هوض مصنوعی به بخش جداییناپذیر دنیای فناوری تبدیل شده است. البته، گسترش این فناوری جذاب نگرانیهای خاص خود را نیز دارد.
الیزر یودکوسکی، محقق مؤسسهی تحقیقاتی هوش ماشینی، اعتقاد جالبی دربارهی هوش مصنوعی دارد. او میگوید:
هوش مصنوعی از شما متنفر نیست. او عاشق شما هم نخواهد بود. شما فقط از اتمهایی ساخته شدهاید که هوش مصنوعی میتواند برای کار دیگر از آنها استفاده کند.
تا پنجاه یا صد سال آینده، هوش مصنوعی دانشی بیش از کل جمعیت جهان خواهد داشت. در آن زمان، این هوش میتواند هر نشانهی متصلی را در جهان کنترل کند. محققانِ پیشگام در حوزهی هوش مصنوعی، آن زمان را دورانی میدانند که این هوش به فرمانروای بیرقیب جهان تبدیل خواهد شد.
بهنظر شما وقتی ماشینها در هوش عمومی از انسانها برتر شوند، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ دستیارهای مصنوعی در آن زمان ما را نجات خواهند داد یا موجب نابودی میشوند؟ نیک بوستروم پایههای درک آیندهی انسانها و زندگی هوشمند را در این زمینه بنا نهاده است. مغز انسان ظرفیتهایی دارد که مغز دیگر موجودات از آنها بیبهره هستند. بهخاطر همین ظرفیتها هم، گونهی بشر موقعیت برتر را در جهان دارد.
طبق تعریف گفتهشده، اگر هوش مصنوعی مغز انسان را در حوزههایی پشتسر بگذارد، به فرمانروای بسیار قدرتمندی تبدیل خواهد شد که احتمالا فراتر از اختیار ما عمل میکند. بههمینترتیب، همانطورکه سرنوشت بسیاری از حیوانها بیش از خودشان به عملکرد گونهی برتر، یعنی انسان، بستگی دارد، سرنوشت آیندهی انسانها نیز به هوش برتر وابسته خواهد بود.

دراینمیان، انسانها یک برتری دارند و آن این است که حرکت اول را در این نبرد انجام میدهند. درواقع مشکل اصلی، مهار پیشرفت این هوش است. مهندسیکردن وضعیتی برای بهترکردن رشد سریع هوش مصنوعی، مسئلهی پیش روی انسانها خواهد بود.
تحقیقات نشان میدهد هوش مصنوعی تا پایان این قرن، بهاندازهی انسان هوشمند خواهد شد. بوستروم اعتقاد دارد سرعت رشد این هوش بسیار سریع است و قطعا پس از این قرن، جای انسان را خواهد گرفت. بهگفتهی او، هوش مصنوعی نباید در برنامههای پیشرفتی انسانها باشد. بوستروم فیلسوفی تکنولوژیست است و توصیه میکند انسانها به آنچه درحالساختش هستند، نگاه دقیقتری بیندازند. دنیایی که ماشینهای متفکر ادارهاش میکنند، از دیدگاه او خطرناک خواهد بود. بهبیاندیگر، این ماشینهای هوشمند در آینده حافظ ارزشهای ما خواهند بود یا ارزشهای مخصوص خودشان را دارند؟
مکس تگمارک، فیزیکدان و کیهانشناس دانشگاه MIT، در مصاحبهای به مشکلات توسعهی هوش مصنوعی اشاره میکند. از منظر او، باید عواقب مخفی ساختِ هوش کاملا توانا را درنظر بگیریم. به اعتقاد تگمارک، هوش مصنوعی برای تخریب دنیا به شیطانیبودن یا قرارداشتن در حالترباتیک خاص نیاز ندارد. درواقع، او مشکل اصلی هوش مصنوعی را اهداف خرابکارانه نمیداند و تنها، توانایی فراوان تفکر است که او را نگران میکند. هوش مصنوعی قوی در رسیدن به اهدافش بسیار خوب عمل میکند. مشکل وقتی ایجاد میشود که اهداف او با اهداف ما همخوانی ندارد.
دن براون، نویسندهی کتاب راز داوینچی، نیز اعتقاد دارد هوش مصنوعی روی عقیدهها و دیدگاههای انسانها دربارهی خدا و دین هم تأثیرگذار خواهد بود. ایلان ماسک هم پیشازاین گفته بود هوش مصنوعیِ بیشازحد قدرتمند گونهی انسان را ازبین خواهد برد.

سوزان اشنایدر، محقق دیگر این حوزه از دانشگاه کنتیکت معتقد است نوع بسیار پیشرفتهای از هوش مصنوعی هماکنون نیز وجود دارد. بهگفتهی او، این هوش مصنوعی از سالهای بسیار دور وجود داشته است. اشنایدردراینباره میگوید:
من معتقدم پیشرفتهترین جوامع بیگانه ساختار زیستی ندارد. درواقع، پیچیدهترین تمدنها فراتر از خصوصیات ذاتی هستند و فرمی در شکل هوش مصنوعی یا سوپرهوش بیگانهای دارند.
بههرحال آنچه گفته شد، پیشبینیها و هشدارهای متخصصان فعال در حوزهی فناوری بودند. شاید برخی مردم با این پیشبینیها مخالف باشند و برخی دیگر نیز آیندهای ترسناکتر برای انسان متصور شوند. نمونهای از این آیندهی ترسناک، در فیلم من ربات با بازی ویل اسمیث نشان داده شد.
در داستان این فیلم که در سال ۲۰۳۵ روایت میشود، رباتهای انساننما به بخشی جدانشدنی از زندگی انسانها تبدیل شدهاند. این رباتها با هوش مصنوعی جامع مدیریت میشوند. ویل اسمیث نقش کارآگاه دل اسپونر را در این فیلم بازی میکند که از رباتها تنفر دارد. این تنفر نیز در حادثهای رانندگی ایجاد میشود که ربات ناجی، او را بهجای دختری دوازدهساله نجات میدهد. ربات با تخمین بخت بیشتر نجات اسپونر، کودک را رها میکند. در پایان این فیلم، رباتهای انساننما باهم متحد میشوند تا جهان را بهسلطه درآورند.

این آیندهی هوش مصنوعی خواهد بود؟ ماشینها بهقدری قدرتمند میشوند که ظرفیتهایی بیش از گونهی انسان داشته باشند؟ فراموش نکنید اینجا بحث بر توانایی شکل میگیرد. بیشک، رایانهها قدرتمند هستند و همین امروز نیز پاسخ بسیاری از سؤالات را سریعتر از انسان میدهند؛ اما توانایی و ظرفیتهای آنها هم بیش از انسان است؟ این سؤال نگرانی افراد بسیاری دربارهی آیندهی هوش مصنوعی را شکل میدهد.
دراینبین، برخی معتقدند آیندهی هوش مصنوعی به تسخیر جهان گره نخواهد خورد. آنها آیندههایی شبیه فیلممن ربات را فقط تخیل میدانند و اعتقاد دارند هوش مصنوعی کاربردهایی عالی خصوصا در بحث کسبوکار دارد. این ابزار بهعنوان پشتیبان شرکتها در بخشهای گوناگون اعم از خدمات مشتری کار میکند و تجربهی مشتریها را بهبود میبخشد.
میخاییل نائوموف، همبنیانگذار شرکت DigitalGenius فعال در حوزهی هوش مصنوعی و همکاری آن با انسان است.نائوموف میگوید هوش مصنوعی کنونی در حوزههایی محدود از وظایف کاربرد دارد و این حوزهها محدود به مواردی همچون کمک به مشتری برای تغییر آدرس یا اطلاعات کارت اعتباری هنگام خرید تعریف میشوند. او پیشنهاد میکند هوش مصنوعی را برای کاربرد بهتر بهعنوان همکار درکنار مسئول بخش خدمات مشتریان بهکار بگیریم.
تصور کنید هوش مصنوعی به اظهارات مشتری گوش میدهد. این هوش ماشینی تاریخچهی خرید و مشکل مشتری و موضوعات دیگر را از او میپرسد و به مسئول خدمات منتقل میکند. بهعلاوه، ماشین پیشنهادهای مناسب برای پاسخ به مشتری را نیز بیان میکند. این فرضیه ترکیبی عالی از همکاری ماشین با انسان خواهد بود که بهصورت زنده و لحظهای انجام میشود.

جینی رومتی، مدیرعامل IBM، زمانی گفته بود با برعکسکردن حروف هوش مصنوعی (AI به IA) به مفهومی کاربردی، یعنی دستیار هوشمند (Intelligent Assistant) میرسیم. ایدهی نائوموف نیز دقیقا همین مفهوم است. درواقع، برای مشتری مهم نیست که انسان یا ماشین به بهترین راهکار برای او برسند، او فقط پاسخ و راهکار کاربردی را نیاز دارد.
نائوموف در توضیح بیشتر دربارهی کاربرد هوش مصنوعی در این بخش میگوید:
هوش مصنوعی ابزاری است که برای فرایندهای تکراری خدمات مشتری کاربرد دارد. این کاربرد شبیه استفادهی حسابداران از ماشینحساب یا فایلهای صفحات گسترده برای راحتی در انجام وظایف خواهد بود.
تاکنون دیدهاید حسابدار برای انجام محاسبات خود از ماشینحساب استفاده نکند؟ شرکتها هم باید هوش مصنوعی را شبیه به ابزاری اینچنینی ببینند. درواقع، این ابزار در آیندهی نزدیک نه مزیتی رقابتی، بلکه ابزاری الزامی در کسبوکار خواهد بود.
بههرحال، هوش مصنوعی به عطفگاه خود رسیده و در زندگی روزمرهی بسیاری از ما نیز وارد شده است؛ هرچند هنوز بسیاری از مردم حضور آن را درک نکردهاند. نائوموف میگوید هوش مصنوعی به زندگی ما آمده تا بماند و آنچه امروز میبینیم، فقط شروع آن است. او معتقد است قطعا این هوش جدید دنیای کسبوکار را بهسلطه درمیآورد؛ اما آیندهای که در فیلمها میبینیم، درحد همان داستان باقی خواهد ماند.
همانطورکه گفته شد، برخی کارشناسان معتقدند آیندهی بهتصویر کشیدهشده در فیلمهای هالیوودی، بسیار دور از واقعیت است و رباتها به این اندازه شغلهای ما را تصاحب نخواهند کرد. طبق دیدگاه آنها، این هوش نهتنها شغلها را ازبین نمیبرد، بلکه بهعنوان ابزاری سودمند درکنار انسانها فعالیت خواهد کرد.
نظر شما چیست؟ آیا هوش مصنوعی درجهت سلطه بر جهان و اشغال تمام فرصتهای شغلی ما حرکت میکند یا میتوان همیشه از آن بهعنوان ابزاری کاربردی نام برد؟
گوگل گلس یکی از محصولات پوشیدنی جذابی محسوب میشود که تاکنون نسخهی جدیدی از آن عرضه نشده است. ظاهرا گوگل قصد عرضهی نسخه جدید این محصول را دارد.
نسخهی جدید عینک گوگل، اینترپرایز 2، در گیکبنچ دیده شده که برخی از مشخصات این دستگاه را آشکار کرده است. این دستگاه پوشیدنی از نسخهی سفارشی اندروید 8.1 اریو و سه گیگابایت رم و چیپست اسنپدراگون 710 بهره میبرد. این SoC کلاک پردازشی ۱.۲ گیگاهرتز با چهار هسته پردازشی دارد.
نسخهی پیشین عینک اینترپرایز گوگل، برپایهی پلتفرم اتماینتل با دو گیگابایت رم و ۳۲ گیگابایت فضای ذخیرهسازی بود. بلوتوث و پشتیبانی از دو باند وایفای 802.11n/ac نیز گزینههای اتصال را فراهم میکردند و برای مکانیابی نیز از GPS و Glonass استفاده میشد. این دستگاه همچنین دوربین ۵مگاپیکسلی و باتری ۷۸۰میلیآمپرساعتی برای تأمین انرژی داشت.
در این بنچمارک، به هیچیک از این مشخصات اشارهای نشده؛ اما دستگاهی واقعیت افزوده پیشازاین در FCC رؤیت شده بود. براساس اطلاعات بهدستآمده از این منبع، این شرکت در طراحی سختافزار راهی طولانی طی نکرده است. باتری دستگاه جدید تا ۳.۰۸ واتساعت تقویت شده و ظرفیت ۸۰۰میلیآمپری دارد. افزونبراین، از نظر اتصالات این دستگاه از دو باند عملیاتی وایفای با پروتکل 802.11a/b/g/n/ac و بلوتوث نسخهی ۵.۰ پشتیبانی میکند.
نام نسخهی اصلی عینک گوگل اکسپلورر بود که ۱۵۰۰ دلار قیمت داشت و فروش آن با شکست مواجه شد. برهمیناساس انتظار میرود دستگاه پوشیدنی جدید فقط به کسبوکارها فروخته نشود؛ اما این بدان معنا نیست که غول جستوجو دنیای اینترنت بهسوی تولید دستگاههای واقعیت افزوده برای سایر مصرفکنندگان حرکت میکند.
در میان تحولات اخیر، گزارش ثبت اختراعی نشان میدهد که گوگل بهدنبال راهی برای اتصال واقعیت افزوده به اکوسیستم هوش مصنوعی است. عینکهایی که در این اسناد نشان داده شدهاند، از نظر طراحی و ظاهر هیچ شباهتی به گوگل گلس پیشین ندارند و بهنظر میرسد طراحی آنها شبیه به عینکهای آفتابی سنّتی است. این عینکها از نظر نوع عملکرد نیز با گوگل گلس تفاوت دارند. بهطور مثال، بهجای استفاده از ورودی صوتی، آنها برای تعامل با طیف وسیعی از دستگاههای هوشمند خانگی، از نگاهکردن و حرکات سادهی سر استفاده میکنند. ممکن است این قابلیتها در نسخهی جدید گوگل گلس وجود نداشته باشند؛ اما این موضوع چندان هم دورازانتظار نیست.
هرکدام از این مشخصات و قابلیتها نشان میدهد نسخهی بعدی عینک گوگل بهبودها و پیشرفتهای درخورتوجهی درمقایسهبا نسخههای پیشین خود خواهد داشت، این تغییرات در قسمتهای مختلف دستگاه، ازجمله سختافزار، دوربین، فناوری صفحهنمایش و جنبههای صوتی اعمال خواهند شد و این دستگاه پوشیدنی مطمئنا شاهد تغییرات بزرگی خواهد بود. البته، این بدان معنا نیست که این دستگاه برای مخاطبان عمومی دردسترس خواهد بود.
گوگل بخش بسیاری از سرمایهی خود را بهعنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان پیشرو در بخش واقعیت افزوده سرمایهگذاری کرده است. شرکای گوگل نیز در این امر با گوگل همکاری کردهاند. برخی نشانهها وجود دارند که گوگل درحالتحقیق برای ساخت دستگاهی واقعیت افزوده برای مصرفکنندگان است؛ اما این محصول خاص گوگل نمیتواند این شکاف را پر کند.

آئودی مدل مقیاسکوچک تاکسی پرندهی مفهومی و خودران پاپآپ نکست را با موفقیت در آمستردام هلند آزمایش کرد.
آئودی هنوز از پروژهی تاکسی پرندهی مفهومی خود با نام پاپآپ نکست (Pop.Up NeXT) دست نکشیده است. درحقیقت، خودروساز آلمانی نمونه این سیستم ماژولار را مدتی قبل با موفقیت آزمایش کرد که از نوعی کوادکوپتر برای حمل خودروی برقی دوسرنشینه در هوا استفاده میکند. در ابتدا، خودروی الکتریکی روی زمین به کوادکوپتر متصل میشود و سپس، بهصورت خودران مسافران را به مقصد میرساند. باوجوداین، پروژه هنوز ناقص است؛ زیرا آزمایش آن با استفاده از مدل مقیاس ۱:۴ انجام شد؛ بنابراین، هنوز تلاش زیادی برای بهثمررسیدن مدل واقعی لازم است.

شرکای آئودی در این پروژه، ایرباس و ایتالدیزاین هستند و همانطورکه در تصاویر مشاهده میکنید، پیشرفت خوبی در طراحی و تولید خودروی پرنده بهچشم میخورد. مدل مقیاس یکچهارم تاکسی پرندهی آئودی در رویداد هفتهی گذشتهی Drone در آمستردام هلند آزمایش شد که بهمعنای اثبات قابلیتهای مدل مفهومی خواهد بود. ماژول پرواز اساساً کوادکوپتری است که قسمتهایی برای حمل ماژول زمینی (خودروی برقی) دارد. در ویدئوی تبلیغاتی، ماژول در آسمان پرواز کرد و فرود آمد. سپس، خودروی برقی را روی زمین گذاشت و آن را آزاد کرد. پس از جداشدن از کوادکوپتر، خودروی الکتریکی آئودی بهطور خودران از محوطهی آزمایش خارج شد.

مقالههای مرتبط:
بهطور مشخص هنوز کارهای زیادی برای بهثمررسیدن پروژهیماشین پرنده باید انجام شود و فقط نباید به ساخت خودروی برقی اکتفا کرد که آن را کوادکوپتر در اطراف شهر جابهجا میکند. کنترلهای اتوپایلوت (رانندهی خودکار) در هواپیمابسیار زیاد هستند؛ اما بهکارگیری این سیستمها برای خودرو هنوزهم درحالپیشرفت است. اگر پیچیدگی دو ماژول را اضافه کنیم که در محیطی سهمحوره باهم کار میکنند، موضوع حتی پیچیدهتر هم میشود.

بااینحال، بهنظر میرسد آئودی به آیندهی تاکسیهای پرندهی خودران برای استفاده در خدمات حملونقل شخصی در شهرهای بزرگ اطمینان زیادی دارد. آئودی قبلاً اعلام کرده بود چنین سیستمی تا دَه سال آینده وارد زندگی انسانی خواهد شد؛ اما هنوز نمیتوان هیچ برآوردی دربارهی تولید مدل واقعی این تاکسی پرندهی خودران ارائه داد. کارشناسان خودروساز آلمانی معتقدند تولید آن به مشکلهای مدل کامل در آینده بستگی دارد و آئودی میگوید گام بعدی این فرایند درحالپیشرفت است.
طراحان محصول با ترکیب هنر و علم و فناوری، ایدهها را به محصولاتی جدید تبدیل میکنند که کاربردی و موردتقاضای کاربران است.
در دو قسمت قبل آموزش طراحی محصول، فرایند طراحی محصول را کامل و با جزییات شرح دادیم. در آخرین بخش از این مجموعه، چکلیست طراحی محصول را بیان میکنیم که جمعبندی و فرمولاسیون مراحل قبلی است. چکلیست Koberg و Bagnell، مرجعی عالی برای تیمهای طراحی است که روند رسمی تبدیل ایده به محصول نهایی قابلعرضه به بازار و ضروریات آن را فهرست میکند.

۱. فرایند طراحی محصول
آنالیزها
در ابتدای این فرایند، باید تحقیق گستردهای دربارهی واقعیتها و اشکال حقیقی مسئله انجام شود. دادههایی که از تحقیقات حاصل میشود، راهحلهای احتمالی برای مشکلات را مطرح میکند و بهترین راهکار رسیدن به این راهحلها را نشان میدهد. در این بخش، دو مرحله بهطور رسمی دخیل هستند:
۱. پذیرش وضعیت: طراحان درمقابل پروژه و شناسایی راهحل متعهد هستند. برای دستیابی به این هدف، منابع دردسترس باید بهطور مؤثر باهم تلفیق شوند؛
۲. تجزیهوتحلیل: تیم، تحقیقات را بهمنظور جمعآوری دادههای مرتبط برای رسیدن به راهحل آغاز میکند.
مفهوم
وقتی محدودهی مشکل و راهحلهای بالقوه مشخص میشود، راهحل نهایی با جزییات شناسایی و تفهیم میشود. بهعبارتی در این مرحله، تیم متوجه میشود راهحل تصویرسازیشده تا چه حد نیازهای مشتریان را برآورده میکند. در این بخش، با مرحلهی پایهای فرایند طراحی محصول روبهرو هستیم. تیم، مسئله یا مسائل مهم را شناسایی میکند. تیم با استفاده از پارامترهای موقعیت و شرایط مشکل، پارامترهای اجرایی، یعنی اهداف و محدودیتها را مشخص و اطلاعات را برهمیناساس تجزیهوتحلیل میکند.

همگذاری
در این مرحله، راهحلها به ایدهها تبدیل و بهترین آنها متمایز میشوند. ایدههای طراحی به ساخت پروتوتایپهایی میانجامند که پایهی محصول نهایی هستند. این بخش را میتوان به چهار مرحله تقسیم کرد:
۱. ایدهپردازی: طی یک یا چندین جلسهی بحث و تبادلنظر، همهی ایدهها و راهحلهای ممکن مطرح میشوند. بهترین بانک ایده، زمانی ایجاد میشود که هیچ سوگیری و قضاوت خاصی دربارهی ایدههای ارائهشده وجود نداشته باشد؛
۲. انتخاب: از بین ایدههای مطرحشده در جلسهی ایدهپردازی، چند ایدهی محدود انتخاب میشوند که احتمالا به بهترین نتایج ختم میشوند. از این مرحله، میتوان برنامهریزیهای تولید محصول را آغاز کرد؛
۳. پیادهسازی: پروتوتایپها ساخته میشوند و برنامهی تولید محصول به جلو حرکت میکند؛
۴. ارزیابی: در مرحلهی نهایی، پروتوتایپها باید آزمایش شوند و اصلاحاتی اعمال میشوند که به بهبود کار کمک میکنند. اگر پروتوتایپ عملکرد موردانتظار را نداشته باشد، احتمال تکرار مرحلهی ایدهپردازی وجود دارد.

۲. مراحل طراحی محصول
برای طراحی محصولات موفق باید مراحلی را بهطور نظاممند دنبال کنیم که در اولین بخش چکلیست ذکر کردیم. بنابراین در بخش دوم، با مراحل دیگری مواجه هستیم:
خلاصهی طراحی
خلاصهی طراحی درواقع بیانیهای هدفمند است که مشکلی را شرح میدهد که باید حل شود. این بیانیه آغازی برای جهتیابی تیم محسوب میشود. بااینحال، خلاصهی طراحی حاوی اطلاعات کافی برای ایجاد روند واقعی طراحی نیست.
مشخصات طراحی محصول (PDS)
PDS یکی از مراحل حیاتی طراحی محصول است که غالبا از آن غفلت میشود. سند PDS جزییات مشکل را مستندسازی میکند. پیشازآنکه تیم کار خود را روی تولید راهحل شروع کند، باید درک عمیقی از مشکل شناساییشده بهدست آورد. این سند باید پس از گفتوگو با مشتری و تجزیهوتحلیل بازار و رقبا طراحی شود. تیم طراحی در همهی مراحل بعدی، برای اطمینان از جهت حرکت یا تصحیح مسیر به PDS رجوع میکند.

طراحی ایده یا مفهوم
تیم طراحی با استفاده از سند PDS بهعنوان مرجعی راهنما، شکل و رئوس اجمالی راهحل را طراحی میکند. طراحی در این مرحله، کاملا مفهومی است (Conceptual Design) و صرفا چهارچوب اجزای مهم را مشخص میکند. جزییات کار، در محل طراحی نوشته میشود. توجه کنید جزییات کاملا به نوع محصول بستگی دارد. مهم این است که تیم، ترتیب اولویتهای مرتبطبا محصول را بهخوبی درک کند. مزیت درک زودهنگام زنجیره ارزش این است که دوبارهکاریها را کاهش میدهد و مانع از تکرارهای اجتنابپذیر میشود.
عوامل حیاتی این مرحله که باید به آنها توجه کرد، تولید و ارزیابی مفهوم (کانسپت) هستند. هریک از کانسپتهای چندگانه، یک یا چند مورد از الزامات شناساییشدهی محصول را شناسایی و ارزیابی میکنند تا بهترین تصمیم دربارهی انتخاب بهترین راه اتخاذ شود.
تولید کانسپت یا مفهوم
در این مرحله، تیم طراحی جمعیت بیشتری از مخاطبان را به همکاری و تبادل بازخورد دعوت میکند تا جزییات مفاهیمی روشن شود که در مرحلهی قبل بهتصویر کشیده شدهاند. وقتی از مخاطبان صحبت میکنیم، منظور گروهی متشکل از متخصصان حوزههای مختلف است که میتوانند در موفقیت ایدهها و راهحلهای خلاقانه تأثیرگذار عمل کنند. استقبال از ایدههای متنوع، بخت نوآوریهای بهتر را افزایش میدهد.
ارزیابی مفهوم
حالا باید از بین کانسپتهای بالقوهی موجود طراحی مناسب را انتخاب کنیم که مشخصات تعیینشدهی طراحی محصول را برآورده کند. از این طراحی بهعنوان پایهی تصمیمگیریهای نهایی استفاده میشود. اینجا هم مجددا به تیمی با تخصصهای متفاوت نیاز داریم که طراحی انتخابشده را از زوایای مختلف ارزیابی کند. کانسپتی که بیش از سایرین به حلمسئله نزدیک است و بیشترین الزامات طراحی را برآورده میکند، بهطور دقیق و با جزییات توسعه داده میشود.
طراحی مشروح و با جزییات
در این مرحله، کانسپت نهایی انتخاب و اغلب انحرافات رفع شدهاند. بنابراین، مفهوم انتخابی با جزییات و در ابعاد و مشخصات لازم طراحی میشود. یکی از قدمهای ضروری این مرحله، تولید و آزمایش پروتوتایپی است که تا حد زیادی مشابه با محصول واقعی باشد. بهمنظور اطمینان از جنبههای عملی تولید و عرضه، تیم طراحی باید همکاری نزدیکی با واحدهای دیگر مانند تولید و تدارکات داشته باشد.
پایاندادن به تکرار طراحیها
تکرار طراحیهای محصول امری متداول است؛ اما با پاسخدادن به سؤالات زیر میتوان از برخی موارد غیرضروری اجتناب کرد:
- ساخت: میتوانیم محصول را با امکانات خودمان بسازیم؟
- فروش: قادریم محصولی تولید کنیم که مشتری میخواهد؟
- خرید: قطعات لازم را دراختیار و دردسترس داریم یا باید آنها را سفارش دهیم؟
- هزینه: برای ساخت یا ایجاد طراحی محصول باید چه هزینهای بپردازیم؟
- حملونقل: درحالساخت محصولی هستیم که حملونقل آن از روشهای معمول ممکن است یا نیاز به حملونقل ویژهای نیاز دارد؟
- پایان حیات محصول: این محصول در پایان حیات چگونه ازبین میرود؟

۳. انواع طراحی محصول
اغلب طراحیها در یکی از این دو گروه جای میگیرند:
۱. تقاضا و نوآوری کششی: وقتی طراحی محصول مستقیما از یکی از فرصتهای بازار بهره میگیرد؛ یعنی با کشش تقاضا روبهرویم. محصولِ با طرح جدید مشکل محصولِ با طرح قدیمی را حل میکند. این اتفاق ازطریق تولید محصولی کاملا جدید یا تنوعبخشیدن به محصولات فعلی بازار رخ میدهد.
۲. اختراع: در این حالت، نوآوری از پیشرفت تکنولوژی و اطلاعات حاصل میشود. این اتفاق ازطریق تحقیقات جدید یا طراحی محصول خلاقانهی جدید رخ میدهد.

۴. عوامل مؤثر در طراحی محصول
۱. هزینه: هزینههای تولید یکی از عوامل مهمی هستند که طراحی محصول را تحتتأثیر قرار میدهند. هزینههای تولیدی به دو بخش تقسیم میشوند: هزینهی مواداولیه و هزینهی نیروی کار. طبیعتا هزینههای تولید روی استراتژی قیمتگذاری تأثیر میگذارند. نکتهی مهم این است که قیمت تعیینشده باید با ارزشگذاری محصول ازطرف مشتریان مطابقت داشته باشد؛
۲. ارگونومی: محصول طراحیشده باید کاربرپسند باشد و مشتریان بهراحتی با آن کار کنند. این احتمال وجود دارد که بسته به معیارهای ارگونومیک تغییرات جزیی یا عمدهای در طراحی اعمال شود؛ بهطوریکه نیازهای ضروری مشتریان برطرف شوند؛
۳. نیازهای مشتریان: بیتردید نیازها و خواستههای مشتریان هم تا حدود بسیار زیادی طراحی محصول را تحتتأثیر قرار میدهند. بههمیندلیل باید در تمامی مراحل، یعنی از طرحهای مفهومی گرفته تا پروتوتایپهای پیشرفتهتر، به بازخورد مشتریان توجه کنیم. گاهی اوقات حتی برای راحتی مشتریان بهتر است برخی از پیشرفتهای تکنولوژیکی محصول را حذف کنیم. همانطورکه پیشازاین اشاره کردیم، کاربرپسندبودن محصول یکی از اولویتهای اصلی فرایند طراحی است؛
۴. هویت شرکت: گاهی اوقات رنگها یا ویژگیهای محصول، از هویت شرکت تولیدکننده (برند) متأثر میشود. برای مثال، لوگوی شرکت یا ویژگیهای ظریف دیگر روی محصول بهصورت پنهان یا آشکار درج میشود؛
۵. مد و فشن و اصول زیباییشناسی: گاهی اوقات هم محصول باید در استایل یا فرم خاصی ظاهر شود. برخی اوقات محصولاتی که از فناوری خاصی استفاده میکنند، برای نشاندادن بهرهگیری از این فناوری، طراحی ویژهای دارند. بهعلاوه، روندهای زیباییشناسی روز که اشتیاق مردم بیشتری را جلب میکند، روی طراحی تأثیر میگذارد؛
۶. فرهنگ و محیط: اگر محصولی صرفا برای بازار منطقهای خاص طراحی شود، توجه به فرهنگ و محیط اهمیت بیشتری پیدا میکند. گاهی طراحی محصول در فرهنگی اجتماعی جذابیت دارد؛ اما همان طراحی در کشوری دیگر برخلاف ارزشهای اجتماعی تلقی میشود؛
۷. عملکرد: درنهایت، بسته به اینکه محصول چه مشکلی را به چه شیوهای حل میکند و چه عملکردی دارد، باید به سبک خاصی طراحی شود.

۵. ملاحظات و تأملات در طراحی محصول
در دو قسمت قبل آموزش طراحی محصول، شاهد بودیم این فرایند از پیچیدگیها و ملاحظات زیادی برخوردار است. بههمیندلیل نیز آخرین عنوان چکلیست طراحی محصول، به این عنوان اختصاص داده شده است. برخی از عواملی که الزامات ناسازگار فرایند طراحی بهشمار میروند، عبارتاند از:
۱. حیات اقتصادی: در دنیای کسبوکار، هدف تولیدکننده این است که هزینههای تولید را به حداقل و سودآوری و فروش را به حداکثر برساند. افزونبراین، محصولی که با مواد باکیفیت گرانقیمت تولیدشده، طبیعتا قیمت گرانتری خواهد داشت. این موضوع باعث میشود تولیدکننده بخشی از مشتریان خود را ازدست بدهد. این تناقض معمولا با کاهش کیفیت محصول بهپایان میرسد؛
۲. قیمت و ظاهر و ارزش پرستیژ: مشتریان خواهان محصولی هستند که عملکرد و کارایی بسیاری داشته باشد. درعینحال، آنها دربرابر جذابیت ظاهری محصول هم بیاهمیت نیستند. بهعلاوه، همهی کاربران میخواهند محصول را با قیمتی مناسب خریداری کنند. واقعیت این است که ظاهر محصول درمقایسهبا عملکرد آن در اولویت نیست و حتی نقشی حیاتی در کارایی زیاد محصول ندارد. باوجوداین، وقتی چندین محصول مشابه در بازار وجود دارند، ظاهر محصول هم مزیتی رقابتی محسوب میشود؛
۳. عملکرد: عملکرد محصول یا چگونگی کارکرد آن، یکی دیگر از عواملی است که باید در ملاحظات طراحی دوباره مطرح شود. بهیاد داشته باشیم که شاید کاربران نهایی محصولی را بهدلیل ظاهرش بخرند؛ اما رضایت بلندمدت آنها و خرید دوبارهی همان محصول به عملکرد مطلوب آن بستگی دارد؛
۴. شرایط نگهداری محصول: محصولی که از قطعات کوچکتر ساختهشده، بهدلایل مختلفی هواداران بیشتری بین طراحان و تولیدکنندگان و تعمیرکاران دارد. برای نمونه، یکی از این دلایل آن است که اگر قطعات محصول ساده و مستقل باشند، محصول نهایی انعطافپذیری بیشتری خواهد داشت. چنین محصولی اگر به تعمیرات یا اصلاحات نیاز پیدا کند، سادهتر قابلتغییر و بهبودی است.
مثالهایی از دنیای واقعی: تقابل طراحی خوب و طراحی بد
تابلوی علائم پارکینگ در لسآنجلس
برای سالها، علائم پارکینگ لسآنجلس بهعنوان نمونهی طراحی اشتباه معرفی میشدند. مشکل این تابلوها تلاش برای انتقال اطلاعات بیشازحد بود. رانندگان و مسافران همیشه در درک این تابلوها با مشکل مواجه میشدند؛ زیرا مسئولان سعی داشتند قوانین پیچیدهی ترافیک را ازطریق اطلاعات زیاد روی تابلوها در مناطق کوچک اطلاعرسانی کنند. به تصویر بالا نگاه کنید. این علائم چقدر گیجکننده هستند؟
فرض کنید رانندهای هستید که روز سهشنبه ساعت نُه صبح، در آن جاده رانندگی میکنید. میتوانید در اینجا پارک کنید؟ سؤالی که خیلی ساده بهنظر میرسد؛ اما به پردازش ذهنی زیادی نیاز دارد. بسیاری از اوقات طراحان محصول باید اطلاعات زیادی را در فضایی کوچک جای دهند. شاید علائم جادههای LA مثالی افراطی باشد؛ ولی همهی ما این مشکل طراحی را در بسیاری از اپلیکیشنهای تلفنهمراه دیدهایم. راه دیگری برای طراحان محصول وجود ندارد؟
علائم پارکینگ Nikki Sylianteng
این علائم بهصورتی طراحی شدهاند که همهی اطلاعات را منتقل میکنند و درعینحال، درک آنها ساده است. علائم پیشنهادی نیکی (طراح) سرانجام در لسآنجلس بهصورت آزمایشی استفاده شدند. اما چرا این طراحی خوب عمل میکند؟
در مرحلهی اول، این علائم کاربرمحور هستند. نیکی متوجه شده بود رانندگان بهسادگی فقط میخواهند بدانند میتوانند در جایی پارک کنند یا خیر. «بله یا خیر»: این همهی چیزی بود که رانندگان به آن احتیاج داشتند. در مرحلهی بعد، او از تصاویر برای انتقال اطلاعات استفاده کرده بود نه متن نوشتاری. رنگ سبز نشانگر «بله» (امکان پارک) و رنگ قرمز نشانگر «خیر» (نبود امکان پارک) بود. ضمن اینکه طراحی او برای افرادی نیز مفید بود که به کوررنگی مبتلا بودند؛ زیرا رنگ قرمز (نشانهی پارک نکنید) حاوی هاشورهای واضحی بود. حالا وقتی به علامت نگاه میکنید، بهسادگی میفهمید سهشنبه ساعت نُه صبح، پارککردن مجاز نیست. هاشورها در چشمبههمزدنی پاسخ شما را میدهند.

وبگاه LazorOffice.com
وبگاه LazorOffice.com نمونهای از وبگاههایی است که آنها را MMN یا «ناوبری گوشت مرموز» مینامند. مشکل این دست وبگاهها، لینکهایی است که تا وقتی کاربر روی آنها کلیک نمیکند، مقصد خود را نمیداند. MMN در طراحی وبگاه عاملی منفی محسوب میشود؛ زیرا قابلیت کشف عناصر ناوبری را کاهش میدهد. درواقع MMN بار شناختی را به کاربران تحمیل میکند؛ چراکه آنها باید حدس بزنند چگونه در وبگاه حرکت کنند یا اینکه با کلیک روی لینک احتمالاچه اتفاقی میافتد.
اگر فکر میکنید این ویژگی منفیِ طراحی مختص وبگاههای قدیمی است، کافی است مدتی در برخی وبگاههای امروزی تأمل کنید تا شگفتزده شوید. برای مثال، Lazor Office یکی از شرکتهای طراحی است که خانههای پیشساخته را برای مشتریان کامل و آماده میکند. وقتی وارد این وبگاه میشوید، تصاویری مشاهده میکنید که شما را به تعامل دعوت نمیکنند. پایین صفحه نیز عکسهای کوچکتری ردیف شدهاند که اصلا مشخص نیست با کلیک روی آنها به کجا میرسید.
این موضوع را حتما بهیاد داشته باشید که عبارتی مانند «کلیک کنید تا متوجه شوید» و نظیر آن، بههیچعنوان پیشنهاد خوبی برای تجربهی کاربری (UX) نیستند. پس، همیشه لینکهای خود را برچسبگذاری کنید. هیچ کاربری دوست ندارد روی لینکهای مرموز کلیک کند!
الجی بهتازگی پتنت گوشی هوشمندی با نمایشگر تاشو در بخش لبهی کناری بهثبت رسانده است.
دنیای گوشیهای هوشمند منعطف را هنوز هیچیک از غولهای فناوری فتح نشده است؛ زیرا تمامی این شرکتها همچنان درحالطراحی و آزمایش محصولاتشان هستند. بهنظر میرسد آخرین پتنت ثبتشدهی الجی ارزش کنجکاوی و اکتشاف را دارد؛ اگرچه نمیدانیم این پتنت روزی تولید خواهد شد یا همانند بیشتر اختراعات دیگر، هرگز به مرحلهی تولید نخواهد رسید. اخیرا نیز گفته شده بود الجی نیاز شیائومی و هواوی و لنوو را به نمایشگرهای انعطافپذیر تأمین میکند.
تصاویر منتشرشده از اختراع جدید الجی بهخوبی گویای چگونگی ظاهر و نحوهی تاشدن نمایشگر این گوشی هوشمند هستند.

در توضیحات این پتنت گفتهشده گوشی هوشمند الجی توانایی تاشدن از لبهی کناری را دارد و چفت آهنربایی صفحهنمایش دستگاه را در حالت تاشده پشت وسیله نگه خواهد داشت.


وقتی این دستگاه در حالت کاملا بازباشد، میتوانید از مزایای صفحهنمایشی بزرگ مانند تبلت بهرهمند شوید. در حالت تاشده نیز قسمت پشتی نمایشگر خاموش خواهد شد؛ قسمتی که دیده نمیشود. باتوجهبه علامتهای تجاری تازه ثبتشدهی LG، اگر روزی این پتنت تولید شود، به احتمال زیاد Flex و Bendi یا Foldi نام خواهد گرفت.
برخلاف بسیاری از مردم که از بوی خودرو جدید لذت میبرند، چینیها این بو را دوست ندارند و همین مساله تبدیل به معضلی برای خودروسازان شده است.
رسانههای دیترویتی جدیدا گزارش کردهاند که فورد بهدنبال روشی میگردد تا با استفاده از آن بتواند بوی خودروی صفر کیلومتر را از خودروهای خود حذف کند. دلیل این بوده که بر اساس نظرسنجیها، خریداران چینی برخلاف بسیاری از خریداران در دنیا از بوی خودروهای جدید خوششان نمیآید و از این بو متنفرند.

بهگفتهی برنت گرابرمدیر، بخش جهانی خودرو در موسسهی JD Power:
بوی بد خودروهای تازهتولیدشده یکی معضلات خودروسازان در این بازار است. برای دانستن اهمیت این موضوع میتوان این نکته را ذکر کرد که بوی بد خودروی صفر کیلومتر، دومین مشکل مهم برای خریداران چینی پس از مصرف سوخت خودرو است.
فورد اما تدبیری را برای این مساله اندیشیده و روش خود را در اداره اختراعات آمریکا نیز ثبت کرده است. بوی بد خودروهای جدید بهخاطر ذرات ارگانیکی است که از چرم، پلاستیک و وینیل بهکاررفته در کابین ساطع میشوند. همچنین چسبهای شیمیایی که برخی بخشهای خودروها را به هم متصل میکنند نیز بوی نامطبوعی دارند. در روش ابداعی فورد، باید خودرو را در مقابل آفتاب قرار داده و پنجرههای آن را باز کرد. سپس با روشن کردن پیشرانه و سپس بخاری خودرو، پس از مدتی این بو رفع خواهد شد.

بهگفتهی دابی میلوسکی، مدیر بخش فنی موارد در شرکت فورد:
در بازار آمریکا، مردم از بوی خودرو جدید خوششان میآید ولی چینیها اینطور نیستند. این روش فورد پس از سالها آزمایش و تجربه بهدست آمده و تنها یکی از روشهایی است که برای رفع بوی خودروی صفر کیلومتر ابداع شده و در آینده به راههای دیگری هم خواهیم رسید.
بزرگترین بازار تبادل الکترونیکی سهام در آمریکا در پی دگرگون کردن سازوکار معاملات بیتکوین است.
با وجود روند کاهش قیمت بیتکوین در هفتههای گذشته، نزدک (NASDAQ) بهدنبال تکمیل زیرساختهای لازم برای افزودن این رمزارز به سبد معاملات است. طبق اعلام پایگاه بلومبرگ، منابع مطلع زمان راهاندازی این فرایند را زمستان امسال اعلام کردهاند.
شایان ذکر است نزدک بهدنبال اخذ تأییدیهی کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا بر فرایند انعقاد قراردادهای آتی بیتکوین است. بورس نیوریورک هم درنظر دارد همین قابلیت مبادلاتی جدید را تا اردیبهشت۱۳۹۸ اجرایی کند.
درحالیکه این موضوع برای NASDAQ آغازی در حوزهی ارزهای دیجیتال تلقی میشود، پیشازاین گلدمن ساکس (Goldman Sachs) نوعی از قراردادهای آتی را با عنوان «قراردادهای آتی بیتکوین انتقالناپذیر به غیر» راهاندازی کرده بود. درحقیقت دستاورد این مؤسسهی مالی، نوعی قرارداد آتی واقعی نبود و همهی تعهدات لازم در این نوع قراردادها را شامل نمیشد؛ بلکه بهطور دقیقتر قرارداد «ابزار مشتقه» بود.
ابزارهای مشتقه نوعی اوراق یا قرارداد است که ارزش آن برآمده از دارایی پایهی آن است. معمولاً ابزارهای مشتقه نوعی قرارداد آتی هستند که بهموجب آن طرفین پس از رسیدن ارزش دارایی موضوع قرارداد به قیمت توافقشده، آن را میفروشند یا مبادله میکنند. برخلاف قراردادهای آتی، ابزارهای مشتقه در صرافیها مبادله نمیشوند. این، تفاوت اصلی است بین آنچه گلدمن ساکس ارائه داده و آنچه نزدک بهدنبال راهاندازی آن است. بیتکوینهای آتی نزدک در بورس اوراق بهادار قابل تبادل و خریدوفروش خواهند بود.
این کار، نزدک را با طیف جدید و بزرگی از سرمایهگذاران مواجه میکند؛ درحالیکه مخاطب دستاورد گلدمن ساکسگروهی محدود و گزینشی از سرمایهگذاران بودند. نزدک پیشازاین هم گرایش خود را به رمزارزها ابراز کرده است؛ ولی اینبار نشانههای اقدامی جدی و عملی بهچشم میخورد.
با اپلیکیشن Fluid Navigation Gestures، بهراحتی دکمههای ناوبری اندروید را حذف کرده و ژستهای حرکتی مدرن را برای پیمایش در محیط سیستمعامل جایگزین کنید.
اگر از کاربران اندرویدی دربارهی مزایای این سیستم عامل سؤال کنید، قطعا بسیاری از آنها آزادی عمل و قدرت شخصیسازی بالا را جزو نکات مثبت اندروید در نظر میگیرند. بهلطف رویکرد باز گوگل در قبال اندروید، کاربران میتوانند محیط سیستم عامل را از جنبههای گوناگونی دستخوش تغییر کنند.
اگرچه آیکون پک و لانچر نقش بهسزایی در زیبایی محیط کاربری ایفا میکنند؛ اما در این میان، بخشهای دیگری نیز وجود دارند که مستقیماً با کیفیت تجربهی کاربری افراد در ارتباط هستند. یکی از این بخشها، نوار ناوبری است که پیمایش در سیستم عامل و جابهجایی بین اپلیکیشنها همگی بهواسطهی آن صورت میپذیرد. گوگل در اندروید ۹، این نوار ناوبری را با تغییراتی همراه کرد تا با گوشیهای مدرن کنونی که از صفحهنمایش تمامصفحه بهره میبرند، همخوانی بیشتری داشته باشد.
امروز قصد داریم برنامهی جدیدی را به شما معرفی کنیم که یک گام اساسی در راستای تغییر تجربهی کاربری و شخصیسازی سیستمعامل اندروید بر میدارد. Fluid Navigation Gestures نام اپلیکیشنی است که به شما اجازه میدهد دکمههای ناوبری پیشفرض اندروید را با ژستهای حرکتی مدرن جایگزین کنید و تجربهای پویا از گشتوگذار در محیط سیستمعامل بهدست آورید.
Fluid Navigation به شما اجازه میدهد تا نوار ناوبری را بدون نیاز به انجام فرآیند پیچیدهی روت تغییر دهید. برای پنهانسازی نوار پیشفرض با نمونهی ارائهشدهی اپلیکیشن تنها باید چند مرحلهی ساده را انجام دهید که در ادامه مفصل به آن خواهیم پرداخت.
ویژگیها



همانطور که در مقدمه اشاره کردیم، Fluid Navigation ژستهای حرکتی را جایگزین دکمههای ثابت نوار ناوبری اندروید میکند؛ بنابراین جابهجایی بین اپلیکیشنها، بستن برنامه و نمایش برنامههای اخیر همگی از طریق ژستهای حرکتی صورت میگیرد. با استفاده از این اپلیکیشن، دیگر نه دکمهی هوم باقی میماند و نه خبری از دکمهی برگشت خواهد بود. در عوض برای بازگشت به صفحهی قبلی باید انگشت خود را از گوشهی چپ و پایینی صفحهنمایش (مکان قبلی دکمهی بازگشت) به سمت بالا سوایپ کنید؛ همچنین اگر قصد دارید مستقیماً وارد صفحهی خانگی شوید، تنها کافیست انگشت خود را با یک حرکت سریع از بخش پایینی و میانی نمایشگر به بالا حرکت دهید؛ برای مشاهدهی برنامههای اخیر نیز باید همین کار را با یک مکث کوتاه انجام داد.
موارد فوق، تشکیلدهندهی عملگرهای سهگانهی اصلی سیستمعامل اندروید بودند که شیوهی کارکرد آنها را بیان کردیم. با این وجود، ویژگیهای این اپلیکیشن تنها به همینجا ختم نمیشود و گزینههای داخلی آن، شخصیسازی بهمراتب بیشتری را برای تعامل بهتر با گوشی در اختیار کاربران قرار میدهد. افراد میتوانند با توجه به نیازهای خود برای هر نوع حرکت دست، یک عملکرد خاص را در نظر بگیرند. در تمامی بخشها، عملکرد سوایپ سریع با سوایپ بههمراه مکث متفاوت است.
در Fluid Navigation افزون بر قسمت پایینی صفحهنمایش، گوشههای راست و چپ دستگاه نیز قادر به انجام عملکردهای خاصی هستند. بهعنوان نمونه شما میتوانید با سوایپ سریع از سمت چپ صفحهنمایش به نوار اعلانات دسترسی پیدا کنید؛ همچنین میتوانید عملکرد دیگری همچون نمایش منوی تنطیمات را برای سمت راست صفحهنمایش برنامهریزی کنید.
برای شخصیسازی موارد فوق باید پس از فعالسازی نوار اعلانات جدید، از طریق اپلیکیشن مربوطه به زیرمنوی Actions مراجعه کنید. با ورود به این منو، با صفحهی زیر روبرو میشوید.
همانطور که در تصویر مشاهده میکنید، در گوشههای صفحهنمایش آیکونهای مختلفی قرار گرفتهاند. شما با ضربهزدن روی هر یک از این آیکونها میتوانید عملکردهای متفاوتی را برای آن ژست در نظر بگیرید.
بهعنوان مثال، شما میتوانید گوشهی پایینی و راست صفحهنمایش را به گوگل اسیستنت اختصاص دهید. با انجام چنین کاری، به محض سوایپ از قسمت یادشده، گوگل اسیستنت به اجرا در خواهد آمد. آیکون نخست به سوایپ سریع اشاره میکند و آیکونی که در پشت آیکون اول قرار گرفته، از طریق سوایپ با مکثی آرام فعال میشود؛ بنابراین برای تنظیم و شخصیسازی این قسمت، حتما باید این موضوع را در نظر داشته باشید تا به مشکل بر نخورید.
کاربران افزون بر عملگرهای یادشده، میتوانند به اپلیکیشن، مخاطب یا پلیلیست خاصی نیز از این طریق دسترسی پیدا کنند؛ البته اجرای اپلیکیشنها تنها در نسخهی پرو فعال است.

به تناسب سلیقه، کاربران میتوانند میزان حساسیت و محدودهی ژستهای حرکتی را نیز مشخص کنند. این موضوع باعث میشود تا آمار خطا کاهش پیدا کند و کاربران بهراحتی و بدون تقلای مضاعف، به عملگرهای اصلی اندروید دسترسی پیدا کنند.
با این حال یک نکتهی منفی بزرگ دربارهی Fluid Navigation وجود دارد که انتظار میرود توسعهدهندهی آن در بهروزرسانیهای بعدی آن را مرتفع سازد. اگر نوار ناوبری پیشفرض دستگاهتان را غیرفعال و ژستهای حرکتی این اپلیکیشن را جایگزین آن کنید و سپس روزی تصمیم به حذف این برنامه بگیرید، ابتدا باید ژستهای حرکتی را از طریق اپلیکیشن غیرفعال کنید. فراموشی این موضوع باعث میشود تا پس از حذف برنامه، دسترسی به عملگرهای اصلی اندروید بسته شود و شما هرگز به نوار ناوبری دسترسی پیدا نکنید.
آموزش حذف نوار ناوبری
برای استفاده از ژستهای حرکتی جدید، ابتدا باید نوار ناوبری پیشفرض را پنهان کنید. برای انجام این کار، اپلیکیشن دو راه را در پیشروی شما قرار میدهد. نخستین راه، روت کردنِ دستگاه است که برای آندسته از افرادی که تاکنون دستگاه خود را روت نکردهاند، توصیه نمیشود؛ اما گزینهی دیگری نیز وجود دارد که برای بهرهگیری از آن تنها اتصال گوشی به رایانه نیاز است. توصیه میشود تا علاوهبر مطالعهی آموزش متنی زیر، ویدیوی بالا را نیز تماشا کنید.
برای اتصال دستگاه به رایانه، ابتدا باید USB Debugging را فعال کنید. برای این منظور، ابتدا به تنظیمات گوشی وارد شوید و سپس به بخش About «دربارهی گوشی» مراجعه کنید. حال در این صفحه، روی گزینهی Build Number «شمارهی ساخت» ۷ بار ضربه بزنید تا حالت توسعهدهنده برای گوشی شما فعال شود. با فعالشدن حالت توسعهدهنده، حال به منوی اصلی بازگردید و بهدنبال گزینهی Developer Options «گزینههای توسعهدهنده» بگردید. با انتخاب گزینهی یادشده، وارد صفحهی جدیدی میشود. اکنون در این صفحه بهدنبال گزینهای با نام USB Debugging بگردید و آن را فعال کنید.
توجه داشته باشید که انجام مراحل فوق، هیچگونه صدمهای به دستگاه شما وارد نمیسازد و تنها برخی دسترسیهای بیشتر را در اختیارتان قرار میدهد.
با گذشت از مراحل فوق، به رایانهی خود برگردید و از این لینک، SDK Tools مناسب سیستمعامل کامپیوترتان را دانلود کنید. وقتی دانلود تکمیل شد، به محل ذخیرهی فایل بروید و آن را به درایو C رایانهی خود انتقال دهید. اکنون برای سادهسازی روند، بهتر است نام فایل زیپ را به Android Tools تغییر دهید. با انجام این مراحل، فایل زیپ را در فولدری با همین نام اکسترکت کنید. نام فولدر را بهخاطر بسپارید و به سراغ CMD بروید.
با جستجوی نام CMD در منوی استارت، این محیط را اجرا کنید تا قطعه کدهای موردنیاز را طبق تصویر زیر اعمال کنیم.
با نوشتن قطعهکدهای فوق، مسیر را به فایل دانلودشده تغییر میدهیم. حال در این مرحله نوبت اتصال گوشی به رایانه است. ابتدا اطمینان حاصل کنید که صفحهنمایش دستگاهتان در حالت روشن قرار دارد و سپس از طریق کابل آن را به رایانه متصل کنید.
حال به این لینک مراجعه کرده و درایورهای ADB را روی رایانهی خود دانلود کنید. در مرحلهی نصب این درایورها، در مقابل گزینهها کلید Y را روی کیبورد بفشارید. این کار را سه بار انجام دهید تا فرآیند نصب آغاز شود.
پس تکمیل موارد فوق، به CMD بازگردید و دستور زیر را تایپ کنید:
adb shell pm grant com.fb.fluid android.permission.WRITE_SECURE_SETTINGS
حال کلید اینتر را بفشارید تا کد اجرا شود. با تکمیل این قسمت، دوباره به گوشی خود بازگردید و اپلیکیشن Fluid Navigation Gestures را از نو اجرا کنید. حال گزینهی فعالسازی نوار ناوبری جدید فعال شده و میتوانید آن را جایگزین نوار ناوبری پیشفرض دستگاه خود کنید.
نکته: اگر قصد حذف اپلیکیشن را دارید، ابتدا ژستهای حرکتی را از درون اپلیکیشن غیرفعال و سپس اقدام به لغو نصب اپلیکیشن کنید.
تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار نفر اقدام به نصب این اپلیکیشن کردهاند که از میان آنها، ۹۹۸ نفر امتیاز ۴.۷ را برای آن در نظر گرفتهاند.
نکات مثبت
- ویژگیهای جذاب
- ایدهی نوآورانه
- پیادهسازی آسان
- امکان شخصیسازی
نکات منفی
- عدم غیرفعالسازی خودکار ژستهای حرکتی پس از حذف اپلیکیشن
تویوتا، نسخهی جدیدی از خودروی پرفروش پریوس را معرفی کرده که در کنار تغییرات ظاهری جزئی به سیستم چهارچرخ محرک AWD هم مجهز شده است.
زمانی که تویوتا، تیزر جدید تویوتا پریوس را حاوی این خودرو در یک مسیر برفی نشان میداد، میشد حدس زد که تغییرات مهمی در راه است. سرانجام با منتشر شدن اطلاعات دقیق این مدل توسط تویوتا مشخص شد که تویوتا برای بازار آمریکا نسخه چهارچرخ محرک (AWD) پریوس را عرضه خواهد کرد.

تویوتا سیستم چهارچرخ محرک جدید پریوس را AWD-e نامیده است. در این سیستم، ارتباط مکانیکی بین چرخهای عقبی و موتور خودرو وجود ندارد؛ بلکه برای محور عقب، یک الکتروموتور جداگانه در نظر گرفته شده است. این موتور الکتریکی جداگانه میتواند نیرو را تا سرعت ۹ کیلومتر بر ساعت به چرخهای عقب ارسال کند و در بهبود شتاب اولیه نیز موثر است. یک کامپیوتر با سنجش چسبندگی چرخها بهصورت خودکار میتواند به دستور فعال شدن موتور برقی عقب را بدهد و تا حداکثر سرعت ۶۹ کیلومتر بر ساعت نیز نیرو را به چرخهای عقبی انتقال دهد.

کسانی که خیلی علاقهمند به پریوس هستند و اخبار این خودرو پیگیری میکنند، حتما میدانند که تویوتا چندسالی است این مدل را در بازار داخلی ژاپن عرضه میکند؛ اما حالا با افزایش تقاضا برای خودروهای کراساور و شاسیبلند در بازار آمریکا، تصمیم گرفته تا این مدل را در آمریکا نیز عرضه کند تا شاید بتواند تاثیر مثبتی روی فروش پریوس در برابر افزایش روزافزون فروش کراساورها داشته باشد. طبق پیشبینیهای تویوتا، مدل AWD خواهد توانست ۲۵ درصد از فروش کل پریوسها در آمریکا را به خود اختصاص دهد. فضای داخلی پریوس نیز کمی بزرگتر از کراساورهای کوچک بوده و همین، نقطهقوتی برای این خودرو در رقابت با کراساورها به شمار میرود.

مقالههای مرتبط:
مصرف تویوتا پریوس چهارچرخ محرک در شهر ۴.۵ لیتر و در بزرگراه ۴.۹ لیتر است. بنابراین از نظر مصرف سوخت میتوان پریوس را یکی از کممصرفترین خودروهای دو دیفرانسیل موجود در بازار آمریکا دانست.
تغییرات تویوتا پریوس برای سال ۲۰۱۹ تنها محدود به سیستم چهارچرخ محرک AWD-e نیست و تویوتا تغییرات ظاهری جزئی نیز روی این مدل اعمال کرده که ظاهر آن را بیشتر به مدل پریوس پرایم شبیه کردهاند. مدل پایهی تویوتا پریوس L Eco نام دارد و تیپهای دیگر آن شامل LE، XLE و Limited هستند. تویوتا دو رنگ جدید را که Supersonic قرمز و Electric Storm آبی نام دارند، به رنگهای قابل انتخاب برای پریوس اضافه کرده و در انتها رینگهای جدید ۱۵ اینچی از نوع دو رنگ روی مدل AWD-e نصب شدهاند.

با ورود به داخل کابین پریوس ۲۰۱۹، با فضای آشنایی همانند قبل مواجه میشوید. یک نمایشگر ۴.۲ اینچی در کابین نصب شده که منوی مخصوص سیستم AWD-e هم به آن اضافه شده است. تیپ XLE مدل AWD-e به امکاناتی همچون گرمکن صندلیهای جلو، تنظیم برقی صندلیهای جلو در ۸ جهت و تودوزی SofTex مجهز شده و بهصورت انتخابی نیز میتوان باربند سقفی را برای آن سفارش داد. در بخش ایمنی، پریوس جدید خودرویی کامل بوده و تمام تیپهای آن بهصورت استاندارد به پکیج امکانات ایمنی تویوتا مجهز هستند.
تویوتا هنوز قیمت دقیق پریوس AWD-e را اعلام نکرده و گفته شده که این اطلاعات سال آینده منتشر خواهند شد.
هوندا در نمایشگاه خودروی لسآنجلس ۲۰۱۸ از کراساور سایز متوسط جدیدی با نام پاسپورت رونمایی کرده که میتواند فاصلهی بین کراساورهای کوچک و بزرگ هوندا را پر کند.
هوندا در نمایشگاه خودروی لسآنجلس از کراساور جدیدی رونمایی کرد که البته نام جدیدی ندارد. این خودروی جدید هوندا پاسپورت Passport نام دارد ولی نباید آن را با هوندا پاسپورت که دهه ۱۹۹۰ به بازار عرضه میشد اشتباه گرفت؛ چون هوندا پاسپورت قدیمی در حقیقت نسخهای از ایسوزو Rodeo بود.

این بار هوندا محصولی کاملا جدید را بر اساس تقاضای بالای بازار برای خودروهای شاسی بلند تولید کرده است. مراحل توسعه و طراحی پاسپورت جدید در آمریکای شمالی انجام شدهاند. تولید این خودرو نیز در کارخانه هوندا در شهر لینکلن در ایالت آلاباما انجام خواهد شد. زمان عرضه به بازار هوندا پاسپورت جدید سال ۲۰۱۹ است ولی فعلا میتوان با مراجعه به نمایشگاه خودروی لسآنجلس ۲۰۱۸ این کراساور را از نزدیک دید.

پاسپورت جدید یک کراساور سایز متوسط ۵ نفره است که بین مدل CR-V و مدل بزرگ هشت نفرهی پایلوت قرار میگیرد. زیر کاپوت این خودرو شاهد استفاده از یک موتور ۳.۵ لیتری ۶ سیلندر V شکل با قدرت ۲۸۰ اسب بخار هستیم که نیروی آن بهصورت استاندارد با یک جعبه دنده ۹ سرعته خودکار به چرخهای جلو انتقال پیدا میکند. همانطور که میتوان انتظار داشت، هوندا با سیستم چهارچرخ محرک i-VTM4 نیز به بازار عرضه خواهد شد.
سیستم چهارچرخ محرک i-VTM4 عملکرد جالبی دارد. این سیستم دارای یک سامانهی تقسیم گشتاور الکترونیکی است که میتواند تا ۷۰ درصد نیرو را به چرخهای عقب انتقال دهد و حتی میزان دقیق نیرو بین چرخهای راست و چرخ عقب را نیز تعیین کند. این سیستم چهار نوع حالت رانندگی مختلف دارد و استفاده از آن قابلیت یدککشی باری به وزن ۲۲۶۸ کیلوگرم را نیز به پاسپورت می دهد. مدل تک دیفرانسیل دارای دو حالت رانندگی نرمال و برفی است و توانایی یدکش آن به ۱۵۸۸ کیلوگرم کاهش پیدا کرده است.

کابین هوندا پاسپورت جدید، فضایی راحت برای سرنشینان خودرو است و از نظر فضای داخلی باید آن را بزرگترین خودروی کلاس خود دانست. فضای صندوق پاسپورت نیز در حالت عادی ۱۱۶۶ لیتر است که با تا کردن صندلیهای عقبی به ۲۲۰۶ لیتر افزایش پیدا میکند.

در بخش فناوریهای کابین، پاسپورت به Apple CarPlay و Android Auto با قابلیت اتصال وایفای مجهز است. سیستم صوتی استریو هم بسته به تیپی که مشتری انتخاب کند، میتواند وجود داشته باشد. تیپ اسپرت این خودرو به یک سیستم صوتی ۲۱۵ واتی با نمایشگر ۵ اینچی مجهز شده و در تیپهای بالاتر از نمایشگر ۸ اینچی با سیستم ۵۹۰ واتی استفاده شده است.

تمامی تیپهای هوندا پاسپورت جدید بهصورت استاندارد از تجهیزات ایمنی خوبی برخوردارند و پکیج Honda Sensing نصبشده روی آنها امکاناتی مانند سیستم ترمز خودکار اضطراری، سیستم هشدار برخورد از جلو، رادار هشدار بین خطوط، سیستم کمکی رانندگی بین خطوط، کروز کنترل هوشمند، سیستم هشدار خودروی عبوری از پشت و دوربین ۳۶۰ درجه موجودند.

بهگفتهی مدیر بخش آمریکایی هوندا، پاسپورت جدید تلفیقی از راحتی سواری و تواناییهای حرکتی خوب است و تواناییهای آن، این محصول را تبدیل به خودرویی توانا و مناسب برای استفاده در طول هفته تبدیل کرده اند.
قیمت نسخههای مختلف هوندا پاسپورت قرار است سال آینده منتشر شوند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید