اگر شما هم دربارهی آینده زمین نگران هستید، باید بگوییم که کاملاً حق دارید، چون گزارشهای جدید پیشبینی میکنند که برای جلوگیری از فاجعهبارترین سناریوی تغییرات آبوهوایی تنها ۱۰ سال زمان باقیمانده است.
در همین حال، وضعیت بد و شرایط نگرانکنندهی آبوهوای جهان، هر روز رکوردهای قبلی را پشت سر میگذارد. پیشبینی میشود با روند حاضر، تا سال ۲۰۵۰ وزن پلاستیکهای درون دریا بیشتر از وزن ماهیان باشد و هماکنون، گونههایی از آبزیان نیز در خطر انقراض هستند که هنوز از جانب ما انسانها شناسایی نشدهاند.
شاید فکر کنید اثر اقدامهای ما، مانند استفاده از کیسههای چندبار مصرف برای خرید، در برابر تصمیمات دولتها و صنایع بزرگ ناچیز به نظر میرسد. اما از لحاظ علمی اینطور نیست. مطالعهای در سال ۲۰۱۶ نشان داد که بیشترین تأثیر انسانی روی سیارهمان، بیشتر از هر عامل دیگری به فعالیت مصرفکنندگان وابسته است.
درست است که اقدامهای فردی و جزئی قادر به حل مشکلی به بزرگی گازهای گلخانهای انتشاریافته در اتمسفر زمین نیستند؛ ولی انتخابهایی که در شبانهروز و در زندگی طیف وسیعی از مصرفکنندهها اتفاق میافتد، میتواند تأثیرگذار باشد.
ما قبلاً میدانستیم که باید کمتر از خودروهایمان استفاده کنیم، بطریها را بازیافت کنیم و لباسها را در آب سرد بشوریم؛ ولی اگر میخواهیم کرهی زمین را نجات دهیم، نباید به همین کارها اکتفا کنیم.
در ادامه با چند راهکار ساده و علمی که تأثیرات شگفت انگیزی بر محیطزیست دارند، آشنا میشویم.

ریزدانههای پلاستیکی را کنار بگذارید
دانههای ریزی که درون محصولات آرایشی و بهداشتی وجود دارند، به محض استفاده کردن و انتقال به فاضلاب، به رودخانه ها و اقیانوسها راه پیدا میکنند. پژوهشها نشان دادهاند که این دانههای ریز پلاستیکی سلامتی ماهیها و سایر موجودات زندهی دریا را تهدید میکند. ریزدانهها که خاصیت جذب سموم را دارند، به اشتباه وارد زنجیرهی غذایی شده و باعث مسمویت انسان توسط غذاهای دریایی میشوند.
بسیاری از کشورها استفاده از این ریزدانهها را ممنوع کردهاند؛ ولی اگر شما هنوز از این محصولات استفاده میکنید، با مصرف نکردن آنها لطف بزرگی در حق همه و محیط زیست کردهاید.
تجدید نظر در استفاده از پدهای بهداشتی
بهطور میانگین، هر زن در عمر خود ۱۲ هزار پد معادل با ۱۳۶ کیلوگرم مصرف میکند. اغلب پدها زیستتخریبپذیر نیستند و از موادی مانند پلی اتیلن و سایر انواع پلاستیک ساخته شدهاند.
با احتساب ۳/۸ میلیارد زن ساکن کرهی زمین، تخمین زده میشود در حدود نیم درصد از زبالههایی که زنان تولید میکنند، مربوط به همین پدهای بهداشتی است. البته که نیاز به پدها امری ضروری است؛ ولی پیشنهادهای دیگری هم وجود دارد.
کاپهای قاعدگی، پدهای با قابلیت استفادهی مجدد و لباسهای مخصوص، هم به کاهش آسیب به محیطزیست کمک خواهند کرد و هم باعث صرفهجویی در وقت و هزینهی زنان خواهد شد. پژوهشی در سال ۲۰۱۱ نشان داد ۹۱ درصد زنانی که برای اولین بار از کاپهای مخصوص بهجای پد استفاده کردهاند، دوباره به این محصول مراجعه و آن را به دیگران توصیه کردهاند.
کمتر گوشت بخورید و به اندازه خرید کنید
ثابت شده است که کاهش میزان گوشت در رژیم غذایی، تأثیر مثبتی بر محیطزیست خواهد داشت. البته با جایگزینی میوه و سبزیجات بهجای گوشت، همهی مشکلات از بین نخواهند رفت. مقالهای در واشنگتن پست به این نکته اشاره دارد که اگر تصمیم گرفتهاید تا دیگر لب به گوشت نزنید، نمیتوانید یک کیلوگرم از آن را که ۲۲۸۰ کالری دارد با یک کیلوگرم کلم بروکلی با انرژی ۳۴۰ کالری عوض کنید. فرد برای دریافت ۲۲۸۰ کالری باید ۶.۷ کیلوگرم بروکلی بخورد.
بسیاری از سبزیجات نمیتوانند انرژی جایگزین گوشت را، با وزن برابر تأمین کنند. ریچارد فیشبک در پژوهش خود نشان داد که گیاهخواری و رژیمهای سالم میتوانند تاثیر بدتری بر محیطزیست داشته باشند.
مشکل واقعی نوع خاصی از غذا نیست. مسئله اینجا است که کشورهای مرفه، بیشتر از میزانی که نیاز دارند، مواد غذایی تهیه میکنند. امروزه حدود یک سوم از مواد غذایی که پرورش داده میشود، دور ریخته میشود.
بنابراین، برای وعدههای غذایی هر هفته برنامهریزی کنید و رژیم غذایی متعادل و سادهای را دنبال کنید و هرگز بیشتر از مقدار مورد نیازتان خرید نکنید.

ارگانیکها همیشه مفید نیستند
اغلب این تصور رایج است که همهی غذاهای ارگانیک، برای محیطزیست مفید هستند. با این که کاهش میزان آفتکشها و کودهای مورد استفاده برای تولید محصولات کشاورزی مفید است، متاآنالیزی در سال ۲۰۱۲ نشان داد که تولید محصولات ارگانیک، ۲۵ درصد کمتر از محصولات معمولی بازده دارد.
درصد فوق به این معنی است که برای تولید محصول یکسان، در روش ارگانیک، یک چهارم زمین بیشتری برای پرورش محصول نیاز است و این تأثیر منفی بر سیارهی زمین دارد. البته برخی از روشهای تولید ارگانیک محصولات کشاورزی، مانند کشت چندمحصولی یا تناوبی به سلامت خاک کمک میکند.

شواهد رو به رشدی موجود است که محصولات اصلاحشدهی ژنتیکی را بهعنوان یک گزینهی مطلوب برای محیطزیست معرفی میکند. بررسی مطالعاتی ۱۴۷ یافته در سال ۲۰۱۴ نشان داد که فناوری اصلاح ژنتیکی، کاهش ۳۷ درصدی آفتکشها و افزایش ۲۲ درصدی بهرهوری محصولات را در پی دارد.
این به آن معنی نیست که باید از محصولات ارگانیک پرهیز کرد، اما نباید فرض کرد که تنها گزینهی قابل اتکا در پیش رویمان هستند، فراتر از این باید توجه داشت که هنوز تأثیر قطعی این محصولات بر سلامت ما ثابت نشده است.
دوش گرفتن بیش از حد لزومی ندارد
اگر از برق و گاز مصرف شده برای ۸.۲ دقیقه حمام (زمان میانگین) صرفنظر کنیم، هر امریکایی برای هر بار دوش گرفتن، ۶۵.۱ لیتر آب با ارزش را مصرف میکند. این زمان در برخی کشورها بسیار بیشتر هم میشود.
بحث فراوانی در کمپینهای محیطزیستی پیرامون کاهش زمان حمام انجام میشود؛ ولی همه میدانیم وقتی وارد حمام شدیم، انجام کل فرایند شستن بدن در ۲ یا ۳ دقیقه برایمان مشکل میشود و بیشتر ما زمان بیشتری را در حمام سپری میکنیم.
بهجای تلاش برای کاهش این زمان، شاید همهی ما باید دربارهی تعداد دوش گرفتنهایمان تجدید نظر کنیم. در برخی نقاط جهان، افراد بیش از یک بار در روز استحمام میکنند.

در عینحال دستورالعملهای علمی مبنی بر تعداد حمام کافی برای سلامتی مطرح نشده است. البته حمام بیش از حد باعث از دست رفتن رطوبت پوست میشود. اگر بوی نامطلوبی نمیدهید و هنوز به میزان کافی تمیز هستید، از حمام رفتن خودداری کنید تا محیطزیستمان کمتر آسیب ببیند!
از خوردن آب بستهبندی شده پرهیز کنید
شاید همه از تأثیر منفی بطریهای پلاستیکی آب آشامیدنی بر محیطزیست آگاه باشند؛ ولی از چگونگی آن نه. نتایج یک بررسی که در Environmental research Letters منتشر شده است، نشان میدهد که در سال ۲۰۰۷ برای تهیهی بطریهای آب در ایالات متحده، ۳۲ تا ۵۴ میلیون بشکه نفت مصرف شده است. این مقدار، بسیار زیاد است. سالانه هر امریکایی حدود ۱۴۸ لیتر آب بستهبندیشده مینوشد. این مقدار بیشتر از مقدار مصرف نوشابه و شیر بوده و در حال رشد است.
در شرایط کنونی، در صورت مصرف آب، جایگزینی برای آن نیاز است. به صورت دقیقتر، برای جبران یک لیتر آب مصرف شده، ۱.۳۹ لیتر آب مورد نیاز است. متأسفانه در نقاطی از جهان دسترسی به آب شیرین بهداشتی دشوار بوده و وجود بطریهای آب در آنجا ضروری است. ولی در شهرهای زیادی، آب لولهکشی بهداشتی در همه جا موجود است و استفاده از بطریهای آب، نسنجیده و برای محیطزیست مضر خواهد بود.

به دانشمندان در جمعآوری داده کمک کنید
برنامههای شهروندمحور محیطزیستی بهتازگی اجرا شدهاند که در آنها مردم عادی میتوانند مشاهدات خود از تغییرات اقلیمی در کرهی زمین را به مراکز مسئول گزارش کنند. به عنوان نمونه در یکی از آنها که توسط ناسا برنامهریزی شده است، شهروندان میتوانند با استفاده از تلفنهای همراه خود، مشاهدات محیطزیستی، تصاویر و فیلمهایشان از تغییرات آبوهوایی را به سامانهی ناسا ارسال کنند، همچنین نشنال جئوگرافیک و SciStarter از دیگر مؤسسههایی هستند که در این زمینه فعالیت دارند.
مقالههای مرتبط:
پروژه Pieris، برای گردآوری اطلاعات دربارهی پراکندگی پروانهی سفید در اثر افزایش دمای کرهی زمین، از شهروندان کمک گرفته است.
مسئله محیطزیست را جدی بگیرید
یافتههای علمی، تغییرات دمایی بیش از ۱.۵ درجهی سلسیوس را فاجعهآمیز میدانند و وظیفهی همه، ثابت نگه داشتن تغییرات دمایی در این محدوده است. رسیدن به این هدف زمانی ممکن خواهد بود که همهی ما در تمام سطوح در جهت حفظ محیطزیست عمل کنیم و آن را جدی بگیریم.
۱۰ سال پیش، تام پرستون ورنر، کریس وانستراث و پیجی هایت گروهی را برای انجام یک پروژهی تقریباً تفریحی شکل دادند. هدف آنها، انجام این پروژه بهصورت پارهوقت و در روزهای تعطیل بود. این گروه هیچگاه تصمیم نداشت پروژهی تفریحی خود را به کسبوکار دائمی تبدیل کند. پس از مدت کوتاهی، پتانسیلهای این پروژه برای گروه روشن شد. ایدهی آنها واقعا ارزشی بیش از یک پروژهی آخر هفتهای داشت. در نهایت این ایده، شیوهی برنامهنویسی و همکاری توسعهدهندگان را در جهان تغییر داد. ایدهی آنها، گیتهاب بود.
گیتهاب در مدت ۱۰ سال فعالیت خود، شیوهی برنامهنویسی مردم را تغییر داد. این سرویس نه تنها کدنویسی را آسانتر کرده، بلکه سبک تفکر برنامهنویسها را نیز در مورد برنامهنویسی تغییر داده است.
GitHub با شناسایی و درک مشکل میلیونها نفر در سرتاسر جهان، توانست به رشدی خارقالعاده دست پیدا کند. همکاری در کدنویسی، مشکلی بود که برای سالها چالش اصلی تیمهای برنامهنویسی محسوب میشد. راهکار گیتهاب در این زمینه، ساده، کاربردی و مفید بود. محصول آنها دقیقاً همان چیزی بود که مردم نیاز داشتند.

مقالههای مرتبط:
تیم گیتهاب، با استفاده از ابزار خارقالعادهی گیت، محصولی بهصورت نرمافزار بهعنوان سرویس یا SaaS عرضه کرد. آنها با استفاده از این سرویس متنباز و پیادهسازی عالی ایدهی خود، از این پروژه و اکوسیستم متنباز، بهراحتی کسب درآمد کردند. این موفقیتهای سریع باعث شد تا مایکروسافت (که زمانی دشمن اصلی اکوسیستم متنباز بود) به خرید شرکت علاقهمند شود.
در این مطلب زومیت، به بررسی تاریخچهی فعالیت این سرویس پرطرفدار میپردازیم. برای درک بهتر پیشرفت گیتهاب، بهتر است نگاهی به اکوسیستم توسعهی نرمافزار در سال ۲۰۰۸ داشته باشیم.
۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱: کدنویسی تیمی و نرمافزارهای اجتماعی
اگرچه استیو جابز و بیل گیتس بهعنوان بزرگترین تأثیرگذاران در دنیای کامپیوترهای شخصی شناخته میشوند. پرداختن به این تاریخچهی جذاب، بدون توجه به کارهای مهم بزرگانی همچون لینوس توروالدز، دور از انصاف است. توروالدز، مهندس نرمافزار فنلاندی بود که سیستمعامل محبوب لینوکس، محصول نوآوریهای او است.
لینوکس در سال ۱۹۹۱ عرضه شد و دوقطبی ویندوز / مک را به چالش کشید. این سیستمعامل متنباز، با سرعت بالا بین گیکهای دنیای فناوری محبوب شد. افرادی که میخواستند کنترل بیشتری روی سیستمعامل خود داشته باشند.

عرضهی یک سیستمعامل، برای بسیاری از افراد، بزرگترین کار زندگی خواهد بود اما توروالدز، با اکثر مردم فرق داشت. او پس از چند سال از توسعهی لینوکس، سرویس جدیدی برای کنترل نسخههای نرمافزارها با نام Git معرفی کرد. کنترل نسخه در پروژههای نرمافزاری تیمی بسیار مهم است. این فرآیند، تغییرات نسخههای مختلف را در فایلهای کامپیوتری ذخیره میکند.
کنترل نسخهی نرمافزار، شبیه به نقاط و موقعیتهای Restore است که کامپیوترها ذخیره میکنند. این فرآیند، به افراد حاضر در تیم برنامهنویسی امکان میدهد تا بدون دخالت در کدهای یکدیگر، نسخههای خود را روی برنامه توسعه دهند. دو اصطلاح عمومی در این فرآیند، فورک کردن (Forking) و شاخههای مستقل (Branching) هستند.
وقتی یکی از اعضا تغییرات لازم را در شاخهی مخصوص خود انجام میدهد، میتوان این شاخه را به کد اصلی بازگردانده و با آن ادغام کرد. این فرآیند با اصطلاح commit در گیت استفاده میشود. همانطور که گفته شد، کار کردن روی شاخههای مستقل، هیچ تغییری در پروژهی اصلی ایجاد نمیکند.
پیش از عرضهی گیت، برنامهنویسان برای همکاریهای گروهی انتخابهای محدودی داشتند. یکی از این انتخابها با نام Subversion یک ابزار متن باز برای کنترل نسخه بود. این ابزار در آن زمان و حتی اکنون، بین برنامهنویسان مشهور است. البته کمبودهای سابورژن مختص آن نبود. در واقع همهی ابزارهای این حوزه، کمبودهایی داشتند که ناشی از ذات برنامهنویسی گروهی و تیمی بود.
در ابزارهای پیش از گیت، کسب اجازه از مدیر پروژه برای فورک کردن کد و کار روی نسخهی مستقل، برخی اوقات زمانی بیش از نوشتن خود کد، طلب میکرد. این دشواریها مشکلات متعددی را تیمهای متنباز ایجاد میکرد و اکثر تلاشها، بیفایده بود.

عرضهی گیت در سال ۲۰۰۵ همزمان با رنسانس دنیای متنباز بود. در آن زمان استفاده از لینوکس به اوج محبوبیت خود رسیده بود و اولین نسخههای اپلیکیشنهای وب ۲ در حال انتشار بودند. بسیاری از شرکتها، پروژههای خود را روی سرورهای متنباز منتقل میکردند. در آن زمان اگرچه گیت مشکل اصلی کدنویسی گروهی را با عرضهی قابلیت فورک مطرح کرد، اما یک چالش بزرگ هنوز بر قوت خود باقی بود. برنامهنویسها در پیدا کردن پروژههای متنباز مشکل داشتند. در واقع برنامهنویسهای بسیار زیاد روی پروژههای بسیار متعدد و جذاب کار میکردند اما گویی کسی از دیگری خبر نداشت.
پیجی و کریس پیش از صحبت در مورد پروژهی خود، در وبسایت CNET مشغول به کار بودند. آنها از طرفدارانپلتفرم برنامهنویسی Ruby on Rails بودند و در زمان کار در این وبسایت، بهبودهای متنوعی را به کد اصلی ریلز اضافه کردند. در این میان، پیدا کردن کسی که کدهای آنها را بررسی کند، مشکل اصلی بود.
در آن زمان، ریلز نیز مانند بسیاری از پروژههای متنباز توسط گروه کوچکی اداره میشد که اضافه کردن و اعمال تغییرات جدید را بهصورت دستی و سلیقهای انجام میدادند. این برنامهنویسها اصطلاحا دروازهبان پروژه بودند. پیجی و کریس تلاشهای زیادی کردند تا دروازهبانهای ریلز به کد آنها نگاه کرده و در صورت صلاحدید، آن را به پلتفرم اصلی اضافه کنند.
حتی در صورت موافقت یکی از این دروازهبانها، باز هم اضافه کردن کد جدید چالشهای خاص خود را داشت. در واقع، همکاری در چنین پروژههایی بهجای معلومات برنامهنویسی، به آشنایی با تیم اصلی نیاز داشت.

گیت با هدف برطرف کردن برخی از این مشکلات بهوجود آمد. این محصول توروالدز نیز مانند سیستمعاملش عالی و کاربردی بود. گیت به برنامهنویسها اجازه میداد تا بدون درخواست رسمی، نسخهای از کد اصلی پروژهی متنباز را برای ویرایش دریافت کنند. به بیان دیگر، گیت اولین قدمها در مسیر دموکراتیک شدن اکوسیستم برنامهنویسی را (خصوصا در جامعهی متنباز) برداشت.
البته گیت هم با تمام نقاط قوت، از کمبود ابزارهای همکاری تیمی رنج میبرد. بهعلاوه، اشتراک کد بین دو برنامهنویس هنوز هم دشوار بود. تصور کنید تیم برنامهنویسی باید دائما بستههای کامل کد را برای یکدیگر ارسال میکردند. همین مورد ساده، نیاز شدید به گیتهاب در آن زمان را نشان میدهد.
علاوه بر مورد بالا، گیت کمبود مهم دیگری هم داشت. این سرویس رابط کاربری نداشت و اساسا بر پایهی خط فرمان عمل میکرد. این روش کار برای مدیران سیستم و کاربران حرفهای خوب و مفید بود؛ اما کاربران دیگر از شرایط راضی نبودند. بههرحال پس از مدت کوتاهی اولین رابطهای گرافیکی نیز برای گیت عرضه شدند.
ورنر در مورد روزهای ابتدایی عرضهی گیت میگوید:
افراد در رویدادهای دورهمی روبی، در مورد گیت صحبت میکردند. آنها مجذوب امکانات این سرویس جدید بودند. البته هنوز کمبودهایی وجود داشت. گیت قرار بود بهعنوان ابزاری برای کدنویسی بهصورت غیرمتمرکز استفاده شود اما راهکاری برای حفاظت از کدهای خصوصی وجود نداشت. تنها راهکار، ساختن حسابهای کاربری مجزا روی ماشینهای یونیکس برای این منظور بود.

با تمام این کمبودها، ورنر که برنامهنویس روبی در منطقهی Bay Area بود، ایدهی جالبی در مورد گیت پیدا کرد. ورنر در حال کار روی پروژهای بهنام Grit بود. این ابزار، به برنامهنویسها امکان میداد تا با استفاده از روشی شیگرا و با بهره از روبی آن ریلز، به منابع کد پروژههای متنباز در گیت دسترسی داشته باشند. ورنر و وانستراث برای اولین بار یکدیگر را در یک باشگاه ورزشی ملاقات کردند. آنها در همان دیدار در مورد این پروژه با هم بحث و تبدل نظر کردند.
پرستون ورنر در این فکر بود که سرویسی برای ذخیرهی تمام کتابخانههای برنامهنویسی توسعه دهد. برنامهنویسها در این سرویس قابلیت همکاری در پروژهها و یادگیری در مورد گیت را داشتند.پرستون ورنر همانجا نام Git Hub را برای ایدهاش انتخاب کرد.
کار روی اولین نسخهی از گیتهاب در یکم اکتبر سال ۲۰۰۷ شروع شد. در ساعت ۱۰:۲۴ جمعه، ۱۹ اکتبر، وانستراث اولین کامیت را در گیتهاب ایجاد کرد و دنیای برنامهنویسی را تغییر داد.
وقتی پرستون ورنر و وانستراث در سال ۲۰۰۷ کار روی پروژهی گیتهاب را شروع کردند، بههیچ وجه هدفی برای تجاری کردن آن یا ایجاد کسبوکار با آن را نداشتند. آنها برای همکاری به این ابزار نیاز داشتند و به همین دلیل آن را توسعه دادند. نکتهی مهم در مورد راهحل این دو نفر آن است که تقریبا همهی برنامهنویسها صرفنظر از زبان و پلتفرم، مشکل مشابهی را تجربه کردهاند. در نتیجهی این نیاز همگانی، پتانسیل بالای پروژهی آنها بسیار زود روشن شد.

در هفتههای بعد، ورنر و وانستراث در روزهای آخر هفته به بهبود پروژهی خود میپرداختند. ورنر بخشهای طراحی را بر عهده داشت و وانستراث ایدههای مورد نظر او را پیادهسازی میکرد. ورنر در مورد آن ماههای اولیه میگوید:
تا سه ماه پس از عرضهی اولین نسخه، کریس و من زمان زیادی را به برنامهریزی و برنامهنویسی گیتهاب اختصاص میدادیم. من با استفاده از پروژهی Grit، رابط کاربری را توسعه میدادم و کریس هم اپلیکیشن ریلز را پیش میبرد. ما هر هفته شنبهها جلسه داشتیم و تصمیمات طراحی و درآمدزایی را در آن جلسات نهایی میکردیم.
سرانجام در ژانویهی سال ۲۰۰۸ پس از ماهها کار بیوقفه و جلسات و تبادل نظرهای دونفره، گیتهاب بهصورت عمومی عرضه شد. این سرویس ابتدا بهصورت آزمایشی و خصوصی ارائه شد. وانستراث و ورنر در ایمیلهایی به دوستانشان در سیلیکون ولی، از آنها در خواست کردند که از سرویس جدید استفاده کنند. پاسخ و نظرات افراد به این پروژهی جدید، بسیار سریع، مثبت و امیدوارکننده بود. یک ماه بعد، GitHub بهصورت رسمی بهعنوان یک شرکت ثبت شد. نام شرکت ابتدا Logical Awesome بود که به گیتهاب تغییر کرد.
اگرچه آن دو نفر ایدهی جدی برای تبدیل کردن پروژهشان به کسبوکار سودآور نداشتند؛ اما پتانسیل تجاری آن بهحدی بود که کشش لازم را برای طرح درآمدزایی ایجاد کرد. در آوریل سال ۲۰۰۸، سه ماه پس از عرضهی نسخهی بتا و همزمان با انتشار رسمی سایت اصلی، جفری گروزنباخ بنیانگذار وبسایت آموزشی PeepCode پیامی برای کریس ارسال کرد. جفری در این پیام گفته بود که کدهای خود را به گیتهاب منتقل کرده است.

گروزنباخ فردی بود که با وجدان خود، روند درآمدزایی را به گیتهاب نشان داد. او به کریس گفت از این که بهصورت رایگان از گیتهاب برای پروژههای شرکتی استفاده میکند، احساس خوبی ندارد. پیامهای اینچنینی در ماههای بعدی هم ارسال شدند که نشاندهندهی ارزش بالای این سرویس بودند. کاربران فعال گیتهاب با وجود رایگان بودن سرویس ترجیح میدادند وجهی را به صاحبان سایت پرداخت کنند.
یکی از بزرگترین دلایل رشد گیتهاب، سادگی مدل کسبوکار آنها بود. اگر بخواهید کد خود را برای دسترسی عموم در این سرویس نگهداری کنید، استفاده از آن برای همیشه رایگان است. اگر پروژهی شما خصوصی است، باید وجهی را پرداخت کنید. این دو نوع استفاده از گیتهاب کاملا مشخص و روشن هستند و مدل درآمدی سادهای را ایجاد میکنند. این مدل، نسخهی رایگان سرویس را بدون کم و کاست به کاربران عرضه میکند که محبوبیت آن را دوچندان کرده است.
شرکت گیتهاب بهسادگی میتوانست سرویسهای خود را به عضویت یا پرداخت حق ماهانه محدود کند. این روش، درآمد خوبی هم متوجه آنها میکرد اما بههرحال اجرا نشد. نکتهی مهم دیگر این مدل کسبوکار، سهولت در جابهجایی از مدل رایگان به مدل پولی سرویس است.
درواقع، مدل درآمدی گیتهاب تنها مدل کسب درآمد از یک پروژهی توسعهی نرمافزار متنباز بود. اگر آنها از ابتدا همهی منابع کد را بهصورت پولی عرضه میکردند، هرگز چنین استقبالی از گیتهاب نمیشد. قطعا همان استقبالهای اولیه از رایگان بودن سرویسها، به محبوبیت امروز این شرکت منجر شده است.

نکتهی مهم دیگر در روند قیمتگذاری سرویسهای گیتهاب، مبتنی بر وب بودن آنها بود. درواقع، میزبانی کدها در اینترنت ایدهی بسیار عالی بود اما بالاخره باید هزینهی پهنای باند، پرداخت میشد. در اینجا، حرکت روزنباخ بهعنوان اولین پرداختکنندهی وجه به گیتهاب، شروع روندی از طرف دیگر شرکتها برای پرداختهای بعدی بود. این پرداختها، بنیانگذاران را بر آن داشت تا سرویس خود را بهعنوان کسبوکاری سودده بررسی کنند.
وانستراث در مورد اولین ایدهها برای درآمدزایی از پروژه میگوید:
در این موقعیت، با این نتیجه رسیدیم که گیتهاب علاوه بر تأمین هزینههای خود، قابلیتهای دیگری هم خواهد داشت. میتوانیم آن را به یک کسبوکار واقعی تبدیل کنیم. ما تصمیم گرفتیم که کتابخانههای عمومی را برای همیشه رایگان عرضه کنیم اما برای منابع خصوصی و شرکتی، مبلغی را بهعنوان هزینه در نظر بگیریم. به بیان دیگر، ما از افرادی پول میگرفتیم که به پرداخت، تمایل داشتند.
پیجی هایت بهعنوان همبنیانگذار سوم در ژانویهی سال ۲۰۰۸ به گیتهاب پیوست. تنها چند ماه بعد، در دهم آوریل سال ۲۰۰۸، گیتهاب بهصورت رسمی رونمایی شد.
تا سال ۲۰۰۹، رشد گیتهاب و استقبال از آن بسیار زیاد بود. ورنر در فوریهی سال ۲۰۰۹ در کنفرانس مخصوص توسعهدهندگان در یاهو سخنرانی کرد. او از ۴۶ هزار مخزن کد عمومی در گیتهاب گفت که ۱۷ هزار عدد از آنها فقط در ماه ژانویه به سرویس پیوسته بودند. تا سخنرانی بعدی ورنر در یاهو یعنی آوریل آن سال، تعداد کاربران به ۱۰۰ هزار و تعداد پروژههای عمومی به بیش از ۹۰ هزار عدد رسیده بود. رشدی ۹۵ درصدی تنها در ۵ ماه.

نکتهی مهم در مورد رشد اولیهی گیتهاب این است که این شرکت، در ماههای اولیه و تنها با تبلیغهای دهان به دهان، توانسته بود در کمتر از یک سال به ۱۰۰ هزار کاربر برسد. گیتهاب بهعنوان یک محصول از همان ابتدا اعتیادآور بود. دلیل آن نیز مشکل همگانی بود که گیتهاب حل میکرد. البته در آن زمان ابزارهای دیگر همکاری بر پایهی گیت نیز وجود داشتند اما گیتهاب، بازار خود را با ساختن سرویسی بر پایهی یک فناوری جذاب رو به رشد ساخته بود.
مدل کسبوکاری دوگانهی گیتهاب و محبوبیت در جامعهی برنامهنویسان، رشد این شرکت را در سالهای بعد تضمین میکرد. گیتهاب، حل چالش همکاری را در اولویت خود قرار داده بود و دسترسی به پروژهها، فاکتور رشد آن بود. این سرویس، سرعت کار را با اهدای مجوز به همهی کاربران برای فورک کردن پروژهها، افزایش داد. درواقع، حل این مشکل تکنیکی در برنامهنویسی باعث شد تا فرهنگ همکاری نیز در جامعهی برنامهنویسها دچار انقلابی بزرگ شود.
البته نیاز بازار و اعتیاد به محصول، تنها فاکتورهای رشد گیتهاب نبودند. در واقع، ماهیت اجتماعی این سرویس نیز در رشد آن بیتأثیر نبود. پیش از گیتهاب، برنامهنویسها برای نشان دادن تخصص خود تنها به جلسات پرسش و پاسخ عمومی محدود بودند. با این سرویس، آنها کدهای خود را برای عموم و کارفرمایان احتمالی عرضه میکردند، بهعلاوه، شرکت در پروژههای بزرگ نیز ابزاری برای افزایش محبوبیت و تخصص میان برنامهنویسها شد.
این ماهیت اجتماعی، علاوه بر برنامهنویسها به شرکتها هم امکان داد تا متخصصان نرمافزاری خود را بهتر پیدا کنند. آنها با جستجو در مخازن عمومی کد، افراد بااستعداد را برای استخدام کشف میکردند.
در ۲۹ ژوئن سال ۲۰۱۰، گیت هاب قابلیتی با نام Organizations Feature اضافه کرد. این بخش به شرکتها امکان میداد تا پروژههای گروهی را از یک پیشخوان واحد کنترل کنند. این قابلیت، پاسخی به نیازهای شرکتها بود که در پیوستن به گیتهاب مردد بودند. بهعلاوه، برنامههای بلندپروازانهی این پلتفرم همکاری نیز در این بخش جدید نمایان شد.

بنیانگذاران این سرویس تا سال ۲۰۱۰ مطمئن شده بودند که تنها راه درآمدزایی و آیندهی روشن برای این سرویس، عرضهی آن برای شرکتها و مشتریان تجاری است. یک سال بعد، نسخهی نهایی این بخش با نام Enterprise عرضه شد.
تا پایان سال ۲۰۱۱، گیتهاب بزرگانی همچون SourceForge، Google Code و Microsoft Codeplex را پشت سر گذاشته بود. آنها تا آن سال میزبان ۲ میلیون مخزن کد بودند. در این میان عرضهی قابلیت Enterprise، گیتهاب را هم برای برنامهنویسان شخصی و هم شرکتهای بزرگ دنیای فناوری، به نیازی حتمی تبدیل کرده بود. این روند یعنی جذب و حفظ مشتریان درآمدزا، تمرکز اصلی GitHub در خلال سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ بود.
نکتهی جالب توجه دیگر در مورد گیتهاب، رشد سریع آنها بدون جذب سرمایهی خارجی بود. البته از سال ۲۰۱۲ اولین سرمایهگذار یعنی اندرسن هورویتز وارد شرکت شد.
۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵: از رشد سریع تا گسترش جهانی
گیتهاب در سال ۲۰۱۲ به سرویسی بسیار مشهور تبدیل شده بود. این سرویس نهتنها بدون هیچگونه جذب سرمایه یا تبلیغات، به پایگاهی عظیم از مشتریان دست یافته بود، بلکه تعداد پروژههای خصوصی و شرکتی میزبانی شده در آن نیز روز به روز افزایش مییافت.

نیاز گیتهاب در آن سالها، نفوذ بیشتر به فضای تجاری برای کسب درآمد بیشتر بود. اولین اقدام آنها، استخدام برایان دال بود که بهعنوان معاون بازاریابی و استراتژی از فوریهی سال ۲۰۱۲، مشغول به کار شد. قدم بعدی، جذب سرمایهی ۱۰۰ میلیون دلاری بهعنوان مرحلهی اول جذب سرمایه بود که توسط شرکت اندرسن انجام شد.
پرستون ورنر در مورد آن سالها و استراتژی شرکت میگوید:
ما یک برنامهی مخصوص با نام GitHub Everywhere داشتیم. میخواستیم هر کس در صنعت نرمافزار، از گیتهاب استفاده کند. اشخاص، تیم های کوچک، دانشجویان و همچنین شرکتهای معتبر و بزرگ، همگی هدف ما بودند.
مرحلهی اول جذب سرمایه به گیتهاب فرصت داد تا مسیرش در رسیدن به هدف فوق را با سرعت بیشتری طی کند. آنها تا آن زمان ۱.۷ میلیون کاربر و ۳ میلیون مخزن کد داشتند. بهعلاوه، درآمد گیتهاب از سال تأسیس بهصورت سالانه ۳۰۰ درصد رشد داشت. این رشد طبیعی آنها را به سمت جذب شرکتهای بزرگ فهرست فورچن ۵۰۰ سوق داد تا درآمدهای هنگفت سالهای بعد را از طریق این شرکتها تأمین کنند.
بسیاری از کارشناسان و کارآفرینان، از جذب سرمایهی گیتهاب استقبال کردند اما برخی دیگر، نگاهی انتقادی به سرازیر شدن پول به این سرویس داشتند. یک گروه کوچک اما تأثیرگذار از جامعهی متنباز، جذب سرمایهی خارجی توسط پروژهی گیتهاب را نوعی خیانت به پایهها و اصول متنبازی میدانست که این شرکت روی آنها بنا شده بود. درواقع، کشمکش پایههای متنباز گیتهاب و برنامههای آتی آن برای تبدیل شدن به ابزاری تجاری، نیاز به تعادلی دقیق در مسیر توسعهی شرکت داشت.

انجام یکی از بزرگترین جذب سرمایههای تاریخ، آزادی عمل بیشتری را به گیتهاب میداد. البته این سرمایه، فشار بیشتری را نیز به شرکت وارد میکرد. شرکتی که پیش از آن نیز با هویت دوگانهی خود دست به گریبان بود.
گیتهاب تا سال ۲۰۱۲ رشدی عالی داشت و با جذب سریع کاربران، موفقیتهای اولیه را بسیار زود کسب کرده بود. البته پس از مدتی مشخص شد که کار کردن با همان سرمایههای اولیهی شخصی یا اصطلاحا مدیریت بهصورت بوتاسترپ، سقف مشخصی را برای رشد شرکت ایجاد میکند. در واقع برای حفظ سرعت پیشرفت و دسترسی به بازارهای بزرگتر، قطعا نیاز به سرمایه وجود داشت. جذب سرمایهی ۱۰۰ میلیون دلاری از اندرسن به آنها قدرت داد تا تیم مهندسی بزرگتری برای تولید محصولات جدید تشکیل دهند.
نکتهی جالب توجه این است که عدم جذب سرمایه در سالهای اولیه، بهخاطر تقابل سرمایه با اصول گیتهاب و اکوسیستم متن باز نبود. در واقع، آنها نیازی به سرمایهگذار خطرپذیر نداشتند اما از لحاظ اصولی و اخلاقی نیز اشکالی در این حرکت نمیدیدند. زمانی که این شرکت به جذب سرمایه اقدام کرد، پایگاه قوی مشتریان خود را ایجاد کرده بود. بهعلاوه، آنها از همان روز اول یک کسبوکار سودده بودند. این موارد به گیتهاب امکان میداد که نهتنها محصول خود، بلکه فرهنگ جامعهی برنامهنویسی را نیز شکل دهد.
پرستون ورنر در مورد جذب سرمایه برای شرکت میگوید:
ما هنوز هم اعتقاد داریم جذب سرمایهی زیاد و زودهنگام، برای شرکتها مضر است. اثرات خارجی زیاد، برای شرکت خطرناک خواهد بود. ما اکنون ۴ سال و نیم عمر داریم و به اندازهی کافی، شخصیت خود را تثبیت کردهایم. ما هیچگاه با جذب سرمایه مخالف نبودیم بلکه ارائهی محصول برای مقاصد اشتباه را نقد میکردیم.

بههرحال گیتهاب پس از جذب تعداد زیادی برنامهنویس و تیمهای توسعه، رشد کافی را پیش از جذب سرمایه انجام داده بود. آنها مسیر و هدف خود را نیز بهروشنی مشخص کرده بودند. هدف بعدی، نفوذ به بازارهای جدید و افزایش درآمدهای بالقوه بود. در این میان، مهمترین المان در فرآیند جذب سرمایهی گیتهاب، زبان ورنر در اعلام این تصمیم بود:
شرکت ما برای سالها، سودده بوده است و نیازی به پول ندارد. پس چرا این چالش را بپذیریم؟ چون ما میخواهیم بهتر باشیم. میخواهیم بهترین محصولات را بسازیم. میخواهیم مشکلات بزرگتر را حل کنیم. میخواهیم زندگی را برای مردم آسانتر کنیم. تجربه و منابع اندرسن به ما کمک میکند که به این اهداف برسیم.
تمرکز اصلی صحبتهای ورنر، حل مشکلات بود. با توجه به این صحبتها، میتوان سوءبرداشتها در مورد گیتهاب بهعنوان یک محصول یا شرکت را برطرف کرد. گیتهاب برای سادهتر کردن کدنویسی برای برنامهنویسها طراحی نشده است. در واقع این سرویس، برای سادهکردن کدنویسی برای همه توسعه یافت.
گیتهاب در طول سالهای فعالیت خود بسیاری از مشکلات بزرگ برنامهنویسی را حل کرده است. وانستراث و تیمش میتوانستند از همان ابتدا تنها به مشکلات کوچک و جزئی توجه کنند. اما آنها چالشهای بزرگ و اساسی این اکوسیستم را هدف قرار دادند و در نهایت، محصولی با پتانسیل رشد بالا، حول آن توسعه یافت.
جذبهی گیتهاب بهسرعت از جامعهی متنباز و عاشقان هک و برنامهنویسی فراتر رفت. جذب شرکتها و سازمانهای بزرگ، بسیار سریع انجام شد. تا سال ۲۰۱۳، اکثر شرکتهای بزرگ سیلیکون ولی از گیتهاب استفاده میکردند. ادوبی، دراپباکس، فیسبوک، گوگل، و توییتر، همگی مخازن کد اختصاصی خود را در گیتهاب داشتند. برخی شرکتها مانند موزیلا، صدها مخزن کد در این سرویس داشتند و بهعبارتی همهچیز را در گیتهاب ذخیره میکردند. شرکتهای دیگر مانند فیسبوک، مخازن کمتر اما با مشارکت بیشتر داشتند. ۱۰۲ مخزن فیسبوک، ۱۵ هزار فورک داشتند.

رشد سریع و محبوبیت گیتهاب باز هم ادامه داشت. تا سال ۲۰۱۵، آنها ۲.۸ میلیون کاربر و ۴.۶ میلیون مخزن کد داشتند. بههرحال با این که ریشههای شرکت در فرهنگ برنامهنویسی بود، چشمانداز آنها فراتر از این اکوسیستم ترسیم شد. مرحلهی بعدی رشد این شرکت، تبدیل شدن به بزرگترین هاب نرمافزارهای متنباز و در نهایت، ساخت پلتفرمی بود که به «فیسبوک توسعهدهندگان» تبدیل شد.
نفوذ گیتهاب به سیلیکون ولی ختم نشد و آنها راه خود را به پایتخت آمریکا نیز باز کردند. در ۹ می سال ۲۰۱۳، کاخ سفید «سیاستهای رسمی ایالات متحده در برابر دادههای آزاد» را در گیتهاب منتشر کرد. این اولین مرتبهای بود که یک سیاست رسمی فدرال بهاین صورت منتشر میشد. اگرچه فایلهای منتشر شده در مقایسه با پروژههای ذخیره شده در گیتهاب، استفادهی آنچنانی نداشتند، اما نماد مهمی محسوب میشدند. درواقع، میزبانی اسناد سیاستهای دولتی در سرورهای یک شرکت خصوصی، حرکت جدیدی بود. بهعلاوه با این کار، امکان فورک کردن و تغییر این اسناد نیز برای عموم آزاد بود.
بن بالتر، مدیر محصول گیتهاب در مورد آن اتفاق تاریخی گفت:
این اقدام، اولین مرتبهای بود که یک دولت، قانون را بهصورت یک سند زنده و قابل همکاری منتشر میکرد. باید منتظر تغییر و تحولات جذاب در این سند باشیم که توسط جامعه ایجاد میشود. امیدواریم که این حرکت، شروعی بر یک روند دائمی در این زمینه باشد.

بههرحال، این خبر بهنوعی تبلیغات و روابط عمومی رایگان را برای گیتهاب انجام داد. بهعلاوه، با این کار کاربردهای جدیدی نیز برای گیتهاب روشن شد. کاربردهایی که برای سالیان دراز توسط فعالان حرکت آزادی داده، گوشزد میکردند. هرچند برخی از آن کاربردها هیچگاه اجرایی نشدند.
۲۰۱۵ تا کنون: توسعهی جهانی، گیتهاب به واشنگتن دی.سی. میرود
تا سال ۲۰۱۵، بسیاری از برنامهنویسها از گیتهاب برای کنترل نسخهی برنامههای خود استفاده میکردند. البته این سرویس، کاربردهایی فراتر نیز داشت. گیتهاب به پلتفرمی تبدیل شده بود که برنامهنویسها در آنجا از یکدیگر نکات کاربردی یاد میگرفتند. بهعلاوه، این سرویس به شبکهی اجتماعی و محلی برای تبادل نظرهای حرفهای نیز تبدیل شده بود. کاربرد مهم دیگر، استفاده از این پلتفرم به عنوان محلی برای نمایش نمونه کارها و رزومهی برنامهنویسی بود.
گیتهاب به محلی برای ذخیرهی کدهای مهم جهان تبدیل شده بود. از پروژههای برنامهنویسی شخصی تا پروژههای بزرگترین شرکتهای فناوری جهان، در این سرویس حضور داشتند.

مانند هر شرکت بزرگ دیگر، گیتهاب نیز با بزرگتر شدن، هدف مهمی برای مجرمان سایبری شد. در ۲۸ مارس سال ۲۰۱۵، گیتهاب بزرگترین حملهی سایبری تاریخ خود را تجربه کرد. گفته شد که این حملهی DDoS، از طرف چین برنامهریزی شده است. البته این حمله، تلاش یک رقیب آسیایی برای به زانو در آوردن یک شرکت آمریکایی نبود. هدف اصلی، دو پروژهی مهم در گیتهاب بودند.
پروژهی اول، GreatFire بود که به کاربران اینترنت در چین امکان میداد تا محدودیتهای دولتی را دور بزنند. هدف بعدی، صفحهی گیتهاب وبسایتی چینی و کپی نیویورک تایمز بود. این صفحه نیز به کاربران چینی امکان میداد تا با گذر از برنامههای نظارتی، به این رسانه دسترسی داشته باشند. اگرچه این حملات به سرعت خنثی شد، اما خطرات نگهداری آن حجم از کد و برنامه در یک مکان را به همه نشان داد.
۴ ماه پس از حملهی دیداس چینی، مرحلهی دوم یا B جذب سرمایه برای گیتهاب به مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار و توسط Sequoia Capital انجام شد. این جذب سرمایه، ارزش گیتهاب را به بیش از ۲ میلیارد دلار رساند. وانستراث در مورد استفاده از این سرمایههای جدید، هدف آنها را سرمایهگذاری در بخشهای دیگر، توسعهی محصولات جدید و تلاش برای حضور بینالمللی عنوان کرد.
اولین دفتر بینالمللی گیتهاب در توکیو تأسیس شد. انتخاب ژاپن بهعنوان اولین مقصد خارجی توسط GitHub، استراتژی مهمی داشت. نهتنها ژاپن از لحاظ تولید ناخالص ملی، سومین اقتصاد جهان محسوب میشود، بلکه این کشور به نوآوریهای فناورانه نیز مشهور است. این ویژگیها، ژاپن را به بهترین مقصد برای شرکتی تبدیل کرد که قصد میزبانی از همهی کدهای جهان را داشت. شرکتهای بزرگ ژاپنی همچون هیتاچی و سایبرایجنت نیز جزو اولین مشتریهای گیتهاب بودند.

توسعهی گیتهاب باز هم ادامه پیدا کرد. آنها تا جولای سال ۲۰۱۵ بیش از ۹ میلیون کاربر و ۲۱ میلیون مخزن کد داشتند. در آن زمان، این سرویس به بزرگترین مخزن کد در جهان تبدیل شده بود. اگرچه رشد کاربران با سرعت خوبی ادامه داشت، ورود به بازارهای تجاری و جلب نظر شرکتها، نقش اصلی را در حفظ درآمد دائمی GitHub ایفا میکرد. بیش از نیمی از شرکتهای بزرگ و مشهور آمریکایی از گیتهاب استفاده میکردند. این وضعیت، نمادی از چشمانداز پرستون ورنر با عنوان GitHub Everywhere بود.
مقالههای مرتبط:
البته گیتهاب با وجود رشد زیاد و جذب ۱۰ هزار کاربر جدید در هر روز، از طرف رقبای قدرتمندی تهدید میشد. GitLab و Bitbucket بزرگترین رقبای این سرویس بودند که سرعت رشد کاربران گیتهاب را تحت تأثیر قرار میدادند. البته درآمد گیتهاب باوجود ظهور این رقبا باز هم بهسرعت افزایش پیدا میکرد. درآمد این سرویس در سپتامبر سال ۲۰۱۵ حدود ۹۰ و در سال بعد حدود ۱۴۰ میلیون دلار گزارش شد.
درآمد گیتهاب در دورهی ۲۳ ماهه از سپتامبر ۲۰۱۴ تا آگوست ۲۰۱۶، در بخش پروژههای شخصی رکود نسبی داشت. البته درآمد از بخشهای Organization دوبرابر و از بخش Enterprise نیز حدود سه برابر شد. در سپتامبر ۲۰۱۴، این بخش حدود ۳۵ درصد از درآمد شرکت را تأمین میکرد که تا آگوست ۲۰۱۶ به بیش از نیمی از درآمد رسید.

تا سال ۲۰۱۷، وابستگی افزایش و حفظ درآمد به بخشهای شرکتی و تجاری کاملا روشن شد. در آن زمان شایعهی یک عرضهی عمومی سهام (IPO) قوت گرفت. البته شایعات دیگر در مورد خرید یا ادغام با شرکتهای دیگر نیز وجود داشتند. در نهایت در ۴ ژوئن سال ۲۰۱۸، خبر بزرگ دنیای فناوری منتشر شد. مایکروسافت، گیتهاب را به قیمت ۷.۵ میلیارد دلار خرید.
تنها در عرض چند ساعت، سرویسهایی مانند هکر نیوز، ردیت و تکدرت مملو از نظرات و پستهای کاربران عصبانی شد. آنها خرید گیتهاب را نوعی خیانت میدانستند. بسیاری از کاربران، برنامههایی جامع برای ترک گیتهاب طراحی کردند. بسیاری از آنها فرآیند کوچ از گیتهاب به سرویسهای رقیبی مثل گیتلب را شروع کرده بودند.
کاربران با شنیدن این خبر، جوکهایی را از روی عصبانیت در مورد امنیت کدهایشان منتشر میکردند. بههرحال نگرانی بین اکثر کاربران وجود داشت. بسیاری از آنها این حرکت را شبیه خرید سان مایکروسیستمز توسط اوراکل و در اختیار گرفتن MySQL میدانستند.
بههرحال در کنار تمام نگرانیها و انتقادات، احساس عمومی، تیره و تار شدن آیندهی گیتهاب بود. البته، اکثر مردم متوجه این نکته نمیشدند که خرید گیتهاب در حال حاضر، تأثیری روی کلیت آن بهعنوان یک محصول نخواهد داشت. گیتهاب برای مدت یک دهه به استاندارد صنعت برای توسعهی نرمافزار بهصورت گروهی تبدیل شد.
قطعا گیتلب و بیتباکت تعدادی از کاربران ناراضی گیتهاب (به خاطر فروش به مایکروسافت) را جذب خواهند کرد اما موقعیت این سرویس و کاربرد آن نزد جامعهی برنامهنویسی، ضامن موفقیت و رشد آتی آن خواهد بود.
بهعلاوه، تجربهی مایکروسافت بهعنوان یک سرویسدهندهی تجاری، گیتهاب را به یک دارایی استراتژیک برای این غول دنیای فناوری تبدیل خواهد کرد. برای مایکروسافت، خرید گیتهاب بهعنوان تصاحب یک محصول نیست. بلکه هدف اصلی، جذب اکوسیستمی است که با این سرویس همراه هستند.
اکثر بحث و تبادل نظرهای آنلاین پیرامون هوشمندانه بودن یا نبودن خرید گیتهاب توسط مایکروسافت شکل میگیرد. سؤال اصلی این است که ایا مایکروسافت از GitHub استفادهی صحیحی خواهد داشت؟ خریدهای قبلی این غول فناوری یعنی لینکدین و ماینکرافت نشان میدهد آنها به این زودیها ساختار GitHub را تغییر نخواهند داد.
مقاصد بعدی GitHub
مقالههای مرتبط:
اکنون که مایکروسافت به صاحب قدرتمند بزرگرین مخزن کد جهان تبدیل شده است، مسیر آیندهی گیتهاب به تصمیمگیریهای این شرکت در زمینهی رشد بلندمدت وابسته میشود. در این میان، برخی تصمیمگیریها در مورد ادامهی مسیر این سرویس، احتمال بیشتری دارد:
۱- یکپارچگی با Visual Studio
کارشناسان معتقدند یکپارچه شدن گیتهاب با ویژوال استودیو، حرکت حتمی مایکروسافت خواهد بود. این مجموعه ابزار قدرتمند مایکروسافت برای توسعهدهندگان، پتانسیل بالایی را به گیتهاب میافزاید. این حرکت، در مسیر استراتژیهای بزرگتر مایکروسافت مبنی بر تغییر مسیر از فروش ویندوز به خدمات تحت ابر خواهد بود.
۲- ابزارهای بیشتر برای توسعهدهدنگان
در حال حاضر هنوز هم برنامهنویسها با مشکلات متعدد در نوشتن و توسعهی کدهای خود روبرو هستند. ابزارهای متنوع برای بهبود تجربهی کدنویسی، هماهنگی بیشتر با سرویس آژور یا روشهایی برای کشف بهتر خطاها، امکاناتی هستند که پتانسیل اضافه شدن به گیتهاب را دارند. در این میان ترکیب گیتهاب و مایکروسافت با تمرکز بر خدمات ابری، به توسعهی این ابزارها کمک میکند.

۳- خدمات و محصولات جانبی
GitHub در حال حاضر علاوه بر مهندسان نرمافزار، برای متخصصان دیگر از جمله مدیران محصول نیز کاربردی است. این سرویس در خدمات آتی خود میتواند قابلیتها و کاربردهایی را مخصوص این متخصصان عرضه کند. بهعنوان مثال ابزارهای مدیریت یکپارچهی پروژه، یکی از این حرکتهای احتمالی خواهد بود. این هدف، احتمال بالایی برای وقوع دارد؛ چرا که مایکروسافت نیز بهروشنی بهدنبال اجرای هرچه بیشتر اپلیکیشنهای شرکتی و ابزارهای همکاری تیمی است.
درسهایی از تاریخچهی گیتهاب برای کارآفرینان
گیتهاب در نهایت به ردموند رسید و اکنون، عضوی از خانوادهی بزرگ مایکروسافت است. صرفنظر از آیندهی این سرویس محبوب، تاریخچهی آن درسهای بزرگی برای علاقهمندان به فعالیت در دنیای فناوری دارد.
۱- مشکل بزرگی را برای حل کردن پیدا کنید
آسانتر کردن استفاده از گیت، یکی از اهداف GitHub بود؛ اما کار هیچگاه به اینجا ختم نشد. مأموریت اصلی گیتهاب، تقویت همکاری و کدنویسی آسانتر بود. هر برنامهنویسی در جهان با مشکلاتی روبرو بود که گیتهاب قصد حل کردن آنها را داشت. این واقعیت، بازاری با پتانسیل بالا در اختیار این سرویس قرار داد.

اگر شما هم به فکر محصول یا خدمات هستید، پیش از انجام هر کاری این سوالات را از خود بپرسید:
- آیا محصول شما، مشکل اختصاصی گروه کوچکی از جامعه را حل میکند؟ یا مشکلی متداول از جامعهای بزرگتر با آن حل میشود؟ تولید محصول احتصاصی امتیاز رقابتی خوبی است اما هدف قرار دادن مشکلات بزرگ و جامع، پتانسیل بازار را افزایش میدهد.
- آیا خود شما در کارهای روزمره از محصولتان استفاده خواهید کرد؟ بسیاری از شرکتها فرهنگ استفاده از محصول خود را تشویق میکنند اما تعداد کمی از آنها این استراتژی را به عمل میرسانند.
- اگر خودتان از محصول استفاده نمیکنید، دلیل آن را پیدا کنید. آیا مشکل از محصول است یا چالش حل شده توسط آن ارتباطی با خود شما ندارد؟ هر دوی این سناریوها به نوبهی خود خطرناک هستند. استفاده نکردن از محصول خود، این سؤال را ایجاد میکند که آیا محصول نهایی اصلا کاربردی هست یا خیر؟ اگر خود شما، مشکل حل شده توسط محصول را تجربه نکردهاید، چگونه میتوانید به بهترین شرکت برای ارائهی راهحل تبدیل شوید؟
۲- حل مشکلات بزرگ را برنامهی همیشگی خود بکنید
یکی از فاکتورهای موفقیت ادامهدار گیتهاب، نهتنها تمرکز روی حل مشکلات بزرگ، بلکه تلاش دائمی برای رفع چالشهای همیشگی و دردناک اکوسیستم استارتاپی بود. این تلاش همیشگی، پتانسیل دستیابی به پایگاه بزرگ مشتریان را در مدل کسبوکار آنها ایجاد کرد. پیشنهاد میشود شما هم در مورد محصول و خدمات خود این تصورات را داشته باشید:
- قابلیتهای جدید محصول یا خدمات شما، چه مشکلاتی را حل خواهند کرد؟
- چرا این ویژگی در حال حاضر در محصول وجود ندارد؟ آیا بلندپروازانه یا سخت است؟ چگونه با چالشهای توسعهی این قابلیت روبرو میشوید؟
- چه عاملی موجب دردناک شدن و مهم شدن این مشکل شده است؟ آیا مشکل موجود ناشی از کمبودهای انسانی یا فنی است؟

۳- توسعهی سریع و بهینهی فرهنگ سازمانی
گیتهاب در روزهای ابتدایی خود به اهمیت فرهنگ سازمانی پی برد. این شرکت با قدرت فرهنگ خود را توسعه داد. فرهنگ سازمانی نه بر اساس محصول بلکه بر اساس تصمیمها و عملکرد مدیران در تصویب قوانین شکل میگیرد. در مورد فرهنگ سازمانی شرکت خود به این سؤالها پاسخ دهید:
- فرهنگ سازمانی شما، چگونه نمایانگر ارزشهای سازمان خواهد بود؟ گیتهاب از همان روزهای ابتدایی با برنامههای متنوع و حتی طراحی دکوراسیون دفتر، فرهنگ همکاری و عدم وجود سلسلهمراتب سنتی را به روشنی نشان داد.
- کارمندان در چه زمینههایی فرهنگ شرکت را تشکیل میدهند؟ بهبیان دیگر، چه مقدار از فرهنگ سازمانی بهخاطر قوانین دیکته شده و چه مقدار متأثر از استخدامها خواهد بود؟
- رقبا، شرکت و محصول شما را چگونه میبینند؟ چهمقدار از این تصور وابسته به فرهنگ سازمانی است؟
در پایان یادآور میشویم که گیتهاب با دو رویکرد به موفقیت سریع رسید. حل مشکل عمومی و بزرگ جامعهی هدف و ساخت محصولی که نیاز به استفاده از آن، همیشگی باشد.
شاید مایکروسافت بهعنوان یکی از مخالفان سنتی جامعهی متنباز، خانهی خوبی برای GitHub نباشد اما تلاشهای این غول دنیای فناوری برای عرضهی هرچه بیشتر و بهتر خدمات تجاری و تمرکز بر محصولات شرکتی، میتواند برای آیندهی گیتهاب مسیری روشن ایجاد کند. در پایان باز هم به سؤال اصلی میرسیم: مایکروسافت با این اسباببازی جذاب و گرانقیمت خود چه کاری انجام خواهد داد؟
لذت بردن از صدای اگزوز خودروهای سوپراسپرت، حتی اگر علاقهمند به دنیای خودرو نباشیم، در خون ما نهفته است. باید بدانید که برای فهمیدن چگونگی پیدایش این هیجان، پژوهشهای علمی صورت گرفته است؛ هزاران سال پیش وقتی نوع بشر تنها با شکار کردن غذایش را تأمین میکرد، صدای غرش شیر و گربهسانان به معنای خطر بود و انسانهای اولیه به این صدا اغلب با ترس، بالا رفتن ضربان قلب و لرزش بدن واکنش میدادند. این عکسالعمل در طی هزاران سال به واکنش غریزی تبدیل شد و امروز بهدلیل شباهت صدای اگزوز خودروهای قدرتمند به نعره حیوانات، واکنشی مشابه را بروز میدهیم.

اما حالا بهتر است خود را برای شنیدن صدایی جذاب و خشن آماده کنید؛ چراکه پیشرانه ۶.۲ لیتری ۱۲ سیلندر خورجینیفراری توان انجام چنین کاری را دارد. در ویدئوی زیر یک دستگاه فراری FXX K Evo با رنگآمیزی مسابقهای و شماره ۵۴ در خیابانهای شهر میلان و در حاشیه رویداد فستیوال فراری مسابقه فرمول یک ایتالیا، جولان میدهد. بعد از تماشای ویدئو احتمالا متوجه خواهید شد، چرا تردد این ابر خودرو ایتالیایی در خیابان قانونی نیست.
شرکت آمریکایی اپل روز جمعه اعلام کرد که صفحهی برخی از گوشیهای iPhone X هنگام لمس، واکنشهایی منقطع از خود نشان داده یا اصلاً واکنش نشان نمیدهند. به گفتهی اپل برخی از صفحات دستگاهها ممکن است حتی در صورت لمس نشدن نیز واکنشهای غیرمعمول نشان دهند. فروش گوشیهوشمند آیفون X از ماه آبان (نوامبر) سال گذشته آغاز شد و با معرفی مدلهای جدید اپل یعنی آیفون XS و آیفون XR در ماه شهریور (سپتامبر) گذشته فروش آن متوقف شد. کاربران ماهها است که وجود مشکل در صفحهی لمسی این گوشی را به صورت آنلاین گزارش میدهند.
اپل همچنین اعلام کرده است که تعداد محدودی از مکبوک پروهای ۱۳ اینچی دارای مشکلی هستند که موجب از دست رفتن دادهها و بروز ایراد در حافظه میشود. طبق اطلاعیهی اپل، این لپتاپها از ماه خرداد ۱۳۹۶ (ژوئن ۲۰۱۷) تا خرداد ۱۳۹۷ (ژوئن ۲۰۱۸) با حافظههای ۱۲۸ یا ۲۵۶ گیگابایتی و بدون تاچبار (نوار لمسی) به فروش رسیدهاند. شرکت اپل به کاربرانی که این مشکل را تجربه کردهاند توصیه کرده است تا هر چه سریعتر به واحدهای ارائه دهندهی خدمات این شرکت مراجعه کنند.
اپل برای جبران این مشکلات، صفحهی آیفون Xهای معیوب را به صورت رایگان تعویض و مکبوک پروها را به طور رایگان تعمیر مینماید.
اپل پیش از این به گزارشهای مربوط به مشکلات صفحهی آیفون X پاسخی نداده بود، ولی در گذشته نیز برنامههای مشابهی برای تعویض رایگان مدلهای قدیمیتر آیفون که دچار مشکل صفحه بودند، مثل آیفون ۶، ارائه کرده بود.
اینفینیتی از سال گذشته مدل فول شاسیبلند QX80 با نام لیمیتد Limited را عرضه کرده است. این مدل برای سال ۲۰۱۹ با چند تغییر و قیمت ۸۹ هزار و ۸۰۰ دلار در دسترس خواهد بود. امکانات استاندارد این مدل شامل سیستم چهارچرخ محرک و بسیاری تجهیزات دیگر میشود؛ مدل پایهی QX80 با قیمت ۶۵ هزار و ۱۰۰ دلار و امکانات کمتر، عرضه میشود. مدل پایه بهصورت دیفرانسیل عقب عرضه میشود ولی اگر از فهرست بلند آپشنها توجه شود، قیمت مدل پایه به ۸۰ هزار دلار هم خواهد رسید.
قیمت مدل لیمیتد QX80 بسیار بالا است؛ درواقع لینکلن نویگیتور مدل ۲۰۱۹ با قیمت پایه ۸۵ هزار و ۲۰۵ دلار فروخته میشود.
اینفینیتی QX80 لیمیتد مدل ۲۰۱۹ به جز پیشرانهی ۴۰۰ اسب بخار که کاملا برای یک خودرو با وزن نزدیک به سه تن مناسب است، نکات مثبت دیگری هم دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.
تزئینات کروم

طراحی ظاهری اینفینیتی QX80 نسل جدید خاص و جالب است و بهخصوص چراغ های خشن و تیز آن جلب توجه میکنند. مدل لیمیتد در بخش ظاهری تفاوتهایی جزیی با سایر مدلهای QX80 دارد که تزیینات کرومی بخش از آنها هستند. گرچه در بخش جلویی مدل لیمیتد میتوان قطعات کرومی را مشاهده کرد اما خبری از قاب آینههای کرومی در نسخه گرانتر نیست و از این نظر، ظاهر آن را نمیتوان خیلی لوکس ارزیابی کرد. نسخهی مورد نظر ما دارای رنگ خاکستری Anthracite نیز بود که این رنگ به تنهایی ۵۰۰ دلار قیمت دارد.
عقب خودرو

مانند بخش جلو، در عقب QX80 لیمیتد نیز قطعات کرومی به چشم میخورند که شامل قطعهی تزیینی و کاور محافظ سپر هستند. نوار کروم در صندوق عقب تا چراغهای عقب ادامه داشته و فلاشرها را درون خود جای داده است. این مورد را باید اصلیترین تفاوت QX80 لیمیتد با نسخههای عادی آن دانست که بهخوبی نمای عقب این شاسیبلند بزرگ را لوکس جلوه میدهد.
پلههای نورانی

درتیپ ارزانتر از لیمیتد که Luxe نام دارد، رکابهای جانبی به رنگ بدنه هستند اما در مدل لیمیتد، رکابهای کروم ظاهر بسیار شکیلی دارند. این رکابها از جنس فولاد ضد زنگ ساخته شدهاند و نکتهی جالب آنها، نورپردازی داخلی است که در شب با باز کردن درهای خودرو، نشان اینفینیتی روی زمین نقش میبندد. این نورپردازی را اصطلاحاً چراغ خوش آمدگویی (Welcome Light) میگویند.
رینگهای اسپرت

شاید بزرگترین تفاوت ظاهری تیپ لیمیتد و لوکس اینفینیتی QX80 در طراحی رینگهای آنها باشد؛ در حالی که مدل لوکس بهصورت استاندارد به رینگهای ۲۰ اینچی مجهز شده و آپشن نمونه ۲۲ اینچی وجود دارد، در مدل لیمیتد رینگهای ۲۲ اینچی که سطح آنها به زیبایی ماشینکاری شدهاند به چشم میخورند.
البته رینگهای زیبا و بزرگ ۲۲ اینچی در مسیرهای سخت و پر دست انداز سواری خشکتری دارند. به همین خاطر برای کسانی که کیفیت سواری برای آنها اهمیت زیادی دارد بهترین انتخاب، رینگهای استاندارد مدل لوکس هستند.
صندلیهای راحت

صندلیهای QX80 لیمیتد واقعا عالی هستند. این صندلیها با پوشش چرمی و دو رنگ خاکستری، سیاه، ترکیب آلکانترا و دوختهای رنگی زیبا بهنظر میرسند. تریم داخلی درها نیز مشابه با صندلیها است و پوشش مشابهی را میتوان روی کنسول مرکزی نیز مشاهده کرد. دیگر تفاوت مدل لیمیتد با سایر مدلها وجود نوشتهی Limited روی صندلیهای ردیف اول و دوم است.
چوب باکیفیت

تکمیل کنندهی تودوزی خاکستری مشکی کابین، تریم چوبی به رنگ نقرهای مات است که روی کنسول مرکزی جلو و عقب و داشبورد دیده میشود. این چوبها آن قدر کیفیت بالایی دارند که لمس کردن آنها حس خوبی را منتقل میکند. روی چوب کاری کنار دسته دنده نیز نشان لیمیتد را به چشم میخورد.
غربیلک فرمان

انتظار داشتیم که اینفینیتی در QX80 لیمیتد بهعنوان یک خودروی لوکس از غربیلک فرمان چوبی با پوشش چرم استفاده کند، اما متاسفانه چنین نیست و تنها شاهد یک غربیلک فرمان چرمی بدون تزیینات چوبی هستیم. این مورد برای خودرویی که عنوان پرچمدار را یدک میکشد کمی عجیب است. البته در مقابل، ستونهای A و B با چرم درجه پوشانده شدهاند که کاملا حس بودن در یک فضای لوکس را به سرنشینان منتقل میکند.
IBM، پتنتی را برای افزایش اعتماد در برنامههای واقعیت افزوده، در زمانی که کاربران از مکانهای واقعی در محیط اطراف خود بازدید میکنند، به ثبت رسانده است. درخواست ثبت این اختراع، به شمارهی ۲۰۱۸۰۳۱۱۵۷۲ هفتهی گذشته توسط دفتر ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده (UPSTO) منتشر شده است.
اسناد IBM بیان میکنند که این راه حل مانع ورود ناخواستهی کاربران بازیهای واقعیت افزوده به مکانهای نامناسب مثل املاک شخصی، مکانهای حساس فرهنگی و یا مکانهایی که دارای خطر بالایی هستند میشود؛ این اعتمادسازی و منع ورود میتواند شامل مکانهایی باشد که درصد جرم و جنایت بالایی دارند.
برنامههای واقعیت افزوده، یک سطح مجازی از واقعیت را به محیط پیرامون کاربر اضافه میکنند، که میتواند به عنوان یک مزیت برای این برنامهها باشد. مانند بازی پوکمون گو که در سال ۲۰۱۶ معرفی شد، اما در عین حال این مسأله یک عیب نیز محسوب میشود. کاربران در سراسر محیط اطراف خود به دنبال پوکمونهای نادر میگشتند، وارد کلوپهای شبانه میشدند، به Pokestops مراجعه میکردند و با یکدیگر مبارزه میکردند.
با این حال، نشانیهای مبتنی بر موقعیت، سبب بروز اختلال در زندگی ساکنان، ایجاد سر و صدا، ترافیک و ازدحام جمعیت در آن منطقه میشد، گاهی اوقات نیز کاربران را به مکانهای نامناسب مانند کلینیکهای مواد مخدر، خانههای شخصی و محلههای خطرناک هدایت میکرد. چنین بازیهایی بهویژه زمانی که در مقیاس جهانی توسعه پیدا میکنند، میتوانند با تبدیل مکانهای حساس فیزیکی به مکانهای بسیار مطلوب در دنیای مجازی، ایجاد مشکل کنند.
با این حال، بلاکچین میتواند به کاربران زمانی که وارد این مناطق میشوند، هشدار دهد. این روش شامل بهدست آوردن مکان کاربر با استفاده از سنسورهای تلفن همراه و سپس ارسال آن به پایگاه داده محلی میشود؛ تا مکان تلفن همراه در واقعیت افزوده، از نظر امنیت و وضعیت بررسی شود. سپس با ایجاد تغییر در برنامه واقیت افزوده به کاربر هشدار میدهد که این مکان یک مکان نامناسب است.
پایگاه داده مبتنی بر بلاکچین، سوابق مکانهایی را که باید از ورود به آنها اجتناب شود، جمعآوری میکند و همچنین به عنوان فناوری توسعه لجستیک شناخته میشوند. این پایگاه دادهها شامل اطلاعاتی هستند که در چندین سیستم ذخیره میشوند، این امر، جعل سوابق و نشانههای زمانی را بسیار سخت میکند.
نه تنها این امکان را فراهم میکند که سابقهای از مکانهایی که نباید در طول بازیهای واقعیت افزوده در آنها حضور داشت، وجود داشته باشد، بلکه میتواند بهطور بالقوه اعتماد به مناطق امن را فراهم کند.
همانطور که در پتنت بیان شده است، گیمرها و کاربران ممکن است در مکانهای مخربی قرار بگیرند که از آنها برای اهداف مختلفی مانند خرابکاری یا انجام حملات، استفاده میشود؛ بنابراین دسترسی به یک منبع قابل اطمینان میتواند مزیتی برای علاقهمندان به این بازیها در هر سنی باشد.
این پتنت میتواند با توصیف نحوهی استفاده از تکنولوژیهای مشابه بلاکچین توسط کاربران، تنظیمکنندهها و کسبوکارها و با ارائه نشانههای رمزنگاری شدهی منحصربهفرد، به حفظ یکپارچگی و صحت تاریخچهی بازیها از جمله مکانهای بازدیدشده و زمان بازدید از آنها کمک کند.
ایدهی Big Blue، با استفاده از بلاکچین برای محافظت و جابجایی مکانهای فیزیکی در زمینهی AR، بطور بالقوه میتواند منافع مشتریان آینده که علاقهمند به تولید و شاید تقلید از موفقیتهای بازیهایی مانند پوکمون گو باشند را فراهم کند، اما بدون تجربهی مشکلاتی که نینتندو با آنها مواجه بود.
IBM، تنها غول فناوری نیست که برای استفاده از بلاکچین در زمینههایی غیر از بانکداری، بیمه و رمزنگاری ارز، برنامه دارد. ماه گذشته سونی اعلام کرده بود که در حال توسعه یک پلتفرم مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) برای حفاظت از حقوق مالکیت فکری تولیدکنندگان محتوا، مبتنی بر بلاکچین است.
راه حل DRM برای ردیابی آیپی، در بخشهایی مانند کتابهای الکترونیکی، موسیقی، فیلم و نرمافزارهای واقعیت افزوده، در نظر گرفته شده است.
به نظر میرسد کاربران نباید طی آیندهی نزدیک انتظار ورود گوشیهای هوشمند بدون لبه (Bezel-less) را داشته باشند؛ چرا که در حال حاضر فناوری تولید انبوه مورد نیاز برای قرار دادن اجزای مهمی مانند دوربین جلوی گوشی در زیر نمایشگر کامل نشده است. بر اساس توئیتی که اکانت Ice Universe منتشر کرده است، هنوز تکنولوژی موجود برای پنهان کردن دوربین در زیر نمایشگر (Under-display Camera) به حدی نرسیده است که کیفیت عکسها را کاهش ندهد. در حضور نمایشگر به شکل یک مانع، حسگر دوربین قادر نخواهد بود نور کافی برای تولید عکسهای با کیفیت را دریافت کند و در حال حاضر تصاویر خروجی از یک دوربین زیر نمایشگر بسیار تار و غیر قابل استفاده هستند. پیشبینی میشود که شرکتهای تولیدکننده بتوانند تا سال 2020 به فناوری لازم برای تولید انبوه دوربینهای پنهان در زیر صفحهی نمایشگر برسند.
این در حالی است که برخی ازحسگرهای اثر انگشت در زیر نمایشگر در واقع یک سنسور تصویر در زیر نمایشگرهای اولد هستند که نور تابیدهشده به اثر انگشت کاربر را دریافت میکنند. اما این اسکنرها در گوشیهای هوشمند موجود موفقتر عمل میکنند چرا که به نور کمتری نیاز دارند و بر خلاف یک دوربین، تولید یک عکس با کیفیت بالا از آنها انتظار نمیرود. تولیدکنندگان به طراحی گوشیهای بدون لبه اشتیاق زیادی نشان میدهند؛ اما به نظر میرسد دوربین جلوی گوشی یکی از بزرگترین چالشهای آنها در مسیر رسیدن به چنین ظاهر مجلل و باشکوهی است. همانطور که توئیت منتشرشده عنوان میکند، در چند سال آینده فناوری دوربینهای زیر نمایشگر رشد خواهد کرد و انتظار میرود که گوشیهایی با نمایشگرهایی کاملا بدون بریدگی تولید شوند.
اخیرا در کنفرانس توسعهدهندگان 2018 سامسونگ، از طرحهای بریدگی احتمالی در گوشیهای هوشمند آتی این شرکت رونمایی شد. این غول کرهای پیش از این مخالفت خود با نمایشگرهای دارای بریدگی را اعلام کرده بود؛ اما پس از آن که کاهش چشمگیری در اندازه بریدگیها به وجود آمد، به این نوع طراحی روی آورده است. سامسونگ طراحیهای جدید خود را Infinity-U، Infinity-V و Infinity-O نامگذاری کرده است که حرف آخر در هر اسم به شکل بریدگی اشاره دارد. دو طرح اول یادآور بریدگی قطرهشکلی هستند که هماکنون بیشتر تولیدکنندگان اصلی از آن استفاده میکنند در حالی که Infinity-O اساسا یک سوراخ در نمایشگر است که دوربین جلو در زیر آن قرار میگیرد. به دنبال این طرح، نمایشگرهای جدید Infinity خواهند بود که با هدف رسیدن به ظاهری یکدست هر نوع بریدگی و شکاف در آنها حذف شده است.
نمایشگاه موتورسیکلت میلان (Esposizione Internazionale Ciclo Motociclo e Accessori) یا به اختصار EICMA از سال ۱۹۱۴ برگزار شده است؛ هفتادوششمین نمایشگاه موتورسیکلت میلان، مانند سالهای گذشته با شکوه هرچه تمام، از هفتهی گذشته مکان اصلی نمایش جدیدترین موتورسیکلتها و کانسپتهای جذاب بوده است.
برندهای بزرگ موتورسیکلتسازی در کنار شرکتهای نوپا و کوچک، همه در میلان حضور پیدا میکنند. EICMA 2018 میزبان مجموعهای از موتورسیکلتهای جدید، خاص، زیبا و متفاوت بود. در این مقاله ۵ نمونهی جذاب را معرفی میکنیم.
یاماها Ténéré 700

شرکت محبوب ژاپنی یاماها، مدتها بود که از تولید نمونهی نهایی مدل مفهومی T7 خبرهای هیجانانگیزی منتشر میکرد. Ténéré 700، موتورسیکلت آفرود آیندهی یاهاما خواهد بود که از پیشرانهی ۶۸۹ سیسی دو سیلندر موازی مدل MT-07 استفاده میکند. جعبهدندهی این مدل جذاب بهطور ویژه برای سواری آفرود و طولانیمدت تنظیم شده است؛ درواقع یاماها Ténéré 700 با نهایت ظرفیت ۱۶ لیتر مخزن سوخت، سواری تا بیش از ۳۴۵ کیلومتر مسافت را ممکن میکند. رینگهای ۱۲ و ۱۸ اینچ در جلو و عقب، شاسی جدید فولادی، چهار چراغ تمام LED جلو، نمایشگر LCD فرمان و ترمزهای ABS برمبو با قابلیت غیرفعال کردن حالت ضدقفل از ویژگیهای مدل جدید یاماها هستند. Ténéré 700 که هنوز قیمت رسمی آن اعلام نشده است، نیمهی دوم سال ۲۰۱۹ به بازار جهانی خواهد رسید.
کاوازاکی W800 Cafe

مقالهی مرتبط:
اولین بار در سال ۲۰۱۱ بود که مدل W800 با طراحی کلاسیک و الهام از W1 محصول سال ۱۹۶۶، عرضه شد. تولید این مدل تا سال ۲۰۱۶ ادامه یافت و پس از آن محصولات جدید با ظاهر کلاسیک کاوازاکی (با تلفظ ژاپنی کاواساکی) شامل Z900RS و Z900RS Cafe رونمایی شدند. ژاپنیها با مدل جدید W800 Cafe، بار دیگر طرفداران موتورسیکلتهای مدرن با ظاهر کلاسیک را خوشحال کردند. W800 Cafe از پیشرانهی دو سیلندر موازی هواخنک ۷۷۳ سیسی درکنار جعبهدندهی ۵ سرعته استفاده میکند. قدرت این پیشرانهی بزرگ اعلام نشده است، اما W800 مدل ۲۰۱۶ در ۶۵۰۰ دور بر دقیقه پیشرانه، ۴۷ اسب بخار قدرت تولید میکرد. طراحی تمام بخشهای W800 Cafe از ترمز ضدقفل، فنرها و سرعتسنج تا رینگهای آلومینیومی ۱۸ اینچی کلاسیک، اما مهندسی تولید و عملکرد آنها، کاملاً بر اساس استانداردهای مدرن است. کاوازاکی W800 Cafe تنها در یک ترکیب رنگ و با قیمت پایهی ۹ هزار و ۷۹۹ دلار عرضه خواهد شد.
مدل مفهومی هوسکرانا Svartpilen 701

برند باسابقهی سوئدی هوسکرانا (Husqvarna) با مدل مفهومی سواتپیلن (در زبان سوئدی بهمعنی «پیکان سیاه» است)، توجه علاقهمندان را در EICMA 2018 جلب کرد. Svartpilen برادر دوقلوی مدل تازهرونماییشدهی Vitplien 701 است. این کانسپت به پیشرانهی ۶۹۳ سیسی KTM مجهز است؛ اطلاعات بیشتری از مدل زیبای سوئدیها، منتشر نشده، اما Svartpilen 701 در سال ۲۰۱۹ به خط تولید وارد خواهد شد.
مدل مفهومی رویال انفیلد KX

برند بریتانیایی رویال انفیلد (Royal Enfield) که معمولاً با مدلهای خاص و طراحی نظامی-کلاسیک شناخته شده است، در نمایشگاه امسال کانسپت متفاوت KX را رونمایی کرد. کانسپت KX بیشتر از طراحی موتورسیکلتهای پیش از دهه ۱۹۳۰ و درواقع مدل تولیدی KX آن دوران رویال انفیلد، الگوبرداری کرده است. KX کلاسیک این برند، به پیشرانهی دو سیلندر V شکل با حجم ۱۱۴۰ سیسی مجهز بود؛ بهنظر میرسد که بهزودی نمونهی کوچکتر ۸۳۸ سیسی فعلی رویال انفیلد، دستخوش تغییرات بزرگی خواهد شد.
مدل مفهومی کیمکو SuperNEX

برند تایوانی کیمکو (Kymco) را با اسکوترهای متنوعش میشناسیم؛ سوپر موتورسیکلت تمام برقی SuperNEX مدلی کاملاً متفاوت از کیمکو است. تایوانیها با این کانسپت زیبا، بهدنبال ترکیب موتورسیکلتهای بنزینی و برقی هستند. Super NEX با استفاده از فناوری جدید کیمکو، به جعبهدنده مجازی و شبیهسازی صدای نمونههای بنزینی مجهز شده است. ظرفیت باتری، جزئیات قوای محرکه برقی و احتمال تولید نمونهی نهایی این مدل اعلام نشده است، اما بر اساس گفتههای مقامات کیمکو، SuperNEX در زمان ۲.۹ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، ۷.۵ ثانیه به سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت و ۱۰.۹ ثانیه به سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت میرسد.
میدانیم که خواب به دلایل مختلف اهمیت زیادی در حفظ سلامت ما دارد. اما یکی از موارد جدید اضافهشده به این فهرست، جلوگیری از کمبود آب بدن است. نتایج یک مطالعهی جدید نشان میدهد که خواب کمتر از ۶ ساعت در شب میتواند باعث شود که بدن ما میزان آب لازم را دریافت نکند.
محققان در پژوهشهای خود دریافتند افرادی که در شب ۶ ساعت میخوابند، در مقایسه با افرادی که ۸ ساعت به طور منظم میخوابند، ادرار غلیظتری داشته و شانس ابتلای آنها به کمبود آب بدن ۱۶ تا ۵۹ درصد بیشتر است. طبق یافتههای این تیم مطالعاتی، احساس کسالت و خستگی بعد از بیدار شدن از یک خواب ناکافی میتواند به دلیل کمآبی بدن باشد. به همین دلیل نوشیدن یک لیوان آب در صبحگاه تفاوت بزرگی در احساس نشاط شما ایجاد خواهد کرد.

محققان معتقد هستند که یافتههای آنها میتواند به نحوهی تنظیمات سیستم هورمونی بدن در تنظیم آب هم کمک کند. آنها بر هورمونی به نام وازوپرسین تمرکز کردند که میتواند سطح مایعات بدن را کنترل کند.آشر روزینگر از اعضای این تیم پژوهشی مستقر در دانشگاه پنسلوانیامیگوید:
وازوپرسین در چرخهی خواب آزاد میشود. بنابراین، اگر زودتر از حد موعد بیدار شوید ممکن است بخش زیادی از این هورمون را از دست بدهید که همین مسئله باعث اختلال در میزان آب بدن شما خواهد شد.
از این رو، وازوپرسین نقش حیاتی در حفظ آب بدن را در زمان خواب انجام میدهد. در واقع، این هورمون میتواند برای جبران کمآبی بدن، آب موجود در ادرار را به بدن بازگرداند. چنانچه خواب ناکافی ما باعث شود که این هورمون در مقادیر مناسب دریافت نشود، دچار پیامدهای ناگهانی خواهیم شد!
طی مطالعهای که اطلاعات بیش از ۲۵ هزار بزرگسال را در چین و ایالات متحده آنالیز و ثبت کرده است، از افراد خواسته شد تا مدت زمان خواب را اعلام کنند و نمونههای ادرار خود را به منظور آزمایش با بیومارکرهای شناساگر آب داشته باشند. در این بررسی، وازوپرسین بهطور خاص اندازهگیری نشد و بهجای آن از شاخصی مانند میزان آب موجود در ادرار کمک گرفته شد.
مقالههای مرتبط:
البته شواهد کافی برای برقراری ارتباط بین کمخوابی و کمآبی بدن در این مطالعه اثبات نشد اما مشخص شد که نوعی ارتباط زیستی بین این دو عامل برقرار است. محققان در این خصوص میگویند که برای پیدا کردن این ارتباط به نمونه و زمان بیشتری نیاز است. در واقع، سطح خواب و میزان آب بدن میتوانند بر یکدیگر تاثیر متقابل بگذارند. روزینگر میگوید:
این تاثیر میتواند بهصورت چرخهای باشد؛ به طوری که کمآبی بدن باعث کمخواب فرد شود و کمخوابی هم مشکلات کمآبی را بهوجود آورد.
عوارض ناشی از کمآبی به خوبی مستند شده است: کمآبی بدن میتواند اثرات مضری بر توانایی شناختی و خلقوخوی افراد بگذارد. ضمن اینکه روی عملکرد کلیه و فعالیتهای فیزیکی هم تاثیرگذار است. با توجه به ان موضوع، لازم است که یک بازنگری در الگوی خواب خود انجام دهید. این بررسی مجدد احتمالا شانس زندگی طولانیتر را افزایش خواهد داد. در عین حال، ممکن است تصمیم بگیرید که یک لیوان آب در کنار تختخواب خود قرار دهید؛ بهخصوص اگر بدانید که تا دیروقت بیدار خواهید بود. روزینگر خاطرنشان میکند:
چنانچه خواب کافی نداشتهاید و روز بعد احساس خستگی و کسالت دارید، بیحالی خود را با نوشیدن آب اضافی جبران کنید.
نتایج این مطالعه در نشریهی Sleep منتشر شده است.
لوئیس همیلتون در کمپینهای تبلیغاتی مرسدس بنز بارها ظاهر شده و تقریباً ستاره همیشگی ویدئوهای این شرکت است، اما حضورش در آخرین فیلم تبلیغاتی مرسدس AMG کاملاً متفاوت بود. او که بهدلیل رانندگی بینظیرش در رقابتهای فرمول یک مشهور است، چندی پیش با یک دستگاه مرسدس AMG GT سدان رانندگی کرد و قابلیتهای ستاره جدید اشتوتگارت را بر همگان آشکار کرد. محصول جدید کارخانه آفلترباخ، از نظر طراحی در کلاس خودروهای کوپه سدان قرار میگیرد.

مقالههای مرتبط:
همانطور که در ویدئو مشاهده میکنید، لوئیس همیلتون با خودروهایی نظیر مرسدس AMG GT3 و GT4 به رقابت میپردازد؛ همچنین AMG GT R و AMG GT S نیز در این ویدئوی تبلیغاتی جذاب مشاهده میشوند. تنها با مشاهده ویدئو میتوان متوجه شد که همیلتون تا چه حد از رانندگی با نسخه سدان GT به وجد آمده است؛ البته باید گفت که لذت رانندگی با این خودرو چندان ارزان تمام نمیشود.

قیمت پایه مرسدس AMG GT 63 سدان از ۱۷۵ هزار دلار شروع میشود و در نسخه S به ۱۹۵ هزار دلار میرسد. علاوهبر این، برای خرید مدل Edition 1 با قیمتی حدود ۲۱۶ هزار دلار ،باید ۱۲ ماه انتظار کشید. البته شرکت آلمانی تنها سفارشهای داخلی را میپذیرد؛ بنابراین متقاضیان از کشورهای مختلف فعلاً باید صبر پیشه کنند.
مقامات مرسدس AMG با افتخار اعلام میکنند که محصول جدید، ویژگیهایی نظیر طراحی منحصربهفرد، راحتی بالا و مهندسی بینظیری بههمراه دارد. سدان AMG GT میتواند رانندگی نرم و آرامی را عرضه کند؛ هرچند که در پیست به جانوری وحشی تبدیل میشود.
.: Weblog Themes By Pichak :.

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید