اخیرا پژوهشگران سیستم هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) تازه‌ای توسعه داده‌اند که می‌تواند اجسام را به‌نحو واقع‌گرایانه و باورپذیر به تصاویر اضافه کند.

 

استفاده از نرم‌افزار پس‌تولید برای قراردادن واقع‌گرایانه‌ی اشیاء در صحنه‌ها، برای کامپیوترها به‌مراتب دشوارتر از انسان‌ها است. انجام این کار نه‌تنها نیازمند تعیین مکانی مناسب برای شیء مدنظر است؛ بلکه به تلاش برای پیش‌بینی ظاهر شی‌ء در محل هدف شامل مقیاس، انسدادها، حالت، شکل و... نیز احتیاج دارد.

خوشبختانه هوش مصنوعی وعده‌ی کمک در انجام این کار را می‌دهد. در مقاله‌ای به‌نام ترکیب و جای گذاری آگاه به متن نمونه‌های شیء که هفته‌ی گذشته در کنفرانس NeurIPS 2018 پذیرفته شد، پژوهشگران در دانشگاه ملی سئول و دانشگاه کالیفرنیا در مرسد و هوش مصنوعی گوگل سیستمی را توصیف می‌کنند که قراردادن شی‌ء را درون یک تصویر به‌نحو «معنادار و هماهنگ» یا به‌عبارت‌دیگر، قانع‌کننده آموزش می‌بیند.

پروهشگران در مقاله‌ی خود می‌نویسند:

قراردادن اشیاء درون تصویر که به‌نحو معناداری با صحنه مطابق باشند، کار هیجان‌انگیز و جالب‌توجه‌ای است. این کار با بسیاری از کاربرد‌های دنیای واقعی، ازجمله ترکیب تصویر و ویرایش محتوای واقعیت افزوده و مجازی و تصادفی‌سازی دامنه به‌شدت مرتبط است. چنین مدل قرارگیری اشیایی به‌صورت بالقوه می‌تواند کاربردهای بی‌شماری از ویرایش تصویر و تجزیه‌وتحلیل صحنه را تسهیل کند.

چهارچوب دوطرفه‌ی پژوهشگران دربردارنده‌ی دو ماژول است: یکی محل قرارگیری شیء و دیگری ظاهری را تعیین می‌کند که آن شیء باید داشته باشد. این دو ماژول از شبکه‌های خصمانه‌ی مولد (GANs) یا شبکه‌های دوبخشی عصبی بهره می‌گیرند که شامل مولدهای ایجادکننده‌ی نمونه‌ها و تفکیک‌دهنده‌هایی هستند که برای تمایز بین نمونه‌های ایجادشده و نمونه‌های دنیای واقعی تلاش می‌کنند. ازآنجاکه سیستم به‌طور هم‌زمان توزیع را با‌توجه‌به تصویر قرارداده‌شده مدل‌سازی می‌کند، به هر دو ماژول امکان می‌دهد با یکدیگر ارتباط برقرار و همدیگر را بهینه‌سازی کنند.

Google’s AI

مؤلفان مقاله‌ی مذکور می‌نویسند:

مهم‌ترین ویژگی تازه و فنی این کار، ساخت شبکه‌ی عصبی آموزش‌پذیر و دوطرفه‌ای است که بتواند از توزیع مشترک خود، مکان‌ها و اشکال مناسب را برای شیء جدید نمونه‌برداری کند. نمونه‌های ترکیب‌یافته‌ی شی‌ء برای ایجاد تصاویر جدید می‌توانند به‌عنوان ورودی برای روش‌های مبتنی بر شبکه‌ی خصمانه‌ی مولد یا برای بازیابی نزدیک‌ترین بخش از مجموعه داده‌ی موجود استفاده شوند.

آن‌طورکه پژوهشگران توضیح می‌دهند، مولد در این حالت مکان مناسب را برای ایجاد پوشش‌های شیء با مقیاس‌ها و حالت‌ها و شکل‌های «معنادار و هماهنگ»، به‌ویژه چگونگی توزیع اشیاء در صحنه و نحوه‌ی قراردادن طبیعی شیء پیش‌بینی می‌کند تا اشیاء به‌عنوان بخشی از صحنه به‌نظر برسند. سیستم Artificial Intelligenceبه‌تدریج در مسیر آموزش، توزیع مختلفی را برای هر دسته‌بندی شی‌ء یاد می‌گیرد که در صحنه قرار دارد. برای مثال، هوش مصنوعی این حقیقت را می‌فهمد که در تصاویری از خیابان‌های شهر، مردم معمولا در پیاده‌روها و خودروها اغلب در جاده‌ها حضور دارند.

در آزمایش‌ها، مدل پژوهشگران با ورود واقع‌گرایانه‌ی اشیای شکل‌یافته عملکردی بهتری درمقایسه‌با حالت اولیه از خود نشان داد. وقتی تشخیص‌دهنده‌ی تصویر (YOLOv3) روی تصاویر ساخته‌شده‌ی هوش مصنوعی اجرا شد، می‌توانست اشیای ترکیب‌شده را شناسایی کند. در برآورد کارکنان سرویس ترک مکانیکی آمازون، به‌نحو مؤثرتر ۴۳درصد از شرکت‌کنندگان به این باور رسیدند که اشیای ساخته‌شده‌ی هوش مصنوعی واقعی هستند.

پژوهشگران در انتها می‌نویسند:

این نشان می‌دهد رویکرد ما قادر به انجام وظیفه‌ی ترکیب و ورود اشیاء است. همان‌طورکه روش ما به‌طور مشترک مکان و ظاهر اشیاء را مدل‌سازی می‌کند، برای حل دیگر مشکلات بینایی کامپیوتری نیز می‌تواند به‌کار گرفته شود. یکی از جالب‌توجه‌ترین اقدامات آتی رسیدگی به انسدادهای بین اشیاء خواهد بود.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 08:04 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

در دهه‌های گذشته و به‌دلیل نبود پیشرفت لازم در صنعت خودروسازی، یک مدل خودرو با چند نوع پیشرانه و قدرت‌های مختلف عرضه می‌شد.

 

در صنعت خودروسازی مدرن، بیشتر شرکت‌ها در مدل‌های مختلف تولیدی خود از دو یا سه نوع پیشرانه‌ی متفاوت استفاده می‌کنند. این تفاوت ممکن است در حجم، تعداد سیلندرها، فناوری‌های خاص شرکت، آرایش سیلندرها و ... باشد که حاصل آن چند نوع مدل و تیپ مختلف از یک خودرو با قدرت و گشتاور مشخص است.

این موضوع در برخی خودروها کاملا متفاوت می‌شود. برای مثال در مدل‌های اسپرت و سوپراسپرت، تنظیمات مختلف پیشرانه و سیستم انتقال قدرت اجازه می‌دهد راننده با فشردن یک کلید، قدرت خروجی پیشرانه را تغییر دهد و به تولید تیپ مختلف با پیشرانه‌ی کوچک‌تر یا بزرگ‌تر و قدرت کمتر یا بیشتر نیازی نباشد. بااین‌حال در‌مقایسه‌با چند دهه‌ی پیش، تعداد پیشرانه‌های یک مدل خودرو بسیار کاهش پیدا کرده است. برای نمونه، جدیدترین نسل از سری 3 بی‌ام‌و ابتدا فقط با یک پیشرانه‌ی چهار سیلندر دولیتری توربوشارژ (۲۵۵ اسب‌بخار قدرت و ۴۰۰ نیوتن‌متر گشتاور) عرضه می‌شود و چند ماه بعد از عرضه‌ی اولیه، نمونه‌ی سه‌لیتری در قالب تیپ‌های M340i و M340i xDrive به بازار خواهد رفت.

Mercedes Engine

در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، این روش کاملا متفاوت بود و بیشتر خودروها با چند نمونه پیشرانه و حجم‌های متفاوت عرضه می‌شدند. دلیل اصلی این امر، نبود پیشرفت لازم در نرم‌افزار کامپیوتر خودرو و امکان تنظیمات اختصاصی برای قدرت‌های خروجی متنوع بود. درواقع، برای تولید یک مدل خودرو با قدرت بیشتر، تنها راه استفاده از پیشرانه‌ی بزرگ‌تر بود. با پیشرفت فناوری و مهندسی خودرو، امروز می‌توان با تغییر کد ECU قدرت بیشتری از پیشرانه گرفت. البته بدون ارتقا دیگر قطعات، باید خطر استهلاک بیشتر را هم قبول کرد.

در این مقاله، به چند دهه‌ی پیش صنعت خودروسازی بازمی‌گردیم و خودروهایی را معرفی می‌کنیم که با بیشترین تنوع پیشرانه عرضه شدند. شایان ذکر است در این فهرست کوتاه، دو مدل خودرو جدید هم وجود دارد. البته باید تأکید کرد که این فهرست کامل و جامع نیست و تعداد مدل‌‌های قدیمی با پیشرانه‌های متفاوت بسیار بیشتر است.

نسل سوم کادیلاک CTS

Cadillac CTS / کادیلاک

محصول سال ۲۰۱۴

۵ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۲ تا ۶.۲ لیتر

عرضه‌ی یک مدل خودرو با پنج نوع پیشرانه چندان هم تعجب‌آور نیست. ویژگی درخورتوجه کادیلاک CTS وجود پنج پیشرانه با قدرت‌های بسیار متفاوت است. سدان لوکس CTS در چند تیپ شامل چهار سیلندر ۲ لیتر توربوشارژ با قدرت ۲۷۲ اسب‌بخار و نمونه‌های ۳.۶لیتری تنفس طبیعی و تویین‌ توربوشارژ V6 تا قدرتمندترین مدل مجهز به پیشرانه‌ی هشت سیلندر Vشکل ۶.۲لیتری سوپرشارژ شورولت کوروت Z06 با قدرت ۶۴۰ اسب‌بخار عرضه شده است. به‌طور کلی باتوجه‌به قیمت، می‌توان یک دستگاه کادیلاک CTS با قدرت‌های کمتر از ۳۰۰، ۳۰۰ تا ۴۰۰، ۴۰۰ تا ۵۰۰ و بالای ۶۰۰ اسب‌بخار خرید.

نسل دوم فولکس واگن گلف

فولکس واگن گلف / Volkswagen Golf

محصول سال ۱۹۸۳

۸ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۱ تا ۲ لیتر

نسل دوم فولکس واگن گلف سکوی پرتاپ این هاچ‌بک آلمانی به شهرت جهانی بود تا افسانه‌ی گلف کلاسیک جاودانه شود. گلف سال ۱۹۸۳ با داشتن ویژگی‌هایی مثل استهلاک کم، مقاومت زیاد، مصرف سوخت مناسب و کاربردی‌بودن ۶میلیون و ۳۰۰هزار مشتری پیدا کرد. نسل دوم گلف از هشت نمونه‌ی پیشرانه‌‌ی چهار سیلندر با حجم‌های مختلف ۱، ۱.۳، ۱.۶، ۱.۸ و ۲ لیتر در سه نوع بنزینی و دیزل و توربودیزل استفاده می‌کرد. علاوه‌براین، نمونه‌ای آزمایشی با موتور برقی هم از این هاچ‌بک خاطره‌انگیز تولید شده که در این فهرست به‌حساب نیامده است.

نسل پنجم بیوک سنچری

بیوک سنچری / Buick Century

محصول سال ۱۹۸۲

۸ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۲.۲ تا ۴.۳ لیتر

مدل سنچری (Century) خودروساز آمریکایی بیوک اولین‌بار در نسل پنجم خود، براساس پلتفرم A جنرال موتورز با سیستم محور جلو در قالب سدان و کوپه و استیشن عرضه شد. بیوک سنچری که در سال ۱۹۹۲ فیس‌لیفت شد، در مدل‌های مختلف هر سال با پیشرانه‌های متنوع چهار سیلندر خطی ۲.۲ و ۲.۵ لیتر و نمونه‌های شش سیلندر Vشکل ۲.۸، ۳، ۳.۱، ۳.۳، ۳.۸ و ۴.۳ لیتر تولید شده است. براساس استانداردهای امروز، قدرت پیشرانه‌های متنوع سنچری اصلا درخورتوجه نبود. درواقع، قدرتمندترین مدل با پیشرانه‌ی V6 فقط ۱۶۰ اسب‌بخار قدرت دراختیار داشت. در سال ۱۹۹۷، نسل ششم و آخر بیوک سنچری عرضه شد و تولید آن را تا سال ۲۰۰۵ ادامه یافت.

نسل نهم شورولت ایمپالا

Chevrolet Impala / شورولت ایمپالا

محصول سال ۲۰۰۶

۸ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۳.۵ تا ۵.۳ لیتر

ایمپالا (Impala) یکی از مدل‌های تولیدی قدیمی‌ شورولت است که سال ۲۰۱۹، به‌دلیل تمرکز بیشتر این خودروساز آمریکایی روی شاسی‌بلند و کراس‌اور و وانت پیکاپ به تاریخ خواهد پیوست. نسل نهم شورولت ایمپالا از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ تولید و در مدل‌های مختلف، با هشت نوع پیشرانه‌ی شش سیلندر Vشکل (دو نمونه‌ی ۳.۵لیتری و یک نمونه‌ی ۳.۶لیتری و چهار نمونه‌ی ۳.۹لیتری) و یک نوع هشت سیلندر Vشکل ۵.۳لیتری LS4 عرضه شد. تمام این پیشرانه‌ها بنزینی و در مدل‌های مختلف با سه نوع جعبه‌دنده‌ی خودکار شامل دو نمونه‌ی چهارسرعته و یک نمونه‌ی شش‌سرعته همراه بودند.

فورد سیرا

فورد سیرا / Ford Sierra

محصول سال ۱۹۸۲

۱۵ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۱.۳ تا ۲.۹ لیتر

سیرا (Sierra) مدل متوسط و بزرگ فورد محصول دهه‌ی ۱۹۸۰ بود که تا سال ۱۹۹۳ و دو فیس‌لیفت ۱۹۸۷ و ۱۹۹۰ تولید شد. سیرا که با مدل موندئو (Mondeo) جایگزین شد، نماینده‌ی فورد برای رقابت با محصولات اروپایی محسوب می‌شد. فورد سیرا در طول یازده سال عمر خود در مدل‌های مختلف ۱.۳ لیتر بنزینی تا ۲.۳ لیتر دیزل عرضه و درمجموع پانزده پیشرانه، نُه‌ نمونه با حجم متفاوت شامل چهار نوع شش سیلندر Vشکل ۲، ۲.۳، ۲.۸ و ۲.۹ لیتر با قدرت‌های ۵۹ تا ۱۵۰ اسب‌بخار تولید شدند.

نسل هشتم مزدا فامیلیا / 323

Mazda 323 Familia / مزدا 323 فامیلیا

محصول سال ۱۹۹۸

۱۵ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۱.۳ تا ۲ لیتر

نسل هشتم و آخر سدان و هاچ‌بک کامپکت و اقتصادی مزدا فامیلیا که در کشورهای مختلف با نام‌های 323 و Protegé عرضه شده است، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ تولید شد. بازار مزدا 323 بسیار وسیع بود؛ بنابراین، مدل‌های مختلف با پیشرانه‌های ۱.۳، ۱.۵، ۱.۶، ۱.۸ و ۲لیتری (توربوشارژ) دردسترس بودند. در ایران، نمونه‌های مونتاژ گروه بهمن مزدا 323 به پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتر تنفس طبیعی و جعبه‌دنده‌ی دستی و خودکار مجهز بودند.

مرسدس بنز 190

مرسدس بنز 190 / Mercedes Benz 190

محصول سال ۱۹۸۲

۲۰ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۱.۸ تا ۳.۲ لیتر

مرسدس بنز W201، اولین سدان کامکپت لوکس این خودروساز آلمانی، از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۳ در مدل‌های مختلف با کد 190 تولید شد. W201 که سپس جایگزین C کلاس شد، ابتدا از کاربراتور استفاده می‌کرد؛ اما در مدل‌های بعدی متخصصان مرسدس انژکتور را انتخاب کردند. مجموعه‌ی بیست پیشرانه‌ی مرسدس بنز W201 در یک نمونه‌‌ با حجم‌های متفاوت خلاصه می‌شود. این سدان آلمانی یکی از اولین خودروهای تولید انبوه بود که با انواع مختلف پیشرانه‌های دیزل شامل چهارسیلندرهای ۲ و ۲.۲ لیتر و ۵ سیلندر ۲.۵ لیتر همراه بود.

نسل اول اوپل امگا

Opel Omega A / اوپل اومگا

محصول سال ۱۹۸۶

۲۳ پیشرانه‌ی مختلف با حجم‌های ۱.۸ تا ۴ لیتر

اولین نسل از سدان و استیشن امگا (Omega)، بهترین خودرو اروپا در سال ۱۹۸۷ و بالاتر از بی‌ام‌و سری 7 و آئودی80، از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ با برند اروپایی اوپل (Opel) و بریتانیایی واکسال (Vauxhall) و آمریکایی شورولت تولید شد. اوپل امگا در طول هفت سال چرخه‌ی تولید، ۲۳ نوع پیشرانه‌ با هشت حجم مختلف شامل نمونه‌های چهار سیلندر و شش سیلندر خطی با قدرت‌های ۸۲ تا حداکثر ۳۷۷ اسب‌بخار تیپ امگا لوتوس درکنار سه نمونه‌ی دیزل را دراختیار خریداران قرار می‌داد. نمونه‌های وارداتی این مدل به ایران، به پیشرانه‌های چهار سیلندر ۲لیتری و شش سیلندر ۳لیتری مجهز بودند.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 08:03 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

آیا بعد از دهه‌ها پژوهش بهترین رژیم غذایی معرفی شده است؟

 

ممکن است فکر کنید دانشمندان گردآمده در کنفرانسی بین‌المللی درباره‌ی چاقی می‌دانند کدام رژیم غذایی بهترین است و چرا. باوجوداین، باید بدانید حتی کارشناسان نیز در این زمینه عقاید بسیار مختلفی دارند. در نشست اخیر انجمن چاقی، سمپوزیومی برگزار شد که در آن دو دانشمند برجسته یافته‌های نسبتا متناقض حاصل از مطالعات خود را ارائه کردند.

در مطالعه‌ی کریستوفر گاردنر، استاد پزشکی دانشگاه استنفورد، به افراد شرکت‌کننده رژیم‌های غذایی با چربی پایین یا رژیم‌های غذایی با کربوهیدرات کم با مقادیر کالری برابر داده شد. طبق گزارش گاردنر بعد از یک سال، مقدار کاهش وزن در هر دو گروه برابر بود.

در مطالعه‌ای دیگر، دکتر دیوید لادویگ، از بیمارستان کودکان بوستون گزارش داد رژیم غذایی با کربوهیدرات کم درمقایسه‌با رژیم غذایی با کربوهیدرات فراوان، در کمک به بیماران برای حفظ کاهش وزن مؤثرتر است. او دریافت رژیم غذایی با کربوهیدرات کم شرکت‌کنندگان را قادر می‌ساخت حدود دویست کالری اضافه در هر روز بسوزانند.

بنابراین، رژیم غذایی کم‌کربوهیدرات به افراد کمک می‌کند کالری بیشتری بسوزانند یا اگر میزان کالری برابر باشد، ترکیب رژیم غذایی اهمیتی ندارد؟ اگر سؤال این باشد که چگونه وزن خود را کاهش دهیم یا چگونه این کاهش را حفظ کنیم، این موضوع مهم خواهد بود؟ در انتهای جلسه، هیچ توافقی درباره‌ی این موضوعات حاصل نشد.

رژیم غذایی

آنچه درباره‌ی رژیم غذایی می‌دانیم

پاسخ افراد مختلف درباره‌ی رژیم‌های غذایی متغیر است. برخی از افراد واکنش مناسبی مقابل رژیم‌های غذایی کم‌چرب دارند و برای برخی دیگر، رژیم‌های غذایی کم‌کربوهیدرات بهترین گزینه هستند. بااین‌حال، برخی از افراد نیز همچنان از رژیم‌های غذایی خاصی، مانند رژیم‌های غذایی عاری از گلوتن یا رژیم‌های غذایی پالئو و کتوژنیک یا دیگر گزینه‌های زیادی پیروی می‌کنند که برای کاهش وزن معرفی شده‌اند.

در اکثر مطالعات، نتایجی شبیه نتایج دکتر گاردنر دیده شده است. تا زمانی که مقدار کالری مصرفی برابر باشد، هیچ تفاوتی در مقدار کاهش وزن گروه‌های مورد مطالعه وجود ندارد. البته درون هر گروه، همیشه افرادی وجود دارند که وزن زیادی ازدست می‌دهند و برخی اصلا کاهش وزن ندارند و برخی حتی افزایش وزن پیدا می‌کنند.

موضوع جدیدی در دنیای رژیم غذایی وجود ندارد

بسیاری از رژیم‌های غذایی که امروزه مردم به آن‌ها ایمان دارند، برای دهه‌ها به‌شکلی وجود داشته‌اند. بیش از یک قرن پیش، کتاب پرفروشی به‌نام چگونه زندگی کنیم؟ به آمریکایی‌ها گفته بود تنها راه کاهش وزن این است که میزان کالری مصرفی خود را حساب کنید. در سال ۱۸۶۳، ویلیام بنتینگ رژیم‌های غذایی کم‌کربوهیدرات را معرفی کرد. این رژیم‌ها به‌قدری معمول شده بودند که در آن زمان، واژه‌یبنتینگ واژه‌ی دیگری برای رژیم غذایی بود.

مطالعات مربوط‌به رژیم‌های غذایی دشوار هستند

بیشتر این مطالعات کوتاه‌مدت هستند و اغلب دشوار است بدانیم آیا شرکت‌کنندگان به‌راستی از برنامه‌ای که به آن‌ها داده شده، پیروی کرده‌اند یا نه. در مطالعات معدودی، وضعیت شرکت‌کنندگان برای بیش از یک سال بررسی شده تا مشخص شود آیا آن‌ها کاهش وزن خود را حفظ کرده‌اند یا خیر. بخشی کمی از نتایج این پژوهش‌ها قطعی بوده و بیشتر آن‌ها جای زیادی برای تردید و بحث باقی گذاشته‌اند.

رژیم غذایی

رژیم‌های غذایی که برای سلامت بهترند، لزوما همان رژیم‌هایی نیستند که موجب کاهش وزن می‌شوند

هر رژیم غذایی که مصرف کالری را محدود کند، به کاهش وزن منجر خواهد شود؛ اما برخی از رژیم‌های غذایی کاهش‌دهنده‌ی وزن سالم نیستند. یافتن شواهد قطعی درباره‌ی نقش رژیم‌های غذایی خاص در پیشگیری از بیماری‌ها دشوار است؛ اما بسیاری از کارشناسان تغذیه معتقدند غذاهایی با حداقلِ فراوری و نیز مصرف مقادیر زیاد سبزی و میوه موجب ارتقای سلامت می‌شود. همچین، آن‌ها مزایای رژیم‌های کم‌کربوهیدرات را برای افراد مبتلا بهدیابت تأیید می‌کنند.

ژنتیک و پاسخ به رژیم غذایی

چرا افراد مختلف دربرابر رژیم‌های غذایی پاسخ متفاوتی دارند؟

آیا در این موضوع ژن‌ها مشارکت دارند؟ گاردنر شرکت‌کنندگان مطالعه‌ی خویش را بررسی کرد تا ببیند آیا ژن‌هایی را پیدا می‌کند که بتوانند پاسخ شرکت‌کنندگان به رژیم‌های غذایی را پیش‌بینی کنند یا خیر. البته او نیز مانند دیگر پژوهشگران نتوانست چنین پیش‌بینی‌کننده‌های ژنتیکی را بیابد. این بدان معنا نیست که ژن‌ها در مسئله‌ی رژیم غذایی و کاهش وزن مشارکتی ندارند، فقط جداکردن این اثرها از دیگر عوامل دشوار است.

مثال دیگر انگیزه است. فردی ممکن است ازلحاظ ذهنی آمادگی پذیرش رژیم غذایی را داشته باشد؛ درحالی‌که فرد دیگری ممکن است با بی‌علاقگی این کار را آغاز کند و در میانه‌ی راه، تسلیم وسوسه‌های خود شود و رژیم را رعایت نکند.

در پاسخ به این سؤال که چرا برخی از افراد با رژیم‌های غذایی کاهش وزن پیدا می‌کنند و برخی دیگر نه، گروهی از پژوهشگران به تأثیر میزان تولید انسولین در پاسخ به کربوهیدرات‌های رژیم غذایی اشاره می‌کنند. دکتر لادویگ چنین ارتباطی را در مطالعه‌ی خود مشاهده کرد؛ اما در مطالعه‌ی دکتر گاردنر چنین اثری دیده نشد.

رژیمی غذایی وجود دارد که از افزایش وزن مجدد جلوگیری کند؟

هیچ‌کس دوست ندارد پس از اینکه به‌سختی وزن خود را کم کرد، دوباره افزایش وزن پیدا کند. مشکل اینجاست که بدن ازطریق کاهش میزان سوخت‌وساز و تحریک اشتها برای بازگرداندن چربی ازدست‌رفته تلاش خواهد کرد. دکتر لادینگ می‌خواست این اثر را با رژیم غذایی کم‌کربوهیدرات اصلاح کند. درباره‌ی اینکه او توانسته این کار را کند یا نه، هنوز اختلاف‌نظر و تردید وجود دارد و سؤال همچنان باقی است.

دکتر لادویگ، یکی از طرفداران رژیم‌های غذایی کم‌کربوهیدرات و دکتر دیوید آلیسون، از دانشگاه ایندیانا، مشغول انجام پژوهش گسترده‌ای در این زمینه هستند. شرکت‌کنندگان در یکی از مراکز درمانی برای سیزده هفته مستقر خواهند شد. این درحالی‌ است که میزان مصرف کالری آن‌ها کنترل و پاسخ‌های متابولیکی آن‌ها به رژیم‌های غذایی مختلف اندازه‌گیری خواهد شد.

رژیم غذایی حاوی قند و شکر

غذاهای شیرین موجب چاق‌شدن افراد می‌شوند؟

نمی‌دانیم تا چه حد شکر افزوده‌شده به غذا در چاقی افراد نقش دارد. بسیاری از دانشمندان نقش این عامل را در چاقی قبول دارند؛ ولی نه لزوما بیش از مواد دیگری، نظیر دانه‌های غلات تصفیه‌شده. همان‌طورکه دکتر لادینگ و همکارانش در مطالعه‌ای مروری اشاره کرده‌اند، در کشورهای غربی، بیشتر کالری مصرفی از غذاها نشاسته‌دار می‌آید و نه از شکر. در استرالیا، مردم از دهه‌ی ۱۹۹۰ افزودن شکر به غذای خود را کنار گذاشتند و حتی همین جمعیت هم به‌طور مداوم چاق‌تر شده‌اند. هیچ‌کس از رژیم غذایی پرشکر حمایت نمی‌کند؛ ولی نمی‌توان فقط شکر را مقصر دانست.

رواج چاقی

چرا مردم در دهه‌های اخیر چاق‌تر شده‌اند؟

این سؤالی بزرگ و البته بی‌پاسخ است. مشکل اینجاست که همزمان با همه‌گیرشدن چاقی، جوامع ما از جهات مختلفی دچار تغییر شده‌اند. برخی از تغییرات باید موجب کاهش وزن شوند؛ مثلا افزایش دسترسی به انواع میوه‌ها، رواج پیاده‌روی و استفاده از سالن‌های ورزشی، افزایش آگاهی تغذیه‌ای و بهبود وعده‌های غذایی داخل مدرسه. برخی از روندهای اجتماعی نیز می‌توانند موجب افزایش وزن شوند؛ مثلا مصرف غذای بیشتر، گرایش به مصرف میان‌وعده‌های متعدد در طول روز، مصرف غذای بیشتر در فضای بیرون و پذیرش چاقی. این روندهای اجتماعی تا جایی پیش رفته که اخیرا چاقی در جامعه امری طبیعی به‌نظر می‌رسد. کاهش مصرف سیگار نیز با اینکه مزایای بسیار زیادی در زمینه‌ی بهبود سلامتی دارد؛ ولی سیگاری‌ها به‌طور متوسط درمقایسه‌با غیرسیگاری‌ها وزن کمتری می‌گیرند و وقتی افراد سیگارکشیدن را ترک می‌کنند، وزن آن‌ها معمولا افزایش می‌یابد.

اینکه چگونه این عوامل در تعامل باهم موجب افزایش وزن می‌شوند، موضوعی است که هنوز ناشناخته مانده است.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 08:02 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

تجزیه‌و‌تحلیل‌های جامع ژنومی بینش جدیدی در مورد مکانیسم‌های پشت‌صحنه‌ی بیماری‌هایی مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی فراهم می‌کند.

 

مدت‌هاست دانشمندان می‌دانند که بیماری‌های مغزی نظیر اسکیزوفرنی و اختلال طیف اوتیسم دارای یک مولفه‌ی توارثی هستند اما تعیین دقیق اینکه کدام واریانت‌های ژنی در این بیماری‌ها مشارکت دارند، چالش بزرگی بوده است. برخی از نخستین یافته‌های جامع‌ترین تجزیه‌و‌تحلیل ژنومی مغز انسان که هنوز هم در حال انجام است، دانشمندان را نسبت‌به کشف ریشه‌های این اختلالات امیدوار کرده است.

در میان این یافته‌ها، مولفه‌های پشت‌صحنه‌ی ماده‌ی تاریک ژنوم قرار دارند که به‌نظر می‌رسد در تنظیم بیان ژن مشارکت دارند. پژوهشگران همچنین شبکه‌هایی از ژن‌ها و مولفه‌های پنهان آن‌ها را کشف کرده‌اند که ممکن است در احتمال توسعه‌ی چنین اختلالاتی نقش داشته باشند. مارک گرستین، متخصص بیوفیزیک ملکولی می‌گوید:

ما ادعا نمی‌کنیم که مکانیسم‌های پشت‌صحنه‌ی این بیماری‌ها را کشف کرده‌ایم یا اینکه در مورد طراحی داروها صحبت نمی‌کنیم؛ اما ما ژن‌ها، مسیرها و نیز انواع سلول‌هایی را که با این بیماری‌ها مرتبط هستند، شناسایی کرده‌ایم.

برخلاف اختلالاتی که در اثر بروز جهش در یک ژن ایجاد می‌شوند، نظیر فیبروز سیستیک یا برخی از انواع دیستروفی عضلانی؛ در توسعه‌ی اختلالات روانی نظیر اسکیزوفرنی چندصد ژن نقش دارند که با عوامل محیطی نیز در تعامل هستند. هر کدام از این ژن‌ها دارای نقش اندکی در خطر کلی ابتلا به این بیماری می‌باشند. طی دهه‌ی گذشته دانشمندان واریانت‌های ژنی مختلفی را پیدا کرده‌اند که با این بیماری‌ها مرتبط بوده‌اند اما در بسیاری از موارد، آشکار نیست که چگونه تغییر در توالی این ژن‌ها موجب تغییر در عملکرد آن‌ها می‌شود. مایکل اودونوان متخصص روانپزشکی و ژنتیک از دانشگاه کاردیف می‌گوید:

به‌طور معمول زمانی که ما یک مطالعه‌ی ژنتیکی انجام می‌دهیم، ممکن است مثلا ۵۰ واریانت ژنتیکی مرتبط را که همه به‌صورت یک خوشه‌ در یک منطقه از ژنوم تجمع یافته‌اند، پیدا کنیم و شاید فقط یکی از این واریانت‌ها به‌طور مستقیم در خطر ابتلا به بیماری نقش داشته باشد.

پیچیدگی‌های بیشتری نیز در این رابطه وجود دارد؛ برخی از این واریانت‌های DNA در مناطقی قرار می‌گیرند که پروتئینی را کد نمی‌کنند. تا همین اواخر دانشمندان بر این باور بودند که این مناطق ژنی، مناطق بی‌فایده‌ای هستند. اما در واقع در این مناطق، کدهایی پنهان شده‌اند که کدکننده‌ی عناصری هستند که بیان ژن را تنظیم می‌کنند مانند عوامل رونویسی و میکروRNAها و این عوامل می‌توانند تاثیر قابل‌توجهی روی خطر ابتلا به بیماری در یک فرد داشته باشند.

 

نمونه های بافت مغز

هزاران نمونه‌ی مغزی برای مطالعه‌ی همبستگی‌های ژنتیکی مرتبط با بیماری‌های روانی مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفته‌اند

 

هدف کنسرسیوم PsychENCODE که در سال ۲۰۱۵ توسط موسسه‌های ملی سلامت در آمریکا پایه‌گذاری شده، پیوند این ارتباطات ژنتیکی با تغییرات واقعی موجود در عملکرد ژن‌ها از طریق جمع‌آوری نمونه‌های بافت مغزی هزاران جسد و مطالعه‌ی آن‌ها با استفاده از چندین تکنیک توالی‌یابی ژنومی است. گرستین می‌گوید:

ما می‌دانیم که بیماری‌های روانپزشکی معمول دارای توراث‌پذیری بالایی هستند اما هنوز ایده‌ی خوبی درمورد مکانیسم آن موجود نیست. هدف ما استفاده از ژنومیک عملکردی برای کشف چیزی است که اتفاق می‌افتد.

در یکی از این مطالعات، انواعی از داده‌های توالی‌یابی مربوط به نمونه‌های بافت مغز که از ۱۸۶۶ فرد فوت‌شده گرفته شده بود و نیز اطلاعات توالی‌یابی سلول‌های انفرادی مغز، مورد مطالعه و مقایسه قرار گرفت. در مطالعات قبلی تنوع گسترده‌ای در بیان ژن نمونه‌های مربوط به مغزهای مختلف مشاهده شده بود، اما مقایسه‌ی داده‌های توالی‌یابی انواع خاصی از سلول‌های مغز با نمونه‌های مربوط به کل مغز نشان می‌داد که حدود ۹۰ درصد از این واریانس ناشی از نسبت‌های مختلف سلول‌های مغزی در مغز افراد است؛ چیزی که به‌نظر می‌رسد با افزایش سن و نیز در مورد بیماری‌هایی نظیر اوتیسم دچار تغییر می‌شود. گرستین می‌گوید:

ما حتی می‌توانیم واریانت‌های ژنتیکی کلیدی را مشخص کنیم که با افزایش در این نوع از سلول‌ها ارتباط دارند.

علاوه بر این، پژوهشگران از این داده‌ها برای استخراج ارتباط بین ژن‌های خاص و واریانت‌های غیرکد‌کننده‌ی DNA که در مطالعات قبلی ارتباط آن‌ها با بیماری‌های روانی مشخص شده بود، استفاده کردند. این کار محدوده‌ی جستجو را برای واریانت‌هایی که واقعا بر نحوه‌ی عملکرد ژن اثر دارند و به‌نظر می‌رسد که به‌طور مستقیم در توسعه‌ی بیماری‌هایی نظیر اسکیزوفرنی نقش داشته باشند، باریک‌تر می‌کند. گرستین افزود:

برخی از این ژن‌ها و انواع سلول‌ها به‌خوبی شناخته شده‌اند اما موارد جدیدی هم وجود دارند که ما پیدا می‌کنیم و پژوهشگران می‌توانند آن‌ها را دنبال کنند.

پژوهشگران همچنین بررسی کردند که چگونه بیان ژن، تغییرات شیمیایی یا اپی‌ژنتیک ژن‌ها که می‌توانند بیان آن‌ها را دچار تغییر کنند و عوامل تنظیمی در مناطق مختلف مغز، در جریان توسعه‌ی مغز تغییر می‌کنند. برای مطالعه‌ی این موضوع، آن‌ها از نمونه‌های بافت و سلول‌های انفرادی گرفته‌شده از ۶۰ مغز استفاده کردند. نتایج این بخش از پژوهش نشان می‌داد که بزرگ‌ترین تغییر در بیان ژن طی توسعه‌ی جنینی و دوره‌ی نوجوانی انفاق می‌افتد؛ دوره‌هایی که به‌عنوان دوره‌های حیاتی توسعه‌ی مغز شناخته می‌شوند. در جریان این دوره‌ها به‌نظر می‌رسد ژن‌هایی که با خطر ابتلا به بیماری‌های روانی مرتبط هستند، شبکه‌هایی را در مناطق خاصی از مغز تشکیل می‌دهند. نداد سستان دانشمند عصب‌شناس می‌گوید:

این نتایج می‌تواند بینش جدیدی درباره‌ی زمان و مکان مناسب مطالعه‌ی مکانیسم‌ این بیماری‌ها و مدل‌سازی آن‌ها فراهم کند.

در مطالعه‌ای دیگر پژوهشگران نقش احتمالی قطعات بزرگی از توالی‌های DNA به نام CVNها را در بروز بیماری‌های روانی مورد مطالعه قرار داده‌اند. تنوع تعداد کپی (CNV) حالتی است که در آن بخش‌هایی از ژنوم تکرار می‌شود و تعداد این تکرارها در ژنوم افراد مختلف متغیر است. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که توالی‌های کمیاب CNV می‌توانند به‌شدت در خطر بروز اسکیزوفرنی نقش داشته باشند؛ هرچند مکانیسم این رابطه هنوز مشخص نشده است. چونوی لی متخصص روانپزشکی و علوم رفتاری که هدایت این مطالعه را بر عهده داشته است، می‌گوید:

در گذشته ما همیشه روی CNVهایی که ژن‌های کد‌کننده‌ی پروتئین را تحت تاثیر قرار می‌دادند، تمرکز داشته‌یم اما نقطه‌ی کوری که وجود دارد این است که CNVها در مناطق حاوی RNAهای بلند غیرکدکننده قرار دارند.

اگرچه چنین ملکول‌هایی پتانسیل کدکنندگی پروتئین را از خود نشان نمی‌دهند، اما برخی از آن‌ها قادر به تنظیم بیان ژن بوده و ممکن است در خطر ابتلا به اسکیزوفرنی مشارکت داشته باشند. لی و همکارانش با تمرکز روی RNAهای غیرکدکننده‌ی بزرگ (lncRNAs)، نمونه‌های بافت مغز ۲۵۹ جسد را مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار دادند. هدف آن‌ها این بود که ببینند آیا بیان هرکدام از آن‌ها با ژن‌های کدکننده‌ی پروتئین مرتبط است یا نه. آن امر موجب هدایت آن‌ها به‌سوی چندین lncRNA شد که حدس زده می‌شد به تنظیم بیان ژن کمک می‌کنند.

یکی از آن‌ها DGCR5 نامیده می‌شود و آزمایشات بیشتر روی سلول‌های عصبی پیش‌ساز نشان داد که این بخش به‌عنوان مرکز فعالیتی برای چندین ژن مرتبط با اسکیزوفرنی عمل می‌کند و احتمالا توضیح‌دهنده‌ی این است که چرا عدم حضور آن با افزایش خطر این بیماری همراه است.

مغز

در یک مطالعه‌ی مرتبط دیگر، لی و همکارانش بافت مغز افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و نیز افراد سالم را مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار دادند. آن‌ها به دنبال میکروRNAهایی بودند که بیان آن‌ها با ژن‌های کد‌کننده‌ی پروتئین ارتباط داشت. این امر آن‌ها را به‌سمت شبکه‌ای از میکروRNAها، عوامل رونویسی و ژن‌هایی که به‌نظر می‌رسید در تعامل با هم روی خطر توسعه‌ی اسکیزوفرنی نقش دارند، هدایت کرد.

با تمرکز روی چنین شبکه‌هایی به‌جای پرداختن به تاثیر انفرادی ژن‌ها، لی امیدار است که درک علل ریشه‌ای بیماری‌های پیچیده‌ای نظیر اسکیزوفرنی بهبود یابد. با این حال او تاکید می‌کند که این پژوهش‌ها آغاز یک سفر طولانی برای درک اینکه چگونه تنوع در چنین مناطقی روی بیان ژن تاثیر می‌گذارند و این عوامل چگونه در خطر ابتلا به بیماری مشارکت می‌کنند، است. اودونوان نیز با این موضوع موافق است. او می‌گوید:

این مطالب علمی منتشرشده مهم هستند اما هنوز آن‌ها پاسخی قطعی به اینکه چگونه تغییرات ژنتیکی در بیماری‌های مغزی نقش دارند، فراهم نمی‌کنند. این‌ها گام‌های مهمی هستند و ما امیدواریم که پژوهش‌های بیشتری در این‌باره انجام شود تا به ما کمک کند که بتوانیم ارتباط بین ژنتیک و بیولوژی این بیماری‌ها را کشف کنیم.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 08:01 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

جمعیت زیست‌‌کره‌‌ی کشف‌‌شده جدید در عمق ۵ کیلومتری از سطح زمین، ۳ برابر جمعیت تمام گونه‌‌های موجود در سرتاسر اقیانوس‌‌هاست.

 

زمین احتمالاً آن‌‌گونه نیست که قبلاً فکر می‌کردید. در اعماقی ژرف از این لایه‌‌ی سطحی که در آن زندگی می‌‌کنیم، یک زیست‌‌کره‌‌‌‌ی غنی از گونه‌‌های زیستی وجود دارد که دانشمندان به‌‌تازگی کشف آن را آغاز کرده‌‌اند.

در این قلمروی زیرزمینی، گونه‌‌هایی دیرینه از موجودات زنده تکثیر یافته‌‌اند؛ آن هم در مکان‌‌هایی که از لحاظ منطق، امکان زندگی در آنجا وجود نداشت و در پژوهش‌‌های جدید، دانشمندان دریافته‌‌اند که این دنیای تاریک از حیات میکروبی بسیار بزرگ‌‌تر از آن بوده است که می‌‌توان تصور کرد.

  • یک اکوسیستم عظیم از میکروب‌ها در زیر سطح زمین کشف شده است.
  • پیش‌‌بینی می‌‌شود که اندازه‌‌ی این اکوسیستم، دو برابر بزرگ‌تر از مجموع تمام اقیانوس‌های زمین باشد.
  • بررسی‌‌ها نشان می‌‌دهد که دو نوع میکروب در این زیست‌‌کره‌‌ غالب هستند که حدود ۷۰ درصد از باکتری‌ها و آرکی‌‌باکتری‌‌های موجود در زمین را تشکیل می‌‌دهند.

کارن لوید از دانشگاه تنسی در ناکسویل توضیح می‌دهد:

ده سال پیش، ما فقط از چند مکان معدود نمونه‌برداری کردیم. این مکان‌‌ها بیشتر جاهایی بودند که انتظار می‌‌رفت بتوان اشکالی از حیات را در آنجا پیدا کرد. اکنون به‌‌لطف نمونه‌‌برداری‌‌های بسیار عمیق‌‌تر، ما می‌دانیم که این گونه‌‌ها را می‌‌توان تقریباً در هر جایی یافت؛ هرچند این نمونه‌گیری تنها در بخش بی‌‌نهایت کوچکی از این زیست‌‌کره‌‌ی ژرف انجام گرفته است.

حیات ژرف / deep life

یکی از پیشرفته‌ترین سکوهای حفاری شناور حال حاضر جهان با نام D/V Chikyu؛ عملیات حفاری در این سکو به‌‌صورت ۲۴ ساعته در جریان است.

با بررسی نتایج حاصل از یک همکاری ۱۰ ساله میان بیش از ۱۰۰۰ دانشمند، لوید و همکارانش در پروژه‌‌ی تحقیقاتیDCO برآورد کردند که «زیست‌‌کره‌‌‌‌ی عمیق»، فضایی در حدود ۲ تا ۲/۳ میلیارد کیلومترمربع را اشغال کرده است. این میزان تقریباً دو برابر حجم تمام اقیانوس‌های جهان است؛ یعنی یک محیط طبیعی بسیار بزرگ دیگر که انسان بخش اعظم آن را کشف نکرده است.

 

حیات ژرف / deep life

یک نوع کرم لوله‌‌ای (eukaryote) درون یک زیست‌‌لایه از میکروارگانیسم‌ها. این کرم لوله‌‌ای ناشناخته در معدن طلای کوپانانگ در آفریقای جنوبی کشف شده و در عمق ۱/۴ کیلومتر از سطح زمین زندگی می‌کند.

درست مانند اقیانوس‌ها، زیست‌‌کره‌‌ی عمیق نیز یک زیستگاه بزرگ برای انواع گونه‌‌های مختلف است. این توده‌‌ی کربنی جرمی بالغ بر ۱۵ تا ۲۳ میلیارد تن دارد که مقدار آن بیش از ۲۴۵ تا ۳۸۵ برابر جرم تمام انسان‌های روی سطح زمین است.

این یافته‌ها که برآیند مطالعات انجام‌‌گرفته در صدها ایستگاه از سراسر جهان هستند، براساس تجزیه‌‌و‌‌تحلیل میکروب‌های موجود در نمونه‌هایی به‌‌دست آمده‌‌اند که از رسوب ‌‌های عمق ۲/۵ کیلومتری بستر دریا یا چاه‌‌هایی با عمق ۵ کیلومتری از سطح زمین استخراج شده‌‌اند.

حیات ژرف / deep life

باکتری‌‌های بنفش‌‌رنگ با نام Candidatus Desulforudis audaxviator در کنار گلوله‌‌های نارنجی‌‌رنگ کربن؛ این نمونه از معدن طلای امپوننگ در آفریقای جنوبی استخراج شده است.

برآورد شده است دو نوع میکروب که با نام‌‌های باکتری و آرکی‌‌باکتری در این اعماق ژرف پنهان شده‌‌اند، تقریباً ۷۰ درصد از کل باکتری‌ها و آرکی‌‌باکتری‌‌های موجود در زمین را تشکیل دهند.

هنوز هیچ‌‌کس نمی‌‌داند که چند نوع ارگانیسم در این اعماق وجود دارد؛ اما دانشمندان پروژه‌‌ی تحقیقاتی DCO می‌گویند که هنوز میلیون‌ها گونه‌‌ی مختلف در انتظار کشف و شناسایی هستند.

میچ سوگین، میکروبیولوژیست از آزمایشگاه بیولوژیکی مارین در ماساچوست می‌گوید:

کاوش در این زیرلایه‌‌ی عمیق مانند کاوش در جنگل‌های انبوه آمازون است. در جای‌جای این مکان، زندگی وجود دارد و همه‌‌جا به‌‌طرز شگفت‌‌آوری سرشار از ارگانیسم‌‌های غیرمعمول و غیرمنتظره است.

حیات ژرف / deep life

این نوع آرکی‌‌باکتری‌‌ها با نام Altiarchaeales برای اولین بار در چشمه‌‌های گوگردی آلمان یافت شدند.

این گونه‌‌های زیستی تنها به‌‌خاطر شکل ظاهری و سکونت‌گاه خود غیرمعمول محسوب نمی‌‌شوند؛ بلکه حتی روش زیستن آن‌‌ها نیز مایه‌‌ی شگفتی است: از یک سو، چرخه‌‌ی زندگی این موجودات به‌‌حدی آهسته و طولانی است که می‌‌توان آن را با دوره‌‌های زمانی زمین‌‌شناسی مقایسه کرد و از سوی دیگر می‌‌بینیم که این موجودات در نبود نور خورشید و تنها با جذب مقادیری اندک از انرژی شیمیایی محیط سنگی اطراف خود توانسته‌‌اند زنده بمانند.

  • دانشمندان همچنین دریافته‌‌اند که این باکتری‌ها و آرکی‌‌باکتری‌‌ها چرخه‌‌ی زندگی بسیار کند ولی در عین حال طولانی دارند که به آن‌‌ها اجازه می‌‌دهد در فقدان نور خورشید نیز به حیات خود ادامه دهند.
  • مطالعات بیشتر در مورد این زیست‌‌کره می‌تواند منجر به کشف گونه‌های میکروبی بیشتری شود.

لوید در مصاحبه‌‌ای با روزنامه‌‌ی گاردین توضیح می‌‌دهد:

عجیب‌ترین چیز برای من این است که برخی از ارگانیسم‌ها می‌توانند برای هزاران سال زندگی کنند. آن‌ها از لحاظ متابولیکی فعال هستند؛ اما در سکون و با مصرف انرژی بسیار کمتر از آنچه ما به‌‌عنوان شرط بقا پذیرفته بودیم.

این یافته‌ها نه‌‌تنها باعث تقویت این نظریه می‌‌شود که «حیات ژرف» می‌تواند در هر جای دیگری از جهان (نظیر زیست‌‌کره‌‌های تاریک دیگر سیارات بیگانه) وجود داشته باشد؛ بلکه حتی بازتعریفی جدید از مفهوم «حیات» را پیش رویمان قرار می‌‌دهد.

حیات ژرف / deep life

کارا ماگنابوسکو و همکارانش نمونه‌هایی از آب باستانی را در عمق ۱/۳ کیلومتری از اعماق معدن طلای Beatrix در آفریقای جنوبی جمع‌‌آوری می‌‌کنند تا تنوع و فراوانی گونه‌‌‌‌های میکروبی این مکان‌ها را بررسی کنند.

از نگاهی دیگر، هرچه در عمق بیشتری از زمین کاوش کنیم، به زمان دورتری از تاریخ فرگشت دست پیدا خواهیم کرد.

سوگین در بیانیه‌ای چنین توضیح می‌دهد:

 مطالعات مولکولی این احتمال را افزایش می‌دهد که دنیای تاریک میکروبی ممکن است بسیار متنوع‌‌تر از آنچه که در حال حاضر می‌شناسیم، باشد و اجداد گونه‌‌های زیستی در این دنیای ژرف می‌‌تواند مفهوم حوزه‌‌های سه‌‌گانه‌‌ای را که در سال ۱۹۷۷ توسط کارل ووز معرفی شدند، به چالش بکشاند.

شاید ما در حال کشف این حلقه‌‌ی ارتباطی باشیم که طی آن، ابتدایی‌ترین الگوهای زیستی زمین در دل پژوهش‌‌های ما در این حیات ژرف پدیدار شود.

این یافته‌ها در آستانه‌‌ی اجلاس اتحادیه‌‌ی ژئوفیزیک آمریکا (AGU) در پاییز سال ۲۰۱۸ در واشنگتن دی سی ارائه خواهد شد و گزارش نهایی DCO نیز قرار است در اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شود.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 08:00 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

درحالی‌که دولت خود را برای بازگشت کارت سوخت آماده می‌کند، رئیس اتحادیه جایگاه‌داران سوخت از آماده نبودن زیرساخت‌ها و تعویق احتمالی طرح خبر داد.

 

بیژن حاج محمدرضا، رئیس اتحادیه جایگاه‌داران سوخت در خصوص زیرساخت‌های استفاده از کارت سوخت در جایگاه‌های عرضه بنزین گفت:

برای اجرای این الزام هیچ کدام از جایگاه‌های سوخت مورد بازبینی و دقت نظر مجدد قرار نگرفته و نازل‌های سوخت همان‌هایی هستند که از قبل باقی مانده است. تاکنون تعمیر یا تغییری روی دستگاه‌های سوخت‌گیری صورت نگرفته است و این سیستم ۱۲ یا ۱۳ سال گذشته تعلق دارد . چنین دستگاه‌هایی نیاز به قطعات همان دوره دارند که هم‌اکنون در بازار موجود نیست؛ به همین خاطر در بسیاری از جایگاه‌ها باید تعویض تجهیزات صورت بگیرد.

بیژن حاج محمدرضا

بیژن حاج محمدرضا با اشاره به اینکه صحبت‌هایی در خصوص اتصال کارت بانکی به کارت سوخت و جایگزینی آن مطرح است، گفت:

پیش از این نیز صحبت‌هایی مطرح بود که به‌جای یک کارت از دو کارت استفاده شود، که یکی کیف پول و دیگری کارت سهمیه باشد؛ اما استفاده از کیف پول در شرایطی که سهمیه‌ای وجود ندارد، کمرنگ و درنهایت استفاده از آن به بعد موکول شد. تجهیزات مربوط‌به کارت سوخت مربوط‌به سال ۸۶ است که در راستای بازبینی و تعمیر آن‌ها باید شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ورود کند و جایگاه‌داران تعهدی نسبت به این زمینه ندارند.

سهمیه بندی بنزین سوخت کارت سوخت

رئیس اتحادیه جایگاه داران سوخت اعلام کرد:

علاوه‌بر آماده نبودن جایگاه‌های سوخت برای استفاده از کارت سوخت، موضوع دیگری است که اجرای آن را به تأخیر می‌اندازد؛ زیرا بنا بر پیش‌بینی‌ها بیش از یک میلیون دستگاه خودرو وجود دارد که کارت سوخت ندارند و در صورت اجرای این قانون پاسخگویی به این خودرو‌ها صورت نخواهد گرفت.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 07:59 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

رویکردهای اخیر مایکروسافت در ارتباط با لینوکس و جامعه‌ی متن‌باز، این امید را ایجاد می‌کند که ردموندی‌ها در آینده سیستم‌عامل دسکتاپ لینوکس توسعه دهند.

 

بسیاری از کارشناسان حوزه‌ی فناوری در سال‌های پیش معتقد بودند مایکروسافت به‌هیچ‌عنوان سمت توسعه‌ی سیستم‌عامل دسکتاپ مبتنی بر لینوکس نخواهد رفت. امروز و پس از اقدامات متنوع ردموندی‌ها در جهت نزدیکی به اکوسیستم لینوکس و جامعه‌ی متن‌باز، این کارشناسان در حال تغییر عقیده هستند. به‌بیان‌دیگر، آن‌ها امیدوارند روزی سیستم‌عاملی با نام‌های شبیه MS-Linux یا حتی Lindows عرضه شود.

دلایل متعددی، احتمال توسعه‌‌ی لینوکس دسکتاپ توسط مایکروسافت را افزایش می‌دهد. به‌عنوان مثال می‌توان به استفاده از لینوکس در لایه‌های بالایی سیستم آژور اشاره کرد. به‌علاوه، پتنت‌های مایکروسافت نیز اخیرا برای شرکت‌های لینوکسی رایگان و آزاد شدند. از همه مهم‌تر، ردموندی‌ها توزیع مخصوص خود را برای سرویس آژور با نام Azure Sphere منتشر کردند.

برخی افراد معتقدند اقدامات صورت‌گرفته از سوی مایکروسافت، همگی در جهت اهداف تجاری و درآمدزایی بیشتر بوده‌اند. درمقابل باید گفت، حرکت‌های متعددی نیز به‌صورت رایگان در این مسیر انجام شده است؛ به‌عنوان مثال بسیاری از توزیع‌های لینوکس ازطریق ابزارهایی همچونHyper-V و WSL در ویندوز اجرا می‌شوند.

یکی از جدیدترین اقدامات مایکروسافت که قرار گرفتن آن‌ها در مسیر لینوکس را تأیید می‌کند، بازطراحی و توسعه‌ی مجدد مرورگر Edge است. آن‌ها در توسعه‌ی جدید مرورگر اصلی خود، از موتور متن‌باز کرومیوم استفاده خواهند کرد. همه‌ی مثال‌های گفته‌شده، این احتمال را تقویت می‌کنند که مایکروسافت، توزیع مخصوص لینوکس را عرضه خواهد کرد.

اولین محصول لینوکس مایکروسافت

در ماه‌های اخیر، یکی از مشکلات اساسی کاربران با مایکروسافت، به‌روزرسانی‌های پر از ایراد فصل پاییز برای ویندوز ۱۰ بود. این اشکالات هنوز هم به‌صورت کامل برطرف نشده‌اند و کارشناسان، سیستم تضمین کیفیت مایکروسافت را به‌خاطر آن زیر سؤال می‌برند. درمقابل، لینوکس نماد پایداری و امنیت است. سیستم‌عاملی که تقریبا در تمامی حوزه‌های دیگر رایانش فرمانروایی می‌کند. چرا مایکروسافت نباید آن را امتحان کند؟

توسعه بر مبنای لینوکس برای مایکروسافت صرفه‌جویی مالی به همراه دارد

کاملا روشن است که هیچ سیستم‌عامل دسکتاپ مبتنی بر لینوکس، موفقیت بالایی در بازار نداشته است. البته، سیستم‌عامل کروم تاحدودی این حقیقت را نقض می‌کند. اما این رخدادها، به‌خاطر کمبودهای تکنولوژیک لینوکس نیستند. دلیل اصلی آن‌ها، سیاست‌های سلطه‌جویانه‌ی مایکروسافت در سال‌های پیش محسوب می‌شود که توزیع‌کنندگان سخت‌افزار را از عرضه‌ی دیگر سیستم‌عامل‌ها منع می‌کرد. به‌هرحال آن روزها به تاریخ پیوسته‌اند و مایکروسافت امروز خود را بیش از همیشه علاقه‌مند به لینوکس و جهان متن‌باز نشان می‌دهد.

دلیل و توجیه مایکروسافت برای روی آوردن به لینوکس چه خواهد بود؟ چون غول نرم‌افزاری درحال‌حاضر میلیاردها دلار در توسعه‌ی ویندوز سرمایه‌گذاری می‌کند و درآمد آن‌ها از آن، روز‌به‌روز در حال کاهش است. همه‌ی ما به یاد داریم که ردموندی‌ها روزی برنامه‌ی یک میلیارد کاربر برای ویندوز ۱۰ داشتند و هرگز به آن نرسیدند. درنهایت، مایکروسافت با استفاده از کرنل لینوکس، صرفه‌جویی بالایی در بخش توسعه خواهد داشت.

اگر مایکروسافت تصمیم خود را در عرضه‌ی لینوکس نهایی کند، چه سرانجامی در انتظار خیل وسیع نرم‌افزارهای ویندوزی خواهد بود؟ قطعا پورت کردن و انتقال نرم‌افزارهای ویندوز به لینوکس دشواری‌های بالایی دارد؛ اما ابزارهای متعدد همچون Crossover و Wine ثابت کرده‌اند که می‌توان تاحدودی این چالش را برطرف کرد.

microsoft linux

علاوه‌بر ابزارهای موجود در لینوکس برای اجرای برنامه‌های ویندوز در آن، توسعه‌دهندگان مایکروسافت نیز تا حد زیادی چالش را برطرف کرده‌اند. توسعه‌دهندگان WSL در سال‌های گذشته تلاش زیادی کرده‌اند که دستورهای APIلینوکس در ویندوز اجرا شود و بالعکس. در نتیجه، بسیاری از مسیر اجرای برنامه‌های ویندوز در لینوکس، طی شده است. به‌طور خلاصه،‌ توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای ویندوزی نگرانی خاصی درباره‌ی پورت به لینوکس نخواهند داشت و مایکروسافت، بخش زیادی از کار را انجام می‌دهد.

نکته‌ی قابل‌توجه دیگر آن است که مهاجرت به سیستم‌های ابری، به‌مرور به رویکردی جامع تبدیل می‌شود. درحال‌حاضر نیز مایکروسافت از سرویس ابری آفیس ۳۶۵ بیش از نرم‌افزارهای دسکتاپ آفیس درآمد کسب می‌کند. وقتی این غول نرم‌افزاری همه‌ی کاربران را به سرویس‌های ابری ترغیب می‌کند، به‌مرور سیستم‌عامل دسکتاپ کاربران، اهمیت خود را از دست خواهد داد.

درنهایت به این نتیجه می‌رسیم که تغییر رویه به سیستم‌عامل دسکتاپ مبتنی بر لینوکس، برای مایکروسافت سود زیادی خصوصا در صرفه‌جویی توسعه‌ی نرم‌افزار خواهد داشت. درنتیجه، چنین رویکردی از سوی آن‌ها در سال‌های پیش رو، دور از انتظار نخواهد بود.



تاريخ : یکشنبه 25 آذر 1397 | 07:58 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

واقعیت ترکیبی

عینک‌های "واقعیت ترکیبی"(mixed reality) که اخیرا عرضه می‌شوند واقعا جذاب و جالب هستند و هر روز نیز جذاب‌تر می‌شوند. شرکت" Magic Leap" وعده داده است اوایل سال ۲۰۱۹ عینک‌های "واقعیت ترکیبی" با قابلیت‌های جدیدی را عرضه خواهد کرد که از لحاظ ظاهری عینا شبیه عینک‌های معمولی هستند.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، عینک‌های واقعیت ترکیبی دارای گرافیک دیجیتالی بالایی هستند  و این به آن معنا است که عناصر مصنوعی پیرامون کاربر، همانند دیگر نماها مقابل چهره کاربر دیده می‌شوند، کمپانی‌های دیگر از جمله اپل ترجیح می‌دهند از قابلیت واقعیت افزوده استفاده کنند. واقعیت افزوده(Augmented Reality) یک نمای فیزیکی زنده، مستقیم یا غیرمستقیم(و معمولاً در تعامل با کاربر) است، که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می‌کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط حسگرهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی ایجاد می‌شود.

شایعات زیادی درباره عرضه عینک‌های واقعیت ترکیبی اپل طی دو سال آینده وجود دارد.

خبرها حاکی از آن است که شرکت "Magic Leap" اوایل سال ۲۰۱۹، از عینک‌های "انریل لایت"(nReal Light) رونمایی خواهد کرد.

در حالیکه بسیاری از ویژگی‌های شگفت انگیز این عینک هنوز رسما اعلام نشده است، اما اخیرا اطلاعاتی درباره عینک واقعیت مجازی مذکور منتشر شده است که در این خبر به معرفی آنها می پردازیم.

نخستین نکته قابل توجه این عینک‌های واقعیت ترکیبی این است که کنترلر این عینک‌ها از "شش درجه آزادی"(۶DoF) بهره مند شده است، این بدان معنی است هر طرف که کاربر سر خود را می‌چرخاند، این عینک‌ها عناصر پیرامون کاربر را به صورت خاصی نشان می‌دهند.

سازندگان این عینک را مجهز به میدان دید ۵۲ درجه‌ای ساخته‌اند و این موضوع یک تجربه فوق العاده را برای کاربر به ارمغان می‌آورد. وضوح تصویر عینک انریل لایت ۱۰۸۰ پی است.

۱۰۸۰ پی(۱۰۸۰p) مجموعه‌ای از تلویزیون‌های اچ‌.دی در حالت‌های ویدئویی با وضوح بالا است که وضوح خط عمودی آن دارای ۱۰۸۰ پیکسل است و خط افقی آن نیز ۱۹۲۰ پیکسل دارد. حرف p از ابتدای کلمه "progressive" به معنی "مترقی" گرفته شده‌ است. به‌طور کلی در فرمت ۱۰۸۰ پی تمام خطوط و پیکسل‌ها در یک زمان پردازش می‌شود. پس به همین علت تصاویری که براساس این فرمت ساخته می‌شود فاقد هرگونه لرزش خواهد بود و کیفیت تصویر مطلوب‌تر خواهد بود.

عینک‌های ام.آر "nReal Light" علاوه بر قابلیت‌های ذکر شده بسیار سبک هستند و وزن آنها تنها ۸۵ گرم است و در ظاهر همانند یک عینک آفتابی به نظر می‌رسند. این عینک‌ها با کابل "USB-C " قابل اتصال به گوشی هوشمند یا لپ تاپ هستند.

عینک nReal Light نیمه اول سال ۲۰۱۹ و با قیمت ۱۰۰۰ دلار عرضه خواهد شد.



تاريخ : شنبه 24 آذر 1397 | 13:28 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

خفاش

مهندسان دانشگاه ایالتی تگزاس یک سیستم خفاش‌گریز طراحی کرده‌اند که با انتشار امواج فراصوت از ایجاد اختلال در توربین‌های بادی توسط خفاش‌ها جلوگیری می‌کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، اگرچه توربین‌های بادی منبع ارزشمندی برای تولید انرژی سازگار با محیط زیست هستند، اما حداقل یک نقطه ضعف دارند و آن اینکه خفاش‌ها معمولا توسط تیغه‌های در حال چرخش توربین‌ها کشته می‌شوند و سبب اختلال در کار آنها می‌شوند.

مهندسان دانشگاه ایالتی تگزاس با ایجاد یک میدان فراصوت(اولتراسونیک)، یک سیستم جدید امیدوارکننده برای کمک به جلوگیری از این اتفاق ساخته‌اند.

همانطور که احتمالا می‌دانید، خفاش‌ها راه خود را در تاریکی با انتشار امواج فراصوت پیدا می‌کنند و با توجه به زمان رفت و برگشت این امواج به گوش آنها، همراه با جهتی که این انعکاس‌ها می‌آید، این حیوان قادر به تعیین فاصله و جهت موانع یا حشراتی است که از آنها تغذیه می‌کند.

سیستم ابداعی مهندسان دانشگاه ایالتی تگزاس موسوم به "سیستم دفع خفاش‌ها" با ایجاد یک میدان اولتراسونیک در محدوده مشابه با فرکانسی که خفاش‌ها منتشر می‌کنند، آنها را دور نگه می‌دارد.

هنگامی که خفاش‌ها وارد محدوده این میدان می‌شوند، میدان فراصوت موجب می‌شود خفاش‌ها انعکاس امواج خود را نشنوند. همین امر سبب می‌شود که آنها وقتی این اتفاق می‌افتد، تغییر جهت دهند و از آن ناحیه خارج شوند.

این سیستم توسط یک تیم از دانشگاه ایالتی تگزاس با مشارکت نهاد بین‌المللی حفاظت از خفاش‌ها توسعه یافته و مورد ارزیابی قرار گرفته است.

پس از نصب دو ساله این سیستم روی 16 مورد از 255 توربین، این فناوری میزان تلفات خفاش‌ها را در مجموع تا 54 درصد کاهش داد.

سازندگان می‌گویند با اینکه این سیستم در حال حاضر موجب کاهش مرگ و میر دو گونه از خفاش‌ها شده است، اما برای تمام انواع گونه‌های خفاش‌های بومی آمریکای شمالی و اغلب نقاط اروپا طراحی شده است.

همچنین ادعا شده است که این سیستم برای خفاش‌ها و سایر حیوانات حیات وحش مضر نیست و برای خفاش‌ها آزاردهنده نیست.

سیستم دفع کننده خفاش‌ها از سال آینده با تکمیل تولید تجاری، در دسترس خواهد بود.



تاريخ : شنبه 24 آذر 1397 | 13:27 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

ستاره دنباله‌دار

روشن‌ترین ستاره دنباله‌دار امسال، فردا یکشنبه ۱۶ دسامبر ۲۰۱۸ میلادی از کنار زمین عبور خواهد کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، ستاره دنباله‌دار "۴۶P/Wirtanen" که به اصلاح "دنباله‌دار کریسمس" نیز خوانده می‌شود، فردا یکشنبه به نزدیک‌ترین فاصله از زمین خواهد رسید و از کنار ما عبور خواهد کرد.

نور این دنباله‌دار سبز رنگ بوده و بهتر است با تلسکوپ و دوربین رؤیت شود. ولی ناسا اعلام کرد که شاید این دنباله‌دار با چشم غیر مسلح نیز دیده شود.

برای دیدن "۴۶P/Wirtanen" باید نقطه‌ای تاریک را در نظر گرفت و از هرگونه آلودگی نوری به دور بود.

این ستاره در بالای خط افق شرقی ظاهر خواهد شد.

محققان دانشگاه "مریلند" اظهار کردند، "۴۶P" فردا در نزدیک‌ترین حالت خود یعنی ۱۱.۵ میلیون کیلومتر با ما فاصله خواهد داشت و این فاصله را می‌توان حدودا ۳۰ برابر فاصله میان ماه و زمین دانست.

شاید این فاصله به نظر بسیار طولانی باشد ولی محققان معتقدند، عبور این ستاره دهمین عبور نزدیک ستاره‌های دنباله‌دار در تاریخ مدرن به شمار می‌آید.

 



تاريخ : شنبه 24 آذر 1397 | 13:26 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...653654655656657...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید