادهها را ارائه داده است):
اطلاعات موقعیت میتوانند بعضی از جزییات محرمانهی زندگی یک شخص را افشا کنند. این اطلاعات میتواند شامل ملاقات با یک روانشناس، یا رفتن به یک جلسه یا حتی یک قرار ملاقات مهم باشد. عدم اطلاع کاربران از فروش و اشتراکگذاری دادهها اخلاقی نیست.
دستگاههای تجسس همراه
الیس لی پرستار بعدازآنکه متوجه شد دستگاه تلفن همراه او تا اتاق عمل بیمارستان محل کار او ردیابی شده است، نسبت به حریم شخص و بیماران خود ابراز نگرانی کرد. او که مجوز بررسی تاریخچهی موقعیت دادهها را به مجلهی تایمز داده بود، دراینباره میگوید:
این واقعا ترسناک است؛ مانند این است که کسی مرا تعقیب میکند.
شرکتهای مبتنی بر فناوری موقعیتیاب، راه خود را برای سفارشیسازی اپلیکیشنها و اهداف تبلیغاتی کسبوکارهای مجاور آغاز کردهاند و بیشتر در قالب یک ماشین تحلیل و جمعآوری دادهها فعالیت کردهاند.
خردهفروشها بهدنبال اطلاعات رقبا و مشتریان خود هستند. سال گذشته الینا گرینستین مدیر اجرایی شرکت GroundTruth، نقشهای از مسیر یک مشتری فرضی از خانه به محل کار تهیه کرد و به این صورت به مشتریان بالقوه نشان داد که چگونه ردیابی میتواند اولویتهای یک شخص را آشکار کند. برای مثال، ممکن است شخصی در اینترنت بهدنبال دستورهای غذایی سالم باشد اما براساس دادههای Ground Trough، آن شخص اغلب اوقات خود را در رستورانهای فستفود میگذراند. خانم گرینستین دراینباره میگوید:
ما براساس رفتوآمدهای یک شخص، به اولویتهای او پی میبریم و سعی میکنیم بر مقصد بعدی او تأثیرگذار باشیم.
سازمانهای مالی میتوانند قبل از گزارش درآمدهای شرکت از این اطلاعات برای اتخاذ تصمیمهای سرمایهگذاری استفاده کنند؛ برای مثال میتوانند براساس تعداد افرادی که در بخش کارخانه یا فروشگاههای خردهفروشی کار میکنند، تصمیم بگیرند.

سازمانهای بهداشت و درمان، بیشتر در معرض خطر ردیابی قرار دارند. یک سازمان تبلیغاتی در لانگ آیند به نام Tell All Digital، مشتری یکی از شرکتهای موقعیتیاب است و با هدف قرار دادن بدون نام افراد در اتاقهای اورژانس بیمارستانها، به راهاندازی کمپینهای تبلیغاتی برای وکلای تصادفات و جراحت میپردازد.
زندانها، مدرسهها، پایگاههای ارتش، نیروگاههای هستهای، حتی صحنههای جرم هم در مجموعه دادههای تایمز قرار دارند. برای مثال یک کارآگاه دیشب به یک موقعیت خودکشی در منهتن میرسد، زمانی را در بیمارستان مجاور میگذراند و سپس دوباره به ایستگاه پلیس بازمیگردد.
دو شرکت موقعیتیاب Fysical و SafeGraph، نقشهای از شرکتکنندگان افتتاحیهی ریاست جمهوری تهیه میکنند. در نقشهی شرکت Fysical یک مستطیل قرمز روشن نزدیک به عمارت کنگره، موقعیت ترامپ و اطرافیان او را نمایش دادند. بهگفتهی مدیر اجرایی Fysical از این دادهها بهصورت بینام استفاده شده؛ اما SafeGraph هنوز به سؤالهای مرتبط پاسخی نداده است.
براساس دادههای شرکت تحلیل موبایل Mighty Signal در سال ۲۰۱۸، بیش از ۱۰۰۰ اپلیکیشن دارای کد اشتراکگذاری موقعیت هستند. تعداد اپلیکیشنهای اندروید که چنین کدی دارند، به ۱۲۰۰ عدد میرسد؛ درحالیکه اپلیکیشنهای iOS با این کد تنها ۲۰۰ عدد هستند.
پرسودترین شرکت در این زمینه، Reveal Mobile در کارولینای شمالی است که در بیش از ۵۰۰ اپلیکیشن (از جمله اپلیکیشنهای خبری) دارای کد جمعآوری موقعیت است. بهگفتهی سخنگوی این شرکت، این کد به درآمدزایی توسعهدهندگان و دریافت خدمات رایگان توسط مشتریان کمک میکند.
تایمز، برای ارزیابی کاربردهای اشتراکگذاری موقعیت، به تست ۲۰ اپلیکیشن پرداخت که اغلب آنها توسط پژوهشگرها و کارمندان داخلی صنایع برای اشتراکگذاری داده پرچمگذاری شده بودند. رویهمرفته ۱۷ اپلیکیشن دادههایی مثل طول و عرض جغرافیایی را دربارهی ۷۰ کسبوکار ارسال کردند. تعداد ۴۰ شرکت، دادههای دقیق موقعیت از یک اپلیکیشن iOS به نام WeatherBug را دریافت کردند. بعضی از شرکتها هم در تماس با تایمز، دریافت این قبیل اطلاعات را نادرست شمردند.
WeatherBug که تحت مالکیت GroundTruth قرار دارد، از کاربران مجوز جمعآوری اطلاعات موقعیت را درخواست کرد و به آنها گفت از این اطلاعات برای شخصیسازی سفارشها استفاده میکند. GroundTruthمیگوید معمولا دادهها را برای شرکتهای تبلیغاتی ارسال میکند اما در صورت تمایل میتوانند دریافت این دادهها را متوقف کنند.

تایمز همچنین بیش از ۲۵ شرکت دیگر را شناسایی کرد که به فروش دادهها یا خدمات موقعیت از جمله تبلیغات هدفمند برای بازاریابیها یا مصاحبهها میپردازند.
بهگفتهی سرج ایگلمن، پژوهشگر حریم خصوصی و امنیت کامپیوتر دانشگاه برکلی کالیفرنیا، گسترش اطلاعات، سؤالهایی را دربارهی امنیت و آسیبپذیری دادهها به وجود آورده است.
مسئلهی آگاهی
شرکتهایی که از دادههای موقعیت استفاده میکنند، برای اشتراکگذاری اطلاعات در ازای دریافت خدمات سفارشی، پاداش و تخفیف از کاربران اجازه میگیرند. برای مثال خانم مارجین میگوید از فناوری ردیابی برای ثبت مسیرهای پیادهروی خود استفاده میکند.
برایان وانگ، مدیر اجرایی Kiip یک سازمان فعال در زمینهی تبلیغات موبایل که دادههای بدون نام از چند اپلیکیشن را به فروش رسانده است، با اشاره به رضایت کاربران دربارهی اشتراکگذاری و استفاده از اطلاعات میگوید:
اطلاعات خود را در ازای دریافت خدمات رایگان در اختیار شرکتها قرار میدهید و این اطلاعات با آگاهی و رضایت شما به اشتراک گذاشته میشوند.
اما خانم پرستار لی دیدگاه متفاوتی دارد. او امکان دسترسی به دادههای موقعیت را صرفا برای اهداف خاصی مثل یافتن پارکینگ و ارسال هشدارهای آبوهوایی فراهم کرده و هیچ اطلاعی از اشتراکگذاری یا استفاده از این اطلاعات توسط اشخاص دیگر نداشته است. خانم مارجین هم برای دریافت خدماتی مثل هشدارهای ترافیک، امکان دسترسی به دادههای موقعیت خود را در چند اپلیکیشن اندروید فراهم کرده است.
اما این روزها، دادههای کاربران بهسادگی و بدون آگاهی آنها به اشتراک گذاشته میشود. بهگفتهی تایمز، از ۱۷ اپلیکیشن ارسالکنندهی دادههای موقعیت، تنها سه اپلیکیشن روی iOS و یک اپلیکیشن روی اندروید به کاربران اعلام کردهاند که از اطلاعات برای تبلیغات استفاده میکنند. تنها یک اپلیکیشن به نام GasBuddy (که به شناسایی پمپهای بنزین مجاور میپردازد) از دادهها برای تحلیل گرایشهای صنعتی استفاده میکند.
یک نمونهی متداولتر، اپلیکیشن ورزشی theScore است. کاربران این اپلیکیشن برای دسترسی به اطلاعات موفقیت با این پیغام روبهرو میشوند: «این دادهها برای پیشنهاد تیمها و بازیکنان محلی مرتبط با شما به کار میروند. این اپلیکیشن مختصات دقیق را به ۱۶ شرکت موقعیتیاب و تبلیغاتی ارسال میکند».
به نقل از سخنگوی theScore، آنها به معرفی سریع ویژگیهای کلیدی محصول پرداختهاند و کاربردهای کامل دادهها در بخش privacy policy این اپلیکیشن شرح داده شدهاند.
اپلیکیشن Weather Channel تحت مالکیت یکی از شرکتهای فرعی IBM به کاربران اعلام کرده است که با اشتراکگذاری دادههای موقعیت میتوانند گزارشهای سفارشی آبوهوا را دریافت کنند. این شرکت دیگر کاربردهای حریم خصوصی را در بخش privacy settings این اپلیکیشن توصیف کرده است. اطلاعات مربوطبه تبلیغات هم در این بخش قرار گرفتهاند؛ اما در بخش location settings اشارهای به آنها نشده است.

این اپلیکیشن بهوضوح اشارهای به تحلیل دادهها برای سازمانهای خرید و فروش نکرده است. البته این اپلیکیشن، یک برنامهی آزمایشی در وب سایت IBM بود و بهگفتهی سخنگوی این شرکت به پایان رسیده است (IBM، سیاستگذاری حریم خصوصی این اپلیکیشن را در تاریخ ۵ دسامبر و پس از پرسشنامهی تایمز برای اشتراکگذاری دادههای موقعیت با اهداف تجاری مثل تحلیل ترافیک پیادهروی، به روزرسانی کرد).
حتی کارمندان این شرکت هم بر این باورند که بسیاری از افراد، این سیاستها را نمیخوانند یا زبان مبهم آنها را درک نمیکنند؛ برای مثال در این برنامهها گفته میشود که از دادهها برای تحلیل بازاریابی یا اشتراکگذاری با اهداف تجاری استفاده میشود.
ایمت کیلدوف، سرپرست اجرایی ایگل آلفا که دادهها را به سازمانهای مالی میفروشد، دراینباره میگوید:
اغلب مردم نمیدانند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. مسئولیتپذیری تطبیق با قوانین جمعآوری داده به عهدهی شرکتهایی است که این دادهها را از مردم درخواست میکنند.
بسیاری از شرکتهای مبتنی بر موقعیت، گامهای داوطلبانهای را برای محافظت از حریم شخصی کاربران برمیدارند اما سیاستهای متنوعی در این زمینه وجود دارد.
برای مثال Sense360 که متمرکز بر صنعت رستوران است، دادهها را به ازای هر ۳۰۰۰ مترمربع در اطراف موقعیت دستگاه موردنظر جمعآوری میکند. یک شرکت دیگر به نام Factual دادهها را از کاربران در محیط خانه جمعآوری میکند اما آدرس را در پایگاه داده در نظر نمیگیرد.


البته بعضی شرکتها مدعیاند پس از استفادهی تبلیغاتی از اطلاعات، آنها را حذف میکنند؛ بعضی هم صرفا از اطلاعات برای تبلیغات استفاده میکنند و سپس این اطلاعات را به شرکتهای تراکم دادهای ارسال میکنند و بعضی هم برای سالها این اطلاعات را حفظ میکنند.
به عقیدهی بسیاری از افراد در کسبوکارهای مبتنی بر موقعیت، محاسبهی هویت افراد در این نوع دادهها کار سادهای است اما آنها این کار را انجام ندادهاند. بعضی دیگر هم معتقدند دسترسی به این اطلاعات نیازمند تلاش زیادی است.
بیل ددی سخنگوی Cuebiq برای کمک به خردهفروشان به تحلیل دادههای موقعیت پرداخته و امسال از سرمایهگذارانی مثل Golden Sachs و Nasdaq Ventures به ۲۷ میلیون دلار درآمد رسیده است. بهگفتهی او، برای این کار، حجم زیادی از منابع لازم است. کیوبیک به رمزنگاری این اطلاعات میپردازد و گزارشی از پرسوجوهای کارمندان تهیه میکند و درنهایت تحلیل کلی خود را به فروش میرساند.
هیچ قانون فدرالی، جمعآوری یا استفاده از این قبیل دادهها را محدود نمیکند. بااینحال بهگفتهی مانیشا میتال،سرپرست حریم خصوصی کمیسیون تجارت فدرال، اپلیکیشنهایی که به موقعیت کاربرها دسترسی پیدا میکنند، اطلاعات دقیقی را دربارهی روش استفاده از دادهها ارائه نمیدهند. او میگوید:
نمیتوان افشای گمراهکنندهی اطلاعات را با اطلاعات ناقص سیاستهای حریم خصوصی پوشش داد.
بهدنبال پول
اپلیکیشنها، ستون فقرات اقتصاد دادهای و موقعیتی را تشکیل میدهند. توسعهدهندگان اپلیکیشن میتوانند با فروش مستقیم دادههای خود یا اشتراکگذاری آنها برای تبلیغات موقعیت محور به درآمدزایی بپردازند. به نقل از تایمز، شرکتهای دادهای مبتنی بر موقعیت، ماهانه نیم الی دو سنت به هر کاربر پرداخت میکنند.
تبلیغات هدفمند متداولترین کاربرد اطلاعات است. گوگل و فیسبوک دو شرکت پیشتاز در بازار تبلیغات موبایل و تبلیغات موقعیتمحور هستند. هر دو شرکت، دادهها را از اپلیکیشنهای خود جمعآوری میکنند. آنها مدعی هستند که دادهها را نمیفروشند و صرفا از آنها برای سفارشیسازی خدمات، فروش تبلیغات هدفمند و افزایش فروش فیزیکی استفاده میکنند. گوگل هم به همین ترتیب، اطلاعات موقعیت را از اپلیکیشنها دریافت میکند و دقت آنها را کاهش میدهد.
شرکتهای کوچکتر هم ازطریق فروش دادهها و تحلیل آنها برای مؤسسههای مالی، بر سر سایر بازار به رقابت میپردازند. این صنعت هنوز کوچک، اما روبه رشد است و به نقل از سازمان پژوهش بازار اوپیماس انتظار میرود تا سال ۲۰۲۰ به درآمد سالانهی ۲۵۰ میلیون دلاری برسد.
اپل و گوگل از جلب رضایت توسعهدهندگان سود میبرند اما درعینحال هر دو قدمهایی را برای محدود کردن جمعآوری دادههای موقعیت برداشتهاند. در جدیدترین نسخهی اندروید، اپلیکیشنهایی بلااستفاده تنها چند دقیقه در روز میتوانند از دادههای موقعیت استفاده کنند.
اپل محدودیتهای بیشتری را در این زمینه اعمال کرده است، برای مثال اپلیکیشنها باید جزییات جمعآوری دادههای موقعیت را در پیغامهایی به کاربر نمایش دهند؛ اما دستورالعملهای اپل، اشارهای به تبلیغات و فروش دادهها نکردهاند و تنها ویژگیهایی مثل estimated travel times را در نظر گرفتهاند.
اپل، توسعهدهندگان را وادار میکند که از دادهها صرفا برای خدمترسانی مستقیم و مرتبط با اپلیکیشن یا تبلیغات منطبق با سیاستهای اپل استفاده کنند.
اپل اخیرا از برنامههایی رونمایی کرده که بهگفتهی عوامل این شرکت، جمعآوری دادههای موقعیت را به حداقل میرساند. سال گذشته اپل اعلام کرد در نسخهی جدید iOS، هرگاه اپلیکیشن بلااستفادهای به دادههای موقعیت دسترسی پیدا کند، یک نوار آبی روی صفحهی نمایش ظاهر میشود. بهگفتهی دیوید شیم، مدیر اجرایی شرکت Placed، این تغییرات، هشداری برای کسبوکارهای مبتنی بر موقعیت است.
خانم لی و خانم مارجین پس از آنکه به استخراج دادههای خود در اپلیکیشنها پی بردند، بلافاصله آنها را محدود کردند. پس از این اتفاق، خانم لی به تمام پرسنل اتاق عمل هشدار داد که تنظیمات مربوطبه این اپلیکیشنها را غیرفعال کنند.
یکی از بزرگترین اتفاقات سال ۲۰۱۸، خیلی زود در ماه فوریه اتفاق افتاد؛ «SpaceX» با موفقیت، «Falcon Heavy» به همراه «Tesla Roadster» خودرو شخصی ایلان ماسک مدیر عامل این شرکت، را به فضا پرتاب کرد.

دوربینهای مدار بسته توانستند عکسهای جذابی از خودرو بگیرند که احتمالا در میان عکسهای فضایی برجستهترین عکسها به حساب میآیند.

سطح سیاره مشتری شکل عجیب و غریبی دارد، گویی چیزی شبیه دلفین در دریایی از ابرها شناور است، این تصاویر که تا کنون جمع آوری شدهاند حاصل تلاش فضاپیمای «جونو»، برای پردازش جریان پایدار دادههاست که نتایج چشمگیری به همراه داشته است.

"تلسکوپ فضایی هابل" یکی از پرکاربردترین منابع عکاسی فضایی است، یکی از بهترین عکسهای هابل در سال ۲۰۱۸ از خوشه ستارهای کروی «NGC ۱۸۹۸» است که در نزدیکی قلب کهکشان «ابر ماژلانی بزرگ» واقع شده است؛ این کهکشان بسیار پرجمعیت، یک تصویر شگفت انگیز را برای تلسکوپ ایجاد میکند که در آن طیف نوری از مادون قرمز تا نزدیک به ماوراءبنفش وجود دارد.

برخی از عکسها گویی یک داستان را روایت میکنند، حتی اگر تاکنون اتفاق نیفتاده باشند.

یک منظومه ستارهای، به نام «Apep»، توسط ابرهایی شبیه یک چرخنده که حاوی گرد و غبار هستند، احاطه شده است.
این فقط یک تصویر قابل توجه نیست بلکه هشدار میدهد که یکی از ستارهها در آستانه انفجار پرتو گاما در آینده نزدیک است که منجمان برای اولین بار موفق به پیدا کردن چنین رویدادی قبل از آن که اتفاق بیفتد، شدند.

این تصاویر، تنها بخشی از مجموعه شگفتانگیز تصاویر فضایی سال ۲۰۱۸ هستند.
شرکت ARM از معماری جدیدی ویژه استفاده در خودروهای خودران رونمایی کرده که ویژگیهای منحصربهفردی برای بالابردن قابلیت اطمینان اجرای دستورها دارد.
نسل جدید پردازندههای ویژه خودروها بالاخره از راه رسیدند. شرکت ARM –که مالکیت آن در اختیار هولدینگ ژاپنی سافت بانک است- و ما آن را بیشتر بهعنوان طراح پردازندههای بهکاررفته در تلفنهای هوشمند وتبلتهایمان میشناسیم؛ بهتازگی از پردازنده جدیدی با عنوان Cortex-A65AE رونمایی کرده که مبتنی بر لیتوگرافی ۷ نانومتری ساخته خواهد شد و بهصورت اختصاصی برای خودروهای خودران و پردازشهای سنگین آنها طراحی شده است.
نسل قبلی پردازندههای ویژه خودرو این شرکت با نام Cortex-A76AE در ماه سپتامبر (مهر) معرفی شده بود و موجب شد تا موقعیت محصولات این شرکت را بر بازار سامانههای پیشرفته دستیار خودرو بهبود یابد. شرکت آرم اعلام کرده که تاکنون ۱۵ شرکت از معماری پردازندههای این شرکت برای ساخت ۸۵ درصد از سیستمهای اطلاعرسانی مورد استفاده در خودروها و ۶۵ درصد پردازندههای سامانههای کمک راننده مانند کروز وفقپذیر و جلوگیری از برخورد استفاده کردهاند.
لاکشمی ماندیام، معاون بخش خودران پردازندههای ARM میگوید:
خودروهای خودران و سبک سالانه بیش از ۸/۵ هزار میلیارد کیلومتر (۵/۳ هزار میلیارد مایل) مسافت را با استفاده از تراشههای ARM میپیمایند. دستیافتن به اعتماد مشتریان بسیار حساس است و برای حفظ این اعتماد در میان خودروسازان آنها به راهکارهایی نیاز دارند که تعادل مناسبی بین نوآوری و امنیت برقرار کرده و در عین حال قابل بهکارگیری، توسعهپذیر و آماده تولید انبوه باشند.
تا این لحظه، معماری Cortex-A65AE توانسته مدرک Safty Ready این شرکت را اخذ کند که بهمعنی موفقیت در آزمایشهای سرسختانه است. این آزمایشها شامل ISO 26262 و IEC 61508 میشودکه بهصورت اختصاصی برای آزمایش امنیت خودروهای خودران در جادهها طراحی شده است.
آنطور که ماندیام میگوید؛ مدرک Safety Ready فراتر از یک مدرک معمول صنعت است. این مدرک پیش از این هم به معماریهای دیگر پردازنده مانند Cortex-A72، Cortex-R5، Cortex-R52، Cortex-A53 و Cortex-M4 داده شده، درواقع برای آن طراحی شده است تا خیال تولیدکنندگان بابت امنیت راهکار مورد استفاده خود راحت باشد. او میگوید:
پذیرش سامانهها و فناوریهای خودران توسط مردم زمانی اتفاق میافتد که رانندگان و سرنشینان بتوانند با آسودگی خیال به آنها اعتماد کنند. زمانیکه من با تولیدکنندگان و همکاران آنها صحبت میکنم، متوجه میشوم محدوده وسیعی از محاسبات برای پاسخگویی به نیاز خودروهای آینده وجود دارد و هرگز یک راه کلی نمیتواند برای تمام این نیازها پاسخگو باشد.
معماری Cortex-A65AE در انجام محاسبات سنگین مشکلی نخواهد داشت. طراحی چندهستهای آن تا ۳/۵ برابر خروجی محاسباتی بیشتر و مصرف بهینهتر انرژی را نسبت به نسلهای قبلی به ارمغان میآورد. بهلطف پردازنده گرافیکی جدید Mali-C71 و البته یک درگاه شتابدهنده هماهنگی (ACP) که امکان اتصال به تراشههای دارای قابلیت ARM ML (پردازندههای ویژه پردازش عملیات یادگیری ماشین شرکت ARM) را فراهم میآورد، پردازندههای ARM خواهند توانست از پس وظایف بسیار سنگین مورد نیاز در خودروهای خودران بر بیایند. شرکت ARM میگوید Cortex-A65AE برای کار بهصورت جفتشده با پردازندههای دیگری مانند Cortex-A76AE طراحی شده و مدعی است این معماری نسبت به سایر بسترهای میزبانی سامانههای خودران عملکرد بهتری دارد.

مقالههای مرتبط:
علاوهبر این، معماری جدید Cortex-A65AE همانند Cortex-A76AE از قابلیت Split-Lock نیز پشتیبانی میکند که به سازندگان تراشههای پردازنده اجازه میدهد خوشههایی با یک یا دو حالت کاری بسازند؛ یک حالت با عنوان Split mode که با هدف کارایی بالا با ترکیب دو یا چهار هسته پردازشی تعریف میشود و یک حالت با عنوان Lock mode که برای انجام مطمئنتر و کمخطاتر دستورها با ترکیب یک یا دو جفت پردازنده قابل تعریف است.
ماندانیم در توضیح این دو حالت میگوید:
با جفت کردن هستهها به یکدیگر، به سطح بالاتری از اطمینان در اجرای دستورها میرسیم. هر عملیاتی هنگام اجرا توسط پردازنده بررسی میشود، اما این عملیات برای پردازنده دوم نیز ارسال میشود تا بررسی شده و اطمینان حاصل شود که هیچ خطایی رخ نداده... حالت Split-Lock اما یک ویژگی متحولکننده صنعت برای تولیدکنندهها و سازندههای همکار است.
معماری Cortex-A56AE به همراه معماری پیشتر معرفیشده Cortex-A76AE از سال ۲۰۲۰ در خودروها دیده خواهند شد
معماری Cortex-A56AE به همراه معماری پیشتر معرفیشدهی Cortex-A76AE از سال ۲۰۲۰ در خودروها دیده خواهند شد و این تازه شروع ماجراست؛ برنامهی توسعه سری جدید AE معماریهای ARM در آینده شامل سریهای جدید از پردازندههای Hercules-AE و Cortex-R خواهد بود که جزییات آن در آینده منتشر خواهد شد.
ماندانین درنهایت اضافه میکند: «برای رسیدن به سطوح بالاتر خودرانی، نیاز به افزایش بسیار حسگرهای نظارت اطراف مانند دوربینها، لیدار و رادار خواهد بود که نتیجهی آن رشد قابلتوجه حجم محاسبات مطمئن مورد نیاز است. معماری Cortex-A65AE در مقطع کنونی راهحلی ایدهال برای مدیریت نیاز گسترده جمعآوری داده حسگرهای جمعآورنده خواهد بود که قابلیت جفت شدن با انواع شتابدهندههای پردازشی مانند ML یا بینایی ماشین را داراست و به این ترتیب میتواند به پردازش مفید دادهها بپردازد. مهمتر از همه این است که این معماری، کار پردازش را در سطح بالایی از اطمینان انجام میدهد».
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید