سانگ یانگ رکستون DKR برای شرکت در مسابقات رالی داکار ۲۰۱۹، به پیشرانهی V8 با قدرت ۴۵۰ اسببخار مجهز شده است.
حدود یک ماه با فصل جدید مسابقات طاقتفرسای رالی داکار فاصله داریم و تیمهای شرکتکننده در حال آمادهسازی خودروها و رانندگان هستند. بخش موتوراسپرت خودروساز کرهای سانگ یانگ، از نمایندهی خود در رالی داکار ۲۰۱۹ رونمایی کرد تا در کنار بزرگترین خودروسازان دنیا بهرقابت بپردازد.
مدل مخصوص رالی داکار سانگ یانگ رکستون با کد DKR که تنها نشان سازنده و درهای نمونهی استاندارد کارخانهای در آن قابل تشخیص است، حاصل همکاری مهندسان کرهجنوبی و اسپانیا محسوب میشود. اسکار فوئرتس رانندهی اسپانیایی سانگ یانگ که سال گذشته پشت فرمان مدل رالی تیوولی DKR قرار گرفته بود، امسال هم هدایت رکستون DKR را در رالی ۱۱ روزه داکار برعهده خواهد داشت.

سانگ یانگ راکستون DKR با وزن کلی ۱۹۰۰ کیلوگرم و کلاچ مقاوم دربرابر ۱۵۰۰ نیوتنمتر گشتاور، از شاسی لولهای مولیبدن-کروم، پیشرانهی ۸ سیلندر V شکل با قدرت ۴۵۰ اسببخار (BHP)،جعبهدندهی سکوئنشال ۶ سرعته و دیفرانسیل تورسن استفاده میکند که کاملاً با شاسیبلند کارخانهای متفاوت است. رکستون DKR با نهایت سرعت ۱۹۶ کیلومتر بر ساعت، در زمان ۴.۴ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت میرسد؛ این مدل در کلاس T1-3 خودروهای بنزینی داکار شرکت خواهد کرد تا جایگزین تیوولی سال گذشته شود.

تجهیزات ویژهی رکستون DKR برای رالی داکار ۲۰۱۹، شامل تایرهای آفرودبرند ژاپنی یوکوهاما، رینگهای آلومینیومی ۱۷ اینچ، ترمزهای AP و کمکفنرهای King میشود. سال گذشته سانگ یانگ تیوولی DKR به مقام ۳۲ داکار رسید؛ کرهایهای و اسپانیاییها امیدوار هستند که با رکستون DKR، تمام ۵۰۰۰ کیلومتر مسیر داکار ۲۰۱۹ در پرو را با موفقیت پشتسر بگذارند.
رالی داکار ۲۰۱۹ در مجموع ۱۰ مرحله، از یکشنبه ۱۶ تا پنجشنبه ۲۷ دی ماه سال جاری برگزار میشود.
براساس آخرین برآورد IDC، عرضهی گجتهای پوشیدنی در فصل سوم ۲۰۱۸ با رشد ۲۱.۷ درصدی همراه بوده و شیائومی از اپل و فیتبیت پیشی گرفته است.
آخرین برآورد IDC حکایت از افزایش تقاضای گجتهای پوشیدنی در بازارهای بینالمللی دارد. بیشتر این حجم تقاضا مربوط به محصولات اصلی پوشیدنی از جمله ساعتهای هوشمند است.
شرکت چینی شیائومی، با رشد سالیانهی ۹۰.۹ درصدی در فصل سوم ۲۰۱۸، توانست از شرکتهای اپل و فیتبیت پیشی بگیرد و بیشترین حجم عرضهی گجتهای پوشیدنی در بازار جهانی را از آن خود کند.
شیائومی توانست در فصل سوم ۲۰۱۸، در حدود ۶.۹ میلیون دستگاه گجت پوشیدنی به بازار عرضه کند که دو عامل اصلی در این موضوع دخیل بودند. یکی از عوامل تاثیرگذار برای افزایش حجم عرضهی گجتهای پوشیدنی شیائومی به می بند ۳ شیائومی مربوط میشود و عامل دوم، عرضهی محصولات پوشیدنی این شرکت در بازارهایی فراتر از چین است. پیشینهی شیائومی نشان میدهد که بیشترین حجم عرضهی محصولات این شرکت مربوط به بازار چین بوده است. اما در فصل سوم ۲۰۱۸، در حدود ۶۱ درصد از عرضهی محصولات شیائومی در بازار چین بود. این در حالی است که در فصلهای قبلی در حدود ۸۰ درصد حجم عرضهی محصولات شیائومی در بازار چین عرضه میشد. عرضهی گجتهای پوشیدنی به بازارهایی فراتر از چین، یکی از دلایل افزایش حجم فروش شیائومی بوده است. شیائومی محصولات خود را به بازار کشورهای دیگری همچون اروپا، هند، خاورمیانه و آفریقا عرضه میکند که در این کشورها، بازارهای مناسبی برای فروش محصولات پوشیدنی شیائومی با قیمت مقرونبهصرفه محسوب میشوند.

در مقابل، اپل نیز تصمیم گرفته بود تا اپل واچ ۴ را با قیمت بالاتری نسبت به قبل بهفروش برساند و تصمیم گرفت تا مدلهای اپلواچ ۱ و اپلواچ ۲ را به زیر قیمت ۲۰۰ دلار نرساند. اگر اپل چنین تصمیمی نمیگرفت، میتوانست فروش بیشتری را برای خود رقم بزند. با این وجود، کاهش قیمتها در اپلواچ سری ۳ باعث رشد فروش اپل در گجتهای پوشیدنی شد. اپل در فصل سوم ۲۰۱۸ با عرضهی ۴.۲ میلیون گجت پوشیدنی به بازار، نسبت به سال قبل رشدی ۵۴ درصدی را برای خود ثبت کرده است. با این وجود، با توجه به سهم بازار ۱۳.۱ درصدی اپل در مقایسه با سهم بازار ۲۱.۵ درصدی شیائومی، اپل در جایگاه پایینتری نسبت به شیائومی قرار گرفته است.
| شرکت | عرضه در فصل سوم ۲۰۱۸ | سهم بازار در فصل سوم ۲۰۱۸ | عرضه در فصل سوم ۲۰۱۷ | سهم بازار در فصل سوم ۲۰۱۷ | رشد سالانه |
|---|---|---|---|---|---|
| شیائومی | ۶.۹ | ۲۱.۵ درصد | ۳.۶ | ۱۳.۷ درصد | ۹۰.۹ درصد |
| اپل | ۴.۲ | ۱۳.۱ درصد | ۲.۷ | ۱۰.۳ درصد | ۵۴ درصد |
| فیتبیت | ۳.۵ | ۱۰.۹ درصد | ۳.۶ | ۱۳.۷ درصد | ۳.۱- درصد |
| هواوی | ۱.۹ | ۵.۹ درصد | ۱.۶ | ۶ درصد | ۲۰.۳ درصد |
| سامسونگ | ۱.۸ | ۵.۶ درصد | ۰.۹ | ۳.۶ درصد | ۹۱ درصد |
| سایر شرکتها | ۱۳.۷ | ۴۳ درصد | ۱۳.۸ | ۵۲.۷ درصد | ۰.۸- درصد |
| جمع کل | ۳۲ | ۱۰۰ درصد | ۲۶.۳ | ۱۰۰ درصد | ۲۱.۷ درصد |
فیتبیت با عرضهی ۳.۵ میلیون دستگاه گجت پوشیدنی در فصل سوم ۲۰۱۸، نسبت به سال قبل افت ۳.۱ درصدی را تجربه کرد و با سهم بازار ۱۳.۷ درصدی در جایگاه سوم قرار گرفت. بیشترین عرضهی گجتهای پوشیدنی فیتبیت، مربوط به ساعت هوشمند Versa میشود. در جایگاه چهارم نیز هواوی با افزایش عرضهی ۲۰ درصدی در سهماههی سوم ۲۰۱۸ نسبت به سال قبل قرار دارد. هواوی توانست در حدود ۱.۹ میلیون دستگاه گجت پوشیدنی به بازار عرضه کند که بیشترین حجم عرضه مربوط به ساعت هوشمند TalkBand B5 که ترکیبی از هدفون بلوتوثی و ردیاب تناسب اندام است. سامسونگ با رشد ۹۱ درصدی در عرضهی گجتهای پوشیدنی در فصل سوم ۲۰۱۸ نسبت به سال قبل توانست ۱.۸ میلیون دستگاه به بازار عرضه کند که بخشی از عرضهی محصولات سامسونگ مربوط به گلکسی واچ و بیشتر مربوط به ساعتهای هوشمند Gear S3 و Gear Fit میشود. جتیش اوربانی، تحلیلگر ارشد IDC در این مورد توضیح میدهد:
بسیاری از گجتهای پوشیدنی جدید، دارای ویژگیهایی نظیر نوتیفیکیشنها و یکپارچهسازی اپلیکیشها هستند که به حوزهی ساعتهای هوشمند نیز گسترش یافتهاند. این موضوع باعث شده است تا کاربران تقاضای بیشتری برای خرید گجتهایی با قابلیتهای بیشتر و البته با قیمتهای رنج متوسط بازار داشته باشند؛ بازاری که در آن رقبا با کاشه هزینهها، ساعتهای هوشمندی با قیمت پایین به آن عرضه میکنند.
با این وجود، اوربانی پیشنهاد میدهد که محصولات سلامتی اپل و فیتبیت، با توجه به دریافت تاییدیههای قانونی، دیواری را برای سازندگان ساعتهای هوشمند ایجاد میکنند که فروشندگان کوچکتر گجتهای پوشیدنی نمیتوانند از آن بالا بیایند. IDC انتظار دارد که در فصل تعطیلات، شاهد افزایش تقاضا در بازار چین باشیم. این در حالی است که تقاضا برای گجتهای پوشیدنی اصلی، همچنان ادامه دارد و بازار آمریکا با رشد آهستهای که دارد، از نظر میزان تقاضا برای گجتهای پوشیدنی، بهصورتی چشمگیر شاهد رشد خواهد شد که هم شامل افزایش تعداد کاربران جدید و هم شامل افزایش حجم تعویض دستگاههای قدیمی خواهیم بود.
زغال سنگ هنوز هم یکی از پرمصرفترین سوختهای جهان است اما مصرف فزایندهی آن، آثار جبرانناپذیری بر محیط و تغییرات آبوهوایی خواهد گذاشت.
زغالسنگ، سوختی است که مصرف آن با انقلاب صنعتی آغاز شد و حالا به یکی از عوامل اصلی تغییرات فاجعهبار آبوهوا تبدیل شده است. دانشمندان مرتب در مورد خطرات این سوخت هشدار میدهند، اخیرا گزارشی علمی که توسط ۱۳ سازمان دولتی ایالات متحده صادر شده است هشدار میدهد در صورتی که گامهای معناداری علیه گرمایش زمین برداشته نشود، خطر تغییرات آبوهوایی میتواند ۱۰ درصد از اقتصاد آمریکا را تا پایان قرن فلج کند.
در ماه اکتبر گزارشی از هیئت علمی سازمان ملل در رابطه با گرمایش جهانی زمین منتشر شد؛ در این گزارش آمده که برای رفع فاجعهی زیستمحیطی، نیاز به تحولات بنیادی در اقتصاد جهانی آن هم تنها در چند سال نیاز است. یکی از شروط بنیادی این تحول، حذف سریع زغالسنگ است.
با این حال درست سه سال پس از توافق پاریس بر سر حذف زغالسنگ، هیچ اثری از ناپدید شدن آن دیده نمیشود. با اینکه هنوز بر سر مصرف زغالسنگ در سراسر دنیا اختلاف وجود دارد اما بر اساس آخرین ارزیابی سازمان بینالمللی انرژی، سرعت حذف زغالسنگ کند بوده و همین مسأله بدترین تأثیر را بر تغییرات آبوهوایی گذاشته است. سال گذشته، مصرف و تولید جهانی زغالسنگ پس از دو سال رکود افزایش یافت.
زغالسنگ بهعنوان یک سوخت فسیلی ارزان، فراوان و بسیار آلاینده هنوز بزرگترین منبع انرژی برای تولید برق در سراسر جهان به شمار میرود. البته با رشد سریع انرژیهای تجدیدپذیر مثل نیروی باد و انرژی خورشیدی، زغالسنگ حرفی برای گفتن نخواهد داشت.

یک معدن زغالسنگ در بوردوان، بنگال غربی، هندوستان. زغالسنگ بزرگترین منبع برق در سراسر جهان است
چرا حذف زغالسنگ دشوار است؟
میلیونها تن زغالسنگ را میتوان زیر زمین پیدا کرد. شرکتهای قدرتمند با برخورداری از حمایت دولتی (اغلب به شکل کمکهزینه) در تلاش هستند تا بازار خود را توسعه دهند. بانکها هنوز هم از این منبع سوخت سود میبرند. شبکههای بزرگ ملی برق بر اساس این سوخت طراحی و تجهیز شدهاند. سیاستمداران بهواسطهی زغالسنگ میتوانند وعدهی برق ارزان را به مردم بدهند و به این ترتیب قدرت سیاسی خود را حفظ کنند.
مقالههای مرتبط:
حتی با وجود گسترش سریع انرژیهای تجدیدپذیر، این انرژیها هنوز با محدودیتهایی روبهرو هستند: نیروی برق و انرژی خورشید تنها در صورت وزش باد و تابش نور خورشید قابل تولید هستند؛ از این رو شبکههای برقی باید متناسب با این نیروها تجهیز شوند. بهگفتهی روهیت چاندرا، دارندهی مدرک دکترا از دانشگاه هاروارد و متخصص زغالسنگ در هندوستان، دلیل اصلی عدم حذف زغالسنگ ساخت نیروگاههای متناسب با آن است. البته نبرد بر سر آیندهی زغالسنگ هنوز در آسیا ادامه دارد.

یک نیروگاه زغالسنگی در دست ساخت در ماماگوندام، ایالت تلانگانا، هندوستان
نیروی تخریبی زغالسنگ
امروزه آسیا بهعنوان میزبان نیمی از جمعیت جهان، سهچهارم زغالسنگ جهان را مصرف میکند. مهمتر از هر چیز، سهچهارم نیروگاههای زغالسنگ در دست ساخت یا در مراحل برنامهریزی در آسیا قرار دارند (به نقل از اوگ والد،یک گروه مشاورهی آلمانی که به بررسی توسعهی زغالسنگ میپردازد، این تعداد به ۱۲۰۰ نیروگاه میرسد). هفا اسکوکینگ رهبر اورگ والد این نیروگاهها را مانعی برای اهداف توافق پاریس میداند.
از طرفی اندونزی هم بهدنبال افزایش استخراج زغالسنگ است. ویتنام برای تأسیس نیروگاههای زغالسنگی در مرحلهی پاکسازی زمین است. ژاپن هم پس از فاجعهی نیروگاه هستهای سال ۲۰۱۱، به احیای نیروگاههای زغالسنگی خود پرداخته است.
اما بزرگترین نیروی تخریبی را چین در اختیار دارد. این کشور مصرفکنندهی نیمی از زغالسنگ جهان است. بیش از ۴.۳ میلیون چینی در استخدام معادن زغالسنگ این کشور قرار دارند. چین از سال ۲۰۰۲، ۴۰ درصد به ظرفیت جهانی زغالسنگ اضافه کرده که این مقدار تنها برای ۱۶ سال جهشی عظیم است. به گفتهی کارلوس فرناندز آلوارز، تحلیلگر ارشد سازمان بینالمللی انرژی: «من سه بار حساب کردم و فکر میکردم که اشتباه است. این میزان افزایش دیوانهکننده است».

اتاق کنترل احد نیروی مانچری، تلانگانا
بهدنبال این اقدامات، چین بهدلیل آلوده کردن هوا با انتقاد افکار عمومی روبهرو شد؛ به همین دلیل امروز، حالا به پیشتاز تأسیسات نیروگاهی باد و خورشیدی در دنیا تبدیل شده و دولت مرکزی آن در تلاش است تا سرعت ساختوساز نیروگاههای زغالسنگ را کاهش دهد؛ اما به نقل از تحلیلگر Coal Swarm (یک تیم آمریکایی از پژوهشگران مدافع جایگزینی زغالسنگ) ساخت نیروگاههای جدید ادامه پیدا میکند و پروژههای پیشنهادی تأسیس نیروگاه صرفا به تعویق میافتند و کاملا متوقف نمیشوند. مصرف زغالسنگ چین در سال ۲۰۱۷ افزایش یافت (بعد از سیر نزولی کند قبلی) و حالا مجددا در سال ۲۰۱۸ روند صعودی را در پیش گرفته است.
صنعت زغالسنگ چین بهدنبال بازارهای جدیدی از کنیا تا پاکستان است. به نقل از اورگ والد، شرکتهای چینی بهدنبال ساخت نیروگاههای زغالسنگ در ۱۷ کشور هستند. رقیب منطقهای چین، ژاپن هم وارد بازی شده است: تقریبا ۶۰ درصد از پروژههای برنامهریزیشدهی زغالسنگ که توسط شرکتهای ژاپنی توسعه یافتهاند، خارج از این کشور قرار دارند و بانکهای ژاپنی سرمایهگذاری آنها را بر عهده دارند. این رقابت در جنوب شرقی آسیا، یکی از آخرین مرزهای توسعهی زغالسنگ دنیا هم در جریان است.

یک معدن باز در استان سیند پاکستان
حتی درختان هم نفسهای آخر را میکشند
انگوین تی خان در سال ۱۹۷۶ یعنی درست یک سال پس از پایان جنگ ویتنام به دنیا آمد. او بهخاطر میآورد که تکالیف خود را زیر نور چراغ نفتی انجام میداد. در سالهای پس از جنگ، در دهکدهی شمالی محل زندگی او مردم چند ساعت در روز برق نداشتند. وقتی باران میبارید، برق کاملا قطع میشد. برق مصرفی هم از نیروگاه زغالسنگ نزدیک به آنها تأمین میشد؛ به همین دلیل وقتی لباسهای خود را برای خشک شدن آویزان میکردند، لایهای از خاکستر روی آنها مینشست.
امروزه تقریبا تمام خانوارهای ویتنام که جمعیت آن به ۹۵ میلیون میرسد، از نیروی برق برخوردار هستند. هانوی پایتخت ویتنام و محل زندگی خانم انگوین است. او در محیطی پر از پروژههای ساختمانی زندگی میکند که طبیعتا تقاضا برای سیمان و فولاد (برای تولید هر دو به انرژی زیادی نیاز است) بالا است. ویتنام دارای یک اقتصاد روبهرشد است. طول ساحل آن به ۱۶۰۰ کیلومتر میرسد و شرکتهای خارجی به ویژه شرکتهای چینی و ژاپنی به ساخت نیروگاههای زغالسنگ در آن میپردازند.

برج خنککننده در نیروگاه زغالسنگی استان هیبی، چین. بیش از ۴.۳ میلیون کارگر استخدام شدهاند
یک پروژه در انگی سان (که زمانی دهکدهی ماهیگیری بود)، جنوب هانوی در حال انجام است که حالا به یک منطقهی صنعتی تبدیل شده است. اولین نیروگاه این منطقه در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد. سازمان امدادی برونمرزی ژاپن (سازمان تعاون بینالمللی ژاپن) هزینهی این پروژهی را بر عهده دارد؛ و خانهی تجارت ژاپن، ماروبنی به توسعهی آن پرداخته است.
دومین نیروگاه زغالسنگی هم در دست ساخت است که توسعهی آن را هم ماروبنی بهصورت مشترک با یک شرکت کرهای برعهده گرفته است. از طرفی بانک بینالمللی تعاون ژاپن به دنبال کاهش ریسک مالی وامدهندگان خصوصی به سرمایهگذاری در این پروژهها کمک میکند.
خانم انگوین زیر سایهای از دودهای سیاه و غبار در کنار جاده مشغول خشک کردن میگو بود و بهشدت از این وضعیت شکایت داشت. او که پس از ساخت نیروگاه، خانهی خود را ترک کرد؛ میگوید:
دود زغالسنگ اطراف خانهی من را پوشانده است، حتی درختان هم نای نفس کشیدن ندارند؛ ما نمیتوانیم به زندگی خود در آنجا ادامه دهیم.
او و دیگر هم روستاییهایش از تأسیس نیروگاه جدید بسیار خشمگین بودند؛ از طرفی زیرا نیروگاه جدید به یک فرودگاه نیاز داشت و باعث میشد همسران ماهیگیر آنها بیکار شوند. در حالی که زنان سبدهای میگو را خالی میکردند، کامیونها با رد شدن از کنار آنها گرد و غبار زیادی را ایجاد میکردند. زنان روستایی در این شرایط با کلاههای لبهدار، ماسک و دستکش کار میکنند.
در حال حاضر زغالسنگ تنها ۳۶ درصد از ظرفیت تولید توان کشور ویتنام را تشکیل میدهد؛ بهنظر میرسد این میزان بر اساس منابع دولتی تا سال ۲۰۳۰ به ۴۲ درصد برسد. ویتنام برای تأمین بخشهای دیگر باید ۹۰ میلیون تن زغالسنگ را تا سال ۲۰۳۰ وارد کند.
اما پروژههای زغالسنگ در این کشور مخالفتهایی را هم به همراه داشت. در سال ۲۰۱۵ روستاییها در اعتراض به پروژهی جنوب شرقی چین، یک آزادراه را مسدود کردند. مقامات استانی هم طرح دیگر نیروگاه در میکانگ دلتا را رد کردند. اغلب نیروگاههای ویتنام از فناوریهای کهنه و آلاینده استفاده میکنند و سرمایهگذارهایی مثل ماروبنی قول دادهاند در پروژههای آینده از آنها استفاده نکنند. به نقل از سخنگوی این شرکت، پروژهی انگی سان با هدف تأمین توان پایدار و رشد اقتصادی ادامه خواهد یافت.
دولت ویتنام در تلاش است پیشنیازهای کاهش آلایندگی توافق پاریس را برآورده کند. چین و هند هم با بیشترین آثار آلودگی کربنی در این راستا تلاش میکنند؛ اما این تلاشها برای جلوگیری از افزایش دمای جهانی کافی نیستند. از طرفی ایالات متحده هم اعلام کرده است که از معاهدهی آبوهوایی پاریسخارج میشود.
دور بعدی مذاکرههای جوی بینالمللی از ۳ دسامبر در قلب کشور زغالسنگ یعنی لهستان آغاز میشوند. نمایندگان آمریکا مانند سال گذشته در بن، در تلاش هستند ارزش زغالسنگ را در این رویداد بالا ببرند.

یک معدنچی در ایالت تلاگانا، این ایالت تا همین چندی پیش دچار خرابیهای شدید توانی شده بود
یک نیروی سیاسی قدرتمند
از نظر افکار عمومی، معدنچی زغالسنگ نمادی از مردانگی است؛ این تصور به عصری برمیگردد که نیروهای کار سختکوش (بهویژه مردها بهجای رباتها) به رشد اقتصادی کمک میکردند.
سیاست هم متمرکز بر همین ایده است. معدنچیان آلمانی زغالسنگ، شانس حزب راست این کشور را بالا بردهاند. حزب راست لهستان هم وعدهی افتتاح معادن جدید زغالسنگ را داده است. نخستوزیر استرالیا، اسکات موریسونهم بهعنوان قهرمان زغالسنگ شناخته شده است. ترامپ، رئیسجمهور ایالاتمتحده هم وعدهی اشتغالزایی در زمینهی زغالسنگ را داده و دستور کاهش نشر آلایندههای زغالسنگی را هم صادر کرده است.
این پیام شاید در کشور منبع زغالسنگ مثل آمریکا خوشایند باشد اما آیندهی صنایع ایالات متحده امیدبخش نیست. سوختهای ارزانتری از جمله گاز طبیعی وجود دارند؛ امروزه گاز تقریبا ۳۱ درصد از تولید انرژی کل ایالات متحده را تشکیل میدهد (که مقدار آن با زغالسنگ یکسان است). چین هم در مقابله با این جنگ تجاری تعرفههایی را برای واردات زغالسنگ از ایالات متحده در نظر گرفته است.
بیش از ۲۰۰ نیروگاه زغالسنگ از سال ۲۰۱۰ تعطیل شدند و مصرف زغالسنگ برخلاف ادعاهای غلط ترامپ رو به کاهش است. مشاغل استخراج زغالسنگ در دههی گذشته با وجود افزایش چهار درصدی در ۱۸ ماه اولیهی ریاست جمهوری ترامپ، کاهش پیدا کردهاند.
زغالسنگ بیشتر، تولید بیشتر
محاسبات سیاسی و اقتصادی در بزرگترین دموکراسی دنیا یعنی هند (با جمعیت ۱.۳ میلیارد نفر) بسیار متفاوت هستند. بهگفتهی آجای میشرا، یکی از مسئولان عمرانی مسئول بخش انرژی در ایالت تلانگانای هندوستان، پنج سال پیش قطعیهای روزانهی برق اعتراضات زیادی را در پی داشت. پنکههای سقفی در بعداز ظهرهای داغ تابستانی از کار میافتادند. از طرفی کارخانهها با مبدلهای دیزلی فعالیت میکردند. بهطور کلی مردم تلاگانا از این وضعیت خشمگین شده بودند.
مقامات ایالتی باید مشکل برق را حل میکردند. به همین دلیل تلاگانا را به یکی از پیشتازان تولید توان خورشیدی هندوستان تبدیل کردند. همچنین به منبعی روی آوردند که دولتها بیش از یک قرن به آن وابسته بودهاند؛ رگههای بزرگ و وسیعی از زغالسنگ در زیر زمین که تا تپهها و جنگلهای هند مرکزی کشیده شدهاند.

معدنچیان گودال زغالسنگ در تلاگانا را تقویت میکنند
حالا تلاگانا بهصورت شبانهروزی برق دارد. کشاورزان آن میتوانند از پمپهای برقی برای رسیدن به آبهای زیرزمینی استفاده کنند. این روند همچنین باعث شد کی چاندراشکار رائو مجددا در سال گذشته در انتخابات تلاگانا پیروز شود. آقای میشرا میگوید:
ما زغالسنگ داریم. هر سال میزان بیشتری هم تولید میکنیم. برای ۱۰۰ سال آینده زغالسنگ خواهیم داشت.
در یک سهشنبهی گرم ماه اکتبر در فاصلهی چهار ساعتی از حیدرآباد، یک گروه برای حفاری و استخراج زغالسنگ به زیر زمین رفتند. آنها با یک قرقرهی ساده و حول یک محور پایین رفتند. صدای قرقره و قطرههای آب داخل زمین شنیده میشد. معدنچیان بدون استفاده از چراغقوه بهسختی داخل تاریکی زیر زمین قابل تشخیص بودند.
تقریبا در عمق ۲۷۴ متری زیر زمین، یعنی جایی که همهجا تاریک و سرد بود و صدای شکستن زغالسنگ زیر پاها احساس میشد، انفجار مواد منفجره باعث فروریختن یک دیوار زغالسنگ شد. سرانجام تکههای کوچک وارد لولهها شدند و در حالی که تودهای از خاکستر و غبار سیاه همهجا را گرفته بود، کامیونها به بارگیری زغالسنگهای استخراجشده پرداختند.

یک نیروگاه در تلاگانا
مانند بسیاری از معادن زغالسنگ که هندوستان روی آنها سرمایهگذاری کرده، این معدن هم متعلق به ایالات تلاگانا است. زغالسنگ به شبکهی ریلی کشور هم کمک میکند.
نخستوزیر هند، نارندرا مودی، درصدد است تا خود را بهعنوان قهرمان انرژی پاک معرفی کند. از طرفی آقای مودی معادن جدید زغالسنگ را افتتاح کرده است. دولت او روند افتتاح این معادن از جمله روند استخراج زغالسنگ را تسریع کرده و خشم بسیاری از فعالان محیطزیستی را برانگیخته است. شرکتهای ایالتی هندی در حال ساخت واحدهای جدید زغالسنگی در کل کشور هستند که تقریبا تمام آنها از طرف بانکهای بخش دولتی حمایت میشوند.
دبیر انرژی هندوستان آجای بالا طی مصاحبهای در دهلی نو (پایتخت هند) از اضافه شدن ۵۰ گیگاوات ظرفیت زغالسنگی خبر داد. این بخش از ۱۰ سال پیش در دست توسعه بوده است؛ یعنی زمانی که تقاضای انرژی هند، روندی صعودی پیدا کرده بود. بسیاری از نیروگاههای جدید جایگزین نیروگاههای قدیمیتر و آلایندهتر خواهند شد؛ اما بر اساس پیشبینی او، زغالسنگ دچار رکود نمیشود یا حداقل تا زمانی که راه ارزان و بهینهای برای استفاده از انرژی باد و خورشید وجود ندارد، این اتفاق رخ نخواهد داد.

یک کارگر زغالسنگ در تلاگانا. این ایالت امروزه از برق شبانهروزی برخوردار است
به نقل از تحلیلگرها هندوستان باید شبکهی برقی خود را برای عصر پس از زغالسنگ تجهیز کند. فناوری باتری بهسرعت در حال رشد است. شبکههای میکرو هم میتوانند جایگزین سیستمهای سنتی برق شوند. بسیاری از نیروگاههای موجود کنونی کمتر از ظرفیت فعالیت میکنند؛ بسیاری از آنها غیرفعال هستند و استانداردهای جدید انرژی بهینه میتوانند تقاضا را به نقطهای برسانند که تعداد نیروگاههای پرهزینهی زغالسنگی روزبهروز افزایش پیدا کنند.
مقصر این ماجرا بانکهای بخش دولتی هستند که روی چنین پروژههایی سرمایهگذاری میکنند. امروزه زغالسنگ ۵۸ درصد از ترکیب انرژی هند را تشکیل میدهد. آقای باهلا میگوید:
من با رغبت از زغالسنگ استفاده نمیکنم؛ اما چارهای جز این نداریم.
بهدنبال تصمیم جنرال موتورز برای تعطیلی پنج کارخانه در آمریکا، سناتورها و دولت ایالات متحده به دنبال کنترل بیشتر بر خودروسازان فعال در این کشور هستند.
در پی تصمیم جنرال موتورز برای تعطیلی پنج کارخانه در آمریکا، مری بارامدیرعامل این شرکت با انتقاد شدید سناتورهای جمهوریخواه و دموکرات روبهرو شد. تصمیم جنرال موتور باعث کاهش ۱۵ هزار شغل در آمریکا میشود و به همین علت دو سناتور از ایالت اوهایو قصد دارند با مری بارا دیدار کنند.
سناتور رابرت پورتمن از حزب جمهوریخواه و سناتور شرود براون از حزب دموکرات، در بیانیهی مشترکی اظهار داشتند برای نجات کارخانهی لردستون در بخش شمالی ایالت اوهایو، بر جنرال موتورز فشار وارد میکنند. این بیانیه پس از آن منتشر شد که اتحادیه کارگران خودرو (United Auto Workers) روز دوشنبه طی نامهای به جنرال موتورز اعلام کرد بهطور رسمی با تصمیم این شرکت برای تعطیلی چهار کارخانه در سال ۲۰۱۹ مخالف است. این اتحادیه همچنین اعلام کرد که تصمیم جنرال موتورز، تعهدات مربوط به مذاکرات سال ۲۰۱۵ را نقض میکند. تصمیم این شرکت برای تعطیلی کارخانه در ایالت اوهایو همچنین با مخالفت شدید دونالد ترامپ و برخی از نمایندگان سنا و کنگره روبهرو شد.

در نامهای که توسط رویترز منتشر شد، اتحادیه کارگران خودرو از جنرال موتورز خواست که تصمیم خود را لغو کند تا سرنوشت کارخانهها در طول مذاکرات سال آینده حل شود. این اتحادیه همچنین تلاش جنرال موتورز را برای فرار از تعهدات خود بینتیجه خواند و از بهکارگیری تمام منابع برای اجرای توافقنامه سال ۲۰۱۵ خبر داد.
از اوایل سال ۲۰۱۷ تاکنون، جنرال موتورز دو خط تولید (از مجموع ۳ تا) را در کارخانه اوهایو تعطیل کرده است که در آن خودروی شورولت کروز تولید میشد. تعطیلی خط تولید شورولت کروز که باعث از بین رفتن ۳۰۰۰ هزار فرصت شغلی شد، بهدلیل کاهش تقاضا برای خرید این خودرو اعلام شده است.

علاوهبر تعطیلی کارخانهها، جنرال موتورز حدود ۸۰۰۰ شغل مشمول حقوق را در آمریكای شمالی حذف میکند. جنرال موتورز همچنین ۲۲۵۰ كارگر حقوقبگیر كه داوطلبانه قصد خرید سهام این شرکت را دارند، اخراج خواهد کرد.
برخی از رهبران کنگره گفتند که مری بارا جلساتی با نمایندگان ایالتهایی که تحت تأثیر قرار گرفتهاند و برخی از رهبران کنگره، خواهد داشت. تیم رایاننمایندهی دموکرات اوهایو، دعوتنامهای برای جلسه استماع صحبتهای مری بارا در کنگره ارسال کرده است. همچنین بن کاردین و کریس ون هولناز سناتورهای ایالت مریلند، به همراه چهار عضو دیگر کنگره از این ایالت، روز جمعه از بارا خواستهاند که با آنها دیدار کند. دلیل این دیدار، برنامههای جنرال موتورز برای بستن کارخانهی خودروسازی در نزدیکی بالتیمور است؛ این کارخانه طی چند سال بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از یارانههای فدرال استفاده کرد.

این نمایندگان اعلام کردند:
بسته شدن یک کارخانه تولیدی، زمانیکه جنرال موتورز کمکهای عمومی قابلتوجهی از دولت دریافت میکند و سود سهماهه پایانی امسال آن به ۲.۵ میلیارد دلار میرسد، نمونهای از عملکرد بسیار ضعیف است.
اما کاخ سفید این روزها تصمیمهای دیگری نیز برای آیندهی صنعت خودرو گرفت؛ لری کادلو، مشاور اقتصادی کاخ سفید روز دوشنبه گفت:
ایالات متحده کمکهای مالی خود را برای خودروهای الکتریکی و سایر موارد از جمله منابع انرژی تجدیدپذیر قطع خواهد کرد. مالیات بین ۲۵۰۰ تا ۷۵۰۰ دلار برای مصرفکنندگان خودروی الکتریکی پلاگین هیبرید وضع میشود که از آن جمله میتوان به خودروهایی اشاره کرد که توسط جنرال موتورز تولید شدهاند. بهعنوان یکی از سیاستهای جدید، ما میخواهیم هر گونه یارانه و کمک مالی را به پایان برسانیم. از سوی دیگر یارانههایی هم که در زمان دولت اوباما اعمال شده بودند، لغو خواهند شد. زمان اجرای این سیاست هنوز قطعی نیست اما احتمالاً بین سالهای ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱ اجرایی میشود.
یارانههای خودروی برقی بهتازگی موضوع بحث نمایندگان مجلس سنا و کنگره و سایر سیاستمداران دولتی آمریکا شده است. پس از اینکه جنرال موتور اعلام کرد کارخانههای خود را در برخی ایالتها تعطیل میکند، دونالد ترامپ تهدید کرد که یارانههای پرداختی به این شرکت را قطع خواهد کرد. پیش از این نیز برخی از سناتورهای جمهوریخواه، لایحهای برای قطع تمام مشوقهای فدرال به مجلس سنا آوردند.

مقالههای مرتبط:
یکی دیگر از جمهوریخواهان نیز مدتی قبلی طرحی به مجلس سنا ارائه داد که در آن محدودیت فعلی برای خودروهای الکتریکی واجد شرایط دریافت اعتبارات مالیاتی برداشته میشود. تعدادی از خودروسازان مانندتسلا، جنرال موتور و نیسان خواستار لغو محدودیت اعتبارات مالیاتی برای خودروهای برقی شدهاند. خودروسازان آلمانی از جمله بیامو، دایملر وفولکسواگن هم برنامههایی برای تولید و فروش خودروهای برقی پلاگین هیبرید در بازار ایالات متحده دارند و تحت تاثیر این محدودیت قرار میگیرند.
اعتبارات مالیاتی توسط کنگره به ۲۰۰ هزار خودروی الکتریکی برای هر خودروساز محدود میشود و پس از آن یارانهها بهطور تردیجی کاهش مییابند و قطع خواهند شد. جنرال موتورز اعلام کرده است که انتظار دارد تا اواخر سال ۲۰۱۸ به آستانه این محدودیت برسد؛ این بدان معنی است که طبق قانون فعلی، محدودیت اعتبار مالیاتی این شرکت در سال ۲۰۲۰ کاملاً به پایان میرسد. تسلا هم مدتی قبل اعلام کرد که به این آستانه رسیده است. اما سایر خودروسازان ممکن است چندین سال طول بکشد تا به محدودیت فعلی برسند.

اما دعوای اصلی در آینده خواهد بود؛ زمانیکه دموکراتها در ابتدای سال میلادی آینده کنترل کنگره را بهدست میگیرند و بعید بهنظر میرسد که بخواهند یارانهها و مشوقهای مالی را برای استفاده از خودروی الکتریکی قطع کنند. حتی بسیاری از این نمایندگان برای تصویب مشوقهای جدید نیز تلاش میکنند.
تسلا و جنرال موتورز چند ماه با اعضای کنگره چانهزنی کردند تا محدودیت خودروهای الکتریکی برداشته شود یا آنها تغییرات دیگری در قانون اعمال کنند؛ اما بهنظر میرسد که پیش از پایان دورهی کنونی نمایندگی کنگره، تغییراتی در قانون رخ میدهد.
مایکروسافت ظاهرا برای چندمین بار قصد دارد با هدف رقابت با سیستمعامل کروم، نسخهای سبک و مجزا از ویندوز را به نام ویندوز لایت معرفی کند.
براساس گزارش تازهای از نشریهی فناوری Petri، مایکروسافت در حال کار روی رقیبی جدید برای سیستمعامل محبوب Chrome OS با نام احتمالی ویندوز لایت یا صرفا لایت است. در صورتی که ردموندیها واقعا درصدد ساخت چنین سیستمعاملی باشند، این چندمین تلاش آنها برای ساخت نسخهای مجزا و سبک از ویندوز محسوب میشود.
همانطور که احتمالا بسیاری از خوانندگان میدانند، مایکروسافت از سالها پیش در تلاش برای فرار از دردسرهای ویندوز سنتی بوده است. ردموندیها ۶ سال پیش به همراه ویندوز ۸ دست به معرفی Windows RT زدند و پس از ناکامی آن، دستگاههای مجهز به ویندوز ۱۰ اس را با هدف به زیر کشیدن کرومبوکها روانهی بازار کردند. بهنظر میرسد لایت عملکردی به همان سبک و سیاق ویندوز ۱۰ اس داشته باشد و صرفا بتواند نرمافزارهای پلتفرم یونیورسال ویندوز و وب اپلیکیشنهای پیشرو را اجرا کند.
با این حال، ظاهرا مایکروسافت با نسخهی لایت، هدفهایی فراتر از قبل را در سر دارد. به گزارش پتری، در نسخههای اینسایدر اخیر ویندوز و کیتهای توسعهی نرمافزاری، ارجاعات مختلفی به Lite OS وجود دارد. این اشارات به ترسیم تصویری از آنچه مایکروسافت احتمالا قصد انجام آن را با لایت دارد، کمک میکنند.

گزارش پتری اشاره میکند که ویندوز لایت نسخهای نیست که افراد قادر به خریداری یا مشاهدهی آن در بخش تجاری یا سازمانی باشند. لایت در اصل با هدف اجرا در دستگاههای سبکوزن و همیشه روشن طراحی میشود و مایکروسافت با ارائهی یک رابط کاربری کاملا متفاوت، آن را از مسیر اصلی ویندوز متمایز میکند.
در حقیقت، گزارش اخیر نشان میدهد که نسخهی جدید ویندوز احتمالا اصلا ویندوز نامیده نخواهد شد. مایکروسافت در حال خلق محصولی کاملا متفاوت است و احتمال میرود که در دستگاهی به نام پروژهی قنطورس (Project Centaurus) شاهد معرفی آن باشیم؛ محصولی که بهنظر میرسد نسخهای بزرگتر از سرفیس فون پررمز و راز تاشدنی است و احتمالا در پاییز ۲۰۱۹ به بازار عرضه خواهد شد. سرفیس فون (پروژهی اندرومدا) که از مدتها پیش شایعات آن بهصورت مکرر منتشر میشود، ظاهرا همچنان در دست توسعه است؛ اما تاریخ معرفی آن بهطور دقیق مشخص نیست.
در حال حاضر، هیچ جزئیات دقیقی از زمان انتشار احتمالی اطلاعات بیشتر دربارهی سیستمعامل جدید مایکروسافت در دست نیست؛ اما میتوان انتظار داشت که در مراسم بیلد ۲۰۱۹ که احتمالا در اردیبهشت سال آینده برگزار خواهد شد، ردموندیها از پروژهی نرمافزاری جدید خود جزئیات بیشتری ارائه دهند. از آنجایی که امسال بیلد ۲۰۱۸ جذابیت چندانی نداشت؛ امید میرود که مایکروسافت سال آینده از غافگلیری خوشایندی برای طرفداران خود رونمایی کند.
Titan RTX کارت گرافیک جدید انویدیا است که با بهرهمندی از ۲۴ گیگابایت حافظهی گرافیکی، لقب قدرتمندترین کارت گرافیک دسکتاپ دنیا را از آن خود میکند.
انویدیا بهتازگی از جدیدترین کارت گرافیک پرچمدار خود به نام تایتان RTXرونمایی کرده است. همانطور که انتظار میرفت، این کارت قدرتمند از ۷۲ هستهی RT (مبتنی بر معماری تورینگ) و ۴٬۶۰۸ هستهی کودا بهره میگیرد؛ گفتنی است که مدل پیشین کارت گرافیکهای این سری، یعنی RTX 2080 Ti، بهترتیب دارای ۶۸ و ۴٬۳۵۲ هستهی RT و کودا بود.
نباید فراموش کنیم که Nvidia Titan RTX را برخلاف Titan XP (عرضهشده در سال ۲۰۱۷) نمیتوان یک کارت گرافیک مخصوص مشتریان عادی بهشمار آورد و بهتر است آن را در دستهی کارتهای خانوادهی Titan V جای داد.
تایتان آرتیایکس انویدیا به ۲۴ گیگابایت حافظهی گرافیکی (ویدیو رم) از نوع GDDR6 مجهز شده است و تهیه کردن آن، ۲٬۵۰۰ دلار هزینه میبرد. بد نیست اشاره کنیم که کارت RTX 2080 Ti، هم حافظهی گرافیکی کمتری داشت و هم ارزانتر بود.

کارت گرافیک Titan RTX بازار پژوهشگران حوزهی هوش مصنوعی، کاربران ورکاستیشن و البته گیمرها را هدف قرار داده است.
با اینحال این کارت جدید از جوانب زیادی به RTX 2080 Ti شباهت دارد، البته با حافظهی بسیار بیشتر. بهعلاوه، تایتان آرتیایکس ۱۳۰ ترافلاپ عملکردیادگیری عمیق و ۱۱ گیگارِی (GigaRay) عملکرد پرتویابی را ارائه میدهد.
تایتان RTX همچون کارت گرافیک ۶٬۳۰۰ دلاری Quadro RTX 6000(مخصوص ورکاستیشنها) از واحد پردازش گرافیکی TU102 استفاده میکند که برای آشنایی بیشتر با آن میتوانید به این مقاله در زومیت مراجعه کنید. تعداد هستههای کودا، هستههای RT و هستههای Tensor این دو کارت با هم برابر است و حتی هر دوی آنها به حافظهی گرافیکی مشابهی مجهز شدهاند (رقم اعجابانگیز ۲۴ گیگابایت).

اگر حس میکنید که چنین غول بیشاخودُمی نمیتواند نیازهایتان را برآورده کند، میتوانید با پرداخت ۸۰ دلار و تهیهی Titan RTX NVLink Bridge، دو کارت Titan RTX را در کنار هم قرار دهید تا ضمن بهرهمندی از دو برابر حافظهی گرافیکی بیشتر، به پهنای باند ۱۰۰ گیگابایت بر ثانیه، دسترسی پیدا کنید. انویدیا به هنگام معرفی آخرین نسل سری کارتهای GTX، از کارت گرافیک ۱٬۲۰۰ دلاری Titan XP نیز رونمایی کرده بود؛ اما رویکرد این شرکت پس از معرفی Titan V متحول شده است.
همانطور که پیشتر ذکر کردیم، کارت تایتان RTX بیشتر مخصوص پژوهشگران حوزهی AI و کاربرانی است که دوست دارند از مزیتهای ویژهی هستههای قدرتمند Tensor (نظیر پرتویابی آنی) بهرهمند شوند.

داشتن این مقدار از حافظهی گرافیکی، پژوهشگران را قادر میسازد تا شبیهسازیهای بزرگتر و پرجزئياتتری را تولید کنند؛ در حال حاضر RTX 2080 Ti با ۱۱ گیگابایت ویدیو رم، توانایی بسیار خوبی در این زمینه دارد؛ حال خودتان قدرت اعجابانگیز تایتان RTX را با ۲۴ گیگابایت ویدیو رم تصور کنید.
با در نظر گرفتن این موضوع که کارت گرافیک جدید Titan RTX از جوانب زیادی به کارت گرافیک Quadro RTX 6000 شباهت دارد، میتوان آن را گزینهای بسیار مناسب برای انیمیشنسازی سهبعدی، موشن گرافیک و البته ادیت ویدیو بهشمار آورد. Titan RTX قیمتی کمتر از نصف Quardo RTX 6000 دارد و جز در زمینهی درایورهای گرافیکی و OpenGL (که امروزه در اپلیکیشنهای بسیار کمی مورداستفاده قرار میگیرد) عملکردی تقریبا مشابه آن را ارائه میدهد.

| مشخصات سختافزاری کارت گرافیک تایتان RTX انویدیا | |
|---|---|
| پارامترها / نام کارت گرافیک | Nvidia Titan RTX |
| کلاسترهای پردازشی گرافیکی | ۶ عدد |
| کلاسترهای پردازشی تکسچرها | ۳۶ عدد |
| هستههای کودا | ۴٬۶۰۸ عدد |
| هستههای Tensor | ۵۷۶ عدد |
| هستههای RT | ۷۲ عدد |
| سرعت کلاک پایه | ۱٬۳۵۰ مگاهرتز |
| نرخ دادهی رم | ۱۴ گیگابایت بر ثانیه |
| اندازهی کش L2 | ۶٬۱۴۴ کیلوبایت |
| حافظهی گرافیکی (VRAM) | ۲۴ گیگابایت از نوع GDDR6 |
| پهنادی باند حافظه | ۶۷۲ گیگابایت بر ثانیه |
| لیتوگرافی | ۱۲ نانومتری FFN |
| تعداد ترانزیستورها | ۱۸.۶ میلیارد |
| اتصالات |
سه درگاه DisplayPort یک درگاه HDMI یک درگاه USB Type-C |
| سیستمهای عامل پشتیبانیشده |
ویندوز ۷ نسخهی ۶۴ بیت، ویندوز ۱۰ نسخهی ۶۴ بیت (آپدیت آوریل ۲۰۱۸ به بعد)، لینوکس ۶۴ بیت |
| TDP (توان حرارتی) |
۲۸۰ وات |
انویدیا مدعی شده است که تایتان RTX میتواند بازیهای ویدیویی را با سرعت خام ۱۰ تا ۲۰ درصد بهتر از RTX 2080 Ti اجرا کند. این کارت برخلاف کارت ۳٬۰۰۰ دلاری تایتان وی (که از حافظهی گرانقیمت HBM2 بهره میبُرد)، ویژگیهای گیمینگ جالبی را از برادران بزرگتر سری RTX خود به ارث برده است. بنابراین، تایتان RTX قطعا موردتوجه آندسته از گیمرانی قرار خواهد گرفت که کارت گرافیک ۱٬۲۰۰ دلاری RTX 2080 Ti نتوانسته است جوابگوی نیازهای آنها باشد.
کارت گرافیک قدرتمند تایتان RTX اواخر ماه جاری میلادی با قیمت ۲٬۴۹۹ دلار روانهی بازار آمریکا و اروپا خواهد شد. نظرات خود را در این مورد با زومیت به اشتراک بگذارید.
مدل ۲۰۲۰ موستانگ شلبی GT500 بهعنوان قدرتمندترین خودروی جادهای تاریخ فورد مجهز به پیشرانهی V8 سوپرشارژ، در نمایشگاه دیترویت ۲۰۱۹ رونمایی خواهد شد.
در نمایشگاه خودرو لسآنجلس ۲۰۱۸، شرکت آمریکایی فورد بیشترین مانور را روی محصول جدید برند لوکسلینکلن، شاسیبلند Aviator داد؛ اما در کنار نمایشهای دیگر، اولین نشانهها از مدل ۲۰۲۰ فورد موستانگ شلبی GT500 هم پدیدار شد. آخرین نسخه رسمی از مدل موستانگ شلبی با کد GT500، سال ۲۰۱۳ عرضه شده است، اما بهزودی احیای این مدل را شاهد خواهیم بود.
در غرفهی فورد، یک دستگاه موستانگ شلبی GT500 مدل ۱۹۶۷ روی سکو قرار داده شده بود که برچسب تاریخ ۱.۱۴.۱۹ زیر آن جلب توجه میکرد. این تاریخ در قالب تقویم میلادی، بیانگر روز چهاردهم ماه اول سال ۲۰۱۹، یا درواقع دوشنبه ۲۴ دی ماه سال ۱۳۹۷ خورشیدی، اولین روز از نمایشگاه خودروی دیترویت ۲۰۱۹ برای بازدید رسانهها و خبرنگاران است.

علاوهبر اشاره به تاریخ نمایشگاه دیترویت زمستان امسال، تیم تبلیغاتی فورد اولین تصویر رسمی جدیدی (تصویر اصلی این خبر، رندر غیررسمی است) موستانگ شلبی GT500 را هم منتشر کرد. حدود یکسال پیش بود که تصویر نهچندان واضح از پیشرانهی این مدل را دیده بودیم، اما حالا قلب بزرگ این پونیکار قدرمتمند بهطور رسمی پیش نمایش میشود. در این تصویر، پلاک روی پیشرانهی ۸ سیلندر V شکل سوپرشارژ موستانگ شلبی GT500 با تاریخ برگزاری نمایشگاه خودرو دیترویت، شعار «به افتخار، دستساز است» و اشاره به خط تولید میشیگان فورد، مزین شده است.

مقالهی مرتبط:
تنها اطلاعات رسمی به همین موارد محدود میشود؛ اما میتوان برخی مشخصات مدل ۲۰۲۰ فورد موستانگ شلبی GT500 را پیشبینی کرد. براساس گفتههای رسمی مقامات فورد مبنی بر تولید قدرتمندترین خودروی جادهای تاریخ این شرکت، موستانگ شلبی GT500 جدید، از پیشرانهی احتمالی V8 سوپرشارژ ۵.۲ لیتری ملقب به «درنده»، بالای ۷۰۰ اسببخار قدرت خواهد گرفت. باتوجه به شایعات، V8 بزرگ فورد با نسب تراکم ۱۰:۱ از یک سوپرشارژ ۲.۶۵ لیتری برند ایتون (Eaton) در فشار ۱۲ پوند بر اینچ مربع (psi) درکنار جعبهدندهی دوکلاچه هفت سرعته سوپراسپرت فورد GT استفاده خواهد کرد. البته در نمایشگاه لسآنجلس ۲۰۱۸، مقامات فورد به قدرت بالای ۶۵۰ اسببخار اشاره کردند؛ مشخص نیست که تغییر گفتهی قبلی (بالای ۷۰۰ اسببخار) بهمنظور هدف گرفتن شورولت کامارو ZL1 است یا کاهش انتظارات طرفداران و رونمایی باشکوه از یک خودروی قدرتمند.

نسخهی فعلی موستانگ شلبی GT500 حدود ۶۶۲ اسببخار قدرت دارد بنابراین مدل ۲۰۲۰ بدون شک بالای ۷۰۰ اسببخار قدرت در اختیار خواهد گرفت. مدل جدید فورد موستانگ شلبی GT500 شاید بالاتر از شورولت کامارو ZL1 قرار بگیرد، اما برای سبقت گرفتن از دوج چلنجر SRT Hellcat Redeye به بیش از ۷۹۷ اسببخار قدرت نیاز دارد. البته رقابت در گشتاور نزدیکتر خواهد بود؛ چلنجر نزدیک به ۸۱۵ نیوتنمتر گشتاور دارد اما GT500 جدید احتمالا بیش از ۸۸۰ نیوتنمتر گشتاور در چرخهای عقب خواهد داشت. انتظار میرود که GT500 با نهایت سرعت بیش از ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت، در مقایسه با چلنجر وزن کمتری هم داشته باشد.

فورد موستانگ شلبی GT500 مدل ۲۰۲۰ در نمایشگاه خودرو دیترویت ۲۰۱۹ رونمایی میشود و سپس پاییز همان سال، با قیمتی حدود ۷۰ هزار دلار به بازار آمریکا عرضه خواهد شد. هنوز عرضهی این مدل در خارج از آمریکای شمالی تأیید نشده است؛ باید توجه داشت که تنها نسخههای ۴ سیلندر ۲.۳ لیتر توربوشارژ و ۸ سیلندر V شکل GT فورد موستانگ در خارج از آمریکا فروخته میشوند.
در پی بروز یک شکاف امنیتی در وبسایت پربازدید Quora، اطلاعات مربوط به بیش از ۱۰۰ میلیون کاربر شامل اسم، آدرس و حتی پسوردهای آنها لو رفته است.
وبسایت بزرگ Quora که در دستهی وبسایتهای پرسش و پاسخ قرار میگیرد و روزانه میزبان میلیونها کاربر از سراسر دنیا است، ساعاتی پیش بهصورت رسمی تایید کرد که در پی بروز یک شکاف امنیتی (Data Breach)، اطلاعات مربوط به ۱۰۰ میلیون نفر از کاربرانش لو رفته است.
بر اساس اطلاعیهی منتشرشده از سوی مدیرعامل این وبسایت، اطلاعات لورفته شامل نام، آدرس و مواردی دیگری میشود؛ در این اطلاعیه آمده است: «اطلاعات مربوط به حساب کاربری، شامل نام، آدرس ایمیل، پسوردهای رمزنگاریشده و همچنین دادههای عمومی دیگری نظیر سوالهای پرسیدهشده، جوابها، کامنتها و لایکها لو رفتهاند. البته ماجرا به اینجا ختم نمیشود؛ حتی برخی از محتوای غیرعمومی نیز شامل پیامهای خصوصی و دیسلایکها در این شکاف امنیتی لو رفتهاند. البته بهخاطر داشته باشید که عدهی بسیار کمی از کاربران Quora اقدام به فرستادن پیام خصوصی میکنند.»
Quora میگوید که در روز سیام نوامبر ۲۰۱۸ (۹ آذر ۱۳۹۷) متوجه بروز این اتفاق شده و تحقیقاتش در این مورد هنوز ادامه دارد. وبسایت Quora در پی بروز این شکاف امنیتی، تمامی کاربران را از حسابشان خارج و آنها را مجبور کرد تا رمز عبور خود را ریست کنند.
Quora میگوید که دادههای مربوط به رمز عبور کاربران هش (Hash) شده بودند تا از این طریق هکرها نتوانند از آنها استفاده کنند و احتمالا از این بابت نگرانیای متوجه کاربران نیست؛ اما آنها بهتر است برای حصول اطمینان، رمز عبور خود را تغییر دهند.
این وبسایت از زمان بروز این اتفاق، ایمیلهایی را برای کاربرانش فرستاده و آنها را از این موضوع مطلع کرده است. گفتنی است که مدتی پیش، آمازون نیز با مشکلی مشابه مواجه شده بود.
برخلاف باور بسیاری از ما، شرکتهایی مانند گوگل نیز بارها و بارها شکست را در پروژههای مختلف تجربه کردهاند؛ پروژههایی که تنها یک روز دوام داشتهاند.
زمانی که صحبت از ارائهی محصولات جدید به میان میآید، هیچ شرکتی عملکرد صددرصد عالی ندارد. مخصوصا زمانی که شرکتی مانند گوگل ایدههای جدید و دیوانهواری را امتحان میکند، طبیعی است که چند مورد از آنها شکست بخورند. گوگل علاوهبر محصولات و پروژههای موفقی که داشته، شکستهای زیادی را نیز تجربه کرده است. پروژههایی که چند سال عمر کردهاند، چند ماه دوام داشتهاند یا حتی در همان روز نخست کنار گذاشته شدهاند. در ادامهی این مقالهی زومیت به بررسی بیشتر ۱۴ مورد از بزرگترین پروژههای شکستخوردهی گوگل میپردازیم.
۱۴- پروژهی Google Offers

طول عمر: از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴
زمینهی کاری: گوگل Offers بعد از راهاندازی شرکتهایی مانند Groupon و Living Social فعالیت خود را آغاز کرد و بعد از به پایان رسیدن دورهی این ترند، تعطیل شد. گروپان و لیوینگ سوشال، سایتهای خرید گروهی هستند که خدمات سایر کسبوکارها مانند سالنهای ورزشی و آرایشگاهها را با چند درصد تخفیف به کاربران خود پیشنهاد میدهند.
۱۳- پروژهی Google Web Accelerator

طول عمر: از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸
زمینهی کاری: این محصول قرار بود با بارگذاری سریعتر صفحات وب، سرعت گشتوگذار در اینترنت را افزایش دهد؛ اما خطاهای زیادی داشت. بهعنوان مثال ویدئوهای یوتیوب را نمیتوانست بارگذاری کند و نهایتا گوگل حمایت خود را از آن در سال ۲۰۰۸ قطع کرد.
۱۲- پروژهی Google Video

طول عمر: از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹
زمینهی کاری: گوگل با الهام گرفتن از نحوهی کار یوتیوب تصمیم گرفت در سال ۲۰۰۵ پلتفرم رایگان میزبانی و پخش ویدئوی خود یعنی گوگل ویدئو را راهاندازی کند. گوگل ویدئو نتوانست به محبوبیت چندانی میان کاربران برسد و یک سال بعد گوگل، یوتیوب را به مبلغ ۱.۶۵ میلیارد دلار خرید. تا اردیبهشت سال جاری، تعداد کاربران فعال و روزانهی یوتیوب ۱.۸ میلیارد نفر گزارش شده است.
۱۱- پروژهی Jaiku

طول عمر: از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲
زمینهی کاری: Jaiku پلتفرم میکروبلاگینگ است که در فنلاند توسعه پیدا کرد و در سال ۲۰۰۷ توسط گوگل خریداری شد تا با توییتر رقابت کند. پیغامهای فرستادهشده در این پلتفرم با نام Jaikus شناخته میشدند. گوگل در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد قصد دارد کدهای جایکو را اپنسورس یا متنباز کند و بیش از این، آن را توسعه نخواهد داد. نهایتا این پروژه به دلیل عدم استقبال و کمبود کاربر شکست خورد.
۱۰- پروژهی Google Health

طول عمر: از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲
زمینهی کاری: گوگل Health به کاربران اجازه میداد اطلاعات پزشکی خود را در سیستم ذخیره کنند تا بتوانند پروندهی پزشکی متمرکزی از اطلاعات داشته و در مراکز ارائه دهندهی خدمات بهداشتی استفاده کنند. نگرانی در مورد حریم خصوصی کاربران (قرار نگرفتن تحت پوشش قانون انتقال و پاسخگویی الکترونيک بيمه سلامت) و رقیبان آن در بازار (محصولات مایکروسافت) باعث شد گوگل پروژهی گوگل هلث را تعطیل کند.
۹- پروژهی Google Answers

طول عمر: از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶
زمینهی کاری: گوگل Answers برخلاف موتور جستجوی گوگل به کاربران اجازه میداد سوالهای خود و مبلغی که حاضرند بابت پاسخ آن بپردازند را ثبت کنند. این پلتفرم به محققان اجازه میداد از هرجایی و تنها با پاسخ دادن به هر سوال بین دو دلار تا ۲۰۰ دلار درآمد داشته باشند و گوگل نیز به ازای هر پاسخ، سهم خود را کم میکرد. این پروژه نهایتا در سال ۲۰۰۶ تعطیل شد.
پیش از این نیز گوگل پروژهی دیگری به نام Google Questions and Answers داشت که کارمندان گوگل موظف بودند در ازای دریافت سه دلار به سوالات کاربران پاسخ دهند. استقبال از این پروژه بهاندازهای کم بود که تنها یک روز دوام آورد و سال ۲۰۰۱ تعطیل شد.
۸- پروژهی Google X

طول عمر: ۱۶ مارس ۲۰۰۵
زمینهی کاری: گوگل ایکس یک رابط جایگزین برای موتور جستجوی گوگل بود که به کاربران اجازه میداد تا لغات مورد نظر خود را براساس گروهبندیهایی مانند محلی و تصاویر جستجو کنند. طراحی آن شبیه به داک سیستمعامل مک اپل بود و یک روز بعد از راهاندازی تعطیل شد. امروزه گوگل ایکس، یک مرکز نیمهمخفی است که به ایجاد فناوریهای پیشرفته اختصاص داده شده است و از پروژههای آن با عنوان مونشات یاد میشود.
۷- پروژهی Google Buzz

طول عمر: از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱
زمینهی کاری: گوگل Buzz یک شبکهی اجتماعی و ابزاری برای تبادل پیام و اشتراکگذاری لینک، تصاویر، ویدئو، استاتوس و... بود. این سرویس از طریق جیمیل و در دسترس تعدادی از کاربران قرار گرفته بود و از آن بهعنوان محصولی با عدم آمادگی کافی یاد شد و واکنش شدید کاربران را به همراه داشت. درنهایت Buzz به دلیل پروندهی قانونی شکایت از حریم خصوصی و بعد از ۱۸ ماه فعالیت تعطیل شد.
۶- پروژهی Google Lively

طول عمر: از جولای ۲۰۰۸ تا دسامبر ۲۰۰۸
زمینهی کاری: گوگل Lively شبکهی مجازی سهبعدی و مشابه «سِکِند لایف» بود. سکند لایف یا زندگی دوم، یک دنیای مجازی است که کاربران میتوانند از سراسر دنیا با دوستان خود در آن ارتباط برقرار کنند. نیویورک تایمز در آن زمان لایولی را یک روش کارتونی برای صحبت در اتاق گفتگو توصیف کرده بود. گوگل علیرغم استقبال خوبی که از پروژه شده بود، تصمیم گرفت بعد از گذشت تنها چهار ماهونیم آن را تعطیل کند و تمرکز منابع خود را روی موتور جستجو، تبلیغات و اپلیکیشنهای کسبوکار بگذارد.
۵- پروژهی Knol

طول عمر: از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲
زمینهی کاری: گوگل Knol یا دانشنامهی گوگل درواقع پاسخ گوگل به دانشنامهی ویکیپدیا بود و حتی از همان فونت ویکیپدیا در آن استفاده شده بود. نول، لغتی است که گوگل بهمعنای «واحد دانش» اختراع کرده و این دانشنامه قرار بود مجموعهای از مقالاتی باشد که توسط کاربران و در موضوعهای مختلف نوشته شده است. اما تعداد کاربرانی که برای این دانشنامه مقاله تولید میکردند، کم بود و این پروژه در سال ۲۰۱۲ شکست خورد.
۴- پروژهی Dodgeball

طول عمر: از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹
زمینهی کاری: Dodgeball پروژهای بود که در سال ۲۰۰۵ توسط گوگل خریداری شد و به کاربران خود اجازه میداد موقعیت مکانی خود را با دیگران به اشتراک بگذارد. الکس راینرت و دنیس کراولی، همبنیانگذاران این طرح در سال ۲۰۰۷ گوگل را ترک کرده و مدعی شدند گوگل بهاندازهی کافی به این پروژه توجه نکرده است. کراولی فوراسکوئر را در سال ۲۰۰۹ راهاندازی کرد و در همان سال داجبال تعطیل شد.
۳- پروژهی Google Glass

طول عمر: ۲۰۱۲ تا زمان حال
مقالهی مرتبط:
زمینهی کار: گوگل گلس عینکی است که اطلاعات دیجیتال را در دنیای واقعی قرار میداد و محصولی است که از زمان خود جلوتر بود. گوگل گلس با اینکه ۱۵۰۰ دلار قیمت داشت، دارای مشکلات نرمافزاری و ظاهری نه چندان مناسب بود. گوگل در سال ۲۰۱۵ فروش عینک خود را متوقف کرد اما این پروژه بهطور کامل تعطیل نشد و نسخههای جدید آن همچنان به بازار عرضه میشود.
۲- پروژهی Nexus Q

طول عمر: هرگز به مشتریها عرضه نشد
زمینهی کار: گوگل نکسوس Q ویدئو پلیری برای استریم بود که امکان پخش ویدئوهای یوتیوب و موزیک گوگل را در تلویزیون فراهم کرده بود. این محصول پیش از محصولات محبوبی مانند گوگل کروم کست، Roku و آمازون فایر تیوی معرفی شده بود که طراحی کروی و جالبی داشت.
گوگل نکسوس Q در کنفرانس توسعهدهندگان I/O در سال ۲۰۱۲ معرفی شده و به شرکتکنندگان داده شد؛ اما منتقدان قیمت ۲۹۹ دلاری آن را، بالا دانستند و به همین دلیل گوگل پیش از عرضهی این محصول به شکل عمومی، تولید آن را متوقف کرد.
۱- پروژهی Google Wave

طول عمر: از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲
زمینهی کار: گوگل Wave تلاشی بلندپروازانه برای بازسازی مجدد ایمیل بود و توسط همان مهندسانی ساخته شده است که گوگل مپ را توسعه دادهاند. این محصول به کاربران اجازهی ساخت و اشتراکگذاری اسناد یا موجها (ترکیبی از تصاویر، ویدئو، رأیگیری و...) را میداد.
کاربران موج گوگل بعد از مدتی، علاقهای به استفاده از این محصول نداشتند و توسعهی آن در سال ۲۰۱۰ کنار گذاشته شد.
روز گذشته سامسونگ تاریخ رونمایی از گوشی گلکسی A8s را اعلام کرد؛ بر این اساس، ظاهرا A8s قرار است به نخستین گوشی با نمایشگر دارای حفره تبدیل شود.
رقابت بین سامسونگ و هواوی برای معرفی و عرضهی نخستین گوشی مجهز به نمایشگر حفرهدار، این روزها به اوج خود رسیده است؛ تنها ساعاتی پس از انتشار اطلاعیهای از سوی هواوی مبنی بر معرفی گوشی نوا ۴ در تاریخ ۱۷ دسامبر (۲۶ آذر ۱۳۹۷) بهعنوان نخستین گوشی دارای نمایشگر مجهز به حفره، سامسونگ اعلام کرد که میخواهدگلکسی A8s را یک هفته زودتر معرفی کند. بر این اساس، Samsung Galaxy A8s بهعنوان نخستین گوشی دارای نوع جدید نمایشگرها، در تاریخ ۱۰ دسامبر (۱۹ آذر ۱۳۹۷) رونمایی خواهد شد.
انجام چنین حرکتی از سوی سامسونگ، به هیچوجه تصادفی نیست. همانطور که پیشتر گفتیم، از اواخر ماه نوامبر تاکنون دو شرکت هواوی و سامسونگ در تلاش بودهاند تا دیگری را کنار بزنند و خودشان از نخستین گوشی مجهز به نمایشگر حفرهدار رونمایی کنند. تا این لحظه فعلا کرهایها توانستهاند بر رقیب چینی خود فائق آیند؛ با اینحال، هواوی هر لحظه ممکن است ورق را برگرداند.

پوستر رسمی گلکسی ای ۸ اس با نمایشگر اینفینیتی-اُ
نمایشگر هر دو گوشی گلکسی ای ۸ اس و هواوی نوا ۴ از نوع LCD هستند که توسط شرکت BOE ساخته شدهاند، با اینحال شایعههای اخیر میگویند که محصول سامسونگ از جوانب زیادی برتریهایی نسبت به محصول هواوی دارد و در کل گوشی بهتری است.
انتظار میرود که سامسونگ در A8s از نمایشگر ۶.۳ اینچ LCD با نسبت تصویر ۱۹.۵:۹ و وضوح ۲۳۴۰ در ۱۰۸۰ پیکسل بهرهمند باشد. در کنار اینها گفته میشود که قرار است در پنل پشتی گوشی شاهد سه دوربین اصلی باشیم؛ یک دوربین بهعنوان دوربین اصلی، یک دوربین با لنز واید و یک دوربین برای تشخیص عمق. طبق شنیدهها، جدیدترین گوشی سامسونگ به تراشهی اسنپدراگون ۷۱۰، ۶ گیگابایت رم و یک دوربین ۲۴ سلفی مگاپیکسلی تجهیز شده است.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید