دشمن توانایی تحلیل ویژگیهای ناوشکن سهند را ندارد." این سخن امیر خانزادی فرمانده نیروی دریایی ارتش است که سه شنبه هفته گذشته در گفتگو با بخش خبری ۱۸:۳۰ شبکه خبر بیان کرده و از رونمایی سهند خبر داده بود. اتفاقی که روز گذشته افتاد و «سهند» به ناوگان نیروی دریایی ارتش در بندرعباس تحویل داده شد. اگر چه بخشی از اطلاعات درباره ناوشکن سهند منتشر شده است؛ کارشناسان امور نظامی معتقدند سهند ویژگیهایی دارد که همچنان ناشناخته است. خانزادی ناشناخته بودن ناوشکن سهند را عاملی برای غافلگیری دشمن میداند.
ناوشکن سهند اولین ناوشکن ساخت جمهوری اسلامی ایران نیست. چندین سال است که نیروی دریایی ارتش با همکاری وزرات دفاع اقدام به ساخت ناوچه، ناوهای محافظ و جنگنده کرده است. اولین جنگندههای نیروی دریایی در کلاس «موج» نامگذاری و «جماران» در سال ۸۸ به عنوان اولین عضو خانواده «موج» وارد ناوگان دریایی کشور شد. «جماران» بیش از آنکه یک ناوشکن تمام عیار باشد؛ یک ناو محافظ برای همراهی نفتکشها محسوب میشد؛ با این وجود قابلیتهای جماران از جمله اژدرانداز، توپ پدافندی و تجهیزات جنگ الکترونیک نشان میداد جماران بیش از یک ناو محافظ است. همچنین ساخت جماران نشان داد نیروی دریایی ارتش و وزارت دفاع، ساخت ناوشکنها را آغاز کرده اند.


تحویل ناوشکن سهند به نیروی دریایی ارتش در بندرعباس ـ ۱۰ آذر ۹۷
سهند ناوشکنی تماما ایرانی است و به یاد ناوچه سهند که در سال ۱۳۶۷ و طی درگیری با ناوگان دریایی آمریکا در خلیج فارس غرق شد؛ به سهند نامگذاری شد. سهند ۱۰۰ متر طول و ۱۳۰۰ تن وزن دارد؛ کاسه ناوشکن سهند از فلزی ساخته شده است که استحکام بالاتری در برابر آتش دشمن داشته باشد. همین ویژگی در کنار طول، عرض و ارتفاع بیشتر سهند در مقایسه با ناو جماران موجب شد تا ساخت کاسه این ناوشکن ۹ سال به طول بیانجامد.

ناوشکن سهند، در دست ساخت
سهند به لحاظ قدرت ناوبری هم تحسین برانگیز است. سهند دو موتور در جلو و دو موتور در انتهای خود دارد؛ همین چهار موتور دیزلی موجب میشود سهند علیرغم وزن بالاتر، از قدرت مانور و سرعت دریانوردی بالایی برخوردار باشد. مزیت دیگر سهند این است که این چهار موتور نسبت به موتور بسیاری از کشتیها، مصرف سوخت زیادی ندارد و سهند میتواند تا ۱۵۰ روز روی دریا فعال باشد. از سوی دیگر سهند به کمک پروانههای فوق العاده خود میتواند به سرعت تغییر جهت دهد. تغییر جهت خصوصا در سرعتهای بالا از فاکتورهای یک کشتی جنگی است.

ماکت ناوشکن سهند
قدرت بالای سهند در درگیری نظامی
توان رزم بالای سهند ستودنی است. روی عرشه این ناوشکن دو پرتابگر دوتایی موشکهای ضد کشتی و موشکهای کروز قرار دارند که میتواند به راحتی کشتیهای دشمن را تا فاصله ۲۰۰ کیلومتری هدف قرار دهد. سهند در برابر خطرات هوایی هم به خوبی قدرتمند است. سامانه موشکی سطح به سطح و سطح به هوا، توپهای ضدهوایی و سامانه دفاع نقطهای موجب شده تا سهند از هوا به راحتی قابل هدفگیری نباشد. از سوی دیگر باند پرواز ناوشکن سهند هم بزرگتر شده است تا انواع بالگردهای سبک و سنگین بتوانند بر روی آن قرار گیرند. علاوه بر اینها؛ ناوشکن سهند بازتاب راداری کوچکتری دارد و به همین دلیل نسبت به ناوشکن جماران سختتر قابل شناسایی است.
مشخصات ناوشکن سهند (برای مشاهده در اندازه بزرگتر بر روی تصویر کلیک کنید)
سهند در خانواده موج، با نام موج ۴ شناخته میشود، پس از جماران (موج ۱) و دماوند (موج ۲)، سهند امروز رسما به ناوگان نیروی دریایی ارتش تحویل داده شد. همچنین امیر دریادار حسین خانزادی خبر داده است که ناوشکن دنا (موج ۳) هم تا پایان سال به آب انداخته شده و تا اواسط سال آینده به طور کامل به ناوگان جنوب ملحق میشود.
حضرت آیت الله خامنهای رهبر معظم انقلاب، ظهر روز چهارشنبه هفته گذشته در دیدار فرماندهان و مسئولان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، پیشرفتهای ارتش، به ویژه نیروی دریایی را عظیم و شگفتآور خواندند و افزودند: «نسل کنونی نیروی دریایی به ابتکار و تواناییهای خود عمیقاً ایمان دارد و تحقق پدیدههایی همچون الحاق ناوشکن سهند و زیردریاییهای فاتح و غدیر به ناوگان دریایی، بشارتدهنده امکان پیشرفتهای روزافزون است.»
بی شک پیشرفت کشور در ساخت تجهیزات جنگی نیروی دریایی موضوعی غیرقابل کتمان است. تنها در ساخت ناوشکنها، کشور در ده سال گذشته شاهد رشد بالایی بوده است و امروز به طورکامل خودکفا شده ایم. امیر خانزادی در خصوص این پیشرفت نیروی دریایی ارتش گفته بود «اگر روزی ناوشکن را در ۱۲ سال میساختیم، الان ظرف ۱۸ ماه میسازیم. هرچند من ادعا دارم که ما میتوانیم زیر یک سال ناوشکن بسازیم و این را در آینده اثبات خواهیم کرد.»
ایران نشان داده است که عرصه دریا، اهمیت زیادی در سیاستهای نظامی کشور دارد و حضور نظامی کشور در دریا تنها به آبهای منطقه محدود نخواهد شد. در سالهای اخیر نیروی دریایی حضور نظامی خود را در اقیانوس هند تثبیت کرده است. اظهارات مقامات ارشد نداجا حاکی از آن است که حضور ایران در آبهای بین المللی باز هم گسترش مییابد؛ این حضور علاوه بر نشان دادن اقتدار کشور، میتواند یک حامی قوی برای نفتکشها و کشتیهای تجاری کشورمان در برابر ناوگان دشمن و دزدان دریایی باشد.

«ما امروز امنیت را در خلیج عدن برای کشتیهایمان فراهم کردیم.» این سخن امیر حبیب الله سیاری، معاون هماهنگ کننده ارتش و فرمانده سابق نیروی دریایی ارتش است که در گفتوگو با خبرنگار حوزه دفاعی امنیتی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، مطرح کرد و گفت: «برخی از افراد تنها به مرزهای زمینی توجه میکنند؛ در حالی که امروز ما امنترین آسمان را در میان کشورها داریم. در امنیت دریایی، نه فقط در امن کردن آبهای سرزمینی و حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران، ما امروز امنیت را در خلیج عدن برقرار میکنیم برای اینکه اقتصاد کشور سالم بماند. قطعا پیشرفت و توسعه در سایه این امنیت ایجاد خواهد شد.»
توسعه توانمندیهای نظامی کشور از دو جهت حائز اهمیت است. موضوع اول در تقویت این توانمندی، بالارفتن امنیت کشور است. افزایش قدرت نیروهای نظامی کشورمان، هزینه تهاجم دشمن را بالا میبرد تا جایی که همانند امروز حمله نظامی به ایران تنها به شعاری پوچ و توخالی از سوی آمریکا تبدیل شود. امروزه گزینه نظامی علیه کشورمان نه تنها روی میز نیست بلکه طرح آن هم عملا غیر ممکن است.
از سوی دیگر گسترش توانمندی نظامی میتواند ثبات و امنیت را در مرزهای زمینی، هوایی و آبراههای حیاتی کشور ارتقا دهد تا به کمک آن ایران بتواند بازیگری مهم در تجارت بین المللی باشد.
شرکت نوویتک که معمولا با تیونینگ خودروهای ایتالیایی شناخته میشود؛ تصمیم به ارتقاء یکی از قویترین محصولات انگلیسی، سوپراسپرت مک لارن 720S گرفته است.
شرکت نوویتک (Novitec) پیشتر مدلی از مک لارن 720S معرفی کرده بود اما در محصول قبلی فقط روی افزایش قدرت پیشرانه تمرکز داشت. حالا این شرکت آلمانی یک مدل جدید از 720S معرفی کرده که تمامی جوانب آن را ارتقا داده و روی قابلیتهای مانور در پیست هم تمرکز کرده است.
نویتک یک بادی کیت برای 720S ارائه میدهد که سپرهای متفاوت با ورودیهای هوای بزرگ، ظاهر اسپرت و خشن دارد. این خلاقیت در قسمتهای رکاب جانبی، سپر عقب، کاپوت و باله عقب نیز ادامه دارد. میتوان گفت که نمای ظاهری مدل 720S پس از نصب این بادی کیت بیشتر شبیه مدل سنا شده و از سوی دیگر هم ممکن است مورد پسند طرفداران مک لارن نباشد.

زیر پوستهی 720S نویتک نیز همانند ظاهر آن قدرتمند است و نویتک توانسته قدرت این مدل را از مدل سنا نیز بیشتر کند. پیشرانهی ۴ لیتری تویین توربوی 720S که از نوع ۸ سیلندر وی شکل است، پس از نصب قطعات نویتک توانایی تولید ۸۰۶ اسب بخار قدرت را دارد که ۶ اسب بخار بیشتر از قدرت مدل سناست. در شتابگیری هم 720S نویتک ۰.۱ ثانیه عملکردی بهتر از سنا دارد و میتواند در ۲.۷ ثانیه از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. در نهایت نیز 720S نویتک میتواند با حداکثر سرعت ۳۴۶ کیلومتر بر ساعت، مدل سنا را در رقابت سرعت نیز شکست دهد.

برای آشنایی بهتر با این سوپراسپرت تیونینگشده، پیشنهاد میکنیم ویدیوی انتهای مطلب را از دست ندهید.
تک آرت، قدرت پورشه پانامرا Turbo S E-Hybrid را به ۷۶۰ اسب بخار ارتقا داده و تغییراتی هم در طراحی خارجی این خودروی سریع آلمانی اعمال کرده است.
در آستانه نمایشگاه خودروی اسن (Essen Motor Show) شرکت تک آرت مدل تیونینگشده از پورشه پانامراتوربو S E-Hybrid رونمایی کرد. پورشه پانامرا توربو S E-Hybrid در حالت عادی ۶۷۱ اسب بخار قدرت و ۸۵۰ نیوتونمتر گشتاور دارد اما TechArt با اعمال تغییرات مد نظر خود در این خودرو، قدرت پیشرانه را به ۷۵۹ اسب بخار و گشتاور آن را به ۹۸۰ نیوتونمتر افزایش داده است.این تغییرات سبب شده تا پانامرا تک آرت ۲ دهم ثانیه از مدل عادی، شتابگیری سریعتری داشته باشد و بتواند در ۳.۲ ثانیه سرعت خود را از صفر به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. حداکثر سرعت پانامرا هم افزایش ۶ کیلومتر بر ساعتی داشته و حالا این خودرو میتواند به سرعت ۳۱۶ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.

دیگر تغییر اعمالشده در پانامرا هیبریدی نصب یک سیستم اگزوز اسپرت با سوپاپهای کنترلی بوده که صدایی جذاب و اسپرت تولید میکند. در این سیستم اگزوز سفارشی که توسط خود تیونر ساخته شده، از تیتانیوم استفاده شده و یک روکش فیبر کربنی دارد.

تک آرت به خریداران این خودرو، پکیج طراحی TechArt GrandGT را هم پیشنهاد میکند که شامل درب موتور فیبر کربنی، گلگیرهای پهنتر و رکاب بغل اسپرت میشود. در سپر عقب پانامرا تک آرت، از یک دیفیوزر جدید استفاده شده است که ظاهری مسابقهای دارد. رینگهایی که که تک آرت برای پانامرا در نظر گرفته، از نوع فرمولا V و با سایز ۲۱ اینچی هستند. این رینگهای اسپرت چندپره را میتوان روی پورشه کاین جدید نیز نصب کرد.

داخل کابین پانامرا تک آرت استفاده از دوخت رنگی روی فرمان و صندلیها به چشم میخورد و با طراحی خارجی خودرو نیز هماهنگی کاملی دارد. روی غربیلک فرمان اسپرت پانامرا نیز یک کلید سبز رنگ نصب شده که با استفاده از آن میتوان حالتهای مختلف رانندگی را تغییر داد. در انتها نیز باید به تغییرات جزیی همچون پدالهای آلومینیومی و نورپردازی زیر درها اشاره کرد.
نیروی پلیس دوبی، شاسی بلند جدیدی به نام غیاث را وارد ناوگان خود کرده است که از آن بهعنوان پیشرفتهترین خودروی پلیس جهان نام برده میشود.
پلیس دوبی مجموعهای کامل از وسایل نقلیهی خاص را در اختیار دارد. از موتور پرندهی Hoverbike S3 تا بوگاتی ویرون در اختیار نیروهای انتظامی دوبی هستند و هر روز، خبری تازهی دیگری از این دست منتشر میشود.
این نیروی پلیس اهمیت زیادی برای خودروهای برقی قائل است و به همین خاطر، بزرگترین ناوگان خودروهای برقی پلیس را نیز در اختیار دارد. با این وجود، اشتهای پلیس دوبی برای خودروهای خاص سیری ندارد و در آخرین اقدام تعدادی خودروی شاسی بلند غیاث را وارد ناوگان خود کرده که به فناوریهایی آیندهنگر و بسیار پیشرفته مجهز هستند.
مقالههای مرتبط:
بنابر اعلام دپارتمان پلیس دوبی، خودروی غیاث با داشتن سیستم تشخیص چهره و سامانههای ارتباطی پیشرفته بهعنوان یکی از پیشرفتهترین و پیچیدهترین خودروهای گشتی پلیس در جهان شناخته میشود.
این فناوریها غیاث را تبدیل به خودرویی ایدهآل برای حفظ امنیت شهرها میکنند. برای مثال یکی از تکنولوژیهای بهکاررفته در این خودرو میتواند خودروهای دیگری را که توسط پلیس دوبی رهگیری شدهاند، شناسایی کند. غیاث همچنین به تجهیزات ارتباطی جدید مجهز است و بهصورت آنلاین با مرکز فرماندهی پلیس ارتباط دارد.

در داخل کابین ٰغیاث شاهد یک داشبورد دیجیتالی هستیم و یک نمایشگر کنترلی هم در مقابل سرنشین کناری قرار گرفته، به این ترتیب در هنگام ماموریت راننده تنها به کار هدایت خودرو میپردازد و سایر فعالیتها را سرنشین کناری با استفاده از صفحه نمایشی که در اختیار دارد انجام میدهد. این کار سبب افزایش کارایی پلیس و عدم از دست رفتن تمرکز راننده میشود. در داخل کابین مشاهده میشود که یک اهرم تعویض دندهی بزرگ در کنار فرمان نصب شده و مشابه با شورولت تاهو و شورولت سابربن است. غیاث از نظر فضای سرنشینان و فضای بار نیز ابعادی بسیار نزدیک به شورولت سابربن دارد.
در طراحی بیرونی، مشاهده میشود که غیاث از درهایی که مخالف هم باز میشوند استفاده میکند، چنین موردی بیشتر در خودروهای لوکس کاربرد دارد و برای اولین بار در یک خودروی پلیس مدرن دیده میشود. طراحی خارجی غیاث نیز کاملا مختص به خود بوده و نمیتوان آن را به خودروی دیگری شباهت داد.
مشخصات فنی غیاث هنوز در هالهای از ابهام قرار دارند. سازندهی این خودرو W Motors نام دارد که این ۴×۴ بزرگ را بر اساس پلتفرم شورولت تاهو و شورولت سابربن به تولید رسانده است. این شرکت چندی قبل نیز یک ابر خودرو با نام Lykan معرفی کرده بود. سیستمهای الکترونیکی غیاث نیز توسط یک شرکت اماراتی مستقر در ابوظبی به نامSafe City Group تولید شدهاند. این شرکت بومی در تولید تجهیزات کامپیوتری و امنیتی فعالیت دارد.
کمتر از ۴۸ ساعت دیگر، کاوشگر بعدی ناسا به نام اسیریس رکس که تقریبا دو سال از پرتاب آن میگذرد، سرانجام به سیارک نزدیک زمین بنو خواهد رسید.
هفتهی گذشته، فرودگر اینسایت به عنوان هشتمین کاوشگر مریخی ناسا با موفقیت بر سطح سیارهی سرخ نشستو ماموریت دو سالهاش را برای کاوش اعماق مریخ آغاز کرد. با این حال، اگر تصور میکنید کار ناسا در اکتشاف فضا به پایان رسیده است؛ باید بدانید که سخت در اشتباهید؛ زیرا فضاپیمای بزرگ بعدی این سازمان فضایی بهزودی در گوشهای دیگر از منظومهی شمسی ماموریت تازهای را آغاز خواهد کرد.
کاوشگر اُسیریس رکس (OSIRIS-Rex) ناسا تقریبا در ساعت ۲۰:۳۰ دوشنبه سوم دسامبر (۱۲ آذر) با پایان دادن به سفر ۲۷ ماههاش در اعماق فضا، بهصورت رسمی به یک سیارک نزدیک زمین به نام بنو خواهد رسید. ناسا روز دوشنبه از ساعت ۱۹:۴۵ تا یک ساعت بعد، با پخش برنامهی «پیشنمایش ورود» و سپس پخش زندهی ورود اسیریس رکس، این رویداد ویژه را بهصورت اینترنتی در وبسایت خود پوشش خواهد داد.
فضاپیمای ۸۰۰ میلیون دلاری اسیریس رکس در ۸ سپتامبر ۲۰۱۶ (۱۸ شهریور ۹۵) پرتاب شد و با گام نهادن در مسیری طولانی به سمت سیارک بنو که تنها ۵۰۰ متر پهنا دارد، حرکت کرد. بهگفتهی مسئولان ناسا، کاوشگر بهمحض ورود در موقعیتی نزدیک به ۲۰ کیلومتر از این سنگ فضایی جای خواهد گرفت.
تصویر سیارک نزدیک زمین بنو که کاوشگر اسیریس رکس ناسا آن را در دوم نوامبر ۲۰۱۸ از فاصلهای تقریبا ۱۹۷ کیلومتری ثبت کرد
اسیریس رکس سپس در طول چهار هفتهی آتی بهصورت مرتب با پرواز بر فراز بنو، اطلاعاتی را جمعآوری میکند که به اعضای تیم ماموریت کمک خواهد کرد تا جرم سیارک را تعیین کنند. با در دست داشتن این اطلاعات، اسیریس رکس در ۳۱ دسامبر (۱۰ دی)، یعنی درست ساعتها پیش از آنکه کاوشگرنیوهورایزنز (افقهای نو) ناسا از کنار جرم فرانپتونی اولتیما تول واقع در کمربند کویپر گذر کند، به مدار پیرامون بنتو وارد خواهد شد.
سیارک الماسیشکل بنو سپس به کوچکترین جرمی تبدیل خواهد شد که یک فضاپیما تاکنون در مدار پیرامون آن چرخیده است. اسیریس رکس برای ۱۸ ماه بعدی یا بیشتر از مدار به مطالعهی بنو خواهد پرداخت و سپس بهمنظور برداشت نمونهای قابل ملاحظه از مواد سطح سیارک، در میانهی ۲۰۲۰ روی آن فرود خواهد آمد. فضاپیما در مارس ۲۰۲۲ بنو را ترک خواهد کرد و نمونهی بهدستآمده در سپتامبر ۲۰۲۳ در یک کپسول ویژه به زمین بازخواهد گشت.
دانشمندان سرتاسر جهان با مطالعهی این مواد، به جستجوی سرنخها دربارهی نقشی خواهند پرداخت که سیارکهای غنی از کربن نظیر بنو احتمالا در ایجاد اجزای سازندهی حیات در زمین ایفا کردهاند.
بهگفتهی اعضای تیم ماموریت، اسیریس رکس که مخفف ریشهها، تفسیر طیفی، شناسایی منابع، ایمنی و کاوشگر سنگپوش (لایهی بیرونی سیارک) است، از جهات دیگر نیز نقش قابلتوجهی ایفا خواهد کرد. برای مثال، اندازهگیریهای کاوشگر به پژوهشگران کمک میکند تا پتانسیل منابع سنگهای فضایی نظیر بنو را به نحو بهتری درک کنند. همچنین، دادههای دیگر، دانش پژوهشگران را از نحوهی حرکت سیارکها در فضا افزایش خواهد داد که به نوبهی خود باعث میشود پیشبینیها از مسیر حرکت سنگهای خطرناک بهبود یابد. بنو خود بهصورت بالقوه سیارک خطرناکی بهحساب میآید و احتمال بسیار کمی وجود دارد که در اواخر قرن ۲۲ به زمین برخورد کند.
اسیریس رکس تنها ماموریت فعال نمونهبرداری از سیارک به شمار نمیرود. فضاپیمای هایابوسا ۲ ژاپن در حال حاضر در حال چرخش در مدار سیارکی الماسیشکل همچون بنو به نام ریوگو با پهنای ۹۰۰ متر است. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، هایابوسا ۲ سال آینده نمونهای از ریوگو را برداشت خواهد کرد و در اواخر ۲۰۲۰ آن را به زمین خواهد فرستاد.
غولهای دنیای فناوری بهقدری کاربران را به سرویسهای خود معتاد کردهاند که هیچکس توانایی کنارگذاشتن کامل آنها را ندارد.
عذرخواهی واقعی درک خالصانهی عملکرد اشتباه، احساس پشیمانی از علت اشتباه، خسارات واردشده بر اثر آن و جبران عملکرد را دربرمیگیرد. بدون اینها عذرخواهی کلامی هیچ ارزشی ندارد و فقط طنزی بیمعنی برای بخشیدهشدن خواهد بود. غولهای فناوری از ما اینچنین عذرخواهی میکنند. تلاش آنها فقط شامل تسکین کلامی افراد متضرر میشود و هیچ اقدام عملی یا تغییر نظاممند برای جلوگیری از مشکلات مشابه در پی آن رخ نمیدهد.
برخی اوقات این عذرخواهیها بهصورت یک پُست وبلاگ منتشر میشوند. برخی عذرخواهیهای شدیدترِ غولهایاینترنت نیز شامل مصاحبههای متعدد مدیران اجرایی است؛ اما درنهایت، تعداد کمی از آنها تغییرات زیرساختی در کسبوکار اصلی را شامل میشود.
درآمد افسارگسیخته
متأسفانه مدل درآمدی غولهای فناوری اغلب با آنچه ترجیح میدهیم، متفاوت است. بهعنوان مثال، ما بهدنبال حفظ حریم خصوصی هستیم؛ اما آنها هرچهبیشتر برای هدفدهی بهتر کاربران و دادههای شخصیسازیشده تلاش میکنند. ما به کنترل توجهمان نیاز داریم؛ اما آنها با تبلیغات متعدد، همهی تلاششان را برای ازبینبردن تمرکز ما بهکار میگیرند. افزونبراین، ما بهعنوان کاربران انتظار داریم دستگاههایمان بهصورت قانونی و اخلاقی و بدون اهداف جاسوسی طراحی و ساخته شوند. درمقابل، شرکتها سوددهی خود را در تولید تجهیزات در مراکز ارزانقیمت و استانداردهای پایین کارگری و نظارت بر تولید میسازند.
در مثالی دیگر، مردم میخواهند فناوریهای روز با احساس مسئولیت به اخلاقیات انسانی بهکار گرفته شوند. درمقابل، قراردادهای دولتی سودمند و جمعیت جذاب کشور چین، اخلاقیات شرکتها را خدشهدار میکند (کنایه به پروژهی موتور جستوجوی چینی گوگل). درنهایت، کاربران اینترنت به فناوریها و قابلیتهایی مفید نیاز دارند؛ اما شرکتها از گرفتارشدن آنها در قابلیتهای قدیم و اعتیاد به آن درآمدزایی میکنند.

در نتیجهی تمامی تعاریف گفتهشده، حتی اگر مدیران اصلی شرکتهای بزرگ دنیای فناوری کاملا صادقانه بهدنبال اصلاحات در سیستمشان و جبران خسارتهای گذشته باشند، دستان آنها با مدلهای درآمدی بسته میشود؛ مدلهایی که تمرکز کوتاهمدت و گزارشهای درآمدی سهماهه را در اولویت کارایی شرکت قرار میدهند. درواقع، آنها با وجود عذرخواهی باز همان روند قبلی را تکرار میکنند.
وانشگتن پست اخیرا گزارشی منتشر کرد که در آن، عذرخواهیهای مکرر مارک زاکربرگ بررسی شدهاند. طبق این گزارش، او بارها بابت سیاستها و عملکرد فیسبوکعذرخواهی کرده؛ اما تغییر چندانی در آن شرکت ایجاد نشده است. درواقع، غولهای فناوری خودبهخود اصلاح نمیشوند.
اعتیاد به ابزارها
تهدید ما کاربران به ترک شبکههای اجتماعی و دیگر سرویسهای اینترنت، ازلحاظ تئوری باید مدیران آنها را به اصلاح رفتارشان وادار کند. باوجوداین، غولهای فناوری به ابزارهایی اساسی تکاملیافته شبیهاند که بسیاری از ما تصور زندگیکردن بدون آنها را نیز نداریم.
اگر شبکههای اجتماعی و سرویسهای آنها را ترک کنید، پاسخی برای این سؤالها دارید: چگونه با دوستان ارتباط برقرار کنیم؟ چگونه نیازهای خود را پیدا کنیم؟ چگونه کارهایمان را انجام دهیم؟ چگونه وقتگذرانی کنیم؟ در زمان تنهایی با چه نرمافزار و سختافزاری کار کنیم؟ ما زندگی خود را بهوسیلهی فناوری پیش میبریم. درواقع، به این ابزارها معتاد شدهایم و از حذفکردن آنها میترسیم.

اگر جایگزینهایی در دنیا وجود داشت، شاید میتوانستیم غولها را به مسئولیتپذیری بیشتر وادار کنیم؛ ولی بزرگی و تأثیرات شبکهای و تأمین خدمات گسترده باعث ایجاد انحصاری نسبی در این حوزهها شده است. درواقع، انتخابهای دوم ما در این موضوعات عموما فاصلهای چشمگیر با بازیگران کنونی دارند.
شبکهی اجتماعی جذاب دیگری وجود دارد که امکاناتی عالی دراختیار ما قرار دهد و در مالکیت فیسبوک نباشد؟ تولیدکنندهی رایانه و تلفنهمراهی بهخوبیِ اپل و سامسونگ و دیگر بازیگران بازار میشناسید؟ بهجز اندروید و iOS، از چه سیستمعاملی برای گوشیهای هوشمند استفاده کنیم؟ بهجای آمازون یا دیگر فروشگاههای انحصاری اینترنتی از کجا خرید کنیم؟ پس از گوگل، چه موتور جستوجوی باکیفیتی میشناسید؟ این سؤالها دربارهی اپلیکیشنهای پیامرسان و حتی ویرایشگرهای فایل نیز بیجواب میمانند.
مقالههای مرتبط:
یکی از معدود واکنشهای شدید دنیای فناوری که به جنگی تمامعیار بدل شد، هشتگ DeleteUber# بود. تبعیضهای جنسیتی در محیط کار، پروتکلهای مبهم کسبوکار، قیمتگذاریهای ناعادلانه و... همگی باعث شدند تا شرکت تاکسی اینترنتی اوبر با مشکلاتی بزرگ مواجه شود.
در آمریکا، کاربران گزینهی دیگری بهنام Lyft داشتند که با ترکاوبر بهخاطر دلایل مذکور از آن استفاده کردند. دراینمیان، سرویس لیفت سود فراوانی کسب کرد و مدیرعامل اوبر نیز استعفا داد تا تغییراتی اساسی در این شرکت انجام شود.
داستان اوبر نشان میدهد قانونگذاران باید مقرراتی برای جلوگیری از انحصار در حوزههای مختلف وضع کنند؛ قوانینی که به کاربران امکان جابهجایی اطلاعات و سرویسها را بدهد و آنها مجبور به استفاده از شرکتی با رفتارهای غلط نباشند.
بااینحال بهدلیل نبود جایگزینهایی برای غولهای اینترنت، ترک سرویسهای آنها کاری نادرست محسوب میشود. درنهایت، آنها ما را به اصطکاک و رویارویی حساس کردهاند. حتی پس از بحرانهای جدی، انتشار گستردهی اطلاعات، فاششدن فرهنگ سازمانی اشتباه و بهکارگیری روشهای ناعادلانه، ما به این شرکتها وفادار میمانیم. دلیل اصلی این وفاداری پس از همهی این بحرانها نیز ترس ما از ناپایداری زندگی بدون آنها است.
بهعنوان مثال، حتی فیسبوک پس از تمامی اخبار و شایعات منتشرشده در ماههای گذشته، یکمیلیون کاربر جدید در فصل گذشته در آمریکا و کانادا جذب کرد. درواقع، کاربران دنیای فناوری نمیتوانند با رفتارهای خود چیزی را تغییر دهند. ما بهخاطر وفاداری زیاد به این شرکتها توانایی بهبود رفتارهای آنها را نداریم.
نظارت ناکافی
دراینمیان، قانونگذاران نیز در اجرای مقررات ناکام ماندهاند. برای نمونه، در سال جاری کنگرهی آمریکا مدیرعامل فیسبوک را برای پاسخگویی فراخواند؛ اما نتایج آن جلسه چیزی بهجز چند سؤال مضحک و بهانهای برای طنزپردازان اینترنتی نبود. در نمونههای مشابه دیگر نیز مقامهای از اعمال هر تغییر درخورتوجهی ناکام ماندهاند.
درنتیجهی این نانوانیها، تحقیقات آماری نشان میدهد بیش از ۵۵درصد آمریکاییها از ناتوانی دولتها برای قانونمندکردن شرکتهای فناوری میترسند. بهعلاوه، وقتی قانونگذاران وارد این قضیه میشوند، احتمال دارد فعالیتهای آنها اثر سوء داشته باشد. برای مثال، قانون GDPR با هدف کاهش سلطهی گوگل و فیسبوک و شفافترکردن عملکرد آنها و کاهش اطلاعات جمعآوریشدهی آنها وضع شد.
بااینحال، قانون مذکور بیشتر بازیگران کوچک بازار را تحتتأثیر قرار داد و حتی برخی از آنها را از رقابت خارج کرد. درمقابل، غولهای فناوری بهقدری منابع و قدرت داشتند که از این قوانین نیز گذر کردند. پس از وضع این قانون، گوگل سهم خود در بازار تبلیغات دیجیتال را افزایش داد. بهعلاوه، فیسبوک کمترین کاهش سهم را تجربه کرد؛ اما شرکتهای کوچک تبلیغاتی ۲۰ تا ۳۰درصد از کسبوکارشان را ازدست دادند.

در جریانی دیگر، وضع قانونی با نام Honest ads در آمریکا بهجریان افتاد که از کمپینهای انتخاباتی تقاضا میکند شفافیت بیشتری در پلتفرمهای اینترنتی داشته باشند. نیاز به وضع این قانون پس از اتفاقات رخ داده دربارهی انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا بیشتر احساس شد و با وجود حمایت بزرگانی همچون توییتر و فیسبوک، هنوز تصویب نشده است.
دربارهی انحصارگرایی نیز اقدامات خاصی برای جلوگیری از خرید رقبا بهوسیلهی شبکههای اجتماعی انجام نشد. همین نبود قانونگذاری صحیح به فیسبوک اجازه داد تا بهراحتی و بدون مانع واتساپ و اینستاگرام را بخرد. افزونبراین، دولتهایی همچون بریتانیا که در بطن جریانات کمبریج آنالاتیکا بودند، تصمیمهایی جدی برای مقابلهبا شبکههایی همچون فیسبوک گرفتند؛ اما قانونگذاریهای ضعیف شاید بهجای این غولها، بازیگران کوچک و ساختارشکنان بازار را هدف قرار دهد. درنهایت، ما کاربران اینترنت نمیتوانیم به امید دولتها و قانونگذاران برای اصلاح کارکرد شبکههای اجتماعی و غولهای فناوری بمانیم.
امیدواری به درون
کارشناسان معتقدند بهترین فرصت برای تغییر این روندِ شرکتهای بزرگ دنیای فناوری از داخل خودشان بهوجود میآید. درواقع، رقابت برای جذب استعدادهای برتر و حفظ کارمندان سختکوش و مستعد بهمنظور تأثیرگذاری بر روند توسعهی محصولات و کاهش هزینهها بهشدت جریان دارد. دراینمیان، غولهای فناوری با جذب این استعدادها دربرابر دیدگاهها و انتقادهای درونی آسیبپذیر شدهاند. بهبیاندیگر، جذب نیروهای جدید برای این شرکتها هزینهای بسیار بیشتر از حفظ کارمندان فعلی دارد.
بهعنوان مثال، چهارهزار کارمند گوگل در اعتراض به قرارداد پروژهی Maven طوماری امضا کردند و برخی از آنها نیز استعفا دادند. درنهایت، شرکت از تمدید این قرارداد خودداری کرد. این پروژهی هوش مصنوعی با هدف استفاده در سلاحهای پهپادی شکل گرفته بود. در جریانی دیگر، بیستهزار کارمند شرکت مذکور به سیاستهای این شرکت درزمینهی آزارواذیت جنسی اعتراض کردند و درنهایت، نهتنها این شرکت، بلکه فیسبوک و Airbnb نیز قوانین خود را دراینزمینه تغییر دادند.

فیسبوک پویشی برای ارتباطات داخلی راهاندازی کرد تا در جریان انتشار اخبار و گزارشهای مختلف منابع خبری دربارهی مشکلات این شرکت، کارمندان را با اطمینانخاطر بیشتری دربارهی رشد خود تغذیه کند. در این پویش، مدیران فیسبوک با کارمندان از نزدیک صحبت کردند و با قبول اشتباهاتشان قول دادند وضعیت بهبود پیدا کند. این تغییرات و واکنشهای داخلی قطعا عمیقتر و تأثیرگذارتر از عذرخواهیهای عمومی بودند.
سالها به کارمندان دنیای فناوری اعتماد کردهایم تا محصولاتی بسازند که هرروزه از آن استفاده میکنیم. اکنون امید ما برای بهبود همین محصولات باز به خود آنها بازمیگردد. آنها مسئولیتهای سنگینی دارند تا استعدادهای خود را در مسیر حرکتهای مثبت قرار دهند. در مواقع بحرانیتر هم این کارمندان باید درمقابل اهداف و برنامههای تجاری و غیراخلاقی کارفرمایانشان قرار بگیرند.
ما درمقام کاربران و رسانههای دنیای فناوری وظیفه داریم از حرکتهای این کارمندان درمقابلهبا کارفرمایان متخلف قدردانی کنیم. حتی اگر اقدامات آنها به ضرر سهامداران شرکتها تمام شود، ارزش بسیاری برای ما و جامعه خواهد داشت. درنهایت، باید بدانیم تغییر آینده بهسمت مسیر مثبت بهتنهایی امکانپذیر نیست. در اینجا باید با کنارگذاشتن شکایت و گِلههای بیفایده، حرکتهایی اجتماعی طراحی کرد تا غولهای فناوری مجبور شوند دربرابر مسئولیتهایشان پاسخگو باشند.
نظر شما چیست؟ آیا کاربران و کارمندان این شرکتها میتوانند تغییری در سیاستهای آنها ایجاد کنند؟
از وقتی ساتیا نادلا مدیریت مایکروسافت را در سال ۲۰۱۴ بهدست گرفته، ارزش این شرکت سه برابر افزایش یافته است.
پیش از انقلاب گوشیهای هوشمند، مایکروسافت حاکم بیرقیب دنیای فناوری بهحساب میآمد. محصولات این شرکت بهاندازهای در بین کاربران محبوب بود که کمتر کسی به ساختههای شرکتهای دیگر فکر میکرد. بااینحال، این یکهتازی همیشگی نبود و طولی نکشید این غول دنیای فناوری جایگاهش را به شرکتهای دیگر داد. اگرچه هنوز سود حاصل از فروش محصولات نرمافزاری این شرکت ادامه داشت، ردموندیها بهسبب ظهور حوزههای جدید همچون گوشیهای هوشمند، جستوجو، تبلیغات آنلاین و رایانش ابری، دیگر آن درخشش و شوکت قبلی را نداشتند. شایان ذکر است در طول یک دهه، ارزش سهام مایکروسافت تنها ۳درصد رشد را تجربه کرده بود.
امروز اما داستان بهکلی فرق کرده است. مایکروسافت کنونی به شرکتی تبدیل شده که شانهبهشانهی اپل برای جایگاه نخست پرارزشترین برند دنیا حرکت میکند. هماکنون، هریک از این دو شرکت بیش از ۸۵۰میلیارد دلار ارزش دارند. فقط در دوازده ماه گذشته، ارزش سهام شرکتهای نامبرده ۳۰درصد افزایش یافته که رقم درخورتوجهی تلقی میشود. با تمامی این اوصاف، سؤالی حیاتی در ذهنها ایجاد میشود: مگر چه اتفاقی افتاده که چنین تغییرات برقآسایی را شاهد هستیم؟
تمرکز روی قوتها

برای پرسش مطرحشده، دو پاسخ متفاوت وجود دارد: پاسخی کوتاه و پاسخی بلند. اگر بخواهیم پاسخی کوتاه به این پرسش بدهیم، باید به این موضوع اشاره کنیم که مایکروسافت، تنها شرکتی بوده که در ماههای گذشته، خود را از حواشی دور نگاه داشته است. این درحالی است که اپل با کاهش فروش آیفونهای خود دستوپنجه نرم میکند و شرکتهای بزرگی چون فیسبوک و گوگل با آماج حملات رسانههای فناوری برای نقض حریم خصوصی کاربران و انتشار اخبار کذب روبهرو هستند. همچنین، مایکروسافت را میتوان یگانه شرکتی دانست که تقریبا خود را در ساحل امن قرار داده است.
باوجوداین، پاسخ کاملتر به سؤال مطرحشده را میتوان در تغییر رویکرد و طرز تفکر مایکروسافت دانست. ردموندیها اکنون یاد گرفتهاند باید شرکت خود را بر پایههای دانش فنیشان استوار کنند و روی قوتهایشان تمرکز کنند. علاوهبراین، پافشاری بیجا روی برخی موضوعات، اکنون از فرهنگ سازمانی این شرکت حذف شده است. خروج از حوزهی گوشیهای هوشمند را میتوان نمونهای از این تغییر دانست.
افزونبر آنچه گفته شد، آنها با آغوش باز به استقبال رایانش ابری رفتند و سعی کردند بهواسطهی دانش نرمافزاریشان خدمات ویژهای به طیف جدید کاربران ارائه کنند. تمامی این اتفاقات بهلطف رهبری قاطع و هوشمندانهی ساتیا نادلا رخ داده است. از زمان مدیرعاملی ساتیا نادلا هندیتبار در سال ۲۰۱۴، سهام این شرکت افزایشی سهبرابری تجربه کرده است.
سرمایهگذاری عظیم روی تجارت ابری

مسیری که مایکروسافت برای دستیابی به موفقیت در حوزهی رایانش ابری طی کرد، بسیار طولانی بود؛ حتی در مواقعی حرکت اهالی مایکروسافت در این مسیر متوقف شد. مسیر ردموندیها درزمینهی رایانش ابری از دههی ۱۹۹۰ با سرویس آنلاین MSN و بعدها جستوجوی بینگ آغاز شد. در سال ۲۰۱۰ و چهار سال پس از ورود آمازون به تجارت ابری، مایکروسافت سرویسهای مبتنی بر فضای ابری خود را رونمایی کرد؛ اما این سرویسها ابدا با نمونههای ارائهشدهی آمازون مقایسهشدنی نبودند. این موضوع بهمدت سه سال و تا سال ۲۰۱۳ ادامه یافت. تا آنکه غول نرمافزاری دنیا تغییرات اساسی در سازوکار تجارت ابری ایجاد کرد.
با وجود ایجاد این تغییرات، تجارت ابری همچنان در سیاستهای مایکروسافت نقش تجارت جانبی را ایفا میکرد. گروه مدیریتی این شرکت با طرز فکری سنّتی، همچنان سیستمعامل ویندوز را محور کارهایشان قرار داده بودند؛ اما پس از اینکه ساتیا نادلا در سال ۲۰۱۴ به جانشینی استیو بالمر منصوب شد، تمامی این سیاستها بهیکباره تغییر کردند. نادلا سرویسهای ابری شرکتش را در اولویت قرار داد. تمرکز نادلا روی این بخش باعث شد که سرویسهای ابری مایکروسافت با فاصلهای نزدیک به آمازون، در مقام دوم قرار گیرد.
طبق آمارها، تا پایان سال ۲۰۱۵، یعنی یک سال پس از انتصاب نادلا به مدیرعاملی مایکروسافت، سهم بازار این شرکت در حوزهی یادشده با افزایش دوبرابری به ۱۳درصد رسید. این درحالی بود که آمازون بهعنوان یکهتاز بازار تقریبا هیچ رشدی تجربه نکرد و به همان سهم ۳۳درصدی سال ۲۰۱۴ اکتفا کرد. افزونبراین، ردموندیها سیاستهای خود درقبال مجموعهی نرمافزاری آفیس (Microsoft Office) را با نسخهی جدید و مبتنی بر فضای ابری آفیس 365 تغییر دادند. چنین تصمیمی باعث شد کاربرانی که همواره استفاده از سرویسهای آنلاین را ترجیح میدادند، استقبال شایستهای از پیشنهاد مایکروسافت کنند.
در روزهایی که مایکروسافت بهشدت درگیر تغییرات بنیادین بود، پیشرفت و رشد سوددهی اندکاندک راهش را به این شرکت بازکرد. درآمد این شرکت در نخستین سال به ۱۱۰میلیارد دلار رسید و سود حاصل از این درآمد نیز با افزایش ۱۳درصدی به ۳۵میلیارد دلار رسید. دیوید یوفی، پروفسور دانشکدهی تجارت هاروارد میگوید:
اساس کاری که ساتیا نادلا انجام داد، به تغییر سیاستهای این شرکت در تجارت ابری مربوط میشود. او مایکروسافت را دوباره به کسبوکاری پرسود تبدیل کرد.
قرارگرفتن دوبارهی مایکروسافت در مسیر درست و سوددهی فراوان این شرکت باعث شد قیمت سهام این شرکت نیز تحتتأثیر این اتفاقات رشد خیزشی را تجربه کند.
خروج از حوزههای بیثمر

وقتی مایکروسافت در سال ۲۰۱۳ نوکیا را تصاحب کرد، استیو بالمر، مدیرعامل وقت مایکروسافت، از این حرکت بهعنوان «قدمی جسورانه در آینده» یاد کرد. طولی نکشید که وضعیت تغییر کرد و بالمر جای خود را به نادلا داد. در سال ۲۰۱۵ و پسازآنکه بخش موبایل مایکروسافت ضرری ۷.۶میلیارددلاری بر دوش این شرکت گذاشت، مدیرعامل جدید ردموندیها تصمیم گرفت با اخراج ۷۶۰۰ کارمند از این بخش، اندکی از ضررهای هنگفت خرید نوکیا بکاهد.
مایکروسافت دیگر آن شرکتی نبود که قصد داشته باشد با بزرگان حوزهی گوشیهای هوشمند مثل اپل، گوگل وسامسونگ رقابت کند. درعوض، آنها تمرکزشان را بر توسعهی اپلیکیشن برای مشتریان تجاری گذاشتند. موبایل، تنها بخش سختافزاری مایکروسافت نبود؛ زیرا آنها از مدتها پیش در حوزهی بازی با برند ایکسباکس فعالیت میکردند. با وجود عملکرد قدرتمند این بخش و کسب درآمد دَهمیلیارددلاری، ایکسباکس فقط ۱۰درصد از فروش کلی شرکت را تشکیل میداد.
محصولات Microsoft همواره حول محور بهرهوری و توانمندسازی افراد میچرخیده است. بهعنوان نمونه، پلتفرم ابری آژور سرویسی است که به توسعهدهندگان و کسبوکارها اجازه میدهد ساختههای نرمافزاری خود را برپایهی این پلتفرم ابری توسعه دهند. تمرکز روی کسبوکارها را میتوان در بزرگترین خرید دوران مدیریت Nadella بهوضوح مشاهده کرد. ردموندیها با پرداخت مبلغ هنگفت ۲۶.۲میلیارد دلار شبکهی اجتماعی متخصصان لینکدینرا در سال ۲۰۱۶ ازآنِ خود کردند. در آن زمان، نادلا دربارهی این خرید گفت:
الحاق فضای ابری حرفهایها با شبکهی اجتماعی حرفهای!
امسال نیز این شرکت با پرداخت ۷.۵میلیارد دلار پلتفرم گیتهاب (GateHub) را خرید. این پلتفرم که به پروژههای برنامهنویسی تعلق دارد، از ۲۸میلیون نفر برنامهنویس در سراسر جهان میزبانی میکند.
رویکرد باز فناوریها و فرهنگ مایکروسافت

با مدیریت Satya Nadella، مایکروسافت باردیگر توانسته خود را بالا بکشد. اکنون، دیگر ویندوز محور فعالیتهای این شرکت نیست و اپلیکیشنهای مایکروسافت نیز فقط به پلتفرم خاصی منحصر نیستند. مفهوم متنباز و ساختههای نرمافزاری رایگان دیگر نقش غدهی سرطانی را برای مایکروسافت ایفا نمیکنند؛ بلکه این شرکت هماکنون با آغوشی باز از آنها استقبال میکند. تمامی این اتفاقات بهلطف فلسفهی بروننگر نادلا رخ داده که پیشتر در کتابش با نام Hit Refresh نیز به آن اشاره کرده بود:
باید بهطرز سیریناپذیری بهدنبال یادگیری از دیگران باشیم تا از دانش آنها در مایکروسافت بهره ببریم.
اکنون، با نگاهی به عملکرد مالی Microsoft میتوان بر طرز فکر نادلا مهر تأیید زد.
مایکل کاسومانو، پروفسور دانشگاه MIT میگوید:
چشمانداز ویندوزمحور پیشین باعث خفهکردن نوآوری میشد. حالا بهلطف تغییر بنیادین فرهنگی، مایکروسافت باردیگر به مکانی هیجانانگیز برای کارکردن تبدیل شده است.
ردموندیها چند روز پیش برای نخستینبار در دَه سال گذشته توانستند برای مدت کوتاهی اپل را پشتسر بگذارند. باید منتظر بمانیم و ببینیم این شرکت میتواند در آینده دوباره چنین کاری را انجام دهد و خود را بالاتر از اپل بهعنوان پرارزشترین برند دنیا به جهانیان معرفی کند یا خیر.
یافتههای جدید پژوهشگران نشان میدهد، بستگان انسانتبار ما خیلی قبلتر از آنچه قبلا تصور میشد در مناطق شمالی آفریقا پراکنده شدند.
شرق آفريقا به گهواره نوع بشر مشهور است و همان محلی است که اجداد انسانتبار ما در ابتدا، شروع به ساخت ابزارهای سنگي پيشرفته كردند. حال کشف ابزار سنگی ۲٫۴ میلیون ساله و بقایای سلاخی حیوانات در یک محل باستانشناسی در الجزایر، نشان میدهد، بستگان انسانتبار ما خیلی قبلتر از آنچه قبلا تصور میشد در مناطق شمالی آفریقا پراکنده شدند. این یافته از این فرضیه جدید حمایت میکند که انسانتبارهای باستانی در جایی خارج از گهواره نوع بشر در شرق آفریقا زندگی و تکامل پیدا کردند.
برای دنبال کردن این کشف فوقالعاده باید به سال ۲۰۰۶ بازگردیم، یعنی زمانی که محمد سحنوني، باستانشناسی ازمرکز تحقیقات ملی تکامل انسان در اسپانیا و پژوهشگر ارشد پژوهش جدید، برخی آثار سنگی را در محل باستانشناسی عين بوشريط در شمال شرقی الجزایر در نزدیکی شهر العلمه کشف کرد. این اشیاء در یک لایه رسوبی در درهای تنگ و عمیق قرار داشتند. سحنوني دو سال بعد، لایهی دیگری که حتی از لایه اول هم بزرگتر بود را در همان محل پیدا کرد. سحنونی و همکارانش از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ در حال انجام حفاریهای دقیقی در محل باستانشناسی عين بوشريط بودند و موفق به کشف گنجینهای از ابزارهای سنگی و بقایای سلاخی حیوانات شدند
سحنونی و همکارانش، این دو لایه چینهشناختی که AB-Lw و AB-Up نام دارند را با چند روش مختلف تاریخگذاری کردند و تخمین زدند که قدمت هر کدام از این دو لایه به ترتیب ۱٫۹ میلیون و ۲٫۴ میلیون سال باشد. ابزارهای موجود در این دو لایه، اکنون قدیمیترین ابزارهای سنگی شناخته شده در شمال آفریقا هستند. قبل از آن قدیمیترین ابزارهای سنگی کشف شده، ۱٫۸ میلیون سال قدمت داشتند که در اواخر دهه ۱۹۹۰ در ناحیهای در نزدیکی همین محل باستانشناسی به نام عين حنيش کشف شده بودند.
محل باستانشناسی عين بوشريط در شمال شرقی الجزایر در نزدیکی شهر العلمه واقع است
ابزارهای موجود در لایه AB-Lw حدود ۲٫۴ میلیون سال قدمت دارند و ۶۰۰ هزار سال قدیمیتر از ابزارهایی هستند که در عين حنيش کشف شده بودند. آنها همچنین ۲۰۰ هزار سال جدیدتر از قدیمیترین ابزارهایی هستند که در شرق آفریقا کشف شده بودند. قدمت ابزارهای فرهنگ اُلْدُوایی در گونا، اتیوپی به ۲٫۶ میلیون سال پیش باز میگردند. بههمین جهت، دانشمندان بر این تصور بودند که انسانتبارهای اولیه در این ناحیه از آفریقا تکامل پیدا کردند و حدود ۱ میلیون سال بعد در شمال آفریقا و سپس در دیگر نقاط جهان پراکنده شدند. اما یافتههای جدید نشان میدهد که احتمالا پراکندگی انسانتبارها بسیار زودتر اتفاق افتاده است.
قدیمیترین ابزارهای یافتشده در خارج از آفریقا تا به امروز، در گرجستان کشف شدند که تا ۱٫۸ میلیون سال پیش بازمیگردد. همچنین یک محل باستانشناسی شبیه به صنعت الدوایی در پاکستان مربوط به همان دوره وجود دارد و سنگ مادر تَراشههایی در شرق چین نیز کشف شدند که ۱٫۶۶میلیون سال قدمت دارند. اگر محل باستانشناسی گرجستان، اولین سفر انسانتبارها خارج را از آفریقا را نشان دهد، بنابراین میتوان گفت که این مهاجران آفریقایی بهسرعت به پاکستان و چین رسیدهاند.
در گرجستان، این ابزار ممکن است توسط هومو ارکتوس یا انسان راست قامت ساخته شده باشند که منشأ پیدایش این انسانتبارها به حدود ۱٫۸ میلیون سال قبل باز میگردد. در همین حال، از آنجایی که اعضای گونهی هومو ارکتوس که در چین پیدا شدند تا ۱٫۶میلیون سال قدمت دارد، فرض بر این است که هومو ارکتوس همان گونهای باشد که صنعت ابزارسازی را در سراسر جهان گسترش داده است. اما، با این وجود هم نمیتوانیم در این خصوص کاملا مطمئن باشیم، شاید گونههای دیگر انسانتبارهای اولیه قبل از هومو ارکتوس سازندگان این ابزارها بوده باشند.
سحنونی و همکارانش از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ در حال انجام حفاریهای دقیقی در محل باستانشناسی عين بوشريط بودند و موفق به کشف گنجینهای از ابزارهای سنگی و بقایای سلاخی حیوانات شدند
برای درک بهتر موضوع باید بگوییم، گونهی ما، هومو ساپینسها یا انسانهای خردمند، ۳۰۰ هزار سال قبل روی زمین ظاهر شدند. بنابراین، انسانتبارهای ناشناسی که این ابزارهای سنگی را ساختهاند، حدود ۲٫۳ میلیون سال پیش از اینکه ما انسانهای مدرن وارد صفحه روزگار شویم، در حوالی شرق و شمال آفریقا زندگی میکردند. اکتشافات جدید در محل باستانشناسی عين بوشريط که جزئیات آن در ژورنال علمی Science منتشر شده، نشان میدهد که شمال آفریقا نه تنها جایگاهی است که اجداد انسانتبار ما در آن زندگی کردند و ابزارهای سنگی خود را ساختند، بلکه مکانی است که در آن تکامل نیز پیدا کردند.
به این ترتیب، یافتههای جدید از فرضیهای جدید حمایت میکند که بر اساس آن، انسانها بر خلاف آنچه قبلا تصور میشد، در سراسر قارهی آفریقا تکامل پیدا کردهاند. پیش از این تصور بر این بود که انسانتبارهای باستانی در شرق آفریقا تکامل پیدا کردند و سپس از آنجا به شمال قاره و بعد از آن در سراسر جهان پراکنده شدند.
علاوه بر این کشف جدید، موجب شد که توجه بیشتری به باستانشناسی در شمال آفریقا شود. سحنونی برای تاریخگذاری لایههای مختلف از سه روش مختلف بهره برد: روش دیرینهمغناطیسشناسی، تاريخگذاری تشديد اسپين الکترون و تجزیهوتحلیل زیستگاهشماری استخوانهای حیوانی که به همراه ابزارهای سنگی یکجا پیدا شده بودند.
الیانور اسکری، باستانشناسی از دانشگاه آکسفورد که در پژوهش جدید شرکت نداشت، گفت که پژوهشگران در پژوهش جدید، در حوزهی تاریخگذاری کار شاقی انجام دادهاند. اسکری میگوید که تاریخگذاری دقیق محلهای باستانی انسانتبارها کار بسیار دشواری است.
اسکری گفت:
پژوهشگران چندین روش تاریخگذاری را با هم ترکیب کردهاند تا تاریخ اشغال لایه AB-Lw را تا حدود ۲٫۴ میلیون سال قبل تخمین بزنند.
اسکری گفت که این روش قدمت را به خوبی نشان میدهد، اما نیازمند برخی عدم قطعیتها و مفروضات است. اماژان ژاک هابلین، پژوهشگری از موسسه ماکس پلانک برای انسانشناسی تکاملی که در این پژوهش حضور نداشت، از روشهای تاریخگذاری که سحنونی و همکارانش مورد استفاده قرار دادند، چندان هیجانزده نشده است.
هابلین گفت:
ادعاهای خارقالعاده مستلزم شواهد خارقالعادهای نیز هستند؛ البته میتوان به شرط احتیاط، ادعاهای فوقالعادهای در مورد کشفیات عین بوشریط و عين حنيش داشت. دیرینهمغناطیسشناسی یک روش تاریخگذاری نیست. این روش تنها کمک میکند تا قدمتگذاریهایی را که توسط روشهای دیگر بهدست آمدند [در یک بازه دقیقتر و کوچکتر] محدودتر کنیم. رویکرد فوق در عین حال، به تفسیرهای مختلفی نیز احتیاج دارد.
با این حال، در این پژوهش پای ادعاهایی خارقالعاده ای به میان آمده بود و بههمین جهت، تاریخگذاری این لایهها و اشیاء با روشهای مختلف و مستقلی انجام گرفت تا از نتایج پژوهش حمایت کند.
اسکری گفت:
اگر یافتههای این پژوهش تایید شود، نشان میدهد که انسانتبارها نزدیک به ۱ میلیون سال قبل از آنچه پیش از این تصور میشد، شمال آفریقا را اشغال کردند. بر اساس این تاریخ، الدوایی در شمال آفریقا تنها کمی جوانتر از شرق آفریقا خواهد بود.
منظور اسکری از اشاره به صنعت یا فرهنگ الدوایی است که خالق قدیمیترین ابزارهای سنگی جهان است. این فنون ساخت ابزار، تاریخ تکاملی را تغییر دادند و زمینه را برای ظهور ابزارهای سنگی پیچیدهتری از قبیل فرهنگ آشولی همواره کردند. موضوع شگفتانگیز اینکه ابزارهای سنگی که در عین بوشریط پیدا شدند، بهطرز حیرتآوری شبیه به ابزارهای الدوایی شرق آفریقا بودند.
برخی از ابزارهای سنگی صنعت الدوایی از جمله سنگ مادر تَراشه که در محل باستانشناسی عین ابوشریط پیدا شدند
ابزارهای سنگی الدوایی دارای سنگ مادر با تَراشهها یا ورقههایی هستند که با جدا شدن از سنگ مادر، سطحی تیز بهوجود آوردند. پژوهشگران علاوه بر این ابزارها، سنگهای تَراشهای توپی شکلی را پیدا کردند که مشخص نیست برای چه کاری مورد استفاده قرار میگرفتند. سحنونی در بیانیهای گفت:
بررسیهای باستانشناسی عین بوشریط که از لحاظ فنی شبیه به گونا الدوایی است، نشان میدهد که اجداد ما نه تنها در شرق آفریقا، بلکه در تمام نواحی این قاره پراکنده بودند. شواهدی که در الجزایر پیدا شدند، دیدگاه قبلی ما در خصوص گهوارهی نوع بشر را تغییر دادند. به این جهت تمام آفریقا، گهواره بشر بوده است.
پژوهشگران برای توضیح وجود ابزارهای سنگی الدوایی در شمال آفریقا، دو فرضیه را پیشنهاد دادند: این صنعت ابزارسازی ۲٫۶ میلیون سال قبل توسط انسانتبارها ابداع شد و خودشان و صنعت نوظهورشان بهسرعت بهسوی شمال آفریقا پراکنده شدند. فرض دوم اینکه انسانتبارهایی که در شمال آفریقا زندگی میکردند، صنعت ابزارسازی الدوایی را خودشان مستقل از گروههای دیگر ابداع کردند.
در خصوص استخوانهای حیوانی که در این ناحیه پیدا شدند، باستانشناسان علائمی از حیوانات مختلفی از جمله، ماستودون، فیل، اسب، کرگدن، اسب آبی، بز کوهی، خوک، کفتار و تمساح پیدا کردند. از این یافتهها این طور بر میآید که بسیاری از این حیوانات با محیطهای گرمدشت (ساوانا) و آبهای شیرین دائمی مرتبط بودند. به احتمال زیاد، انسانتبارهای الدوایی در آن زمان در چنین چشمانداز طبیعی زندگی میکردند.
ابزارهای سنگی با برشهای چاقو مانند در عین بوشریط نشان میدهد که اجداد ما صرفا لاشخور نبودهاند
پژوهشگران با تجزیهوتحلیل استخوانهای فسیل شده این حیوانات، نشانههای مشخصی از سلاخی، از قبیل برشهای V شکل را پیدا کردند که شامل پاره کردن شکم و جدا کردن گوشت از استخوان و ضربههای نقطهای برای بیرون آوردن مغز استخوان بوده است. عین بوشریط در حال حاضر قدیمیترین محل باستانشناسی در شمال آفریقا است که در آن، شواهد باستانشناسی قابلملاحظهای از خوردن گوشت با استفاده از ابزارهای سنگی کشف شده است.
ایزابل کاسرس، باستانشناسی از دانشگاه ریوریرا ویرجیلی اسپانیا و یکی از پژوهشگران پژوهش جدید، گفت:
استفاده موثر از ابزارهای سنگی با برشهای چاقومانند در عین بوشریط نشان میدهد که اجداد ما صرفا لاشخور نبودهاند. البته هنوز واضح نیست که آیا این انسانتبارهای باستانی شکار میکردند یا خیر؛ اما شواهد بهوضوح نشان میدهد که اجداد باستانی ما با موفقیت برای بهدست آوردن گوشت با گوشتخواران رقابت میکردند و امکان دسترسی به لاشه تازهی حیوانات را نیز داشتند.
متأسفانه هیچ استخوان انسانتباری در این محل پیدا نشد، بنابراین پژوهشگران درخصوص گونهی دقیق این انسانتبارها، تنها میتوانند گمانهزنیهایی انجام دهند. با توجه به قدمت این آثار سنگی، شاید سازندگان این ابزارهای سنگی، هومو هابیلیس که با نام انسان ماهر نیر شناخته میشود یا حتی میمونهای جنوبیکپی (همان انسانتبارهایی که فسیل مشهور لوسی به آنها تعلق دارد) باشد.
مقالههای مرتبط:
اسکری گفت که این پژوهش اهمیت آفریقای شمالی و همچنین صحرای بزرگ آفریقا را برای باستانشناسانی که به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد منشأ پیدایش انسان هستند به خوبی آشکار کرد. او گفت، این پژوهش همچنین سوالات جدیدی را در خصوص پیشرفت انسانتبارهای اولیه، مانند منشأ و گسترش صنعت ابزارسازی الدوایی مطرح میکند.
اسکری گفت:
این پژوهش نمیتواند به این سوالات پاسخ دهد، اما با مطرح کردن این سوالها کل داستان (منشأ پیدایش انسان) را تغییر میدهد، در واقع این یافتهها شاید نشان دهد که فرضیههای جایگزینی نیز میتواند برای فرضیهی غالب منشأ پیدایش انسان در شرق آفریقا (همان گهواره نوع بشر) وجود داشته باشد. همانطور که پژوهشگران اشاره کردند، فسیلهای ۳٫۳ میلیون ساله جنوبیکپی بحرالغزالی قبلا در منطقه چاد در صحرای بزرگ پیدا شده بودند. یافتههای گزارش شده از سوی سحنونی و همکارانش به شواهدی رو بهفزونی میافزاید که در شمال آفریقا و صحرای بزرگ ممکن است، کشفیات انقلابی صورت پذیرد.
این یافتههای جدید بهطور قابلتوجهی با پژوهشهای خود اسکری سازگار است. اسکری و همکارانش در مقالهای که در ژوئیه سال جاری منتشر کردند، ادعا کردند که هومو ساپینسها دارای منشاء آفریقایی هستند و گونه ما تنها از یک جمعیت اجدادی تکامل نیافته است.
خانم اسکری در این خصوص توضیح میدهد:
در مدل ما، اجداد ما قبلا در سراسر آفریقا پراکنده شده بودند. جمعیتهای مختلف در زمانهای مختلف و در مکانهای مختلف با یکدیگر تماس میگیرند و این الگوهای پویای اختلاط و جداسازی در نهایت منجر به ظهور ویژگیهای رفتاری و زیستشناختی جمعیتهای معاصر بشر میشوند. یافتههای سحنونی و همکارانش با این دیدگاه منطبق هستند، هرچند تا حد نسبتا کمی، چرا که آنها اولین انشعاب گونههای ما (انسانها) را تا ۱٫۸ میلیون سال قبلتر دنبال کردند.
اسکری امیدوار است که دانشمندان تلاش بیشتری برای کشف مناطق کمتر مهم آفریقا انجام دهند تا تصویر دقیقتر و واقعیتری از تکامل انسانتبارها در طول زمان به دست بیاورند.
او گفت:
بررسی صحرای بزرگ آفریقا و دیگران مناطق که در گوشههای کم اهمیت نقشههای (تکاملی انسان) قرار دارند، احتمالا نتایج مهمی در بر خواهد داشت. و به هیچوجه از اهمیت یافتههای فوقالعاده مهم و ارزشمند شرق و جنوب آفریقا نخواهد کاست.
شبکهی توزیع محتوا یا CDN شبکهای توزیعیافته از نظر جغرافیایی است که علاوهبر تسهیل دسترسی به اطلاعات، مزایایی برای کاربر و شرکتهای ارائهکنندهی محتوا بههمراه دارد.
CDN (شبکهی توزیع محتوا) نوعی شبکهی توزیعشدهی جغرافیایی متشکل از سرورهای پروکسی و مراکز دادهشان است. این سرورها در نقاطی به نام نقطهی حضور (PoP) قرار میگیرند. هدف این شبکهها تحویل محتوا به کاربران نهایی از نزدیکترین نقطهی جغرافیایی با کیفیت و سرعت بالاتر است.
CDN تحویل انواع محتوا مانند ویدئو، پخش زندهی ویدئو، فایلهای نرمافزاری، محتوای وب و موبایل و… را برعهده دارد. ارائهدهندگان خدمات CDN ممکن است خدمات دیگری مانند امنیت سایبری، بهینهسازی WAN و… را نیز عرضه کنند.
درادامه بررسی میکنیم که CDN چگونه کار میکند و چرا استفاده از آن میتواند برایتان سودمند باشد.
CDN چگونه کار میکند؟
همانطور که پیشتر اشاره شد، CDN شبکهای بزرگ متشکل از سرورهای مختلف واقع در چند منطقهی جغرافیایی است. پاپوبسایتها (نقاط حضور) در نزدیکی نواحی پرجمعیت سراسر دنیا قرار میگیرند. در کشورهای بزرگ ممکن است انواع بسیاری از پاپوبسایتها وجود داشته باشد. در شبکههای CDN هدف «هدایت کاربران به نزدیکترین نقطهی حضور» است.
وقتی وبسایتی از CDN استفاده میکند، درخواستهای کاربران برای دریافت محتوا به نزدیکترین پاپوبسایت مسیریابی میشود. چند راه برای مسیریابی درخواست به پاپوبسایت مشخص وجود دارد که یکی از آنها IP Anycast است.
بدون CDN
تصویر زیر نشان میدهد چگونه اطلاعات بدون CDN به سرور مبدأ میرسد. صرفنظر از محل جغرافیایی کاربر، اطلاعات باید از سرور مبدأ درخواست شود. سرور مبدأ ممکن است فاصلهی بسیاری از کاربر داشته باشد.

با CDN
با استفاده از CDN محتوا از نزدیکترین پاپوبسایت بهدست کاربر میرسد و درنتیجه، ارتباط سریع میشود. درواقع، درخواستهای کاربران برای دریافت اطلاعات دیگر به پیمایش مسیر تا سرور اصلی نیازی ندارد و از نزدیکترین نقطه پاسخ داده خواهند شد. این، یعنی مسیر کوتاهتر و جریان دادهی سریعتر.

سرورهای اصلی میتوانند همهی محتوای موجود در CDN را تحویل دهند. وظیفهی سرور اصلی ارائهی خدمات در نقش «SSOT» در CDN است. بهبیاندیگر، این سرور حاوی بهروزترین نسخهی فایلی است که CDN میشناسد. محتوای Cache شده طول عمر محدودی دارد؛ چون محتوای وب میتواند بهمرور زمان تغییر کند. ازاینرو، سرورهای لبهی CDN اگر بهروزترین محتوا را نداشته باشند، باید به سرور اصلی درخواست دهند و محتوا را بهروزرسانی کنند.
چه نوع محتوایی در CDN ذخیره میشود؟
گاهی تصور نادرستی از نوع محتوای ذخیرهشدنی در CDN وجود دارد. گفتنی است فقط فایلهای تصویر و اسکریپت، در CDN ذخیرهشدنی نیستند و اگر وبسایتتان از نوع وُردپرس است، همهی محتوای موجود در پوشههای «wp-content» و «wp-includes» را میتوان جابهجا کرد و در CDN میزبانی کرد. این موضوع برای بیشتر سیستمهای مدیریت محتوا (CMS) صادق است. CDN همچنین میتواند ویدئوهای HD و محتوای ۴K و انواع فایلهای دیگر را ارائه کند.
درادامه، نمونههایی از فایلهایی آمده که در CDN میزبانی میشوند:
- تصاویر: PNG, JPG, SVG, GIF, TIF
- استایلشیت: CSS
- جاوا اسکریپت: JS
- ویدئو و صدا: FLV (Flash), HLS, MP4 (HTML5 videos), MOV (QuickTime), WMV (Windows Media), MP3 and WAV
- فونتهای وب: EOT, TTF, OTF, CFF, AFM, LWFN, FFIL, FON, PFM, PFB, WOFF, SVG, STD, PRO, XSF, و…
- سایر فرمتهای فایل: HTML, JSON, PDF, DOC, PPT, XLS, EPUB, ODT, ODP, ODS, TXT, RTF, ZI
شبکهی تحویل محتوا چگونه به شما کمک میکند؟
مهم نیست وبلاگی کوچک را اداره میکنید یا وبسایت بزرگ تجاری، مزایای بسیاری در استفاده از CDN برای همهی وبسایتها وجود دارد. «سرعت» هدف و مزیت اصلی CDN است که به ذهن بیشتر استفادهکنندگان میرسد. سرعت همیشه مزیت مهم CDN بوده و هست؛ اما مزایا و قابلیتهای CDN مناسب فراتر از صرفا سرعت تحویل است.
در فهرست زیر، تعدادی از مزایای مهم استفاده از شبکهی توزیع محتوا بهطور خلاصه آمده است:
۱. بهبود عملکرد: عملکرد یکی از مزایای مهم پیادهسازی CDN بهشمار میآید. محتوای وبسایت شما در سراسر دنیا Cache میشود و با کوتاهترشدن مسافت رساندن محتوا به کاربران نهایی، زمان تأخیر کاهش مییابد و اتلاف بسته (Packet loss) بهحداقل میرسد. براساس آزمایشهای مختلف در بسیاری از نقاط جغرافیایی، درمقایسهبا وبسایتهایی که بدون CDN اداره میشوند، CDN میانگین تأخیر بارگذاری وبسایت را ۷۳درصد کاهش میدهد. سرعت مزیتی مهم بهشمار میآید؛ چراکه میدانیم تأثیر درخورتوجهی بر Bounce Rate و تجربهی کلی کاربر دارد.
۲. افزایش مقیاسپذیری: مقیاسپذیری از دیگر مزایای مهم CDN است؛ چراکه مدیریت اوج ترافیک و بالاوپایینرفتن آن در مدتی کوتاه را ممکن میکند. بدینترتیب، بار کمتری روی سرور میافتاد و ظرفیت پاسخدهی بیشتر میشود. ازآنجاییکه بهطور معمول ۸۰درصد محتوای هر وبسایت عادی ثابت و ایستا است، بخش چشمگیری از محتوا با کمک CDN، سریعتر و کارآمدتر تحویل داده میشود. درواقع، این عامل نیز بهاندازهی سرعت مهم است. بدون CDN، اوج ترافیک ممکن است به ازکارافتادگی (Crash) یا پاسخندادن سرور منجر شود. شبکههای توزیع محتوا میتوانند هر میزان از ترافیک را بدون کاهش سرعت کاربران نهایی کنترل کنند. این امر باعث میشود بار از دوش سرور مبدأ برداشته شود و Down Time کاهش یابد.
۳. امنیت: یکی از امکانات جانبی برخی از شبکههای توزیع محتوا، ارائهی خدمات امنیتی بر بستر CDN است. ازجملهی این امکانات عبارتاند از: WAF ،Firewall ،Rate limit و امکان مهم DDoS Protection. همچنین، برخی از CDNها درست همانند هاستوب، امکان پیادهسازی گواهیهای SSL را میدهند. برخی از شبکههای توزیع محتوا با ارائهی WAF از وبسرورها دربرابر بسیاری از حملات هکری متداول نیز محافظت میکنند.
۴. بهبود سئو (بهینهسازی موتور جستوجو): وقتی صحبت از بهینهسازی موتور جستوجو بهمیان میآید، سرعت بارگذاری صفحات وب عامل بسیار مهمی در ردهبندی صفحه بهشمار میآید. بیشتر موتورهای جستوجو زمان بارگذاری صفحه را در الگوریتمشان درنظر میگیرند. برای گوگل که درواقع در صفحاتتان میخزد، سرعت وبسایت نقش درخورتوجهی در سئو ایفا میکند. با بهینهسازی وبسایتتان برای بارگذاری سریعتر، تکرار خزیدنهای گوگل در صفحاتتان بیشتر میشود و درنتیجه، محتوایتان بهطور گستردهتری دردسترس قرار میگیرد و سریعتر شاخصگذاری (index) میشود.
۵. قابلیت اعتماد: با CDN درخواستهای ارسالشده به وبسایتتان همیشه به نزدیکترین مکان موجود مسیریابی میشوند. اگر سروری دردسترس نباشد، درخواستها بهشکل خودکار به سرور بعدی موجود ارسال میشوند. این امر موجب ایجاد افزونگی خودکار میشود. افزونگی خودکار کمک میکند مطمئن شوید وبسایتتان همیشه آنلاین باقی میماند و دردسترس بازدیدکنندگان است.
۶. کاهش هزینهها: با استفاده از شبکهی توزیع محتوا، دیگر به تأمین و نگهداری از زیرساختهای سختافزاری نیازی ندارید. افزونبراین، اگر مبلغ هاستوب خود را براساس پهنای باند پرداخت میکنید، CDN میتواند تا حد چشمگیری این مبلغ را کاهش دهد؛ چون محتوا بهجای ارسال مستقیم از هاستوبتان (سرور اصلی)، از Cache موجود در سرورهای لبهی CDN ارائه میشود. در استفاده از سرویس ابری CDN، هزینهها را به تناسب مصرف (Pay-as-You-Go) پرداخت و پولتان را ذخیره میکنید.
۷. افزایش نرخ تراکنش: وبسایت کُند به نرخ تبدیلتان لطمه میزند. بهگفتهی Kissmetrics، حتی یک ثانیه تأخیر در پاسخدهی صفحه ممکن است به کاهش ۷درصدی در تراکنشها منجر شود. اگر با استفاده از شبکهی تحویل محتوا، پاسخدهی وبسایتتان را دو ثانیه سریعتر کنید، تقریبا نرخ تراکنش ۱۴درصد افزایش پیدا میکند.
۸. کاهش Bounce Rate: عوامل بسیاری در Bounce Rate وبسایتها نقش دارند؛ مانند راهبری و ظاهر و کاربرد. از عوامل مهمی که اصلاح بسیار آسانی دارد، زمان بارگذاری وبسایت است. بهگفتهی Web Performance Today1، چیزی درحدود ۵۷درصد از مصرفکنندگان آنلاین وبسایتهایی را ترک میکنند که بارگذاریشان بیش از سه ثانیه طول میکشد. اگر بارگذاری وبسایتتان سه ثانیه طول میکشد، ممکن است تأثیر چشمگیری روی فروشتان بگذارد. بهعبارتدیگر، برای بهبود سرعت بارگذاری وبسایتتان علاوهبر داشتن CDN، باید بهترین ارائهدهندهی میزبانی (Hosting) و پلاگین Cache مناسب و CDN را انتخاب کنید.
شبکهی توزیع محتوای آروان نیز با دراختیارداشتن پاپوبسایتهای متعدد در شهرهای مهم ایران و جهان، دسترسی کاربران به وبسایت شما را سریعتر و دردسترستر و امنتر میسازد. میتوانید اطلاعات بیشتر در اینباره را در صفحهی معرفی محصول CDN آروان بخوانید.
بلاکچین ظرفیت ایجاد تحول در اکثر جنبههای زندگی ما را دارد. این فناوری قرن بیستویکم، حتی شبکههای اجتماعی را نیز میتواند کاربردیتر کند.
در دنیای کنونی، برقراری ارتباط با همهی مردم جهان در هر کشور و منطقهای آسان و سریع شده است. این قابلیت و تمایل ما برای برقراری ارتباط با مردم دیگر، باعث ظهور غولهایی همچون فیسبوک و توییتر و اینستاگرام شد. البته، شبکهها و سرویسهای ایجادشده درظاهر برای رفع نیاز ما به ارتباطات طراحی شدهاند. اگر کمی عمیقتر به آنها نگاه کنیم، با مخازنی از اطلاعات روبهرو میشویم که برای شرکتهای تبلیغاتی و دولتها جذاب و کاربردی هستند. کاربران این شبکهها پس از مدتی متوجه میشوند چگونه درحالخدمت به صاحبان اصلی آنها هستند.
درواقع، این شبکههای اجتماعی بدون تلاش خاصی برای تهیهی محتوای حرفهای، فقط از محتوای تولیدشدهی کاربران استفاده میکنند و آن را به قیمتی بسیار گزاف به مشتری دلخواهشان میفروشند. دراینمیان، کاربران یا همان تولیدکنندگان اصلی محتوا فقط شهرتی زودگذر بر اثر لایک و ریتوییت دیگران دریافت میکنند.
مقالههای مرتبط:
اِشکال گفتهشده، یکی از دلایلی بود که آمار کاربران در برخی از شبکههای اجتماعی کاهش یافت. درواقع مردم بهمرور زمان، متوجه اهداف این شبکهها و رسانهها شدند و برخی از آنها تمایلی به ادامهی این همکاری یکطرفه نداشتند. دلیل دیگر مشکلات حریم خصوصی (Privacy) در این پلتفرمها بود. درواقع، نفوذ به این شبکهها و سرقت اطلاعات شخصی کاربران و درنهایت، فروش آنها به مجرمان سایبری باعث شد بسیاری از کاربران به این شبکهها بیاعتماد شوند.
کابرد بلاکچین
بلاکچین در سالهای اخیر، ظرفیتهایش را در بخشهای مختلف دنیای فناوری نشان داده است. بسیاری از کارشناسان این فناوری را سیستم غالب آیندهی جهان میدانند. دراینمیان باتوجهبه مشکلات گفتهشده دربارهی رسانههای اجتماعی، جستوجو برای راهحل بلاکچینی این بخش نیز شروع شد.

بلاکچین علاوهبر پشتیبانی و راهاندازی تمامی انواع رمزارز، کاربردهای بسیار دیگری هم دارد. در تعریف ساده، این فناوری روشی قدرتمند و نامتمرکز برای ذخیرهی اطلاعات و خصوصا رکوردها محسوب میشود که در پیادهسازی انواع شبکههای جهانی کاربرد دارد. قدرت اصلی این شبکه نیز در روش ثبت و تأیید اطلاعات در آن خلاصه میشود. اطلاعات بلاکچین نه در یک هاست ثابت، بلکه در تعداد زیادی نود شبکه با قوانین برابر نگهداری میشود.
اگرچه تاکنون اکثر کاربردهای بلاکچین در بحثهای مالی و خصوصا رمزارز خلاصه شده، این فناوری قابلیت پیادهسازی و کاربرد در بسیاری زمینههای دیگر را نیز دارد. رسانههای اجتماعی هم یکی از زمینههایی هستند که میتوان با پیادهسازی بلاکچین کاربرد آنها را بهتر کرد.
ازآنجاییکه بلاکچین با تکیه بر حریم خصوصی و اعتبار اطلاعات و امنیت طراحی شده، با نگاهی اولیه میتوان ظرفیتهای آن را در بحث پلتفرمهای اجتماعی درک کرد. در این پلتفرمها، تولیدکنندگان محتوا خواهند توانست حداکثر استفاده را از قابلیتهای این شبکه ببرند. تصور کنید محتوایی تولید میکنید و برای کسب درآمد از آن خودتان کنترل همهی بخشها را دردست دارید. بهبیاندیگر، اگر قرار باشد پولی از محتوا کسب شود، تولیدکننده بخش اعظم آن را دریافت میکند.
تأمین حریم خصوصی با بلاکچین
فیسبوک را با فناوری بلاکچین درنظر بگیرید. این شبکه با پیادهسازی فناوری جدید، امکانات زیر را برای کاربر فراهم خواهد کرد:
- تراکنشهای خصوصی
- مکالمههای خصوصی
- رمزارز اختصاصی
- مالکیت اطلاعات عمومی

این حریم خصوصی به خود پلتفرم نیز گسترش مییابد. درواقع، حتی مالکان این شبکهی اجتماعی نیز توانایی سرککشیدن در اطلاعات شما را ندارند. درنتیجه، آنها نمیتوانند دادههای شما را بدون اجازه بفروشند. شایان ذکر است برخی شبکههای اجتماعی کنونی مانند فیسبوک، حتی در برخی اوقات نمیدانند چه دادهای میفروشند.
با استفاده از فناوری بلاکچین، واسطهها از روند تولیدوفروش محتوا حذف میشوند و امنیت حریم خصوصی نیز بهتر تأمین میشود. درنهایت، اعتبار رسانههای اجتماعی افزایش مییابد و با حفظ هرچهبیشتری حریم خصوصی کاربران، همهی بازیگران این صنعت خشنود هستند.
علاوهبر حفظ حریم خصوصی، فرصتهای درآمدی نیز برای کاربران فراهم میشود. با استفاده از فناوری بلاکچین، عمدهی سود محتوای تولیدشده بهجای پلتفرم بهسمت کاربر سرازیر میشود. با اختصاص رمزارز مناسب برای این پلتفرمهای جدید، شما محتوایی کامل تولید میکنید که با استفاده از این ارزها هزینهی آن را دریافت خواهید کرد.
درنهایت، اقتصاد ایجادشده از این روش پایدارتر خواهد بود و همهی افراد درگیر در آن نیز منفعت خواهند برد. کاربران این شبکههای اجتماعی نیز از امنماندن اطلاعاتشان و همچنین کسب درآمد از تلاش خود مطمئن خواهند بود.
دلایل مذکور نشان میدهند چرا شبکههای اجتماعی کنونی محکوم به تغییر و جایگزینی هستند. شاید این اتفاق بهزودی رخ ندهد؛ اما با قوتگرفتن فناوریهای پیشرفته و کاربردی و امنِ جدید مانند بلاکچین، تغییراتی در همهی زمینههای کار و تعامل ما رخ خواهد داد.
.: Weblog Themes By Pichak :.

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید