احتمالا در مورد آنالیز و تحلیل رفتار از روی محتوای منتشرشده توسط یک فرد، مطالبی را شنیدهاید. اکنون بشنوید از تحلیل رفتار فرد با توجه به مد و برندهای مورد علاقهی او!
بنا به گفتهی کریستوفر وایل، افشاگر معروف کمبریج آنالیتیکا، تحلیل مد، نقش بسیار مهم و کلیدی در انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا داشت.
Cambridge Analytica، در انتخابات دورهی اخیر آمریکا، با استخراج و تحلیل اطلاعات کاربران آمریکایی فیسبوک، اطلاعات ارزندهای را در اختیار کمپینهای انتخاباتی قرار داد. به گفتهی کریستوفر وایل در گردهمایی مد و فشن وبسایت Business of Fashion، یکی از کلیدیترین معیارها برای سنجش و تحلیل افراد، معیار مد و فشن بوده است. اطلاعات مد، کمک شایانی به ساخت الگوریتم مبتنی بر هوش مصنوعی برای تحلیل افکار و رفتار کاربران کرده است. به گفتهی وایل، نحوهی لباس پوشیدن و علایق مربوط به موسیقی، مهمترین شاخصها برای سنجش گرایشهای سیاسی افراد هستند. برندهای بزرگ آمریکایی که بر اساس اسطورههای غربی شکل گرفتهاند، بیشتر مورد پسند جمهوریخواهان راستگرا هستند. کریستوفر وایل از دو شرکت Wrangler و L.L. Bean بهطور خاص نام میبرد و اضافه میکند افرادی که به این دو برند تمایل دارند، احتمالا گرایشات محافظهکارانه در عرصهی سیاست اتخاذ میکنند. در مقابل، وی از شرکت Kenzo، بهعنوان برند محبوب لیبرالها نام برد. علاقهی مردم به برندهای فشن مختلف، اطلاعات مهمی را در اختیار دارندگان این کلانداده قرار میدهد که با استفاده از آن میتوانند چگونگی افکار و احساسات را تحلیل کنند.

دیوید استیلول، معاون مرکز روان سنجی در دانشگاه کمبریج، دادههای بهدستآمده توسط Cambridge Analytica راجع به گرایشات سیاسی با توجه به علایق مد و برند را با دادههایی مقایسه کرد که ارتباط میان نوع خودروی افراد و تمایلات سیاسی در انتخابات را نشان میداد. به گفتهی وی، مناطقی که در آن خودروهای هیبرید زیاد هستند به دموکراتها گرایش دارند و بالعکس، مناطقی که ساکنینش کامیون وانت دارند، به جمهوریخواهان متمایلند! دلیل این موضوع روشن است. افرادی با علایق خاص، گرایشهای سیاسی تقریبا مشابهی دارند.
افشاگریهای کریستوفر وایل، نشان میدهد در طی مرحله ی اول انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا، نامزدهای انتخاباتی، خود با استفاده از اطلاعاتی که در مورد علایق فشن افراد جمعآوری کرده بودند، تبلیغات را هدفمند می ساختند. خریدهایی که در فروشگاههای اینترنتی هر نامزد انجام میشد، مورد استفاده قرار میگرفت تا مشخص شود چه چیزهایی برای کدام افراد جذابیت دارد. برای مثال اگر فردی از فروشگاه اینترنتی کمپین هیلاری کلینتون، یک لباس نوزاد میخرید، احتمالا به ایمیلهایی در مورد سلامت مادران توجه نشان میداد.

مقالههای مرتبط:
ارزیابی ارزشها، اهداف و اولویتهای افراد، از طریق لباسهایی که میپوشند، سالهاست بخشی از زندگی حرفه ای ما شدهاست. وقتی مثلا به فردی، Gucci person یاCeline person (دوستدار برند Gucci یا Celine) گفته میشود، نشانگر علایق و سلیقههای اوست. یا ترجیح برندLevi’s بر Rag & Bone اطلاعاتی در مورد وابستگیها و علایق تاریخی فرد را نشان میدهد و به نوعی با استفاده از این اطلاعات میتوان به تحلیل افکار و عواطف فرد پرداخت. کمبریج آنالیتیکا، با توجه به این مطلب بدیهی، اطلاعات ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک را بدون اجازهی آنها، مورد تحلیل قرار داد و در اختیار کمپینهای تبلیغاتی قرار داد. نقض این حریم خصوصی کاربران، باعث شد تا فیسبوکمجبور شود به مراجع قانونی توضیحاتی را در خصوص این امر ارائه کند. این اتفاق سبب شد تا چگونگی سوءاستفاده از کلاندادهها بر همگان مشخص شود.
البته شایان ذکر است هنوز هم کاربرانی اطلاعات حساب بانکی خود را سریتر از افشای علایق روی اینستاگرام میدانند و واکنش خاصی در برابر این سوءاستفادههای سیاسی نشان نمیدهند!
توییتر قصد دارد کلیدی را به اپلیکیشن خود اضافه کند که انتخاب روش مرتبسازی توییتها را سادهتر میکند.
توییتر در حال آزمایش کلید جدیدی است که به کاربران اجازه میدهد ترتیب نمایش توییتها را از بین نمایش براساس زمان یا براساس الگوریتم(مرتبط بودن)، انتخاب کنند. این ویژگی جدید که در حال حاضر برای کارمندان این شرکت و تعدادی از کاربران iOS فعال شده، درپی نارضایتی کاربران از تغییر شیوهی مرتبسازی توییتها به روش فعلی، یعنی با استفاده از الگوریتم، معرفی شده است.
کلید جدید در قسمت بالا سمت راست صفحهی اصلی اپلیکیشن توییتر قرار خواهد داشت و امکان انتخاب سریع بین دو حالت نمایش توییتها را فراهم میکند. با لمس این دکمه میتوان حالت نمایش را به «جدیدترین توییتها» (همان ترتیب زمانی) یا «برترین توییتها» (همان ترتیب برپایهی الگوریتم) تغییر داد. همچنین کاربران از این منو به بخش تنظیمات محتوا نیز دسترسی خواهند داشت.
مرتبسازی توییتها براساس الگوریتم، در سال ۲۰۱۶ معرفی شد و اعتراضات زیادی را از سمت کاربران بهدنبال داشت. توییتر با استفاده از این ویژگی توییتهایی را که فکر میکرد برای کاربر جالبتر خواهند بود، به او نشان میداد. ویژگی مشابهی در شبکههای اجتماعی دیگر، مانند فیسبوک و اینستاگرام نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این روش در بسیاری اوقات باعث میشود که کاربر تعدادی از پستهای افرادی را که دنبال میکند، نبیند. به دلیل اینکه ماهیت Twitter سبب میشود توییتها معمولاً از نظر زمانی حساس باشند و با گذشت زمان تا حدی اهمیت خود را از دست بدهند، تغییر شیوهی نمایش به حالت مبتنی بر الگوریتم، باعث گلهی کاربران شد.
این شرکت در توییتی نوشته است:
ما در تلاش هستیم که روشی آسان برای شما فراهم کنیم تا بتوانید حالت نمایش تایملاین خود را از بین مرتبطترینها برای شما و جدیدترینها، انتخاب کنید. شما شاهد اجرای آزمایشی این ویژگی در هفتههای آینده خواهید بود.
توییتر همچنین گفت که این ویژگی هنوز آزمایشی است و برای تعداد کمی از کاربران آیاواس در دسترس خواهد بود.
علاوهبر این، توییتر کلید شناور جدیدی را به اپلیکیشن iOS خود اضافه کرده است که صفحهی نوشتن توییت جدید را باز میکند.
نظر شما درمورد روشهای متفاوت نمایش پستها در شبکههای اجتماعی چیست؟ کدامیک از آنها را ترجیح میدهید؟
اینتل پتنت جدیدی را به ثبت رسانده که میتواند میزان انرژی مصرفی و هزینهی استخراج بیتکوین را کاهش دهد.
این روزها استخراج ارزهای دیجیتال بهدلیل بالا بودن انرژی لازم برای انجام این کار و افزایش دشواری آن، کمکم رو به افول میرود که این امر استخراج این ارزها را بیش از پیش غیربازده میکند. در واقع، استخراج ارزهای دیجیتال دیگر به زحمتش نمیارزد. ولی اینتل معتقد است که با پتنت جدید خود میتواند با مصرف بالای انرژی و در نتیجه هزینهی سرسامآور این کار مبارزه کند.
این شرکت اخیراً پتنتی را برای پردازندهای جدید به ثبت رسانده که ادعا میکند قادر به استخراج بیت کوین بهصورت بهینه و با مصرف انرژی مناسب است.
این پردازنده بهطور ویژه برای استخراج ارزهای دیجیتال ساختهشده مبتنی بر الگوریتم SHA-256 طراحی شده که بیتکوین هم از همان دسته است.
بهنظر میرسد که اینتل برای بهینهسازی انرژی مصرفی این پردازنده نسبت به نمونههای فعلی، از تراشهای استفاده کرده که یک گام از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ASIC) استاندارد جلوتر است.
بخشی از فرآیند استخراخ ارزهای دیجیتال نیاز به انتقال دادههای خاصی جهت پردازش فقط برای یک مرتبه دارد. استخراجکنندههای ASIC فعلی، مثل Antminers، این دادهها را طی مراحل مختلفی پردازش میکنند. به گفتهی اینتل، انجام این کار باعث هدررفت انرژی در طول پردازش میشود.
طرح جدید اینتل بهدنبال یکپارچهسازی این بخش از فرآیند استخراج در یک قسمت خاص از پردازنده است تا زمان، انرژی و پردازشهای زائد لازم برای تأیید انتقال و استخراج یک واحد ارز را کاهش دهد.
درحال حاضر، مصرف انرژی و هزینهی بالا دو مورد از مهمترین چالشهای پیش روی استخراجکنندگان ارزهای دیجیتال است. اوایل ماه جاری یکی از شرکتهای بزرگ اینترنتی ژاپن به نام GMO اعلام کرد که بخش استخراج ارز دیجیتال این شرکت در طول سهماههی سوم امسال ضرری ۵.۵ میلیون دلاری را تجربه کرده است.
اگر صنعت ارزهای دیجیتال مسیر فعلی خود را ادامه دهد، بعید نیست که طرح جدید اینتل نیز راه به جایی نبرد؛ حداقل تا وقتی که ارزهای دیجیتال دوباره به تجارتی پرسود تبدیل شوند.
قدرت موشکی ایران اکنون یکی از دستاوردهای بزرگ جمهوری اسلامی در عرصه فناوریهای نظامی و قدرت دفاعی کشور است که نقطه شروع این پیشرفت را میتوان دوران جنگ تحمیلی و محاصره همه جانبه در آن زمان توسط سایر کشورها دانست. امروز با تکیه بر توانمندی داخلی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود در فواصل زمانی کوتاه، موشکهای جدید و مدرنی توسط نیروهای مسلح کشور رونمایی میشود که با معرفی هرکدام از آنها دشمنان از پیشرفت ایران در عرصه دفاعی عصبانیتر شده و توانایی جمهوری اسلامی در عرصه دفاعی نمایانتر میشود.
در شرایطی که قدرت نظامی بازدارنده ایران و توان مقابله کشور با هر گونه تهدید نظامی این روزها محور بحث روز است. بررسی تکنولوژی موشکهای ایران نشان میدهد که برد این موشکها به دورترین نقاط اروپا و بیش از ۷۰ درصد آسیا میرسد و این توان دفاعی باعث نا امیدی دشمنان در حمله نظامی به خاک و تاسیسات حیاتی کشورمان شده است.
یکی از موثرترین سلاحها در میدانهای نبرد که توانایی ضربات سنگین و مهلک در زمین، هوا و دریا را دارند موشکها هستند و یکی از اعضای این خانواده موشکهای کروز هستند.
موشک کروز نوعی موشک و نوعی هواگرد بیسرنشین هدایت شونده بوده که مسیر آن تا رسیدن به هدف قابل تغییر و هدایت است. در اغلب سامانههای کروز از نوعی موتور جت استفاده میشود، در حالی که موشکهای دیگر از موتور راکتی استفاده میکنند.

موشکهای کروز معمولاً تمام مسیر خود را در ارتفاع بسیار پائین (برای جلوگیری از تشخیص توسط رادارهای دشمن) و با سرعت تقریباً ثابت با سرعت مافوق صوت یا نزدیک به صوت طی میکنند. تفاوت موشک کروز با پهپاد این است که کروزها فقط به عنوان یک سلاح استفاده میشوند و کلاهک جنگی بخشی از بدنه آنهاست.
با توجه به لختی اولیه در هدایت موشک کروز، این امکان وجود دارد که موشک صدها متر از مسیر منحرف شود. زیرا اگر چه با هدایت از این نوع لختی امکان انحراف برای موشکی که دهها دقیقه پرواز میکند کم است، ولی برای موشکی که ساعتها باید ادامه طریق دهد مناسب نیست. برای رفع عیب باید نوعی تصحیح در مسیر انجام شود تا در عمل مکمل هدایت اصلی آن باشد.
یکی از مهمترین نکات درباره موشک کروز پرواز طولانی مدت این موشک است. به همین دلیل ممکن است توسط سامانههای منحرف کننده پدافندی دشمن، با وضعیت حرکت لختی موشک در طول مسیر امکان انحراف از چند متر تا چند صد متر وجود داشته باشد، البته با وجود سامانههایی نظیر سامانه انطباق متقابل پشت سر هم جغرافیایی، سامانه سی دی اس و سامانه جی پی اس احتمال این مورد بسیار کاهش میباید.
موشکهای کروز دارای چهار مولفه عمده هستند؛ اولین مولفه موشکهای کروز استفاده از نیروی آیرودینامیکی در طبقات پایین جو (۳۰ کیلومتر یا ۱۰۰۰۰ پا) است.

دومین مولفه این موشکها توانایی تغییر مسیر و ارتفاع حرکت خود در طول مسیر حرکت است. سومین مولفه موشکهای کروز، برد بیش از۵۰ کیلومتری آنهاست. آخرین و مهمترین ویژگی و مولفه آنها قابلیت هدایت مداوم در طول مسیر به سوی هدف نهاییست.
موشک کروز موشکی راهبردی است و به همین دلیل قابلیت پنهان شدن از دید رادارهای دشمن به دلیل سطح مقطع کوچک، دارابودن موتور توربوفن با تابش حرارتی کم و سطح پرواز پایین را داراست. موشکهای کروز را میتوان از نظر اندازه، سرعت (فراصوتی یا فروصوتی) و نحوه پرتاب تقسیمبندی کرد. موشکهای کروز بسته به شیوهٔ پرتاب به سه دسته هواپایه، دریاپایه و زمین پایه تقسیم میشوند.
موشک قادر
موشک قادر یکی از انواع موشک های کروز هواپایه، دریاپایه و زمین پایه ضد کشتی است که برای انهدام اهداف دریایی نظیر ناوها، ناوشکن ها، زیردریایی ها و یا هر شناور سطحی و زیرسطحی استفاده می شود. موشک قادر ساخت صنایع دفاع بوده و یکی از پروژه های جهاد خودکفایی نیروهای مسلح کشورمان است که برای اولین بار در سال ۹۰ در رزمایش نیروی دریایی ارتش رونمایی شد. قادر از سوخت جامد بهره برده و برد تقریبی آن در حدود ۲۰۰ کیلومتر است که با دارابودن کلاهک جنگی ۲۰۰ کیلوگرمی از قدرت تخریبی بالایی علیه اهداف ساحلی و کشتیهای جنگی برخوردار میباشد. منابع خبری ایرانی قادر را یک موشک کروز نسبتاً سبک توصیف کرده که در ارتفاع پائین حرکت کرده و دقت بالایی دارد.

سامانه پرتاب موشک کروز زمین پایه قادر
قادر ویژگی های بسیار متنوع و کارآمدی دارد که آمادهسازی سریع، سامانه ناوبری با دقت بسیار بالا، رادار پیشرفته با قابلیت مقابله با جنگ الکترونیک، ارتفاع پروازی پایین، دقت بالا در انهدام اهداف مورد نظر بهویژه شناورهای دریایی، قدرت تخریب زیاد و مقاومت بالا در مقابله با اختلالات رادیویی از ویژگیهای مهم این موشک است.

موشک کروز هواپایه قادر که قابلیت نصب بر روی هواپیمای جت جنگنده F-4E را داراست
همچنین، موشک کروز دریاپایه قادر قابلیت شلیک از انواع پرتابگرهای ساحلی، دریایی و نوع هواپایه آن نیز قابلیت پرتاب از انواع جنگندهها را دارد.
قادر در رسانه ها
پایگاه خبری گلوبال سیکیوریتی در گزارشی به بررسی موشک کروز قادر پرداخته و درباره آن نوشته که امیر دریادار حبیب الله سیاری فرمانده سابق نیروی دریایی جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۴ خبر از نصب موشک قادر بر روی ناوشکن و کشتیهای جنگی این نیرو داده است.
در ادامه این گزارش آمده که نسل اول این موشک به صورت هواپایه در سال ۲۰۱۱ رونمایی و معرفی شد، اما اکنون به صورتهای زمین پایه، دریا پایه هم تولید شده و در اختیار نیروهای مسلح ایران قرارگرفته است. موشک قادر همچنین توانایی نیروی دریایی ایران را در خلیج فارس و تنگه هرمز افزایش میدهد.

موشک کروز هواپایه قادر
پایگاه خبری براهمَند هم در سال ۲۰۱۱ خبر از رونمایی این موشک داده و درباره موشک کروز قادر نوشته که این موشک با برد ۲۰۰ کیلومتری خود می تواند اهداف منطقهای نظیر پایگاههای آمریکا را نابود کند. این موشک برای اهداف دریایی طراحی و تولید شده که توسط رئیس جمهور ایران از آن رونمایی شد.
در ادامه این گزارش خبری درباره یکی از ویژگی های این موشکی ساخته شده توسط متخصصان داخلی کشورمان را قدرت تخریب و دقت بسیار بالا دانسته است.
موفقیت دانشمندان و طراحان ایرانی امروزه به همگان ثابت شده است و اکنون شاهد این هستیم که ایران در بسیاری از زمینهها خودکفا شده است. اعمال تحریمهای خصمانه علیه کشورمان نیز نتوانست کاری از پیش ببرد و تهران توانست یکه و تنها راه خود را در حوزه دفاعی ادامه دهد.
کشور ما طی سالهای اخیر توانسته است طیف متنوعی از موشکهای بالستیک با ویژگیهای متفاوت برای مقابله با انواع تهدیدات را طراحی و تولید کند که به همین سبب به یکی از قدرتهای موشکی جهان و منطقه غرب آسیا تبدیل شده است. توانمندی نظامی و دفاعی کشور، بدون شک یکی از مهم ترین محورهای راهبرد نظامی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تهدیدات است. همینطور بر اساس مولفههای قدرت، توان موشکی به عنوان یکی از مهمترین عامل بازدارنده تهاجم نظامی قرار دارد که کشور ما به خوبی از آن برخوردار است.
زیردریایی های کلاس غدیر را می توان اولین تجربه جدی نیروهای مسلح و صنایع دفاعی کشور در طراحی و ساخت زیردریایی به حساب آورد. غدیر یک زیردریایی کوچک و از نوع میدجت ها محسوب می شود اما در منطقه خلیج فارس، تنگه هرمز و دریای عمان یک شکارچی مخوف به حساب می آید. طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران برای محافظت از سواحل گسترده خود و مقابله مناسب با تهدیدات دریاپایه، نیازمندی بسیاری به زیردریایی دارد بخصوص که این مناطق از پرتنش ترین دریاهای دنیا در چند دهه گذشته بوده است. از طرفی سرمایه گذاری چند ده میلیارد دلاری کشورمان در زمینه نفت و گاز نیازمند آن است که امنیت در این دریا به نحو شایسته و مطمئنی از سوی ایران تضمین گردد.

خلیج فارس از جمله دریاهای کم عمق دنیا است که زیردریایی های بزرگ امکان حضور و تردد مطمئن و سریع در آن را ندارند و با توجه به محدودیت ابعاد زیردریایی در این دریا، به نظر می رسد زیرسطحی رده میدجت به عنوان بهترین گزینه برای عملیات در آن مطرح باشد.
زیردریایی های کوچک کلاس غدیر نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز به دلیل طراحی خاص خود، به شکل بسیار مطلوبی برای منطقه خلیج فارس مناسب هستند و توانایی عملیاتی بالایی را در اختیار نیروی دریایی ارتش می گذارند. البته در طراحی این زیردریایی و برنامه های ارتقاء آن، شرایط اقلیمی دریای عمان نیز در نظر گرفته شده است.
خط تولید این زیردریایی در شهریور ماه 1385 افتتاح شده و جمع زیادی از رشته های دانشگاهی در طراحی و ساخت زیردریایی غدیر به کار گرفته شده اند که شامل مکانیک، الکترونیک، فیزیک، ناوبری، مخابرات، رایانه، تسلیحات، شیمی، اقیانوس شناسی، هیدرولیک و نیوماتیک بوده که حاصل فعالیت آنها سامانه های گوناگونی مانند سامانه هیدرولیک، سامانه هوای پرفشار، سامانه تقسیم آب، کنترل هیدرواستاتیک، تصفیه و تهویه هوا(جذب دی اکسیدکربن و تأمین اکسیژن)، سامانه خاموش کردن آتش، نجات خدمه و سامانه های تولید تولید توان شامل موتور دیزل برای سطح آب و موتور الکتریکی در زیر آب است.

زیردریایی ایرانی غدیر
غدیر برای آبهای خلیج فارس و دریای عمان طراحی شده و داری قابلیت بالا در غوص و صعود و مانور است؛ تنها در مدت 30 ثانیه از اسکله جدا شده و از این نظر توانایی بالایی در ورود به حالت عملیاتی دارد. این زیردریایی 29 متری که جابجایی آن 115 تن است قابلیت قرارگیری در بستر دریا را دارد و در این وضعیت سامانه های راداری توانایی ردگیری آن را ندارند .این زیرسطحی کاملا بومی که عرض بدنه آن حدود 2 متر و 75 سانتیمتر است قابلیت شلیک اژدر از دو مقر جلویی، رهاسازی انواع مین دریایی، حمل نیروهای تکاور و موشک های دوش پرتاب را داشته و امکانات لازم برای خروج نیروهای غواص در زیر آب برای اجرای عملیات در آن قرار داده شده است. اخیرا نیز اعلام شده که توانایی شلیک موشک کروز نیز برای این زیردریایی تعریف و عملیاتی شده است که اتفاق بزرگ و مهمی برای ارتقاء توان رزمی آن محسوب می شود.
موتورهای ؛ BLDCقلب جدید غدیر ایرانی
اما آنچه به آب اندازی 2 فروند از این زیردریایی را برجسته از موارد گذشته می کند، سخنان رییس سازمان صنایع دریایی است که درباره سیستم الکترونیکی جدید زیردریایی های غدیر صحبت کرده که حقیقتا یک گام رو به جلوی بسیار بلند و مهم برای نیروی دریایی کشورمان محسوب شده و تقریبا ایران را به اولین کشوری در جهان بدل می کند که در زیردریایی های خود به صورت عملیاتی از این فناوری استفاده می کند.
دریادار رستگاری رئیس سازمان صنایع دریایی نیروهای مسلح در خصوص سامانه رانش زیردریایی غدیر گفته است: "به فناوری تولید موتورهای BLDC رسیده ایم که این موتورها بدون جاروبک و ذغال هستند. " این موتورها همچنین در بخش اتوموبیل های برقی و هیبرید، سیستمهای کنترل حرکت و بخش گرمایش و تهویه نیز کاربرد دارند.

نمونه کوچک از یک موتور BLDC با توان 40 کیلو وات
موتورهای BLDC اصطلاحا ( Brushless DC motor ) نوعی از موتورهای سنکرون هستند. این موضوع به این معنی است که میدان مغناطیسی در روتور و استاتور با یک فرکانس ایجاد می شوند. انواع الکترو موتور DC بدون جاروبک دارای لغزش به آن مفهومی که در موتورهای القایی وجود دارد، نمی باشند. موتورهای BLDC در انواع تکفاز، دو فاز و سه فاز وجود دارند.

بخش پیشران از یک شناور زیر آبی بدون سرنشین با موتور BLDC
این موتورها به نسبت موتورهای الکترونیک معمول، از اندازه کوچکتری برخوردار هستند که بزرگ ترین نکته مثبت برای یک زیردریایی خصوصا در اندازه غدیر محسوب می شود. در عین حال این موتور با داشتن اندازه کمتر، راندمان و نیروی بیشتری را نیز تولید می کند و به دلیل نداشتن جاروبک از نمونه های معمول موتورهای الکترونیکی نیز کم صدا تر است. از دیگر مزایای این نوع از موتورها، نیاز بسیار کمتر به تعمیر و نگهداری است که زمان و هزینه های دوره تعمیر و اورهال را شدیدا کاهش می دهد. اگر طبق تعاریف خارجی، نقطه منفی این سامانه قیمت بالاتر آن به نسبت نمونه های قدیمی باشد، در مقابل مزایای این سیستم پیشرانه به صورت خاص و افزایش قابل توجه توان رزم زیر سطحی کشور آن هم در منطقه حساس خلیج فارس و تنگه هرمز مشخصا این هزینه قابل دفاع خواهد بود و صد البته با تولید انبوه، این رقم کاهش خواهد یافت.
نکته جالب دیگر درباره استفاده از این فناوری در زیردریایی غدیر این است که بررسی های مشرق نشان می دهد عملا ایران اولین کشوری است که به صورت عملیاتی در زیردریایی های دیزل الکترونیک از این فناوری بهره می برد. تنها در سال 2008 میلادی شرکت انگلیسی BMT Defence Services از جمله شرکت های پیشروی این کشور که سابقه حضور در طراحی ناوهای هواپیمابر کلاس ملکه الیزابت، ناوشکن های تایپ 45 و ناوهای محافظ تایپ 31 را دارد طرح یک زیردریایی دیزل الکترونیک سنگین به وزن حدود 3500 تن به اسم کلاس Vidar-36 را رونمایی کرد که توانایی حضور در ماموریت های طولانی در اقیانوس ها و ماندن یک سره به مدت 4 هفته در زیر آب را داشت و از موتورهای سری BLDC به قدرت 6 مگاوات استفاده می کرد.
این زیردریایی در حقیقت یک واسط بسیار سنگین برای پر کردن فاصله بین زیردریایی های دیزل الکترونیک سبک تر و زیردریایی های اتمی بود که عمدتا وزن آن از 5 هزار تن به بالا به حساب می آمد.

نمایه گرافیکی زیردریایی Vidar-36
در هر حال به نظر می رسد اکنون جمهوری اسلامی ایران موارد بسیار زیادی را از طراحی و تولید غدیر در بحث پایه های علمی ساخت این نوع از زیردریایی های آموخته است و از حالا به بعد باید منتظر نسل جدید زیرسطحی های ایرانی یعنی فاتح باشیم که به نظر با ترکیب فناوری های BLDC و AIP یک شکارچی خاموش در اعماق اقیانوس ها باشد. در عین حال، زیردریایی که یک روز، مخالفان جمهوری اسلامی، به آب اندازی آنرا به تمسخر گرفته و قابلیت های عملیاتی اش را زیر سوال می بردند، اکنون می تواند بدون رصد و شناسایی، از زیر ناو هواپیمابر آمریکا بگذرد، توان شلیک موشک و اژدر داشته باشد و قابلیت های کف نشینی خود در خلیج فارس و دریای عمان را عیان سازد؛ همان چیزی که دهه ها بود، قدرت های غربی از دستیابی کشورمان به آن می ترسیدند.
یکی از راههای محبوب دیدن شهر زیبای بروخه در کشور بلژیک، سوار شدن بر قایقهای کروز در کانالهای بیشمار شهر است. مرکز تاریخی شهر با موقعیت استراتژیک، محاصره شده توسط کانالها، به راحتی به گردشگران اجازه میدهد تا با یک گشت قایقی در اطراف این منطقه تاریخی به تحسین خانههای تاریخی زیبا و کلیساها بپردازند. خود کانالهای شهر، بخصوص کانال سه لاینه بروخه-اسلایس (شهری در هلند) یا کانال دم (Damme Canal)، نیز ارزش بازدید دارند.
این کانال با ۱۵ کیلومتر طول، بروخه را به شهر مرزی هلندی اسلایس از طریق شهر دم (شش کیلومتری شمال شرقی بروخه)، متصل میکند. کانال دم به دستور ناپلئون بناپارت کنده شد و از این رو به آن کانال ناپلئون وارت (Napoleon Vaart) یا کانال ناپلئون نیز میگویند.

چشمانداز پانارومایی از کانال مشهور دم. عکس از کانادااستوک
هدف ناپلئون، کندن چندین کانال در امتداد ساحل بود تا ارتش فرانسه بتوانند سریعتر جابجا شوند و تجهیزات جنگی را سریعتر منتقل کنند و در همین حین با ارتش قدرتمند بریتانیا روبهرو نشوند.
انجام این کار در دریا به علت حضور نیروی دریایی بریتانیا در آبها غیر ممکن بود. این کانال قرار بود شهر بروخه را به دهانه رود اسخلده (Scheldt) در هلند متصل کند، اما با شکست ناپلئون در نبرد واترلو، این امر هرگز محقق نشد.
نبرد واترلو در تاریخ ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵ میلادی، بین قوای فرانسه و قوای ائتلاف هفتم در دشت واترلو در کشور بلژیک امروزی در گرفت. این آخرین نبرد ناپلئون بناپارت بود.

عکس از اریک هوی برشت/فلیکر
کمی بعد، پادشاه ویلیام اول دستور داد تا ساخت کانال بروخه-اسلایس تمام شود، اما این پروژه تا دهه ۱۸۵۰ کامل نشد. در شهر دم، این کانال از کانال لئوپلد (Leopold) و کانال شیدونک (Schipdonk) عبور میکند. این دو کانال در سالهای میانی قرن نوزدهم، پس از استقلال یافتن بلژیک در سال ۱۸۳۰، برای کاهش آسیبپذیری شبکه کانالی بلژیک از دخالت هلندیها ساخته شدند.

عکس از آلین رویلر/فلیکر
کانال دم تا سال ۱۹۴۰ مورد استفاده بود. در این سال، ارتش فرانسه با تخریب سیستم سیفون کانال به حمل و نقل دریایی در کانال دم، پایان داد.
امروزه در دو سمت کانال، درختان به صف کشیده، چشماندازی بینظیر و زیبا به وجود آوردهاند و به جرات میتوان گفت که این کانال، زیباترین کانال فلاندر (ناحیهای در شمال بلژیک به مرکزیت بروکسل) است.
Osmo Pocket جدیدترین گیمبال شرکت DJI است که توانایی ضبط ویدیوی 4K 60fps را دارد و کوچکترین گیمبال سهمحورهی دنیا بهشمار میآید.
شرکت DJI اخیرا از گیمبال جدید خود تحت عنوان Osmo Pocket رونمایی کرده است؛ این گیمبال که از سنسوری ۱/۲.۳ اینچ (بخوانید یک روی دو ممیز سه اینچ) بهرهمند است، توانایی ثبت تصاویر ۱۲ مگاپیکسلی را دارد و میتواند ویدیوهای 4K را با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه و بیتریت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه ضبط کند.
DJI Osmo Pocket همچنین توانایی این را دارد که ویدیوهای حرکت آهسته (اسلو موشن) 1080p را با نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه بهثبت برساند. این گیمبال، با بهرهمندی از دو میکروفون داخلی میتواند صداها را با کیفیتِ بالایی ضبط کند، یکی از این میکروفونها در قسمت پایینی دوربین و دیگری در قسمت پشتی آن قرار میگیرند. گفتنی است که این میکروفونها از فناوری حذف نویز برخودار هستند و میتوانند صداهای اضافی پسزمینه را تا حد امکان کم کنند.

شرکت دیجیآی بهمنظور ضبط ویدیو، حرکت در بخشهای مختلف منوی اصلی و انتخاب حالتهای مختلف تصویربرداری، نمایشگری لمسی با اندازهی یک اینچ را در این گیمبال قرار داده است.
کاربر میتواند بهسادگی یکی از حالتهای تصویربرداری ActiveTrack (برای ردیابی یک سوژه)، FaceTrack(نسخهی پیشرفتهتر ActiveTrack که میتواند روی چهرهی افرادی خاص تمرکز و آنها را دنبال کند)، FPV Mode،Timelapse & Motionlapse و Panorama را انتخاب کند.

اگر کاربر حس کند که نمایشگر یک اینچی این گیمبال نمیتواند نیازهایش را برآورده سازد، میتواند بهراحتی گوشی هوشمند خود را از طریق درگاه USB Type-C به آن متصل کند؛ کاربران سیستمعاملهای اندروید و iOS میتوانند دستگاه خود را به Osmo Pocket متصل و با بهرهگیری از اپلیکیشن DJI Mimo آن را کنترل کنند.
از طریق این اپلیکیشن میتوان تصویر زندهی نمایشگر اصلی این گیمبال را مشاهده کرد و همچنین از دو حالت جدید (مخصوص اپلیکیشن) به نامهای Story و Pro بهره گرفت.

حالت Story با ارائهی ده الگوی از پیش آماده که شامل حرکات کامل دوربین و آهنگ پسزمینه میشود، در تلاش است تا پروسهی تولید ویدیو را برای کاربر ساده کند؛ در ضمن، میتوان پس از ضبط ویدیو نیز تغییرات جالبی را در آن اعمال کرد.
پس از اتمام فرآیند ضبط ویدیو، اپلیکیشن DJI Mimo آن را به شما نشان میدهد و این امکان را به شما میدهد که ویدیوی یادشده را در شبکههای اجتماعی، به اشتراک بگذارید.

از طرفی دیگر، حالت Pro که پیشتر آن را در تعدادی دیگر از محصولات DJI دیدهایم، به کاربر امکان میدهد تا کنترل کاملی روی تمامی تنظیمات دوربین داشته باشد. این حالت تصویربرداری همانطور که از نامش پیدا است (Pro بهمعنای حرفهای) بیشتر مخصوص افراد حرفهای است.
DJI مدعی شده است که باتری این گیمبال جدید میتواند بهمدت دو ساعت مداوم، به ضبط ویدیو 4K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه بپردازد. این شرکت در کنار رونمایی از این گیمبال، از تعدادی لوازم جانبی نیز برای آن پردهبرداری کرده است.

بر این اساس، علاقهمندان میتوانند بههمراه Osmo Pocket، لوازمی نظیر قاب ضدآب، کنترلری ویژه، کیت توسعه، قابی مخصوص برای شارژ کردن، آداپتوری ۳.۵ میلیمتری و... را برای دسترسی به امکانات بیشتر تهیه کنند.
گیمبال DJI Osmo Pocket که ۳۴۹ دلار قیمت دارد، از هماکنون برای پیشخرید در وبسایت رسمی دیجیآی در دسترس است. در ادامه از شما دعوت میکنیم به تماشای ویدیوی رسمی معرفی این گیمبال بنشینید:

ربات "سایمون"(CIMON) کار خود را با گفتن اولین کلمات با یکی از اعضای خدمه ایستگاه فضایی آغاز کرد.
به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، فضانورد آلمانی "الکساندر گرست"(Alexander Gerst) روز ۱۵ نوامبر طی آزمایش ۹۰ دقیقهای در ایستگاه فضایی بینالمللی(ISS) با ربات هوش مصنوعی "سایمون" صحبت کرد.
بر اساس بیانیه شرکت ایرباس، "گرست"، فرمانده خدمه ایستگاه فضایی فعلی، سایمون را با گفتن جمله "بیدار شو، سایمون" بیدار کرد و سایمون نیز در پاسخ گفت: چه کاری میتوانم برایتان انجام دهم؟
سایمون با موفقیت چهره گرست را شناسایی کرد و به رسمیت شناخت و با استفاده از سنسورهای اولتراسونیک تصاویر و فیلمی از خود در "آزمایشگاه فضایی کلمبوس"(Columbus) گرفت. سپس دستورالعملهایی برای گرست برای انجام آزمایش کریستال که توسط یک دانش آموز طراحی شده بوده، ارائه کرد.
آزمایشگاه فضایی کلمبوس یک آزمایشگاه علمی و بخشی از ایستگاه فضایی بینالمللی است که توسط سازمان فضایی اروپا ساخته شده است. کلمبوس عمدهترین همکاری این سازمان در پروژه ایستگاه فضایی بینالمللی تاکنون محسوب میشود. این آزمایشگاه فضایی به شکل استوانهای به قطر ۴ و نیم متر است و فضای داخلی آن با گنجایش ۷۵ متر مکعب از انعطاف زیادی برای نصب ابزارهای گوناگون پژوهشی برخوردار است. علاوه بر محیط درون آزمایشگاه، از محوطه بیرونی کلمبوس نیز برای پژوهشهای علمی استفاده میشود.
سایمون یک ربات با طراحی چاپ سه بعدی و وزن حدود ۵ کیلوگرم(۱۱ پوند بر روی زمین) است که به طور مشترک توسط "مرکز هوافضای آلمان"(DLR) ، ایرباس و شرکت" آی.بی.ام" توسعه داده شده است. سایمون همانند "سیری"(Siri) دستیار مجازی اپل، یا "الکسا" آمازون عمل میکند. سایمون خودش دستورات را پردازش نمیکند، بلکه با یک "رایانش ابری واتسون مستقر روی زمین"(ground-based cloud computer) برای پردازش، ارتباط برقرار میکند . این ربات دارای یک "پردازنده هوش مصنوعی" و "نمایشگر ۸ اینچی" است و برای حرکت در شرایط بی وزنی فضا از موتورهای "کنترلی پروانهای" استفاده میکند.
واتسون یک سامانه رایانهای هوش مصنوعی قادر به پاسخگویی به سوالات مطرح شده در زبان گفتار است که در پروژه DeepQA در شرکت آی.بی.ام توسعه یافته است. نام این رایانه از اسم اولین مدیرعامل شرکت، "توماس واتسون" انتخاب شده است.
در این بیانیه آمده است: اگر یک سوال یا آدرسی از سایمون پرسیده شود، ابتدا هوش مصنوعی واتسون شناسه صوتی که توسط هوش مصنوعی درک و تفسیر شده است را به متن تبدیل میکند. هوش مصنوعی واتسون نه تنها محتوای جملات بلکه معنی باطنی هر جمله را نیز درک میکند.
سایمون به شبکه Wi-Fi ایستگاه فضایی بینالمللی متصل است که دادهها را از طریق ارتباطات ماهوارهای به زمین انتقال میدهد.
"مارکو تروواتلو"(Marco Trovatello)، سخنگوی مرکز فضایی آژانس فضایی اروپا در کلن، آلمان، در گفتگو با پایگاه خبری اسپیس گفت: سایمون میتواند پس از پرسیدن هر سوالی در عرض چند ثانیه پاسخ شما را بدهد.
یک لینک داده سایمون را با مرکز کنترل کلمبوس در آلمان متصل میکند؛ از آنجا، این سیگنال برای اولین بار به مرکز پشتیبانی فضایی بیوتکنولوژی در "دانشگاه لوسرن"(Lucerne University) در سوئیس، جایی که تیم کنترل سایمون مستقر است، ارسال میشود.

نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و دفتر تحقیقات جهانی نیروی دریایی آمریکا(ONR Global) در حال توسعه یک برنامه شبیهسازی برای آموزش خدمه ناوهای هواپیمابر هستند.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و دفتر تحقیقات جهانی نیروی دریایی با همکاری یکدیگر و با فناوری سهبعدی ارتقا یافته، برای اولین بار اجازه میدهند تا کنترل کنندههای پرواز، ناظران، خدمه و ناظران برج مراقبت بدون نیاز به یک ناو واقعی آموزش ببینند و تمرین کنند.
برخی میگویند هیچ جایگزینی برای این تجربه وجود ندارد، اما بعضی از شرایط خاص وجود دارد که شبیهسازی بسیار مطلوب است.
اگر هیچوقت لحظه پرواز و فرود یک هواپیما یا هلیکوپتر را در یک ناو هواپیمابر ندیدهاید، میتوان گفت که کمتر چیزی در جهان وجود دارد که به چنین هماهنگی نیاز داشته باشد. هواپیماها مانند یک ارتش کوچک از مورچهها به نظر میرسند.
این کار بسیار حساس است، چرا که ارزش هر هواپیما صدها میلیون دلار است و وقوع ناهماهنگی و تصادف میتواند خسارت میلیارد دلاری و حتی خسارت جانی به بار بیاورد.
بنابراین این شبیهساز میتواند از هر نظر ایدهآل باشد، زیرا هم به طور دقیق طراحی شده و به شکل واقعی افراد را آموزش و تمرین میدهد و هم احتمال وقوع حادثه به صفر میرسد.
همچنین تاکنون مجبور بودند حتی برای تمرین یک بخش، تمام بخشها آماده به کار شوند اما با این سیستم دیگر نیاز به چنین کاری نیست و بخشهای مختلف میتوانند به طور جداگانه با این شبیهساز به تمرین بپردازند.
این شبیهساز به طور کلی بر سه بخش کنترل اولیه پرواز، صعود و فرود بنا نهاده شده است. به عبارت دیگر، پرسنل با استفاده از این شبیهساز میتوانند هواپیما را به صورت مجازی اما بسیار نزدیک به واقعیت به پرواز درآورند و سپس بازیابی کنند.
این شبیهساز از صفحه نمایش و هدست واقعیت مجازی و همچنین سیستمهای ناو، شخصیتهای هدایت شده کامپیوتری و بازیکنان زنده استفاده میکند. این اجازه میدهد که سیستم نه تنها یک عملیات عادی را شبیهسازی کند، بلکه همچنین طیف وسیعی از سناریوهای اضطراری را در شرایط واقعی به اجرا دربیاورد.
دریادار "مهدی آکاسم" فرمانده ناو "جرالد آر.فورد" ایالات متحده آمریکا میگوید: این واقعا اولین نمونهای است که من از یک شبیهساز واقعی ناو هواپیمابر دیدهام. این سیستم واقعا یک نیاز است که سالها بود فقدانش احساس میشد. سیستمی که ما بتوانیم بدون صدمه و تلفات جانی و مالی به تربیت دریانوردان و تفنگداران بپردازیم.

پژوهشگران آمریکایی قصد دارند ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه دهند که میتواند روش بکارگیری نیروهای نظامی را بهبود بخشد.
به گزارش ایسنا و به نقل از دیفنسوان، "تفنگداران دریایی آمریکا"(United States Marine Corps)، برای بهبود روش بکارگیری نیروها و مشخص کردن ضعفهای احتمالی، آزمایشهایی را با هوش مصنوعی انجام میدهند.
این سازمان با شرکت "آیبیام"(IBM) همکاری میکند تا ابزاری برای به دست آوردن دادههای مربوط به کارکنان و تجهیزات بسازد و میزان آمادگی نیروها را برای شرکت در جنگ بسنجد.
"متیو دالکیویکز"(Matthew Dalkiewicz)، از شرکت آی.بی.ام گفت: این ابزار میتواند به افسرهای ارشد کمک کند حدود 186 هزار نیروی دریایی فعال و سختافزارهای نظامی بیشمار سراسر جهان را با موثرترین روش ممکن به کار گیرند.
این فناوری، دادههای ساختاری و غیرساختاری را از برنامههای چندگانه مدیریت نیرو به کار میگیرد تا تصویری واقعی از آمادهسازی واحدها برای مبارزه ارائه دهد. گروه دالکیویکز، یک برنامه آزمایشی هفت ماهه را آغاز کرده که در ماه مارس پایان مییابد و هدف نهایی آن، ارائه یک برنامه مدیریت پنج ساله برای نیروهای دریایی است.

دالکیویکز افزود: این ابزار، دو عملکرد اساسی دارد؛ واحدهایی که آماده واکنش هستند، مشخص میکند و دلیل ضعف نیروهای دیگر را توضیح میدهد. فرماندهان با مجهز شدن به این دانش میتوانند آموزش نیروهایی را که آمادگی کمتری دارند، به صورت فعال انجام دهند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید