
تلسکوپ فضایی "هابل" از باقیمانده یک ابرنواختر عکسی به ثبت رسانده است که پس از مرگ ستارهای دیگر به وجود آمده است.
به گزارش ایسنا و به نقل از ناسا، تلسکوپ فضایی "هابل" تصویری از بقایای یک "ابرنواختر" منتشر کرده است که دارای رشتههای قرمز و سفید کهکشانی است.
این رشتههای قرمز و سفید زمانی به وجود آمدهاند که یک ستاره "کوتوله سفید" در یک انفجار ابرنواختر از بین رفت.
ماده تشکیل دهنده کوتولههای سفید به اندازهای به هم فشرده است که یک فنجان از آن صدها تن وزن دارد. کوتولههای سفید که تعدادشان در کهکشان ما نسبتا زیاد است، آخرین مرحله تکامل بسیاری از ستارهها هستند.
این باقیمانده ابرنواختر " SNR ۰۴۵۴-۶۷.۲" نام دارد و ۱۶۰ هزار سال نوری از ما فاصله دارد.
" SNR ۰۴۵۴-۶۷.۲" در یک "نوار ماژلانی"(Magellanic Clouds) واقع شده است و یکی از همسایههای کهکشان "راه شیری" به شمار میآید.
"نوار ماژلانی" کوچک و بزرگ کهکشانهای نامنظمی هستند که مانند ماهواره به دور کهکشان راه شیری میچرخند. این دو کهکشان مانند راه شیری دارای میلیونها ستاره و همچنین احتمالا دارای سیاره هستند و در نیمکره جنوبی آسمان در صورت فلکی صلیب جنوبی دیده میشوند.
این دو کهکشان در مقایسه با راه شیری اندازه کوچکتری دارند و به طوری تحت جاذبهاش گرفتار شدهاند.


قلب مصنوعی دستگاهی است که میتواند جایگزین قلب طبیعی شود. قلب مصنوعی به طور معمول برای یافتن زمان جهت پیوند قلب طبیعی استفاده می شود اما میتوان از آن به طور طولانی در زمانیکه پیوند قلب طبیعی غیرممکن است هم بهره گرفت.
به گزارش ایسنا؛ مطالعه برای قرار دادن دستگاهی به جای قلب از ۱۹۴۷ توسط دکتر ویم یوهان کلف(Willem Johan Kolff) آغاز گردید. ۲۰ سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۷ اولین پیوند موفقیت آمیز قلب(طبیعی) توسط دکتر کریستین بارنارد در کیپ تاون، آفریقای جنوبی انجام شد.
طی سالهای ۱۹۷۱-۱۹۷۹ سه شخصیت مهم در زمینه پیوند قلب به تیم دکتر کلف پیوستند: دون اولسن(Don Olsen) دامپزشک متخصص پیوند اعضا در حیوانات، مهندس پزشکی رابرت جاروویک طراح قلبهای مصنوعی مختلف و دکتر جراح ویلیام دوریس(William DeVries) که برخی جراحیهای انتقال از حیوانات بر روی انسان را انجام داده بود.
طی سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ این گروه موفق شدند با استفاده از پیوند قلب مصنوعی سه گوساله را ۳۰, ۱۸۴ و ۲۶۸ روز زنده نگه دارند و سرانجام آنها توانستند در ۳ دسامبر سال ۱۹۸۲ اولین قلب مصنوعی با نام جارویک-۷ را طی یک عمل جراحی موفقیت آمیز در بدن انسان قرار دهند.

عمل توسط دکتر ویلیام دووریس انجام شد و در بدن بیماری به اسم بارنی کلارک(Barney Clark) قرار گرفت. قلبی که توسط یک تیم به سرپرستی ویم یوهان کلف و رابرت جارویک(Robert Jarvik) طراحی و ساخته شده بود. این اولین قلب از ۵ قلب مصنوعی جارویس بود. بیماران زمانهای مختلفی زنده ماندند. بطور مثال بارنی کلارک ۶۱ ساله، بعد از عمل ۱۱۲ روز زنده بود و ویلیام شرودر ۶۲۰ روز.
وی در اوت ۱۹۸۶ در سن ۵۴ سالگی فوت کرد. البته بقیه افراد دریافت کننده قلب مصنوعی نتوانستند مانند کلارک و شرودر خوش شانس باشند و مدتی طولانی زندگی کنند.


براساس یک مطالعه جدید، مغز بزرگتر میتواند در واقع شما را باهوشتر کند، اما قطعا تاثیر قابل توجهی ندارد، بلکه فاکتورهای دیگر تاثیرگذار هستند.
به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس، محققان دانشگاه پنسیلوانیا با همکاری محققانی از دانشگاه "وریج"(Vrije) آمستردام، به یک سوال قدیمی پرداختند که آیا بزرگتر بودن یک مغز به این معناست که یک فرد هوشمندتر است؟
این سوال 200 سال است که در دنیای علم مطرح میشود و ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است، اما تاکنون پاسخ روشنی به آن داده نشده است. این تیم تحقیق ممکن است این ارتباط را روشن کرده باشد.
شاید شما یک مغز بزرگ یا یک سر بزرگ داشته باشید و از آن به عنوان یک افتخار صحبت کنید که بتوانید هوش و توانایی بالای خود را برجسته کنید.
در نهایت امروز به این سوال پاسخ خواهیم داد که آیا واقعا بین اندازه مغز و میزان هوشمندی فرد رابطهای وجود دارد یا خیر.
محققان با استفاده از یک دستگاه قدرتمند امآرآی(MRI)، مغز بیش از 13 هزار 600 نفر را اندازه گرفتند و به بررسی عملکرد شناختی و عملکرد آموزشی آنها پرداختند.
مانند سایر مطالعات کوچکتر، به نظر میرسید رابطه مثبتی بین اندازه مغز شرکت کنندگان در مطالعه و هوش آنها وجود دارد، اما این اختلاف سطح هوش، ناچیز بود.
اندازه مغز یک تصویر کامل از هوش فرد ارائه نمیدهد. همانطور که توسط "گیدئون نیو" استاد دانشگاه پنسیلوانیا توضیح داده شد: به طور متوسط، فردی با مغز بزرگتر، نسبت به یک فرد با اندازه مغز کوچکتر، در آزمونهای شناختی بهتر عمل میکند.
وی افزود: اما اندازه مغز تنها بخش کوچکی از این پازل است که تنها حدود 2 درصد از تغییرات در عملکرد هوش افراد را توضیح میدهد که در دستاوردهای تحصیلی اثر کوچکی است. به طوری که 100 سانتیمتر مربع افزایش اندازه مغز نهایتا میتواند طول مدت تحصیل افراد را به طور متوسط کمتر از پنج ماه افزایش دهد.
به طور خلاصه، گیدئون میگوید که اندازه مغز تنها میتواند نشانگر 2 درصد هوش کمتر یا بیشتر باشد، در حالی که 98 درصد باقیمانده متاثر از عوامل دیگر است.
عوامل بیشماری از جمله جنسیت، سن، قد، وضعیت اجتماعی، وضعیت اقتصادی و غیره وجود دارد که همگی در این موضوع تاثیرگذار هستند. به عنوان مثال، افرادی که قد بلندتری دارند، دارای عملکرد شناختی بالاتری هستند.
این مطالعه تایید میکند که عملکرد شناختی و اندازه مغز عامل تعیین کنندهای نیستند. بنابراین اگر اعتقاد دارید که مغز بزرگی دارید، با در نظر گرفتن این تحقیق خواهید دانست که چیزهای بسیار دیگری هم وجود دارند که میتواند به هوش شما مرتبط باشند.
آمریکا و مکزیک و کانادا سرانجام برای امضای توافقنامهی جایگزین قرارداد نفتا بهتوافق رسیدند. این تفاهمنامه تأثیر زیادی بر صنعت خودرو خواهد گذاشت.
پس از خروج آمریکا از توافقنامهی تجارت آزاد آمریکایشمالی یا نفتا (NAFTA)، دولت ترامپ برای امضای قرارداد جایگزین بین آمریکا و مکزیک و کانادا بهتوافق رسید. این قرارداد جدید که USMCA نامیده میشود، تأثیر بهسزای بر صنعت خودرو خواهد گذاشت. قرارداد جدید تهدید ناشی از اعمال تعرفههای چشمگیر بر خودروها و کامیونهای واردشده به ایالات متحدهی آمریکا از کارخانههای مونتاژ در کانادا و مکزیک را ازبین خواهد برد. ناگفته نماند که این قرارداد هزینههای وسایل نقلیهی تولیدشده در جنوب مرز را افزایش میدهد.

باتوجهبه توافق USMCA، هر دو کشور کانادا و مکزیک بدون اعمال تعرفه به صادرات ۲.۶میلیون دستگاه خودرو وکامیون به ایالات متحدهی آمریکا مجاز میشوند. البته هماکنون هیچکدام از این کشورها چنین حجم تولید و صادراتی به بازار آمریکا ندارند. همچنین، کانادا و مکزیک از تعرفههای مربوطبه خودرو و قطعات معاف خواهند شد که هنوز ممکن است بر محصولات سایر کشورها تحمیل شود.

دولت دونالد ترامپ تهدید کرده ۲۵درصد مالیات بر تمام وسایل نقلیهی وارداتی به این کشور وضع میکند. برای مثال تابستان گذشته، نمایندهی تجاری ایالات متحدهی آمریکا ۲۵درصد تعرفه بر واردات خودروهای جدید از چیناعمال کرده است. البته، این تعرفهها فقط چند مدل خاص را تحتتأثیر قرار میدهد که برخی از آنها عبارتاند از:شاسیبلند بیوک انویژن و سدان ولوو S90 و کادیلاک CTS پلاگین هیبرید.

انتظار میرود توافقنامهی آمریکا و مکزیک و کانادا بهزودی امضا شود. این توافق سپس باید تا اوایل سال ۲۰۱۹ در کنگره بهتصویب برسد و درصورت تبدیل به مصوبه، از سال ۲۰۲۰ اجرایی خواهد شد. بهتازگی دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحدهی آمریکا تهدید کرد تعرفههای خودروهای وارداتی به این کشور را افزایش میدهد. تصمیم جدید ترامپ پس از آن رسانهای شد که شرکت جنرالموتورز اعلام کرد پنج کارخانهی تولید خودرو را در آمریکا تعطیل میکند.

دونالد ترامپ در مجموعهی توییتهایی اعلام کرد درحالبررسی افزایش تعرفه بر واردات خودرو است. وی با اشاره به تعرفهی ۲۵درصدی کنونی بر واردات کامیونهای کوچک ادعا کرد اگر تعرفهی مشابهی بر واردات خودروهای سواری اعمال شود، جنرالموتور هرگز کارخانههای خود در ایالتهای میشیگان و اوهایو و مریلند را تعطیل نمیکند.
تصمیم جنرالموتورز مبنی بر اعلام تعطیلی کارخانههای خودروسازی و کاهش چهاردههزار فرصت شغلی، بهعنوان اقدامی تهاجمی برای ضربهزدن به دولت ترامپ تلقی میشود. این درحالی است که دولت ترامپ از بازسازی صنعت این کشور بهعنوان یکی از اولویتهای اصلیاش نام برده است.

مقالههای مرتبط:
آمارهای وزارت بازرگانی ایالات متحدهی آمریکا نشان میدهد در سال گذشته، ۸.۲۷میلیون دستگاه وسیلهی نقلیه به ارزش ۱۹۲میلیارد دلار به این کشور وارد شده است. بدونشک، میتوان گفت اعمال ۲۵درصد تعرفه میتواند تأثیر درخورتوجهی بر صنعت خودروی آمریکا بگذارد.
درحالحاضر، ایالات متحدهی آمریکا تعرفهی ۲.۵درصدی برای واردات تمامی خودروهای تولیدشده در خارج از مزرهایش اعمال میکند. بااینحال برای خودروهای تولیدی چینی، این رقم به ۲۵درصد افزایش یافته است. چین هم درمقابل، تعرفهی ۴۰درصدی بر خودروهای تولیدی آمریکا اعمال میکند.

رابرت لایتیزر، نمایندهی تجاری ایالات متحدهی آمریکا اعلام کرد درحالبررسی امکان افزایش تعرفههای آمریکا برای مطابقت با تعرفههای چین است. لایتیزر گفت:
همانطورکه رئيسجمهور بارها اشاره کرده، سیاستهای تهاجمی و صنعتی چین باعث آسیب جدی به کارگران و تولیدکنندگان ایالات متحدهی آمریکا میشود.
ترامپ و لایتیزر درست چند روز قبل از اجلاس G20 در آرژانتین دیدگاههایشان را رسانهای کردند. انتظار میرود شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، در این اجلاس با دونالد ترامپ برای تبادلنظر دربارهی تعرفههای دوجانبه دیدار کند.
غارنگارهای که بیش از ۱۵هزار قبل نقاشی شده، ممکن است بهجای توصیف صحنهی سادهی شکار رویداد نجومی بزرگی را ثبت کرده باشد.
در غارنگارهای مشهور، مردی لاغراندام بهتصویر کشیده که درمقابلِ گاومیش عظیمالجثهی شکمدریدهای درحال نقشبرزمینشدن است. شاید در نگاه اول تصور کنیم این نقاشی، فقط منظرهای عادی از شکار حیوانی وحشی را توصیف کرده باشد؛ اما اگر بهدقت تمامی جزییات نقاشی را بررسی کنیم، متوجه میشویم این نقاشی درحالشرح اتفاقی مهمتر و حتی شاید رویداد بزرگِ نجومی است.
پژوهشگران اعلام کردهاند باتوجهبه تجزیهوتحلیلهای انجامشده ممکن است این نگارههای ماقبل تاریخی در غار مشهور لاسکو نشانههایی از منجمی انسانهای باستان باشند. درواقع بهگفتهی پژوهشگران، این نگارهها فقط توصیف داستان سادهی شکار نبودند؛ بلکه نشانههایی از منطقةالبروج و رویدادهای نجومی بزرگی بودند.
پژوهشگران دانشگاههای ادینبور و کنت در انگلستان، غارنگارههایی با شمایل جانورسانی مربوطبه دورهی نوسنگی در برخی از محلهای باستانشناسی ازگوبکلیتپه و چتلهویوک در ترکیه تا غارهای نزدیک روستای مونتینیاک در فرانسه را باهم مقایسه کردند. پژوهشگران مدعی هستند بهتصویرکشیدن حیوانات آشنایی مانند گاو و شیر و عقرب، صرفا بهمعنای شرح منظرههای عادی نبوده است. درعوض، این نگارهها میتوانند صورت فلکی را بهصورت نمادین بهتصویر کشیده باشند؛ به همیندلیل، ممکن است شکل اولیهای از ثبت رویدادهای نجومی باشند.
دکتر مارتین سویتمن، یکی از نویسندگان این پژوهش از دپارتمان مهندسی شیمی دانشگاه ادینبور اسکاتلند میگوید:
غارنگارههای اولیه نشان میدهد مردمان باستان درخلال آخرین عصر یخبندان، دانش پیشرفتهای درخصوص آسمان شب داشتهاند.
اگر حدس پژوهشگران درست باشد، مناظری که روی دیوارههای غار لاسکو بهتصویر کشیده شدهاند، ممکن است بارش شهابی سالیانه ثوری که ۱۷هزار قبل رخ داده را نشان دهند. همین گروهِ پژوهشی سال گذشته در حکاکیهایی در گوبکلیتپه، سنگی یافتند که به برخورد شهابسنگی اشاره میکرد که حدود ۱۳هزار سال قبلازمیلاد دورهی آبوهوایی عصر یخبندان را بهصورت موقت بازگرداند؛ دورهی کوتاه زمینشناختی که به یانگر درایاس مشهور است.
نقاشی مشهور منظرهی چاه که مردی سَرپرندهای (نقاببهچهره) را درکنار گاومیش یا نیاگاو نشان میدهد
درواقع، پژوهش سال گذشتهی سویتمن و همکارانش نشان داد در یکی از ستونهای گوبکلیتپه که یکی از معابد کهن جهان محسوب میشود، شواهدی از برخورد شهابسنگی وجود دارد که حدود ۱۱هزار سال قبلازمیلاد به زمین برخورد کرد. دورهی زمینشناختی یانگر درایاس یا عصر یخبندان کوچک، دورهی مهمی در تاریخ بشر محسوب میشود؛ چراکه در همین عصر، کشاورزی و اولین تمدن نوسنگی در واکنش به هوای سردتر پدید آمدند.
نمادهای حکاکیشده روی ستونی گوبکلیتپه که سنگ کرکس نام دارد، صورتهایی فلکی را نشان میدهد و درواقع، بهصورت نمادین برخورد گروهی از شهابسنگها به زمین را بهتصویر میکشد. بههمیندلیل، دکتر سویتمن و همکارانش معتقدند گوبکلیتپه بهجز عبادتگاه، رصدخانهای برای تماشای آسمان شب نیز بوده و ستونِ سنگ کرکس درواقع یادبودی از این رویداد مهیب در روزهای پایانی عصر یخبندان محسوب میشود.
حال پژوهشگران در بررسیهای جدید، از حکاکیها و غارنگارههای مکانها و دورههای زمانی دیگر بهره بردند و پژوهش خود را به سطحی دیگر رساندند. نقاشیهای غار لاسکو که در دههی ۱۹۴۰ کشف شد، از همان زمان تاکنون، موجب حیرت دانشمندان شدهاند. مشخص نیست نقاشیهای این غار دقیقا چه زمانی کشیده شدهاند؛ اما کارشناسان تخمین میزنند ۶۰۰ نگارهای که روی دیوارههای این مجموعهی غارها بهچشم میخورند، در دورههای زمانی حدودی ۱۷هزار قبل ترسیم شدهاند.
نقوش حیوانی که روی سنگ کرکس، یکی ستونهای گوبکلی تپه حکاکی شده، علائمی نجومی بودند که صور فلکی و شهابسنگها را نشان میدادند
بسیاری از نقوش غار را حیواناتی تشکیل میدهند که در آن منطقه زندگی میکردند؛ ازجمله اسب و حیوان منقرضشدهای شبیه گاومیش موسوم به نیاگاو (اروخص). در یکی از نقاشیهای مشهور غار لاسکو که به «منظرهی چاه» شناخته میشود، شمایل انسانی درکنار نیاگاو بهچشم میخورد. در این نقاشی، مردی لاغراندام دربرابر نیاگاو عظیمالجثهی شکمدریدهای دراز کشیده یا اینکه کرگدنی که از سمت چپ درحالخارجشدن از منظره است، او را نقش بر زمین کرده است.
جانوران بهتصویر کشیدهشده در اکثر غارنگاریها با دقت ماهرانهای ترسیم شدهاند، بهعنوان مثال، در این نگاره میبینیم نیاگاو از خشم برآشفته و موهایش سیخ شدهاند و رودههایش همچون کلافی سنگین از شکمش آویختهاند و مردی که چهرهاش به پرنده میماند یا گویی نقابی بر چهره زده وضعیت گنگی دارد. درواقع، مشخص نیست مُرده یا در حالت خلسه (در نوعی آئين شَمَنی) فرورفته است.
در نزدیکی مرد لاغر، پرندهای شبیه به اردک دیده میشود؛ درحالیکه جانوری شبیه به کرگدن از تصویر خارج میشود. سر یک اسب در قسمت دیگری از دیواره نقاشی شده؛ اما چطور ممکن است کسی به خود زحمت بدهد و بهسختی درون غار بخزد و نقاشی اینچنین عجیبی ترسیم کند. این نقاشی، مردی بیچاره را درحال نقشبرزمینشدن و پرندهای عجیب را درحالتماشای منظره نشان میدهد. همچنین، کرگدنی بهتصویر کشیدهشده که گویی تظاهر به این میکند متوجه این اتفاق نشده؛ بههمیندلیل، بسیاری از مورخان تفسیرهای خاص خود را دارند.
رندر هنری که صورت فلکی ثور را نشان میدهد
غارها از دیرباز بهعنوان مکانهای فراطبیعی مرتبطبا خدایان و نیروهای مافوق طبیعی دیگر شناخته شدهاند. بنابراین، ممکن است این تصاویر قبل از شکار و برای جلب حمایت خدایان ترسیم شده باشند؛ چیزی شبیه فهرست آرزوهای ماقبل تاریخ یا نوعی عبادت در پیشگاه خدایان. البته، دیگر پژوهشگران متوجه شدهاند ترتیب قرارگیری این حیوانات مختلف در این نگاره چندان تصادفی نیست. آندره لورا گوران، انسانشناس فرانسوی دههی ۱۹۶۰، به این نتیجه رسید این نگاره نوعی دوگانهی خیر و شرّ یا زنانگی و مردانگی را بهتصویر میکشد.
مقالههای مرتبط:
همچنین، اشکال هندسی و نقطهها و خطوط عجیبی در نگاره بهچشم میخورد که دشوار است تصور کنیم چیزی شبیه به تکنیکهای خطوط حرکت بوده باشند و وضعیت طبیعی منظره را بهتصویر کشیدهاند. این فرض که منظرهی چاه بهجای بهتصویرکشیدن منظرهای روستایی، درواقع آسمان شب را نشان میدهد، حدود چهل سال است که موردبحث است. حال، سویتمن و همکارش، آلستیر کومبز از دانشگاه کنت عقیده دارند چنین رویکردی درست است و وقتی دربارهی بهتصویرکشیدن جهان پیرامون بحث میشود، باید اعتبار بیشتری برای اجداد خود قائل شویم.
ازاینرو، دکتر سویتمن میگوید این انسانهای باستان بهلحاظ فکری با ما تفاوتی نداشتند. منظرهی چاه همچون سنگ کرکس در گوبکلیتپه انسانی را نشان میدهد که درمقابل حیوانی درحالمرگ است. حالا او و همکارانش بر این باورند که گاومیش زخمی صورتفلکی جَدْی را در نقطهی اعتدال تابستانی نشان میدهد و پرنده نیز نشانگر برج میزان در اعتدال بهاری است. حیوانات دیگر بیشتر برحسب گمانهزنی هستند؛ اما میتوان این جانوران را بهراحتی با برج اسد و برج ثور (گاو) در دیگر اعتدالین منطبق دانست.
بدینترتیب، این نگاره میتواند تاریخی در حوالی سال ۱۵هزار و ۱۵۰ قبلازمیلاد یا چند قرن بعد را نشان دهد؛ یعنی دورهای که انسانها با تأثیرات نامطلوب طبیعی مواجه شدند. شواهدی که از هستهی یخی گرینلند بهدستآمده، نشان میدهد آبوهوا درحدود سال ۱۵هزار و ۳۰۰ قبلازمیلاد شروع به تغییر کرد. باوجوداین، شواهدی وجود ندارد که نشان دهد این تغییرات آبوهوایی ناشی از برخورد شهابسنگها بودند.
مجسمهی مرد شیرنما یا هولشتایناشتادل، قدیمیترین مجسمهی جانورسان و قدیمیترین نمونهی هنر فیگوراتیو شناختهشدهی جهان محسوب میشود
اجداد ما حیوانات را برای دههاهزار سال نقاشی کردهاند و همیشه روشن نبوده چرا این نقاشیها را میکشیدهاند. مجسمهی ۴۰هزارسالهی مرد شیرنما که در غار هولشتایناشتادل آلمان کشف شد، نمونهی عجیب دیگری است که میتواند توجه سویتمن و کومبز را بهخود جلب کند. مجسمهی مرد شیرنما یا هولشتایناشتادل، مجسمهی عاجی ماقبل تاریخی است که در سال ۱۹۳۹ در غاری به نام هولشتایناشتدل آلمان کشف شد. این مجسمه قدیمیترین مجسمهی جانورسان و قدیمیترین نمونهی هنر فیگوراتیو شناختهشدهی جهان محسوب میشود. باتوجهبه تاریخگذاری کربن لایههای رسوبی که مرد شیرنما در آن قرار داشت، تخمین زده میشود که این مجسمه بین ۳۵هزار تا ۴۰هزار سال قدمت داشته باشد.
دکتر سویتمن میگوید:
این یافتهها از نظریهای حمایت میکند که نشان میدهد برخورد چندین شهابسنگ مسیر تاریخ بشر را زیرورو کردند.
بدون شک، مورخان همچنان و برای مدت طولانی به بحث دربارهی معنای هنر باستانی ادامه خواهند داد. بههرحال، آنچه این یافتههای جدید نشان میدهد آن است که باید بهجای تفسیر شَمَنباوری یا گمانهزنیهای مشابه بیشترِ آثار هنری دوران باستان را بهعنوان جزوی از زمانهی خودشان درنظربگیریم که توانستهاند ويژگیهای برجستهی محيط پیرامون خود مانند آسمان شب و رویدادهای مهم نجومی را بهتصویر بکشند. ناگفته نماند که ما در دنیای امروزی اغلب این خصوصیت هنرهای باستانی را نادیده میگیریم.
یافتههای پژوهش جدید در مجلهی علمی Athens Journal of Historyمنتشر شده است.
راه پیشرفت در کسبوکار سخت است؛ اما همیشه پیچیده نیست. گاهی در زمان درست، فقط باید تصمیم درستی بگیرید.
داستان شرکت Spartan Armor از آنجایی شروع شد که جرمی تِپِر (Jeremy Tepper) در سال ۲۰۱۲ بهتنهایی در گاراژ خانهاش زرههایی از جنس استیل تولید میکرد و در Ebay میفروخت. او راهی پیدا کرده بود که مقاومت زرهها را با اسپری رنگی که در کف اتاق بار وانتها از آن استفاده میشد، با کمترین هزینهی تمامشده میتوانست افزایش دهد.
جرمی افسر گشت مرزبانی بود که در سال ۲۰۱۵، از پسِ شغل جانبیاش، یعنی تولید زره نتوانست بربیاید. در آن زمان بود که Spartan Armor را تاد میکس (Todd Meeks) و کوین استرناتکا (Kevin Strnatka) خریدند. درادامه میخوانید چگونه تاد میکس توانست این شرکت را در رتبهی ۱۲۰۱ از ۵۰۰۰ تجارت برتر طبق گزارش Cameron Albert-Deitch قرار دهد.
جرمی تِپِر که در آن زمان افسر گشت مرزی بود، تولیدوفروش زرهها را بهعنوان کار پارهوقت در گاراژ خانهاش انجام میداد. بااینحال، وقتی تعداد سفارشهای دریافتیاش زیاد شد، نتوانست دوام بیاورد؛ چراکه او از شش صبح تا دو بعدازظهر باید شغل اصلیاش را انجام میداد و بعدازظهرها سفارشها را آماده میکرد. سپس صبح روز بعد، آنها را تحویل ادارهی پست میداد و به محل کارش میرفت.

بخشهای بعدی این مقاله را از زبان تاد میکس میخوانید:
در آن زمان، من دلال تجاری بودم و کوین استرناتکا، همکار و هماتاقی سابق من، مدیر یکی از نمایندگیهای فروش محلی رنگ کفپوش اتاق بار وانت در آریزونا بود. روزی او پیش من آمد و گفت: «این مرد (جرمی) را میشناسم. تمام این صفحههای استیل را برایش اسپری کردم». پرسیدم: «صفحه؟ مگر چه کاری انجام میدهد؟»
پس از اندکی صحبت، فهمیدیم میزان فروش جرمی بسیار زیاد است. این را از روی دفاتر خرید و تعداد زیاد صفحات رنگشدهی پشت وانت جرمی میشد فهمید. تعداد دقیق صفحات را جرمی میدانست. پس متوجه شدیم دقیقا ارزش آنها چقدر و فرصتی عالی مقابلمان قرار دارد؛ چراکه فروش هزار صفحه در ماه، یعنی ۱٫۲میلیون دلار آنهم در سال ۲۰۱۴ درآمد درخورتوجهی بود.

من و کوین در سپتامبر۲۰۱۵، شرکت را از جرمی خریدیم و تجهیزات جرمی را به دفتر کوین انتقال دادیم. پس از مدتی، آنها را به انبار هزارمتری بردیم. البته، من سهم کوین را هم در ژوئن گذشته خریدم.
مقالههای مرتبط:
اولین هدف ما، بهبود خدمات به مشتریان بود که تا آن زمان اصلا وجود نداشت. شما اگر با رقبای ما تماس میگرفتید، آنها حتی جواب تلفن شما را هم نمیدادند. در مرحلهی بعدی، وبگاه خودمان را بهروز کردیم. جرمی در ابتدا محصولات خود را در eBay میفروخت و وبگاه وردپرسی بسیار قدیمی داشت. چند نفر را استخدام کردیم تا سفارشها را ازطریق وبگاه پیگیری کنند و تلفنها را پاسخ دهند و درواقع کارهای لازم برای تجارت واقعی را انجام دهند.

بنابراین، هزینه زیادی برای توسعهی کسبوکارمان در سه سال گذشته پرداخت کردهایم. اگر درآمدهایتان را صرف توسعهی تجارت کنید و برندتان را گسترش دهید و فرایندهایی برای سفارش محصولات با بالاترین سطح کیفیت ممکن درنظر بگیرید، تجارتتان همواره به رشد ادامه خواهد داد.
اولین مشتریان ما مهاجران و بیشتر خلافکارها بودند؛ اما از دیدگاه من، کسبوکارمان را بیشتر بهسمت جلبتوجه سازمانهای مجری قانون باید سوق میدادیم. اکنون، بیش از نیمی از فروش ما به همین سازمانها است. علاوهبراین، سازمانهای کوچک ۲۵ تا ۵۰نفری هدف دوم ما محسوب میشود؛ هدفی که سایر رقبا به آن توجهی نمیکنند.
وقتی افراد شاغل در این سازمانها به ما مراجعه میکنند، برخلاف تصوری که دربارهی آنها وجود دارد، بسیار گرم و مؤدبانه برخورد میکنند و ازآنچه برایشان انجام میدهیم، قدردانی میکنند.

وقتی حادثهای تیراندازی رخ میدهد که به این محل نزدیک است، تغییری محسوس در فروش را شاهد هستیم و این مسئله دردناک است. بهعنوان نمونه، پس از تیراندازی در اورلاندو و سنبرناردینو و لاسوگاس، تعداد سفارشهای ما بهشدت افزایش یافت. البته، اینطور بهنظر میرسد که مردم به اهمیت محصولاتمان توجهی ندارند و فقط در زمان وقوع حادثه به فکر تأمین امنیتشان میافتند.
شایان ذکر است تغییر تعرفههای استیل که از زمان ریاستجمهوری ترامپ ایجاد شد، بر کسبوکار ما تأثیری مستقیم گذاشته است. ما استیلها را از پنسیلوانیا و اورگان تهیه میکردیم؛ ولی بازهم مشمول این تعرفهها شدیم. بهنظر میرسد بسیاری از کارخانههای استیلسازی میدانند اگر کشورهای دیگر مجبور به پرداخت ۲۵درصد تعرفه باشند، ما، بهعنوان تولیدکنندگان داخلی، هم باید ۲۵درصد بهای بیشتری برای محصولات بپردازیم. اتفاقی که یکشبه افتاد؛ بههمیندلیل، امسال ناچار شدیم قیمتهای محصولات استیل بالستیک خودمان را ۱۰درصد افزایش دهیم.
آمازون روز گذشته با رونمایی دو سرویس مبتنی بر بلاکچین به نامهای AMB و QLDB بهصورت رسمی وارد دنیای این فناوری کاربردی شد.
در پی انتشار پلتفرم توسعهی بلاکچین IBM برای سرویسهای مبتنی بر وب آمازون (AWS)، ورود رسمی این غول آمریکایی را به دنیای بلاکچین میشد حدس زد؛ اما حال بهصورت رسمی این موضوع تأیید شده است. شرکت Amazon با رونمایی دو سرویس مبتنی بر بلاکچین، بهصورت رسمی حضورش را در دنیای این فناوری اعلام کرد.
این دو سرویس جدید که از آنها به نامهای AMB (بلاکچینِ مدیریتشدهی آمازون) و QLDB (دیتابیس دفترکل کوانتومی) یاد میشود، روز گذشته و در کنفرانس re:Invent 2018 رونمایی شدند.
طبق اطلاعات یادشده در وبسایت رسمی AMB، این پلتفرم درواقع قرار است «سرویس کاملا مدیریتشده» را به کاربر ارائه دهد تا بتواند بهراحتی «شبکههای مبتنی بر بلاکچین در مقیاس مختلف» را توسعه دهد. با شنیدن این جمله ممکن است فکر کنید سرویس AMB دقیقا همان چیزی است که امروزه Blockchain از آن بیبهره است و میتواند بهدلایل زیادی پراهمیت باشد. باوجوداین بهتر است قبل از هر اظهارنظری، کمی به این سرویس وقت دهیم تا ببینیم چه عملکردی از خود برجای میگذارد.

آمازون گفته سرویس AMB قرار است از فریمورک متنباز هایپرلجر فابریک استفاده کند. البته این موضوع چندان هم دورازانتظار نبود؛ چراکه همانطورکه پیشتر گفتیم، آیبیام بهتازگی پلتفرم توسعهی بلاکچین خود را برای سرویسهای مبتنی بر وب آمازون منتشر کرده است. آمازون اعلام کرده در آیندهای نزدیک، سرویس ایامبی با اتریوم همگامسازی خواهد شد.
شایان ذکر است سرویس QLDB را نمیتوان بهمعنای واقعی کلمه، سرویس مبتنی بر بلاکچین مستقل بهحساب آورد. QLDB درواقع یکی از اجزای AMB بهشمار میآید که وظیفهاش نگهداری تاریخچهی تغییرات اعمالشده روی دادههای این سرویس است. آمازون مدعی شده سرویس QLDB میتواند بسته به وضعیتهای مختلف و در مواقع نیاز، از ظرفیت بیشتری درمقایسهبا حد معمول بهرهمند شود. البته درصورت نیاز، حتی خلاف این وضعیت نیز ممکن است و میتوان ظرفیت آن را کمتر کرد.
علاقهمندان میتوانند درخواست ثبتنام برای این دو سرویس را اینترنتی ثبت کنند؛ اما بهتر است بهخاطر داشته باشند که AMB و QLDB فعلا به مرحلهی پایانی توسعهی خود نرسیدهاند و آنچه هماکنون ارائه میدهند، بیشتر شبیه پیشنمایشی از سرویس اصلی است. درصورتیکه ثبتنام را آمازون تأیید کند، علاقهمندان خواهند توانست شبکهی مبتنی بر بلاکچین خود را تولید کنند.
برای ثبت یک تصویر خوب، قبل از ابزار حرفهای، به نگاه خوب و ترکیببندی صحیح نیاز داریم.
عکاسی حرفهای، چالشهای فراوانی دارد؛ از دقت به نور و تنظیمات نوردهی گرفته تا انتخاب نوع دوربین و لنز. اما سازندهی یک تصویر ماندگار، نه این تنظیمات پیچیده هستند و نه حتی ابزارهای چند ده میلیونی؛ بلکه عکاس و نوع نگاه او به دنیای اطراف خود است که ارزش یک عکس را تعیین میکند. چه بسا افراد متعددی را دیده باشید که ضمن در دست داشتن تجهیزاتی حسرتبرانگیز، حسرت یک کادر دلنشین و بهیاد ماندنی را به دل شما گذاشتهاند!
مقالههای مرتبط:
بنابراین فارغ از مبحث گستردهی ابزار عکاسی، نوع نگاه شما و ترکیب و چینشی که از فضای مورد نظرتان انتخاب کردهاید، اولین چیزی است که ارزش تصویر شما را معرفی میکند. اما باید در نظر داشت که چنین مسئلهای، هرگز بهطور کامل برآمده از استعداد و سلیقه نیست و حتی همین دو ویژگی نیز با تمرین و رعایت نکات و قوانین اصولی دنیای عکاسی و ترکیببندی، قابل پیشرفت هستند.
در این میان، عکاسی طبیعت، یکی از فوقالعادهترین ژانرهای عکاسی برای تمرین مهارت ترکیببندی است. چراکه در آرامش و سکون طبیعت، بهخوبی این فرصت را خواهید داشت که خلاقیت خود را فارغ از هرگونه هیاهوی شهری و جنبوجوشهای ناگهانی، برای کشف و ثبت یک کادر چشمنواز و موزون بهکار ببرید و قوانین ترکیببندی را بدون عجله و سرفرصت، دستمایهی تمرین خود قرار دهید.
بنابراین با زومیت همراه باشید تا بر ۶ نکته از اصولیترین قوانین عکاسی طبیعت که موجب جذابیت بصری تصویر شما خواهند شد، مروری داشته باشیم.
۱. از قانون یکسوم استفاده کنید

عادت به قرار دادن سوژه در مرکز تصویر را رها کنید و مانند تمام عکاسان حرفهای، برای قانون یک سوم ارزش خاصی قائل شوید. برای این کار، تصویر را بهطور فرضی به سه بخش عمودی و سه بخش افقی تقسیم کنید. البته تقریباً تمامی دوربینها از این امکان برخوردار هستند و کافی است سوژهی خود را در محل تقاطع یکی از خطهای عمودی و افقی تقسیمکننده قرار دهید و کار را تمام کنید.
البته در مواقعی که سوژهی طبیعت شما همانند تصویر بالا یک منظره باشد، باید طوری عمل کنید که بخش مهمتر منظره، دو سوم تصویر را در بر بگیرد. بهطور مثال اگر بخش جذاب تصویر شما زمین است، دوم سوم پایینی تصویر را به زمین و یک سوم بالایی آن را به آسمان اختصاص دهید یا اگر یک آسمان دلپذیر را در مقابل چشمان خود میبینید، تنها یک سوم پایینی تصویر را به زمین اختصاص دهید.
۲. از درخت یا گیاهان برای چارچوب بخشیدن به کادر استفاده کنید

برای برجسته کردن سوژهی اصلی در نمای دور، از سوژههای موجود در پیشزمینه بهره ببرید و گیاهان و درختان را در این مسیر، دوستان خود بدانید؛ چراکه این گیاهان یا هر مورد عمودی دیگری، به درخشش بیشتر منظرهی مورد نظر شما کمک خواهند کرد!
۳. نقطهای جذاب برای پیشزمینه در نظر بگیرید

در تصویر بالا همانطور که بهنظر میرسد، آبشار زیبای این جنگل، سوژهی اصلی است. اما باید در نظر داشت که علت جلب توجه این آبشار و درک دور و عمیق بودن آن در تصویر، به علت درنظرگرفتن سرخسهای ظریف و زیبایی است که در جلو و پیشزمینهی تصویر نقشآفرینی میکنند. بنابراین برای تاکید بر سوژهی مهم پسزمینه و القای عمق آن، گاهی میتوان روی سوژههای غیر اصلی هم حساب کرد.
۴. نقطهی گریز را کشف کنید

نقطهی گریز یا تلاقی در یک تصویر، همان جایی است که دو خط موازی به هم نزدیک میشوند و بههم میرسند. جالب است بدانید که نقاشان قرون وسطایی نیز از همین تکنیک و کوچک شدن تدریجی اشیاء برای عمقبخشی و سهبعدی سازی اثر خود استفاده میکردند؛ چرا ما ازین تکنیک بیبهره بمانیم؟ پس نقطهی گریز منظرهی خود را کشف کنید و با این کار، چشم بینندگان را روی تصویر خود خیره نگهدارید.
۵. از خطوط مورب استفاده کنید

ایجاد حرکت در تصویر، یکی از وظایف همیشگی خطوط مورب در تصویر است که در صورت بهرهگیری مناسب از آن، میتوان بر فاصلهی اشیاء در پسزمینه و پیشزمینه تاکید کرد و به جذابیت تصویر افزود؛ بنابراین هرگز از چنین خطوطی برای جلب نگاه مخاطبان خود غافل نشوید.
۶. بازتابها را از دست ندهید

با نقشآفرینی بازتابها در صحنه، نوبت به پا پس کشیدن قانون یکسوم فرا میرسد. پس بدون توجه به این قانون، خط افق را در مرکز تصویر قرار دهید و به تماشای بازتاب منظرهی زیبای خود در سطح آب بنشینید!
نکاتی که باهم مرور کردیم، از اولین و مهمترین نکات عکاسی هستند که یک عکاس، فارغ از ابزارآلات گران یا ارزانقیمت خود باید بداند. در این مسیر، شما نیز میتوانید تجربیات الهامبخش عکاسی خود را با ما و سایر کاربران زومیتبه اشتراک بگذارید.
عدم تخلیه مثانه بهطور مکرر، موجب بروز مشکلاتی در دستگاه ادراری میشود.
مثانهی یک فرد بالغ تا قبل از اینکه او احساس دفع کند، قادر است تا نیم لیتر مایع در خود نگه دارد. بدن شما میداند که چهمقدار مایع در مثانه وجود دارد زیرا دیوارهی مثانه پر از گیرندههای کوچکی است که پیامی را به مغز میفرستند که چه زمانی ظرفیت مثانه تکمیل شده است. خوشبختانه بیشتر ما دارای کنترل کامل بر عملکرد مثانه خود هستیم، بنابراین زمانی که این پیام را دریافت کنیم، میتوانیم انتخاب کنیم که عمل دفع را انجام دهیم و یا اینکه به دلایلی آن را نگه داریم. اما زمانی که ما ادرار را در مثانه خود نگه میداریم، دقیقا چه کاری با بدن خود انجام میدهیم؟
وقتی شما این تصمیم را گرفتید که ادرار را دفع نکنید، ماهیچههای اسفنکترهای مثانه بهشدت در نزدیکی هم قرار میگیرند تا از نشت ادرار به داخل میزراه (مجرای ادراری) جلوگیری کنند. این عضلات نسبت به کاری که انجام میدهد، عملکرد عالی دارند، البته تا زمانی شما بهعلت شرایطی که دارید بهطور مکرر و چندبار در هفته آنها را مجبور نکنید که این کار را انجام دهند. اگر شما مدتهاست عادت دارید ادرار خود را نگهدارید، در معرض عوارض جانبی بلندمدتی نظیر افزایش خطر عفونت قرار گرفتهاید. نگهداشتن پیوستهی ادرار موجب ضعیف شدن عضلات مثانه میشود و این امر منجر به مشکل احتباس ادرار خواهد شد؛ یک وضعیت وحشتناک که در آن شما قادر نیستید کل ادرار خود را تخلیه کنید و همیشه حس پر بودن مثانه را دارید. نگهداری مقادیر زیادی ادرار برای دورههای طولانی همچنین بدن را در معرض باکتریهای مضر قرار میدهد و میتواند احتمال ایجاد عفونت مجاری ادراری یا عفونت مثانه را زیاد کند.
تیکو براهه ستارهشناس و کیمیاگر دانمارکی بود که در قرن ۱۶ زندگی میکرد. براهه دانشمند خارقالعادهای بود و در مقالات علمی مختلف در مورد هر چیزی از ابرنواختر گرفته تا ستارههای دنبالهدار و مدارهای گردش سیارهها مشارکت میکرد. او طی دوئلی بر سر درستی یک فرمول ریاضی در تاریکی پل بینی خود را از دست داد و برای بقیهی عمرش از قطعهای فلزی بهجای بینیاش استفاده کرد. علت مرگ براهه چیز مسخرهای بود. بنا به گزارشی، او زمانی در مجلسی حضور داشت و برای دفع ادرار از آن جمع خارج نشد، زیرا اعتقاد داشت این کار بر خلاف ادب است، اما وقتی به خانه رسید، متوجه شد که اصلا نمیتواند ادرار کند. طی مدت کوتاهی از این اتفاق مثانهی او دچار انفجار شد و او از دنیا رفت.
البته مثانهی بیشتر افراد مثل مثانهی براهه نیست؛ در بیشتر مواردی نظیر این قبل از اینکه مثانهی فرد منفجر شود، او خودش را خیس میکند. اگر انفجر مثانه اتفاق بیفتد، این امر تقریبا همیشه به این خاطر است که مثانه به دلیلی آسیب دیده بوده است. البته مواردی هم وجود داشته است که مثانه افرادی منفجر شده است بهعلت اینکه آنها بیش از حد نوشیدنیهای الکلی مصرف کرده بودند و پیامی را که در جهت لزوم دفع ادرار از مغز به آنها میرسد، درک نکرده بودند.
نخستین پرتاب سرنشیندار سایوز پس از سانحهی مهرماه گذشته، دوشنبه ۱۲ آذر انجام خواهد شد؛ اما آیا روسها میتوانند از این آزمون سربلند بیرون بیایند؟
بهگفتهی یکی از متخصصان برنامهی فضایی روسیه، هرچند فضاپیمای سایوزبا بیش از نیم قرن اعتبار، برای دههها فضانوردان را به فضا ارسال کرده؛ اما تغییرات در صنعت فضایی روسیه بدان معنا هستند که این کشور اکنون برای حفظ ایمنی پروازهای فضایی خود با چالش روبهرو است. با این حال، این کارشناس فضایی در ادامه افزود که انتظار دارد در آستانهی پرتاب اکسپدیشن ۵۸ در سوم نوامبر (۱۲ آذر) که حامل یک فضانورد آمریکایی نیز خواهد بود، بررسیهای ایمنی بیشتری انجام شود.
پاول لوزین، پژوهشگر و مشاور روس که زمینهی تخصصش برنامهی فضایی روسیه است، در ایمیلی به خبرگزاری اسپیسداتکام گفت:
صنعت فضایی روسیه با مشکلات متعددی نظیر افزایش هزینهها، ناکارآمدی اقتصادی و فناورانه، سرمایهی انسانی و ... دستوپنجه نرم میکند. تمام این معضلات بهمعنی از دست رفتن گاه و بیگاه کیفیت تولید در کارخانهها است.
همانطور که شهرت بینالمللی روسیه بهعنوان یک همکار مورد اعتماد در فضای بیرونی تحت تاثیر قرار گرفته است؛ موارد اضطراری [اخیر] در فضاپیماهای مجهز به سایوز نیز شهرت صنعت فضایی این کشور را که پیش از این در سالهای گذشته آسیب دیده بود، تحت تاثیر قرار میدهند.
مشکلات جدید سایوز
اتصال یک فضاپیمای سایوز به ایستگاه بینالمللی فضایی
مقالهی مرتبط:
فضاپیمای Soyuz که از دههی ۱۹۶۰ تاکنون مورد استفاده قرار گرفته، در تمام این سالها، تنها دو حادثهی مرگبار را یکی در سال ۱۹۶۸ و دیگری در سال ۱۹۷۱ تجربه کرده است. صرفنظر از این دو سانحه، تمام فضانوردان تا به امروز از پرتاب و ورود مجدد با آن جان سالم بهدر بردهاند. روسها از سایوز برای اتصال به ایستگاههای فضایی شوروی و روسیه استفاده کردهاند و برای رسیدن به ایستگاه فضایی بینالمللی(ISS) که چندی پیش ۲۰ سالگیاش را جشن گرفت، همچنان از این موشک خستگیناپذیر بهره میگیرند.
ناسا از سال ۱۹۸۱ با استفاده از شاتل فضایی (برنامهای که خود دو حادثهی مرگبار را در سالهای ۱۹۸۶ و ۲۰۰۳ تجربه کرد) شروع به ارسال اغلب فضانوردانش به فضا کرد. این برنامه در سال ۲۰۱۱ و هنگامی که ساختوساز ایستگاه فضایی بینالمللی به اتمام رسید، بازنشسته شد. متعاقب کنار گذاشتن شاتل، ناسا برای دسترسی به ایستگاه فضایی، باید صندلیهای سایوز را برای فضانوردانش خریداری میکرد. هزینهی این خرید تا میانهی ۲۰۱۸، به ازای هر نفر برای هر ماموریت، بیش از ۷۰ میلیون دلار بود.
با این حال، روسها تا همین چندی پیش به نحو قابل اعتمادی فضانوردان را پشتسرهم به ایستگاه فضایی میرساندند؛ اما در ماههای اخیر بروز دو سانحه، اعتبار سایوز را خدشهدار کرد. نخستین مورد، هنگامی اتفاق افتاد که سایوز، خدمهی اکسپدیشن ۵۶ را در ۶ ژوئن ۲۰۱۸ به ایستگاه فضایی بینالمللی ارسال کرد. هرچند پرتاب در آن زمان با موفقیت انجام شد؛ اما فضانوردان و کنترل ماموریت ناسا در اواخر آگوست به وجود نشتی در بخشی از کپسول فضاپیما پی بردند که براساس اظهارات اولیه، خطای انسانی، عامل بروز آن بوده است. با این حال، تحقیقات برای یافتن علت حادثه هنوز در جریان است.
دیمیتری راگوزین، مدیر روسکاسموس در تاریخ ۱۹ نوامبر در گزارشی از خبرگزاری دولتی تاس گفت:
ما به این تحقیقات ادامه میدهیم. نتایج احتمالا هنگامی که خدمهی فعلی از ایستگاه بازگردند، یا به عبارت دیگر پس از ۲۰ دسامبر آماده خواهد شد.
وی افزود که روسکاسموس و ناسا با همکاری نزدیک با یکدیگر تلاش کردند تا خطر را کاهش دهند. این دو سازمان بدین منظور به طراحی سناریوهایی پرداختند که در آنها خدمهی سوار بر کپسول بتوانند فضاپیما را تخلیه کنند. با این حال، فضانوردان موفق شدند بهسرعت نشتی را با مادهای به نام رسین اپوکسی برطرف کنند.
حادثهی دوم در یازدهم اکتبر ۲۰۱۸ اتفاق افتاد و بر اثر آن، خدمهی اکسپدیشن ۵۷ فرصت خود را برای سفر به فضا از دست دادند. در آن هنگام، موشک سایوز که حامل فضاپیمای سایوز و دو فضانورد سوار بر آن بود، در هنگام پرتاب دچار نقص فنی شد. با این حال، سامانهی لغو پرتاب در فضاپیما بدون نقص عمل کرد و خدمه با خروج اضطراری به سلامت روی زمین فرود آمدند. در همین حال، تحقیقات انجامشده دربارهی علت حادثه نشان داد که نقص یک حسگر در عملکرد صحیح موشک اختلال ایجاد کرده است.
روسکاموس بهسرعت تحقیقات را آغاز کرد و پس از گذشت تقریبا یکماه، موفق به تشخیص علت حادثه شد. ناسا که در تحقیقات انجامشده مشارکت داشت، اندکی پس از وقوع حادثه در اظهاراتی اعلام کرد که در آستانهی پرتاب بعدی سایوز، قصد انجام یک بررسی مستقل ایمنی پرواز را دارد. اکنون، از آنجایی که سایوز مجوز پرتاب مجدد را در ماه نوامبر بهدست آورده، این بررسی ظاهرا انجام شده است. لوزین گفت:
تحقیقات سرعت زیادی داشت؛ زیرا علت حادثه روشن بود. هنگامی که شما از دقیقه و ثانیهی حادثه باخبر هستید، میدانید که اینبار باید چه کاری برای موفقیت انجام دهید. در نتیجه، تحلیل وضعیت بسیار آسانتر خواهد بود. مورد اخیر را با نشت سایوز MS-09 مقایسه کنید. در حال حاضر، تحقیقات برای آنچه موجب بروز اشکال در حین فرآیند تولید سایوز و آمادهسازی برای پرتاب شد، هنوز هیچ توضیح معقولی ارائه نداده است.
نگاه به آینده
اعضای خدمهی اکسپدیشن ۵۸، از چپ به راست: ان مککلین فضانورد ناسا، اولگ کونوننکو فضانورد روس و دیوید سنت ژاک، فضانورد کانادایی
ایستگاه فضایی بینالمللی از سال ۲۰۰۰ تاکنون به صورت پیوسته پذیرای فضانوردان جدید بوده است. اسکان خدمه حتی در حین مواقع سخت نظیر ناکامی چندین فضاپیمای محموله از رسیدن به ایستگاه در سال ۲۰۱۵ و و نیز حادثهی مرگبار شاتل فضایی کلمبیا در سال ۲۰۰۳، بدون وقفه تداوم یافته است. هرچند حادثهی فضاپیمای کلمبیا به مدت دو سال پروازهای شاتل فضایی را زمینگیر کرد؛ اما به دنبال یک پرواز آزمایشی در سال ۲۰۰۵، پروازهای عملیاتی شاتل در سال ۲۰۰۶ از سرگرفته شدند.
علاوهبر این، فعالیت نظامی روسیه در شبهجزیرهی کریمه که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، تنشهایی را به روابط این کشور با ایالات متحده وارد کرد. هرچند پس از وضع تحریمهای اقتصادی علیه روسیه، روابط روسکاسموس و ناسا نیز به سردی گرایید؛ اما پروازهای سایوز طبق زمانبندی پیشین تداوم یافتند.
در حال حاضر، سه فضانورد در ایستگاه فضایی بینالمللی حضور دارند که براساس برنامهریزی اولیه قرار است در ماه دسامبر به زمین بازگردند. بهمنظور خالی نشدن ایستگاه از خدمه، مسئولان تصمیم گرفتند تا پرتاب اکسپدیشن ۵۸ را که قرار بود در ۲۰ دسامبر (۲۹ آذر) انجام شود، به مدت سه هفته جلو بیاندازند. این موضوع به سه عضو خدمه که هماکنون در ایستگاه بهسر میبرند، امکان میدهد تا به موقع در ۲۰ دسامبر فضا را ترک کنند.
با این حال با تصمیم ناسا، به جای ۶ فضانورد مورد نظر، تنها سه عضو خدمه در ایستگاه فضایی باقی خواهند ماند. دیوید سنت ژاک، عضو خدمهی اکسپدیشن ۵۸ و فضانورد کانادایی در ماه اکتبر به خبرنگاران گفت که وجود تنها سه فضانورد به معنای انجام پژوهشهای علمی کمتر برای خدمهاش و همچنین فرصتهای کمتر برای انجام پیادهرویهای فضایی است؛ زیرا فعالیتهای نگهداری باید در اولویت باشند.
لوزین گفت از آنجایی که انتظار دارد روسها برای حصول اطمینان از امنیت سایوز، بررسیها و اقدامات کنترلی بیشتری اجرا کنند. لزوما نسبت به پرتاب پیشرو نگران نیست. با این حال، همکاران ایستگاه بینالمللی بدون در نظرگرفتن هرگونه اتفاق، چارهای جز تداوم استفاده از سایوز ندارند؛ زیرا در حال حاضر هیچ فضاپیمای دیگری قادر به حمل خدمه به ایستگاه فضایی بینالمللی نیست.
با این حال، انتظار میرود این وضعیت به زودی با آمادگی فضاپیماهای سرنشیندار تجاری برای پرواز فضایی تغییر کند. بنابر اعلام ناسا، نخستین آزمایش بدون سرنشین فضاپیمای تجاری اسپیس دراگون در ماه ژانویه انجام خواهد شد و بهدنبال آن میتوان آزمایش استارلاینر بوئینگ را نیز در تاریخی نامعلوم انتظار داشت. بر همین اساس، پیشبینی میشود که پروازهای سرنشیندار بهدنبال آن در سال ۲۰۱۹ یا ۲۰۲۰ انجام شوند. هنگامی که این اتفاق رخ دهد، ناسا دیگر نیازی به خریداری صندلی از روسها نخواهد داشت. با این حال، روسیه احتمالا همچنان با استفاده از سایوز به حمل کیهاننوردان و فضانوردان دیگر کشورها به فضا ادامه خواهد داد. همچنین انتظار میرود که مشارکت بینالمللی در ایستگاه فضایی تا ۲۰۲۴ تداوم داشته باشد.
ناسا هماکنون در حال ترغیب همکاران بینالمللیاش برای کمک به این سازمان در ساخت پلتفرم مداری Gateway در ماه است. براساس پیشبینی ناسا، این سازه که یک ایستگاه فضایی در مدار ماه محسوب میشود، در دهه ۲۰۲۰ پرواز خواهد کرد. بهگفتهی لوزین، روسها احتمالا مایل به همکاری در این ایستگاه نیز خواهند بود. البته، راگوزین، مدیر روسکاموس نیز خود در اظهاراتی که در ۱۹ نوامبر در خبرگزاری روسی اسپوتنیک منتشر شد، علاقهی سازمان متبوع خود را برای مشارکت در این برنامه ابراز کرد. لوزین گفت:
همکاری در ایستگاه فضایی بینالمللی بهخوبی نهادینه شده و روسیه صاحب موقعیتی رسمی بهعنوان همکار برابر با ایالات متحده است. مسکو میخواهد این موضعیت را حفظ کند؛ زیرا این سومین مورد پس از زرادخانهی هستهای و صندلی دائم در شورای امنیت سازمان ملل است که روسیه را در جایگاه قدرت برتر قرار میدهد.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید