فناوری جدیدی با نام COTI در حوزهی بلاک چین معرفی شده که ادعای تحول این فناوری و ازبینبردن نیاز به استخراج را دارد.
بلاک چین بهسرعت تغییرات متعدد و ظهور فناوریهای جدید را تجربه میکند. انواع پروتکلها در این حوزه روزانه منتشر و آزمایش میشوند. تمامی فناوریهای جدید نیز با هدف بهمبارزهطلبیدن سیستمهای سنّتی ظهور پیدا میکنند. آخرین فناوری در این حوزه، با نام Blockchain 3.0 معرفی شده است.
شرکت جدیدی با نام COTI بلاک چینی بدون بلوک و معدنکاوی طراحی کرد که طبق ادعای آنها، مشکلات مقیاسپذیری بلاک چین را حل میکند. درصورت صحت این ادعا، بیت کوین را میتوان فناوری عقبمانده دربرابر بلاک چین 3.0 خطاب کرد. قطعا میدانید رمزارز برای آسانتر و ارزانتر و سریعترکردن پرداختها معرفی شد؛ اما تاکنون موفق به انجام آن نشده است.
مقالههای مرتبط:
زمان و هزینهی لازم برای تأیید تراکنشها در شبکهی بیت کوین، سرعت آن را به سه تا پنج تراکنش در ثانیه میرساند. اتریوم که سرعتی بیشتر دارد نیز حداکثر پانزده تراکنش را در ثانیه انجام میدهد. اگر انتظار داریم میلیونها نفر روزانه از رمزارز برای پرداختهایشان استفاده کنند، این اعداد و آمارها ضعف بزرگی محسوب میشوند. بهعلاوه، آدرس کیفپولها و مصرفانرژی نیز مشکلات دیگر این مسیر هستند.
شرکت COTI بلاک چینی براساس پروتوکل گراف جهتدار غیرمدور (DAG)طراحی کرده است. بلاک چینهای این پروتکل، بلوک و نیاز به استخراج رمزارز ندارند. گرافهای این پروتکل دایرهای نیستند و در یک جهت مشخص حرکت میکنند. این تعریف، یعنی تراکنشها کپیشدنی نیستند و خودشان بهصورت خودکار براساس تراکنشهای قبلی تأیید میشوند.

درنتیجهی تعریف گفتهشده، هیچ ماینری برای تأیید تراکنشها و درنتیجه، هیچ مصرف انرژی یا زمانی نیاز نیست. درنهایت، تأیید جابهجایی پول بین کیفپولها بهصورت تقریبا لحظهای و با هزینهی بسیار ارزان انجام میشود. همانطورکه گفته شد، نیازنداشتن به استخراج با نیازنداشتن به کدنویسی و مصرفنشدن انرژی همراه است. بهعلاوه، COTI داراییهای کاربران را در کیفپولهای آفلاین نگهداری میکند. درنتیجه، موجودی حسابها دربرابر حملات سایبری امنیت بسیاری خواهد داشت.
COTI درمقایسهبا سرعت سه تا پنج تراکنش در ثانیهای بیت کوین، توانایی انجام دَههزار تراکنش در ثانیه را دارد. درواقع، این فناوری جدید آنچه در دنیای سنّتی درحال رخدادن است (فرایندهای پرداخت لحظهای)، به دنیای ارزهای رمزنگاریشده میآورد.
شرکت COTI کسبوکاری واقعی است و برای شروع کار از روند ICO استفاده نکرد. آنها پلتفرمی با هشتادهزار کاربر و چهارهزار مرکز پرداخت دارند که هماکنون بیش از پانزدهمیلیون دلار ارزشگذاری شده است. درحالحاضر، در ۲۵۰هزار پایگاه POS در جهان از فناوری این شرکت استفاده میشود.
تیم مدیریت و مهندسی COTI همگی سابقهای طولانیمدت در حوزههای خود دارند. از اعضای آنها میتوان به گرگ کید (از اولین سرمایهگذارانتوییتر، اسکوئر، کوینبیس و ریپل) و استیو هیلبران (مدیرعامل Investec plc) و دکتر متیو مکبریدی (مدیر ارشد فناوری اطلاعات بلکراک) اشاره کرد. مدیران اجرایی دیگر نیز از شرکتهایی همچون جیپی مورگان، گلدمن ساکس، اچاسبیسی، یوبیای، کیپیامجی وآیبیام به آنها ملحق خواهند شد.

مدیرعامل COTI، شهف بار-گفن در مصاحبه با خبرنگار فوربس، بلاک چین شرکتش را با نام Trustchain معرفی میکند. بار-گفن پیشازاین، همبنیانگذار و مدیرعامل آژانس تبلیغاتی WEB3 بود. او در مصاحبهای دربارهی روش کار محصول شرکتش میگوید:
در COTI اولین پروتکل بلاک چین بهینهسازیشدهی جهان برای پرداختهای غیرمتمرکز را توسعه میدهیم. این پروتکل برای استفادهی مراکز تجاری و دولتها و شبکههای پرداخت غیرمتمرکز و همچنین عرضهکنندگان ارزهای پایدار کاربرد خواهد داشت. پروتوکل تراست چین براساس DAG طراحی میشود و میتوان آن را تکامل بعدی دنیای بلاک چین نامید. درواقع، محصول ما راهکار واقعی بلاک چین 3.0 محسوب میشود که برای کاربردهای خاص مناسب خواهد بود.

بار-گفن درادامه به این نکته اشاره میکند که فرایندهای غیرمتمرکز آینده را میسازند و تراست چین نسل بعدی راهکارهای براساس بلاک چین 3.0 محسوب میشود. از دیدگاه او، این فناوری دنیای را یک قدم دیگر به استفادهی گسترده از رمزارزها نزدیک میکند. او چشمانداز گروهش را دیجیتالیکردن پول و بهبود فناوریهای پشتصحنهی آن بیان میکند. بار-گفن آینده را ازآنِ پولهای دیجیتالی و بدون محدودیتهایی شبیه به پولهای امروزی میداند.
وی دربارهی امنیت شبکهی عرضهشدهی COTI میگوید:
در شبکهی تراست چین با معرفی نودهایی با نام DSP یا Double Spend Prevention و پیادهسازی روند اعتمادی در هر عضو شبکه، امنیت آن را تأمین میکنیم. در شبکهی COTI، حملههای با هدف تکرار تراکنشها کاملا ناممکن خواهند بود. درنتیجه، امنترین نوع پروتکل بلاک چین را عرضه میکنیم.
اکثر راهکارهای ارائهشده برای جلوگیری از کپی تراکنشها، غیرکاربردی و متمرکز هستند. بار-گفن ادعا میکند راهکار DSP آنها اضافهکردن تعدادی نود مطمئن به شبکه را شامل میشود که عملکرد اصلی آنها رسیدن به اجماع دربارهی صحت تراکنشها است. در این شبکه، نیز وقتی بیش از نیمی از نودها تراکنش را تأیید کنند، آن تراکنش نهایی میشود.
گروه COTI لایهی امنیتی دیگری نیز به تراکنشها اضافه و درجهی تأییدی برای اعتبارسنجی تراکنشها (PoT) تعریف میکنند. درنتیجه، بر فرض محال اگر فردی بتواند تراکنشهای کوچک را با حمله به شبکه انجام دهد، امتیاز اعتماد حساب کاربری او کاهش پیدا میکند و به PoT بیشتری نیاز خواهد داشت. درنتیجه، ادامهی حمله بهسرعت ناممکن میشود.

روش دیگر حمله به چنین شبکههایی، سرازیرکردن تراکنشهای نامعتبر به آن با استفاده از حسابهای کاربری متعدد است. در شبکهی COTI این حملات هم ناکام خواهند ماند؛ چون چنین تراکنشهایی به تأیید همهی نودهای شبکه نیاز دارند.
COTI نیز مانند بسیاری از شرکتهای دیگر این حوزه، سکهی مخصوصش را برای این شبکه معرفی کرد. آنها رمزارزی را روی لایههای پروتکل شبکه طراحی کردهاند که بهعنوان ابزاری برای پرداخت استفاده میشود. یکی از کاربردهای پرداختی این سکه، کارمزدهای خود شبکهی COTI خواهد بود. علاوهبر ارز مخصوص، توکنهای مختلف و ارزهای پایدار و سکههای دیگر نیز قابلیت بهکارگیری این شبکه را خواهند داشت.
یکی دیگر از قابلیتهای این فناوری که بار-گفن به آن اشاره میکند،MultiDAG نام دارد. این قابلیت مفهومی نوآورانه محسوب میشود که در پلتفرمهای دیگر وجود ندارد و میتوان برای مصارف مختلف از آن استفاده کرد. قراردادهای هوشمند نیز در شبکهی این شرکت تعریف میشوند. این راهکار اختصاصی، پیادهسازی توکنهای جدید را در این شبکه ممکن میکند.
رمزارز اختصاصی این شرکت، COTI نام دارد. با استفاده از این سکه برای پرداختهای داخل شبکه مانند کارمزدها، گردش آن در شبکه و درنتیجه، ارزش COTI افزایش پیدا میکند. بار-گفن دربارهی این فناوریهای میگوید:
پروتکل MultiDAG بههمراه فناوری قراردادهای هوشمند و نیز امکان انجام تراکنشهای همزمان امکان ایجاد ارزهای پایدار جدید را فراهم میکند. درحالحاضر اکثر ارزهای پایدار، توکنهایی براساس پروتکل ERC-20 هستند. درنتیجه، این سکهها قابلیت استفاده در پرداختهای روزمره ندارند.
در شبکهی COTI، شرایط کمی متفاوت خواهد بود. توان عملیاتی فراوان و تأیید سریع تراکنشها و نرخهای پایین کارمزد، قابلیت معرفی سکههای جدید با قوانین اختصاصی را فراهم میکنند.
گروه COTI تابهامروز پروتکل AlphaNet را برای تراست چین معرفی کرده است. بهعلاوه، سازوکارهای امتیاز اعتماد و KYC و COTI Pay نیز آمادهی بهرهبرداری شدهاند. در ماههای آینده، این شبکه بیشتر توسعه خواهد یافت. برخی از این توسعهها تا پایان سال جاری و برخی دیگر مانند هماهنگی با دستگاههای POS و قرادادهای هوشمند نیز تا اواسط سال ۲۰۱۹ معرفی خواهند شد.
با افزایش روزافزون محبوبیت اینترنت اشیا، مشکلات آن نیز افزایش پیدا میکند. در این مطلب، مهمترین عوامل کاهندهی سرعت گسترش IoT بررسی میشود.
اینترنت اشیا یکی از داغترین مباحث سالهای اخیر دنیای فناوری بهشمار میرود. این گرایش در فناوری قصد دارد دستگاهها و گجتهای مختلف را ازطریق اینترنت به کسبوکارها و مشتریان و یکدیگر متصل کند. هدف اینترنت اشیا بهظاهر ساده است و ظرفیتهای زیادی دربارهی آن دیده میشود. قابلیتهای متعدد این فناوری موجب شده شرکتها و استارتاپهای بسیاری روی آن تمرکز کنند و ایدههای آنها به ساخت محصولاتی مانند یخچالهای متصل به اینترنت و روشنایی کنترلکردنی ازطریق اپلیکیشن منجر شود.
مطالب گفتهشده موجب شده بسیاری از کاربران و کارشناسان، اینترنت اشیا را انقلاب بعدی در صنعت فناوری قلمداد کنند؛ اما این حجم عظیم از انتظارات موجب پیشبینی صحیح آنها از آینده نمیشود. موانع چشمگیری در سر راه توسعهی اینترنت اشیا قرار دارد که موجب میشود فراگیرشدن آن کُندتر از روند کنونی شود. این مشکلات حلشدنی هستند؛ اما شرکتها و صنایع باید توجه ویژهای به آنها کنند تا در آینده، موجب ناهموارشدن مسیر این فناوری نشود. درادامه، برخی از عوامل مسئلهساز برای اینترنت اشیا را بررسی میکنیم.
۱. دسترسی به اینترنت
اینترنت اشیا روی کاغذ اصول سادهای دارد و مزایای بسیاری برای کاربران فراهم میکند. ازجمله ویژگیهای مثبت آن میتوان به احتی و آسایش بیشتر برای کاربران و دسترسی به آخرین فناوریهای روز اشاره کرد. باوجوداین، نباید مهمترین نیاز این فناوری را نادیده گرفت که دسترسی همیشگی به اینترنت است. بدون اتصال پایدار و دائمی به اینترنت، IoT نمیتواند عملکرد چندانی داشته باشد. درحالیکه دسترسی به اینترنت برای بیشتر کاربران مشکل چندانی محسوب نمیشود، نقاط زیادی در دنیا وجود دارد که همچنان اتصال مناسبی ندارند یا هیچ پوشش شبکهای در آنها دیده نمیشود.
شرکتهای بسیاری مانند گوگل و فیسبوک سعی میکنند بر این مشکل غلبه کنند. راهحلهای بسیاری مانند بالونهای دارای وایفای یا اینترنت ماهوارهای رایگان ارائه شده؛ اما همهی آنها فاصلهی زیادی با اجرا در مقایس جهانی دارند. حتی کشورهای دارای زیرساخت قدرتمند اینترنت مانند ایالات متحدهی آمریکا، نقاطی دارد که در آنها پوشش اینترنت ضعیفتر است یا حتی وجود ندارد. بههمیندلیل، دسترسی جهانی به اینترنت باید بهبود پیدا کند تا اینترنت اشیا در سراسر دنیا دردسترس باشد.
۲. هزینههای چشمگیر
معرفی یا ساخت محصول با حسگرهای جدید شاید کار چندان دشواری ازنظر صنایع فناوری بهنظر نرسد؛ اما قراردادن این حسگرها در زیرساختهای فعلی موجود در سراسر جهان یا جایگزینکردن آنها، قطعاً امری دشوار محسوب میشود. یکی از ایدههای اصلی اینترنت اشیا، قراردادن حسگرهای مختلف در جادهها، چراغهای راهنمایی، ساختمانها و سایر زیرساختهای شهری است که نیازمند صرف هزینهی بسیاری خواهد بود. بسیاری از شرکتهای خوشبین به آینده اینترنت اشیا، همچنان درحالبررسی میزان سوددهی و موفقیت این روند در آینده هستند تا مطمئن شوند سرمایهگذاریهای سنگین آنها در مقیاس وسیع بازدهی خواهد داشت.
پیشرفتهایی برای کاهش هزینههای مربوط به اینترنت اشیا دیده میشود که ازجملهی آنها میتوان به ساخت حسگرهایی با قیمت تمامشدهی کمتر اشاره کرد. البته، این پیشرفتها کافی نیستند و گامهای بلندتری برای استفاده وسیع از چنین فناوریهایی در تمامی جنبهها نیاز است. تا زمان حل این مشکل، استفاده از اینترنت اشیا در تمامی محصولات و ابعاد زندگی انسان، امری دستنیافتنی بهنظر خواهد رسید.

۳. امنیت و حفظ حریم شخصی
مقالههای مرتبط:
بدون شک حفظ حریم خصوصی و تأمین امنیت، یکی از دغدغههای اصلی کاربران و کسبوکارها بهشمار میرود. در سالهای اخیر، حملههای عظیمی ازجمله انتشار عکسهای خصوصی اشخاص مشهور بعد از هکشدن سرویس iCloud را شاهد بودهایم. این مسائل موجب بدبینی بسیاری از افراد به نگهداری اطلاعات حساس و خصوصی بهصورت آنلاین شده است. وقتی همهچیز از وسایل آشپزخانه گرفته تا لباسها به اینترنت متصل باشد، معنای اصلی حریم خصوصی و اطلاعات شخصی کمی متفاوت خواهد بود. شرکتها باید به مشتریان خود نشان بدهند که میتوانند از اطلاعات شخصی آنها بهدرستی محافظت کنند تا درنهایت، کاربران راضی به خرید محصولاتی متصل به اینترنت اشیا شوند. برای مثال، کفشهای متصل به اینترنت تمامی نقاطی را ثبت میکند که کاربر در آنها حضور داشته است. این امر تهدیدی بزرگ برای حریم شخصی شناخته میشوند؛ بههمیندلیل ممکن است مشتریان علاقهی بسیار کمی به استفاده از آنها نشان دهند.
۴. افزایش حجم دادهها
پیشبینی میشود تا سال ۲۰۲۰، حدود ۲۶میلیارد دستگاه یا شیء جزو اینترنت اشیا باشند. افزایش تعداد دستگاههای متصل به اینترنت، موجب افزایش میزان دادهی تولیدشده در واحد زمان میشود. هماکنون، بسیاری از شرکتها آمادگی لازم برای جمعآوری حجم بسیار زیاد دادهی دستگاههای متصل برای عملکرد مناسب اینترنت اشیا را ندارند. گامهای بسیاری برای آمادگی کسبوکارها بهمنظور میزبانی چنین حجم عظیمی از دادهها نیاز است. افزایش فضای ذخیرهسازی یکی از نیازهای ضروری است که حافظههای خانگی یا سرویسهای ابری میتواند آن را تأمین کند. زیرساخت مناسب برای انتقال داده و توان پردازشی بیشتر نیز از دیگر موضوعات درخورتوجه هستند. ابزارهای بهینهتر برای تجزیهوتحلیل دادههای کسبوکارها میتواند به عملکرد بهتر اینترنت اشیا کمک کند. وقتی تمامی مطالب گفتهشده را شرکتهای مختلف رعایت کنند، سرعت گسترش اینترنت اشیا نیز افزایش پیدا میکند.
۵. افزایش آگاهی مصرفکنندگان
درحالیکه اینترنت اشیا به موضوع بحثبرانگیز میان شرکتهای بزرگ و اهالی فناوری تبدیل شده، بسیاری از مردم عادی از آن بیخبر هستند. در تحقیقی که بهتازگی انجام شده، ۸۷درصد مصرفکنندگان از وجود اینترنت اشیا اظهار بیاطلاعی کردهاند. حتی اطلاع از وجود فناوری اینچنینی موجب نمیشود تا مشتریان علاقهی بیشتری به محصولات مبتنی بر اینترنت اشیا از خود نشان دهند. این تحقیق نشاندهندهی نبودِ آگاهی مناسب میان افراد جامعه از وجود این فناوری و قابلیتهای گستردهی آن است.
وقتی مشتریان دانش کافی از اینترنت اشیا نداشته باشند، طبیعتاً علاقهی کمتری نیز به آن نشان میدهند و سرعت گسترش آن کاهش پیدا میکند. این درحالی است که برخی حوزههای اینترنت اشیا مانند فناوریهای پوشیدنی، با استقبال بیشتر کاربران مواجه شده که میتواند راهحلی برای افزایش محبوبیت این فناوری باشد. نتیجهی علاقهی کاربران تمرکز بیشتر شرکتهای سازنده روی فناوریهای پوشیدنی، ازجمله ساعتهای هوشمند و دستبندهای پایش سلامت شده است. بااینحال، بسیاری دیگر از زمینههای اینترنت اشیا سالهای زیادی با فراگیری همگانی فاصله دارند.
آنچه گفته شد، تنها برخی از مشکلاتی هستند که شرکتها و کسبوکارهای مربوطبه اینترنت اشیا باید با آنها در سالهای آینده دستوپنجه نرم کنند. انتظار میرود تعداد توسعهدهندگان تخصصی اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ به ۴.۵میلیون نفر برسد که فاصلهی محسوسی با رقم ۳۰۰هزارنفری کنونی دارد. توجه بیشتر به این حوزه موجب پدیدآمدن نوآوریها و اپلیکیشنهای خلاقانهتر میشود که راهحلی برای غلبه به موانع مذکور محسوب میشوند.
سدان پرچمدار نیسان ماکسیما در مدل ۲۰۱۹ دارای پنج تریم مختلف است و با بهرهگیری از تغییرات برجسته در فضای داخلی و خارجی همراه خواهد شد.
قرار است پرچمدار چهاردر نیسان ظاهر تازهای بهخود بگیرد. این شرکت در نمایشگاه خودروی لسآنجلس مدل جدید و پیشرفتهی سدان Maxima را رونمایی کرد. نکات برجستهی نیسان ماکسیمای ۲۰۱۹ عبارت است از: رینگهای جدید ۱۹ اینچی و چراغهایLED بومرنگی و جلوپنجره مشبک بزرگتر V-Motion کشیدهشده تا کاپوت. این فقط بخشی از تغییرات مدل جدید نیسان ماکسیما است.

نیسان ماکسیمای ۲۰۱۹ با تغییرات زیاد دیگری نیز روبهرو میشود: سپر جدید عقب چهارچوب یکپارچهای فراهم میکند و درست بالای صندوق عقب، اسپویلر عقب جدید اسپرت (در تریم SR) وجود دارد. طرح جدید رینگ در تمامی پنج سطح تریم ماکسیما شامل S ،SR ،SV ،SL و Platinum رزرو برای خریداران ارائه میشود؛ اما رینگهای ۱۹اینچی هایپرسیلور (Hyper Silver) بهطور انحصاری به تریم پلاتینیوم محدود خواهد شد. نیسان همچنین طرح رنگ جدیدی اضافه کرده که سانست دریفت (Sunset Drift) نامیده میشود.

در داخل این خودروی ژاپنی، الگوی جدید روکش صندلی و هدلاینر صندلی زغالی (در تریمهای SR و پلاتینیوم رزرو) باعث افزایش جذابیت کابین میشود. پکیج پلاتینیوم رزرو همچنین برای اولینبار شامل مواد جدید مانند چرم راکودا تان (Rakuda Tan) است که چنین طرحی را در خودروهای اسپرت GT-R پیدا خواهید کرد. ازجمله دیگر ویژگیهای این تریم میتوان به طرح رنگ ساتن برنز و صندلیهای گرمشوندهی عقب اشاره کرد. پکیج SR پریمیوم هم سقف دوگانه پانوراما دارد.

مدل جدید سدان ماکسیما از دستیار رانندهی اختیاری Safety Shield 360 نیسان برخوردار است که برای اولینبار ارائه میشود. سایر امکانات شامل ترمز اضطراری خودکار با قابلیت تشخیص عابر پیاده، سیستم هشدار نقطهی کور دید راننده، هشدار عبور از تقاطع، هشدار خروج از خط، دستیار نوربالا و ترمز خودکار عقب میشود. این امکانات در تریمهای سطح پایین با دریافت هزینه دردسترس قرار میگیرند؛ اما در تریمهای Platinum و SR بهصورت استاندارد ارائه خواهند شد.

دن مونک، معاون ارشد فروش و بازاریابی نیسان در آمریکایشمالی میگوید:
ماکسیما بهعنوان سدان پرچمدار، مهمترین کمک به برند تجاری نیسان است. نیسان ماکسیما یکی از قدیمیترین محصولاتمان بهشمار میرود که طی چهار دهه با سبک و عملکرد و کیفیتش با مشتریان همراه است.

نیسان ماکسیمای ۲۰۱۹ طی چند هفتهی آینده راهی نمایندگیهای فروش خواهد شد و خریداران در آمریکایشمالی تا اواخر آذر پشت فرمان سدان پرچمدار نیسان مینشینند. پیشرانهی ۳.۵ لیتری خورجینی ۶ سیلندر با قدرت ۳۰۰ اسببخار، هنوزهم بهعنوان گزینهی استاندارد زیر کاپوت ماکسیمای ۲۰۱۹ قرار میگیرد. هنوز صحبتی دربارهی قیمت خودروی جدید نیسان نشده؛ اما انتظار میرود با افزایش اندکی درمقایسهبا مدل فعلی (۳۳هزار و ۴۲۰ دلار) روانهی بازار شود.
مطالعات نشان میدهد برخلاف تصورات پیشین، مغز ما مجهز به دو سیستم زمانسنجی مختلف برای پیشبینی رویدادها است.
اگر درست لحظهای پیش از سبزشدن چراغ راهنماییورانندگی، پدال گاز را میفشارید یا میتوانید لحظهای پیش از شروع یک موسیقی، ضربآهنگ آن را تشخیص دهید، علت آن پیشبینیهای زمانی است.
یک نوع از این زمانسنجیها، براساس خاطرات فرد از تجربیات گذشته و نوع دیگر براساس ریتم عمل میکند؛ با این حال، هر دوی آنها در توانایی ما برای تعامل و لذت بردن از جهان حیاتی هستند.
پژوهش تازهای از سوی پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در برکلی نشان میدهد شبکههای عصبی که مسئول کارکرد هر یک از این زمانسنجها هستند، بسته به وظیفهی محولشده، به دو بخش مختلف از مغز تقسیم میشوند.
آساف برسکا، پژوهشگر ارشد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفرنیای برکلی گفت:
مطالعهی ما در تمامی موارد شامل ورزش، موسیقی، سخنرانی یا حتی هنگام تمرکز کردن، نشان میدهد که زمانبندی یک فرآیند واحد نیست؛ بلکه دو روش متمایز وجود دارد که بهوسیلهی آنها ما میتوانیم پیشبینیهایی در زمان انجام دهیم. این فرایندها به بخشهای مختلف مغز وابسته هستند.

این یافتهها که بهصورت آنلاین در مجموعه مقالات مجلهی آکادمی ملی علوم منتشر شدهاند، دیدگاه جدیدی را نسبت به نحوهی محاسبات انجامشده توسط مغز انسان هنگام انجام وظایف ارائه میدهند.
ریچارد آیوری، نویسندهی ارشد این مطالعه و عصبشناس دانشگاه کالیفرنیای برکلی میگوید:
با کمک این دو سیستم در مغز، میتوانیم علاوه بر زندگی در زمان حال، بهطور فعالانهای آینده را نیز پیشبینی کنیم.
مقالههای مرتبط:
برسکا و آیوری شروع به مطالعهی نقاط قوت و ضعف این نوع توانایی در بیماران مبتلا به پارکینسون وزوال مخچه کردند.
آنها «زمانبندی ریتمیک» را در ارتباط با عملکرد غدد عصبی مرکزی دانسته و «زمانبندی وقفهای» (که یک تایمر داخلی برمبنای حافظهی ما از تجارب قبلی است) را حاصل عملکرد مخچه قلمداد میکنند. این دو از بخشهای اصلی مغز به حساب میآیند که مسئول فعالیتهای حرکتی و شناختی ما نیز هستند.
علاوه بر این، نتایج نشان میدهد که از لحاظ تئوریک، چنانچه در عملکرد یکی از این ساعتهای عصبی اختلالی بهوجود آید، دیگری میتواند بهعنوان جایگزین وارد عمل شود.
برسکا گفت:
مطالعهی ما نهتنها مشکلاتی را شناسایی میکند که در بخش توانایی پیشبینی بیماران عصبی بهوجود میآید؛ بلکه هماکنون میتوانیم قابلیتهای مغزی سالم را نیز در این بیماران تشخیص دهیم؛ درنتیجه قادر خواهیم بود محیط زندگی این دسته از افراد را بهگونهای اصلاح کنیم تا آنها نیز بتوانند با جهان اطراف خود تعامل بهتری داشته باشند.
او میافزاید که راهحلهای غیردارویی برای بیماریهای مربوط به زمانبندی عصبی میتواند شامل بازیهای رایانهای آموزشی، برنامههای گوشیهای هوشمند، تحریک عمیق مغزی و اصلاحات در طراحی محیطی باشد.

برای رسیدن به نتیجهی نهایی، برسکا و آیوری به بررسی و مقایسهی عواملی پرداختند که بیماران مبتلا به پارکینسون و زوال مخچه از آنها برای تمرکز حواس خود بهره میبردند.
برای این بیماران، تصاویری از مربعهای قرمز، سفید و سبز با سرعتهایی متفاوت روی یک صفحهی نمایش، نشان داده شد و از آنها درخواست شد بهمحض مشاهدهی مربع سبزرنگ، دکمهای را فشار دهند. این آزمایش بهگونهای طراحی شده بود که مربعهای سفید، در حکم علامت هشداری برای ظاهر شدن مربعهای سبز باشند.
در یکی از این توالیها، نمایش مربعهای قرمز، سفید و سبز از یک ریتم ثابت تبعیت میکرد و مشخص شد که بیماران مبتلا به زوال مخچه، واکنش بهتری نسبت به این علائم ریتمیک دارند.
در توالی دیگر، مربعهای رنگی در یک الگوی پیچیدهتر و با وقفههایی متغیر بین مربعهای قرمز و سبز به نمایش درآمدند. تشخیص این نوع توالیها برای بیماران مبتلا به پارکینسون سادهتر بود و این گروه توانستند عملکرد موفقیتآمیزتری در این بخش از آزمایش داشته باشند. آیوری میگوید:
ما ثابت کردیم که بیماران مبتلا به زوال مخچه، در تشخیص نشانههای غیرریتمیک مشکل دارند؛ این در حالی است که بیماران دارای اختلال در عملکرد غدد عصبی مرکزی (نظیر بیماران مبتلا به پارکینسون) در تشخیص نشانههای ریتمیک با مشکل مواجه میشوند.
نتایج نهایی تأیید میکنند که مغز از دو مکانیزم متفاوت برای زمانبندی پیشبینیهای خود بهره میبرد. این یافتهها، نظریههای پیشین را مبنی بر اینکه مغز از یک سیستم منفرد برای کنترل نیازهای زمانبندی استفاده میکند، به چالش میکشد. برسکا میگوید:
نتایج ما حداقل وجود دو سازوکار مختلف را اثبات میکند که مغز برای پیشبینی آینده از آنها بهره میبرد. یک سیستم مبتنی بر ریتم که به اتفاقات تکرارشونده در جهان واکنش میدهد (نظیر ریتم گفتار و موسیقی) و یک سیستم وقفهای که تواناییهای پیشبینی کلیتری را به ما میدهد و بیشتر به وجود نظم زمانی (حتی در غیاب نشانههای ریتمیک) حساس است.
سلولهای پوستی ما نیز تحت تاثیر ساعات زیستی قرار میگیرند اما تنها شب، یعنی زمان استراحت بدن نیست که بهبود جسم را تسریع میکند.
ما اغلب در مورد شب بهعنوان زمانی برای ترمیم فکر میکنیم؛ یک زمان سکوت که موجب ترمیم و شارژ دوبارهی جسم ما میشود؛ اگرچه بهطور کلی این موضوع درست است ولی شاید به آن شکلی که تصور میکنیم هم نباشد. نتایج پژوهش جدیدی نشان میدهد که در مورد بهبود زخم، اگر جراحت طی روز اتفاق بیفتد، سرعت بهبود آن بهطور قابل توجهی بیشتر از زمانی خواهد بود که در طول شب ایجاد شده باشد. علت این امر، تاثیر ریتمهای شبانهروزی زیستی بدن بر چگونگی عملکرد سلول است.
قبلا تصور میشد که ریتمهای شبانهروزی فقط توسط ساعت اصلی هیپوتالاموس در مغز کنترل میشود؛ اما اکنون بهنظر میرسد که ساعتهای زیستی در تمام سلولهای بدن گسترش یافتهاند. این کار علمی پیچیده و هنوز در حال بررسی است، اما جای تردیدی وجود ندارد که کشف این مکانیسمها میتواند بازتاب قابل توجهی در زمینه درمان بافتهای آسیب دیده داشته باشد. در این راستا، پیشتر پژوهشگرانی از دانشگاه کمبریج این موضوع را مورد بررسی قرار دادند که چرا واکنش نوعی از سلولهای پوستی که فیبروبلاست نامیده میشوند، در زمانهای مختلف شبانهروز متفاوت میشود. هنگامی که انسان زخمی میشود، سلولهای فیبروبلاستی به منطقهی آسیبدیده مهاجرت میکنند و پروتئینهای ترمیمکنندهای نظیر کلاژن را تولید میکنند؛ پروتئینهایی که به بازسازی بافت آسیبدیده کمک میکنند. اما انجام این فرایند وابسته به پروتئین دیگری به نام اکتین است و وقتی اکتین کافی موجود نباشد، مهاجرت فیبروبلاستها با مشکل روبهرو میشود و زمان شبانهروزی یکی از عواملی است که تعیینکنندهی سطح اکتین است. درست مانند خود انسان، این سلولهای پوستی نیز بردهی چرخهی روز و شب هستند.
پژوهشگران برای بررسی این فرایند، فیبروبلاستهای کشتدادهشده در ظروف آزمایشگاهی را مورد بررسی قرار دادند. وقتی این محیطهای کشت دارای سلول، در زمانهای مختلف خراشیده میشدند، سرعت بهبودی زخمهایی که در شرایط شب ایجاد شده بودند، نسبت به زخمهایی که در روز ایجاد شده بودند، بهعلت تفاوت در پاسخ فیبروبلاستها، کمتر بود.

نویسندگان مقاله توضیح میدهند که این موضوع به ظرفیت مهاجرت سلولها به مناطق آسیبدیده مرتبط است و توسط وضعیت دینامیکی اکتین در زمانی که زخم ایجاد میشود، تعیین میشود. آزمایشهای انجامشده روی موشهای زنده نیز، وجود چنین پدیدهای را تایید کردهاند. اگر زخمها طی روز و در زمان حرکت جانور اتفاق میافتاد، سرعت بهبود آن بسیار بیشتر از زمانی بود که طی ساعات استراحت او در هنگام خواب پدید میآمد. جان اونیل، نویسندهی مقاله میگوید:
مقالههای مرتبط:
تفاوت معنیداری در سرعت بهبود زخم در شبانهروز زیستی، هم در مورد سلولها و هم در مورد موشها، قابل مشاهده است. ما میتوانیم با فریب سلول از طریق استفاده از نور مصنوعی یا داروهای خاص تغییردهندهی ساعات زیستی، پاسخ ترمیم بافت را در سلولها مجددا راهاندازی کنیم (تا سرعت بهبود بیشتر شود).
پژوهشگران بر این باورند که این نوع تکنیکها میتواند دارای تاثیر بالقوهای روی درمانهای پزشکی داشته باشد و به جراحان این امکان را بدهد که عمل جراحی را در زمانهایی که بیمار بهترین پاسخ را میداد، انجام دهند. پژوهشگران معتقدند که این فرایند در مورد انسان هم وجود دارد. آنها با بررسی دادههای بالینی بیمارانی که دارای جراحات سوختگی بودند، تفاوتهای قابلتوجهی در نتایج درمان مشاهده کردند. زمان مورد نیاز برای بهبود سوختگیهایی که در شب اتفاق افتاده بود، بهطور متوسط ۶۰ درصد بیشتر از زمان مورد نیاز برای بهبودی زخمهایی بود که طی روز اتفاق افتاده بودند. این زمان برای سوختگیهای روز ۱۷ و برای سوختگیهای اتفاقافتاده در هنگام شب، ۲۹ روز بود. این فاصله، فاصلهی قابلتوجهی است و موردی است که دارای پتانسیل طراحی درمانهای جدید بر اساس آگاهی از ریتمهای شبانهروزی است. جان بلیکلی از دانشگاه منچستر میگوید:
نه تنها امکان طراحی داروهای جدید وجود دارد بلکه میزان بازدهی درمانهای موجود نیز میتواند با تغییر زمان استعمال آنها افزایش یابد.
دلیل قطعی برای اینکه چرا سرعت بهبود زخمها در هنگام شب آهستهتر است، مشخص نیست ولی پژوهشگران حدس میزنند که این امر ممکن است یک سازگاری تکاملی باشد؛ ما طی روز سریعتر بهبود پیدا میکنیم زیرا احتمال فعال بودن و آسیب دیدن ما در روز بیشتر است. البته قبل از اینکه بخواهیم از مزایای چنین پژوهشی بهرهمند شویم، لازم است پژوهشهای بیشتری انجام شود اما این پژوهش نشان میدهد ریتمهای شبانهروزی علاوهبر الگوی خواب، روی طیف وسیعی از عملکردهای دیگر بدن نیز تاثیر میگذارند.
نورانیترین کهکشان جهان بهدلیل تشعشع خود بهاندازهی کافی مدنظر اخترشناسان بود؛ اما کشف ویژگی جدید و صدالبته ترسناک آن به تمایز آن افزوده است.
در دورترین نقطهی هستی، کهکشانی وجود دارد که درحالساطعکردن تشعشع است؛ ولی با چشم غیرمسلح آن را نمیتوانیم ببینیم. این کهکشان W2246-0526 نام داد و شدت تابش آن معادل تشعشع ۳۵۰تریلیون عدد خورشید است. همین امر باعث شده این کهکشان را روشنترین کهکشان موجود بدانیم.
بااینحال، راز این کهکشان چیست؟ چندان مطمئن نیستیم؛ اما پژوهش جدیدی ممکن است این راز را برملا کند. براساس نتایج پروژهی معروف آلما، مشاهدهشده که کهکشان W2246-0526 بهطور حریصانهای حداقل سه کهکشان مجاور خود را میبلعد تا سیاهچالهی کلانجِرم (Supermassive) خود را تغذیه کند.
مشاهدههای اخترشناسان نشان داده مادهی پیچکواری کهکشانهای همسایه را به داخل W2246-0526 میکشاند. نکتهی شگفتانگیز آن است که این اجسام پیچکی حاوی موادی از جنس کهکشانهای طعمه هستند. تانیو دیاز-سانتو، یکی از فضانوردان میگوید:
پیش از این، برمبنای اطلاعات قبلی میدانستیم که این کهکشان همراه سه کهکشان دیگر است؛ اما هیچ مدرکی که نشان دهد بین این کهکشانها تعاملی وجود دارد، اثبات نشده است. ازاینرو، انتظار نداشتیم با چنین رفتار فاجعهآمیزی مواجه شویم؛ ولی رصدخانهی آلما واقعیت را خیلی واضح نشان داد.
کهکشان W2246-0526 حدود ۱۲.۴ میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد. این کهکشان در هستهی خود یک اختروش (کوازار) دارد که درواقع، نوعی هستهی کهکشانی فعال است که با تغذیهی سیاهچاله نیرومند میشود.
کوازارها در میان عناصر درخشانی جهان قرار دارند که موجب انتشار نور و امواج رادیویی میشوند. کوازارها از هالههای پیرامون سیاهچاله سرچشمه میگیرند که به آنها قرص برافزایشی گفته میشود. این قرصها شامل گردوغبار و گازهایی هستند که با سرعت زیاد شبیه تخلیهی آب درِ خروجی سینک میچرخند. همین چرخش باعث ایجاد تشعشع خواهد شد.
گردوغبارِ اطراف جذب کهکشان W2246-0526 میشود و بازتابش آن بهصورت تشعشع مادون قرمز اتفاق میافتد و همین امر، این کهکشان را بهعنوان نادرترین نوع کهکشان معرفی کرده است. البته، خوردن همسایهها لزوما باعث کلانجِرمبودن سیاهچالهی این کهکشان نشده است. هرچند این سیاهچالهی کلانجِرم است، محدودیتهایی در میزان مواد ورودی و متصل به آن وجود دارد.

این احتمال وجود دارد که بعضی از مواد متصل به این کهکشان ستارهای جدید تشکیل دهند؛ اما یافتههای دیگری در این زمینه مطرح است. پژوهشگران در سال ۲۰۱۶ اعلام کردند فعالیت سیاهچالهی این کهکشان بسیار شدید است و باعث چرخاندن گازها در سراسر کهکشان میشود؛ درست شبیه حالتی که مخزن آب در مرکز راکتور هستهای قرار میگیرد و آب آن شروع به جوشیدن میکند. حرکت و انرژی فوتونهای داخل سیاهچاله بهحدی شدید است که گاز را بهسمت خارج سوق میدهد و درنهایت، به پارگی و تکهتکهشدن W2246-0526 منجر میشد.
در بین کهکشانها، زیبایی W2246-0526 بسیار شگفتانگیز است و آشفتگی و نورانیبودن آن نیز از خصوصیات شناختهشدهی آن محسوب میشود. یافتههای جدید هم کهکشانخواری را به ویژگیهای مرموز این کهکشان اضافه کرده است. بااینحال، رمزورازهای دیگری دربارهی W2246-0526 وجود دارد که باید حل شود. سیاهچالهی این کهکشان عظیم و کلانجِرم است؛ اما انتظار میرود که کهکشان بزرگتر از اندازهی کنونی باشد. جرم سیاهچاله باعث محدودیت در روشنایی هستههای کهکشانی آن میشود. با وجود این، W2246-0526 حدود سه برابر درخشانتر از سیاهچالهای با این ابعاد است. پژوهشگران هنوز دلیل دقیق این موضوع را نمیدانند؛ اما زمان زیادی برای درک و حل معما خواهند داشت. سانتو میگوید:
ممکن است این کهکشان بازهم کهکشانهای اطراف را ببلعد؛ ازاینرو انتظار داریم این روشنایی کهکشانی تا چندمیلیون سال دیگر پابرجا بماند.
شایان ذکر است که نتایج پژوهش اخترشناسان در نشریهی ساینسمنتشر شده است.
استارتاپ آمریکایی ریوین در نمایشگاه لسآنجلس از شاسیبلند تمام الکتریکی R1S رونمایی کرد که قیمت پایهی آن ۶۵ هزار دلار است.
هماکنون خودروسازان زیادی روی مدلهای آیندهی شاسیبلند تمام الکتریکی کار میکنند. بیامو در حال کار روی iX3 است، آئودی قصد دارد شاسیبلند برقی ای-ترون را رونمایی کند، مرسدس بنز به طراحی و تکمیل EQC مشغول است و حتی تسلا هم ظاهراً روی مدل Y کار میکند. بنابراین مطمئناً بازار فروش برای این خودروها وجود دارد. با این حال یکی از محصولات ناآشنا با نام Rivian R1S که برای اولین بار در نمایشگاه خودرو لسآنجلس رونمایی شد، ممکن است در آینده بازار محصولات شاسیبلند را متحول کند.

ریوین یک استارتاپ بسیار کوچک آمریکایی است که هماکنون دو خودروی مختلف شامل ریوین R1T و R1S را تولید میکند؛ ریوین R1T در حقیقت یک وانت پیکاپ تمام الکتریکی است که از امکانات برجسته و ویژگیهای فوقالعاده بهره میبرد. مدل ریوین R1S هم در کلاس محصولات شاسیبلند جای دارد و دارای مشخصات چشمگیری است.

خودروی الکتریکی ریوین R1S شبیه مدلهای متداول پیکاپ و شاسیبلند، از شاسی نردبانی (مستقل) استفاده میکند؛ با این حال کف خودرو از باتریهایی پوشیده شده است. ۳ پکیج باتری برای شاسیبلند ریوین R1S وجود دارد که به ترتیب دارای توان ۱۰۵، ۱۳۵ و ۱۸۰ کیلووات ساعت هستند؛ این باتریها چهار موتور الکتریکی را میچرخانند و در مجموع ۷۵۰ اسببخار قدرت تولید میکنند. شاسیبلند در دو حالت پنج و هفت صندلی برای سرنشینان قابل دسترس خواهد بود. ریوین R1S میتواند در زمان ۳ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتربرساعت دست یابد. نکتهای که حتی بیشتر از قبل قابلتوجه بهنظر میرسد اینکه، ریوین ادعا میکند بالاترین مدل دارای شعاع حرکتی ۶۴۰ کیلومتر است. حتی شعاع حرکتی مدل کوچکتر نیز به حدود ۴۲۰ کیلومتر میرسد که بسیار قابلتوجه است.

البته ویژگیهای بیشتری نیز در شاسیبلند ریوین R1S وجود دارد. با بهرهگیری از قابلیت رانندگی در مسیرهای آفرود به همراه زوایای دیدار، انحراف و چرخش مناسب (به ترتیب ۳۴، ۳۰ و ۲۹ درجه)، عمق رانندگی ریوین R1S در آب به ۹۰ سانتیمتر میرسد. بنابراین بهطور واقعی میتواند بهعنوان یک محصول شاسیبلند کارآمد در رانندگی آفرود مورد استفاده قرار گیرد.

مقالههای مرتبط:
در فضای داخلی، ریوین R1S بهلطف استفاده از کابین مدرن و کاربردی بسیار خوب طراحی شده است. این ویژگیها آن را در ردهی محصولات شاسیبلند لوکس و قابل مقایسه با BMW X5 و حتی بیامو X7 قرار میدهد. همچنین حجم صندوق جلو در این مدل به ۳۳۰ لیتر میرسد.
قیمت ریوین R1S از ۶۵ هزار دلار آغاز خواهد شد و بد نیست برای مقایسه بدانید که قیمت پایهی آئودی e-tron با حدود ۷۵ هزار دلار شروع میشود؛ این در حالی است که آئودی ای-ترون اندازهی بسیار کوچکتری دارد و تسلا مدل X نیز تنها کمی بزرگتر از شاسیبلند آئودی است.

ریوین یک شرکت خودروساز الکتریکی بسیار پیشرفته است. اگرچه در دنیای رقابتی کنونی بسیاری از استارتاپها بهزودی شکست میخورند، اما تسلا دراینمیان استثنا به شمار میرود. بنیانگذار و مالک ریوین از فارغالتحصیلان MIT محسوب میشود و سرمایهی زیادی برای کسبوکار خود فراهم کرده است. اگر ریوین بتواند در چند سال آینده به مسیر پیشرفت خود ادامه دهد، احتمالاً بتواند با شاسیبلند R1S و وانت R1T، تمام صنعت خودروسازی (نهتنها بخش شاسیبلند الکتریکی) را تهدید کند.
نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که چهار نوع چاقی با ویژگیهای متفاوت وجود دارد.
بر اساس نتایج یک پژوهش جدید، درک ویژگیهای بسیار متفاوت زیر گروههای بیماران دچار چاقی میتواند کلید طراحی درمانهای موثرتر کاهش وزن باشد. پژوهشگران با تجریهوتحلیل اطلاعات مربوط به بیش از ۲۴۰۰ بیمار مبتلا به چاقی که تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفته بودند، متوجه شدند که حداقل چهار زیرمجموعه از بیماران وجود دارند که بهطور معنیداری از لحاظ رفتارهای غذا خوردن و میزان دیابت و نیز کاهش وزن طی سه سال پس از انجام عمال جراحی، تفاوت دارند. آلیسون فیلداستاد دانشگاه براون میگوید:
احتمالا تنها یک راهحل جادویی برای درمان چاقی وجود ندارد؛ اگر هم چنین راهحلی باشد، برای هر گروهی باید متفاوت باشد. انواع بسیار متنوعی از افراد در یک گروه قرار داده میشوند. کودکی که در سن پنج سالگی دچار چاقی بیش از حد میشود، با فردی که با گذشت زمان دچار اضافه وزن شده و در سن ۶۵ سالگی یک فرد چاق است، بسیار تفاوت دارد. ما باید این تنوع را تشخیص دهیم زیرا این موضوع میتواند به ما در طراحی روشهای درمان اختصاصی برای چاقی کمک کند.
چهار گروه متمایز
این مطالعه، نخستین مطالعهای بود که متغیرهای روانشناختی مختلفی همچون الگوی غذا خوردن و تاریخچهی وزن و نیز طیف وسیعی از متغیرهای بیولوژیکی مانند سطوح هورمونها را برای شناسایی انواع مختلف چاقی مورد بررسی قرار داد. این گروه پژوهشی از یک مدل محاسباتی پیشرفته به نامتجزیهوتحلیل کلاس پنهان (latent class analysis) برای شناسایی گروههای مختلف بیماران در میان بیش از ۲۴۰۰ فرد بالغ که تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفته بودند (روشهای حلقهگذاری و کنارگذاری معده)، استفاده کردند. آنها توانستند چهار گروه مجزای چاقی را پیدا کنند.

سطوح پایین لیپوپروتئینهای دارای چگالی بالا یا همان کلسترول خوب و سطوح بسیار بالای گلوکز در خون قبل از عمل جراحی، مشخصهی گروه اول بود. در واقع ۹۸ درصد از اعضای این گروه افراد دیابتی بودند؛ در مقایسه با دیگر گروهها که حدود ۳۰ درصدشان را بیماران دیابتی تشکیل میدادند.
مشخصهی گروه دوم، اختلالات خوردن بود. ۳۷ درصد دارای اختلال پرخوری بودند، ۶۱ درصد حالت عدم کنترل در خوردن غذاهای متعدد در فواصل بین وعدههای اصلی غذایی را گزارش کردند و ۹۲ درصد از آنها گفتند در هنگامی که احساس گرسنگی نمیکنند هم غذا میخورند.
گروه سوم برای فیلد تعجبآور بود. از لحاظ متابولیکی این افراد نسبتا در حد متوسط بودند ولی شیوع اختلالات خوردن در میان آنها بسیار پایین بود (فقط ۷ درصد از افراد این گروه میگفتند که وقتی گرسنه نیستند، غذا میخورند). جالب اینجاست که هیچ عامل دیگری برای تمایز این گروه از دیگر گروهها وجود نداشت.
افرادی که از زمان کودکی چاق بودند، گروه چهارم را تشکیل میدادند. این گروه دارای بالاترین شاخص توده بدنی (BMI) در سن ۱۸ سالگی با متوسط ۳۲ بودند. متوسط BMI در دیگر گروهها حدود ۲۵ بود.
BMI بالاتر از ۳۰ بهعنوان چاق در نظر گرفته میشود و مقدار ۲۵ نقطهی آغازی است که برای تعریف داشتن اضافه وزن در نظر گرفته میشود. این گروه با متوسط ۵۸، دارای بالاترین مقدار BMI قبل از عمل جراحی بود. میانگین این رقم برای دیگر گروهها ۴۵ بود.
بهطور کلی طی سه سال پس از عمل جراحی چاقی، مردان بهطور متوسط ۲۵ درصد و زنان ۳۰ درصد از وزن پیش از جراحی خود را از دست دادند. فیلد و همکارانش دریافتند که میزان اثربخشی روش جراحی چاقی برای بیماران گروه دوم و سوم نسبت به گروههای اول و چهارم بیشتر بود. مردان و زنانی که دارای اختلال خوردن بودند، بیشترین مقدار کاهش وزن را داشتند.

درمانهای هدفمند برای درمان چاقی
شناسایی این گروههای مختلف و درک ویژگیهای آنها در زمینهی پژوهشهای چاقی و طراحی روشهای درمان مفید است. فیلد معتقد است ما باید بدانیم که روش جراحی چاقی در مورد کدام بیماران بهترین نتیجه را میدهد و خطرات جانبی این روشها در کدام بیماران پر رنگتر از نتیجهی درمان است (یعنی روی آنها چندان اثری ندارد). فیلد میگوید:
یکی از دلایلی که چرا ما در زمینهی پژوهشهای مرتبط با چاقی نتایج محکمی نداریم، همین است که تمام افراد را در یک گروه طبقهبندی میکردیم. ممکن است استراتژیهای موثری برای درمان چاقی وجود داشته باشد اما وقتی بیماران مختلف را با هم در یک گروه قرار میدهیم، نتیجهای که میبینیم ضعیف میشود.
فیلد اضافه میکند که پژوهشگران مبحث چاقی لازم است که انواع مختلف تداخلات درمانی کاهش وزن را در روشی هدفمندتر و اختصاصیتر آزمایش کنند. او میگوید:
برای مثال ذهنآگاهی (mindfulness) شاید برای افرادی که توسط علایم غذاها بیش از اندازه تحریک میشوند، موثر باشد ولی در گروه سوم که وقتی گرسنه نیستند غذا نمیخورند، ممکن است تاثیری نداشته باشد.
پژوهشگران قصد دارند در آینده از همین روشهای آماری روی جامعهی عمومی بزرگتری استفاده کند تا ببینند که آیا همین گروهها در میان مردمی که وزن کمتری نسبت به افراد مورد مطالعه دارند، وجود دارد یا خیر. آنها در حال توسعهی یک اپلیکیشن تلفن همراه هستند که بتواند عواملی را که روی رفتار غذا خوردن افراد تاثیر میگذارند، بهصورت همزمان (در زمان واقعی) اندازهگیری کند. فیلد امیدوار است که این اپلیکیشن بتواند در نهایت برای طراحی روشهای هدفمند کاهش وزن استفاده شود.
نتایج این پژوهش در ژورنال Obesity منتشر شده است.
کاهش ارزش پول ملی ایران در برابر ارزهای خارجی، منجر به افزایش قیمت لوازم یدکی و قطعات خودرو شد. این موضوع، سارقان را علاقهمند به دزدیدن چراغ، باتری، چرخ و دیگر تجهیزات کرده است.
شاید در سالهای گذشته، سرقت خودروهای ایرانی بهدلیل ضعفهای امنیتی شایع بود و مدلهای خارجی با خیال راحت در کوچهها پارک میشدند؛ اما بهتازگی نوع جدیدی از سرقت رواج یافته که هدف اصلی آن، خودروهای وارداتی است.
هرچند که دزدیدن یک مدل خارجی بهدلیل استفاده از فناوریهای امنیتی مدرن، سخت و در بعضی موارد، غیرممکن بهنظر میرسد؛ سرقت قطعات و خصوصا تجهیزات بیرونی خودرو، به معضلی تازه برای مردم تبدیل شده است.

در یک مثال ساده، با پرسوجو از نمایندگی رسمی گروه بهمن، متوجه شدیم که چراغ جلوی مزدا 3 نیو به قیمت حیرتانگیز ۱۰ میلیون تومان برای هر عدد، فروخته میشود. از سویی دیگر، بسیاری از قطعات بدنهی خودروهای خارجی شامل جلوپنجره و سپر هم، با ارقامی نجومی و در مواردی حدود چند ۱۰ میلیون تومان فروخته میشوند. این شرایط برای مدلهای چینی هم وجود دارد؛ بهعنوان مثال، قیمت هر عدد چراغ جلو برای سواری جک J5، نزدیک به ۱.۵ میلیون تومان و برای شاسیبلندهایی نظیر جک S5 و چری تیگو 5، حدود ۲.۵ میلیون تومان است.

شاید تصور کنید مالکان خودروهای ایرانی بهدلیل ارزان بودن لوازم بدنه و تجهیزات ظاهری، مورد توجه سارقان نباشند. البته قیمت چراغ و بعضی تجهیزات در مدلهای ساخت داخل، ارزش بالایی برای دزدان حرفهای ندارند؛ چرا که بهعنوان مثال، هر عدد چراغ پژو ۴۰۵ یا پارس با قیمتی حدود ۱۵۰ هزار تومان قابل خرید است. خبر بد این است که بهتازگی، لاستیک و باتری هم مورد توجه سارقان میگیرند. باتریهای خشک یا اصطلاحا اتمی از برندهای ایرانی، حدود ۴۰۰ هزار تومان قیمت دارند.

لاستیک ایرانی یزد تایر، مدل مرکوری با پهنای ۲۰۵ میلیمتر که یکی از محبوبترین تایرهای بازار برای خودروهای پژو (انواع ۴۰۵، پارس، ۲۰۶ و ۲۰۷) محسوب میشود، حدود ۷۰۰ هزار تومان در هر جفت قیمت دارد. دو عدد لاستیک مشابه از برند هانکوک یا روداستون، ۱.۵ میلیون و از برند میشلن نزدیک به ۲.۵ میلیون تومان فروخته میشوند. توجه داشته باشید که بسیاری از رینگهای اسپرت و چرخهای استاندارد سدانهای وارداتی مثل هیوندای سوناتا و تویوتا کمری از لاستیکهای خارجی به پهنای ۲۱۵ یا ۲۲۵ میلیمتر روی رینگهای ۱۷ و ۱۸ اینچ استفاده میکنند که قیمت هر جفت تایر آنها، بیش از ۳.۵ میلیون تومان است.

بر اساس اعلام فروشندگان قطعه و تعمیرکاران خودرو، قیمت لوازم یدکی نسبت به سال گذشته بین ۱۵۰ تا ۴۰۰ درصد رشد نشان میدهد. علاوهبر این، بسیاری از اقلام بهدلیل کمبود ارز و مشکلات مربوط به ترخیص از گمرک، کمیاب هستند و توسط قطعهفروشان با قیمتهای نجومی و غیرقابل مقایسه با سال قبل، فروخته میشوند. ارزش بازار لوازم یدکیایران در سال ۱۳۹۶، حدود ۱۱.۵ میلیارد دلار بوده است. این شرایط، زمینهی واردات لوازم تقلبی و بیکیفت ساخت چین که بهصورت قاچاقوارد ایران میشوند، فراهم میکند.
با اشاره به درخت خورشیدی چندمنظوره اظهار داشت: درخت خورشیدی ترکیبی از کوششهای فناوری و هنری است که بهعنوان یک نوع از هنرهای خورشیدی محسوب میشود، طراحی درخت خورشیدی بهصورت ارگانیک دارای دو جنبه زیبایی و بصری و اهداف عملکردی است.
وی افزود: این پروژه نخستین درخت خورشیدی چندمنظوره در ایران بوده و دارای سیستم فتوولتائیک است که قابلیت تأمین روشنایی فضایی تا یکهزار مترمربع و استفاده همزمان از چندین سیستم الکترونیکی همچون شارژ موبایل و استفاده از لپتاپ را حتی تا چندین روز آفتابی دارا است.
رئیس دانشگاه علم و صنعت اراک اضافه کرد: هدف از طراحی این درخت خورشیدی، تأمین روشنایی و استفاده از برق در فضاها، اشاعه فرهنگ استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و کاهش مصرف سوختهای فسیلی، کاهش آلایندگی محیط زیست، امکان استفاده از تجهیزات الکترونیکی همچون موبایل، لپتاپ و غیره است.
نجفی با اشاره به دیگر اهداف طراحی این درخت خورشیدی گفت: استفاده از این محصول در مکانهایی که دسترسی به برق وجود ندارد و یا ممکن است با مشکلاتی مواجه شود بهمنظور تأمین روشنایی و استفاده از تجهیزات برقی، بسیار مقرون به صرفه است، در فضاهای سبز و پارکها علاوه بر زیباسازی محوطه میتوان از این درخت خورشیدی بهجای درختهای طبیعی استفاده کرد تا هم ظاهر زیبا و طبیعی درخت را حفظ کند و هم دیگر با مشکلاتی همچون تأمین آب و نیروی باغبان برای درخت نیاز نباشد.
وی عنوان کرد: این محصول در ابعاد و اندازههای مختلف، اشکال متنوع و در ظرفیتهای متفاوت بنا به نظر مشتری قابل ارائه است، طراحی و اجرای این پروژه را "ابوالفضل حاجیزاده اقدم"، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی اراک انجام داده است.
رئیس دانشگاه علم و صنعت اراک با اشاره به رونمایی از این درخت خورشیدی گفت: این درخت خورشیدی، نخستین درخت خورشیدی چندمنظوره کشور بوده که امروز در دانشگاه صنعتی اراک مراسم رونمایی از آن با همکاری شرکت توزیع برق استان با موضوع "اصول طراحی نیروگاههای خورشیدی" برگزار میشود.
.: Weblog Themes By Pichak :.

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید