واقعیت مجازی از جدیدترین فناوریهایی است که بهسرعت در حال تحول تجربیات ما از صفحات نمایش کلاسیک و دوستداشتنی است. اما این فناوری چگونه میتواند رسانههای ورزشی را دستخوش تحول کند؟
تماشای مسابقات ورزشی از جذابترین و هیجانانگیزترین تفریحات به شمار میرود. حال این سرگرمی در حال تغییر بوده و این تغییرات منجر به ایجاد نسلی جدید از ارائه و مصرف محتوا میشود. تغییری که بیشتر شبیه به مفهومی انتزاعی است تا واقعیت. قدم بعدی در دنیایی که با فضای مجازی و رایانهها میتوان هر چیزی را در هر کجای دنیا و با کیفیت بالا مشاهده کرد، چیست؟ پاسخ، تجربهای است واقعیتر و گیراتر از چیزی که امروزه تجربه میکنیم؛ واقعیت مجازی. واقعیت مجازی تجربه ما از تماشای ورزش را متحول خواهد کرد. در زمین بازی باشید، بدون اینکه خانه خود را ترک کنید.
مقالههای مرتبط:
در رمان علمی - تخیلی «نورومنسر»،ویلیام گیبسون از عبارت «توهم رضایتمندانه» برای توصیف فناوری واقعیت مجازی استفاده میکند. اما واقعیت مجازی امروزه یک مفهوم تخیلی نیست و در ژانر علمی - واقعی قرار میگیرد. همه ما احتمالا با کاربردها و فراگیری واقعیت مجازی در دنیای بازیهای ویدیویی آشنا هستیم، اما واقعیت مجازی در حال محکمکردن جای پای خود در بخشهای دیگر است. مسابقات ورزشی زنده از جمله این بخشهاست. در واقع، تماشای بازیهای ورزشی با واقعیت مجازی و با تجربهای بسیار نزدیک به واقعیت، هماکنون موجود است.
از خانه خود در زمین بازی حاضر باشید
در فوریه امسال، شرکت ورایزن میزبان یک تجربه واقعیت مجازی از سوپر بول(بازی سالانه قهرمانی لیگ فوتبال آمریکا) بود و این بازی را روی ارتباط 5G به گروه محدودی از کارمندان ارائه داد. این تجربه واقعیت مجازی در یک سوییت لوکس ارائه شد و به افراد اجازه دید ۱۸۰ درجهای از بازی را میداد. همکاری بین NFL و آکیولوس ریفت بهزودی تجربه فعلی ما را از بازیهای ورزشی منسوخ خواهد کرد. دوربینهای درون زمین به کاربران واقعیت مجازی، اجازه تجربهای نزدیک به جنس واقعیت را در میان زمین بازی خواهند داد.
NFL تنها سازمان ورزشی نیست که در حال استفاده از فناوری انقلابی واقعیت مجازی است. در تابستان گذشته، اپلیکیشن BBC یک تجربه واقعیت مجازی از جام جهانی ارائه داد. تجربهای که به کاربران اجازه میداد تا زاویه دوربین خود را انتخاب کنند و اطلاعات و آمار بازیکنان را مشاهده کنند. NBC در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو از واقعیت مجازی برای ارائه زمینها و مسیرهای مسابقات بهطور ۳۶۰ درجه، استفاده کرد.
واقعیت مجازی تنها تجربه نمایش بازیهای ورزشی را متحول نمیکند؛ این فناوری، بازی را برای ورزشکاران نیز بهبود میبخشد. اسطوره بازنشسته NFL،استیو یانگ استفاده از فناوری واقعیت مجازی حمایت میکند. بهبود داوری، افزایش امنیت بازی و تحول تکنیکهای تمرینی از مواردی است که این فناوری میتواند برای ورزشکاران و مربیان به ارمغان آورد.

کارگردان بازی خود باشید یا اسطورههای نسل بعدی را پیدا کنید
هنگامی که نخستین بازیهای زنده ورزشی به خانهها آورده شد، بازیها تنها از یک دوربین پخش میشد. با گذشت زمان کارگردانان بازیهای ورزشی از دوربینها و زوایای بیشتری استفاده کردند، اما با این حال شما بازی را فقط از دیدی که مورد نظر کارگردان است، مشاهده میکنید. با ظهور فناوری واقعیت مجازی، نقش کارگردان و تهیهکننده در بازیهای ورزشی احتمالا منسوخ خواهد شد.
با فناوری VR، برای تحقیق و کشف نسل بعدی استعدادهای دنیای ورزش نیازی به هزینههای گزاف و ارسال هزاران نفر به سرتاسر دنیا نیست. در عوض تنها با استفاده از فناوری واقعیت مجازی و انتخاب زاویههای مدنظر فعالیت بازیکنان و ورزشکاران مختلف مدنظر گرفته شده و استعدادهای جدید کشف میشوند.
ورزشکاران نیز دیگر به دست به دامان سرنوشت نشده و در امید جلب نظر یک مربی ورزشی نخواهند بود. استعدادهای بیشتری کشف شده و استعداد ورزشکاران کمتری نادیده گرفته میشود. ترکیب واقعیت مجازی و یادگیری ماشین منجر به ایجاد سیستمی بسیار دقیق و حرفهای برای کشف استعدادها و اسطورههای نسل بعد خواهد شد.

نگاهی اجمالی به آینده دنیای ورزش
با در نظر گرفتن تمامی موضوعات بحثشده، دور از انتظار نیست که VR آینده دنیای ورزش را متحول کند. اما این فناوری احتمالا تنها فناوری مبتکرانه نسل بعد نخواهد بود. امروزه شاهد هوشمندتر شدن استادیومهای ورزشی هستیم. دسترسی به اینترنت در استادیومها و امکان سفارش آنلاین غذا از صندلی استادیوم و تحویل غذا در همانجا، از جمله مواردی است که سرمایهگذاری عظیمی بر آن در حال انجام است. گونههای کاملا جدیدی از رقابت مانند رقابت پهپادهای کنترلشده توسط انسان و هوش مصنوعی، پدیدار شدهاند.
اما هیچ فناوری مانند واقعیت مجازی پتانسیل تحول تجربه ما را از مسابقات ورزشی ندارد. امکان حضور در استادیوم و تماشای بازی بدون نیاز به حضور فیزیکی در آن موضوع جذابی است که هر علاقمند به مسابقات ورزشی را به وجد میآورد.
نظر شما در اینباره چیست؟ آیا واقعیت مجازی قادر به تحول دنیای ورزش است؟ آیا فناوری دیگری هست که بتواند به اندازه این فناوری در دنیای ورزش تحول ایجاد کند؟
پژوهشگران واکسنی جدید برای آلزایمر طراحی کردهاند که میتواند تعداد موارد زوال عقل را به نصف برساند.
پژوهشگران مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس اخیرا گزارش کردند که آنها واکسنی را طراحی کردهاند که میتواند بدن را در حمله به پلاکهای آمیلوئیدی و کلافههای نوروفیبریلی بیماری آلزایمر قبل از اینکه مغز را مختل کنند، مسلح کند. آنها امیدوارند که این واکسن را بهزودی روی انسانها آزمایش کنند. واکسن جدید برای نخستین بار پلاکهای حاوی آمیلوئید و پروتئین تائو را که هر دو شاخصیهایی برای تشخیص قطعی بیماری آلزایمر هستند، مورد هدف قرار میدهد. در این واکسنها از DNAی پروتئینهای آلزایمر برای آموزش سیستم ایمنی در جهت مبارزه با این عناصر و جلوگیری از تجمع آنها در مغز استفاده میشود. پژوهشگران میگویند که این واکسن جدید آلزایمر که DNA Aβ42 نامیده میشود، میتواند تعداد موارد زوال عقل را به نصف برساند. پژوهشگران نتایج این مطالعه را در ژورنال Alzheimer’s & Research Therapy منتشر کردند.
واکسن جدید بر خلاف موارد پیشین، از طریق تزریق سطحی در پوست استعمال میشود. نمونههای قبلی که بهصورت تزریق عضلانی در موشها مورد استفاده قرار میگرفتند، موجب تورم مغز میشدند. پس از تزریق پوستی واکسن جدید، یک زنجیرهی سهملکولی (تریمر) از بتاآمیلوئید در پوست ساخته شده و بدن با تولید آنتیبادیهایی که مانع از افزایش آمیلوئید و تائو میشود، به این ملکولها پاسخ میدهد. راجر روزنبرگ نویسندهی مقاله میگوید:
اهمیت این یافتهها این است که ایمنیدرمانی تریمر DNA Aβ42 دو عامل بیماریزای بیماری آلزایمر یعنی پلاکهای آمیلوئید و کلافههای نوروفیبریل را بدون ایجاد پاسخ التهابی سلولهای T که خطر بروز التهاب خودایمنی را به همراه دارند، مورد هدف قرار میدهد.

از آنجایی که در حال حاضر پژوهشگران بهطور دقیق نمیدانند که چه زمانی تجمع آمیلوئید و تائو آغاز میشود، روزنبرگ میگوید که پزشکان با انجام اسکنهای مغزی میتوانند تعیین کنند که چه زمانی این واکسن باید استفاده شود.
اگرچه پژوهش روزنبرگ ارتباطی با مطالعه رادولف تانزی، دانشمند دانشگاه هاروارد که ژنهای مرتبط با آغاز آلزایمر را مورد مطالعه قرار داد، ندارد ولی هر دو به یک موضوع اشاره دارند: با کم نگهداشتن سطح آمیلوئید، از بروز آلزایمر اجتناب کنید.
آزمایشگاه تانزی در بیمارستان عمومی ماساچوست در حال مکانیابیمیکروبیوم مغز است؛ جمعیتی از میکروارگانیسمها که برخی مفید بوده و برخی بیماریزا هستند و درون مغز وجود دارند. پژوهشگران در پروژه میکروبیوم مغز، بهدنبال یافتن شایعترین میکروبها در مغز هستند. هدف آنها این است که تعیین کنند کدام میکروبها میتوانند منجر به بروز بیماری آلزایمر شوند. با استفاده از این اطلاعات، آنها امیدوارند که درمانهایی برای پیشگیری و درمان این بیماری پیدا کنند.
مقالههای مرتبط:
این کار جدای سیستم کشت سهبعدی سلولهای عصبی یا مدل بیماری آلزایمر در یک ظرف (ارگانوئیدهای شبیهسازیشده از مغز انسان) است که تانزی و دکتر دو توئن کیم با استفاده از ژنهای آلزایمر ایجاد کردند. این سیستم اساسا وضعیتی تقلیدی از فرایندهای تشکیل پلاکها و کلافهها در بیماری آلزایمر است. با استفاده از این سیستم، تانزی دارویی برای بیماری آلزایمر معرفی کرد که حاویتنظیمکنندههای آنزیم گاما سکرتاز و چاپرونهای فلزی برای کم کردن بتا آمیلوئید و تشکیل کلافههای نوروفیبریلی در مغز بود.
او گفت این پژوهش فوقالعاده پیچیده است؛ دانشمندان از سلولهای بنیادی برای تولید سلولهای عصبی انسان استفاده کردند. سپس آنها را در ژلی قرار دادند تا مغز انسان را شبیهسازی کنند و توانستند کل فرایند بیماریزاییآلزایمر را در ظروف آزمایشگاهی ایجاد کنند. این کار به آنها این امکان را میداد که بتوانند حوادث واقعی را که بهطور معمول طی چند دهه پیش میآید، مشاهده کنند: تشکیل پلاکهای آمیلوئید که سپس منجر به تشکیل کلافهها و التهاب در مغز میشوند.
تانزی گفت مدل آلزایمر در یک ظرف مسئلهای بهقدمت چند دهه را در مورد اینکه آیا پلاکهای آمیلوئید یا کلافههای نوروفیبیرلی برای بیماری آلزایمر باید مورد سرزنش قرار گیرند، حل کرد. دیگر تردیدی وجود ندارد؛ تمام دادهها میگویند که اگر شما مقدار آمیلوئید را کم نگه دارید، آلزایمر را متوقف خواهید کرد. او میگوید:
ما تا زمانی که علایم آلزایمر قابل مشاهده شوند، آن را مورد درمان قرار نمیدهیم و در این زمان علت آن یعنی پلاکهای آمیلوئیدی را درمان میکنیم. لازم است که تشکیل پلاکهای آمیلوئیدی را ۱۰ تا ۲۰ سال قبلتر از آنکه علایم در فرد قابل مشاهده شوند، متوقف کنیم. ما اکنون میتوانیم با استفاده از تصویربرداری از مغز و بیومارکرهایی، احتمال اینکه یک فرد در مراحل بعدی زندگی دچار آلزایمر شود را تعیین کنیم؛ درست مانند کاری که پزشکان با آزمایش کلسترول برای بیماری قلبی انجام میدهند. در آینده نزدیک، تستهای خونی برای آلزایمر نیز وجود خواهد داشت.

تانزی امیدوار است که در آیندهای نزدیک، بههمین ترتیب که آمریکاییها از دارویی برای پیشگیری از تجمع کلسترول استفاده میکنند، دارویی نیز برای پایین نگهداشتن سطوح آمیلوئید مغز ارائه شود.
روش دیگر هم استفاده از واکسن روزنبرگ خواهد بود. پژوهشگران در مطالعه خود نوشتند:
ما برای اولین بار با مطالعه روی یک موشهای مبتلا به آلزایمر گزارش میکنیم که ایمنیدرمانی با استفاد از DNA Aβ42 فعال در پوست دو عامل بیماریزا را مورد هدف قرار میدهد: پلاکهای حاوی آمیلوئید و تائو.
واکسیناسیون DNA که در آن آنتیژنی (پپتید یا پروتئین) موجود نیست اما DNAی کدکننده این پپتید وجود دارد، روش دیگری برای واکسیناسیون است. ژنهای کدشده توسط DNA در پوست بیان پیدا میکنند و این پپتیدها توسط سلولهای دندریتیک به گرههای لنفی محلی برده شده و با سلولهای T و B مواجه میشوند.
پژوهشگران مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس نشان دادهاند که ایمنیدرمانی تریمر DNA Aβ42 فرایندی غیرالتهابی بوده و موجب پاسخ ایمنی میشود که در حذف آمیلوئید از مغز موشهای ترانسژنیک موثر است. اکنون آنها دریافتهاند که ایمنیدرمانی با تریمر DNA Aβ42 منجر به کاهش پپتیدهای آمیلوئید و پلاکهای آمیلوئید میشود. برای نخستین بار است که ایمنیدرمانی DNA Aβ42 منجر به کاهش قابلتوجهی در پروتئين تائو در معز موش میشود.

آلزایمر بهعنوان یک بیماری تخریبکنندهی عصب، شایعترین فرم زوال عقل است که در جمعیت مسن مشاهده میشود. روزنبرگ و دانشمندان دیگر برای سالها معتقد بودهاند که ایمنیدرمانی با هدف مبارزه با تجمع آمیلوئید در مغز میتواند درمان ممکنی برای آلزایمر باشد و ممکن است بتواند به جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کند. تعدادی از روشهای ایمنیدرمانی که قبلا انجام شده بودند، بینتیجه بودهاند. یکی از این موارد، روشی بود که پژوهشگران متوجه شدند موجب بروز بیماری انسفالیت خودایمنی در ۶ درصد از بیماران میشود.
امروزه بیماری آلزایمر ششمین علت مرگومیر در آمریکا است. این بیماری مغز افراد مبتلا را دچار مشکل میکند؛ پروتئینهای آمیلوئید بتا، با افزایش سن در مغز به هم میچسبند و کلافههایی از پروتئینهای تائو تشکیل میشود که مانع از ارتباطات عصبی میشوند. درمانی برای این بیماری وجود ندارد و در حال حاضر فقط گزینههای درمانی در جهت کاهش علایم در دسترس هستند. ویژگیهای پاتوژنیک پلاکهای آمیلوئیدی و کلافههای نوروفیبریلی علایم تشخیص قطعی بیماری آلزایمر محسوب میشوند و منشا و توسعهی بیماری بهطور قوی با تجمع آمیلوئید بتا در مغز مرتبط بوده است. حدود ۳۰ سال پیش، فرضیه آبشار آمیلوئید با این فرض که رسوب آمیلوئید اولین رویداد منجر به بیماری آلزایمر است، ارائه شد.
واکسن روزنبرگ که در پوست اعمال میشود، موجب تولید یک زنجیرهی سه ملکولی از بتاآمیلوئید در سلولهای پوست میشود. در این وضعیت سیستم ایمنی فعال میشود تا آنتیبادیهایی برای مبارزه با پروتئین تائو و آمیلوئید بتا تولید کند. پژوهشگران این واکسن را روی چهار گروه از موشها آزمایش کردهاند. کاهش ۴۰ درصدی در پلاکهای آمیلوئیدی در موشهای واکسینهشده مشاهده شد و تا ۵۰ درصد از میزان کلافههای تائو نیز در مغزشان کم شد.
پژوهشگران گفتهاند که آنها پاسخ ایمنی نامطلوبی در ارتباط با این واکسن مشاهده نکردند و این نتایج نشان میدهد که با این واکسن، بدن برای حمله به پلاکهای آمیلوئید و کلافههای تائو قبل از اینکه اینها شروع به از کار انداختن مغز کنند، مسلح میشود.
دادههای بیش از ۵۰۰ میلیون کاربر ماریوت در بازهی زمانی چهار ساله، تحت تاثیر شکاف امنیتی قرار گرفته است.
کاربرانی که برای حفظ حریم خصوصی و امنیت دادهها اهمیت قایل هستند، ممکن است دیگر بهسمت گروه هتلهای Starwood Points نروند. شرکت بینالمللی ماریوت، شرکت گردشگری آمریکایی است و در زمینهی خدمات هتلداری، مهمانداری و مدیریت بر مکانهای اقامتی و رستورانهای زنجیرهای فعالیت دارد، این شرکت در معرض شکاف امنیتی (Data breach) قرار گرفته است.
روز جمعه، پایگاه دادههای Starwood که یکی از شعب ماریوت است، اعلام کرد که حساب کاربری بیش از ۵۰۰ میلیون مشتری این پایگاه در بازهی زمانی چهارسال بهعضویت این پایگاه درآمدهاند، تحت تاثیر شکاف امنیتی قرار گرفته است. هکرها از سال ۲۰۱۴ میلادی به اطلاعات این پایگاه دسترسی داشتهاند و ماریوت در سپتامبر ۲۰۱۸ از این رخنه امنیتی مطلع شده است.

مقالههای مرتبط:
این بدان معنی است که اطلاعات مشتریان این شرکت در حدود چهارسال در معرض خطر قرار داشته و اطلاعات شخصی، مالی مسافران در معرض تهدیدی بالقوه بوده است. بیشک این رخنه امنیتی، بعد از هک ایمیلهای یاهو در سال ۲۰۱۳ بیش از ۳ میلیارد کاربر را تحت تاثیر قرار داد، یکی از بزرگترین شکافهای امنیتی تاریخ خواهد بود. ماریوت هنوز بهصورت دقیق مشخص نکرده است که هکرها تا چه سطحی به این اطلاعات دسترسی داشتهاند. پایگاه داده Starwood مسئولیت رزرواسیون را در چندین هتل از جمله W Hotels ،St. Regis و هتلها و استراحتگاههای شرایتون را برعهده دارد. بهنظر میرسد که اطلاعات کاربری حدود ۳۲۷ میلیون میهمان این هتلها تحت تاثیر قرار گرفته که شامل اطلاعات مختلفی است؛ این اطلاعات شامل نام، آدرس پستی، شماره تلفن، آدرس ایمیل، شماره گذرنامه، اطلاعات حساب کاربری، اطلاعات کاربری مربوط به هتلهای SPG، تاریخ تولد، جنسیت، اطلاعات ورود و خروج، تاریخ رزرو و روشهای ارتباط با افراد هستند.
پایگاه دادههای مربوطه، برای اطلاعات مالی از روشهای رمزگذاری قوی استفاده میکند. اما ماریوت اعلام کرده است، این احتمال را نمیتوان نادیده گرفت که هکرها توانسته باشند به اطلاعات مربوط به کارت اعتباری میهمانان این شرکت دسترسی داشته باشند.
ماریوت از تایید هویت دومرحلهای در حین پرداخت از طریق کارتهای اعتباری استفاده میکند ولی این احتمال وجود دارد که هکرها توانسته باشند هر دو مرحله را هک کنند و به این اطلاعات دسترسی پیدا کرده باشند.

شکاف امنیتی مربوط به ۱۷۰ میلیون کاربر باقیمانده دیگر، تنها محدود به مشخصات آنها و برخی دادههای دیگر میشود. این موضوع باعث تعجب برخی متخصصان حقوقی است که شرکتها، جمع آوری چنین اطلاعاتی را از مشتریان خود بیشتر مسئولیت خودشان میدانند تا به آنها به چشم یک فرصت تجاری نگاه کنند. برخی شرکتها از طریق فروش این دادهها، کسب درآمد میکنند. با این وجود، زمانی که چنین شکافهای امنیتی رخ میدهد، جریمههای سنگینی برای شرکتها درنظر گرفته میشود. اخیرا یاهو در شکاف امنیتی که در سال ۲۰۱۴ در حدود ۵۰۰ میلیون کاربر را تحت تاثیر قرار داد، مجبور به پرداخت ۳۵ میلیون به SEC شد. آیا این عدد جادویی برای شما آشنا نیست و شما را به یاد ماریوت نمیاندازد؟
ماریوت بهمنظور پاسخگویی به سوالات کاربران خود در مورد این شکاف امنیتی، وبسایت اختصاصی و مرکز تماس راهاندازی کرده است. همچنین برای کاربرانی که از سال ۲۰۱۴ تا سپتامبر ۲۰۱۸ از پایگاه دادهStarwood استفاده کردهاند، اشتراک یکسالهی WebWatcher تهیه کرده است. WebWatcher سرویسی است که به کاربران در مورد حملههای هکری و رخنههای امنیتی برای سرقت دادهها هشدار میدهد. ماریوت از بروز چنین اتفاقی ابزار ناراحتی کرد ولی این ناراحتی نمیتواند کار خاصی برای مشتریانی که در معرض این شکاف امنیتی قرار گرفتهاند، انجام دهد.
ژاپن میکوشد که آخرین نسل سوختهای فسیلی را از دل مکانی غیرمنتظره استخراج کند: خاکهای یخزده در بستر دریا.
زیر بستر دریاهای ژاپن، لایههای عظیمی از متان در ساختار مولکولی یخ به دام افتادهاند. در برخی از نقاط، حتی لایههای رسوبکرده روی این ذخایر منجمد از آب و متان از بین رفته و تودههای سفیدرنگی از یخی کثیف از زیر بستر دریا نمایان شدهاند.
اگر تکهای از این مواد را با خود به سطح آب بیاورید، خواهید دید که شباهت بسیار زیادی به یخ دارد؛ ولی وقتی آن را در کف دست خود نگه میدارید، جوشش گاز را از درون آن احساس خواهید کرد. اگر یک شعلهی کبریت را به آن نزدیک کنید، خواهید دید که این یخ بهجای آنکه ذوب شود، شعلهور میشود. برنامههای پژوهشی بینالمللی و شرکتهای بزرگ در ژاپن در حال رقابت هستند تا بتوانند روشی برای بازیابی این مادهی عجیب و ناملموس از بستر دریا و بهرهبرداری از آن بهعنوان سوخت بیابند. اگر همهچیز طبق برنامهریزی پیش برود، آنها تا پایان دههی بعدی، شروع به استخراج این ماده (که بهعنوان یخ آتشین نیز شناخته میشود) خواهند کرد. اما مسیر تجاریسازی این سوخت آنچنان هم که تصور میشود، هموار نیست.
مقالههای مرتبط:
بیشک هیدرات متان میتواند یکی از منابع اصلی سوخت تلقی شود و برآوردهای اخیر نشان میدهند که آنها در حدود یک سوم کل کربن ذخیرهشده در دیگر سوختهای فسیلینظیر نفت، گاز و زغالسنگ را دارا هستند. چندین کشور جهان بهویژه ژاپن، قصد دارند این سوخت را استخراج کنند. پیدا کردن آن دشوار نیست؛ چرا که این ماده اغلب یک امضای لرزهای مشخص را از خود بهجای میگذارد که توسط کشتیهای تحقیقاتی قابلتشخیص است. مشکل اصلی، در انتقال آن به سطح آب و روش بازیابی گاز متان است.
کارولین راپل که رهبری پروژهی هیدراتهای گازی از مرکز تحقیقات زمینشناسی آمریکا را بر عهده دارد، میگوید:
نکتهی واضح این است که هرگز قرار نیست ما به عمق دریا برویم و این ذخایر یخزده را استخراج کنیم.

دلیل آن، مربوط به فیزیک است. هیدرات متان بهاندازهای به فشار و دما حساس است که امکان حفاری و انتقال مستقیم آن به سطح آب وجود ندارد. این مواد معمولاً چند صد متر پایینتر از کف دریا و در عمق ۵۰۰ متری آب تشکیل میشوند؛ محلی که در آن فشار بسیار بالاتر از سطح بوده و دما نزدیک به صفر درجه است. اگر مواد را از این محل خارج کنید، قبل از آنکه بتوان متان را از آن جداسازی کرد، شروع به تجزیهشدن خواهد کرد. اما احتمالاً راههای بهتری نیز برای انجام این کار وجود دارد. راپل میگوید:
بهجای این کار، شما باید شرایط را بهگونهای فراهم کنید که این مواد شروع به آزادسازی متان کنند و سپس گاز خارجشده را جمعآوری کنید.
یک برنامهی پژوهشی موردحمایت دولت ژاپن، در تلاش برای تحقق این هدف است. پس از چندین سال پژوهش اولیه در زمینهی شناسایی مکانهای بالقوه برای استخراج هیدراتهای متان، اولین مأموریت اجرایی در سال ۲۰۱۳ انجام شد. کوجی یاماموتو، مدیر کل پژوهشهای هیدراتهای متان و نیز مدیر گروه توسعه در شرکت ملی نفت، گاز و فلزات ژاپن و یکی از پژوهشگران پیشرو در برنامهی پژوهشی هیدراتهای گازی ژاپن اظهار میکند این اقدام، برای اولین بار در جهان در حال انجام است.
این تیم موفق شد که با حفر یک حلقه چاه در بستر دریای Nankai troughدر نزدیکی ساحل شرقی ژاپن، از ذخایر هیدرات متان این منطقه، گاز استخراج کند. با کاهش فشار روی این ذخایر، آنها توانستند گاز را از بستر آزاد و در نهایت جمعآوری کنند. این آزمایش به مدت ۶ روز ادامه یافت تا اینکه بالاخره ماسه وارد دهانهی چاه شد و مخزن را مسدود کرد.
آزمایش دوم نیز در سال ۲۰۱۷ در همان منطقه انجام شد. اینبار پژوهشگران از دو چاه آزمایشی استفاده کردند. یاماموتو میگوید که چاه اول با همان مشکل سابق مواجه شد و بعد از چند روز بهرهبرداری، توسط ماسه مسدود شد. اما چاه دوم توانست بهمدت ۲۴ روز، بدون مشکل فنی به کار خود ادامه دهد.
اگرچه مدتزمان این آزمایشها بسیار کوتاه بودند؛ ولی دستاورد آنها، این بارقه از امید بود که ژاپن نیز میتواند منابعی طبیعی از هیدروکربنهای قابلاستفاده داشته باشد. آی اویاما، مترجم فنی و تحلیلگر پژوهشی هیدراتهای متان از موسسهی انرژی طبیعی هاوایی میگوید که واکنش افکار عمومی دربارهی این موضوع تا حدی متنوع بوده است. برخی از این ایده که ژاپن میتواند استقلال انرژی داشته باشد، استقبال کردند. سایرین نسبت به انجام هر عملیات اجرایی در بستر دریا و در نزدیکی مرزهای تکتونیک زمین، بسیار محتاطانه میاندیشیدند.
اویاما میگوید:
بهطور کلی، مردم از انجام هر کاری در بستر اقیانوس بسیار وحشت دارند. این ناحیه بهخاطر ناپایداری و وقوع زلزله شهرت دارد.
ترس واقعی از آن است که افت فشار روی یک قسمت از ذخایر هیدرات متان سبب ناپایداری کل ذخایر شود. راپل نیز چنین نظری دارد:
مردم نگران هستند که ما شروع به استخراج گاز متان از هیدراتهای گازی کنیم و در ادامه به واکنشی زنجیرهای برسیم که دیگر نتوانیم این روند را متوقف کنیم.
مشکل چنین حادثهای از دو جهت خواهد بود. اول اینکه، مقدار زیادی گاز متان ناگهان در اقیانوس آزاد میشود که بهطور بالقوه میتواند مقادیر عظیمی از گازهای گلخانهای را به اتمسفر بیفزاید.
دوم اینکه، هیدرات متان درصورت ناپایداری، مقدار بسیار زیادی آب را بههمراه متان آزاد خواهد کرد که این بهمعنای ورود حجم زیادی از مایعات به رسوبات بستر اقیانوس است که در یک بستر با شیب تند، این مقدار زیاد از آب اضافی میتواند منجر به رانش زمین شود. برخی از کارشناسان محیطزیست حتی از احتمال بروز سونامی سخن میگویند.

راپل میگوید که با این حال، خواص فیزیکی هیدرات متان بهمثابه یک ترمز طبیعی برای این زنجیره از رویدادها خواهد بود. برای آزاد کردن متان از یک مخزن، شما باید به سیستم، انرژی وارد کنید. بدون مصرف انرژی برای آزاد کردن گاز (از طریق کاهش فشار یا بالا بردن دمای مخزن)، محتویات مخزن همچنان در شکل پایدار هیدرات خود باقی خواهند ماند.
راپل اضافه میکند:
پس مشکل در واقع برعکس است. شما ممکن است بتوانید فرآیند استخراج گاز را آغاز کنید؛ اما برای تداوم این روند، باید انرژی بیشتری بهکار بگیرید.
با اینکه وقوع یک واکنش زنجیرهای محتمل نیست؛ ژاپن همچنان به برنامهی مطالعات محیطی گسترده برای اطمینان یافتن از ایمنی تولید هیدرات متان ادامه میدهد. یاماموتو میگوید که اطلاعاتی که برای اولین بار در آزمایش سال ۲۰۱۳ و پس از آن، در آزمایش دوم در سال ۲۰۱۷ جمعآوری شده، تاکنون هیچموردی را مبنی بر احتمال وقوع ناپایداری در بستر اقیانوس نشان نداده است. اما با توجه به تاریخچهی بلایای طبیعی ژاپن، افکار عمومی بهشدت ریسکگریز شده است (هنوز در حدود ۲۴ هزار نفر از زمان زلزلهی سال ۲۰۱۱ در توهوکو و سونامی، همچنان تحتتاثیر دستور تخلیهی عمومی هستند).
یاماموتو میگوید:
ما احساس میکنیم که تولید هیدراتهای گازی بیخطر است؛ اما مردم هنوز در مورد اثرات منفی تولید این ماده، احساس نگرانی میکنند.
علاوهبر ذخایر مدفون در کف دریا، نوع دیگری از رسوب هیدرات متان نیز وجود دارد که مورد توجه پژوهشگران ژاپنی قرار گرفته است. امروزه تلاش برای یافتن ذخایر متان در عمقی کمتر و در نقاطی بسیار نزدیک به کف دریا در دریای ژاپن (در غرب این کشور) آغاز شده است؛ هرچند برداشت از این ذخایر سطحی، ریسکهای متفاوتی را در پی خواهد داشت.

آزاد شدن متان بر اثر ذوب هیدراتهای گازی بستر در آلاسکا
تیم کولت، دانشمند ارشد پروژهی هیدراتهای گازی از مرکز تحقیقات زمینشناسی آمریکا میگوید:
این نقاط درواقع محیطهای زیستی بسیار فعالی محسوب میشوند. حیات گونههای بسیاری در اینجا، وابسته به متان است.
این محیطها، غنی از ارگانیسمهای منحصربهفرد هستند. از باکتریها گرفته تاکرمهای لولهای و خرچنگهای بسیار بزرگ، همگی بهگونهای تکامل یافتهاند که بتوانند از متان برای تولید انرژی موردنیاز خود استفاده کنند. در نقاط دیگر جهان، از زیستگاه این گونههای متکیبه متان، اغلب بهعنوان اقلیمهای نادر طبیعی محافظت میشود.
در اعماق لایههای خاک یخزده
با این حال، ژاپن برای استخراج گاز متان از بستر دریا برنامهای جدی ندارد؛ چرا که مکان دیگری نیز برای یافتن این یخ آتشین وجود دارد: لایههای منجمد خاک و سنگ که بستر نواحی قطبی و کوهستانهای مرتفع را پوشانده است. در حالی که ژاپن، خود از این لایههای منجمد خاک بیبهره است؛ اما پژوهشگرانی از این کشور در تلاش هستند تا در بلندپروازانهترین آزمایش استخراج هیدرات متان از خاک در شمال آلاسکا مشارکت کنند.
در ماه دسامبر، پژوهشگران برنامهی پژوهشی ملی ژاپن همکاری خود را با سازمان زمینشناسی و وزارت انرژی ایالاتمتحده آغاز کردند تا بتوانند یک واحد تولید آزمایشی متان را باقابلیت کار در بلندمدت راهاندازی کنند. در حالی که این منبع گاز متان تفاوت بسیاری با نوع قبلی دارد؛ ولی روشهای استفادهشده برای استخراج آنها، شباهت بسیاری دارند.
کولت میگوید:
شرایط فشار و دما در این منابع از خاک منجمد، شباهت فراوانی با وضعیت موجود در Nankai Trough دارد. امروزه مشخص شده است که علیرغم تفاوت فاحش در شرایط محیطی بین مناطق قطبی و دریایی، ویژگیهای فیزیکی ذخایر و نحوهی رسوبگذاری آنها در این محیطها بسیار مشابه هستند.
تکنیکهای مورداستفاده در تولید متان در آلاسکا ممکن است در زیر دریا هم به کار آید. اما هنوز چالشهای بزرگی وجود دارد؛ تولید هیدرات متان بهصورت بلندمدت، هنوز در هیچ نقطهای از زمین یا دریا عملی نشده است. کولت اضافه میکند که ما هنوز در مرحلهی پژوهش هستیم.
با توجه به دشواری بازیابی گاز از ذخایر هیدرات متان و نگرانیهای موجود پیرامون مبحث استخراج، باید اذعان کرد که ریسک انجام یک سرمایهگذاری بزرگ در این حوزه از سوی یک کشور، بسیار زیاد خواهد بود؛ با این حال، محدودیت در تنوع منابع انرژی بومی باعث شده است که این منبع صعبالحصول از متان، همچنان جذابیت فراوانی داشته باشد. ژاپن منابع هیدروکربنی دیگری در اختیار ندارد که بتواند به آن تکیه کند. یاماموتو میگوید:
ژاپن حجم بالایی از واردات گاز طبیعی را دارد که هزینههای زیادی را به این کشور تحمیل میکند. اگر ما بتوانیم منابع بومی خودمان را داشته باشیم، این قضیه کمک شایانی به امنیت انرژی ژاپن خواهد کرد.

قطعهای از رسوبات هیدرات متان در نواحی قطبی آلاسکا
هیدرات متان بهعنوان یک سرمایهی اقتصادی، جذابیت بالایی دارد؛ اما اساساً این سوخت هم در ردیف دیگر منابع گاز طبیعی قرار میگیرد و سوزاندن آن، عواقب ناخوشایندی در تغییرات اقلیمی به همراه خواهد داشت.
کولت میگوید:
از همه مهمتر، درک این قضیه است که هیدراتهای گازی نیز تنها انواعی دیگر از سوختهای فسیلی هستند. تمام دغدغههای اجتماعی و زیستمحیطی مربوط به سوختهای فسیلی، شامل هیدراتهای گازی نیز خواهند شد.
در این راستا، چنانچه قرار باشد هیدراتهای متان نقشی را در آیندهی انرژی ژاپن ایفا کنند، احتمالاً این ماده بهعنوان سوختی واسطه در فرآیند تبدیل بهانرژیهای تجدیدپذیر تلقی خواهد شد. گاز طبیعی از جمله سوختهای فسیلی با میزان کربن پایین است و سوزاندن هر واحد از آن، دیاکسید کربن کمتری نسبت به زغالسنگ یا نفت آزاد میکند؛ اما بهعنوان یک سوخت مبتنی بر کربن، سوزاندن آن همچنان تأثیرات بدی در روند تغییرات اقلیمی خواهد داشت.
یاماموتو میگوید:
ما نیاز به حرکت بهسمت انرژیهای تجدیدپذیر داریم؛ اما جایگزینی کامل منابع پاک، زمان زیادی میطلبد.
راپل اظهار کرد:
هیدراتهای گازی حتی در جایگاه سوختهای واسطه نیز از اهمیت بالایی برخوردار هستند. چنانچه یک کشور بتواند از چنین ذخایری، بهصورت کارآمد متان برداشت کند، عرصهای نوین در آیندهی سوختهای واسطه بهوجود خواهد آمد.
سرعت روند تجاریسازی هیدراتهای متان، عاملی تعیینکننده در نقش این سوخت در بازار تقاضای آینده خواهد بود. بنابر آخرین برنامهی استراتژیک انرژی، دولت ژاپن امیدوار است که در بازهی زمانی سالهای ۲۰۲۳ الی ۲۰۲۷ بتواند پروژههای تجاری برای اکتشاف هیدراتهای متان را به بهرهبرداری برساند.
این هدف ممکن است کمی بلندپروازانه باشد. جون ماتسوشیما، کارشناس مرکز پژوهشی انرژی و منابع در دانشگاه توکیو، زمان واقعی برای تحقق این هدف را حدود سالهای ۲۰۳۰ تا ۲۰۵۰ برآورد میکند. او بر این باور است که هنوز راهی طولانی برای تجاریسازی هیدراتهای متان پیشرو است.
راپل میگوید که لحظهی تعیینکننده، زمانی خواهد بود که بتوانیم یک آزمایش تولید بلندمدت را بدون هرگونه مشکل فنی و محدودیت اقتصادی مدیریت کنیم.
راپل میافزاید:
من حدس میزنم که تا سال ۲۰۲۵ بتوانیم به یک آزمایش تولید بلندمدت (چندماهه تا یکساله) دست یابیم.
اما در عین حال، ژاپن متعهد به حرکت بهسوی انرژیهای تجدیدپذیر و کربنزدایی نیز است. از آنجا که فناوریهای تولید انرژی تجدیدپذیر بهتر و اقتصادیتر شدهاند، نقش سوختهای فسیلی (بهویژه انواع آزمایشی و پرهزینهای نظیر متان) بهمرور کمرنگ خواهد شد. هرچه زمان تجاریسازی استخراج متان از ذخایر هیدرات گازی بیشتر به درازا بکشد، امکان بهرهبرداری مفید از این منابع کمتر خواهد شد. کولت میگوید احتمال دیگر این است که دستیابی به یک منبع در دسترس و جدید از سوختهای فسیلی میتواند روند جایگزینی انرژیهای تجدیدپذیر را به تأخیر بیندازد.
این نوع ذخایر کربن ممکن است یکی از آخرین انواع سوختهای فسیلی باشد که در مقیاس تجاری استخراج خواهند شد. رقابت بر سر تجاریسازی هیدرات متان یک مورد استثنایی است؛ چرا که پژوهشگران احتمالاً زمانی خواهند توانست به آن دست یابند که دیگر انرژیهای تجدیدپذیر بر جهان سیطره یافتهاند.
به همین دلیل، هیدرات متان ممکن است یک عمر محدود داشته باشد؛ اما باید دید که آیا ژاپن و کشورهای دیگر خواهند توانست پیش از آنکه عمر این فناوری به پایان برسد، آن را به بهرهبرداری تجاری برسانند.
استراتژی جدیدی که مبتنی بر پروتئین پاکت ویروس HIV است، امیدهای تازهای برای تولید واکسن HIV به ارمغان آورده است.
معرفی رویکرد جدیدی در تولید واکسن ویروس HIV توسط موسسهی پژوهشی اسکریپس، موانع فنی پیشروی پژوهشهای مرتبط با ساخت واکسن HIV را که در گذشته وجود داشته، برداشته و موجب تحریک یک پاسخ قدرتمند ضد HIV در آزمایشهای حیوانی شده است. استراتژی جدید تولید واکسن که اخیرا در ژورنال Science Advances منتشر شده است، مبتنی بر پروتئین پاکت HIV است (Env).
ویروس HIV، ویروسی پوششدار است و این امر موجب تفاوت این ویروس با بسیاری از دیگر رتروویروسها میشود. این پوشش تنها یک پوشش پروتئینی ساده نیست. وقتی ویروس HIV سلول میزبان را ترک میکند، بخشی از غشای پلاسمایی آن را نیز با خود میبرد. این غشا تبدیل به پوشش HIV میشود. البته این پوشش صرفا از عناصر میزبان تشکیل نمیشود. این پوشش از پروتئینهای پوششی HIV نیز ساخته میشود. پروتئينهای پاکت HIV شامل gp41، gp120 و gp160 میشوند. gp علامت اختصاری گلیکوپروتئین است. گلیوکوپروتئینها دارای اجزای قندی و پروتئینی هستند. عددی که بعد از gp ذکر میشود، طول پروتئین را نشان میدهد. تاکنون تولید و استفاده از این ملکول Env که دارای قابلیت تغییر شکل است، در واکسنها بهصورتی که بتواند موجب ایجاد ایمنی مفیدی در برابر HIV شود، دشوار بوده است.

اما اخیرا دانشمندان موسسهی اسکریپس راهی ساده و ظریف برای پایدار کردن پروتئینهای پاکت به شکل قبل از مرحلهی ایجاد عفونت (وضعیت بسته: شکل بالا) پیدا کردهاند که روی سویههای مختلف ویروس جواب میدهد. این پروتئینهای تثبیتشده برای اینکه حالت یک ویروس کامل را تقلید کنند، روی ذرات ویروسمانندی قرار میگیرند که موجب بروز پاسخ ضد HIV قدرتمندی در موش و خرگوش میشود. واکسنهای مبتنی بر این استراتژی اکنون در حال آزمایش روی میمونها هستند.
ژیانگ زو پژوهشگر این مطالعه میگوید:
ما به این روش بهعنوان یک راهحل جامع برای برطرف کردن مشکلات قدیمی طراحی واکسن HIV نگاه میکنیم.
از آنجایی که Env دارای نقش حیاتی در عفونت است و این ساختار ویروسی بیشترین مواجهه را با سیستم ایمنی میزبان دارد، این بخش، هدف اصلی تلاشهای تولید واکسن HIV بوده است. ایدهی کار این بوده که کل پروتئین پاکت یا زیرواحدهایی از آن را به افراد تزریق کنند تا سبب تحریک تولید آنتیبادیهای متصلشونده به پروتئین پاکت شوند با امید اینکه این آنتیبادیها از عفونی شدن میزبان در مواجهههای بعدی با ویروس HIV پیشگیری کنند. البته تاکنون نتایج هیچ واکسنی برای عفونت HIV در آزمایشهای بالینی بزرگ رضایتبخش نبوده است. بسیاری از پژوهشگران عقیده دارند که یک واکسن HIV در صورتی کارآمد خواهد بود که بتواند پروتئینهای پاکت را به شکلی به سیستم ایمنی ارائه دهد که شبیه پروتئین پاکت روی یک ویروس واقعی قبل از عفونی کردن سلول باشد. اما عرضهی درست پروتئین پاکت چالش بزرگی بوده است.
مقالههای مرتبط:
روی یک ویروس HIV، پروتئینهای پاکت بهشکل خوشههای سهتایی (تریمر) متصل به غشای ویروس قرار دارند و این ساختارهای پیچیده قبل و بعد از عفونی کردن سلولها تغییر شکل میدهند. پژوهشگران حوزهی طراحی واکسن HIV، با وجود صرف زمان و هزینهی زیاد، نتوانستهاند یک روش عملی در مقیاس وسیع برای پایدار کردن خوشههای سهتایی پروتئین پاکت به شکل مورد نظر یعنی شکل قبل از عفونت، پیدا کنند. زو میگوید:
روش های تثبیت ساختارهای تریمر که تاکنون ارائه شدهاند، فقط برای برخی سویهها قابل استفاده بوده و عمومیت نداشتهاند.
زو بهعنوان یک متخصص بیوفیزیک، به جستجوی راهحل جامعتری برای حل مشکل پایدار کردن ملکول Env پرداخت و در مقالهای که در سال ۲۰۱۶ به همراه همکارانش منتشر کرد، گزارش کرد که اصلاح قسمت کوچک و فنرمانند ملکول Env که HR1 نامیده میشود، میتواند حقهی موثری در این مورد باشد و به ملکول Env امکان میدهد که در حالت وضعیت شکل بستهی قبل از عفونت باقی بماند. در مطالعهی جدید او و دیگر همکارنش نشان دادند که این استراتژی واقعا روی تریمرهای Env سویههای مختلف HIV که در مناطق مختلف جهان پراکنده هستند، نتیجه میدهد. در این روش که روش UFO نامیده شده است، تریمرهای Env تولید میشوند که در شکل بستهی خود تثبیت شده و میتوانند بهطور موثری با حداقل نیاز به خالصسازی در انواعی از سلولها که بهطور معمول در عملیات بیوتکنولوژی بهکار میروند، تولید شوند. زو میگوید:
تاکنون ما این تغییر را روی ملکولهای Env حدود ۳۰ تا ۴۰ سویهی مختلف HIV انجام دادهایم و در بیشتر موارد بهخوبی نتیجه گرفتهایم.

این شکل نشاندهنده یک تریمر اصلاحشده ملکول Env است (به رنگ زرد) که توسط آنتیبادیهای خنثیکننده (سمت چپ) احاطه شده است. چندین تریمر Env روی یک نانو ذره (به رنگ آبی) قرار داده میشوند تا این ساختار شبیه ویروس HIV شود (سمت راست)
پژوهشگران این استراتژی، تولید واکسن را با ایجاد پیوند بین تریمرهای تثبیتشدهی Env و نانوذرات بهبود بخشیدند. ساختار حاصل چیزی شبیه ویروس HIV بود. به این ترتیب، ملکول واکسن اگرچه مصنوعی و فاقد مواد ژنتیکی برای تکثیر ویروس است، بهنظر میرسد که برای سیستم ایمنی بسیار شبیه به یک ویروس مهاجم حقیقی باشد و موجب تحریک واکنشهای شدیدتری میشود. زو و همکاران متوجه شدند که در موش، یک نمونه از واکسن Env روی نانوذرات، طی فقط ۸ هفته موجب تحریک تولید آنتیبادیهایی میشود که بهخوبی قادر به خنثی کردن سویهای از HIVهستند که واکسنهای قبلی نتوانسته بودند با آن مبارزه کنند. زو میگوید:
این نخستین بار است که یک واکسن کاندیدای HIV موجب ایجاد چنین نوع پاسخ مطلوبی در موش شده است.
همچنین نتایج بیسابقهای در مورد خرگوشها نیز حاصل شد که نشان میدهد روش مبتنی بر نانوذرات بهطور آشکار بر روش استفاده از پروتئینهای جداشدهی Env برتری دارد و موجب ایجاد پاسخی قویتر و سریعتر میشود. آزمایشهای دیگری روی ۲۴ میمون در موسسهی ملی بهداشت در تگزاس در حال انجام است. جیلی مدیر شرکت Ufovax که قرار است در صورت موفقیت، این تکنولوژی را به بهرهبرداری برساند؛ میگوید:
ما اکنون در حال آزمایش دو واکسن کاندیدای مبتنی بر تریمرهای Env از سویههای مختلف HIV و بهعلاوه یک واکسن کاندیدای سوم هستیم که ترکیبی از سه واکسن مبتنی بر Env است. ما بر این باوریم که این رویکرد جدید، موفقیتی حقیقی بعد از ۳۰ سال تلاش در جهت طراحی واکسن HIV باشد.
پژوهشگران در مورد قریب الوقوع بودن ذوب شدن گسترده یخ اطراف اورست هشدار میدهند.
کارشناسان هشدار میدهند که یخ موجود در مرتفعترین یخچال طبیعی جهان که در اطراف کوه اورست قرار گرفته است، گرمتر از آن است که باید باشد؛ در نتیجه این یخچال نسبت به اثرات تغییرات اقلیمی آینده آسیبپذیرتر شده است. اندازهگیریهای ثبتشده از یخهای قرار گرفته در زیر لایهی سطحی نشان میدهند که حداقل دمای یخ تنها ۳/۳- درجهی سانتیگراد است. البته این دما کاملا سرد است؛ اما مورد غیرعادی این است که برپایهی این اندازهگیریها، دمای موجود در سردترین یخها روی این یخچال طبیعی در واقع ۲ درجهی سانتیگراد گرمتر از میانگین سالانهی دمای هوا در این منطقه است.
این بدان معناست که برای آغاز ذوب شدن یخ، نیاز به گرمای بسیار کمی است. این موضوع نهتنها پیامدهایی در ارتباط با اورست و کوههای مشابه دارد، بلکه بر زندگی افرادی که در مناطق اطراف آن زندگی میکنند نیز تاثیر میگذارد؛ حجم عظیمی از یخ که در این منطقه قرار گرفته، منبع ارزشمندی از آب آشامیدنی برای ساکنان مناطق اطراف است. دانکن کوئینسی پژوهشگر مطالعه میگوید:
محدودهی دمایی که ما در مناطق حفاریشده در یخچال خومبو پیدا کردیم، گرمتر از دمایی بود که انتظار داشتیم. یخ گرم نسبت به تغییرات اقلیمی حساس است و حتی یک افزایش کم در دما میتواند موجب آغاز آب شدن آن شود.
با استفاده از یک واترجت اصلاحشده برای ایجاد حفرههایی در یخ با استفاده از آب داغ، گروه پژوهشی EverDrill دمای عمق ۱۵۵ متری را در ارتفاع ۲۵۰۰ متری یخچال خومبو اندازهگیری کردند. سپس حسگرهای دمایی برای ثبت دمای یخ طی چندین ماه از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۱۸ مورد استفاده قرار گرفتند. گرمای حاصل از زمین گرمایی، هوای گرمتر ارتفاعات کم و جریان آب حاصل از ذوب یخ میتواند علت این دماهای نسبتا بالا باشد. کوئینسی میگوید:
دمای داخلی، تاثیر معنیداری روی دینامیک پیچیدهی یخچالهای طبیعی از جمله چگونگی جریان یافتن آن، چگونگی تخلیه آب از آن و حجم آب ذوبشده دارد. این منبع حیاتی یخ، تامینکنندهی آب شرب میلیونها نفر در منطقهی هندوکش هیمالیا است.
در واقع در آن منطقه، یخ بسیار زیادی وجود دارد؛ بیش از هر نقطهی دیگری روی زمین بهجز قطب شمال و قطب جنوب. بههمین خاطر است که گاهی به منطقهی هندوکش هیمالیا، قطب سوم نیز گفته میشود؛ ذخیرهای که آب حدود ۶۰ میلیون نفر ساکن در آنجا را تامین میکند. بعضی از دانشمندان نیز در حال بررسی افزایش تشکیل دریاچهها روی یخچالهای اطراف کوه اورست هستند. از آنجایی که قابلیت آب در جذب گرما نسبت به یخ بیشتر است، این امر موجب بروز حلقههای بازخورد مثبت شده و موجب ذوب شدن بیشتر یخهای اطراف میشود. بهعبارت دیگر حتی افزایش ناچیزی در دما میتواند منجر به کاهش قابلتوجهی در یخ و افزایش جریان آب در اطراف کوه اورست شود.مهم است که این مساله در مباحث تغییرات اقلیمی در نظر گرفته شود و تلاش در جهت کاهش انتشار گازهای گلخانهای در جهان بیشتر شود. پژوهشگران در مطالعهی خود نتیجهگیری کردند که این شواهد نشان میدهند این یخچالها نسبت به تغییرات اقلیمی در حال وقوع در قرن ۲۱ آسیبپذیر شدهاند.
نتایج این پژوهش در ژورنال Scientific Reports منتشر شده است.
برای بسیاری از ما، خداحافظی با جستجوی گوگل امری غیرقابل تصور است؛ اما جایگزینی آن با رقیبی همچون DuckDuckGo چگونه تجربهای خواهد بود؟
در چند هفتهی گذشته، نویسندهی مطلب پیشرو تصمیمی گرفت که ممکن است از نگاه برخی کاربران اندکی غیرمتعارف بهنظر برسد. این تصمیم، تغییر موتور جستجوی پیشفرض از گوگل به DuckDuckGo بود. یکی از افتخارات DuckDuckGo این است که فعالیتهای کاربران را پیگیری نمیکند و از زمان افشاگریهای ادوارد اسنودن، توجه بیشتری را به خود جلب کرده است. البته نویسنده پیش از این نیز تجربهی استفادهی طولانیمدت از DuckDuckGo را داشته؛ ولی اکنون این موتور جستجو به بخشی از تجربهی نویسنده از دنیای وب در یکی از رایانههای وی تبدیل شده است.
اما آیا دیگر کاربران هم باید گوگل را رها کنند؟ پاسخ این سوال ممکن است منفی باشد. DuckDuckGo بهعنوان ابزاری برای جستجوهای روزمره کار خود را بهخوبی انجام میدهد؛ اما گاهی وقتها شما را وادار میکند تا روی گزینههای بیشتری کلیک کنید و در پیدا کردن صفحات قدیمی هم چندان موفق ظاهر نمیشود. در این شرایط بد نیست از خود بپرسیم که: آیا من هم باید از همان ابزار جستجو استفاده کنم که دیگران از آن استفاده میکنند؟

مشکلی وجود ندارد
فراگیر بودن استفاده از گوگل باعث میشود این مسئله را فراموش کنیم که جستجو، نوعی «محصول» است؛ یا اینکه در گذشته اینچنین بوده است. کاربران میخواهند صفحه یا اطلاعات خاصی راجعبه یک موضوع را پیدا کنند و هر موتور جستجوی مناسبی میتواند این کار را بهخوبی انجام دهد. در جریان این تجربهی شخصی، نویسنده عبارات مختلف را هم در DuckDuckGo و هم در گوگل جستجو کرده است.
وقتی بهدنبال صفحهی خاصی میگردید، DuckDuckGo بهخوبیِ گوگل از پس پیدا کردن آن صفحه برمیآید. زمانی که بهدنبال اطلاعات خاصی هستید هم نتایج DuckDuckGo در مجموع مشابه نتایج ارائهشده توسط گوگل هستند؛ هرچند گاهی اوقات یک یا دو لینک اول با هم تفاوت دارند.
مقالههای مرتبط:
(البته در یکی از استثنائات، در زمینهی نتایج جستجوی کلمهی Globalist که در برخی موارد کاربردی یهودستیزانه دارد، DuckDuckGo مواردی را که به پروپاگاندای ضدیهودی مربوط میشد ارائه میداد؛ اما اولین نتیجهی ارائهشده توسط گوگل، مقالهای بود که ریشهی این عبارت را توضیح میداد.)
البته همانطور که قابل پیشبینی است، گوگل در زمینهی جستجوهای شخصیسازیشده بهتر عمل میکند؛ چیزی که در DuckDuckGo وجود ندارد. در واقع این موتور جستجو حتی امکان ساخت حساب کاربری را هم فراهم نمیکند ولی برای جستجوهای روزمره، این مسئله مشکلی ایجاد نمیکند. DuckDuckGo از حدود دو سال پیش به موتورجستجوی آیپدی تبدیل شده که توسط نویسندهی مطلب استفاده میشود. از مدتی پیش نویسنده در لپتاپ ویندوزی خود نیز بهصورت ممتد از این موتور جستجو استفاده میکند.

لازم به ذکر است که DuckDuckGo نیز در ابتدای نتایج جستجو آگهیهایی را به شما نشان میدهد؛ اما این آگهیها که بهکمک یاهو ارائه میشوند، تنها برپایهی عبارات جستجوشده هستند و ارتباطی با حساب کاربری یا پیشینهی جستجو و دیگر فعالیتهای کاربران ندارند. مهم نیست چه عبارتی را در DuckDuckGo جستجو میکنید؛ در هر صورت این عبارات در هیچ فهرستی ثبت نمیشوند و نیازی نیست از حالت Incognito (Private در فایرفاکس و InPrivate در مایکروسافت اج) استفاده کنید. همین تجربه نیز باعث میشود احساس راحتی بیشتری داشته باشید.
سود در مقیاسی محدود
در بازار بزرگ جستجوی اینترنتی، DuckDuckGo همچون ذرهای کوچک است. براساس اطلاعات ارائهشده توسط StatCounter، ۸۶.۱۷ درصد جستجوهای انجامشده در حوزهی کسبوکار در ایالاتمتحده و ۹۰ درصد جستجوهای انجامشده در دستگاههای همراه بهکمک گوگل انجام میشوند. سهم DuckDuckGo در این دو حوزه بهترتیب ۰.۷۷ و ۰.۶۶ درصد است؛ اعداد و ارقامی که حتی از آمارهای یکرقمی مربوط به موتورهای جستجوی یاهو و بینگ هم کمتر است. در آمار جهانی نیز DuckDuckGo پشت سر موتور جستجوی Baidu چین و Yandex روسیه قرار میگیرد.
از سوی دیگر، ترافیک DuckDuckGo با رشد چشمگیری روبهرو شده است. در اوائل ماه نوامبر سال جاری میلادی، این موتور جستجو به رکورد ۳۰ میلیون جستجو در روز دست پیدا کرد که نشاندهندهی افزایش ۵۰ درصدی در مقایسه با سال گذشته است؛ هرچند که محبوبیت آن بههیچوجه قابل مقایسه با گوگل نیست.
این موتور جستجو از سال ۲۰۱۴ کسب سود را شروع کرده است. در ایمیل ارسالشده توسط مدیرعامل این شرکت،گابریل وینبرگ، هرچند اعداد و ارقام خاصی ذکر نشدهاند؛ اما اعلام شده که این شرکت تحت پوشش «قانون حریمخصوصی کاربران در کالیفرنیا» قرار میگیرد. این قانون که قرار است از سال ۲۰۲۰ بهاجرا گذاشته شود، شرکتهایی را تحت پوشش قرار میدهد که درآمد سالانهی آنها بالغبر ۲۵ میلیون دلار است.

بهگفتهی وینبرگ، رشد DuckDuckGo در دستگاههای همراه بیشتر از رشد این موتور جستجو در رایانههای رومیزی بوده است. وینبرگ این پیشرفت را مدیون عرضهی مرورگری مینامد که امکان جستجوی محرمانه در دستگاههای همراه را فراهم میکند.
اما تغییرات ایجادشده در سازوکار ارائهی حق امتیاز استفاده از اندروید در اروپا باعث خوشبینی وینبرگ در رابطه با آینده نشده است. بهگفتهی او:
معتقد نیستم که تغییرات ایجادشده در زمینهی ارائهی حق امتیاز، منجر به رقابت معنادارتر در زمینهی جستجو در اندروید خواهد شد.
راهکار ارائهشده توسط وینبرگ برای افزایش رقابت در زمینهی جستجو در دستگاههای موبایل چیزی شبیه به راهکار ارائهشده برای انتخاب مرورگر در رایانههای ویندوزی در اروپا است. بهعقیدهی وینبرگ:
کاربران باید این انتخاب را داشته باشند که در زمان انجام تنظیمات اولیهی دستگاه، موتور جستجوی موردنظرشان را انتخاب کنند.
تا زمستان سال گذشته مرورگر کروم، DuckDuckGo را در میان گزینههای جستجو قرار نداده بود. زمانی که گوشیهای اندرویدی دارای کلید اختصاصی جستجو بودند هم امکان رجوع به موتورهای جستجوی متفرقه از طریق کلیدجستجو در اندروید وجود نداشت.

جایگاه گوگل محفوظ است
تجربهی استفاده از موتور جستجوی جدید، بهمعنی دست شستن از خدمات Google نیست و حتی در برخی از ابزارهای مورداستفادهی نویسنده، گوگل همچنان بهعنوان موتور جستجوی پیشفرض در مرورگر کروم مورد استفاده قرار میگرفته است. علاوهبر این، توانایی گوگل در محدود کردن نتایج جستجو به یک تاریخ خاص بهعنوان یک برتری اساسی قلمداد میشود. البته DuckDuckGo هم میتواند نتایج مربوط به روز، هفته یا ماه گذشته را به شما نشاندهد، اما اگر، برای مثال، بهدنبال مطلبی مربوط به سال ۲۰۱۱ میگردید، این موتور جستجو کمک چندانی بهشما نمیکند؛ در چنین مواردی مجبور خواهیدشد تا دست به دامن گوگل (یا بینگ) شوید. این وضعیت باعث شده تا نویسندهی مطلب در امور کاری، گوگل را به DuckDuckGo ترجیح دهد؛ چرا که دسترسی به تاریخچهی جستجو باعث صرفهجویی در وقت میشود.
همانگونه که گفتهشد، استفاده از DuckDuckGo بهمعنی خداحافظی با دیگر محصولات و خدمات گوگل نیست. در گوشیهای همراه هم، برخلاف رایانههای شخصی، جابهجایی از یک مرورگر به مرورگر جدید کار آسانی نیست. در زمینهی ناوبری هم گزینهای در سطح گوگل مپس وجود ندارد. هرچند اپل قول داده تا برای رقابت با نقشههای گوگل، برنامهی Apple Maps را دستخوش اصلاحات اساسیکند؛ اما اگر از کاربران اندروید هستید، بهترین گزینهی پیشرو، استفاده از نقشههای گوگل است.
اما در هر حال، واگذار کردن بخشی از جستجوها به شرکتی که رهبری بازار را برعهده ندارد، میتواند تغییری ارزشمند باشد. در دنیایی که پر است از آسیبپذیریهای امنیتی و سرقت دادههای کاربران، با قرار ندادن تمام دادههایتان در یک مکان، میتوانید به افزایش امنیت اطلاعات خود کمک کنید.
همراه اول توانست با گسترش تعداد کاربران خود به بیش از ۵۵ میلیون نفر، ۶۰.۱۱ درصد سهم بازار اپراتورهای کشور را از آن خود کند.
گزارشهای آماری سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی نشان میدهد ضریب نفوذ تلفن همراه در سهماههی دوم سال جاری رشد ۱.۵۵ درصدی داشته و به ۱۱۱.۸۷ درصد به ازای پوشش سراسری کل کشور رسیده است. این آمار بهازای فعالیت ۹۱ میلیون و ۸۲۴ هزار و ۵۳۵ مشترک در شبکهی اپراتورهای تلفن همراه بوده است.
با اینکه رقابت سنگینی میان اپراتورهای موبایل کشور برقرار است اما آمار منتشرشده نشان میدهد تعداد کاربران فعال اپراتورها اختلاف قابلتوجهی با یکدیگر دارند.
آمار منتشرشده از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی نشان میدهد اپراتور همراه اول تنها اپراتوری است که توانسته سهم خود از بازار ارتباطی را به ۶۰.۱۱ درصد برساند. این در حالی است که سهم بازار این اپراتور در سال گذشته ۵۹.۴۳ درصد بوده و توانسته با افزایش مشترکان خود به ۵۵ میلیون و ۱۹۹ هزار و ۲۴۲ نفر سهم خود را در بازار گسترش دهد.
شرکت خدمات ارتباطی ایرانسل نیز با اینکه سال گذشته ۳۷.۴۵ درصد از بازار ارتباطات همراه کشور را در اختیار داشت، سهم آن در سال جاری به ۳۶.۲۳ درصد رسیده و تعداد مشترکان فعال آن ۳۳ میلیون و ۲۷۲ هزار و ۶۰ نفر گزارش شده است.
شرکت خدمات ارتباطی رایتل با سه میلیون و ۳۴۵ هزار و ۴۲۸ نفر مشترک، ۳.۶۴ درصد سهم بازار و سازمان منطقه آزاد کیش نیز با هفت هزار و ۸۰۵ نفر مشترک، ۰.۰۱ درصد سهم بازار را در اختیار دارند. همچنین آمار نشان میدهد که پوشش جادههای اصلی، فرعی و ریلی در حال حاضر ۸۲.۶۴ درصد است.
بیتکوین در تاریخ خود، چند افت قیمت بزرگ را تجربه کرد که اصلاح و افت قیمت سال ۲۰۱۸ از همهی آنها کمتر بوده است.
بیت کوین از زمان معرفی در سال ۲۰۰۸ تاکنون، ۵ افت قیمت شدید شدید را تجربه کرده است. افت قیمت این ارز دیجیتال در سال ۲۰۱۸، با درنظرگرفتن قیمت حدودی ۴ هزار دلار هماکنون و بالاترین قیمت قبلی یعنی ۱۹۵۰۰ دلار، ۷۹.۷ درصد شد.
افت قیمت یا اصلاح قیمتهای قبلی بیتکوین در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ اتفاق افتاد. در این سالها، رکوردهای افت قیمت بین ۸۲.۶ تا ۹۴.۳ درصد بودند که میانگین آنها، ۸۵.۳ درصد میشود. درواقع اگر بیتکوین بخواهد طبق میانگین گذشته (یعنی حدود ۸۵درصد)، افت قیمت داشته باشد، ارزش آن نسبت به دلار، تا ۲۹۵۰ دلار هم پایین خواهد آمد.
از طرفی، کارشناسان معتقدند قیمت ۴ هزار دلاری کنونی، یک سطح پشتیبان مناسب برای بیتکوین محسوب میشود که کاهش ماندگار از این سطح، بسیار دشوار خواهد بود. البته، حتی اگر قیمت این ارز دیجیتال تا ۲۹۵۰۰ دلار هم کاهش پیدا کند، تنها به میانگین قبلی خود وفادار بوده و هنوز جای امیدواری برای سرمایهگذاران آن هست.
کارشناسان با نگاهی به افت قیمتهای گذشته و بررسی روند آنها، زمان پایان بازار رو به افول بیت کوین را تا حدودی پیشبینی میکنند. البته شایان ذکر است وضعیت کنونی این ارز، پذیرش بازار و آگاهی عمومی از جنبههای مختلف آن، کاملا با سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ متفاوت است.
افت کنونی ۷۹ درصدی بیتکوین، بیشتر بهخاطر کمبود نقدینگی در بازارهای این ارز رمزنگاریشده تخمین زده میشود. بارت اسمیث، مدیر اجرایی سرویس معاملهی Susquehanna اعتقاد دارد درواقع ماشینهای سرمایهگذاری در این دارایی کاهش یافتهاند و دلیل اصلی آن نیز، عدم آگاهی کافی دربارهی چگونگی سرمایهگذاری در این بازار تعریف میشود.
در سال ۲۰۱۵، با وجود اعلام بازارها و پذیرندههای مختلف مبنی بر پذیرش بیتکوین، هیچ بانک، موسسهی مالی یا سازمان مدیریت دارایی خبری مبنی بر بهکارگیری ارزهای دیجیتال منتشر نکرد. درواقع در آن زمان هیچ سازمان رسمی قصد استفاده از مزیتهای این داراییهای جدید را نداشتند.

امسال، غولهایی همچون Fidelity و ICE (شرکت مادر بورس اوراق بهادار نیویورک) سازوکارهایی بهترتیب با نامهای Fidelity Digital Assets و Bakkt معرفی کردند. این راهکارهای جدید، به کاربران این شرکتهای بزرگ مالی، امکانات معاملهی داراییهای ارز دیجیتال را ارائه میکنند.
درنتیجه، روند تغییر قیمت کوتاهمدت ارزهای دیجیتال، بهصورت دقیق نشاندهندهی پیشرفتهای این اکوسیستم در ۱۱ ماه گذشته نیست. بههمین دلیل، سرمایهگذاران بزرگ این بازار همچون تیم دراپر، مایک نووگراتس و بارت اسمیث هنوز به آن امیدوار هستند.
اسمیث در اینباره توضیح میدهد: «نقدینگی و سرمایهگذاری جدید در این بازار، بسیار کم بوده است. درنتیجه، ما در تابستان شاهد قیمتی تقریبا ثابت در اطراف ۶ هزار دلار بودیم. در روزهای پایانی ماه ژوئیه، نوسان بسیار پایین آمد. در چنین بازاری، یک فورک جدید در ارز رقیب (بیتکوین کش) باعث افزایش فروش توسط سرمایهگذاران خرد میشود. درنتیجه، اعتماد برخی سرمایهگذاران کاهش مییابد و نقدینگی لازم نیز برای خرید داراییهای آنها وجود نخواهد داشت. بههرحال، پدیدههایی همچون Bakkt و سرویس Fidelity و همچنین قانونگذاریهای آتی در این حوزه، امیدواری را برای جذب سرمایههای جدید در این بازار افزایش میدهد».
فراموش نکنید که هنوز برای نتیجهگیری دربارهی قیمت ۴ هزار دلاری هم زود محسوب میشود. درواقع نمیتوان به این زودی، این قیمت را سطحی دائمی برای پایینترین قیمت بیت کوین در نظر گرفت. بهعلاوه، اخبار پیشرو و راهاندازی سرویسهای گفتهشده در بالا، امید را برای افزایش سرمایهگذاری در سهماههی اول سال ۲۰۱۹ ایجاد میکند.
سال ۲۰۱۹ میلادی، آخرین سالی است که کاربران میتوانند به اپلیکیشن Google Hangouts دسترسی داشته باشند. این سرویس سال ۲۰۲۰ متوقف خواهد شد.
گوگل تایید کرد که کاربران تنها میتوانند تا پایان سال ۲۰۱۹ میلادی از Google Hangouts استفاده کنند. گوگل قصد دارد در سال ۲۰۲۰ میلادی این اپلیکیشن را حذف کند.
براساس اعلام یکی از منابع آگاه با برنامههای داخلی گوگل، این شرکت قصد دارد در سال ۲۰۲۰ میلادی، Google Hangouts را متوقف کند. گوگل ضمن تایید این خبر، هنوز زمان حذف اپلیکیشن را مشخص نکرده است. البته با توجه به اینکه گوگل عملا از بیش از یک سال قبل، توسعهی برنامه را متوقف کرده بود، انتظار آن میرفت که چنین تصمیمی بگیرد و شنیدن خبر حذف برنامه چندان تعجبآور نیست.

مقالههای مرتبط:
بهار سال گذشتهی میلادی، گوگل با محوریت نام تجاریHangouts، سرویسهای Hangouts Chat و Hangouts Meet را برای کاربردهای سازمانی معرفی کرد. اردیبهشتماه ۱۳۹۷ گفته شد که گوگل برای رقابت با iMessage سرویس پیام رسان چت را میسازد. همان زمان مشخص شد که با توجه به مسایل مربوط به Allo، گوگل کاربران خود را به سمت استفاده از سرویس چت RCS و Android Messages سوق داده است.
با توجه به برنامهریزی گوگل برای عدم توسعه و حذف احتمالی این اپلیکیشن، بسیاری از کاربران نیز دیگر تمایلی به استفاده از برنامه ندارند و آن را ترک کردهاند. با این وجود، هنگاوتز هنوز هم گزینهی خوبی برای چت در جیمیل تحت وب است و کماکان کاربران میتوانند این اپلیکیشن را از طریق گوگل پلی استور دانلود کنند. برخی کاربران در بخش نظرسنجی اعلام کردهاند که برنامه مشکلات و باگهایی دارد که میتواند نشانهای از گذشتن تاریخ کاربرد آن باشد.
همانطور که گفته شد، هنگاوتز بهعنوان علامت تجاری در Hangouts Chat و Hangouts Meet و در G Suite فعال است. هنگاوتز چت اپلیکیشن ارتباط گروهی قابل مقایسه با اسلک است و هنگاوتز میت نیز پلتفرمی برای برگزاری جلسات ویدئویی است. در ابتدای سال جاری میلادی نیز، Google Voice calling که در ابتدا سرویسی مستقل بود و سپس به مدت طولانی در Hangouts ادغام شد، مجددا به اپلیکیشن بازطراحیشده منتقل گردید.
جالب است بدانید بهرغم پیشبینیها، هنگاوتز یکی از معدود اپلیکیشنهایی است که پشتیبانی از قابلیتهایMMS و RCS جدید را در Android Auto همراه با اندروید مسیج و واتساپ دریافت کرده است.
اسکات جانستون از گوگل اعلام کرد که مانتینویوییها برنامهی زمانبندیشدهی مشخصی برای حذف هنگاوتز مشخص نکردهاند. وی اعلام کرده است که کاربران هنگاوتز میتوانند در آینده از Hangouts Chat و Hangouts Meet که محصولاتی برای کاربردهای سازمانی هستند و میتوانند نیازهای مختلفی را برآورده کنند، استفاده کنند. اسکات برای اولین بار تایید کرد که Hangouts Classic که موضوع مورد بحث این گزارش است، درنهایت متوقف خواهد شد.

درعین حال، منبع دومی نیز گزارشهای اولیه در مورد حذف هنگاوتز را تایید کرد و اعلام کرد که این تصمیمگیریها، داستان هنگاوتز را به پایان خواهد برد. اسکات جانسون در مورد خبرهای مطرحشده دربارهی هنگاوتز نظر خود را بهصورت شفاف اعلام کرد:
سلام hallstephenj@، من هنوز از هنگاوتز استفاده میکنم و گزارش منتشرشده در مورد هنگاوتز بسیار ضعیف و تنها بخشی از اصل ماجرا را نشان می دهد. گوگل هنوز تصمیم مشخصی در مورد زمان حذف هنگاوتز نگرفته است. کاربران Hangouts میتوانند از برنامههای بهروزرسانیشدهی Hangouts Chats و Hangouts Meet استفاده کنند. منبع خبر، اطلاعات نادرستی را ارائه کرده است و شما میتوانید از نسخههای ارتقاءیافتهی هنگاوتز استفاده کنید.
- اسکات جانستون، اول دسامبر ۲۰۱۸
۱- با توجه به اینکه از جزئیات اطلاعی ندارم، نمیتوانم نظری در مورد منبع خبر بدهم. بخشی از گزارش، مخاطب را بهسمت نتیجهگیری نادرست سوق میدهد و تنها با نیمی از داستان آشنا میشود. کاربران Hangouts میتوانند از نسخههای چت و میت استفاده کنند.
اسکات جانسون، اول دسامبر ۲۰۱۸
۲- این احتمال وجود دارد که در نهایت گوگل تنها نسخهی کلاسیک هنگاوتز را متوقف کند و این بهمعنی توقف پشتیبانی از تمام سرویسهای موجود نیست.
- اسکات جانستون، اول دسامبر ۲۰۱۸
خبرگزاری که این خبر را منتشر کرده بود، در پاسخ اسکات نوشته است:
ما احترام زیادی برای تیم کاری و محصولات شما قابل هستیم. این گزارش بهمعنی نادیده گرفتنHangouts Chat / Meet نیست.
- استفان هال- اول دسامبر ۲۰۱۸
بیش از یک سال است که هنگاوتز، آپدیتی دریافت نکرده است و در مسیر خارج شدن از دسترس قرار دارد. تعداد کاربرانی که از این اپلیکیشن استفاده میکنند، هر روز کاهش پیدا میکند. Google در تلاش بوده است تا جایگزین خوبی برای پیامرسان Allo در اختیار کاربران قرار بدهد و حمایت از چت RCS میتواند یکی از دلایل این موضوع باشد؛ باید ببینیم در ادامه گوگل چه مسیری را طی خواهد کرد.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید