اسپیسایکس روز گذشته با پرتاب ماموریتی بلندپروازانه، ۶۴ ماهواره را با موفقیت در مدار زمین قرار داد و در عین حال، رکوردهای تازهای را نیز به ثبت رساند.
موشک فالکون ۹ روز دوشنبه سوم دسامبر (۱۲ آذر) در ساعت ۲۲ به وقت ایران از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ کالیفرنیا پرتاب شد و محمولههای مختلف همراه خود را به مدار نزدیک زمین حمل کرد. تقریبا ۸ دقیقه پس از پرتاب، نخستین مرحله از موشک در اتفاقی که این روزها دیگر به روالی معمول تبدیل شده است، با موفقیت روی کشتی بدون سرنشین فرود آمد.
اما مهمتر از همه، این نخستین بار بود که یکی از بوسترهای مرحلهی نخست اسپیسایکس، سه مرتبه موفق به پرواز میشود؛ دستاوردی که گامی مهم در تحقق هدف این شرکت مبنی بر بهرهگیری چندینباره از موشکهایش محسوب میشود. بوستر مورد بحث پیش از این در یازدهم ماه می امسال (۲۱ اردبیهشت) به پرواز درآمد و ماهوارهی بنگلادشی Bangabandhu-1 را در مدار زمین قرار داد. این بوستر سپس در دومین پرتاب خود در ۷ آگوست ۲۰۱۸ (۱۶ مرداد)، ماهوارهی اندونزیایی Merah Putih را به مدار زمین رساند.
با این حال، به پرواز درآوردن یک بوستر برای سومین مرتبه، تنها رکورد درخشان اسپیسایکس محسوب نمیشود؛ زیرا این شرکت با پرتاب ۶۴ ماهواره در یک ماموریت مشترک، چندین ماهوارهی مختلف را بهصورت همزمان درون مدار قرار داد. پس از آنکه هند تعداد ۱۰۴ ماهواره را در ۱۵ فوریهی ۲۰۱۷ (۲۶ بهمن ۹۶) پرتاب کرد، این دومین بار است که بیشترین تعداد ماهواره با یک پرتاب واحد به فضا فرستاده میشوند.
شرکت مستقر در سیاتلِ اسپیسفلایت اینداستریز، سازماندهی ماموریت یادشده را که با عنوان ماموریت مشترک SSO-A شناخته میشود، برعهده داشت. از جمله ماهوارههایی که روز گذشته پرتاب شدند، میتوان به یک فضاپیمای یادبود حاوی خاکستر بقایای ۱۰۰ تن و آزمایشی بهمنظور تلاش برای رشد گوجهفرنگی در مدار اشاره کرد.
ماهوارهها در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری از سطح زمین و در مدار نزدیک قطب یا بهطور مشخص مدار خورشیدآهنگ قرار داده شدهاند و از همین رو، ماموریت پرتاب آنها، SSO (مخفف Sun-Synchronous Orbit) نام گرفته است. اغلب ماهوارهها در این مدار برای چرخیدن به دور زمین هیچگونه نیروی محرکهای از خود ندارند.

ماهوارههای کوچک نظیر میکروست یا کیوبستها اغلب بهعنوان محمولهی ثانویه در دیگر ماموریتها پرواز میکنند. اما در پرتاب قابل توجه روز گذشته، تمام این فضاپیماهای کوچک بدون وجود هیچ ماهوارهای که بهعنوان محمولهی اصلی عمل کند، در کنار یکدیگر به پرواز درآمدند. مجموع وزن تمام ماهوارهها ۴ هزار کیلوگرم بود.
پرواز اخیر همچنین رکورد اسپیسایکس در انجام بیشترین پرتاب در یک سال را جابهجا کرد. این شرکت اکنون با پرتاب ۱۹ موشک در سال ۲۰۱۸، موفق به شکست رکورد پیشین خود (۱۸ پرتاب در سال ۲۰۱۷) شده است. علاوهبر این، پرواز دیروز ۳۲مین فرود را برای اسپیسایکس در تاریخ این شرکت به ثبت رساند.
با این حال، شکستن رکوردها به همینجا ختم نمیشود؛ زیرا اسپیسایکس فردا پنجم دسامبر (۱۴ آذر) یک فضاپیمای دراگون حاوی محموله را برای ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) پرتاب خواهد کرد. این شرکت همچنین پروازی دیگر را برای ۱۸ دسامبر (۲۷ آذر) برنامهریزی کرده است و در جریان آن قصد دارد یک ماهوارهی GPS را برای نیروی هوایی ایالات متحده پرتاب کند. این شکستن پیدرپی رکوردها برای شرکتی که تنها ۱۶ سال پیش بنیانگذاری شد، دستاورد چشمگیری محسوب میشود.
به دنبال پرتاب، اسپیسایکس همچنین تلاش کرد تا دماغهی مخروطی موشک را که قطعهی مسئول محافظت از ماهوارهها در مسیر رفتن به فضا است، در یک کشتی به نام Mr. Steven بازیابی کند؛ با این حال، ایلان ماسک، مدیرعامل شرکت در توییتی اعلام کرد که آنها موفق به گرفتن دماغه نشدند؛ اما آن را بهآرامی در آب فرود آوردند.
صرفنظر از این مورد، ماموریت اخیر رکوردهای متعدد و متفاوتی را شکست که هر کدام از آنها در نوع خود موفقیتی درخشان به حساب میآیند. نخستین پرواز مجدد یک بوستر فالکون ۹ برای سومین مرتبه، انجام بیشترین پرتاب در یک سال و بیشترین تعداد ماهوارهای است که در یک پرتاب واحد توسط یک موشک آمریکایی به فضا فرستاده شدهاند.
قدرت موشکی ایران اکنون یکی از دستاوردهای بزرگ جمهوری اسلامی در عرصه فناوریهای نظامی و قدرت دفاعی کشور است که نقطه شروع این پیشرفت را میتوان دوران جنگ تحمیلی و محاصره همه جانبه در آن زمان توسط سایر کشورها دانست. امروز با تکیه بر توانمندی داخلی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود در فواصل زمانی کوتاه، موشکهای جدید و مدرنی توسط نیروهای مسلح کشور رونمایی میشود که با معرفی هرکدام از آنها دشمنان از پیشرفت ایران در عرصه دفاعی عصبانیتر شده و توانایی جمهوری اسلامی در عرصه دفاعی نمایانتر میشود.
در شرایطی که قدرت نظامی بازدارنده ایران و توان مقابله کشور با هر گونه تهدید نظامی این روزها محور بحث روز است. بررسی تکنولوژی موشکهای ایران نشان میدهد که برد این موشکها به دورترین نقاط اروپا و بیش از ۷۰ درصد آسیا میرسد و این توان دفاعی باعث نا امیدی دشمنان در حمله نظامی به خاک و تاسیسات حیاتی کشورمان شده است.
یکی از موثرترین سلاحها در میدانهای نبرد که توانایی ضربات سنگین و مهلک در زمین، هوا و دریا را دارند موشکها هستند و یکی از اعضای این خانواده موشکهای کروز هستند.
موشک کروز نوعی موشک و نوعی هواگرد بیسرنشین هدایت شونده بوده که مسیر آن تا رسیدن به هدف قابل تغییر و هدایت است. در اغلب سامانههای کروز از نوعی موتور جت استفاده میشود، در حالی که موشکهای دیگر از موتور راکتی استفاده میکنند.

موشکهای کروز معمولاً تمام مسیر خود را در ارتفاع بسیار پائین (برای جلوگیری از تشخیص توسط رادارهای دشمن) و با سرعت تقریباً ثابت با سرعت مافوق صوت یا نزدیک به صوت طی میکنند. تفاوت موشک کروز با پهپاد این است که کروزها فقط به عنوان یک سلاح استفاده میشوند و کلاهک جنگی بخشی از بدنه آنهاست.
با توجه به لختی اولیه در هدایت موشک کروز، این امکان وجود دارد که موشک صدها متر از مسیر منحرف شود. زیرا اگر چه با هدایت از این نوع لختی امکان انحراف برای موشکی که دهها دقیقه پرواز میکند کم است، ولی برای موشکی که ساعتها باید ادامه طریق دهد مناسب نیست. برای رفع عیب باید نوعی تصحیح در مسیر انجام شود تا در عمل مکمل هدایت اصلی آن باشد.
یکی از مهمترین نکات درباره موشک کروز پرواز طولانی مدت این موشک است. به همین دلیل ممکن است توسط سامانههای منحرف کننده پدافندی دشمن، با وضعیت حرکت لختی موشک در طول مسیر امکان انحراف از چند متر تا چند صد متر وجود داشته باشد، البته با وجود سامانههایی نظیر سامانه انطباق متقابل پشت سر هم جغرافیایی، سامانه سی دی اس و سامانه جی پی اس احتمال این مورد بسیار کاهش میباید.

لحظه شلیک موشک کروز کوثر از لانچر دریایی
موشکهای کروز دارای چهار مولفه عمده هستند؛ اولین مولفه موشکهای کروز استفاده از نیروی آیرودینامیکی در طبقات پایین جو (۳۰ کیلومتر یا ۱۰۰۰۰ پا) است.
دومین مولفه این موشکها توانایی تغییر مسیر و ارتفاع حرکت خود در طول مسیر حرکت است. سومین مولفه موشکهای کروز، برد بیش از۵۰ کیلومتری آنهاست. آخرین و مهمترین ویژگی و مولفه آنها قابلیت هدایت مداوم در طول مسیر به سوی هدف نهاییست.
موشک کروز موشکی به دلیل راهبردی بودن قابلیت پنهان شدن از دید رادارهای دشمن به دلیل سطح مقطع کوچک، دارابودن موتور توربوفن با تابش حرارتی کم و سطح پرواز پایین را داراست. موشکهای کروز را میتوان از نظر اندازه، سرعت (فراصوتی یا فروصوتی) و نحوه پرتاب تقسیمبندی کرد. موشکهای کروز بسته به شیوهٔ پرتاب به سه دسته هواپایه، دریاپایه و زمین پایه تقسیم میشوند.
موشک کروز کوثر
موشک کروز کوثر یکی دیگر از موشک های ساخت متخصصان داخلی کشورمان است که از انواع موشک های زمین پایه و ضدکشتی دوربُرد است که از آن برای انهدام اهداف دریایی نظیر ناوها، ناوشکنها، زیردریاییها و یا هر شناور سطحی و زیرسطحی استفاده می شود. موشک کوثر ساخت صنایع دفاع بوده و یکی از پروژه های جهاد خودکفایی نیروهای مسلح کشورمان است که برای اولین بار در سال 85 معرفی شده و وارد سازمان رزم نیروهای مسلح کشورمان شد.
موشک کوثر در سه نوع طراحی و ساخته شده که به نام های کوثر-1، کوثر-2، کوثر-3 معرفی شده که در حدود 100 کیلوگرم دارد که طول بالک های آن بیش از نیم متر است. برد موشک کوثر-1 بیش از 20 کیلومتر بوده که با سرعت نزدیک به یک ماخ خود را آماده شکافتن قلب دشمنان ایران اسلامی است.

کوثر-3 آخرین نسل این موشک است که وزنی در حدود 120 کیلوگرم و بردی در حدود 25 کیلومتر وارد سازمان رزم نیروهای مسلح شده است. موشک کوثر دارای ویژگیهای نظیر سامانه های ضد راداری( آنتی جمینگ)، آشیانه یابی فروسرخ(اینفرارد هومینگ)، هدایت تلویزیونی، رادار میلیمتری و برخی ویژگی های قدرتمندی است که توانایی رزم این موشک را دو چندان می کند.
برخی اطلاعات منتشر شده درباره یکی از ۳ گونه موشک کوثر دارای جستجوگر اپتیکی است. این موشک سبک با نصب روی قایقهای تندرو از جمله ذوالفقار و سایر شناورهای تندرو نقش مهمی در افزایش توان تهاجمی آنها ایفا کرده است. همچنین بالگرد شاهد-۲۸۵ و پهپاد تهاجمی کرار نیز هر یک با دو فروند از این موشک مشاهده شدهاند.

لحظه برخورد موشک کروز کوثر به هدف با دوربین دید در شب
آشیانه یابی فروسرخ ( اینفرارد هومینگ) نوعی از سامانه های هدایت لیزری موشک است که موشک در آن از تابش الکترومغناطیسی که در طیف الکترومغناطیسی فروسرخ از هدف متتشر میشود، استفاده میکند تا هدف خود را تعقیب کند. موشکهایی که جستجوگر فروسرخ دارند به موشک «حرارت یاب» نیز معروف هستند. چون فرکانس اشعه فروسرخ دقیقا زیر طیف نور مرئی است و از اجسام با دمای بیشتر از صفر مطلق (کلوین) منتشر میشود.
موشک کوثر از همان لانچر( پرتابگر) های موشک قادر استفاده می کند که آماده سازی آن در ساحل انجام می شود.
کوثر در رسانه های جهان
برخی رسانه های روسی و عربی و تحلیل و گزارش های کارشناسان امور نظامی را درباره کوثر منتشر کرده اند که یکی از این تحلیل ها مربوط به جنگ 33 روزه لبنان است که کارشناسان مدعی شدند که حزب الله لبنان، در سال ۲۰۰۶ و در خلال جنگ ۳۳ روزه از موشک کروز ایرانی«کوثر» برای هدف قراردادن ناوچه پیشرفته اسرائیلی«ساعر» استفاده کرده بود.

پایگاه خبری گلوبال سکیوریتی در گزارشی به بررسی موشک کروز کوثر و قادر پرداخته و درباره این موشک ها به نقل از صدای آمریکا نوشته که 4 ژانویه 2011 علی لاریجانی عضو مجلس شورای اسلامی خبر از توسعه صنایع موشکی ایران داده و گفته که قرار است تا نیروی دریایی تمامی ناوگان خود را به موشک های کروز نظیر کوثر و قادر تجهیز کند. در ادامه این مطلب آمده است که سردار سرتیپ پاسدار احمد وحیدی هم درباره موشک های کروز دریایی گفته که با این موشکها امنیت سواحل و مرزهای دریایی تضمین خواهد شد.
هم چنین درباره توانمندیهای این موشک نوشته شده است که موشک کوثر توانایی بالایی در نابودی اهداف خود دارد. کوثر کلاهکی با وزن 29 کیلوگرمی حداقل 3کیلومتر و حداکثر 25 کیلومتر برد دارد. کوثر 3 نازل خروجی از موتور سوخت جامد داشته که نشان دهنده عملیات تقویت دو حالته و نگهدارنده است.
در ادامه این گزارش خبری یکی از ویژگی های این موشک ساخته شده توسط متخصصان داخلی کشورمان را قدرت تخریب و دقت بسیار بالا دانسته است.

موفقیت دانشمندان و طراحان ایرانی امروزه به همگان ثابت شده است و اکنون شاهد این هستیم که ایران در بسیاری از زمینهها خودکفا شده است. اعمال تحریمهای خصمانه علیه کشورمان نیز نتوانست کاری از پیش ببرد و تهران توانست یکه و تنها راه خود را در حوزه دفاعی ادامه دهد.
کشور ما طی سالهای اخیر توانسته است طیف متنوعی از موشکهای بالستیک با ویژگیهای متفاوت برای مقابله با انواع تهدیدات را طراحی و تولید کند که به همین سبب به یکی از قدرتهای موشکی جهان و منطقه غرب آسیا تبدیل شده است. توانمندی نظامی و دفاعی کشور، بدون شک یکی از مهم ترین محورهای راهبرد نظامی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تهدیدات است. همینطور بر اساس مولفههای قدرت، توان موشکی به عنوان یکی از مهمترین عامل بازدارنده تهاجم نظامی قرار دارد که کشور ما به خوبی از آن برخوردار است.
پژوهشگران اخیرا موفق به کشف چهار برخورد سیاهچالهای شدهاند که دراثر آنها امواج گرانشی تولید میشوند.
پژوهشگران بهتازگی از کشف بزرگترین و دورترین برخورد سیاهچالهای خبر دادهاند. خبر هیجانانگیزتر این است که تنها یک تصادف کیهانی کشف نشده است. آنها همزمان کشف سه برخورد سیاهچالهای دیگر را هم اعلام کردهاند. بدینترتیب، تعداد کل ادغامهای مشاهدهشدهی این اجرام متراکم و سنگین تاکنون به عدد دَه رسیده است.
این اکتشافات در نشستی علمی در مریلند اعلام شدند. در این نشست، پژوهشگران برای صحبت دربارهی آخرین پژوهشهای امواج گرانشی گردهم آمده بودند. امواج گرانشی نوسانهایی در فضازمان هستند که براثر چرخش دو جرم به دور یکدیگر بهوجود میآیند. قویترین امواج گرانشی از برخورد سیاهچالهها یا دو جرم بسیار متراکم، مانندستارهی نوترونی بهوجود میآیند.
امواج گرانشی
آخرین مجموعهی تولیدکنندگان امواج جاذبهای بین ژوئیه و اوت ۲۰۱۷ دیده شدند. اولین برخورد در تاریخ ۲۹ ژوئیه مشاهده شد که بزرگترین و دورترین موج ثبت شده بود. این تصادف که در فاصلهی پنجمیلیارد سال نوری از زمین قرار دارد، برخورد دو سیاهچاله است که به تولد سیاهچالهای با هشتاد برابر جرم خورشید منجر شده است.
امواج گرانشی با سرعت نور حرکت میکنند؛ بنابراین، این تصادف عظیم دقیقا پنجمیلیارد سال پیش رخ داده است؛ یعنی درست صدها میلیون سال قبل از بهوجودآمدن منظومهی شمسی. ترکیب این دو سیاهچاله به تولید سیاهچالهای قدرتمند منجر شد و دراثر این برخورد، جرمی تقریبا برابر با پنج خورشید به موج جاذبهای تبدیل شد (موجهایی که در تاریخ ۲۹ ژوئیه از زمین رصد شدند).
دانشمندان، ازجمله آلبرت اینشتین برای اولینبار ایدهی امواج گرانشی را در اوایل دههی ۱۹۰۰ مطرح کردند؛ اما پژوهشگران تا سال ۲۰۱۵ موفق به کشف آنها نشده بودند. سرانجام، آنها از رصدهای متعدد موفق شدند امواج گرانشی را کشف کنند. امروزه، چند آشکارساز برای کشف امواج گرانشی روی زمین وجود دارد.
مقالههای مرتبط:
جدیدترین اکتشافات را دو آشکارساز انجام دادند که یکی از آنها بهنام LIGO (رصدخانهی تداخل سنج لیزری امواج گرانشی) در ایالات متحدهی آمریکا و دیگری بهنام Virgo در اروپا قرار دارد. درنتیجه، براساس دادههای بهدستآمده از این آشکارسازها، چهار برخورد کیهانی کشف شدند. پژوهشگران با مرتبسازی و تحلیل تمام مشاهدات بهدستآمده در آخرین رصد، موفق به یافتن سیگنالهایی از این امواج شدند.
LIGO و Virgo از اوت ۲۰۱۷ هیچ رصدی را انجام نداده بودند. در این بازه، پژوهشگران و مهندسان درحال نگهداری و ارتقای این آشکارسازها و آمادهسازی آنها برای نوبت بعدی رصدها بودند. سومین نوبت رصد LIGO برای اوایل ۲۰۱۹ برنامهریزی شده و انتظار میرود Virgo با تجهیزات جدید مجددا آماده بهکار شود.
اخترفیزیکدانان امیدوارند بتوانند در نوبت بعدی رصدها برخوردهای بیشتری کشف کنند؛ اما درعینحال، بهدنبال تجهیزات جدید برای چند دههی آینده هستند. سازمان فضایی اروپا و ناسا بهصورت مشترک درحال کار رویرصدخانهای فضایی بهنام LISA (آنتن فضایی تداخلسنج لیزری) هستند. LISA ترکیبی از سه فضاپیما است که در فاصلهی میلیونها کیلومتر از یکدیگر قرار گرفتهاند. اندازه و موقعیت آن در فضا، بهمعنی کشف امواج گرانشی است که برای آشکارسازهای مستقر در زمین میسر نیست. چین هم قصد ساخت دو آشکارساز فضایی امواج گرانشی در تابستان سال آینده را دارد.
این اکتشافات تازه آغاز راه دیگر اکتشافات امواج گرانشی هستند. LISA تا دههی ۲۰۳۰ پرتاب نخواهد شد؛ اما پژوهشگران بهدنبال پیشبینی نسل بعدی آشکارسازها هستند. دیوید بلر، اخترفیزیکدان استرالیایی، دربارهی اکتشافات اخیر مینویسد:
با آشکارسازهای جدید انتظار حساسیت دَه برابر را داریم. درنتیجه، میتوان به کشف سیگنالهای جدید در هر پنج دقیقه امیدوار بود.
وبسایت لنز رنتال اخیرا فهرست محبوبترین دوربینها و لنزهای سال ۲۰۱۸ را منتشر کرده که درادامهی مقاله، آنها را معرفی میکنیم.
لنز رنتالز (Lens Rentals) مانند هرسال، امسال نیز فهرست محبوبترین محصولات دنیای عکاسی و فیلمبرداری را رونمایی کرده است. گفتنی است این وبسایت بزرگ و معتبر درزمینهی اجارهی انواع تجهیزات عکاسی شامل دوربین، لنز، پهپاد و... فعالیت میکند.
لنز رنتالز امسال تقریبا تمامی محصولات حوزهی تصویربرداری را دستهبندی و محبوبترین آنها را اعلام کرده است. محصولاتی که درادامه مشاهده میکنید، کاربران این وبسایت بیشتر از هر محصول دیگری در سال ۲۰۱۸ اجاره کردهاند.
بررسی فهرست منتشرشدهی لنز رنتال را با دوربینها آغاز میکنیم. امسال نیز همچون سال گذشته، کانن در صدر جدول جای گرفته و بهدنبال آن شرکتهای سونی و نیکون بهترتیب ردههای دوم و سوم را ازآنِ خود کردهاند.
بااینحال، سهم کانن درمقایسهبا سال گذشته با کاهشی حدودا ۳درصدی مواجه شده و از ۴۴.۹۰درصد به ۴۱.۵۷درصد رسیده است. این درحالی است که سهم دو شرکت سونی و نیکون درمقایسهبا سال پیش با رشد مواجه شده است. طبق اطلاعات رسمی، سهم سونی در یک سال اخیر از ۲۴.۶۷درصد به ۲۶.۳۱درصد و سهم نیکون در همین بازهی زمانی، از ۱۵.۰۶درصد به ۱۵.۲۸درصد رسیده است.
نکتهی حائز اهمیت این است که آمار و ارقام فعلی، تا پیش از عرضهی عمومی دوربینهای فولفریم بدون آینهی جدید نیکون و کانن جمعآوری شده است. لنز رنتالز میگوید محبوبیت دوربین EOS R کانن تقریبا دوبرابر بیشتر از دوربینهای Z6 و Z7 نیکون بوده است.

| محبوبترین برندهای دوربین سال ۲۰۱۸ از نگاه وبسایت لنز رنتالز | |
|---|---|
| نام برند | سهم (به درصد) |
| کانن | ۴۱.۵۷٪ |
| سونی | ۲۶.۳۱٪ |
| نیکون | ۱۵.۲۸٪ |
| پاناسونیک | ۹.۴۱٪ |
| فوجی | ۴.۲۷٪ |
| لایکا | ۱.۴۹٪ |
| المپیوس | ۰.۹۵٪ |
| پنتاکس | ۰.۴۹٪ |
| هسلبلاد | ۰.۲۲٪ |
طبق فهرست منتشرشده، Canon 5D Mark IV و 5D Mark III موفق به کسب ردههای اول و دوم محبوبترین دوربینها در سال ۲۰۱۸ شدهاند. در ردهی سوم، دوربین Sony a7s II جای گرفته و دو محصول Sony a7 III وPanasonic GH5 رتبههای چهار و پنجم را ازآنِ خود کردهاند. این یعنی در بین پنج دوربین برتر، دو دوربین متعلق به کانن و دو دوربین متعلق به سونی و یک دوربین متعلق به پاناسونیک هستند. جالب است بدانید Sony a7 III تنها دوربین جدید عرضهشده در سال ۲۰۱۸ بهشمار میآید که توانسته در بین پنج رتبهی برتر قرار گیرد.
براساس دادههای Lens Rentals، میزان استفاده از دوربینهای کانن طی یک سال اخیر با افت مواجه شده و از ۴۴.۹۰درصد به ۴۱.۵۷درصد رسیده است. گفتنی است نیکون نیز همهساله روندی صعودی طی میکند. ظاهرا میزان استفاده از دوربینهای این شرکت در بین سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ از ۱۵.۰۶ به ۱۵.۲۸درصد رسیده است. لنز رنتالز میگوید احتمالا دلیل بروز این اتفاق به عرضهی دوربین D850 در اواخر ۲۰۱۷ مربوط میشود؛ اتفاقی که باعث شد تا میزان فروش این دوربین برای سال ۲۰۱۸ محاسبه شود. دیگر شرکتها نیز توانستهاند در یک سال اخیر با رشد مواجه شوند.
درادامه، فهرست دوربینهایی را مشاهده میکنید که کاربران لنز رنتالز بیشتر از سایر محصولات در سال ۲۰۱۸ اجاره کردهاند:

| محبوبترین دوربینهای سال ۲۰۱۸ از نگاه وبسایت لنز رنتالز | |
|---|---|
| ردیف | نام دوربین |
| ۱ | Canon 5D Mark IV |
| ۲ | Canon 5D Mark III |
| ۳ | Sony Alpha a7S II |
| ۴ | Sony Alpha a7 III |
| ۵ | Panasonic GH5 |
| ۶ | Sony Alpha a7R III |
| ۷ | Nikon D750 |
| ۸ | Canon 6D Mark II |
| ۹ | Nikon D850 |
| ۱۰ | Canon 6D |
درادامه، به فهرست محبوبترین لنزها میرسیم که درمقایسهبا سال گذشته، تغییر محسوسی در آنها مشاهده نمیشود و همچنان کانن، سونی، سیگما و نیکون بهترتیب با سهم ۳۷.۱۷، ۱۴.۵۸، ۱۲.۹۶ و ۹.۶۲درصد در ردههای اول تا چهارم جای گرفتهاند. پس از این چهار شرکت، ارقام با افت محسوسی مواجه میشود که در جدول زیر مشاهده میکنید:

| محبوبترین برندهای لنز سال ۲۰۱۸ از نگاه وبسایت لنز رنتالز | |
|---|---|
| نام برند | سهم (به درصد) |
| کانن | ۳۷.۱۷٪ |
| سونی | ۱۴.۵۸٪ |
| سیگما | ۱۲.۹۶٪ |
| نیکون | ۹.۶۲٪ |
| تامرون | ۳.۸۵٪ |
| فوجی | ۳.۷۴٪ |
| زایس | ۳.۶۸٪ |
| پاناسونیک | ۳.۴۲٪ |
| برندهای دیگر* | ۱۰.۹۹٪ |
*برندهایی شامل Metabones ،Olympus ،Rokinon ،Voigtlander ،Leica ،Tokina ،Fujinon ،Pentax ،Veydra ،Lensbaby Venus Optics ،Hasselblad ،Angenieux ،Wooden Camera ،SLR Magic و Schneider
لنزهای نسل دومی ۲۴ تا ۷۰ میلیمتری f/2.8 و ۷۰ تا ۲۰۰ میلیمتری f/2.8 کانن دوباره به محبوبترین لنزهای سال تبدیل شدهاند. درضمن، لنز ۲۴ تا ۷۰ میلیمتری f/2.8 سونی در ردهی سوم جدول جای گرفتهاند. بهعلاوه، میزان کلی اجارهی لنزهای سونی در یک سال اخیر با رشدی تقریبا ۶۰درصدی مواجه شده است؛ اتفاقی که بُروز آن را میتوان به عرضهی لنزهای جدید نسبت داد. لنز رنتالز مدعی است لنزهای FE 24-105mm f/4 OSS و FE 16-35mm f/۲.8 GM و FE 100-400mm f/۴.5-۵.6 GM OSS بیشترین سهم را در رشد ۶۰درصدی سونی داشتهاند.
سهم پاناسونیک نیز طی سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ با رشد درخورتوجهی روبهرو شده است. این شرکت این اتفاق را مدیون سه لنز 12-35mm f/2.8 X Power OIS II و 35-100mm f/2.8 X Power OIS II و 8-18mm f/2.8-4 ASPH است.
محبوبیت دو شرکت سیگما و تامرون در یک سال اخیر با سرعتی کم، اما ثابت افزایش یافته است. دلیل این اتفاق بیشک به عرضهی لنزهای بهبودیافتهی جدید این دو شرکت برمیگردد. در جدول زیر، فهرست لنزهایی را مشاهده میکنید که بیشتر از دیگر لنزها در سال ۲۰۱۸ کاربران وبسایت لنز رنتالز اجاره کردهاند:

| محبوبترین لنزهای سال ۲۰۱۸ از نگاه وبسایت لنز رنتالز | |
|---|---|
| ردیف | نام لنز |
| ۱ | Canon 24-70mm f/2.8L II |
| ۲ | Canon 70-200mm f/2.8L IS II |
| ۳ | Sony FE 24-70mm f/2.8 GM |
| ۴ | Canon 35mm f/1.4L II |
| ۵ | Canon 50mm f/1.2L |
| ۶ | Sony FE 70-200mm f/2.8 GM OSS |
| ۷ | Canon 70-200mm f/2.8L |
| ۸ | Canon 100mm f/2.8L IS Macro |
| ۹ | Canon 16-35mm f/2.8L III |
| ۱۰ | Canon 100-400mm f/4.5-5.6L IS II |
با نگاهی کلی به جداول بالا متوجه میشویم تغییر چندانی در سلیقهی کاربران درمقایسهبا سال پیش ایجاد نشده و شباهتهای زیادی بین این فهرست با فهرست سال گذشته وجود دارد. مجددا تأکید میکنیم دادههای این مقاله تا پیش از عرضهی عمومی دوربینهای فولفریم بدون آینهی کانن و نیکون ثبت شدهاند. این یعنی آمار فروش این محصولات قرار است برای سال ۲۰۱۸ ثبت شوند. بیشک این اتفاق میتواند نوید تغییرات جالبی را در فهرست سال آینده بدهد.
مایکروسافت در تبلیغ جدید خود به آیپد طعنه زده و سرفیس را رایانهای واقعی معرفی کرده است.
مایکروسافت عاشق حمله به آیپد در تبلیغات سرفیس است. این شرکت ابتدا در سال ۲۰۱۳ و در زمان تبلتهایویندوز 8، این علاقه را بُروز داد و در سالهای اخیر، روی آیپد پرو تمرکز کرده است. حتی مکها هم از طعنهی مایکروسافت در تبلیغات در امان نبودهاند. وقتی اپل درحالپخش تبلیغات جذاب مربوطبه تعطیلات پایان سال است، تبلیغات رسمی مایکروسافت در همین زمان به Surface و طعنه به iPad اختصاص دارد.
تبلیغ جدید سرفیس اقتباسی موزیکال از «Grandma Got Run Over by a Reindeer» است:
مادربزرگ، بیرون نرو و آیپد نخر. آیپد برای وقتی خوب بود که من شش سالم بود؛ اما الآن دَهسالهام. رؤیاهای من بزرگ است و به رایانهای واقعی نیاز دارم.
Microsoft یا همان دختربچه دَهساله در تبلیغ، بهوضوح به ادعای فعلی Apple دربارهی کارایی آیپد پرو بهعنوان رایانه و رقابت آن با لپتاپها اشاره میکند. اپل ابتدا با طرح سؤال «رایانه چیست؟» در تبلیغ آیپد، این ادعا را مطرح و اخیرا سعی کرده ما را متقاعد کند که تبلتها آیندهی رایانهها هستند. رقابت بین تبلتها و لپتاپها هشت سال است که جریان دارد و در این مدت، اپل بهتدریج آیپد را کاملتر و مانند لپتاپ به آن کیبورد و مانند سرفیس به آن قلم استایلوس اضافه کرده است.
رقابت اخیر مایکروسافت و اپل در این زمینه نیز به شدتِ این رقابت افزوده و آینده رایانهها را مبهمتر کرده است. اپل آیپدش را بهعنوان رایانه معرفی میکند و مایکروسافت نهایت تلاشش را میکند تا خلاف این را ثابت کند. باوجوداین، کاربران امروزی بهتر است دستگاههایشان را باتوجهبه نیازهای خود تهیه کنند و درگیر بازیهای تبلیغاتی غولهای دنیای فناوری نشوند.
نظر شما دربارهی هجوم تبلیغاتی مایکروسافت به اپل چیست؟ آیپد را جایگزین لپتاپ میدانید؟ تبلتها میتوانند جای لپتاپها را پر کنند؟
در آستانهی رونمایی پردازندهی پرچمدار جدید کوالکام، جزئيات مربوطبه این تراشه با نام احتمالی اسنپدراگون ۸۵۵ لو رفته است.
طبق شنیدهها، کوالکام در پی آن است بهزودی جدیدترین تراشهی خود را رونمایی کند. در فاصلهی باقیمانده تا رونمایی رسمی، وبسایتی آلمانی جزئيات مربوط به این تراشه را افشا کرده است.
تراشهی جدید کوالکام که طبق ادعای وبسایت آلمانی وینفیوچر باید از آن بهعنوان اسنپدراگون ۸۵۵ یاد کرد، درحقیقت، نخستین پلتفرم تجاری موبایلی دنیا است که از 5G چندگیگابیتی پشتیبانی میکند.
درضمن گفته میشود Qualcomm Snapdragon 855 قرار است از موتور سههستهای هوش مصنوعی با سه برابر عملکرد بهتر درمقایسهبا نسل قبل بهره گیرد. افزونبراین، ظاهرا این تراشه میتواند عملکرد بسیار بهتری از خود در زمینهی عکاسی رایانشی (Computational Photography) نشان دهد.
این تراشه علاوه بر پشتیبانی از 5G و عملکرد بهتر در زمینهی هوش مصنوعی و عکاسی رایانشی، قرار است بر حوزهی گیمینگ تمرکز ویژهای داشته باشد. اسنپدراگون ۸۵۵ کوالکام همچنین از فناوری واقعیت افزوده نیز پشتیبانی خواهد کرد.
جدیدترین مدل تراشههای کوالکام که طبق گزارشهای اخیر مبتنی بر لیتوگرافی ۷ نانومتری است، از وجود سه کلاستر CPU بهره خواهد گرفت: کلاستر اول شامل چهار هستهی کممصرف ۱.۷۸ گیگاهرتزی Kryo Silver با ۱۲۸ کیلوبایت کش L2 و کلاستر دوم شامل سه هستهی پرقدرت Kryo Gold با ۲۵۶ کیلوبایت کش L2 و فرکانس ۲.۴۱۹ گیگاهرتز و کلاستر سوم شامل یک هستهی قدرتمند Kryo Gold با ۵۱۲ کیلوبایت کش L2 و حداکثر فرکانس ۲.۸۴۲ گیگاهرتز. درضمن، اسنپدراگون ۸۵۵ احتمالا به واحد پردازش گرافیکی آدرنو ۶۴۰ مجهز خواهد شد که نوید عملکرد بهتری در زمینهی گیمینگ میدهد.
کوالکام در رویداد پیش رو ضمن معرفی اسنپدراگون ۸۵۵، قصد دارد فناوری حسگر اثرانگشت داخل نمایشگر خود را نیز رونمایی کند. این حسگر از نوع اولتراسونیک سهبعدی خواهد بود. این یعنی حسگر یادشده در هنگام کثیفشدن صفحه یا حتی بههنگام قرارگیری محافظ روی نمایشگر بهخوبی کار میکند.
احتمالا اسنپدراگون ۸۵۵ برای نخستینبار در پرچمدار آیندهی سامسونگ یعنی گلکسی اس 10 حضور خواهد داشت. کوالکام بهزودی جزئيات مربوط به این تراشه را منتشر میکند.
افرادی که به رمز کارت سوخت دسترسی ندارند، میتوانند برای بازیابی به نواحی ۳۷ گانهی شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی مراجعه کنند.
با نزدیکشدن زمان استفادهی مجدد از کارت سوخت برای مدیریت مصرف بنزین در کشور، نگرانیهای زیادی برای مالکان خودروها پیش میآید. ازجملهی این نگرانیها میتوان به گمشدن کارت سوخت و فراموشکردن رمز کارت سوخت و صادرنشدن کارت سوخت وسیلهی نقلیه اشاره کرد. در همین زمینه، شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی اقدامات زیادی برای اطلاعرسانی به مردم انجام داده است. سخنگوی این شرکت در مصاحبه با خبرنگاران از روش جدیدی برای بازیابی سریعتر رمز کارت سوخت خبر داد.

زیبا اسماعیلی، سخنگوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، با بیان اینکه یکی از نگرانیها در فرایند ثبتنام کارت سوخت مربوطبه مالکانی است که کارت سوخت دارند: اما رمز آن را فراموش کردهاند، اظهار کرد:
پیشازاین اعلام شده بود افرادی که کارت سوخت دارند؛ اما رمز آن را فراموش کردهاند، نباید اقدامی انجام دهند. قرار است رمز همهی کارتها بازیابی شود و از وقتی استفاده از کارت سوخت الزامی شد و مالک خودرو برای نخستینبار برای سوختگیری به جایگاه مراجعه و کارت خود را وارد کرد، پیامی مبنی بر انتخاب رمز روی صفحه نقش میبندد و مالک میتواند رمز خود را انتخاب کند.

مقالههای مرتبط:
اسماعیلی همچنین افزود:
بااینحال، برخی مالکان برای بازیابی رمز کارت سوخت خود عجله دارند. این افراد میتوانند ازطریق مراجعه حضوری به نواحی ۳۷ گانهی شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران رمزشان را بازیابی کنند. مدارک لازم برای این اقدام عبارتاند از: سند سبز خودرو، کارت ملی، کارت سوخت، کارت خودرو و سند بنچاق (درصورت داشتن).
بهگفتهی سخنگوی شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، دارندگان کارت سوخت خودرو در شهر تهران نیز میتوانند با مراجعه به چهار ناحیهی در میدان آرژانتین (مرکز)، خیابان شهیدعراقی (شمال)، خیابان دردشت (شرق) و در میدان راهآهن و شهرری (جنوب)، بهصورت حضوری درخواست بازیابی رمز کارت سوخت خود را ارائه دهند.

براساس این گزارش، شنبهی هفته گذشته بود که فرایند ثبتنام کارت سوخت المثنی آغاز شد و از روز دوشنبه، ۵ آذر سامانهی الکترونیکی و اپلیکیشن خدمات دولت همراه برای ثبتنام دراختیار مردم قرار گرفت. همچنین، از ۶ آذر متقاضیان میتوانستند ازطریق کد دستوری #۴* برای ثبتنام کارت سوخت المثنی اقدام کنند.
در طول یک دههی گذشته، عوامل و نیروهای مختلفی باعث شدهاند اکوسیستمهای استارتاپی جدید و قدرتمندی در سراسر جهان ظهور کنند.
اغلب مردم فکر میکنند نوآوریهای پیشرفتهی فناوری و استارتاپها، عمدتا در اکوسیستمهای آمریکا مانندسیلیکونولی و سیاتل و نیویورک مرکزیت یافتهاند. باوجوداین درست مانند جوانب مختلف راهکارهای ظریف اقتصادی، استارتاپهای فناوریهای پیشرفته نیز واقعا جهانی شدهاند. از یک دههی پیش، رشد چشمگیر اکوسیستمهای استارتاپی در سراسر جهان، از شانگهای و پکن، بمبئی و بنگلور گرفته تا لندن، برلین، استکهلم وتورنتو درخشان و خیرهکننده بوده است. نمیتوان منکر شد اکوسیستمهای منطقهی خلیج سانفرانسیسکو، نیویورک، بوستون و لسآنجلس همچنان در اوج قرار دارند؛ ولی سایر نقاط جهان نیز با سرعتی فوقالعاده، درحال توسعهی زمین بازی خود هستند.
ریچارد فلوریدا استاد دانشگاه عالی مدیریت راتمن تورنتو و ایان هاتوی، محقق مرکز کارآفرینی بروکینز آمریکا، در آخرین گزارش تحقیقاتیشان، ظهور شهرهای استارتاپی جهان را بررسی کردهاند. این گزارش با عنوان «وضعیت جهانی استارتاپها و سرمایهی خطرپذیر» منتشر شده است. این دو محقق بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷، بیش از صدهزار تجارت خطرپذیر را در سیصد منطقه از شصت کشور جهان بررسی و چهار تغییر ترانسفورماتیو را در استارتاپها و ویسیها کشف کردهاند: ۱. Great Expansion (افزایش شدید حجم معاملات و سرمایهگذاریهای ویسی)؛ ۲. جهانیسازی یا Globalization (رشد استارتاپها و سرمایهی خطرپذیر در سراسر جهان، بهویژه خارج از آمریکا)؛ ۳. شهریسازی یا Urbanization (متمرکز شدن استارتاپها و سرمایهی خطرپذیر در شهرها، مخصوصا شهرهای بزرگ و متصل)؛ ۴. الگوی Winner-Take-All (الگویی که حاکی از نرخ افزایشی رتبهی شهرهای پیشرو درمقایسهبا به سایر شهرها است).
این تحولات مهم پیامدهایی برای کارآفرینان، سرمایهگذاران ویسی، کارگران و مدیران و سیاستگذاران کشورهای و شهرهای سراسر جهان دارد. برخی از این تحولات عبارتاند از:
گسترش عظیم
اولین تغییر با عنوان گسترش عظیم تعریف میشود. در یک دههی گذشته، رشد بسیار زیاد بهرهگیری از سرمایهی خطرپذیر را در سطح جهانی شاهد بودهایم. نرخ متوسط و سالانهی تعداد قراردادها و معاملات سرمایهی ویسی از ۸هزار و ۵۰۰ قرارداد در سال ۲۰۱۰ به ۱۴هزار و ۸۰۰ قرارداد در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته که معادل با رشد ۷۳درصدی در طول هفت سال است. میزان سرمایهای که در این معاملات استفاده شده نیز از ۵۲میلیارد دلار در سال ۲۰۱۰ به ۱۷۱میلیارد دلار در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته که حاکی از رشد ۲۳۱درصدی است. این آمار رکوردی تاریخی را از زمان حباب داتکام در سال ۲۰۰۰ نشان میدهد و شاید حتی فراتر از آن هم باشد. با درنظرگرفتن تمام گزارشها، رشد سرمایهی ویسی در سال ۲۰۱۸ نیز افزایش یافته است.


جهانیشدن
دومین تغییر جهانیشدن قراردادهای تجاری خطرپذیر است. در طول دهههای پیش، کشور آمریکا انحصار سرمایهی ویسی را دردست داشت؛ بهطوریکه در اواسط دههی ۱۹۹۰، بیش از ۹۵درصد از کل سرمایهگذاریهای ویسی در سطح جهانی در این کشور انجام میگرفت. باوجوداین در دو دههی گذشته، این سهم بهتدریج کاهشیافته؛ بهگونهایکه در سال ۲۰۱۲، این نرخ به سهچهارم کل سرمایهگذاری جهان رسید. پسازآن طی پنج سال، کاهش سهم آمریکا از مجموع سرمایهگذاریهای ویسی جهانی سرعت بیشتری گرفت و بهحدود ۵۰درصد رسید.

شهریسازی (اسکان در شهرها)
مقالات مرتبط:
سومین تغییر اسکان عظیم فعالیتهای استارتاپی و سرمایههای ویسی در بزرگترین شهرهای بینالمللی جهان است. پیشازاین، شایع بود استارتاپها و کسبوکارهای خطرپذیر در دفاتر و ساختمانهای ارزانقیمت حومهی شهر نظیر سیلیکونولی و Route 128 Beltway در خارج بوستون و حومهی سیاتل و آستین و کارولینایشمالی فعالیت کنند. بااینحال، تحقیقات جدید نشان میدهد استارتاپها و کسبوکارها غالبا در کلانشهرها متمرکز میشوند. جدول زیر برگرفته از نشریهی HBR است که فهرست دَه شهر برتر و پیشرو در سرمایهگذاری ویسی را نشان میدهد. بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، حدود ۶۰درصد سرمایهگذاریهای جهان در این دَه شهر انجام شده که معادل بیش از صدمیلیارد دلار است. از بین این شهرا، سه شهر بیش از بیستمیلیون نفر و سه شهر هم بین دَهمیلیون تا بیستمیلیون نفر جمعیت دارند. جمعیت سه شهر دیگر هم بین چهارمیلیون تا دَهمیلیون نفر است. از بین این دَه شهر، سنخوزه، مرکز سیلیونولی، تنها شهری است که کمتر از دومیلیون نفر جمعیت دارد.

یکی دیگر از تحقیقات مجزایی که درزمینهی بررسی عوامل مرتبطبا سرمایهگذاری ویسی انجام شده بود، میزان و تراکم جمعیت را بهعنوان عامل اصلی نتایج معرفی میکرد. تنها عامل دیگری که کمی اهمیت داشت، تمرکز صنعت فناوریهای پیشرفته بود که کارآفرینان و سرمایهگذاران ویسی در تلاش برای ساخت آن در بلندمدت هستند.
الگوی برنده
Winner-Take-All به وضعیتی اطلاق میشود که برندهی مسابقه یا رقابت تمام جوایز و پاداشها را ازآنِ خود میکند. در دنیای امروزیِ استارتاپها و سرمایهگذاریهای ویسی، این الگو بهلحاظ جغرافیایی کاملا بارز است. فقط پنج شهر برتر حدود ۵۰درصد و ۲۵ شهر اول حدود سهچهارم مجموع سرمایهگذاری ویسی جهان را دردست دارند. تحقیقات پیشین نیز نشان میداد حتی در داخل شهرها نیز فعالیتهای سرمایهگذاری فقط در میان چندین کدپستی تا حدود زیادی متمرکز هستند.
در یک دههی گذشته، تمرکز جغرافیایی سرمایهی ویسی بازهم افزایش یافته است. در سه سال گذشته، دَه شهر برتر فعالیتهای استارتاپی میزبان ۶۱درصد از سرمایهگذاریهای خطرپذیر بودهاند؛ درحالیکه طی دههی گذشته، این نرخ حدود ۵۶درصد بود. باتوجهبه حجم بسیار زیاد فعالیتهای پایهای و زیرساختی که هرساله در جریان است، حتی درصدهای کم نیز نشانگر تغییرات درخورتوجه تراکم جمعیتی هستند.

نیروها و عوامل پشت تغییرات
محققان سه عامل اصلی را بهعنوان دلایل اصلی این تغییرات ذکر میکنند؛ هرچند بهگفتهی آنها، عوامل دیگری نیز در هدایت روندها دخیل هستند.
۱. اولین عامل، عامل تکنولوژیک است؛ چراکه تلفیق اینترنت پرسرعت و دستگاههای موبایل و رایانش ابری باعث شده کسبوکارها با هزینهای بسیار ارزانتر فعالیت خود را بهصورت دیجیتالی شروع و مقیاسپذیر کنند. با کاهش هزینهی این فناوریها آنها در بازارهای بیشتری دردسترس هستند؛ بههمیندلیل، راهاندازی و رشد کسبوکارهای مبتنی بر تکنولوژیهای پیشرفته در شهرها آسانتر است؛
۲. دومین عامل، عامل اقتصادی است. جهان از بزرگترین رکود اقتصادی و فقر عبور کرده و همزمان طبقهی متوسط اقتصادی گسترش بیشتری یافته است. درحالحاضر، سیل شرکتها و سازمانهای بزرگ چندملیتی، بهویژه در بازارهای نوظهور، بهسمت شهرها سرازیر شده است. درنتیجه، تقاضا برای محصولات و خدمات دیجیتال در مکانهای بیشتری افزایش یافته و بهتبع، کارآفرینان حوزهی تکنولوژی در بازارهای بیشتری از فرصت فروش برخوردارند؛
۳. سومین عامل، عامل سیاسی است. بسیاری از کشورهای دنیا تلاش میکنند با اقداماتی نظیر بهبود سیستمهای آموزشی و دانشگاهی و افزایش سرمایهگذاری در بخش تحقیق و توسعه و استقبال از بنیانگذاران و نیروهای مستعد و متخصص خارجی، در رقابت جهانی بهتر ظاهر شوند. افزونبراین بهگفتهی محققان این گزارش که در ابتدای مطلب از آنها نام بردیم، کشور آمریکا در تمامی این زمینهها روبهعقب حرکت میکند. محققان معتقدند آمریکا از انحصار بلندمدتش در دنیای کارآفرینی تکنولوژی مست غرور است.

این نتایج چه معنایی برای رهبران دارد؟
همانطورکه گفتیم، این روندها پیامدهای مهمی برای کارآفرینان، سرمایهگذاران ویسی، مدیران و کارگران و همچنین سیاستگذاران ملی و محلی در سراسر جهان دارد. نتیجهی این امر برای کارآفرینان روشن است. ناحیهی خلیج سانفرانسیسکو همچنان یکی از مناطق مهم فعالیتهای سرمایهگذاری و نیز قویترین اکوسیستم برای رشد استارتاپهای فناوری شناخته میشود. بااینحال، بسیاری از منابع موجود در این ناحیه در سایر مناطق نیز دردسترس هستند. بنیانگذاران غیرآمریکایی چه موفق به دریافت ویزای این کشور نشوند و چه انتخاب کنند در کشور خود بمانند، در طول ساخت کسبوکارشان با مشکل و مانعی مواجه نمیشوند و حتی در گذر زمان، کار راحتتری در پیش خواهند داشت.
باوجوداین، سرمایهگذاران و شرکتها باید به نکتهی مهمی توجه کنند. آنها دیگر نمیتوانند فقط در حیاطخلوت خود بهدنبال استارتاپها و نوآوری و نیروی کار مؤثر و مستعد باشند. آن گروه از سرمایهگذاران خطرپذیر که پیشازاین عادت داشتند در نواحی نزدیک سرمایهگذاری کنند، باید بهناچار افق دید خود را گسترش دهند و در سطح جهانی عمل کنند.
مدیران شرکتها، بهویژه افراد شاغل در شرکتهای آمریکایی که به استفاده از منابع محلی نوآوری عادت داشتند، باید آگاهی خود را از نوآوریهای جهانی و استارتاپهای جدید افزایش دهند و مراقب تهدیدات رقابتی باشند و منابع جدید نوآوری را جذب کنند. شرکتهای بزرگ قدیمی نیز باید از فرصت ایجاد تیمهای توزیعشدهی جهانی استفاده کنند. فعالان تکنولوژی و کارآفرینان در سراسر جهان هم باید بیش از گذشته روی فرصتهای بزرگ بازارهای داخلی حساب کنند.

درسی که سیاستگذاران خارجی از این روندها میگیرند، این است که جهانیسازی کارآفرینی و سرمایهگذاری در حوزهی تکنولوژیهای پیشرفته بهمعنای رقابت شدیدتر در سطح کلان است. سیاستگذاران آمریکایی دیگر نمیتوانند رهبری قدیمی خود را در بخش نوآوری و استارتاپها تضمینشده بدانند. کشور چین قدرت خود را در بازار جهانی نشان داده و دیگر کشورها نیز بهسرعت قلمرو خود را گسترش میدهند. این روندها برای کشورهایی که بهتازگی به بازارهای جهانی قدم نهادهاند، بهمعنی فرصتهای بیشتر برای ادامهی راه و حتی گسترش پیشرفتهای اخیر آنها درزمینهی آموزش و نوآوری و مهاجرت است. درنهایت، تأثیر روندهای مذکور بر کل جهان چیست؟ کارآفرینان و فناوران شرکتهایی را توسعه میدهند که شاید به رفع نابرابری و بیعدالتی درحالرشد کمک کند. بهعلاوه، الگوهایی که در این مطلب دیدیم، تراکم منطقهای استارتاپها را تعریف میکند.
البته، باید بهیاد داشته باشیم نوآوری و کارآفرینی بازیهایی محلی هستند نه کشوری. این موضوع نقش شهرداران و مسئولان ایالتها (استانها) را پررنگتر میکند. بهعلاوه، کشورها باید تمهیداتی برای انتقال مسئولیتهای مرتبطبا نوآوری و توابع سیاستهای اقتصادی به سطح محلی بیندیشند؛ مخصوصا به این دلیل که در اغلب کشورها، تنها یکیدو شهر میتوانند در سطح جهانی رقابت کنند. درعینحال، محققان بر این باورند پول دولتها نباید به سرمایهی خطرپذیر تبدیل شود؛ امری که بسیاری از مسئولان شهری و ایالتی به آن مشتاقاند. درعوض، دولتها باید روی دانشگاهها و نوآوریهای محلی سرمایهگذاری کنند و چگالی بومی را افزایش دهند و زمینهی رشد استعدادهای محلی را فراهم کنند. علاوهبراین، دولتها باید با بخش خصوصی همکاری بیشتری کنند. لزوم این همکاری صرفا تأمین پیشنیازهایی نیست که به بهبود نوآوری و پیشرفت استارتاپها کمک میکند؛ بلکه حضور بخش خصوصی میتواند به رفع نابرابریهای روبهرشد اقتصادی بین کشورهای مختلف منجر شود و مشکل تأمین مکان و تسهیلاتی را حل کند که به تجمیع استارتاپها در شهرهای بزرگ منجر شده است.
بیماری پارکینسون در ایران حدود ۲درصد از افراد مسن را درگیر میکند. با ما باشید تا دربارهی این بیماری اطلاعات مفیدی بهدست آورید.
دانش ما دربارهی بیماری پارکینسون (Parkinson's Disease) در طول زمان تکامل یافته و به پیشرفت در روش درمان این بیماری و امیدواری به آینده منجر شده است. احتمالا متخصصان پزشکی هزاران سال درحالمداوای مشکلی بودهاند که امروزه آن را بهعنوان بیماری پارکینسون مینامیم. در آیورودا، طب باستانی هند، دربارهی علائم و درمانهای بیماری پارکینسون بحث شده است. آیورودا علمی است که قدمتش به پنجهزار سال قبلازمیلاد بازمیگردد. شایان ذکر است به وضعیتی شبیه پارکینسون در نخستین کتاب پزشکی چینی در بیش از ۲۵۰۰ سال پیش اشاره شده است.

جیمز پارکینسون بیماری پارکینسون را بهطور رسمی در سال ۱۸۱۷ در مقالهای با عنوان رسالهای در زمینهی فلج لرزشیمعرفی کرد. جیمز پارکینسون پزشکی ساکن لندن بود که علائم کلاسیک پارکینسون را در سه نفر از بیماران خود و نیز سه فرد رهگذر در خیابان مشاهده کرده بود. مقالهی او شرح روشنی از برخی از علائم اصلی این بیماری بود: لرزش و سختی و استوارنبودن قامت. تئوری او این بود که این بیماری بهعلت وجود مشکلی در ناحیهی مدولای مغز اتفاق میافتد. پارکینسون امیدوار بود جامعهی پزشکی به مقالهی او توجه کنند؛ ولی این اتفاق تا سال ۱۸۶۱ نیفتاد. در آن زمان بود که ژانمارتین شارکو، عصبشناس فرانسوی و همکارانش این بیماری را متمایز از دیگر مشکلات عصبی درنظر گرفتند و نام بیماری پارکینسون را بر آن نهادند.

بیماری پارکینسون چیست؟
پارکینسون نوعی بیماری است که بیشتر افراد سالخورده را درگیر میکند؛ اما در جوانترها نیز ممکن است بُروز کند. علائم این بیماری حاصل تخریب تدریجی سلولهای عصبی در بخشهایی از مغز میانی است که کنترلکنندهی حرکات بدن است. علائم اولیه چندان چندان مهم بهنظر نمیرسند: احساس ضعف یا سفتی در یکی از اندامها (مثل پا) یا احساس لرزشی خفیف در یکی از دستها در هنگام استراحت. سرانجام، این لرزشها بیشتر و گستردهتر و عضلات سفت میشوند؛ درنتیجه حرکات آهسته و توازن و هماهنگی بین اندامها تضعیف میشود. با پیشرفت بیماری، افسردگی و مشکلات شناختی و دیگر مشکلات روانی و عاطفی نیز ممکن است بُروز کنند. بیماری پارکینسون معمولا در ۵۰ تا ۶۵سالگی آغاز میشود و درحدود ۱درصد جمعیت مسن جامعه را درگیر میکند. شیوع این بیماری در مردان اندکی بیشتر از زنان است و داروهایی برای درمان علائم و کاهش ناتوانی حاصل از بیماری وجود دارد.
عوامل مسبب بیماری پارکینسون کداماند؟
حرکات بدن را قسمتی از مغز تنظیم میکند که عقدههای قاعدهای (Basal Ganglia) نامیده میشوند. سلولهای این بخش به وجود تعادل مناسبی از دو ماده نیاز دارند که هر دو در انتقال ایمپالسهای عصبی نقش دارند: یکی دوپامین و دیگری استیلکولین. در بیماری پارکینسون، سلولهای تولیدشدهی دوپامین تخریب میشوند و تعادل بین این دو ناقل عصبی بههم میریزد.

پژوهشگران بر این باورند گاهی عوامل ژنتیکی در بُروز این مشکل سلولی نقش دارند. در سال ۱۹۹۷، پژوهشگران مؤسسهی ملی سلامت آمریکا متوجه وجود جهشهایی در ژن SNCA در خانوادههایی شدند که شیوع پارکینسون در آنها فراوان بود. در سال ۲۰۰۴، پژوهشگران جهشی را در ژن LRRK2 پیدا کردند که موجب بُروز پارکینسون در چندین خانواده در آمریکا و اروپا شده بود. از آن زمان، ژنهای دیگری نیز کشف شدهاند که با پارکینسون مرتبط هستند. بااینحال ظاهرا ژنتیک، تنها علت حدود ۱۰درصد از بیماری پارکینسون محسوب میشود و علت بیشتر این بیماری کشف نشده است. پژوهشگران معتقدند آغاز این بیماری، حاصل اثر ترکیبی عوامل ژنتیکی و محیطی است. در نمونههای نادر، پارکینسون ممکن است حاصل عفونت ویروسی یا قرارگرفتن درمعرض موادسمی محیطی مانند آفتکشها و مونواکسیدکربن یا فلز منگنز باشد.
بیماری پارکینسون شکلی از پارکینسونیسم است. پارکینسونیسم اصطلاح کلیتری است که برای اشاره به مجموعهای از علائم استفاده میشود که معمولا با بیماری پارکینسون مرتبط هستند؛ ولی گاهی اوقات حاصل دیگر عوامل هستند. تشخیص تفاوت بین این موارد مهم است؛ زیرا برخی از این عوامل ممکن است درمانپذیر باشند. این درحالی است که برخی دیگر به درمانها یا داروها پاسخی نمیدهند.
دیگر علتهای پارکینسونیسم عبارتاند از:
- واکنش منفی به داروهای تجویزی
- مصرف داروهای غیرمجاز
- مواجهه با سموم محیطی
- سکتهی مغزی
- اختلالات تیروئید و پاراتیروئید
- واردآمدن ضربات مکرر به سر (مثلا در اثر تصادفهای مکرر یا برخی ورزشها)
- وجود مایع اضافی در اطراف مغز (هیدروسفالی)
- التهاب مغز (انسفالیت) در اثر عفونت
پارکینسونیسم همچنین ممکن است در افرادی دیده شود که به مشکلات عصبی دیگری نظیر آلزایمر، بیماری لوییبادی، بیماری کروتزفلد یاکوب، بیماری ویلسون و بیماری ھﺎﻧﺗﯾﻧﮕﺗون مبتلا هستند.
درک علائم بیماری پارکینسون
بیماری پارکینسون اختلالی حرکتی است که بهآرامی پیشرفت میکند. برخی از افراد ابتدا به احساس ضعف و دشواری در راهرفتن و سفتشدن عضلات دچار میشوند. دیگران ممکن است متوجه لرزشهایی در سر یا دستهای خود شوند. افزونبراین، پارکینسون بیماری پیشروندهای است که تمام علائم آن بهتدریج بدتر میشوند.
علائم کلی بیماری پارکینسون عبارتاند از:
- کُندشدن حرکات ارادی بهخصوص هنگام آغاز حرکاتی مانند راهرفتن یا غلتزدن در رختخواب
- کاهش تظاهرهای چهره و تکلم یکنواخت و کاهش پلکزدن
- راهرفتن آشفته و حالت خمیدگی بدن
- مشکل در برخاستن از حالت نشسته
- حرکت چرخشی مکرر در انگشتان دست (مالیدن انگشت شست به انگشت سبابه)
- احساس سفتی در اندامهای انتهایی و بالاتنه
- مشکلات بلع
- احساس سبکی سر یا غشکردن در زمان ایستادن (افت فشارخون وضعیتی)
بیماری پارکینسون معمولا بهطور ناگهانی ظاهر نمیشود. علائم اولیه ممکن است خفیف باشند. فرد ممکن است احساس بیقراری یا خستگی کند؛ در دستها یا دیگر قسمتهای بدن احساس لرزش خفیفی کند یا ایستادن برای او دشوار شود؛ تکلم حالت آرام و مبهم پیدا کند یا دستخط او درمقایسهبا قبل متفاوت شود و کلمات را ریزتر بنویسد. او ممکن است کلمه یا موضوعی را فراموش و احساس افسردگی و اضطراب کند. معمولا دوستان و اعضای خانواده زود متوجه این وضعیت میشوند. مشاهدهی لرزشها و حرکات سفت و نبود تظاهرهای چهره برای نزدیکان آسانتر است. با پیشرفت علائم، فرد ممکن است در هر فعالیتی دچار مشکل شود؛ اما بیشترِ افراد مبتلا به پارکینسون میتوانند اغلب با استفاده از داروها وضعیت خود را مدیریت کنند.
علائم شایع
۱. سفتشدن عضلات: بیشتر افراد مبتلا به پارکینسون در برخی از اندامهای خود دچار سفتی میشوند که دشوارشدن حرکتدادن قسمتهایی از بدن آنها را موجب میشود. علت آن است که عضلات نمیتوانند به حالت ریلکس درآیند. همچنین، این امر میتواند موجب بُروز درد شود؛
۲. لرزش: این لرزههای بدون کنترل معمولا در دستها و بازوها آغاز میشود؛ هرچند ممکن است در فک و پاها نیز مشاهده شود. فرد بیمار بهویژه در هنگام استراحت یا احساس استرس، انگشتهای شست و سبابه خود را بههم میمالد. در آغاز لرزشها، تنها در یک طرف بدن مشاهده میشوند. با گذشت زمان، این لرزشها ممکن است به بخشهای دیگر بدن نیز سرایت کند؛ هرچند همهی افراد دچار لرزه نمیشوند؛
۳. کُندشدن حرکات: کارهایی نظیر راهرفتن و بلندشدن از رختخواب و حتی صحبتکردن دشوارتر و کندتر میشوند. پزشکان این وضعیت را برادیکینزیا مینامند. علت این امر آن است که ارسال پیام بهوسیلهی مغز به قسمتهای مختلف بدن تضعیف میشود. برادیکینزیا ایجاد چهرهای بیحالت شبیه ماسک در فرد را باعث میشود و فرد نمیتواند حالات چهرهاش را نشان دهد؛
۴. تغییرات در راهرفتن: یکی از علائم اولیه این است که در هنگام راهرفتن، حرکت آزادانهی بازوها متوقف و قدمها کوتاهتر و راهرفتن دچار نوسان میشود. فرد بیمار هنگام عبور از گوشهها دچار مشکل میشود و ممکن است احساس کند که پاهایش به زمین چسبیدهاند.

دیگر علائم بیماری پارکینسون
پارکینسون بیماری پیشروندهای است و علائم آن با گذشت زمان بدتر میشوند. این بیماری میتواند علاوهبر حرکات فرد، روی بینایی و خواب و سلامت روانی او هم تأثیرگذار باشد. فرد مبتلا به پارکینسون ممکن است در مراحل مختلف بیماری علائم مختلفی نشان دهد که مشابه علائم موجود در دیگر افراد مبتلا به پارکینسون نباشد. این علائم عبارتاند ار:
- مشکلات در تعادل
- خمیدگی به سمت جلو یا عقب که موجب افتادن بیمار میشود
- قامت خمیده بهصورتیکه سر به جلو خم میشود و شانهها حالت افتادگی پیدا میکنند
- لرزش سر
- مشکلات حافظه
- مشکلات دفع ادرار و مدفوع
- خستگی
- تراوش بزاق از دهان
- مشکلات پوستی مانند شوره
- دشواری در عمل جویدن و بلع
- مشکلات نعوذ یا ارگاسم
- احساس سبکی در سر یا غشکردن در هنگام ایستادن
- ترس و اضطراب
- گیجی
- زوال عقل یا مشکلات تفکر و استدلال
- ازدستدادن بویایی
- تعریق بیشازحد
مشاهدهی این علائم همیشه بهمعنای ابتلا به پارکینسون نیست. علت این علائم ممکن است چیز دیگری باشد. اگر تغییراتی در خود مشاهده میکنید، لازم است به پزشک مراجعه کنید.
مراحل پیشرفت پارکینسون چگونه است؟
اگر فردی مبتلا به بیماری پارکینسون باشد، باید دربارهی نحوهی پیشرفت بیماری خود آگاه باشد. او باید بداند به چه علائمی ممکن است مبتلا باشد و اینکه چه زمانی آن علائم آغاز میشوند و چگونه روی زندگی او تأثیر میگذارند. بااینحال، بیماری پارکینسون در خط مستقیمی حرکت نمیکند و مشخصکردن اینکه دقیقا به چه شکلی پیشرفت میکند، آسان نیست.
پارکینسون با دو دستهی اصلی علائم همراه است: ۱. علائمی که روی تواناییهای حرکتی فرد تأثیر میگذارند و به بُروز مشکلات حرکتی نظیر لرزش و سفت شدن عضلات منجر میشوند؛ ۲. علائم غیرحرکتی نظیر درد و ازدستدادن حس بویایی و زوال عقل هستند. فرد مبتلا ممکن است به تمام این علائم دچار نشود و نمیتوان پیشبینی کرد این علائم چقدر شدید خواهند بود یا اینکه سرعت وخامت آنها چگونه است. فردی ممکن است دچار لرزش کمی باشد؛ ولی زوال عقل شدیدی را تجربه کند. فردی دیگر ممکن است به لرزش دچار باشد؛ ولی مشکلی در تفکر و حافظه نداشته باشد. فردی نیز ممکن است به انواع علائم شدید مبتلا باشد. علاوهبراین، داروهایی که برای درمان پارکینسون استفاده میشوند، روی برخی افراد بهتر از دیگران نتیجه میدهند و این موضوع نیز مشکلی دیگر به این بیماری سخت پیشبینیپذیر میافزاید.
پارکینسون از الگوی گستردهای پیروی میکند. سرعت پیشرفت بیماری در افراد مختلف متفاوت است. علائم معمولا با گذشت زمان بدتر و علائم جدیدی در میانهی راه ظاهر میشوند. پارکینسون همیشه روی طول عمر فرد بیمار تأثیر نمیگذارد؛ اما میتواند موجب تغییر درخورتوجهی در کیفیت زندگی شود. بعد از حدود دَه سال، بیشتر افراد مبتلا حداقل با یک مشکل اصلی مانند زوال عقل یا ناتوانی جسمی درگیر خواهند بود.

مراحل بُروز علائم حرکتی
ممکن است بتوان این وضعیت را به مراحل خفیف و متوسط و پیشرفته تقسیم کرد؛ اما هر مرحله میتواند مناطق خاکستری وسیعی داشته باشد. یک لرزش در بازوی سمت راست ممکن است خفیف بهنظر برسد، اما اگر فردی راستدست بوده و این وضعیت جدی باشد، میتواند روی کیفیت زندگی او تأثیرگذار باشد.
مرحلهی خفیف: علائم ممکن است آزاردهنده باشند؛ ولی معمولا مانع انجام اکثر فعالیتهای فرد نمیشوند. داروها هم در کنترل این علائم مفید هستند. بیمار ممکن است دچار وضعیتهای زیر شود:
- نداشتن حرکت آزادانهی بازوها در هنگام راهرفتن
- ناتوانی در بُروز حالات چهره
- احساس سنگینی در پاها
- ایجاد اندکی خمیدگی در قامت
- ریزشدن دستخط
- سختشدن بازوها یا پاها
- بُروز علائمی در یک طرف بدن (مثلا لرزش در یکی از بازوها)

تغییر دست خط و ریز و نامنظمشدن آن از علائم پارکینسون است
مرحلهی متوسط: اغلب در سه تا هفت سال، تغییرات بیشتری در بیمار مشاهده خواهد شد. در اوایل، بیمار ممکن است در انجام کاری نظیر بستن دگمهی پیراهنش دچار مشکل بوده باشد. در این مرحله، او اصلا نمیتواند این کار را انجام دهد. همچنین، بیمار ممکن است متوجه شود در فواصل مصرف داروها تأثیر آنها ازبین میرود. مشکلات زیر ممکن است در بیمار ظاهر شود:
- تغییر در تکلم و آرامشدن صدا
- خشکشدن بدن در هنگام آغاز حرکت یا تغییرجهت (گویی پاها به زمین چسبیدهاند)
- مشکلات بلع
- افزایش احتمال افتادن
- مشکلات تعادل و هماهنگی
- کندشدن حرکات
- قدمهای کوچک و لرزان
مرحلهی پیشرفته: برخی از افراد هیچگاه به این مرحله نمیرسند. این حالت زمانی است که داروها دیگر اثری ندارند و ناتوانیهای جدی پیش میآید. در این وضعیت، بیمار ممکن است دچار مشکلات زیر شود:
- محدودشدن به تختخواب یا ویلچر
- ناتوانی در مستقل زندگیکردن
- بُروز مشکلات جدی در وضعیت قرارگیری اندامهای بدن (مثلا خمیدگی شدید)
- نیاز به کمک برای انجام وظایف روزانه
علائم غیرحرکتی
تقریبا هر فرد مبتلا به پارکینسون دچار حداقل یکی از این نشانهها میشود. در حالت شدید، این احتمال وجود دارد که علائم زیر موجب ناتوانی فرد شوند. این علائم ممکن است در هر زمانی بُروز کنند؛ اما از روندی کلی تبعیت میکنند. فرد بیمار ممکن است این مشکلات را سالها پیشتر از بُروز هر علامت حرکتی کلاسیک مانند لرزش داشته باشد:
- یبوست
- افسردگی
- ازدستدادن حس بویایی
- کمشدن فشارخون در هنگام ایستادن
- درد
- مشکلات خواب
البته، این علائم ممکن است علائم بیماریهای دیگر هم باشند و حتی اگر فردی به این علائم دچار باشد، به این مفهوم نیست که دچار پارکینسون شده است. دانشمندان هنوز درحالمطالعه برای درک این ارتباط هستند. فرد همچنین ممکن است دچار مشکلاتی در تفکر و برنامهریزی مانند فراموشکاری یا کاهش مدت زمان توجه و دشواری در سازماندهی شود. خارجشدن بزاق از دهان و نیاز ضروریتر به دفع ادرار نیز از دیگر مشکلات رایج در این بیماری هستند.
چه مشکلاتی ممکن است بعدا خود را نشان دهند؟
مقالههای مرتبط:
زوال عقل و روانپریشی دو مشکل روانی جدی هستند که معمولا بُروز آنها به زمان نیاز دارد. روانپریشی وضعیتی جدی است که در آن فرد چیزهایی میبیند یا میشنود که در آنجا نیست و به چیزهایی اعتقاد دارد که در دنیای واقعی وجود ندارند. زوال عقل بهمعنای این است که فرد دیگر نمیتواند فکر کند و بهخاطر بیاورد و پاسخ دهد. با افزایش سن فرد مبتلا به پارکینسون، احتمال درگیری او با این بیماریها بیشتر میشود.
نحوهی تشخیص بیماری پارکینسون چگونه است؟
ممکن است فردی متوجه شود انجام کارهای روزمرهاش دیگر مثلا قبل آسان نیست؛ مثلا با بستن دگمههای پیراهن یا مسواکزدن دندانهایش مشکل پیدا کرده یا اینکه دیگر بوها را خوب نمیفهمد. این تغییرات بخشی از تغییرات مرتبطبا پیر شدن هستند یا علامتی از علائم بیماری پارکینسون؟ پاسخ همیشه آشکار نیست؛ زیرا آزمایش خاصی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد. پزشکان معمولا براساس علائم بیمار و معاینه این بیماری را تشخیص میدهند. اگر فردی حداقل دو علامت از علائم اصلی زیر را داشته باشد، پزشک بهدنبال این خواهد بود که ببیند این علائم ناشی از پارکینسون هستند یا خیر:
- رعشه یا لرزش
- آهستهبودن حرکات
- خشکی بازوها یا پاها یا بالاتنه
- مشکلات تعادل و افتادن مکرر
علائم معمولا در یک سمت بدن ظاهر میشوند و درنهایت، بهسمت دیگر نیز سرایت میکنند. علائم پارکینسون بسیار شبیه بیماریهای دیگری است که روی سیستم عصبی تأثیر میگذارند؛ بنابراین مخصوصا اگر علائم فرد خفیف باشد، تشخیص علت اصلی بیماری زمانبر خواهد بود.

معاینهی بیمار مشکوک به پارکینسون
پزشک متخصص به حرکت بازوها و پاهای بیمار دقت خواهد کرد و قدرت و تعادل عضلات او را بررسی میکند. همچنین، ممکن است از بیمار بخواهد بدون کمکگرفتن از بازوها سعی کند از صندلی برخیزد. پزشک سؤالاتی نظیر سؤالات زیر نیز از بیمار میپرسد:
- هماکنون یا در گذشته بیمار دچار بیماریهای دیگری بوده است؟
- اکنون چه داروهایی مصرف میکند؟
- دستخط او ریزتر شده است؟
- در بستن دگمههای لباس و پوشیدن آن دچار مشکل شده است؟
- در هنگام راهرفتن تصور میکند پاهای او به زمین چسبیدهاند؟
- دیگران میگویند که صدای او آرامتر و نحوهی صحبتکردنش نامفهوم شده است؟
پارکینسون میتواند در افراد مختلف به شکلهای متفاوتی بُروز کند. بسیاری از افراد ممکن است برخی نشانهها را داشته باشند؛ ولی برخی دیگر خیر.

آزمایشهای تشخیصی بیماری پارکینسون کداماند؟
در ابتدا، پزشک برای اینکه بتواند علتهای دیگر را کنار بگذارد، از بیمار آزمایش خون میگیرد یا او را اسکن مغزی میکند. در مغز افراد مبتلا به پارکینسون، مقدار کافی از دوپامین تولید نمیشود. دوپامین مادهای شیمیایی است که به حرکت فرد بیمار کمک میکند. اگر در آزمایشهای اولیه دلیل دیگری برای علائم فرد مشاهده نشد، پزشک ممکن است دارویی به نام کاربیدوپا-لوودوپا (Carbidopa-Levodopa) برای بیمار تجویز کند. این دارو موجب تولید دوپامین در مغز میشود. اگر علائم فرد پس از مصرف این دارو بهتر شد، میتواند از آن بهبعد از آن دارو استفاده کند و احتمالا دچار بیماری پارکینسون شده است.
اگر این دارو روی بیمار نتیجه نداد و توضیح دیگری برای وضعیت بیمار وجود نداشت، آزمایش تصویربرداری بهنامDaTscan انجام خواهد شد. در این روش، از دارویی رادیواکتیو و اسکنری خاص بهنام اسکنر SPECT استفاده میشود تا مقدار دوپامین موجود در مغز فرد بیمار مشاهده شود. تشخیص این بیماری در فرد ممکن است زمان زیادی بگیرد. لازم است فرد بهطور مرتب به پزشک مراجعه کند تا علائم او تحتنظر گرفته شود.

پژوهشگران در سال ۲۰۱۷ روشی برای تشخیص زودهنگام بیماری پارکینسون پیشنهاد کردند. این روش از سیستمی رایانهای تشکیل شده که نرمافزار تخصصی و تبلت (برای تشخیص سرعت نوشتن) و مداد (برای اندازهگیری فشار واردهی بیمار) را شامل میشود.

اگر این علائم ناشی از پارکینسون نباشند، پس ناشی از چیست؟
۱. عوارض جانبی داروها: برخی از داروهای خاص که برای درمان مشکلات روانی نظیر روانپریشی یا افسردگی مصرف میشوند، ممکن است موجب بُروز علائمی نظیر علائم بیماری پارکینسون شوند. داروهای ضدتهوع نیز ممکن است بُروز چنین علائمی را باعث شوند؛ اما معمولا در یک زمان هر دو طرف بدن را درگیر میکنند. این علائم معمولا طی چند هفته پس از قطع مصرف دارو ازبین میروند؛
۲. لرزش اساسی: این بیماری اختلال حرکتی رایجی است که موجب بُروز لرزشی میشود که اغلب در دستها یا بازوها بهچشم میخورد. این وضعیت هنگام استفاده از این اندامها مثلا در هنگام نوشتن بیشتر دیده میشوند. لرزشهای مرتبطبا بیماری پارکینسون معمولا زمانی رخ میدهند که فرد درحالحرکت نیست؛
۳. فلج فوقهستهای پیشرونده: افرادی که مبتلا به این بیماری نادر هستند، ممکن است دچار مشکلاتی در زمینهی تعادل شوند که موجب افتادن مکرر آنها شود. آنها دچار لرزش نمیشوند؛ ولی به تاری دید و مشکلاتی در حرکت چشمها دچار هستند. این علائم درمقایسهبا علائم پارکینسون سریعتر پیشروی میکنند؛
۴. هیدروسفالی با فشار طبیعی: این وضعیت زمانی اتفاق میافتد که مایعی در مغز جمع و موجب ایجاد فشار در مغز شود. افراد مبتلا به این بیماری معمولا مشکلاتی در راهرفتن دارند و کنترل مثانه خود را از دست میدهند و دچار زوال عقل میشوند.
درحدود ۲۵درصد از افرادی که گفته میشود به پارکینسون دچارند، درواقع مبتلا به پارکینسون نیستند. برای تأیید این بیماری لازم است به پزشک متخصص مراجعه شود.

درمانهای موجود برای بیماری پارکینسون کداماند؟
برای فرد مبتلا به پارکینسون گزینههای درمانی مختلفی موجود است. البته، درمان کاملی وجود ندارد؛ ولی داروها و گاهی جراحی میتواند مؤثر باشد. برخی داروها میتوانند برای سالها علائم بیماری را مهار کنند. برخی از داروهای مصرفی برای درمان بیماری پارکینسون عبارتاند از:
۱. لوودوپا (Levodopa): این دارو که به آن ال-دوپا هم گفته میشود، دارویی است که در بیشتر مواقع برای درمان علائم پارکینسون تجویز میشود. وقتی فردی به پارکینسون مبتلا شده باشد، مغز او بهتدریج تولید دوپامین را متوقف میکند. این دارو میتواند موجب بهبود علائم شود؛ زیرا سبب میشود بدن میزان دوپامین بیشتری تولید کند. برای کنترل علائم حالت تهوع و دیگر عوارض جانبی ناشی از مصرف لوودوپا، معمولا دارویی دیگر بهنام کاربیدوپا(carbidopa) نیز تجویز میشود. به داروی ترکیبی ساختهشده از این دو دارو، سینمت (Sinemet) گفته میشود.
بهندرت برخی افراد نمیتوانند کاربیدوپا را تحمل کنند و لازم است از لوودوپا بهتنهایی استفاده کنند. در چنین وضعیتی، بیمار باید دقت کند این دارو را همزمان با غذاها یا ویتامینهایی مصرف نکند که حاوی ویتامین B6 هستند؛ چراکه این ویتامین روی عملکرد دارو در بدن تأثیر میگذارد. اکثر پزشکان تلاش میکنند مصرف لوودوپا را در بیماران تا حد ممکن بهتعویق بیندازند؛ زیرا این دارو پس از مدتی دیگر روی بیمار اثری نخواهد داشت. گاهی اوقات پس از اینکه بیمار برای سالها از این دارو مصرف کرد، اثرات دارو ازبین میرود و فرد ممکن است دچار مشکلات حرکتی بهنام نوسانات حرکتی (Motor Fluctuations) شود. این مشکلات ممکن است بهتدریج یا ناگهانی پیش بیایند.
۲. سافینامید (Safinamide): داروی دیگری است که برای افراد مصرفکنندهی لوودوپا و کاربیدوپا تجویز میشود که در آنها آثاری از علائمی بُروز کرده که قبلا در کنترل بوده است. مطالعات نشان میدهند اضافهکردن این دارو موجب میشود مدت زمان کاهش علائم یا ازبینرفتن علائم در بیماران طولانیتر شود. شایعترین عوارض جانبی این دارو حالت تهوع و افتادن و حرکات غیرکنترلشده و غیرارادی است.
۳. آگونیستهای دوپامین: این گروه داروهایی هستند که عمل دوپامین در مغز را تقلید میکنند. برخی نمونهها در این زمینه عبارتاند از: پرامیپکسول و روتیگوتین و روپینیرول. فرد بیمار برای درمان علائم بیماری پارکینسون میتواند این داروها را بهتنهایی و بههمراه ال-دوپا مصرف کند.
۴. مهارکنندههای COMT: داروهای این گروه، مانند تولکاپون و انتاکاپن بههمراه لووپودا تجویز میشوند. این داروها موجب طولانیشدن زمان بهبود علائم میشوند. طرز کار این داروها بلوکهکردن عمل آنزیمی است که موجب تجزیهی لووپودا میشود. البته، تولکاپون را بهندرت پزشکان تجویز میکنند؛ زیرا دارویی است که میتواند موجب آسیب کبدی شود.
استالوو نیز قرصی است که از ترکیب کاربیدوپا/لوودوپا با انتاکاپن ساخته شده است. درحالیکه کاربیدوپا موجب کاهش اثرات جانبی لوودوپا میشود، انتاکاپن موجب طولانیشدن زمان فعالماندن لوودوپا در مغز میشود.
۵. مهارکنندههای آنزیم مونوآمیناکسیداز B: این داروها نیز عمل آنزیمی را متوقف میکنند که موجب تجزیه دوپامین میشود. از این دارو بهتنهایی در مراحل اولیهی پارکینسون یا بههمراه دیگر داروها در مراحل پیشرفتهی بیماری استفاده میشود. داروهای گروه مهارکنندههای آنزیم مونوآمیناکسیداز B شامل سلژیلین و رازاژیلین هستند. این داروها معمولا بهتنهایی استفاده میشوند؛ زیرا اگر با دیگر داروها مصرف شوند، عوارض جانبی در فرد بُروز میکند.
دیگر داروهایی که ممکن است برای پارکینسون تجویز شوند، عبارتاند از: آپومرفین، بنزتروپین، آمانتادین و داروهای آنتیکولینرژیک. همهی این داروها میتوانند در کنترل علائم کمک کنند. برخی به آزادشدن دوپامین از سلولهای عصبی کمک و برخی دیگر فعالیت استیلکولین را محدود میکنند. استیلکولین پیامرسانی شیمیایی در مغز است که میتواند موجب کاهش مقدار دوپامین شود.
داروهای آنتیکولینرژیک را اغلب افراد جوانتر مصرف میکنند؛ افرادی که شدیدترین علائم آنها رعشه است. اگر فرد بیمار در هنگام مسنترشدن از این دارو استفاده کند، عوارض جانبی زیر ممکن است در او تظاهر پیدا کند:
- سرگیجه
- خشکی دهان
- تاری دید
- گیجی
- حالت تهوع
- مشکلات دفع مدفوع

دارویی بهنام لوپارکین (Loparkin) برای درمان علائم بیماری پارکینسون در ایران تولید میشود. البته، فرمولاسیون آن مربوطبه شرکتی سوئیسی است.
دیگر روشهای درمانی بیماری پارکینسون
عمل جراحی یکی از روشهای درمان بیماری پارکینسون محسوب میشود. بهطور کلی، جراحی فقط زمانی بهعنوان درمان بیماری پارکینسون مطرح میشود که داروها نتوانند علائم را بهبود بخشند. سه روش جراحی برای درمان پارکینسون وجود دارد. این روشها عبارتاند از:
- پالیدوتومی (Pallidotomy)
- تالاموتومی (Thalamotomy)
- تحریک عمقی مغز (Deep Brain Stimulation)
پالیدوتومی: پزشکان معتقدند پارکینسون زمانی اتفاق میافتد که بخشی از مغز بهنام گوی رنگپریده (Globus Pallidus) بهشدت کار میکند. عمل این قسمت مانند عملکرد ترمز است و موجب سختی حرکات بدن میشود. در عمل جراحی به روش پالیدوتومی، بخش گوی رنگپریده در مغز تخریب میشود. این روش درمانی از سختی حرکات میکاهد، موجب تعادل بهتر میشود و حرکتکردن را برای فرد بیمار راحتتر میکند. پالیدوتومی موجب عملکرد بهتر داروها در افرادی میشود که در مراحل پیشرفتهی بیماری هستند.
تالاموتومی: نتایج پژوهشها نشان میدهد رعشهها حاصل وجود مشکلاتی در تالاموس هستند. در این روش جراحی، بخشی از تالاموس تخریب میشود تا از رسیدن لرزشها به عضلات جلوگیری شود. این روش فقط برای کنترل علائم استفاده میشود و معمولا بهعنوان روشی درمانی برای بیماری پارکینسون توصیه نمیشود.
جراحیهای تالاموتومی و پالیدوتومی انجام میشوند؛ اما بهعلت خطر عوارض جانبی چندان معمول نیستند.
تحریک عمقی مغز
برخی از بیماران مبتلا به پارکینسون با روشی بهنام تحریک عمقی مغز (DBS) جراحی میشوند. در این روش، پزشکان بسته به نوع علائمی که باید بهبود پیدا کند، الکترودی را در عمق نقطهی خاصی از مغز بیمار قرار میدهند. این روش در بسیاری از افراد موجب بهبودی زیادی میشود. درواقع، روش DBS درمانی برای علائم بیماری پارکینسون است؛ علائمی نظیر لرزش و سفتی و مشکلات راهرفتن. از این روش برای درمان عوارض جانبی داروهای پارکینسون نیز استفاده میشود. بااینحال، این روش موجب درمان کامل بیماری نمیشود یا از پیشروی آن ممانعت نمیکند. روش تحریک عمقی مغز درصورتی روش درمانی مناسبی است که فرد به این بیماری حداقل برای پنج سال مبتلا شده باشد و دیگر با مصرف داروها به اندازه کافی بهبود پیدا نکند. برای برخی از افراد روش DBS موجب تغییر زندگی میشود و برای برخی دیگر نتایج رضایتبخشی ندارد.
عمل تحریک عمقی مغز به چه صورتی است؟
دستگاه کوچکی که در زیر پوست قفسهی سینهی بیمار گذاشته میشود، پالسهای الکتریکی را به مغز میفرستد. این پالسها موجب بلوکهشدن سیگنالهایی عصبی میشود که مسبب بُروز علائم پارکینسون هستند. هر سیستم DBS چهار بخش دارد:
- الکترودی نازک که در قسمتی از مغز قرار داده میشود که عامل بُروز علائم است (برای بیشتر بیماران در هر طرف مغز یک الکترود کاشته میشود)
- دستگاهی تحریککننده یا تولیدکنندهی پالس (ضربانساز مغزی) که پیامهای الکتریکی کوچکی به الکترود میفرستد.
- سیمی که الکترود را به تولیدکنندهی پالس متصل میکند (بهصورت زیر پوستی رد میشود)
- کنترل ازراهدوری برای کنترل سیستم
پسازاینکه این سیستم راهاندازی شد، کارشناس DBS آن را روی بهترین وضعیت بهبودی بیمار تنظیم خواهد کرد. خود فرد نیز میتواند سیستم را کنترل کند.

مراحل جراحی DBS
این عمل شامل دو مرحله است: ۱. قراردادن الکترود در مغز بیمار؛ ۲. قراردادن دستگاه ضربانساز در زیر پوست ناحیهی قفسهی سینهی بیمار. گاهی این هر دو کار یک زمان انجام میشوند؛ اما اغلب اول عمل مربوطبه مغز انجام و چند هفته بعد، دستگاه ضربانساز در محل خود قرار داده میشود.
بعد از جراحی چه میشود؟
فرد بیمار لازم است پس از عمل جراحی داروهای معمولش را مصرف کند. تازمانیکه تورم مغز بیمار فروکش نکند، نمیتوان دستگاه را برنامهریزی کرد. این امر حدود دو تا چهار هفته زمان میبرد تا وقتی دستگاه ضربانساز به فرد داده شود. یافتن نقطهی تنظیم دستگاه چندین ماه زمان میبرد؛ ولی یکبار که نقطهی تنظیم آن مشخص شد، علائم بیمار میتواند بهتر میشود و او نیاز به مصرف داروی کمتری خواهد داشت.
عوارض جانبی DBS
روش تحریک عمقی مغز میتواند به بُروز مشکلات جدی منجر شود. برخی از مشکلات طی چند روز یا چند هفته ازبین میروند؛ در حالیکه برخی علائم میمانند. برای مثال فرد بیمار ممکن است دچار عوارض زیر شود:
- علائم مشابه با علائم سکته مثل گیجی و ابهام در گفتار
- تغییراتی در خلقوخو و حافظه و تفکر
- تشنج
- مشکلات حرکتی
- سردرد و سرگیجه و احساس سوزن سوزن شدن
فرد ممکن است دچار مشکلاتی در نصب دستگاه DBS شود؛ مانند شُلبودن سیم یا قرارگرفتن الکترود در جای اشتباه. شایان ذکر است در برخی از مراکز ایران نیز این جراحی انجام میشود. هزینهی انجام این جراحی بسیار گران است.
کنارآمدن با بیماری پارکینسون
وقتی فرد دچار بیماریهایی مانند برونشیت یا آنفلوآنزا میشود، میداند طی یک هفته وضعیتش بهتر میشود و بهحالت طبیعی برمیگردد؛ اما در بیماری پارکینسون وضعیت متفاوت است. این بیماری ازبین نمیرود و میتواند از راههای مختلفی موجب تغییر زندگی فرد بیمار شود. بااینحال، راهکارهایی وجود دارد که به فرد بیمار کمک میکند با این بیماری مزمن بتواند کناربیاید.

مهمترین راهکار این است که فرد بیمار درست از همان لحظهی آغاز بیماری بهدنبال دریافت کمک باشد. کسب آگاهی و حمایت نیز به بیمار کمک میکند بهتر بتواند با مشکلاتی مواجه شود که در آینده با آنها روبهرو خواهد شد. مشاور سلامت روان میتواند به فرد کمک کند زندگی خود را کنترل و برنامهی درمانی خود را دنبال کند. بهطور کلی کارهایی که بیمار میتواند انجام دهد، عبارتاند از:
- کسب آگاهی دربارهی بیماری
- صحبت با دوستان و نزدیکان دربارهی بیماری و جدانشدن از آنها
- انجام کارهای لذتبخش
- بیمار از پرسیدن دوباره از پزشک یا پرستار دربارهی موضوعی که متوجه نشده یا فراموش کرده، نباید هراس داشته باشد
- استفاده از سرویسهای خدماتی که برای کمک به بیماران پارکینسونی در جامعهی فرد بیمار وجود دارد
- یادگیری نحوهی مدیریت استرس برای کسب دیدگاه بهتری در زندگی؛ زیرا داشتن استرس فقط موجب بدترشدن این وضعیت خواهد شد
- اگر فرد بیمار دچار افسردگی شده باشد (افسردگی که برای مدت طولانی در فرد میماند و نه احساس گاهگاه افسردگی)، برای درمان آن به تجویز پزشک، از داروهای ضدافسردگی میتواند استفاده کند
درمانهای جایگزین بیماری پارکینسون
اصطلاح درمانهای جایگزین بهطور کلی برای توضیح هر درمان پزشکی یا مداخلهای اطلاق میشود که هنوز از لحاظ علمی تأیید نشده یا هنوز بهعنوان راهی ایمنی و مؤثر برای بیماری خاصی شناخته نشده است. ویتامین E و کوآنزیم Q10 و اسید اوریک مثالهایی از درمانهای جایگزینی هستند که بهعنوان درمانهایی برای بیماری پارکینسون بررسی شدهاند؛ ولی هنوز نتیجهی قطعی دربارهی مصرف آنها بهدست نیامده و حتی ممکن است اثرات جانبی مضری داشته باشند.
۱. ورزش: ورزش درمانی جایگزین نیست؛ ولی ورزشهایی نظیر تایچی و یوگا میتوانند موجب کاهش استرس و آرامشدن فرد، افزایش انرژی، تعادل و انعطافپذیری شوند. بهطور کلی، ورزش عملی ایمن و مؤثر و راهی آسان برای بهبود سلامت است؛ اما برای استفادهی آن باید با پزشک مشورت کرد؛
۲. رژیم غذایی: با دنبالکردن توصیههای پزشک و متخصص تغذیه بیمار میتواند حس بهتری تجربه کند؛
۳. نگرش مثبت: داشتن نگرش مثبت موجب بهبود بیماری پارکینسون نمیشود؛ اما میتواند موجب کاهش استرس شود و به بیمار کمک کند احساس بهتری داشته باشد.
پژوهشهای درحالانجام درزمینهی بیماری پارکینسون
پژوهشهای مربوطبه بیماری پارکینسون پیشرفتهای زیادی کردهاند. امید زیادی وجود دارد که علت این بیماری چه ژنتیک و چه علل محیطی، شناسایی و تأثیرات دقیق این علل روی عملکرد مغز کشف شود. پژوهشگران همچنین درحالطراحی درمانهای جدیدی برای پارکینسون هستند. برخی از روشهای درمانی که هماکنون درحالبررسی هستند، پیوند سلولهای جنینی و استفاده از سلولهای بنیادی و ژندرمانی هستند.
پیوند سلولهای جنینی
پیوند سلولهای جنینی روشی است که در آن سلولهای جنینی داخل مغز افراد مبتلا به پارکینسون کاشته میشود تا جایگزین سلولهای تولیدکنندهی دوپامین در تودهی سیاه مغز (substantia nigra) شوند. در این روش، جای امیدواری وجود دارد؛ ولی این حوزه از پژوهش بحثبرانگیز است. برخی از مطالعات نشان دادهاند کاشت سلولهای جنینی موجب افزایش حرکات غیرارادی در اثر تولید مقدار زیاد دوپامین در مغز میشود. همچنین، مباحث اخلاقی نیز برای استفاده از سلولهای جنینی وجود دارد. بهعنوان پیامدی از این مشکلات، دیگر روشهای درمان درحالبررسی هستند.

استفاده از سلولهای بنیادی
سلولهای بنیادی سلولهای والدی تمام بافتهای بدن هستند. این بدان معناست که این سلولها میتوانند به هر نوع سلولی تبدیل شوند. امید است بتوان درنهایت، این سلولها را به سلولهای دیگری مانند نورونهای تولیدکنندهی دوپامین تبدیل کرد و آنها را در درمان بیماری پارکینسون بهکار برد. مشکل اینجا است که بیمار ممکن است دچار همان خطر افزایش حرکات غیرارادی شود که دربارهی روش کشت سلولهای جنینی وجود دارد. مانند روش پیوند سلولهای جنینی، درمان با استفاده از سلولهای بنیادی نیز با مباحثی اخلاقی روبهرو است.

پژوهشهای ژنتیکی درحالانجام درزمینهی بیماری پارکینسون
پژوهشگران درحالبررسی ژنهایی هستند که پروتئینهای مسئول تولید دوپامین را کد میکنند. با افزایش مقدار دوپامین در مغز، علائم پارکینسون میتواند کاهش یابد.
درمانهای دارویی
پژوهشگران داروهایی را بررسی کردهاند که از عمل گلوتامات جلوگیری میکند. گلوتامات اسیدآمینهای است که میتواند موجب تخریب سلولهای عصبی شود. افزونبراین، آنان درحالبررسی نقش آنتیاکسیدان کوآنزیم Q10 در کاهش روند پیشروی بیماری پارکینسون هستند.
فاکتور رشد اعصاب
مطالعات اولیه نشان دادهاند فاکتور رشد اعصاب که مادهای شیمیایی است و موجب تحریک رشد سلولهای عصبی میشود، سلولهای لازم برای تولید دوپامین را مجدد بهکار میاندازد و به میزان چشمگیری موجب بهبودی علائم بیماری میشود.
تحریک عمقی مغز
هنوزهم پژوهشهایی برای کسب آگاهی بیشتر درزمینهی نحوهی عملکرد این روش در بیمارن پارکینسونی درحالانجام است. پژوهشگران همچنین مشغول مطالعهی روشهای بهتری برای تحریک مغز هستند.
میزان شیوع بیماری پارکینسون
بیماری پارکینسون دومین بیماری شایع از گروه بیماریهای نورودژنراتیو مرتبط با سن است. بیماری آلزایمر ازلحاظ شیوع در مقام نخست قرار دارد. برآورد شده که بین ۷ تا ۱۰ میلیون نفر در کل جهان مبتلا به پارکینسون هستند. شیوع این بیماری براساس سن به این گونه است که در دههی چهارم زندگی، فراوانی آن حدود ۴۱ نفر در صدهزار نفر است و در افراد ۸۰ساله و بالاتر به بیش از ۱۹۰۰ نفر در هر صدهزار نفر میرسد. احتمال ابتلا به پارکینسون در مردان ۱.۵ برابر بیش از زنان است. براساس گزارش مطالعهای، میزان شیوع بیماری پارکینسون در ایران چیزی حدود دو در هزار نفر است، این میزان برای افراد بالای ۶۵ سال ده برابر میشود و به دو نفر در هر صد نفر میرسد. براساس آمارهای سال ۲۰۱۳، در ایران حدود ۱۶۰هزار فرد مبتلا به پارکینسون وجود دارد. براساس آخرین آمار منتشرشدهی سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۷، مرگومیر ناشی از بیماری پارکینسون در میان ایرانیان ۲۹۷ مورد یا ۰.۰۹ کل مرگها بوده و از این نظر، کشور ایران در رتبهی ۱۴۵ جهان قرار دارد.
رایانش ابری به ارائهی آنلاین و لحظهای منابعی مانند دیسک، شبکه، رم و پردازنده یا سرویسهایی مانند دیتابیس به تناسب نیاز مشتری گفته میشود.
در رایانش ابری (Cloud Computing)، کاربران بینیاز از تأمین و نگهداشت سختافزار یا کانفیگ سرویس، از ابتدا میتوانند در هر لحظه منابع و سرویس دلخواه خود را درخواست و از آن استفاده کنند.
امروزه، کسبوکارهای گوناگونی مانند وبسایتهای بزرگ اینترنتی و اپلیکیشنهای موبایل بهدلیل مزایای بیشمار سرویسهای ابری به این پلتفرم مهاجرت کردهاند.

رایانش ابری چه مزایایی دارد؟
چرا رایانش ابری با استقبال چشمگیری مواجه شده است؟ درادامه، به مهمترین مزایای استفاده از سرویسهای ابری اشاره میکنیم:
سرمایهگذاری مطمئن و براساس نیاز
برخلاف گذشته و بهجای آنکه از ابتدا برای راهاندازی یا خرید تجهیزات دیتاسنتر هزینهی بسیاری صرف کنید، میتوانید فقط براساس نیاز و بهشکل آنلاین و لحظهای منابع لازمتان را تهیه کنید. هر زمانی به منابع بیشتری نیاز داشتید، بدون دغدغه و بهسرعت میتوانید این منابع را افزایش و با کاهش نیاز منابع را کاهش دهید. درنتیجه، فقط براساس نیازتان و به تناسب مصرف هزینه میپردازید.
قیمت مناسب
باتوجهبه اینکه در سرویسهای ابری تعداد مشتریان زیاد است، تهیهی سختافزار برای Cloud Provider هزینهی کمتری دارد و درنتیجه، میتواند منابع لازمِ مشتریان را نیز با قیمت مناسبتری دراختیارشان قرار دهد.
سرویسدهی مستمر (Business Continuity)
سرورهای شما در زیرساخت ابری همواره فعال است و خرابی سختافزار سبب ازدسترفتن دسترسی به سرورها نخواهد شد. این موضوع از درخواستهای مهم کسبوکارهای بزرگ است که به سرویسدهی مستمر به مشتریانشان نیاز دارند و ازدسترس خارجشدن (Down) سرویسشان حتی برای چند دقیقه، خسارت بسیار زیادی بهبار میآورد. درنتیجه، این یکی از دلایل مهم کسبوکارهای بزرگ آنلاین برای مهاجرت به سرویسهای ابری است.
افزایش سرعت و چابکی
در رایانش ابری، تمامی سرویسهای مدنظرتان را با چند کلیک راهاندازی میکنید و بهسرعت به آنها دسترسی خواهید داشت. این موضوع در سرعت و چابکی کسبوکارتان بسیار تأثیرگذار است و به شما امکان میدهد بیشترین تمرکز را روی محصول خود بتوانید داشته باشید.
کارایی (Performance) بیشتر
فراهمکنندههای سرویس رایانش ابری، مانند آروان، باتوجهبه مشتریان و تقاضاهای متفاوتشان همواره سعی میکنند بهترین کارایی را در حوزههای مختلف مانند پهنای باند اینترنت و کارایی دیسک و قدرت پردازنده دراختیار مشتریان قرار دهند. بنابراین وقتی مشتریان در این بستر قرار میگیرند، دغدغهای برای کارایی بخشهای مختلف سیستم نخواهند داشت و با اطمینان به توسعه و بهبود محصولشان مشغول خواهند شد.
انواع سرویسهای رایانش ابری چیست؟
رایانش ابری مفهوم جامعی از چند زیرمجموعه است. دستهبندیهای اصلی در رایانش ابری عباتاند از: Iaas و PaaS و SaaS. این دستهبندیها هرکدام یک بخش از پازل رایانش ابری را تشکیل میدهند. درادامه، بررسی میکنیم که این دستهبندیها چیستاند؟
(IaaS (Infrastructure as a Service
Infrastructure as a Service که در ایران بیشتر با Yas تلفظ میشود، شامل عرضهی بستهی کامل زیرساختهای IT مانند نتورک (Network) و سرور (Server) و فضای ذخیرهسازی ازطریق اینترنت و بهشکل آنلاین است. مدیریت و نگهداری این زیرساخت مشابه زیرساختهای سنّتی است که افرادی مانند SysAdminها با آن آشنا هستند.

(PaaS (Platform as a Service
سرویس PaaS به کاربران امکان میدهد دغدغهی نگهداری سرویسهای زیرساختی مانند سیستمعامل را نداشته باشند. وظیفهی مدیریت منابع برای سیستمعاملها، پچکردن آنها و سایر وظایف بهعهدهی فراهمکنندهی زیرساخت است. بدینترتیب، میتوانید در زمانی کمتر از یک دقیقه سیستمعاملی با کانفیگ دلخواهتان را آماده کنید و پسازآن، تمامی تمرکزتان روی نرمافزارتان باشد.

(SaaS (Software as a Service
آخرین بخش پازل رایانش ابری مربوطبه سرویس SaaS است. در این بخش، کاربر حتی با نرمافزار و شیوهی کانفینگ آن نیز کاری نخواهد داشت. نمونهی بارز آن، استفاده از سرویس ایمیل است که کاربر بدون درگیرشدن با سیستمعامل یا حتی نرمافزار ایمیل، میتواند ایمیل سرورش را راهاندازی کند.

در بین این دستهبندیها، جالب است بدانید براساس پیشبینی گارتنر، اندازهی بازار سرویس IaaS در سال ۲۰۲۲ حداقل صدمیلیارد دلار خواهد بود که نشاندهندهی نیاز فراوان بازار در این حوزه است.
در نمودار زیر، میزان رشد بازار در هرکدام از دستهبندیهای سرویس رایانش ابری از سال ۲۰۱۶ تا سال ۲۰۲۰ آمده است.

سرویس رایانش ابری با چه روشهایی اجرا میشود؟
سرویس رایانش ابری به سه شکل اجرا میشود: سرویس ابری عمومی (Public Cloud) و سرویس ابری خصوصی (Private Cloud) و سرویس ابری ترکیبی (Hybrid Cloud).
سرویس ابری عمومی (Public Cloud)
تمامی زیرساخت این روش روی ابر و در محیط اینترنت قرار دارد و تمامی کاربران میتوانند به سرورهای خود از هرجایی دسترسی داشته باشند. همچنین، از مزایایی چون جابهجایی بین دیتاسنترهای مختلف برای افزایش میزان امنیت میتوانند استفاده کنند. در سرویس ابری عمومی، کاربران هیچ دغدغهای بابت سختافزار و دیتاسنتر نخواهند داشت.
سرویس ابری خصوصی (Private Cloud)
این روش برای سازمانهایی است که از قبل دیتاسنتر و منابع سختافزاری دراختیار داشتند؛ اما باتوجهبه مزایای فراوان سرویس ابری، به استفاده از این سرویس تمایل دارند. بنابراین، برای اینکه از منابع سختافزاری فعلی به بهترین شکل استفاده شود، میتوان سرویس رایانش ابری را در داخل دیتاسنتر سازمان راهاندازی کرد. در این روش، سازمان مانند قبل وظیفهی نگهداری تمامی زیرساختهای دیتاسنتر را بهعهده خواهد داشت.
سرویس ابری هیبرید (Hybrid Cloud)
این روش درواقع ترکیبی از دو روش قبلی است. در سرویس ابری هیبرید، هم از منابع سختافزاری سازمان به بهترین شکل استفاده میشود و هم از مزایای سرویس ابری، مانند پایداری بیشتر. بهدلیل اینکه در سرویس ابری عمومی تعداد دیتاسنتر بیشتری دراختیار کاربر قرار دارد، امکان از دسترس خارجشدن دیتاسنتر کمتر از روش سرویس ابری خصوصی (درون سازمان) است.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید