
پژوهشگران دانشگاه "واترلو"، برای تشخیص نشتی لولههای آب، سیستمی مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه دادهاند.
به گزارش ایسنا و به نقل از یورکالرت، شاید بتوان هزینه بالای تلفات آب در سیستم آب شهری را با کمک چند حسگر و فناوری هوش مصنوعی، به طور قابل توجهی کاهش داد.
این فناوری که توسط پژوهشگران "دانشگاه واترلو" (UWaterloo) کانادا ابداع شده میتواند حتی نشتیهای کوچک لوله را تشخیص دهد. پژوهشگران در ابداع این سیستم، از روشهای پیچیده پردازش و نرمافزار هوش مصنوعی استفاده کردند تا نشانههای نشتی لوله را از طریق بررسی صدای آب در آن تشخیص دهند.
حسگرهایی که نشانههای صوتی را ثبت میکنند، هزینه کمی دارند و به آسانی و بدون حفاری، قابل نصب هستند. "رویا کودی"(Roya Cody)، دانشجوی دو رگه ایرانی-کانادایی دکتری مهندسی عمران دانشگاه واترلو و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: این فناوری، به شهرها کمک میکند تا از منابع خود نگهداری و آنها را به شکل کارآمد ترمیم کنند. مشکلات بزرگی مانند انفجار لولهها، در اثر تغییر فشار، نوسانات حجمی یا فوران آب به سطح پیش میآیند اما نشتیهای کوچک لوله اغلب تا سالها تشخیص داده نمیشوند. رویا کودی دختر پروانه بکتاش، مهندس ساختمان و استاد دانشگاه کنکوردیا کانادا و توماس کودی است.
نشتی شدید لوله میتواند علاوه بر تلف کردن آب، مشکلات سلامتی ایجاد کند و به مرور زمان، به زیرساختها آسیب برساند و آنها را از بین ببرد.
کودی افزود: ما میتوانیم با برطرف کردن نشتیهای کوچک، از انفجار پرهزینه و مخرب لوله در آینده پیشگیری کنیم.
پژوهشگران، پس از تشخیص مورد اطمینان نشتیها در آزمایشگاه، اکنون در حال انجام دادن آزمایشهای میدانی هستند. آنها قصد دارند روشهایی برای مشخص کردن محل نشتی ارائه دهند و امکان شناسایی، اولویتبندی و تعمیر لوله را برای مقامات شهری فراهم کنند.

یکی از بهترین و جذابترین سرگرمیهای فضانوردان ایستگاه فضایی بینالمللی تماشای سیاره مادری یعنی کره زمین است. این علاقه فضانوردان، همچنین نیاز ایستگاه فضایی بینالمللی به داشتن یک "برج نگهبانی بصری" باعث شد ناسا به فکر ساخت آن بیفتد.
به گزارش ایسنا؛ ساخت برج دیدبانی نخست توسط ناسا و بوئینگ آغاز شد اما به دلیل کاهش بودجه، ادامه کار بر روی طراحی و ساخت آن لغو گردید. بعدا سازمان فضایی اروپا ساخت آن را بر عهده گرفت. در 8 فوریه 2010 کیهان پیمای شاتل در جریان ماموریت شماره 130، واحد فضایی ساخته شده توسط سازمان فضایی اروپا به نام "کاپولا" را با خود به فضا برد. این نام در زبان ایتالیایی معنای "گنبد" را میدهد.
با طراحی نهایی کاپولا تقریبا 3 متر قطر و 1.5 متر ارتفاع و 1.880 کیلوگرم وزن دارد و دارای شش پنجره جانبی و یک پنجره در سقف است که همه آنها با کرکرهای ویژه در برابر آسیبهای ریزشهاب سنگها و بقایای کوچک اشیای پرتاب شده به مدار محافظت میشوند.

این کرکرههای به صورت دستی باز و بسته میشوند. هر پنجره یک دستگیره با یک اتصال مستقیم مکانیکی به باز و بسته کننده خارجی ارتباط دارد. حلقههای لاستیکی ویژهای برای جلوگیری از نشت هوا در آنها بکار گرفته شدهاند.هفت پنجره آن برای زیر نظر گرفتن انجام آزمایشهای بیرون از ایستگاه فضایی بینالمللی، بررسی بدنه خارجی ایستگاه و پهلوگیری ناوهای اعزامی به ایستگاه مورد استفاده قرار میگیرد.
اما یکی از سرگرمیهای دوست داشتنی فضانوردان حضور در کاپولا و نگاه کردن به منظره شگفت انگیز زمین از ورای دریچههای آن است. خیلی از فضانوردان علاقه دارند با توجه به نمای باز و آزادی که کاپولا دارد از زمین عکس بگیرند گرچه حتی حضور در کنار پنجرههای آن و نگاه به زمین به آنها آرامش میدهد.




به نظر میرسد بازار رقابت در گوشیهای هوشمند اکنون داغتر از هر زمان دیگری است و غولهای فناوری در سراسر جهان به دنبال اجرایی کردن نوآوریهای جدید در این محصول تجاری هستند که حالا دیگر به جزئی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شده است.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یک سال است که گوشیهای پرچمدار و پرطرفدار از برترین برندهای دنیا فناوری "ناچ"(notch) را در خود میبینند، اما چیزی تا پایان سال ۲۰۱۸ نمانده و همگان منتظر مواجهه با نوآوریهای جدید در سال ۲۰۱۹ هستند.
مظنونین همیشگی، گوشیهای پرچمداری هستند که هر ساله توسط کمپانیهای مختلف این عرصه معرفی و عرضه میشوند.

۱. گوشیهای ۵G
در حالی که ممکن است شما در تلاش برای دستیابی به سرعت ۴G یا LTE باشید، ۵G در حال آمدن است. در حالی که زیرساخت شبکه ۵G هنوز در مراحل اولیه توسعه قرار دارد، سازندگان تلفن همراه با جدیت قصد استفاده از آن در پرچمداران ۲۰۱۹ خود را دارند.
حتی اگر نتوان طی ۱۲ ماه آینده یک سیگنال هم از ۵G دریافت کرد، دیدن این برچسب روی جعبه گوشیهای هوشمند جدید به این معنی است که این دستگاه، آینده را تضمین خواهد کرد. بنابراین تولیدکنندگان مشتاق هستند که محصولات خود را به فناوری ۵G مجهز کنند.
در واقع، اکثر اسمهای بزرگ مانند وانپلاس، سامسونگ، سونی و هوآوی تایید کردهاند که فناوری ۵G را در سال ۲۰۱۹ معرفی خواهند کرد. اپل و گوگل هنوز چنین چیزی را اعلام نکردهاند، اما بعید نیست که به زودی به این صف بپیوندند.
زمانی که گوشیها به این فناوری مجهز باشند و زیرساختها نیز مهیا باشد، سرعت بارگیری و بارگذاری(دانلود و آپلود) شاید حتی تا صدها برابر سریعتر خواهد شد، همچنین ظرفیت بیشتری در شبکه ایجاد میکند. بنابراین وقتی در یک محل شلوغ مانند یک استادیوم ورزشی هستید، آنتن و شبکه با قطعی مواجه نمیشوند.

۲. گوشیهای قابل انعطاف
گوشیهای قابل انعطاف در سال ۲۰۱۹ به طور قطع و احتمالا با قیمت بالا عرضه خواهند شد و توسعه پیدا خواهند کرد.
هفته گذشته سامسونگ یک نمونه اولیه از چنین تلفنی را به نمایش گذاشت.
سامسونگ تنها نخواهد بود، چرا که "ریچارد یو" مدیر عامل شرکت هوآوی در مراسم معرفی گوشی Mate ۲۰ گفت که این شرکت همچنین بر روی یک تلفن قابل انعطاف و انتشار آن در طول سال ۲۰۱۹ متمرکز شده است.
در حالی که الجی هنوز رسما اعلام نکرده است، اما اختراعاتی که به تازگی ثبت کرده نشان میدهد که این شرکت هم در حال کار بر روی همین تکنولوژی است.
واضح است که مزیت اصلی این تکنولوژی، یک صفحه نمایش بزرگ و تجربه همزمان گوشی و تبلت است.
البته در مورد دو صفحه نمایش با لولایی در وسط صحبت نمیکنیم، بلکه صحبت از صفحه نمایشی یکپارچه است که واقعا خم میشود.
احتمالا نمونه اولیه این گوشیها را در نمایشگاه جهانی CES ۲۰۱۹ در ماه ژانویه شاهد خواهیم بود. بنابراین برای این تلفنها آماده باشید، چرا که به احتمال قریب به یقین گرانقیمت خواهند بود.

۳. تکامل ناچ
ظاهر صفحه نمایش چیزی نبود که سازندگان تلفن قبل از اینکه آیفون X در سال ۲۰۱۷ معرفی شود، مورد توجه قرار بگیرد، اما اکنون همه در حال تقلید از اپل هستند.
مطمئنا این فناوری ضروری بود، زیرا تولیدکنندگان تلفن همراه برای هرچه کمتر کردن حاشیه صفحه نمایش به آن نیاز داشتند. حسگرهای اثر انگشت را میتوان به پشت تلفن منتقل کرد یا با فناوری تشخیص چهره جایگزین کرد، اما هنگامی که کار به دوربینهای جلو میرسد، باید چارهای اندیشید.
گوشیهایی نظیر وانپلاس ۶T ناچ را به اندازهای کاهش دادهاند که تقریبا دیگر به چشم نمیآید و اگر آخرین تیزر هوآوی یا خبر ما در مورد اولین دوربین تعبیه شده زیر صفحه نمایش را دیده باشید، به زودی اولین گوشی هوشمند که تنها دارای یک حفره دایرهای برای تعبیه دوربین آن هم در زیر صحه نمایش است، معرفی خواهد شد.
انتظار میرود سازندگان گوشی در طول سال ۲۰۱۹ به آزمایش انواع و موقعیتهای جاگذاری مختلفی از ناچ بپردازند.
در واقع، سال آینده ممکن است آخرین سال برای ناچ باشد، چرا که تولیدکنندگان در حال حاضر در حال کار کردن در مورد چگونگی جاسازی حسگرهای اثر انگشت در زیر صفحه نمایش هستند و احتمالا چیزی تا انتقال دوربین و دیگر حسگرها به زیر صفحه نمایش نمانده است.

۴. لنزهای دوربین بیشتر
با پیشرفت بیرویه گوشیهای هوشمند در سال گذشته، به نظر میرسد تولیدکنندگان به ایده تعدد لنزهای دوربین به عنوان یک جهش بزرگ فکر میکنند.
ابتدا دوربین دوگانه آمد، سپس دوربین سهگانه و چهارگانه به بازار آمد و سال بعد حتی میتوانیم انتظار فراتر از آنها را داشته باشیم. از همین حالا مشخص شده است که نوکیا در حال کار برای معرفی دوربین پنجگانه در گوشی خود است و دیروز نیز خبری از الجی شنیده شد که میخواهد یک گوشی با ۱۶ دوربین روانه بازار کند.
البته ما در این قسمت بیشتر با شایعات و گمانهزنیها به جای واقعیت مواجه هستیم. اما در کل به نظر میرسد سازندگان گوشی میخواهند آنقدر لنز به پشت گوشیها اضافه کنند که دیگر چیزی به جز لنز در پشت آنها دیده نشود!
اما همه این لنزهای اضافی به چه دردی میخورند؟ در واقع آنها به دلیل فقدان عمق فیزیکی در تکنولوژی دوربین گوشیهای هوشمند، اضافه کردن ویژگیهایی مانند زوم اپتیکال، صاف کردن پسزمینه، فناوری ضد لرزش و بازسازیHDR بهتر با ترکیب دادهها از چندین لنز به جای فقط یک یا دو لنز به کار گرفته میشوند.
در این میان شرکتهایی نظیر گوگل نیز هستند که ترجیح میدهد به جای استفاده از چندین لنز، از نرم افزارهای پردازش تصویر پیشرفته در گوشیهای خود استفاده کنند.
دوربین هشتگانه پرچمدار بعدی الجی، با گرفتن یک مجموعه عکس از زوایای مختلف، احتمالا قادر به تولید انواع تصاویر سه بعدی و تصاویر متحرک چشمگیر خواهد بود.
در مجموع دوربینهای گوشیهای سال ۲۰۱۹ در مقایسه با سال ۲۰۱۸، به طور قابل توجهی پیشرفت خواهند داشت.

۵. توسعه هوش مصنوعی
اگر شما توجه دقیقی به گوشیهای معرفی شده در سال ۲۰۱۸ داشته باشید، این امر به هیچ وجه جای تعجب ندارد، چرا که هوش مصنوعی در حال حاضر نقش مهمی در گوشیهای پرچمدار بازی میکند.
همین طور که سال ۲۰۱۹ را سپر کنیم، انتظار میرود که این نقش بزرگتر و بزرگتر شود. گوشیهای برتر سال ۲۰۱۹ قادر خواهند بود بدون کمک شما بیشترین بازدهی را داشته باشند و کارهای مختلفی انجام دهند.
اغلب تراشههای پردازنده تلفنهای پیشرفته اکنون دارای مولفههای اختصاصی برای محاسبات هوش مصنوعی هستند. این بدان معنی است که آنها میتوانند وظایفی را که مخصوص یادگیری ماشین است، انجام دهند.
برای مثال قادر به تشخیص سگ یا گربه در یک عکس هستند یا میتوانند صدای کابر را از دیگران تمیز دهند. این به نوبه خود به این معنی است که لازم نیست تلفن شما، این نوع کارهای تشخیصی را از فضای ابری بارگیری کند، بنابراین شما سریعتر نتایج مورد نظر خود را دریافت خواهید کرد و دستگاه فورا پاسخ میدهد.
با این فناوری میتوان عکسهای واقعیت افزوده را با دوربین گوشی گرفت.
مطمئنا تعداد زیادی پیشرفت در قسمت نرم افزاری وجود خواهد داشت، زیرا دستیار هوشمند گوگل، سیری، بیکسبی و دیگر دستیارهای هوشمند، هوشمندتر خواهند شد.
خودروی مفهومی و الکتریکی آئودی ای-ترون جیتی بهعنوان سومین محصول برقی آئودی در نمایشگاه لسآنجلس رونمایی شد.
آئودی از خودروی مفهومی e-tron GT در نمایشگاه لسآنجلس رونمایی کرد. آئودی ای-ترون GT سومین مدل تمام الکتریکی این شرکت پس از شاسیبلند و مدل کراساور اسپرتبک ای-ترون به شمار میرود. همانند سایر محصولات مفهومی، آئودی ای-ترون جیتی نیز در نمایش اولیه استتار شده است، اما این موضوع نمیتواند از کسب برخی جزئیات آن جلوگیری کند.

شبیه خودروی الکتریکی تسلا مدل اس که در نقطهی مقابل آن قرار دارد، آئودی ای-ترون GT به لحاظ فنی سداننیست. در حقیقت این مدل مفهومی یک لیفتبک یا کوپه چهاردر با ظاهر طراحی اسپرت است. برای پی بردن به این نکته به خط سقفی شیبدار، حالت روبهپایین، دیفیوزر عقب بزرگ و حروف آئودی اسپرت توجه کنید. بهنظر میرسد مفهومی برقی جدید توسط افرادی طراحی شده باشد که مسئول طراحی آئودی RS هستند، به این معنی که باید عملکرد قابلتوجهی ارائه دهد.

آئودی جزئیات بیشتری همراه با تصاویر اولیه مفهومی ای-ترون GT منتشر نکرده است، اما گزارش Bild آلمان نشان میدهد که GT e-tron از همان پلتفرم توسعهیافتهی پورشه برای خودروی برقی تایکان (Taycan) استفاده میکند. بنابراین باید ببینیم که آیا عملکرد آن مشابه یا بیشتر از مدل پورشه میشود. این پلتفرم دارای فاصلهمحوری ۲۹۰ سانتیمتر، طول ۴۹۷ سانتیمتر، عرض ۱۹۵ سانتیمتر و ۱۳۷ سانتیمتر ارتفاع است. سقف آئودی ای-ترون GT از کربن ساخته میشود، در حالی که سایر ساختار آن از آلومینیوم و فولاد است. این تصاویر همچنین شباهت بینظیری با آخرین مدل آئودی A7 اسپرتبک دارد؛ شاید شکل چراغها و سپر کمی متفاوت باشد، اما شکل کلی و ظاهر خودرو اساساً یکسان است.

با توجه به گزارش فوق، آئودی ای-ترون جیتی قادر است در زمان ۳.۵ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت برسد و با یکبار شارژ مسافت ۴۰۰ کیلومتر را طی کند. همچنین زمان شتابگیری صفر تا ۲۰۰ کیلومتر این مدل مفهومی هم ۱۲ ثانیه اعلام شده است، در حالی که بیشینه سرعت آن به ۲۴۰ کیلومتربرساعت میرسد. زمان استفاده از بیشینه سرعت بهلطف استفاده از سیستم خنککاری پیشرفته تا حدود زیادی افزایش مییابد. محل قرارگیری باتری در کف خودرو قرار دارد و سیستم چهار چرخ فرمان نیز باعث فرمانگیری بسیار سریع میشود.

آئودی ادعا میکند که این خودروی مفهومی الکتریکی بهلطف بهرهگیری از موتورهای سنکرون (synchronous motor) در محورهای جلو و عقب، قادر است ۵۸۲ اسببخار قدرت تولید کند. قدرت تولیدی توسط سیستم تمام چرخ محرک کواترو (Quattro) به چهار چرخ خودرو منتقل میشود.

آئودی ادعا میکند که شعاع حرکتی ای-ترون GT بهلطف صرفهجویی در مصرف انرژی و سیستم بازیابی خودکار انرژی ترمز میتواند تا ۳۰ درصد افزایش یابد. ترمزهای چرخ تنها زمانی عمل میکنند که راننده با شتاب بیش از ۰.۳ g ترمز بگیرد؛ اما زمانیکه این اتفاق بیفتد، مفهومی آئودی ای-ترون جیتی دارای ترمزهای دیسک سرامیکی عملکردی برای توقف سریع است.

پکیج باتری لیتیوم یون ۹۰ کیلووات ساعت آئودی E-Tron GT بهآسانی با استفاده از کابل یا روش القایی بیسیم شارژ میشود. به کمک پد بیسیم، خودروی الکتریکی با توان ۱۱ کیلووات در شب شارژ خواهد شد. با استفاده از شارژ سیمی، سیستم ۸۰۰ ولتی میتواند طی ۲۰ دقیقه باتری را تا ۸۰ درصد شارژ کند که چنین مقداری برای طی حدود ۳۲۰ کیلومتر کافی است.

مقالههای مرتبط:
مفهومی برقی آئودی ای-ترون GT طراحی زیبا و اسپرت دارد، اگرچه اندازهی آن مشابه آئودی A7 است. خودروی الکتریکی روی رینگهای ۲۲ اینچی سوار میشود و قابلیتهای آیرودینامیکی و خنکسازی زیادی در بدنه بهکار گرفته شده است. از جمله این موارد میتوان به دریچه هوای ورودی از زیر دماغه، دریچههای جلو و پشت چرخهای جلو و دیفیوزر بزرگ عقب اشاره کرد. سایر نکات برجستهی طراحی بدنه شامل تغاری گلگیر برآمده (برجسته) به همراه چینهای زیبا روی بدنه میشود. همانطور که در تصاویر نیز مشخص است، پورت شارژ در سپر جلو سمت راننده قرار میگیرد. سیستم روشنایی با کمک چراغهای ماتریسی LED و نور بالای لیزری در جلو و نوار LED در عقب عمل میکند. حجم صندوق عقب به ۴۵۰ لیتر میرسد در حالی که حجم صندوق جلو به ۱۰۰ لیتر محدود میشود.

فضای داخلی از طرح ایدهآل کابین آئودی A7 الهام میگیرد. بر خلاف بسیاری از خودروهای الکتریکی، آئودی E-Tron GT از طرح نمایشگر دوگانه با طراحی سنتی و ساده استفاده میکند. این صفحهنمایش، صفحه لمسی مرکزی دارد که کنترل آبوهوا را در یک پنل جداگانه زیر آن قرار میدهد. داشبورد دیجیتال با مجموعهی وسیعی از قابلیتهای اضافی نیز در جلوی راننده قرار دارد.

هر چهار سرنشین خودروی برقی مفهومی آئودی ای-ترون GT از صندلیهای اسپرت الهامگرفته از مسابقات رسمی استفاده میکنند. در کل، فضای کابین از محصولات حیوانی استفاده نمیشود؛ حرکتی که با آرمانهای سازگار با محیطزیست تطابق دارد. صندلیها از چرم مصنوعی استفاده میکنند، در حالی که اکثر وسایل زینتی (تریم) از مواد بازیافتی، میکرو فیبر و الیفا اکونیل ساخته شدهاند.

آئودی ای-ترون GT تا سال ۲۰۲۰ بهعنوان خودروی برقی پرچمدار این خودروساز آلمانی به بازار عرضه خواهد شد.
با کشف یک پدیدهی عجیب دیگر در فضای بینستارهای، دوباره بحثها بر سر وجود هوش فرازمینی داغ شده است.
باز هم سوسوی عجیب یک ستارهی دوردست در آسمان جنوبی، شک دانشمندان را برانگیخته است؛ ظاهراً ابری از مواد غیرمتعارف (یا شاید چیزی بسیار عجیبتر از آن) در مدار این ستاره در حال گردش است. این ستاره که با کمک تلسکوپی در شیلی کشف شده است، خاطرهی دو شی فضایی مرموز دیگر را در اذهان عمومی زنده کرده است: یکی از آنها مربوط به سیارهای بود که ابعاد حلقهی دور آن به ۲۰۰ برابر اندازهی حلقهی زحل میرسید و مورد دیگر ستارهای بود که بهخاطر احتمال وجود ابرسازههای ساخت بیگانگان در مدار آن به شهرت رسید. کشف این ستاره نوظهور ممکن است به روشن شدن بخشی از واقعیات مربوط به این دو شی مرموز نیز کمک کند.
در سال ۲۰۱۰، پروژهی Vista Variables in the Via Lactea یا بهاختصار VVV، فعالیت خود را با هدف ایجاد یک نقشه سهبعدی از ستارگان متغیر مستقر در همسایگی مرکز کهکشان راه شیری آغاز کردند. بهعنوان بخشی از این پروژه، روبرتو سایتو از دانشگاه فدرال سانتا کاتارینا شروع به واکاوی دادههای تلسکوپ برای یافتن انفجارهای فورانی از میان صدها میلیون ستاره تحتنظارت کرد. اما مهمترین کشف وی نه انفجار، بلکه ستارهای بود که در سال ۲۰۱۲ بهشکل مرموزی بهمدت چند روز از انظار دانشمندان پنهان شده بود. او و همکارانش یافتههای خود را در مقالهای که بهتازگی در ماهنامهی انجمن سلطنتی ستارهشناسی منتشر شد، گزارش کردهاند.
بهنظر میرسد که این ستاره با نام VVV_WIT-07، بسیار پیرتر و سرختر از خورشید ما باشد؛ هرچند میزان غبارهای بینستارهای در فاصلهی منظومهی شمسی تا محل این ستاره در نزدیکی مرکز کهکشانی، مانع از طبقهبندی دقیق و اندازهگیری فاصلهی واقعی شده است. آنچه ما میدانیم این است که در تابستان سال ۲۰۱۲، درخشش این ستاره برای مدت ۱۱ روز، اندکی کاهش یافت؛ سپس طی ۴۸ روز بعد، این میزان با شدت بیشتری افت کرد. این پدیده نشان میداد که شی مسیر تابش بیش از سهچهارم نور ساطعشده از این ستاره را مسدود کرده بود. اما این شی چه بود؟

بهگفتهی اریک ماماجک، متخصص اخترفیزیک از دانشگاه روچستر، چنین میزان بالایی از افت تابش نشان میدهد که شی یا گروهی از اشیای بسیار بزرگ مسیر نور را مسدود کردهاند. این شی (یا اشیا) باید ابعادی به گستردگی میلیونها کیلومتر داشته باشد و چگالی آن بهحدی بالا باشد که جلوی این میزان نور از ستاره را بگیرد. ماماجک در گذشته، تیمی را رهبری میکرد که موفق به کشف ستارهی J1407 شده بود؛ یک ستارهی عجیب دیگر که بهصورت دورهای توسط یک شی با ابعاد ۲۰۰ برابر سیارهی زحل، دچار خورشیدگرفتگی میشد. او میگوید که درمورد اخیر، سیگنالهای عجیب دریافتی از VVV_WIT-07 میتواند ناشی از تودهها یا ابرهایی از مواد باشد که در مسیر بینزمین تا ستاره در حال تردد هستند؛ هر چند او هشدار میدهد که این اطلاعات مبنی بر دادههای اولیه هستند و هنوز به مشاهدات بیشتری نیاز است.
تابتا بویاجیان با این نظر موافق است. او نیز یک ستارهشناس در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا و همچنین نویسندهی اصلی مقالهی نوشتهشده در سال ۲۰۱۵ است که کمسو شدن عجیب ستارهی KIC 8462852 را اعلام کرد. این ستاره که با نامستارهی تابی (Tabby’s Star) نیز شناخته میشود، درواقع یک شی غیرمعمول است که اولین بار توسط تلسکوپ فضاییکپلر رصد شد. بویاجیان میگوید که VVV_WIT-07 باید نوعی ابرهایی عجیب از غبار را در اطراف خود داشته باشد تا بتواند چنین افت شدیدی را در شدت تابش ستاره ایجاد کند.
پژوهش بویاجیان مانند جرقهای بود که علاقهی جامعهی علمی را به مطالعهی ستارهی تابی شعلهور کرد؛ چرا که سوسوی غیرمتعارف این ستاره میتوانست بهعنوان مدرکی دال بر ساخت یک سازهی مصنوعی عظیم توسط تمدنی بیگانه تلقی شود. البته برای این پدیده، سناریوهای قابلقبولتری نظیر ازدحام دنبالهدارها یا قطعات خردشده از یک سیاره نیز ارائه شد که بنابر آنها، ایجاد ابرهای بزرگی از گردوغبار و بقایای اجرام دیگر، مسیر نور ستارهای را مسدود میکند. اما تاکنون، هیچکس نتوانسته برای پیچیدگیهای دیدهشده در سوسوی این ستاره، توضیح سادهای ارائه کند. پژوهشگران همچنان در تقلا هستند تا بتوانند رفتارهای عجیب دیدهشده از سوی ستارهی تابی را درک کنند.

ستارهشناسان این تغییرات را با رسم نمودار شدت نور دریافتی از یک ستاره در طول زمان دنبال میکنند؛ نموداری که تحت عنوان «منحنی نور» شناخته میشود. منحنی نور J1407 نشان میدهد که حلقههای عظیم دور آن میتوانند تا حدود ۹۵ درصد از نور ستاره را مسدود کنند؛ در حالی که منحنی نور ستارهی تابی نشان میدهد که هر آنچه که در مدار آن قرار گرفته، تنها مسیر حدود ۲۰ درصد از نور تابیدهشده از ستاره را سد میکند. سایتو میگوید:
هدف ما در هر دو مورد مشابه است؛ چرا که سعی داریم بر اساس اشیای اطراف این ستارهها، رفتار دیدهشده در منحنی نور آنها را توضیح دهیم.
بر اساس دادههای جمعآوریشده از جمله مشاهدات انجامگرفته در سال ۲۰۱۶، سایتو و همکارانش حدس میزنند که این ستاره تا سال ۲۰۱۹ به سوسوزدن ادامه دهد و همزمان با گردش شی اسرارآمیز در مدار این ستاره، انتظار میرود که شاهد چهار رویداد افت تابش در طول سال باشیم. اگر این پیشبینیها درست باشد، آنها میتوانند کلیدی برای حل معمای VVV-WIT-07 و همچنین ستارهی تابی باشند.
با در اختیار داشتن این دو نمونه، اکنون میتوانیم بهجای یک ستاره، رفتار دو ستارهی مختلف را مطالعه کنیم و از آنها برای دستیابی به یک نظریهی جامع در مورد اتفاقات اخیر دست یابیم. اگر دلیل افت تابش هر دو ستاره، ناشی از یک پدیدهی طبیعی واحد باشد، طبعاً شانس دخالت یک عامل غیرعادی نظیر ساختوسازهای عظیم کیهانی تضعیف خواهد شد.
امیدهایی وجود دارد که در آیندهی نزدیک، تعداد بیشتری از این ستارگان چشمکزن عجیب ظاهر شوند. سایتو میگوید با اینکه پروژهی VVV برای شناسایی چنین پدیدههایی بهینهسازی نشده است؛ این امکان وجود دارد که پژوهشهای آن بتواند موارد بیشتری از این دست را کشف کند. پس از پایان عملیات ساخت تلسکوپ ۸/۴ متری LSST در شیلی و آغاز بهرهبرداری از آن در دههی ۲۰۲۰، احتمالاً قادر خواهیم بود تعداد بیشتری از این اجرام فضایی مرموز را رصد کنیم.

طرح تلسکوپ فضایی LSST
ماماجک میگوید:
من فکر میکنم میتوانیم تعداد بیشتری از این نوع اشیا را در دوران بهرهبرداری از تلسکوپ LSST بیابیم و احتمالاً قادر به اکتشاف ستارههای متغیر عجیبی خواهیم بود که هرگز پیش از آن ندیده بودیم.
در حال حاضر، سایتو و همکارانش قصد دارند با استفاده از تجهیزات فروسرخ نصبشده روی تلسکوپ جدید ECOو همچنین تلسکوپ تحقیقاتی رصدخانهی ملی نجومشناسی (که هر دوی آنها به مشاهدات این تیم در سال ۲۰۱۶ کمک کرده بودند)، به بررسی ستارهی VVV-WIT-07 ادامه دهند. ضعف ساختاری این ستاره و همچنین تضعیف نور آن در امتداد فواصل کهکشانی باعث میشود که امکان رصد آن، تنها در طولموجهای نزدیک به فروسرخ فراهم باشد؛ چرا که تداخل ناشی از غبارهای بینستارهای در این طولموجها کمتر است. اگرچه پژوهشهای VVV در سال گذشته پایان یافت؛ اما هنوز یک پژوهش جانبی دیگر در حال رصد کردن مرکز کهکشانی است که امکان دارد بتواند پدیدههایی مشابه را کشف کند که تاکنون از دید ما پنهان بودهاند.
ماماجک میگوید:
امیدوارم که با پایان این مشاهدات، علت سوسوزدن عجیب ستارهی VVV-WIT-07 روشن شود. آنچه در حال رخ دادن است، قطعاً یک پدیده عادی نیست و من بیصبرانه منتظر هستم تا نتایج بعدی را ببینم.
دانشمندان از احتمال وحشت افکار عمومی و دستپاچگی در وضع قوانین جدید در حوزهی مهندسی ژنتیک سخن میگویند.
پس از انتشار خبر مربوط به ادعای یک دانشمند چینی در رابطه با تولد اولین نوزادان اصلاحشدهی ژنتیکی، پژوهشگران نگران هستند که این خبر تکاندهنده، مانعی بر سر راه تلاشها برای ایجاد درکی صحیح از فناوری ویرایش ژن در حوزهی پزشکی ایجاد کند.
در حالی که این روزها دانشمندان برای برگزاری دومین اجلاس بینالمللی با موضوع ژنوم انسان در هنگکنگ گرد هم آمدهاند، در خلال صحبتها بهصورت مکرر به ادعای هی جیانکوی اشاره میشد. در این ادعا که هنوز (تا زمان انتشار این مقاله) بهطور مستقل تأیید نشده است، خبر بارداری یک زن با دو جنین مقاوم در برابر ویروس HIV اعلام شده است. هی جیانکوی، یک پژوهشگر ویرایش ژنوم در دانشگاه علوم و تکنولوژی چین در شنژن با انتشار ویدئویی اعلام کرده است که این زن در ماه جاری توانسته یک دوقلوی دختر سالم را با موفقیت به دنیا بیاورد.
این ادعا با شوک و عصبانیت دانشمندانی روبرو شد که توجیه هی جیانکوی را در انجام یک روش درمانی ابتدایی و بالقوه خطرناک روی مردم زیر سؤال بردهاند؛ آن هم در شرایطی که هنوز یک اجماع علمی بینالمللی درمورد چرایی و چگونگی پیادهسازی این روش وجود ندارد. گفتنی است که حتی دانشگاه محل تدریس این دانشمند نیز بیاطلاعی خود را راجعبه این موضوع اعلام کرده است. در این میان، دانشمندان نیز چشماندازی تاریک از آثار انتشار این خبر بر حوزهی اصلاح ژنتیک ترسیم کردهاند.
رابین لاول بج، یک زیستشناس توسعه در مؤسسه فرانسیس کریک لندن و از حاضران در نشست جاری هنگکنگ میگوید:
من نگران بُروز دستپاچگی در تصمیمگیری کشورهایی هستم که در حال بررسی تدوین موازین در این حوزه بودند؛ بهگونهای که شرایط برای انجام چنینی پژوهشهایی، بیش از حد لزوم سخت شود.

جین سو کیم، زیستشناس مولکولی در دانشگاه ملی سئول و از شرکتکنندگان در اجلاس جاری تلاش میکند تا دولت کرهی جنوبی را متقاعد کند تا این کشور تخفیفهایی را در ضوابط سختگیرانه موجود دررابطه با پژوهشهای جنینی قائل شود. این کشور اجازهی انجام پژوهش دربارهی جنین را نمیدهد؛ این ممنوعیت شامل استفاده از ابزارهای ویرایش ژن مانند CRISPR-Cas9 نیز میشود. اکنون کیم نگران است که ادعاهای هی جیانکوی به وضع محدودیتهای بیشتر در کرهی جنوبی منتهی شود.
نگرانیهای در چین
این نگرانیها در چین شدیدتر هستند؛ چراکه این کشور درزمینهی پژوهشهای زیستپزشکی لقب «غرب وحشی» را به خود اختصاص داده است. انجمن ژنتیک چین و جامعهی پژوهشهای سلول بنیادی این کشور در ۲۷ نوامبر بیانیهای مشترک صادر کردند که میگوید:
ما قویاً این مسئله را بهخاطر مسئولیت مفرط آن، از هر دو لحاظ علمی و اخلاقی محکوم میکنیم.
این بیانیهی مشترک همچنین کار هی جیانکوی را دور از مسیر علمی چین قلمداد کرد و اعلام کرده که آزمایش انجامشده توسط وی یک فعالیت انفرادی است. آنها در ادامه، خواستار بررسی بیشتر مقامات دولتی شدند.
کمیسیون بهداشت ملی چین در ۲۷ نوامبر به کمیسیون بهداشت گوانگدونگ (محلی که دانشگاه علوم و تکنولوژی چین در آن مستقر است) دستور داد تا بررسیهای لازم را انجام دهد. مقامات محلی شنژن نیز از شروع تحقیقات درمورد ابهامات اخلاقی طرحشده در یک اعلامیهی قضایی سخن گفتهاند.
روزاریو ایساسی، یک پژوهشگر حقوق در دانشگاه میامی در فلوریدا میگوید که دانشمندان چینی بر این باورند که شهرت چین در وضع قوانین سهلانگارانه در حوزهی پژوهش، تا حدی دور از انصاف است. ایساسی که همکار بینالمللی آکادمی علوم چین محسوب میشود میگوید که اعلامیهی اخیر هیچ کمکی نخواهد کرد. در سال ۲۰۱۵، یک گروه پژوهشی در چین با انتشار یکی از کاربردهای فناوری ویرایش ژن در جنین انسان، بحثهایی را دررابطه با استفاده از این فناوری به راه انداختند؛ هرچند در آن پژوهش، کاشت جنین صورت نگرفته بود.
پائولا کَنون، پژوهشگری که در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در لسآنجلس روی ویروس HIV مطالعه میکند، گفت که این خبر میتواند ننگ داشتن ویروس HIV را بدتر کند. وی میگوید که روش هی جیانکوی، ابتلا به HIV را بهحدی وحشتناک جلوه میدهد که گویا حتما نیاز است مردم از لحاظ ژنتیکی اصلاح شوند تا بتوانند بر عوارض این عفونت غلبه کنند. زیان وارده از جانب این کار او بر علم ویرایش ژن، مبتلایان به بیماری HIV و بستگان این افراد، وحشتناک است.

نیاز به شواهد
پژوهشگران دیگر فکر میکنند که هنوز زود است که درمورد اثرات واکنشهای آینده بر پژوهشهای اصلاح ژنتیکقضاوت کنیم و مشتاق هستند بدانند که فردا در اجلاس، هی جیانکوی چهچیزی برای گفتن دارد.
دانا کارول، متخصص زیستشیمی دانشگاه یوتا در سالتلیکسیتی میگوید:
پژوهشگران در اینجا، احتیاط بیشتری به خرج خواهند داد. آنها واکنشها را زیر نظر خواهند گرفت. تاکنون حجم واکنشهای منفی زیادی بوده است. واکنشهای بعدی نیز به اظهارات هی جیانکوی بستگی خواهد داشت.
مقالههای مرتبط:
در این نشست، دانشمندان پرسشهای زیادی از او خواهند داشت. مهمتر از همه، آنها میخواهند شواهدی را مبنی بر ادعاهای مطرحشده ببینند؛ از جمله دادههای توالی ژن مربوط به والدین و دوقلوها که مراحل انجام ویرایش ژن را نمایش دهد. آنها همچنین خواستار ارائهی شواهدی هستند که نشان دهد این عمل، هیچگونه جهش ژنتیکی خطرناکی در پی نداشته است و نیز مشخص شود که آیا هیچکدام از این دو نوزاد دختر دچار اختلال ژنتیکی موزاییک شدهاند یا خیر (شرایطی که در آن بخشی از سلولهای درون یک فرد دارای ژنوم متفاوتی هستند).
او همچنین باید توضیح دهد که آیا توجیه اخلاقی مناسبی برای این کار خود داشته است یا خیر. او تاکنون اطلاعات کمی را در اختیار عموم قرار داده است؛ ضمن اینکه اطلاعیهی او در یک ویدئوی مختصر در یوتیوب، موجب تشویش خاطر دانشمندان نیز شده است.
جنیفر دوندا، یک متخصص زیستشیمی در دانشگاه کالیفرنیای برکلی میگوید که ارائهی هرگونه اطلاعاتی در نشست روز آینده، کارگشا خواهد بود.

ادعاهای مخرب
دوندا نگران این است که ادعاهای هی جیانکوی بهگونهای با تکنیکهای اصلاح ژن موسوم به CRISPR در ارتباط باشد که درصورت عدم سلامت کودکان، میتواند بسیار زیانبار باشد.
اما او معتقد است که حمایت افکار عمومی از دانش اصلاح ژنتیک درجهت اهدافی نظیر تولیدمثل همچنان پابرجا باقی خواهد ماند. او میگوید که پژوهشها نشان میدهند که هنوز افراد زیادی درمورد ویرایشهای ژنتیکی ارثپذیر در انسان خوشبین هستند.
افشای اخبار مربوط به تولد نوزادان اصلاحشده موجب شد که دوندا و دیگر دانشمندان، نیاز به یک مجموعهی دقیق از ضوابط را برای انجام ویرایش ژنتیکی ارثپذیر در نظر بگیرند؛ مجموعهای که دربرگیرندهی جنین، اسپرم و تخمدان انسان باشد. او میگوید:
این ضوابط باید سطح عدمقطعیت قابلقبول در فرآیند ویرایش ژن را تعیین کند؛ در این صورت، میتوان نتایج مثبتی را انتظار داشت.
آکادمی علوم هنگکنگ، انجمن سلطنتی لندن ، آکادمی ملی علوم آمریکا و آکادمی ملی پزشکی ایالاتمتحده از نشست جاری حمایت مالی به عمل میآورند. این نشست در ۲۷ نوامبر یک بیانیه در رابطه با اقدام هی جیانکوی صادر کرده است که در آن آمده است:
ما امیدواریم که گفتگوی ما در این اجلاس، درک جهان را دررابطه با مسائل مربوط به ویرایش ژنوم انسان بیشتر کند. هدف ما این است که بتوانیم تضمین کنیم پژوهشهای ویرایش ژنوم انسان، بهشیوهای مسئولانه و باهدف تأمین منافع تمام جوامع ادامه یابد.
جنگنده های اف ۴ یا همان فانتوم از شهریور ماه سال ۱۳۴۷ وارد ایران شده و در سالهای هشت سال جنگ تحمیلی بار عمده دفاع هوایی و خصوصا حملات عمقی به خاک عراق را به عهده داشت. رادار اصلی به کار رفته در جنگنده های فانتوم ایران مدل APQ-۱۲۰ ساخت شرکت آمریکایی وستینگ هاوس است که مدل پایه این رادار نیز مدل APQ-۷۲ به شمار می آید.

APQ-۱۲۰یک سری از رادارهای کنترل آتش ساخته شده توسط کمپانی وستینگهاوس برای نمونه های گوناگون از فانتوم های اف-۴ است. از سال ۱۹۶۲ چندگونه از رادار کنترل سلاح اصلی توسعه پیدا کرده که شامل رادار APQ-۱۰۰ برای فانتوم های نمونه C و AN/APQ-۱۰۹ در فانتوم نمونه D و سرانجام AN/APQ-۱۲۰ در فانتوم مدل E ، که در تعداد بالا به ایران صادر شد.
بیشتر بخوانید:رونمایی از سلاحی جدید و قدرتمند برای جنگنده سوخو ۲۲ سپاه/ «JDAM» ایرانی با قابلیت هدایت ماهوارهای در راه است+ تصاویر

رادار APQ-120
در سالهای بعد از پایان جنگ تحمیلی، تلاش های فراوانی برای ارتقاء ناوگان اف ۴ های نهاجا صورت گرفت که در بخش های مختلفی مثل تعمیر اساسی، سیستم پیشرانه و نصب تسلیحات جدید به جلو رفت اما بحث سامانه های الکترونیکی و خصوصا رادار کنترل آتش جنگنده از جمله مسائل بسیار مهم برای هر هواپیمای رزمی به حساب می آید.
بعد از پایان دوره جنگ سرد بسیاری از کاربران هواپیمای F-۴ در جهان اقدام به ارتقاء سنگین فانتوم های خود کرده و رادار این جنگنده را تغییر دادند. یونان، آلمان، ترکیه و ژاپن از جمله این کشورها بودند که رادارهای کنترل آتش مختلفی را برای جنگنده های خود نصب کرده و توانایی های بیشتری خصوصا در بحث حمل و شلیک موشک های هدایت راداری فعال مثل سری AIM-۱۲۰ را برای این جنگنده فراهم کردند. در عین حال افزایش توانایی های هوا به سطح نیز در این رادارها لحاظ شده و توانست جنگنده اف ۴ را تا حد زیادی مورد ارتقاء قرار بدهد.

فانتوم آلمانی بعد از ارتقاء در حال شلیک موشک AIM-120
سامانه "بینات"؛ حرکتی مهم برای ارتقا فانتوم های ایرانی
در جریان نمایشگاه هوایی کیش و در غرفه شرکت صا ایران، تصاویری مربوط به طراحی و آزمایش یک رادار جدید بر روی هواپیمای F_۴E نهاجا منتشر شده که نوید نصب رادار جدیدی را روی این جنگنده کهنه کار می دهد. این سامانه که "بینات" نام دارد، یک رادار جدید است که به نظر در حال آزمایش بر روی جنگنده های اف ۴ نهاجا می باشد. درباره مشخصات دقیق این سامانه راداری اطلاعات خاصی را در این نمایشگاه منتشر نشده اما بر اساس تصاویر بدست آمده می توان درباره رادار به صورت کلی توضیحاتی را ارائه کرد.

رادار جدید کنترل آتش نصب شده روی فانتوم ایرانی

صفحه نمایش مربوط به رادار جدید
این رادار جدید بر خلاف نمونه اصلی که هم اکنون روی جنگنده های اف ۴ کشورمان نصب است، یک دیش نیست بلکه ظاهرا از فناوری آرایه ای یا پالس داپلر بهره می برد. در صورتی که فرض آرایه ای برای این رادار ایرانی صحیح باشد، در این مدل از رادارها که به عنوان "Planar array" در دنیا شناخته می شوند، به مانند مدل قبلی، دیش رادار همچنان به صورت مکانیکی به اطراف حرکت می کند اما حجم فرستنده و گیرنده ها در این گونه رادارها بیشتر شده و مقاومت آن ها در برابر جنگ الکترونیک نیز افزایش می یابد.
یکی از معروف ترین رادارها در این مدل سری APG-۶۶ ساخت آمریکاست که رادار استاندارد جنگنده های اف ۱۶ ساخت آمریکا محسوب می شود. این رادار در سالهای اخیر مورد چندین مرحله ارتقاء نیز قرار گرفته است. البته جنگنده های فانتوم ژاپنی نیز از این رادار بهره می برند. جنگنده های اف ۴ نیروی هوایی آلمان نیز از رادارهای سری APG-۶۵ که در اصل برای سری اول هواپیماهای اف ۱۸ ساخته شد استفاده و توانایی های درگیری هوا به سطح و شلیک موشک هوا به هوای امرام را نیز پیدا کردند.

رادار APG-66

رادار APG-۷۳ جنگنده اف ۱۸ از مدل های پیشرفته تر سری APG-۶۵
در جهان شرق نیز این رادارها از سالها پیش توسعه پیدا کرده و اخیرا نیز مدل های جدیدی بر اساس این فناوری وارد صحنه عملیاتی شده است. رادار چینی KLJ-۷ نیز از دیگر نمونه های این گونه از رادارها به شمار می آید. این رادار چینی کنترل آتش در باند ایکس فعالیت کرده و به صورت اختصاصی برای پروژه جنگنده JF-۱۷ که توسط چین و پاکستان ساخته شده است.

رادار KLJ-7
رادارهای این سری، از گونه برد متوسط بوده و معمولا بردی بین ۱۰۰ الی ۱۵۰ کیلومتر دارد. این عدد برای رادار APQ-۱۲۰ در حدود ۹۰ کیلومتر در بهترین شرایط است. این ارتقاء توان کشف، رهگیری و مقاومت جنگنده های فانتوم ایرانی را کاملا افزایش داده و نشان از تسلط ایرانی ها به یک فناوری بسیار مهم در صنعت هواپیماسازی است.
در حقیقت طرح بینات جنگنده های فانتوم نهاجا را قادر می سازد تا نسل جدیدی از تسلیحات هوا به هوا و نیز هوا به سطح را با خود حمل کنند و در عین حال از مقاومت بیشتری در برابر جنگ الکترونیک هواپیماهای دشمن برخوردار باشند. این کلاس از رادارها ممکن است دارای توانایی های نقشه برداری از سطح زمین و حتی توانایی SAR نیز باشند که البته این مسئله نیز در حال حاضر یک گمانه زنی کلی بوده و نمی توان آن را به صورت حتمی درباره این رادار جدید مطرح کرد.
در یک نگاه کلی می توان گفت توسعه جنگنده آذرخش بر پایه پلتفرم اف ۵، نصب رادار جدید برای هواپیمای اف ۴، توسعه موشک فکور برای اف ۱۴ و از طرف دیگر اورهال و ارتقاء هواپیمای سوخو ۲۲ برای نیروی هوایی سپاه نشان دهنده یک برنامه بزرگ و مدون برای افزایش توان رزم هوایی کشور است که به احتمال فراوان در آینده بیشتر از آن خواهیم شنید.
تجربه های مهم نیروهای مسلح مشهور جهان همچون ارتش آمریکا (در پروژه هواپیماهای آ ۱۰)، برزیل (در پروژه اف ۵ ام)، روسیه (در پروژه تی یو ۹۵) و سایر کشورهایی که با کمک صنایع نظامی مهم جهان (همچون نمونه های ارتقاء یافته میراژ برای ارتش مراکش) نشان می دهد اگر جنگنده های قدیمی، به خوبی و با ساختار مناسب، به روزرسانی شوند، می توانند تا سالهای سال، با قدرت به فعالیت خود ادامه دهند و این همان هدفی است که با شعار "عمردهی انقلابی" در نیروهای مسلح کشورمان جریان دارد.
قدرت موشکی ایران اکنون یکی از دستاوردهای بزرگ جمهوری اسلامی در عرصه فناوریهای نظامی و قدرت دفاعی کشور است که نقطه شروع این پیشرفت را میتوان دوران جنگ تحمیلی و محاصره همه جانبه در آن زمان توسط سایر کشورها دانست. امروز با تکیه بر توانمندی داخلی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود در فواصل زمانی کوتاه، موشکهای جدید و مدرنی توسط نیروهای مسلح کشور رونمایی میشود که با معرفی هر کدام از آنها دشمنان از پیشرفت ایران در عرصه دفاعی عصبانیتر شده و توانایی جمهوری اسلامی در عرصه دفاعی نمایانتر میشود.
در شرایطی که قدرت نظامی بازدارنده ایران و توان مقابله کشور با هر گونه تهدید نظامی این روزها محور بحث روز است. بررسی تکنولوژی موشکهای ایران نشان می دهد که برد این موشک ها به دورترین نقاط اروپا و بیش از 70 درصد آسیا می رسد و این توان دفاعی باعث نا امیدی دشمنان در حمله نظامی به خاک و تاسیسات حیاتی کشورمان شده است.
یکی از موثرترین سلاحها در میدانهای نبرد که توانایی ضربات سنگین و مهلک در زمین، هوا و دریا را دارند موشکها هستند و یکی از اعضای این خانواده موشکهای کروز هستند. موشک کروز نوعی موشک و نوعی هواگرد بیسرنشین هدایت شونده بوده که مسیر آن تا رسیدن به هدف قابل تغییر و هدایت است. در اغلب سامانههای کروز از نوعی موتور جت استفاده میشود، در حالی که موشکهای دیگر از موتور راکتی استفاده میکنند.

موشکهای کروز معمولاً تمام مسیر خود را در ارتفاع بسیار پائین (برای جلوگیری از تشخیص توسط رادارهای دشمن) و با سرعت تقریباً ثابت با سرعت مافوق صوت یا نزدیک به صوت طی میکنند. تفاوت موشک کروز با پهپاد این است که کروزها فقط به عنوان یک سلاح استفاده میشوند و کلاهک جنگی بخشی از بدنه آنهاست.
با توجه به لختی اولیه در هدایت موشک کروز، این امکان وجود دارد که موشک صدها متر از مسیر منحرف شود. زیرا اگر چه با هدایت از این نوع لختی امکان انحراف برای موشکی که دهها دقیقه پرواز میکند کم است، ولی برای موشکی که ساعتها باید ادامه طریق دهد مناسب نیست. برای رفع عیب باید نوعی تصحیح در مسیر انجام شود تا در عمل مکمل هدایت اصلی آن باشد.
یکی از مهم ترین نکات درباره موشک کروز پرواز طولانی مدت این موشک است. به همین دلیل ممکن است توسط سامانه های منحرف کننده پدافندی دشمن، با وضعیت حرکت لختی موشک در طول مسیر امکان انحراف از چند متر تا چند صد متر وجود داشته باشد، البته با وجود سامانه هایی نظیر سامانه انطباق متقابل پشت سر هم جغرافیایی، سامانه سی دی اس و سامانه جی پی اس احتمال این مورد بسیار کاهش می باید.
موشکهای کروز دارای چهار مولفه عمده هستند؛ اولین مولفه موشک های کروز استفاده از نیروی آیرودینامیکی در طبقات پایین جو (۳۰ کیلومتر یا ۱۰۰۰۰ پا) است.
دومین مولفه این موشک ها توانایی تغییر مسیر و ارتفاع حرکت خود در طول مسیر حرکت است. سومین مولفه موشک های کروز، برد بیش از۵۰ کیلومتری آنهاست. آخرین و مهم ترین ویژگی و مولفه آنها قابلیت هدایت مداوم در طول مسیر به سوی هدف نهاییست.
موشک کروز موشکی راهبردی است و به همین دلیل قابلیت پنهان شدن از دید رادارهای دشمن به دلیل سطح مقطع کوچک، دارابودن موتور توربوفن با تابش حرارتی کم و سطح پرواز پایین را داراست. موشکهای کروز را میتوان از نظر اندازه، سرعت (فراصوتی یا فروصوتی) و نحوه پرتاب تقسیمبندی کرد. موشکهای کروز بسته به شیوهٔ پرتاب به سه دسته هواپایه، دریاپایه و زمین پایه تقسیم می شوند.

موشک مشکات
موشک کروز میان برد سطح به سطح مشکات یکی دیگر از دستاوردهای موشکی صنایع دفاع کشورمان است که با دانش بومی و داخلی متخصصان کشورمان طراحی و ساخته شده است.
سردار سرتیپ دوم پاسدار سید مهدی فرحی رئیس وقت سازمان هوافضا و معاون وزیر دفاع وقت ایران اواخر تابستان سال 91 از این موشک نام برد و درباره مشکات گفت که مشکات قرار است تا بردی در محدوده 2هزار کیلومتر داشته باشد و در سه نوع دریاپایه، زمینپایه و هواپایه ساخته و تولید خواهد شد و قابلیت مهم این موشک قرارگیری بر روی هواپیما و شلیک از روی آن است.
به نظر می رسد موشک سومار نمونه تکمیلی و نهایی پروژه مشکات باشد که با مشخصات تقریبی موشک مشکات طراحی و ساخته شده است.
پایگاه تحلیلی وزارت دفاع آمریکا در معرفی موشک مشکات ضمن تحلیل مشخصات این موشک نوشته؛ اگر مشکات با توانایی های گفته شده توسط مقامات ایرانی عمل کند، یکی از طولانی ترین موشک های کروز ایران خواهد بود. مشکات با برد 2هزار کیلومتری قادر است تا به همراه موشک هایی نظیر شهاب 3 و سجیل، اهدافی را در اسرائیل، جنوب شرقی اروپا و شمال هند منهدم کند.
موشک های کروز بردبلند نظیر سومار و مشکات به طور کلی قادر هستند تا خطرات جدی را برای سیستم های پدافندی چون گنبد آهنین ایجاد کرده و به دلیل رادارگریزی، این سیستم ها را سردرگم کنند. در ادامه این مطلب آمده طبق برخی گزارشات به دست آمده متخصصان موشکی ایران از ماه می سال 2018، تاکنون آزمایش جدیدی را بر روی موشک مشکات انجام نداده اند.

"یوزی رابین" مدیریت برنامه دفاع موشکی اسرائیل در سال های قبل با اشاره به برنامه های موشکی کشورمان اعلام کرده که با وجود موشک های ایرانی، آنها نیازی به سلاح هسته ای ندارد. آنها (ایران) می توانند با این موشک های 2000 کیلومتری که دقت بالایی پیدا کرده اند کشورهایی مثل اسرائیل و حتی مصر را فلج کنند. اگر عاقلانه اهدافی را مثل نیروگاه ها انتخاب کرده و آنها را هدف قرار بدهند، پس بدون نیاز به سلاح هسته ای می توانند هر کشوری را فلج کنند.
رابین در بخش دیگری از سخنان خود به رونمایی از موشک استراتژیک کروز حمله به اهداف زمینی در کشورمان اشاره کرده و ادامه داد: ایرانی ها یک بار در سال 2012 میلادی به برنامه ای برای ساخت موشک کروز حمله به اهداف زمینی به نام "مشکات" اشاره کردند، اما تصویری از آن را نشان ندادند. در نهایت موشک سومار را رونمایی کردند. من به سرعت این موشک ایرانی را با کا اچ 55 روسی مقایسه کرده و متوجه شدم که این نه یک کپی چینی، بلکه یک کپی ایرانی از موشک مورد نظر است. احتمالا موتور جتی هم که بر روی این موشک نصب شده است از نمونه روسی بهتر است. این یک دستاورد بزرگ مهندسی برای ایرانی ها است. این قطعا یک کپی نیست. من از لحاظ تکنیکی به احترام افرادی که این کار را انجام دادند کلاه از سر برمیدارم و به آنها احترام می گذارم.
مدیریت برنامه دفاع موشکی اسرائیل با ابراز ترس از نیروهای مسلح کشورمان گفت که این موشک ایرانی یک موشک کروز زمین پرتاب است که از یک شتاب دهنده کمک گرفته و با استفاده از آن ارتقاع می گیرد و سپس موتور اصلی آن فعال می شود. ایرانی ها با استفاده از این موشک می توانند اسرائیل را از خاک خود هدف قرار دهند. اما آنها همچنین هواپیمای سوخوی 24 را دارند. اگر بتوانند این موشک را بر روی این هواپیما نصب کرده و با آن به سمت مدیترانه بیایند و از آنجا به سمت شمال گردش کنند، این موشک توان هدف قرار دادن هر نقطه ای از اروپا را دارد.

ارزیابیهایی که اندیشکدههای غربی در مورد برنامه موشکی ایران منتشر کردهاند، نشان میدهد اصلیترین تلاش غرب محدود کردن موشکهای برد بلند ایران است. در حقیقت غرب تلاش میکند تا برنامه موشکی ایران را محدود به تعدادی از موشکهای کوتاه برد کند؛ موشکهایی که برد آنها عملاً تا 500 کیلومتر بوده و کوچکترین تهدیدی برای رژیم اشغالگر صهیونیستی محسوب نمیشود. همچنین سایر همپیمانان این رژیم همچون عربستان سعودی و امارات نیز از ناحیه برنامه موشکی ایران آسوده خاطر خواهند شد.
موفقیت دانشمندان و طراحان ایرانی امروزه به همگان ثابت شده است و اکنون شاهد این هستیم که ایران در بسیاری از زمینهها خودکفا شده است. اعمال تحریمهای خصمانه علیه کشورمان نیز نتوانست کاری از پیش ببرد و تهران توانست یکه و تنها راه خود را در حوزه دفاعی ادامه دهد.
کشور ما طی سالهای اخیر توانسته است طیف متنوعی از موشکهای بالستیک با ویژگیهای متفاوت برای مقابله با انواع تهدیدات را طراحی و تولید کند که به همین سبب به یکی از قدرتهای موشکی جهان و منطقه غرب آسیا تبدیل شده است. توانمندی نظامی و دفاعی کشور، بدون شک یکی از مهم ترین محورهای راهبرد نظامی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تهدیدات است. همینطور بر اساس مولفههای قدرت، توان موشکی به عنوان یکی از مهمترین عامل بازدارنده تهاجم نظامی قرار دارد که کشور ما به خوبی از آن برخوردار است.
درحالیکه برخی منابع اعلام میکنند تولید آیفون با تهدیدی ناگهانی مواجه شده، بررسیها نشان میدهد این موضوع چندان با واقعیت همخوانی ندارد.
در ماههای اخیر، تأمینکنندگان و مجموعههای مونتاژ گوشیهای اپل گزارشهای متعددی منتشر کردهاند که نشان میدهد اپل بهدلیل تقاضای کمتر از حد پیشبینیشدهی بازار، بهدنبال کاهش تیراژ تولید آیفون است. ناگفته پیداست که چنین تصمیمی کاهش فعالیت و سود این مجموعههای تولیدی و مونتاژی نسبتاً کوچک را در پی خواهد داشت.
دراینمیان، برخی از این تأمینکنندگان ادعا میکنند این تصمیم اپل برای کاهش تولید، موج دومی هم خواهد داشت. بهطور مثال، Career Technology، یکی از مجموعههای مذکور، صد نفر از کارکنان خود را برکنار کرده است. همچنین، یکی از مونتاژکنندگان ناشناس اپل قصد دارد با کاهش تعداد کارکنان از هزینههای خود بکاهد و ازاینطریق با کاهش سود ناشی از کاهش تولید آیفون کنار بیاید.
شایان ذکر است که مجموعههای بزرگتری نظیر Dialog Semiconductor و TSMC هم هستند که بهدلیل وسعت استفاده از قطعات آنها در محصولات اپل یا جبران کاهش تقاضای اپل بهوسیلهی تأمین قطعات سایر شرکتها خود را از این زیانها مصون نگه داشتهاند. باوجوداین، درمجموع میتوان گفت بررسی نمودار وضعیت فروش Apple در سالهای اخیر نشان میدهد که در وضعیت عجیب و دورازانتظاری قرار ندارد؛ بلکه با تشابه بسیار درمقایسهبا آمار و سابقهی خود درحالحرکت است. دراینمیان، نمیتوان فروش کم و پیشبینینشدهی آیفون ایکسآر (iPhone XR) و تأثیرش بر تأمینکنندگان را کاملا از معادله خارج کرد. درمجموع، طبیعی است که تولیدکنندهی بزرگی نظیر اپل، مدتی پس از عرضهی محصولاتش، تیراژ آنها را بهدلیل افت هیجان اولیهی بازار کاهش دهد.

باید درنظرگرفت که این موضوع بهمعنی تکذیب ادعای برخی تأمینکنندگان نیست؛ بلکه نشان میدهد افت فعلی تیراژ تولید آیفونها اتفاقی غیرمنتظره و فجیع بهشمار نمیرود و مدتی انتظار کافی است تا با عرضهی محصول جدیدی از خانوادهی iPhone، وضعیت دوباره به همان روند شیرین خود بازگردد.
دادگستری ایالات متحدهی آمریکا در ادعایی جدید، از فرامرز شاهیسوندی و محمدمهدی شاهمنصوری بهعنوان عاملان باجافزار موسوم به SamSam نام برده و این دو را در فهرست تحتتعقیب FBI قرار داده است.
دادستانان فدرال ایالات متحدهی آمریکا بهتازگی دو تبعهی ایرانی به نامهای فرامرز شاهیسوندی و محمدمهدی شاهمنصوری را در جریان برگزاری دادگاهی در نیوجرسی به جرم ساخت و گسترش باجافزار مخرب SamSam متهم کردهاند. دادگستری آمریکا مدعی است که این دو نفر بهدفعات متعددی رایانهها را هک و از قربانیان کلاهبرداری کردهاند. پروندهی مربوط به ماجرای باجافزار سمسم، امروز مختومه اعلام شد و ساعاتی پس از آن طی کنفرانسی مطبوعاتی، راد روزنستاین، قائممقام دادستان کل وزارت دادگستری ایالات متحدهی آمریکا، این اخبار را تأیید کرد.
روزنستاین دراینباره میگوید:
گفته میشود این دو متهم ایرانی با هک و آلودهکردن سیستمهای دویست قربانی به بدافزار سمسم، جمعا به آنها بیش از سیمیلیون دلار ضرر زدهاند.
وی در ادامه مدعی میشود:
طبق اتهامهای اعلامشده، این هکرها موفق شدهاند در دَه ایالت آمریکا و البته کشور کانادا، به رایانههای قربانیان نفوذ و از آنها درخواست پول کنند. این فعالیت مجرمانه نهتنها به تعداد بیشماری از مردم عادی ضربه زده؛ بلکه زیانهای درخورتوجهی را نیز به آژانسهای دولتی و سازمانهای شهری و بیمارستانها زده است.

از میان مهمترین قربانیان باجافزار سمسم، میتوان به شهر آتلانتا اشاره کرد. این شهر اوایل امسال در پی آلودهشدن سیستمهایش به سمسم، کاملا آفلاین شد و برای حل مشکلات، هزینهای ۲.۶میلیوندلاری به مسئولان این شهر تحمیل کرد. مدتی بعد از این اتفاق اعلام شد رایانههای این شهر از مدتها قبل آسیبپذیر بودهاند.
دیگر قربانیان باجافزار سمسم شامل شرکت LabCorp (آزمایشگاه بالینی بزرگ آمریکایی) و شهر نیوآرک واقع در نیوجرسی و بندر سندیِگو بودند که اواخر سپتامبر۲۰۱۸ موردحمله قرار گرفتند. دادستانی آمریکا گفته حملات ماه سپتامبر، جدیدترین حملات مربوط به باجافزار سمسم بوده است. شایان ذکر است شهرداریها و بیمارستانها و مراکز درمانی نیز جزو قربانیان این باجافزار بودهاند.
دادگستری آمریکا مدعی است این دو هکر ایرانی توانستهاند با استفاده از باجافزار SamSam درمجموع حدودا ششمیلیون دلار معادل تقریبی ۱٬۴۳۰ بیتکوین پول بهجیب بزنند.
ظاهرا وزارت خزانهداری آمریکا در پی این اتفاقات، تحریمهایی علیه دو آدرس بیتکوین مربوط به این باجافزار اعمال کرده است. این وزارت مدعی شده دو آدرس مذکور جمعا بیش از هفتهزار تراکنش انجام دادهاند؛ تراکنشهایی که به گرفتن پول از قربانیان مربوط میشود. دادستانان آمریکا نیز گفتهاند که تقریبا در تمامی ایالتها، حداقل یک قربانی مربوط به این باجافزار وجود داشته است؛ حتی این رقم برای برخی از ایالتها (اکثرا ایالتهای شرقی) به بیش از شش قربانی میرسد.
طبق ادعاهای راد رونزستاین، شاهیسوندی و شاهمنصوری باجافزار سمسم را در اواخر سال ۲۰۱۵ تولید کردند و توانستند طی سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، آن را بازنگری و اصلاح کنند. گفته میشود که این دو تن ابتدا با بررسیهای ویژه، قربانیهای بالقوهی خود را مشخص و باجافزار سمسم را در خارج از ساعات کاری وارد سیستمهای آنها کردهاند تا ازاینطریق درصد آسیبپذیری را به حداکثر برسانند.

شایان ذکر است که دادستانان دادگستری ایالات متحدهی آمریکا مدعی شدهاند باجافزار سمسم درمجموع باعث ضرر سیمیلیوندلاری به این کشور شده است.
فرامرز شاهیسوندی و محمدمهدی شاهمنصوری بهعنوان دو شهروند ساکن ایران، احتمالا هیچگاه در آمریکا حضور پیدا نخواهند کرد و مطابق قوانین این کشور محاکمه نخواهند شد. افرادی را که آمریکا به ساخت باجافزار متهم میکند، نخواهند توانست بهصورت آزادانه به کشورهای مختلف سفر کنند؛ چراکه ممکن است کشور مقصد آنها بهصورت تصادفی از قوانین مربوطبه سیاست استرداد آمریکا پشتیبانی و آنها را بازداشت کند.
شاهیسوندی و شاهمنصوری در فهرست تحتتعقیب FBI قرار گرفتهاند. گفتنی است که سال گذشته نیز در پی هک سرورهای شبکهی بزرگ اچبیاُ (HBO) و لورفتن فیلمنامهی سریال Game of Thrones، آمریکاییها از فردی ایرانی بهنام بهزاد مصری بهعنوان مسئول آن اتفاقات نام برده بودند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید